సోమసి మార నయనార్
| సోమసి మార నాయనార్ | |
|---|---|
| జననం | సా.శ 7వ శతాబ్దం తిరుమకలం |
| బిరుదులు/గౌరవాలు | నాయనార్ సాధువు, |
| తత్వం | శైవం, భక్తి |
సోమసి మార నాయనార్ (సోమసి మారనార్, సోమసి మారర్, సోమసిమారర్, సోమసిర నాయనార్ అని కూడా పిలుస్తారు), హిందూ మతంలోని శైవ శాఖలో పూజలందుకునే ఒక నాయనార్ సాధువు. ఇతను సాధారణంగా 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ముప్పై మూడవ వాడిగా పరిగణించబడతాడు.[1] ఇతనిని మారర్, మారన్, మార నాయనార్ అని కూడా పిలుస్తారు, ఈ పేర్లు ఇళయంకుడి మార నాయనార్తో పంచుకున్నారు. ఇద్దరు నాయనార్లు సాధారణంగా "సోమసి", "ఇళయంకుడి" అనే పూర్వపదాల ద్వారా వేరు చేయబడతారు. ఇతను (సా.శ 7వ శతాబ్దం) నాటి సుందరార్ సమకాలికుడు, భక్తుడు.
జీవిత చరిత్ర
[మార్చు]సోమసి మార నాయనార్ జీవితం 12వ శతాబ్దానికి చెందిన సేక్కిళార్ రచించిన పెరియ పురాణంలో వర్ణించబడింది, ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్ర.[2] ఇతను అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ సమకాలికుడైన చారిత్రక పురుషుడిగా పరిగణించబడతాడు, ఇతని కాలాన్ని 7వ శతాబ్దంగా నిర్ధారించారు.[3]
సోమసి మార నాయనార్ ఒక బ్రాహ్మణుడు, పూజారి కులానికి చెందినవాడు. ఇతను ఒక ఆలయ పూజారి. ఇతను ప్రస్తుత భారతీయ రాష్ట్రమైన తమిళనాడులోని నాగపట్టణం జిల్లా, అంబల్ అని పిలువబడే (అంబూర్, అంబర్, తిరువంబుర్ అని కూడా పిలుస్తారు) తిరువంబర్లో జన్మించాడు.[3]
మారన్ శైవ మతానికి పోషకుడైన దేవుడైన శివునికి గొప్ప భక్తుడని పెరియ పురాణం వివరిస్తుంది. ఇతను సోమ-యాగాలు (బలులు) చేసేవాడు, ఇది ఇతనికి సోమసి అనే బిరుదును తెచ్చిపెట్టింది. ఇతను తన మతం లేదా కులంతో సంబంధం లేకుండా శివ భక్తులందరికీ సేవ చేశాడు. శివుని పంచాక్షరి మంత్రాన్ని పఠించాలని ఇతను విశ్వసించాడు. ఇతను తిరువారూర్ వెళ్లి సుందరార్తో స్నేహం చేశాడు. ఇతను సుందరార్ భక్తుడై అతనికి సేవ చేశాడు. సుందరార్కు సేవ చేయడం ద్వారా, సోమసి మార నాయనార్ శివుని అనుగ్రహాన్ని పొందాడని చెబుతారు.[3][4] సోమసి మార నాయనార్ ఆ కాలపు కఠినమైన కుల నిబంధనలను సవాలు చేశాడు. ఇతను ఆ కాలంలో నిషిద్ధమైన బ్రాహ్మణేతరులతో కలవడమే కాకుండా, వారికి సేవ కూడా చేశాడు.[4]
సోమసి మార నాయనార్ జీవితంలోని మరొక ఘట్టం ఇతిహాసాలు, ఆలయ కథలలో చెప్పబడింది, కానీ పెరియ పురాణంలో లేదు. ఈ కథానాంశం ఆచరణాత్మకంగా నాయనార్ స్వగ్రామమైన తిరుమకలంలో ఉన్న శివునికి అంకితం చేయబడిన శ్రీ మహాకాళనాథర్ ఆలయంతో ముడిపడి ఉంది. సోమసి మార తన భార్య సుశీలైతో ఆ పట్టణంలో నివసిస్తున్నాడు. మార శివుని గౌరవార్థం ఒక సోమ-యాగం చేయాలనుకున్నాడు, హవిర్ (యజ్ఞ అగ్ని బలిలో కాల్చే నైవేద్యాలు) స్వీకరించడానికి శివుడు దానికి హాజరు కావాలని కోరుకున్నాడు. శివుడిని పిలవడానికి సుందరార్ సహాయం తీసుకోవాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు. అయితే, సుందరార్ దగ్గుతో బాధపడుతున్నందున, ప్రతిరోజూ సుందరార్కు తూదువలై ఆకులను (దగ్గు, జలుబు, ఉబ్బసం కోసం సాంప్రదాయ నివారణ) పంపాడు. మూలికల గురించి ఆరా తీసిన సుందరార్కు, వాటిని ప్రతిరోజూ పంపుతున్న తన శ్రేయోభిలాషి గురించి అతని భార్య సంగిలియార్ తెలియజేసింది. సుందరార్ సోమసి మార నాయనార్ను కలుసుకున్నాడు, అతను తన తరపున శివుడిని యాగానికి ఆహ్వానించమని అభ్యర్థించాడు.[3][5]
సుందరార్ అభ్యర్థన మేరకు, చంద్రుడు ఆశ్లేష నక్షత్రంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు వైశాఖ మాసంలో యాగానికి హాజరవుతానని శివుడు వాగ్దానం చేశాడు. శివుడు యాగానికి వస్తున్నాడని విని, సుదూర ప్రాంతాల నుండి పండితులు, ఋషులు యాగానికి హాజరయ్యారు. శివుడు తన భార్య పార్వతి, కుమారులు గణేశుడు, కార్తికేయులతో కలిసి అంటరాని (దళిత) లేదా గిరిజన కుటుంబం వేషంలో వచ్చాడు. ఇతను నాలుగు వేదాలను కుక్కలుగా, చనిపోయిన దూడతో వచ్చాడు. బహిష్కృత కుటుంబం అశుభకరమైన ఉనికి యాగాన్ని అపవిత్రం చేసిందని భావించారు. సోమసి మార నాయనార్, అతిథులందరూ ఆ దృశ్యాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. చివరగా గణేశుడు తన నిజ స్వరూపాన్ని ధరించి బహిష్కృతుల నిజమైన గుర్తింపు గురించి నాయనార్కు తెలియజేశాడు. సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోయిన నాయనార్ బహిష్కృతుడైన శివుడిని పూజించి, అతనికి హవిస్సులు అర్పించాడు. యాగం తర్వాత, శివుడు పార్వతితో పాటు నిజ స్వరూపంలో కనిపించి సోమసి మార నాయనార్ను ఆశీర్వదించి, అతనికి సాధువు హోదాను ప్రసాదించాడు.[3][5]
| శ్రేణిలో భాగం |
| శైవం |
|---|
 |
స్మరణ
[మార్చు]
సోమసి మార నాయనార్ గుండుతో, చేతులు జోడించి నమస్కరిస్తున్నట్లు చిత్రీకరించబడ్డాడు.[3] ఇతను కొన్నిసార్లు చేతిలో యజ్ఞపు గరిటెతో చిత్రీకరించబడతాడు. నాయనార్ సాధువుల గురించిన ఒక శ్లోకంలో సుందరార్ ఇతనిని అంబర్ సోమసి మారన్గా ప్రస్తావించాడు.[6]
ఇతని గౌరవార్థం వైకాసి ఆయిల్య రోజున ఒక పవిత్ర దినం జరుపుకుంటారు. [3] శ్రీ మహాకాళనాథర్ ఆలయంలో వైకాసి సోమ యాగ ఉత్సవాన్ని వైకాసి ఆయిల్య రోజున జరుపుకుంటారు, ఈ సందర్భంగా సోమసి మార నాయనార్ సోమ-యజ్ఞాన్ని (సోమ యాగం) ఆచారబద్ధంగా తిరిగి ప్రదర్శిస్తారు.[3][5]
సోమసి మార నాయనార్ 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా సామూహిక పూజలు అందుకుంటాడు. తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో వీరి విగ్రహాలు, అతని పనుల గురించిన సంక్షిప్త ఖాతాలు కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వీరి విగ్రహాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Roshen Dalal (2011). Hinduism: An Alphabetical Guide. Penguin Books India. p. 281. ISBN 978-0-14-341421-6.
- ↑ T N Ramachandran. "The Puranam of Somasi Maara Nayanar". Retrieved 12 December 2014.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 Vidya Dehejia (1988). Slaves of the Lord: The Path of the Tamil Saints. Munshiram Manoharlal. pp. 179–80. ISBN 978-81-215-0044-9.
- ↑ 4.0 4.1 Swami Sivananda (1999). Sixty-three Nayanar Saints (4 ed.). Sivanandanagar: The Divine Life Society.
- ↑ 5.0 5.1 5.2 "Sri Mahakalanathar temple". దినమలర్. Retrieved 12 December 2014.
- ↑ Poems to Śiva: The Hymns of the Tamil Saints. Motilal Banarsidass. 1991. pp. 330–1, 333. ISBN 978-81-208-0784-6.