Jump to content

సైలేంద్ర నాథ్ మన్నా

వికీపీడియా నుండి

సైలెన్ మన్నా
మన్నా (కుడి)ను ముఖ్యమంత్రి బుద్ధదేవ్ భట్టాచార్య (ఎడమ) సత్కరిస్తున్న దృశ్యం, 2006
వ్యక్తిగత సమాచారం
పూర్తిపేరు సైలేంద్ర నాథ్ మన్నా
జనన తేదీ (1924-09-01)1924 సెప్టెంబరు 1
జనన ప్రదేశం హౌరా, బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సీ, బ్రిటిష్ ఇండియా
మరణ తేదీ 2012 ఫిబ్రవరి 27(2012-02-27) (వయసు: 87)
మరణ ప్రదేశం కోల్కతా, పశ్చిమ బెంగాల్, భారతదేశం
ఆడే స్థానం డిఫెండర్
సీనియర్ కెరీర్*
సంవత్సరాలు జట్టు Apps† (Gls)†
1940–1942 హౌరా యూనియన్
1942–1960 మోహన్ బగాన్ 748 (46)
జాతీయ జట్టు
1948–1956 భారత జాతీయ ఫుట్‌బాల్ జట్టు 14 (1)
Teams managed
1961 భారత జాతీయ ఫుట్‌బాల్ జట్టు
1968 భారత జాతీయ ఫుట్‌బాల్ జట్టు
Honours
పురుషుల ఫుట్‌బాల్
Representing భారతదేశం
ఆసియా క్రీడలు
Gold medal – first place 1951 న్యూఢిల్లీ జట్టు
  • Senior club appearances and goals counted for the domestic league only.
† Appearances (Goals).

సైలేంద్ర నాథ్ మన్నా (Bengali: শৈলেন মান্না; 1 సెప్టెంబర్ 1924 – 27 ఫిబ్రవరి 2012)[1] భారతదేశానికి చెందిన ప్రముఖ ఫుట్‌బాల్ క్రీడాకారుడు. ఆయన 1948 నుండి 1956 వరకు భారత జాతీయ ఫుట్‌బాల్ జట్టు తరఫున ఆడాడు.[2]

మన్నా ప్రధానంగా లెఫ్ట్-బ్యాక్ స్థానం లో ఆడేవాడు.[3] భారతదేశం ఉత్పత్తి చేసిన అత్యుత్తమ డిఫెండర్లలో ఒకరిగా ఆయనను పరిగణిస్తారు.[4] ఆయన భారత జట్టుకు ప్రాతినిధ్యం వహించడంతో పాటు అంతర్జాతీయ పోటీలలో కెప్టెన్‌గా కూడా వ్యవహరించాడు. ఇందులో ఒలింపిక్ క్రీడలు మరియు ఆసియా క్రీడలు ఉన్నాయి.[5]

1971లో భారత ప్రభుత్వం ఆయనకు పద్మశ్రీ పురస్కారం ప్రదానం చేసింది.[6]

క్లబ్ ఫుట్‌బాల్‌లో మన్నా ప్రధానంగా మోహన్ బగాన్ తరఫున ఆడాడు.[7] ఇది భారతదేశంలోని అత్యంత పురాతన ఫుట్‌బాల్ క్లబ్బులలో ఒకటి.[8] ఆయన ఈ క్లబ్ తరఫున నిరంతరంగా 19 సంవత్సరాలు ఆడాడు.[9]

2001లో ఆయనకు మొదటి మోహన్ బగాన్ రత్న పురస్కారం ప్రదానం చేశారు. 1953లో ఇంగ్లీష్ ఎఫ్‌ఏ ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ 10 కెప్టెన్లలో ఒకరిగా ఎంపిక చేసిన ఏకైక ఆసియా ఫుట్‌బాల్ క్రీడాకారుడు మన్నానే.[10]

ప్రారంభ జీవితం

[మార్చు]

సైలేంద్ర నాథ్ మన్నా ఒక మహిష్య కుటుంబంలో హౌరాలోని బయంత్రా ప్రాంతంలో తన తల్లి ఇంట్లో జన్మించాడు. ఆయన తల్లి పేరు గౌరీ దేవి, తండ్రి పేరు ఫణీంద్ర నాథ్ మన్నా. వారి పూర్వీకుల ఇల్లు హుగ్లీలోని రామనాథ్‌పూర్‌లో ఉంది. తరువాత మన్నా బిధాన్నగర్లోని ఎఫ్‌డీ బ్లాక్‌కు మారాడు.[11]

మన్నా సురేంద్రనాథ్ కళాశాలలో పట్టభద్రుడయ్యాడు. ఈ కళాశాల కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయంకు అనుబంధంగా ఉంది. తరువాత ఆయన భారత భూభౌతిక సర్వే (Geological Survey of India)లో పనిచేశాడు.[12]

క్లబ్ కెరీర్

[మార్చు]

మన్నా తన క్రీడా జీవితం 1940లో హౌరా యూనియన్తో ప్రారంభించాడు. ఆ సమయంలో ఈ క్లబ్ కొల్కతా ఫుట్‌బాల్ లీగ్ రెండో డివిజన్‌లో ఉండేది.[9][13][14]

కొన్ని సీజన్లు ఆ క్లబ్ తరఫున ఆడిన తరువాత, 1942లో ఆయన మోహన్ బగాన్లో చేరాడు. అక్కడ 1960లో పదవీ విరమణ చేసే వరకు ఆ క్లబ్ తరఫున ఆడాడు.[15]

1950 నుండి 1955 వరకు ఆయన క్లబ్ కెప్టెన్‌గా వ్యవహరించాడు.[9] ఈ క్లబ్‌తో 19 సంవత్సరాల అనుబంధం ఉన్నప్పటికీ, ఆయన మొత్తం సంపాదించినది కేవలం ₹19 మాత్రమే అని చెప్పబడుతుంది.[16]

2006లో Sportstar కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో ఆయన మాట్లాడుతూ: “నేను క్రీడపై ఉన్న ప్రేమతోనే ఆడాను. నాకు నా ఉద్యోగ సంస్థ అయిన Geological Survey of India నుండి వచ్చిన జీతంతోనే సంతృప్తి ఉంది” అని చెప్పారు.[17]

డిఫెండర్‌గా మన్నా తన ముందస్తు అంచనా, రక్షణ కవరింగ్ మరియు బలమైన ఫ్రీ కిక్‌ల కోసం ప్రసిద్ధి చెందాడు.[16] ఆయన బెంగాల్ ఫుట్‌బాల్ జట్టు తరఫున సంతోష్ ట్రోఫీలో కూడా ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. అక్కడ ఆయన షియో మేవాలాల్తో కలిసి ఆడాడు.[18]

1953–54 సంతోష్ ట్రోఫీ సీజన్‌లో ఫైనల్‌లో మైసూర్ జట్టును 3–1 తేడాతో ఓడించి ట్రోఫీ గెలిచాడు.[18] కోచ్ బలైదాస్ చట్టర్జీ నాయకత్వంలో బెంగాల్ జట్టు సాధించిన అనేక సంతోష్ ట్రోఫీ విజయాల్లో కూడా ఆయన భాగమయ్యాడు.[19]

అంతర్జాతీయ కెరీర్

[మార్చు]

మన్నా భారత జాతీయ ఫుట్‌బాల్ జట్టులో భాగంగా ఉండి, కోచ్ బలైదాస్ చట్టర్జీ నిర్వహణలో 1948 సమ్మర్ ఒలింపిక్స్లో లండన్లో పాల్గొన్నారు.[20][21][22]

ప్రధాన టోర్నమెంట్‌కు ముందు, జాతీయ జట్టుతో కలిసి ఆయన యూరప్‌కు వెళ్లి Pinner F.C., Hayes F.C. మరియు Alexandra Park FC వంటి ఇంగ్లాండ్ జట్లతో సన్నాహక మ్యాచ్‌లు ఆడాడు.[23]

ఒలింపిక్స్‌లో వారి మొదటి మ్యాచ్ బర్మాతో ఉండాల్సి ఉండగా, అది వాక్‌ఓవర్‌గా ముగిసింది. తరువాత వారు ఫ్రాన్స్తో ఆడిన మ్యాచ్‌లో 1–2 తేడాతో ఓడిపోయారు. భారత జట్టు తరఫున గోల్‌ను సరంగపాణి రామన్ సాధించాడు.[24]

ఈ టోర్నమెంట్‌లో మన్నా చెప్పులు లేకుండా (బేర్ ఫీట్‌తో) ఆడాడు. వారి ధైర్యాన్ని చూసి ఇంగ్లాండ్‌కు చెందిన ప్రిన్సెస్ మార్గరెట్ ప్రశంసించింది.[25]

తరువాత కెప్టెన్ Talimeren Aoతో కలిసి భారత జట్టుతో నెదర్లాండ్స్ పర్యటనలో కూడా పాల్గొన్నాడు. ఆ పర్యటనలో వారు Sparta Rotterdamకు ఓడిపోయినా, అయాక్స్ ఆమ్‌స్టర్‌డామ్పై 5–1 తేడాతో విజయం సాధించారు.[26]

మన్నా కెప్టెన్సీలో భారత జట్టు 1951 ఆసియా క్రీడలులో స్వర్ణ పతకం సాధించింది.[27] అలాగే 1952 నుండి 1956 వరకు వరుసగా నాలుగు సంవత్సరాలు ఆసియా క్వాడ్రాంగ్యులర్ ఫుట్‌బాల్ టోర్నమెంట్ను గెలుచుకుంది.[28]

1953లో ఇంగ్లాండ్ ఫుట్‌బాల్ అసోసియేషన్ తన వార్షిక పుస్తకంలో ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ 10 కెప్టెన్లలో ఒకరిగా మన్నాను పేర్కొంది.[10]

మన్నా సయ్యద్ అబ్దుల్ రహీం నిర్వహణలో ఉన్న భారత జట్టుకు కెప్టెన్‌గా ఉండి 1952 హెల్సింకి ఒలింపిక్స్లో పాల్గొన్నాడు.[29] అలాగే 1954 ఆసియా క్రీడలులో కూడా సభ్యుడిగా ఉన్నాడు.[30]

హెల్సింకి ఒలింపిక్స్‌లో భారత జట్టు యుగోస్లావియా చేత 10–1 తేడాతో ఓడిపోయింది.[31]

మన్నా తన జేబులో ఎప్పుడూ కాళి దేవి చిత్రం ఉంచుకునేవాడు. ఆయన జీవితంలో రెండు పెద్ద పశ్చాత్తాపాలు ఉన్నాయి. లండన్ ఒలింపిక్స్‌లో ఫ్రాన్స్‌పై మొదటి పెనాల్టీ మిస్ కావడం, రెండో పెనాల్టీ తీసుకునే అవకాశాన్ని మళ్లీ మిస్ అవుతాననే భయంతో తిరస్కరించడం. అలాగే భారత జట్టు 1950 ఫిఫా ప్రపంచ కప్కు వెళ్లకపోవడం కూడా ఆయనకు బాధగా మిగిలింది.[32]

1954లో భారత జట్టు తరఫున అనేక యూరోపియన్ జట్లతో ప్రదర్శన మ్యాచ్‌లలో కూడా మన్నా ఆడాడు. అందులో Allsvenskan క్లబ్ AIKతో కోల్కతాలోని CC&FC Groundలో జరిగిన మ్యాచ్‌లో 1–0 తేడాతో ఓడిపోయారు.[33]

1960 ఆగస్టు 27న న్యూఢిల్లీలో జరిగిన భారత–ఇండోనేషియా అంతర్జాతీయ చారిటీ మ్యాచ్ అనంతరం మన్నా తన ఫుట్‌బాల్ కెరీర్‌కు ముగింపు పలికాడు.[34]

నిర్వాహక (మేనేజీరియల్) కెరీర్

[మార్చు]

ఫుట్‌బాల్ నుండి విరమణ చేసిన తరువాత, మన్నా 1961లో మలేషియాలో జరిగిన మెర్డేకా కప్లో భారత్ జట్టు ప్రధాన కోచ్‌గా నియమితులయ్యారు.[35] ఆ టోర్నమెంట్‌లో ఆయన భారత జట్టులోని ప్రముఖ ఆటగాళ్లైన జర్నైల్ సింగ్,[36] పి. కె. బెనర్జీ,[37] పీటర్ తంగరాజ్ మరియు తులసిదాస్ బాలరాం వంటి ఆటగాళ్లకు మార్గనిర్దేశనం చేశారు. తరువాత 1968 మెర్డేకా కప్‌లో కూడా ఆయన భారత జట్టును నిర్వహించారు.[38]

తరువాత ఆయన మోహన్ బగాన్ జట్టుకు అధికారిగా పనిచేశారు. 1972 మే నెలలో కొత్తగా స్వతంత్ర దేశంగా ఏర్పడిన బంగ్లాదేశ్ కు కరుణ భట్టాచార్య నిర్వహించిన జట్టుతో కలిసి వెళ్లారు. అక్కడ జరిగిన మొదటి మ్యాచ్‌లో వారు ఢాకా మొహమ్మడన్ ఎస్‌సి జట్టును ఓడించారు, కానీ చివరి మ్యాచ్‌లో శాధిన్ బంగ్లా ఫుట్‌బాల్ జట్టు చేతిలో ఓడిపోయారు.[39]

మరణం

[మార్చు]
కొల్కతాలోని సాల్ట్ లేక్ సిటీ సెంట్రల్ పార్క్‌లో 2013లో ఏర్పాటు చేసిన సైలెన్ మన్నా స్మారక ఫలకం.

కొంతకాలంగా అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న మన్నా, 2012 ఫిబ్రవరి 27 సోమవారం రోజున కొల్కతాలోని ఒక ప్రైవేట్ ఆసుపత్రిలో మరణించారు. ఆయనకు అప్పటికి 87 సంవత్సరాలు. ఆయనకు భార్య మరియు ఒక కుమార్తె ఉన్నారు.[40]

వారసత్వం

[మార్చు]
కొల్కతాలోని సాల్ట్ లేక్ సిటీ సెంట్రల్ పార్క్‌లో ఉన్న మన్నా విగ్రహం.
“ దేశంలోని అత్యుత్తమ ఫుట్‌బాల్ క్రీడాకారుల్లో ఆయన ఒకరని చెప్పడంలో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు. ఆయన నిజంగా ప్రతిభావంతుడైన ఆటగాడు మాత్రమే కాకుండా, తన గొప్ప మానవీయ లక్షణాలతో అందరి ప్రేమను పొందారు. ”

మోహన్ బగాన్ అథ్లెటిక్ క్లబ్ ఆయన స్మారకార్థం “సైలెన్ మన్నా మెమోరియల్ అవార్డు ఫర్ బెస్ట్ స్పోర్ట్స్‌పర్సన్” అనే పురస్కారాన్ని ప్రదానం చేయడం ప్రారంభించింది.[42][43]

"ఆయన గొప్ప రక్షణ ఆటగాడు. అతని టాకిల్స్ అత్యుత్తమంగా ఉండేవి. అతని మాన్-మార్కింగ్ దాదాపు పరిపూర్ణం; అతన్ని దాటడం ఏ స్ట్రైకర్‌కైనా చాలా కష్టమైన పని.

మన్నా దా ఎప్పుడూ ప్రతీకారం తీర్చుకోలేదు; ఎల్లప్పుడూ నిజమైన జెంటిల్‌మన్‌లా ఉండేవారు. ఆయన తన దీర్ఘకాల కెరీర్‌లో ఎప్పుడూ బుక్ చేయబడలేదు!"

—భారత మాజీ కెప్టెన్లు ఎస్. ఎస్. నారాయణ్ మరియు సమర్ బెనర్జీ మన్నా యొక్క నిర్దోషిత కెరీర్ గురించి వ్యాఖ్యానించారు.[44]

హౌరాలోని సైలెన్ మన్నా స్టేడియం పావిలియన్

2013లో హౌరా మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ స్టేడియం — ఇది 2006 AFC యువజన చాంపియన్‌షిప్ వేదికల్లో ఒకటి — హౌరా మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ ఆయన గౌరవార్థం “సైలెన్ మన్నా స్టేడియం”గా పేరు మార్చింది.[45][46]

2020 మార్చిలో పశ్చిమ బెంగాల్ ముఖ్యమంత్రి మమతా బెనర్జీ డుముర్జోలా ఇండోర్ స్టేడియాన్ని “సైలెన్ మన్నా ఇండోర్ స్టేడియం”గా పేరు మార్చనున్నట్లు ప్రకటించారు.[47][48]

గౌరవాలు

[మార్చు]

భారతదేశం

  • ఆసియా క్రీడలు బంగారు పతకం: 1951[49]
  • ఆసియన్ క్వాడ్రాంగ్యులర్ ఫుట్‌బాల్ టోర్నమెంట్: 1952, 1953, 1954[50]

మోహన్ బగాన్[51]

  • CFL మొదటి విభాగం: 1944, 1951, 1954, 1955, 1956, 1959, 1960, 1962, 1963, 1964, 1965
  • డ్యూరాండ్ కప్: 1953,[52] 1959, 1960, 1963, 1964, 1965
  • ఐఎఫ్ఏ షీల్డ్: 1947, 1948, 1952, 1954, 1956, 1960, 1961, 1962
  • రోవర్స్ కప్: 1955, 1956

బెంగాల్[51]

  • సంతోష్ ట్రోఫీ: 1945–46, 1947–48, 1949–50, 1950–51, 1951–52, 1953–54, 1955–56, 1958–59, 1959–60, 1962–63

వ్యక్తిగత

  1. 1953లో ఇంగ్లిష్ ఎఫ్‌ఏ ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ 10 కెప్టెన్ల జాబితాలో చేర్చింది.[10]
  2. 1971లో భారత ప్రభుత్వం నుండి పద్మశ్రీ పురస్కారం అందుకున్నారు.[9][6]
  3. 2000లో ఆల్ ఇండియా ఫుట్‌బాల్ ఫెడరేషన్ నుండి “ఫుట్‌బాలర్ ఆఫ్ ది మిల్లీనియం” పురస్కారం పొందారు.[53]
  4. 2001లో “మోహన్ బగాన్ రత్న” పురస్కారం అందుకున్నారు.[54][55]
  5. 2011లో పశ్చిమ బెంగాల్ ప్రభుత్వం నుండి బంగా బిభూషణ్ పురస్కారం అందుకున్నారు.[56]
  6. Sportskeeda రూపొందించిన అన్ని కాలాల భారత ఫుట్‌బాల్ ఉత్తమ XI జట్టులో స్థానం పొందారు.[57]

మూలాలు

[మార్చు]
  1. ↑ "OUR SPORTSMEN". 123india.com. Archived from the original on 27 సెప్టెంబర్ 2007. Retrieved 27 September 2007. {{cite web}}: Check date values in: |archive-date= (help)
  2. ↑ "Quadrangular Football: India's Win". The Indian Express. 25 అక్టోబరు 1953. p. 9.
  3. ↑ "PK, Chuni, Balaram, the troika that scripted Indian football's Golden Era". olympics.com.
  4. ↑ http://www.calcuttaweb.com/people/sailen.shtml
  5. ↑ "Indian football at the Olympics: The complete history".
  6. ↑ 6.0 6.1 Chaudhuri, Arunava (2000). "జాతీయ పురస్కారాలు అందుకున్న ఫుట్‌బాల్ ఆటగాళ్లు". indianfootball.de. IndianFootball. Archived from the original on 1 అక్టోబరు 2018. Retrieved 25 జనవరి 2019.
  7. ↑ "Mohun Bagan: Blaze of Glory".
  8. ↑ "History of Mohun Bagan". {{cite web}}: Missing or empty |url= (help)
  9. ↑ 9.0 9.1 9.2 9.3 "Indian Legendary Football Players Profile".
  10. ↑ 10.0 10.1 10.2 "India's greatest footballer". Archived from the original on 8 జనవరి 2007. Retrieved 9 మార్చి 2026.
  11. ↑ Jana, Madhusudan. "Bharatiya Footballer Samrat Sailen Manna". Tuhina: 215.
  12. ↑ "Sailen Manna". ది ఎకనమిస్ట్. 17 మార్చి 2012. Archived from the original on 29 ఆగస్టు 2012. Retrieved 30 ఆగస్టు 2012.
  13. ↑ Chaudhuri, Arunava. "Sailendra Nath Manna". indianfootball.com. Archived from the original on 19 నవంబరు 2008. Retrieved 30 ఏప్రిల్ 2008.
  14. ↑ "কর্পোরেট ক্রিকেট দিয়ে হাওড়া ইউনিয়নে শতবর্ষ উৎযাপন শুরু" [Howrah Union keen to start club's centenary celebration with corporate cricket tournament]. insidesports.in (in Bengali). Kolkata: ইনসাইড স্পোর্টস. 21 జనవరి 2023. Archived from the original on 5 ఫిబ్రవరి 2023. Retrieved 26 జనవరి 2022.
  15. ↑ "Club Day: Mohun Bagan - All Time Best XI". www.goal.com. Goal. 7 అక్టోబరు 2008. Archived from the original on 8 నవంబరు 2012. Retrieved 29 అక్టోబరు 2013.
  16. ↑ 16.0 16.1 Harmony Archived 15 ఆగస్టు 2007 at archive.today
  17. ↑ "India's greatest footballer". Sportstar. ఏప్రిల్ 2006. Archived from the original on 17 జూలై 2021. Retrieved 8 డిసెంబరు 2018.
  18. ↑ 18.0 18.1 Kapadia, Novy (27 మే 2012). "Memorable moments in the Santosh Trophy". www.sportskeeda.com. Sportskeeda. Archived from the original on 12 ఏప్రిల్ 2021. Retrieved 7 మార్చి 2021.
  19. ↑ "Mohun Bagan Ratna — Late Balaidas Chatterjee to receive the award posthumously". www.mohunbaganac.com. Mohun Bagan Athletic Club. 26 జూలై 2013. Archived from the original on 4 మార్చి 2016. Retrieved 28 సెప్టెంబరు 2014.
  20. ↑ "Balai Das Chatterjee is Mohun Bagan Ratna 2013". Mohun Bagan Athletic Club. Archived from the original on 26 ఫిబ్రవరి 2020. Retrieved 26 ఫిబ్రవరి 2020.
  21. ↑ "Balaidas Chatterjee: MOHUN BAGAN RATNA 2013". themohunbaganac.com. Archived from the original on 26 ఫిబ్రవరి 2020. Retrieved 26 ఫిబ్రవరి 2020.
  22. ↑ "Sailen Manna". Olympedia. Retrieved 17 అక్టోబరు 2021.
  23. ↑ Dutta, Anindya. "When India almost beat France at football". sportstar.thehindu.com. The Hindu.
  24. ↑ "France — India". FIFA.
  25. ↑ "fifa 1948 India olympic story". FIFA.
  26. ↑ "You play bootball, we play football !". Archived from the original on 12 అక్టోబరు 2022. Retrieved 9 మార్చి 2026.
  27. ↑ "Indian Football Down the Years".
  28. ↑ "Quadrangular Football: India's Win". The Indian Express.
  29. ↑ "Sailen Manna Olympic Results".
  30. ↑ "Tactical Evolution of Indian Football". {{cite web}}: Missing or empty |url= (help)
  31. ↑ "The Indian senior team at 1952 Helsinki Olympics". {{cite web}}: Missing or empty |url= (help)
  32. ↑ "The 1950 FIFA World Cup: A missed opportunity for India".
  33. ↑ "Friday 10 December 1954".
  34. ↑ Mukherjee, Soham. "1960–1965: When Chuni Goswami & co propelled Mohun Bagan to the zenith of success".
  35. ↑ Chaudhuri, Arunava (2003). "1961 మెర్డేకా కప్‌లో భారత సీనియర్ జాతీయ జట్టు". indiafootball.de. IndiaFootball. Archived from the original on 20 ఫిబ్రవరి 2017. Retrieved 30 సెప్టెంబరు 2018.
  36. ↑ "జర్నైల్ సింగ్ జీవిత చరిత్ర". www.sportskeeda.com. Sportskeeda. Archived from the original on 6 అక్టోబరు 2022. Retrieved 6 అక్టోబరు 2022.
  37. ↑ Amitabha Das Sharma (20 మార్చి 2020). "పి.కె. బెనర్జీ – భారత ఫుట్‌బాల్‌లో మహా వ్యక్తి". The Hindu. Archived from the original on 22 నవంబరు 2020. Retrieved 25 మార్చి 2020.
  38. ↑ Chaudhuri, Arunava (2003). "1968 మెర్డేకా కప్‌లో భారత సీనియర్ జాతీయ జట్టు". indiafootball.de. IndiaFootball. Archived from the original on 19 ఆగస్టు 2016. Retrieved 30 సెప్టెంబరు 2018.
  39. ↑ Alam, Masud (19 ఏప్రిల్ 2022). "৭ কোটি মানুষের জন্য ভালোবাসা নিয়ে ঢাকায় এসেছিল মোহনবাগান" [7 కోట్ల ప్రజల కోసం ప్రేమతో ఢాకాకు వచ్చిన మోహన్ బగాన్]. www.prothomalo.com (in Bengali). Dhaka, Bangladesh: ది డైలీ ప్రథమ్ ఆలో. Archived from the original on 2 అక్టోబరు 2022. Retrieved 19 అక్టోబరు 2022.
  40. ↑ Manna, Sailen; Press Trust of India. "ఫుట్‌బాల్ దిగ్గజం సైలెన్ మన్నా మరణం". సైలెన్ మన్నాకు నివాళి. NDTV.com. Archived from the original on 1 మార్చి 2012. Retrieved 27 ఫిబ్రవరి 2012.
  41. ↑ Das Sharma, Amitabha (15 మార్చి 2012). "సహజ నాయకుడు — సైలెన్ మన్నా". sportstar.thehindu.com. Kolkata, West Bengal: Sportstar. Archived from the original on 22 అక్టోబరు 2021. Retrieved 12 అక్టోబరు 2022.
  42. ↑ "బలైదాస్ చట్టర్జీకి మరణానంతరం మోహన్ బగాన్ రత్న పురస్కారం". www.business-standard.com. Kolkata: Business Standard India. Press Trust of India. 29 జూలై 2013. Archived from the original on 13 అక్టోబరు 2022. Retrieved 13 అక్టోబరు 2022.
  43. ↑ "బలైదాస్ చట్టర్జీకి మరణానంతరం మోహన్ బగాన్ రత్న పురస్కారం". timesofindia.indiatimes.com. Kolkata: The Times of India. Press Trust of India. 29 జూలై 2013. Archived from the original on 14 ఏప్రిల్ 2017. Retrieved 1 మార్చి 2014.
  44. ↑ "సైలెన్ మన్నా: అతను ఆటను ప్రత్యేకంగా ఆడాడు". sankalpindia.net. Sankalpindia. Archived from the original on 26 నవంబరు 2018. Retrieved 6 నవంబరు 2018.
  45. ↑ "హౌరా మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ స్టేడియం — సైలెన్ మన్నా స్టేడియం". www.howrahonline.in. Howrah Online. 2015. Archived from the original on 29 నవంబరు 2021. Retrieved 19 అక్టోబరు 2022.
  46. ↑ Basu, Preetam (1 సెప్టెంబరు 2013). "శైలెన్ స్టేడియం ప్రారంభోత్సవం". eisamay.com (in Bengali). Kolkata: Ei Samay Sangbadpatra. Archived from the original on 19 అక్టోబరు 2022. Retrieved 19 అక్టోబరు 2022.
  47. ↑ Mondal, Dipankar (13 మార్చి 2020). "డుముర్జోలా స్టేడియానికి సైలెన్ మన్నా పేరు పెట్టనున్నట్లు మమతా బెనర్జీ ప్రకటన". www.sangbadpratidin.in (in Bengali). Kolkata: Sangbad Pratidin. Archived from the original on 5 జూలై 2022. Retrieved 19 అక్టోబరు 2022.
  48. ↑ Patra, Sanjoy (13 మార్చి 2020). "డుముర్జోలా స్టేడియానికి సైలెన్ మన్నా పేరు పెట్టనున్నట్లు ప్రకటన". bangla.latestly.com (in Bengali). Kolkata: Latestly Bangla. Archived from the original on 19 అక్టోబరు 2022. Retrieved 19 అక్టోబరు 2022.
  49. ↑ "1951 మరియు 1962 ఆసియా క్రీడల ఫుట్‌బాల్ బంగారు పతక విజేతలను AIFF సత్కరించనుంది". Arunava about Football. Archived from the original on 2 జూలై 2013. Retrieved 3 మే 2013.
  50. ↑ Morrison, Neil (1999). "ఆసియన్ క్వాడ్రాంగ్యులర్ టోర్నమెంట్ 1954 (కలకత్తా, భారత్)". RSSSF. Archived from the original on 27 సెప్టెంబరు 2022. Retrieved 17 ఆగస్టు 2022.
  51. ↑ 51.0 51.1 "భారత లెజెండరీ ఫుట్‌బాల్ ఆటగాళ్ల ప్రొఫైల్: సైలెన్ మన్నా — భారత ఫుట్‌బాల్‌లో జీవంత లెజెండ్". www.kolkatafootball.com. Kolkata Football. 14 సెప్టెంబరు 2008. Archived from the original on 14 సెప్టెంబరు 2008. Retrieved 25 జనవరి 2011.
  52. ↑ "1953లో మోహన్ బగాన్ తొలి డ్యూరాండ్ కప్ విజయం". Mohun Bagan AC. Archived from the original on 27 మార్చి 2022. Retrieved 17 జూలై 2022.
  53. ↑ Sharma, Ramu (11 ఫిబ్రవరి 2000). "భారత ఫుట్‌బాల్‌ను విదేశాల్లో ప్రోత్సహించడం". tribuneindia.com. Chandigarh: The Tribune Sports. Archived from the original on 26 జనవరి 2005. Retrieved 30 ఏప్రిల్ 2008.
  54. ↑ "మన్నాకు మోహన్ బగాన్ రత్న పురస్కారం ప్రదానం". timesofindia.indiatimes.com. Kolkata, West Bengal: The Times of India. 29 జూలై 2001. Archived from the original on 26 జూలై 2022. Retrieved 26 జూలై 2022.
  55. ↑ "మోహన్ బగాన్ రత్న – మోహన్ బగాన్ గౌరవ పురస్కారం". mohunbaganac.com. మోహన్ బగాన్ అథ్లెటిక్ క్లబ్. Archived from the original on 9 సెప్టెంబరు 2015. Retrieved 20 సెప్టెంబరు 2015.
  56. ↑ Staff Reporter (24 జూలై 2011). "బంగా బిభూషణ్ పురస్కారం ప్రముఖులకు ప్రదానం". www.thehindu.com. Kolkata: The Hindu. Archived from the original on 17 ఫిబ్రవరి 2022. Retrieved 9 అక్టోబరు 2022.
  57. ↑ Ghoshal, Amoy (23 నవంబరు 2016). "అన్ని కాలాల భారత ఉత్తమ ఫుట్‌బాల్ XI". sportskeeda.com. Sportskeeda. Archived from the original on 24 జూన్ 2021. Retrieved 21 జూన్ 2021.
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=సైలేంద్ర_నాథ్_మన్నా&oldid=4788888" నుండి వెలికితీశారు