సౌదీ అరేబియా

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు


సౌదీ అరేబియా ( లేక కింగ్ డమ్ ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా ) తూర్పు మధ్య దేశాలలో అతి పెద్ద అరబ్బు దేశం.

Kingdom of Saudi Arabia
Flag of సౌదీ అరేబియా సౌదీ అరేబియా యొక్క చిహ్నం
నినాదం
"ప్రభువెవ్వడూ లేడు అల్లాహ్ ను తప్పి; మహమ్మద్ అతని ప్రవక్త" (షహాద)
జాతీయగీతం
"ఆష్ అల్ మలీక్"
"రాజు అమరుడౌను గాక"

సౌదీ అరేబియా యొక్క స్థానం
రాజధాని రియాధ్
24°39′N, 46°46′E
Largest city రాజధాని
అధికార భాషలు అరబ్బీ
ప్రభుత్వం రాజరికం
 -  సౌదీ అరేబియా రాజు అబ్దుల్లాహ్ బిన్ అబ్దుల్ అజీజ్
 -  రాకుమారుడు సుల్తాన్ బిన్ అబ్దుల్ అజీజ్
స్థాపనము
 -  రాజ్యం ప్రకటింపబడినది జనవరి 8, 1926 
 -  గుర్తింపబడినది మే 20, 1927 
 -  కేంద్రీకరణ జరిగినది సెప్టెంబరు 23, 1932 
విస్తీర్ణం
 -  మొత్తం 2,149,690 కి.మీ² (14వది)
829,996 చ.మై 
 -  జలాలు (%) negligible
జనాభా
 -  2007 అంచనా 27,601,038 1 (45th2)
 -  జన సాంద్రత 11 /కి.మీ² (205వది)
29 /చ.మై
జీడీపీ (PPP) 2007 అంచనా
 -  మొత్తం $446 బిలియన్లు (27వది)
 -  తలసరి $21,200 (41వది)
మా.సూ (హెచ్.డి.ఐ) (2004) Increase 0.777 (medium) (76వది)
కరెన్సీ రియాల్ (SAR)
కాలాంశం AST (UTC+3)
 -  వేసవి (DST) (not observed) (UTC+3)
ఇంటర్నెట్ డొమైన్ కోడ్ .sa
కాలింగ్ కోడ్ +966
1 Population estimate includes 5,576,076 non-nationals.
2 Rank is based on 2005 figures.
"KSA" redirects here. For other uses, see KSA (disambiguation).
Kingdom of Saudi Arabia
المملكة العربية السعودية
Al-Mamlakah al-Arabiyah as-Sa'ūdiyah
Motto: لا إله إلا الله، محمد رسول الله
"Lā ʾilāha ʾillāl–lāh, Muhammadun rasūl allāh"
"There is no god but God; Muhammad is the messenger of God."[1][lower-alpha 1] (Shahada)
Anthem: السلام الملكي (as an instrumental)
"as-Salām al-Malakiyy"
"The Royal Salute"
రాజధాని
and అతిపెద్ద నగరము
Riyadh
24°39′N 46°46′E / 24.650°N 46.767°E / 24.650; 46.767
అధికార భాషలు Arabic[5]
Ethnic groups 90% Arab
10% Afro-Arab
Demonym
ప్రభుత్వము Unitary Islamic absolute monarchy
 -  King Salman bin Abdulaziz
 -  Crown Prince Mohammad bin Nayef
 -  Deputy Crown Prince Mohammad bin Salman
Legislature None (Legislation passed by the Council of Ministers)[lower-alpha 2]
Establishment
 -  Kingdom founded 23 September 1932 
Area
 -  Total 2[5] km2 (13th)
830 sq mi 
 -  Water (%) 0.7
Population
 -  2014 estimate 30,770,375[6] (41st)
 -  Density 12.3/km2 (216th)
31/sq mi
GDP (PPP) 2015 estimate
 -  Total $1,683 trillion[7] (14th)
 -  Per capita $53,624[7] (12th)
GDP (nominal) 2015 estimate
 -  Total $653.219 billion[7] (19th)
 -  Per capita $20,812[7] (38th)
HDI (2014) Increase 0.837[8]
very high · 39th
Currency Saudi riyal (SR) (SAR)
Time zone AST (UTC+3)
Drives on the right
Calling code +966
Internet TLD
a. ^  Legislation is by king's decree. The Consultative Assembly exists to advise the king.

విషయ సూచిక

పీఠిక[మార్చు]

సౌదీ అరేబియా [lower-alpha 3] (Listeni/ˌsɔːd əˈrbiə/, Listeni/ˌs-/), అధికారికంగా " కింగ్డం ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా " (కె.ఎస్.ఎ) [lower-alpha 4] ఒక అరబ్ దేశం. ఇది పశ్చిమాసియాలో ఉంది. ఇది అరేబియన్ ద్వీపకల్పంలో అత్యధిక భాగం విస్తరించి ఉంది. దేశం వైశాల్యం 50,000 చ.కి.మీ. భౌగోళికంగా సౌదీ అరేబియా ఆసియా దేశాలలో 5వ స్థానంలో మరియు అరబ్ ప్రపంచంలో 2వ స్థానంలో ఉంది. మొదటి స్థానంలో అల్జీరియా ఉంది. దేశ ఉత్తర సరిహద్దులలో జోర్డాన్ మరియు ఇరాక్, ఈశాన్య సరిహద్దులో కువైట్, తూర్పు సరిహద్దులో కతర్,బహ్రయిన్ మరియు యునైటెడ్ అరబ్ ఎమిరేట్స్, ఆగ్నేయ సరిహద్దులో ఓమన్ మరియు దక్షిణ సరిహద్దులో యెమన్ దేశాలు ఉన్నాయి. ఎర్రసముద్రం మరియు పర్షియన్ గల్ఫ్ సముద్రతీరాలు ఉన్న ఒకేఒక దేశం సైదీ అరేబియా మాత్రమే. దేశంలో అత్యధికంగా ఇసుకతో నిండిన ఎడారి మరియు నిర్మానుష్యమైన భూభాగాలు ఉన్నాయి. ఆధునిక సౌదీ అరేబియాలో నాలుగు ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. అవి వరుసగా హెజాజ్, నజ్ద్ మరియు తూర్పు అరేబియా లోని భూభాగాలు (అల్- అషా) మరియు దక్షిణ అరేబియా (అసిర్) ప్రాంతాలు. [9] కింగ్డం ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా ఇబ్న్ సౌదీ చేత 1932లో స్థాపించబడింది. ఆయన నాలుగు ప్రాంతాలను ఒకే దేశంగా రూపొందించాడు. ఆయన తన పూర్వీక స్థానం అయిన 1902 లో రియాద్‌ మీద వియం సాధించి, తరువాత సౌదీ అరేబియా సంపూర్ణ రాజ్యంగా మారింది. తరువాత వారస్త్వంగా ఇస్లామిక్ రాజవ్యవస్థ దేశాన్ని పాలిస్తూ ఉంది. [10][11] సున్నీ ముస్లిముల మద్య తలెత్తిన తీవ్రమైన సంప్రదాయవాద మతమైన వహ్హాదిజం ఉద్యమం " ప్రధానమైన సౌదీ సంప్రదాయం " గా భావించబడుతుంది. [10][11] సౌదీ అరేబియా " లాండ్ ఆఫ్ ది టూ హోలీ మసీద్ " అని అభివర్ణించబడింది. మసీద్- అల్ - హరం (మక్కా) మరియు అల్- మసీద్ అన్- నబావి (మదీనా) అనే ఇస్లాం మతస్థుల అతిపవిత్ర ప్రదేశాలు సౌదీలో ఉన్నాయి. దేశం మొత్తం జనసంఖ్య 28.7 మిలియన్లు. వీరిలో సౌదీ పౌరులు 20 మిలియన్లు ఉండగా 8 మిలియన్లు విదేశీయులు ఉన్నారు.[12][13][14]1938లో పెట్రోలియం కనుగొనబడింది. పెట్రోల్ నిక్షేపాలు షియా ముస్లిముల ఆధిఖ్యం అధికంగా ఉన్న సౌదీ అరేబియాలోని తూర్పు ప్రాంతంలో కనుగొనబడ్డాయి.[15] తరువాత సౌదీ అరేబియా ప్రపంచంలో అతిపెద్ద ఆయిల్ ఉత్పత్తి దేశంగా మారింది. ఆయిల్ ఉత్పత్తిలో సౌదీ అరేబియా ద్వితీయ స్థానంలో ఉంది. అలాగే సహజవావువు ఉత్పత్తిలో 6వ స్థానంలో ఉంది.[16] దేశాన్ని హై హ్యూమన్ డెవెలెప్మెంట్ ఇండెక్స్‌తో హై ఇంకం ఎకనమీగా వరల్డ్ బ్యాంక్ వర్గీకరించింది. [17] జి-20 దేశాలలో చోటు చేసుకున్న ఒకేఒక దేశం సౌదీ అరేబియా. [18][19] సౌదీ అరేబియా ఎకనమీ అతి తక్కువగా గల్ఫ్ కార్పొరేషన్ వైపు మళ్ళించబడింది. సేవారంగం మరియు ఉత్పత్తి రంగానికి పెట్టుబడులు తక్కువగానే ఉన్నాయి. ఆయిల్ వెలికితీతకు మాత్రమే ప్రభుత్వ ధనం వ్యయం చేయబడుతుంది.[20]రాజరిక నిరంకుశత్వం [21][22] మిలటరీ కొరకు అత్యధికంగా వ్యయం చేస్తున్న ప్రపంచ దేశాలలో సౌదీ అరేబియా ఒకటి. [23][24] ప్రపంచదేశాలలో సౌదీ అరేబియా 2010-14 లో అత్యధికంగా ఆయుధాలను దిగుమతి చేసుకున్నట్లు ఎస్,ఐ.పి.ఆర్ పరిశోధన తెలియజేసింది. [25] సౌదీ అరేబియా ప్రాంతీయ మధ్యశక్తిగా భావించబడుతుంది. [26] సౌదీ అరేబియా ఆర్గనైజేషన్ ఆఫ్ ఇస్లామిక్ కోపరేషన్ మరియు ఒ.పి.ఇ.సి.[27] ప్రజాస్వతంత్ర కొరత కారణంగా దేశం తరచూ విమర్శకు గురౌతూ ఉంది. ఫ్రీడం హౌస్ దేశాన్ని " నాట్ ఫ్రీ " గా వర్గీకరించింది. [28] సౌదీలో స్త్రీల హక్కులు, [29] అలాగే మరణశిక్ష అమలు కూడా సౌదీని విమర్శకు గురిచేస్తుంది. [30]

పేరువెనుక చరిత్ర[మార్చు]

రాజ్యాలను ఏకీకృతం చేసిన తరువాత హెజాజ్ రాజ్యం మరియు నెజ్ద్ రాజ్యం " అల్ - మమ్లాక్ అల్- అరబియాహ్ అస్ - సౌదియా " అని పిలువబడింది. 1932 సెప్టెంబర్ 23 దీనిని అబ్దుల్లాజిజ్ అల్ సౌద్ (ఇబ్న్ సౌద్) స్థాపించాడు. దీనిని సాధారణంగా ఆగ్లభాషలో " కిండం ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా " అని పిలుస్తారు. [31] వాస్తవంగా దీనిని ది అరబ్ సౌదీ క్ండం అంటారు. [32][33]సౌదీ అనే మాట " అస్- సౌదియాహ్ " అనే అరబిక్ పదం నుండి వచ్చింది. ఇది ఒక రాజకుటుంబం పేరు (హౌస్ ఆఫ్ సౌదీ) (آل سعود). సౌదీ అరేబియా రాజకుటుంబానికి ఆధీనంలో ఉన్న దేశం. [34][35] అల్ సౌదీ ఒక అరబిక్ నామం. అల్ అంటే కుటుంబం లేక నివాసం అని అర్ధం.[36] ఇది పూర్వీకుల వ్యక్తిగతమైన పేరు. ఇది 18వ శతాబ్ధం రాజ్యస్థాపన చేసిన రాజు ముహమ్మద్ బీన్ సౌదీ పేరు. [37]సౌదీ పాలనను అంగీకరించని (ప్రత్యేకంగా ఇస్లామిక్ దేశం ఇరాక్ మరియు లెవంత్ ఇస్లామిక్ దేశం) దేశాలు దీనిని " లాండ్ ఆఫ్ హరమ్యన్ " (రెండు పవిత్ర ప్రదేశాలు) అని పిలుస్తారు. రెండు పవిత్రప్రదేశాలు మాక్కా మరియు మసీద్.[38]

History[మార్చు]

Before the foundation of Saudi Arabia[మార్చు]

The Battle of Badr, 13 March 624 CE.

ఇస్లామిక్ కాలానికి ముందు (మక్కా మరియు మదీనా) కొన్ని వ్యాపార నగరాలు ఉండేవి. ప్రస్తుత సౌదీ అరేబియా ఉన్న నివాసయోగ్యం కాని ఎడారి ప్రాంతాలలో నోమాడిక్ సమూహాలు నివసిస్తూ ఉండేవి. [39]ఇస్లాం మతప్రవక్త ముహమ్మద్ క్రీ.శ 571 లో మక్కాలో జన్మించాడు. 7 వ శతాబ్ధం ఆరంభంలో ముహమ్మద్ అరేబియా ద్వీపకల్పం లోని విభిన్న జాతి ప్రజలను సమైఖ్యం చేసి ఇస్లామిక్ మతసంప్రదాయం రూపొందించాడు. [40]632 లో ముహమ్మద్ ప్రవక్త మరణించిన తరువాత అనుయాయులు వేగవంతంగా ముస్లింపాలనను అరేబియా అంతటా విస్తరించారు. ముస్లిములు కొన్ని దశాబ్ధాలలో పశ్చిమంలో ఇబెరియన్ ద్వీపకల్పం నుండి తూర్పున ఆధునిక పాకిస్థాన్ వరకు సాంరాజ్యవిస్తరణ చేసారు. అరేబియా రాజకీయంగా ముస్లిం ప్రాంతంగా మారింది. [40] 10వ శతాబ్ధం నుండి 20వ శతాబ్ధం ఆరంభం వరకు మక్కా మరియు మదీనా ప్రాంతీయ అరబ్ పాలకుల (షరీఫ్ ఆఫ్ మక్కా) ఆధీనంలో ఉంది. అయినప్పటికీ షరీఫ్‌లు అధికంగా బాబిలోనియా, కైరో లేక ఇస్తాబుల్ సాంరాజ్యానికి లోబడి పాలించారు. మిగిలిన అరేబియా ప్రాంతం గిరిజన సంప్రదాయ పాలనలో ఉంది.[41][42]

ఆట్టమన్ హెజాజ్[మార్చు]

16వ శతాబ్ధంలో ఆట్టమన్లు ఎర్రసముద్రతీరం మరియు పర్షియన్ గల్ఫ్ ప్రాంతాలను (హెజాజ్, అసిర్ మరియు ఈస్టర్న్ అరేబియా) తమ సాంరాజ్యంలో విలీనం చేసుకున్నారు. తరువాత అంతర్భాగాలను కూడా తమ ఆధీనంలోకి తీసుకున్నారు. ఇదుకు కారణం హిందూ మహాసముద్రం మరియు ఎర్రసముద్రప్రాంతాలలో (హెజాజ్) తమ ఆధిఖ్యతను నిలుపుకోవడానికి ఆట్టమన్లు పోర్చుగీసు మీద సముద్రమార్గదాడి చేయడమే. [43] తరువాత 4 శతాబ్ధాల బలాబలాలలో హెచ్చుతగ్గులు సాంరాజ్యపు కేంద్ర ఆధిపత్యం బలహీనపడిన కారణంగా ఈ ప్రాంతాల మీద ఆట్టమన్ అధికారం క్షీణించింది.[44][45]

సౌదీ అరేబియా సాంరాజ్య స్థాపన[మార్చు]

The Arabian Peninsula in 1914.

సౌదీ అరేబియా రాజకుటుంబం (అల్ సౌద్) 1744 లో మద్య అరేబియా లోని నజ్ద్ ప్రాంతంలో రూపుదిద్దుకుంది. సాంరాజ్య స్థాపకుడు ముహమ్మద్ బిన్ సౌద్ మతనాయకుడు వహ్హాబీ ఉద్యమ నాయకుడు ముహమ్మద్ ఇబ్న్ అబ్ద్ అల్- వహ్హాబ్‌తో కలిసి కలిసి సైనిక సమీకరణ చేసాడు. [46] [47] 18వ శతాబ్ధం ఆరంభంలో రూపుదిద్దుకొన్న ఈ సంకీర్ణం సౌదీ స్థాపనకు దారితీసింది. ఇది సైదీ రాజవంశ పాలనకు పునాది అయింది.[48]1744లో రీయాద్ పరిసరప్రాంతంలో మొదటి సౌదీ రాజ్యం స్థాపించబడింది. తరువాత ఇది వేగవంతంగా విస్తరించబడి ప్రస్తుత సౌదీ ప్రాంతం అంతటా ఆధిపత్యం సాధించింది. [49] అయినప్పటికీ 1818 నాటికి ఈజిప్ట్ కు చెందిన ఆట్టమన్ వైశ్రాయ్ " ముహమ్మద్ అలీ పాషా " ఈ ప్రాంతం మీద ఆధిపత్యం సాధించాడు. [50] 1824 లో నెజ్ద్ ప్రాంతంలో చిన్న సౌదీ రాజ్యం రెండవసారిగా స్థాపించబడింది. 19వ శతాబ్ధం అంతటా సౌదీ అరేబియా ప్రాంతపాలనలో సౌదీ రాజకుటుంబం ఇతర రాజకుటుంబాలతో (రషిద్ రాజవంశం) పోటీపడింది. 1891 నాటికి అల్ రషిద్ విజయవంతమై సౌదీ రాజవంశం కువైట్ కు పంపబడింది. [41]

Abdul Aziz Ibn Saud, the first king of Saudi Arabia.

20వ శతాబ్ధం ఆరంభంలో ఆట్టమన్ సాంరాజ్యం ద్వీపకల్పం మీద అధికారంతో లేక సామంతరాజ్యంగా పాలించింది. ఫలితంగా సౌదీ అరేబియాను గిరిజన తెగలు విడివిడిగా పాలించాయి. [51][52] మక్కా షరీఫ్ ఆధీనంలో పాలించబడింది.[53] 1902 లో అబ్దుల్ రహమాన్ కుమారుడు అబ్దుల్ అజిజ్ (ఇబ్న్ సౌదీ) రియాద్‌ను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. తరువాత అల్ సౌద్ తిరిగి నజ్ద్‌కు చేరుకున్నాడు.[41] ఇబ్న్ సౌద్ ఇఖ్వన్ మద్దతు సంపాదించాడు. [54] 1913లో ఇఖ్వన్ సహాయంతో ఇబ్న్ సౌద్ ఆట్టమన్ నుండి ఈస్టర్న్ అరేబియా (అల్- అషా)ను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. 1916లో బ్రిటన్ ప్రోత్సాహం మరియు మద్దతుతో మక్కా షరీఫ్ " హుస్సేన్ బిన్ అలీ " నాయకత్వంలో ఆట్టమన్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా యునైటెడ్ అరబ్ దేశం స్థాపించడానికి అరబ్ తిరుగుబాటు నిర్వహించబడింది. [55] 1916 నుండి 1918 అరబ్ తిరుగుబాటు విఫలం అయినప్పటికీ ప్రపంచ యుద్ధం విజయం తరువాత ద్వీపకల్పంలో ఆట్టమన్ పాలన ముగింపుకు వచ్చింది. [56] అరబ్ తిరుగుబాటులో పాల్గొనడాన్ని ఇబ్న్ సౌదీ నివారించి బదులుగా రషీద్‌తో వైరం కొనసాగించాడు. చివరి ఓటమి తరువాత 1021లో ఇబ్న్ సౌదీ " సుల్తాన్ ఆఫ్ నజ్ద్" బిరుదు అందుకున్నాడు. ఇఖ్వన్ సాయంతో 1924-25లో హెజాజ్ మీద విజయం సాధించాడు. 1926 జనవరి 10న తనకుతానే హెజాజ్ రాజుగా ప్రకటించుకున్నాడు. [57] ఒక సంవత్సరం తరువాత ఇబ్న్ సౌదీ నజ్ద్ రాజుగా అయ్యాడు. ఐదు సంవత్సరాల కాలం రెండు రాజ్యాలను రెండు విభాగాలుగా పాలించాడు.[41]హెజాజ్ విజయం తరువాత బ్రిటిష్ ప్రొటక్ట్రేట్‌లో " ఎమిరేట్ ఆఫ్ ట్రాంస్ జోర్డాన్ " లో చేర్చబడడానికి ఇఖ్వన్ వ్యతిరేకించాడు. ఇరాక్ మరియు కువైట్ ఈ భూభాగం మీద దాడి చేయడం మొదలు పెట్టాయి. దీనిని ఇబ్న్ సౌద్ వ్యతిరేకించాడు. ఆయన బ్రిటన్‌తో నేరుగా యుద్ధం చేయవలసిన పరిస్థితి ఎదురౌతుందని ఊహించాడు.పదే సమయంలో సౌదీ ఆధునిక విధానాలు మరియు విదేశీయులను దేశంలో ప్రవేశించడానికి ఆనుమతించడం ఇఖ్వన్‌కు అసహనం కలిగించింది. ఫలితంగా ఇఖ్వన్ ఇబ్న్ సౌదీకి వ్యతిరేకంగా మారాడు. రెండు సంవత్సరాల తరువాత 1929 లో " సబిల్లా యుద్ధంలో " ఇఖ్వన్ ఓటమిని ఎదుర్కొన్నాడు. నాయకులు మొత్తం హత్యకు గురైయ్యారు. [58] 1932 లో హెజాజ్ మరియు నజ్ద్ " కిండం ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా " గా సమైఖ్యం చేయబడ్డాయి. [41]

సమైఖ్యత తరువాత[మార్చు]

Saudi Arabia political map
The Kingdom of Saudi Arabia after unification in 1932.

కొత్తగా రూపొందించిన దేశం ప్రపంచంలోని నిరుపేద దేశాలలో ఒకటిగా ఉండేది. వ్యవసాయం మరియు పర్యాటకం మాత్రమే దేశానికి ఆదాయ వనరులుగా ఉండేవి. [59] 1938 లో పర్షియన్ గల్ఫ్ సముద్రతీరం (ఈస్టర్న్ అరేబియా లేక అల్- ఆషా) పెట్రోలియం నిలువలు విస్తారంగా కనుగొనబడ్డాయి. 1941లో యు.ఎస్. ఆధీనం లోని సౌదీ అరంకో పర్యవేక్షణలో పూర్తిస్థాయిలో ఆయిల్ ఫీల్డులు అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. ఆయిల్ కారణంగా లభించే ఆదాయం దేశానికి సుభిక్షం చేసి రాజకీయంగా అంతర్జాతీయ ప్రాధాన్యత కలిగించింది. [41]హెజాజ్ సాంస్కృతిక జీవితం వేగవంతంగా అభివృద్ధి చెందింది. అది వార్తాపత్రికలకు మరియు రేడియోకు కేంద్రం అయింది. సౌదీ అరేబియాలోని ఆయిల్ పరిశ్రమలో పనిచేయడానికి నియమితులైన విదేశీ ఉద్యోగులప్రవాహం అప్పటికే ప్రజలలో విదేశీయుల ప్రవేశంపట్ల భయం మరింత అధికం చేసింది. అదే సమయం ప్రభుత్వం చేస్తున్న వ్యర్ధమైన మరియు మితిమీరిన వ్యయం ప్రభుత్వానికి లోటు బడ్జెట్ సమస్య మరియు అధిక విదేశీ ఋణం సమస్యలు ఎదురయ్యాయి.[41]1953లో సౌద్ ఆఫ్ సౌద్ అరేబియా తండ్రి మరణానంతరం వారసునిగా సౌదీ రాజయ్యాడు. 1964 లో సౌద్ సోదరుడు " ఫైసల్ ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా " సౌద్‌ను తొలగించి రాజ్యాధికారం చేపట్టాడు. 1972 నాటికి సౌదీ అరేబియా అరాంకో సంస్థలో 20% స్వంతం చేసుకున్నది. తరువాత సౌదీ ఆయిల్ మీద యు.ఎస్. ఆఢిపత్యం క్రమంగా తగ్గింది. 1973 లో సౌదీ అరేబియా పశ్చిమ దేశాలకు వ్యతిరేకంగా ఆయిల్ బాయ్‌కాట్‌కు నాయకత్వం వహించింది. యోం కిప్పూర్ యుద్ధంలో ఈజిప్ట్ మరియు సిరియా వ్యతిరేకంగా ఇజ్రాయిల్ కు సహకరించినందుకు ప్రతిగా ఈ చర్య తీసుకొనబడింది.ఫలితంగా ఆయిల్ ధరలు నాలుగు రెంట్లు అధికరించాయి. [41] 1975 లో ఫైసల్‌ను ఆయన మేనల్లుడు కాల్చివేసాడు, తరువాత రాకుమారుడు " ఫైసల్ బిన్ ముసైద్ " అధికారం స్వీకరించాడు. తరువాత ఆయన సోదరుడు ఖలీద్ ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా రాజ్యాధికారం చేపట్టాడు. [60]

Saudi Arabian administrative regions and roadways map.

1976 నాటికి సౌదీ అరేబియా ప్రపంచంలో అతిపెద్ద ఆయిల్ ఉత్పత్తి దేశంగా మారింది. [61] ఖలీద్ పాలనలో సౌదీ అరేబియా వేగవంతమైన ఆర్ధిక మరియు సాంఘిక రంగాలలో అభివృద్ధి చెందింది. మౌలికరంగం మరియు విద్యారంగం విశేషంగా అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. [41] యు.ఎస్. తో సన్నిహిత సంబంధాలు మెరుగుపరచబడ్డాయి. [60] 1979లో ప్రభుత్వానికి ప్రోత్సాహ కరంగా రెండు ప్రధాన సంఘటనలు జరిగాయి. [62] ఇవి సౌదీ విదేశీ మరియు దేశీయ విధానాల మీద దీర్ఘకాలం ప్రభావం చూపాయి. మొదటిది ఇరానియన్ తిరుగుబాటు. సౌదీ అరేబియా లోని ఆయిల్ ఫీల్డ్ ఉన్న తూర్పు సముద్రతీరంలో నివసిస్తున్న అల్ప సంఖ్యాక షియా ముస్లిములు షియా ముస్లిముల ఆధిఖ్యత కలిగిన ఇరాన్ తిరుగుబాటుదారులతో చేరి తిరుగుబాటు చేస్తారన్న భీతి సౌదీ అరేబియాలో చోటుచేసుకుంది. 1979 ఖ్వాతిఫ్ తిరుగుబాటు వంటి పలు సంఘటనలు ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా సంభవించాయి.[63]రెండవ సంఘటనగా మక్కా లోని ఇస్లాం అతివాదులు " గ్రాండ్ మసీద్ ఆక్రమణ " చేసారు. సౌదీ ప్రభుత్వంలో లంచం మరియు ఇస్లాం వ్యతిరేక చర్యలు అధికమయ్యాయన్న ఆగ్రహం తీవ్రవాదుల ఆక్రమణ చర్యకు కారణం అయింది. [63] 10రోజులలో మసీదు తిరిగి ప్రభుత్వం వశపరచుకుంది. ప్రతిస్పందనగా ప్రభుత్వం కఠినంగా సినిమాల మీద నిషేధం మరియు ఉలేమాకు ప్రభుత్వంలో ప్రధాన పాత్ర ఇవ్వడం వంటి చర్యలు తీసుకుంది. [64] సౌదీ అరేబియా శక్తివంతమైన ఇస్లాం దేశంగా కొనసాగుతుంది.[65]

Dammam No. 7, the first commercial oil well in Saudi Arabia, struck oil on 4 March 1938

1980 లో సౌదీ అరేబియా అరంకో నుండి అమెరికాను తొలగించింది.[66] రాజా ఖలిద్ 1982లో గుండెపోటుతో మరణించాడు. ఆయన తరువాత ఆయన సోదరుడు అధికారం చేపట్టాడు. ఆయన అదనంగా " కస్టోడియన్ ఆఫ్ ది టూ హోలీ మసీద్ " అనే టైటిల్ చేర్చుకున్నాడు. ప్రతిస్పందనగా 1986లో సంప్రదాయవాదులు " మెజెస్టీ " అనే పదప్రయోగం వదలాలని అది భగవంతునికి మాత్రమే ఉండాలని పట్టుబట్టారు. ఖలీఫద్ యునైటెడ్ స్టేట్స్‌తో సన్నిహిత సంబంధం కొనసాగించాడు. అలాగే అమెరికన్ మరియు బ్రిటన్ నుండి మిలటరీ ఉపకరణాలను కొనుగోలు చేయడం అధికరించాడు. [41]ఆయిల్ విక్రయాల మూలంగా లభిస్తున్న విస్తారమైన సంపద సౌదీ సమాజం మీద గొప్ప ప్రభావం చూపింది. ఇది వేగవంతమైన సాంకేతిక ఆధునికత, నగరీకరణ, అందరికీ ప్రభుత్వ విద్య, మరియు కొత్త మాధ్యమాల రూపకల్పన మొదలైన మార్పులు సంభవించాయి. అధికరించిన విదేశీయుల సంఖ్య సౌదీ ప్రజల సంప్రదాయం మరియు జీవిత విలువల మీద ప్రభావం చూపాయి. అయినప్పటికీ ప్రజల సాంఘిక మరియు ఆర్ధిక జీవితంలో నాటకీయమైన మార్పు చోటు చేసుకుంది. రాజకీయంగా " రాజకుటుంబ ఆధిపత్యం " కొనసాగుతూ ఉంది.[41] అయితే ఇందుకు వ్యతిరేకంగా ప్రభుత్వనిర్వహణలో అధికంగా పాల్గొనాలని సౌదీలు భావిస్తున్నారు. [67]1980లో ఇరాన్ - ఇరాక్ యుద్ధానికి మద్దతుగా సౌదీ అరేబియా 25 బిలియన్ల అమెరికన్ డాలర్లు వ్యయం చేసింది. [68]అయినప్పటికీ సౌదీ అరేబియా 1990లో కువైత్ ఆక్రమణను వ్యతిరేకిస్తూ యు.ఎస్.ను జోక్యం చేసుకోవాలని కోరింది. [41] రాజా ఫాద్ అమెరికా మరియు సంకీర్ణ దళాలు సౌదీ అరేబియాలో నిలవడానికి అనుమతి ఇచ్చాడు. కువైత్ పౌరులు సౌదీ అరేబియాలో ఉండడానికి అనుమతి ఇస్తూ ఆయన కువైట్ ప్రభుత్వానికి ఆహ్వానం పంపాడు. అయినప్పటికీ ఇరాక్ కు మద్దతుగా నిలిచిన యెమన్ మరియు జోర్డాన్ ప్రజలను దేశం నుండి వెలుపలికి పంపాడు. 1991 లో సౌదీ అరేబియన్ సైన్యం ఇరాక్ మీద భూమార్గ దాడి మరియు బాంబు దాడిలో పాల్గొన్నారు. కువైట్‌ను విడిపించడానికి అది సహకరించింది.అభివృద్ధి చెందుతున్న సౌదీ అరేబియా పశ్చిమదేశాల సంబంధాలు కొందరు ఉలేమా మరియు షరియా లా విద్యార్ధులను కలవర పరచింది. ఇది సౌదీ అరేబియాలో తీవ్రవాద చర్యలకు దారి తీసింది. సౌదీ దేశీయులు పశ్చిమదేశాలలో తీవ్రవాద చర్యలలో పాల్గొన్నారు. ఒసామా బిన్ లాడెన్ సౌదీ పౌరుడు (1994 లో సౌదీ పౌరసత్వం నుండి తొలగించబడ్డాడు) న్యూయార్క్,,వాషింగ్టన్ మరియు వర్జీనియా (సెప్టెబర్ 11) దాడులలో పాల్గొన్న 19 మంది హైజాకర్లలో 15 మంది సౌదీ అరేబియా పౌరులు. [69] తీవ్రవాద చర్యలకు మద్దతు ఇవ్వనప్పటికి పలువురు పౌరులు ప్రభుత్వ విధానాలకు అసహనపడుతున్నారు.[70]

Oil and gas pipelines in the Middle-East

ప్రభుత్వం మీద వ్యతిరేకత ఏర్పడడానికి ఇస్లామిజం ఒక్కటే కారణం కాదు. ప్రస్తుతం అత్యంత సంపన్నంగా ఉన్నప్పటికీ సౌదీ అరేబియా ఆర్ధికం

స్థంభించింది. అధికరున్న నిరుద్యోగం మరియు అధికమైన పన్నులు ప్రజలలో అసంతృప్తి మరియు దేశాతర్గత అసహనం మరియు రాజకుటుంబం పట్ల అసంతృప్తి కలిగిస్తున్నయి. ప్రతిస్పందనగా రాజా ఫాద్ పలు సంస్కరణలు ప్రవేశపెట్టాడు. 1992 మార్చి లో ఆయన " బేసిక్ లా ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా " ప్రవేశపెట్టాడు. అది పాలకుని బాధ్యత మరియు కర్తవ్యం ప్రస్పుటంగా తెలియజేస్తుంది. 1993లో ది కంసులేటివ్ కౌంచిల్ ఏర్పాటు చేయబడింది. అందులో రాజుచే ఎన్నిక చేయబడిన ఒక చైర్మన్ మరియు 60 మంది సభ్యులు ఉంటారు. .[ఆధారం కోరబడింది] ఫాద్ తన మనసులో ప్రజాప్రభుత్వ యోచన లేదని స్పష్టం చేసాడు. [41]

1995 లో ఫాద్ హార్ట్ అటాక్‌తో బాధపడ్డాడు. రాకుమారుడు " అబ్దుల్లా ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా " రాజప్రతినిధిగా బాధ్యత వహించాడు. ఫాద్ సోదరులు (సౌదీ సెవెన్) రాకుమారుని అధికారాన్ని నియంత్రించారు. [71] 1990 నుండి మొదలైన అంసంతృప్తి 2003 మరియు 2004 నాటికి మరింత అధికం అయింది రియాద్, జెద్దాహ్, యంబు మరుయు ఖోబర్‌లలో వరుస బాంబింగ్ వంటి సంఘటనలు చోటు చేసుకున్నాయి. [72] 2005 ఫిబ్రవరి - ఏప్రెల్ మధ్య మొదటిసారిగా సౌదీ అరేబియా అంతటా ముంసిపల్ ఎన్నికలు నిర్వహించబడ్డాయి. ఈ ఎన్నికలలో స్త్రీలకు ఓటు హక్కు లేదు.[41] 2005 లో రాజా ఫాద్ మరణించాడు. అబ్దుల్లా అధికారం చేపట్టి కొంత సంస్కరణలు చేపట్టి నిరసనలు తగ్గించే ప్రయత్నం చేసాడు. రాజు పలు ఆర్ధిక సంస్కరణలు ప్రవేశ పెట్టాడు. ఆయిల్ ఆదాయంతో దేశానికున్న సంబంధాలను తగ్గించాడు. మితమైన క్రమబద్ధీకరణ, విదేశీ పెట్టుబడులకు ప్రోత్సాహం మరియు విశేషాధికారాలు కలిగించబడ్డాయి.2009 లో అబ్దుల్లా ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా న్యాయవ్యవస్థ, ఆయుధవ్యవస్థ, విభిన్న మంత్రిత్వశాఖలు ఆధునికీకరణ చేయబడి న్యాయవ్యవస్థ మరియు మతపరమైన పోలీస్ సిబ్బంధి స్థానంలో కొత్త ఉద్యోగుల నియామకం మరియు మొదటి మహిళా ఉపమంత్రి నియామకం మొదలైన చర్యలు చేపట్టబడ్డాయి.[41]

నిరసనలు[మార్చు]

2011 జనవరి 29న వందలాది నిరసనదారులు కూడి జెద్దాహ్‌లో తీవ్రమైన వరదలకు ధ్వంసం అయిన నగర మౌలిక వసతుల కారణంగా మరణించిన 11 మంది కొరకు నగర మౌలిక వసతులు లోపభూయిష్టంగా ఉన్నాయని నిరసన ప్రదర్శన నిర్వహించారు. సౌదీలో ఇలాంటి ప్రదర్శన చాలా అరుదుగా జరుగుతుంది. [73] 30-50 మందిని ఖైదు చేసి ప్రభుత్వం నిరసన ప్రదర్శనను 15 నిముషాలలో నిలిపివేసింది. [74]2011 నుండి సౌదీ అరేబియా అంతర్గత నిరసనలతో బాధించబడుతుంది.[75] ప్రతిస్పందనగా 2011 ఫిబ్రవరి 22 న రాజా అబ్దుల్లా పౌరులకు పలు ప్రయోజనాలు కలిగిస్తూ 36 బిలియన్ల అమెరికన్ డాలర్ల విలువజేసే ప్రణాళికను ప్రకటించాడు. వీటిలో 10.7 బిలియన్లు నివాసగృహాలకు ప్రత్యేకించబడ్డాయి.[76][77][78] సంస్కరణలో ఎలాంటి రాజకీయాంశాలు లేనప్పటికీ కొంత మంది ఖైదీలకు క్షమాభిక్ష లభించింది. [79] మార్చి 18న రాజా అబ్దుల్లా 93 బిలియన్ల అమెరికన్ డాలర్ల విలువజేసే ప్యాకేజిని ప్రకటించాడు. అందులో అదనంగా 5,00,000 నివాసగృహాలు (67 బిలియన్లు) చేర్చబడ్డాయి. అదనంగా 60,000 సెక్యూరిటీ ఉద్యోగాలు రూపొందించబడ్డాయి. [80][81]పురుషులకు మాత్రమే సౌదీ అరేబియన్ 2011 ముంసిపల్ ఎన్నికలు 2011 సెప్టెంబర్ మాసంలో నిర్వహించబడ్డాయి. [82][83] అబ్దుల్లా సౌదీ అరేబియన్ ముంసిపల్ ఎలెక్షంస్ 2015 లో స్త్రీలకు ఓటు హక్కు కల్పించాడు. అలాగే షురా కమిటీ ఏర్పాటు ప్రతిపాదన చేయబడింది. [84]

రాజకీయాలు[మార్చు]

సౌదీ అరేబియా సంపూర్ణ రాజరికవ్యవస్థ కలిగిన దేశం. [85] 1992 లో రాజ్యాంగ వ్యవస్థ స్వీకరించిన సౌదీ అరేబియా చట్టవ్యవస్థ షరియా (ఇస్లామిక్ చట్టం) మరియు ఖురాన్ ఆధారంగా రూపొందించబడింది. [86] రాజకీయ పార్టీలకు మరియు ఎన్నికలకు అవకాశం లేదు.[85] విమర్శకులు దీనిని నిరంకుశ పాలనగా వర్ణిస్తుంటారు.[87][88][89] 2012 డెమాక్రసీ ఇండెక్స్ జాబితాలోని 167 దేశాలలో సౌదీ అరేబియా 5 వ స్థానంలో ఉంది. [22] ఫ్రీడం హౌస్ " స్వతత్రం రహితం " (నాట్ ఫ్రీ) లో అతి దిగువస్థానం ఇచ్చింది. [28] ఎన్నికలు మరియు రాజకీయ పార్టీలు లేకపోవడం. [85] సౌదీ అరేబియా రాజకీయాలు రెండు వైవిధ్యమైన రంగాలుగా ఉంటుంది. అల్ సౌద్ మరియు రాజకుటుంబం మద్య రాజకీయం ఆధారపడి ఉంటుంది. [90] అల్ సౌద్ రాజాకీయాలలో అధికంగా పాల్గొంటున్నందున వెలుపలి నుండి స్వల్పంగా మాత్రమే రాజకీయాలలో పాల్గొంటున్నారు. రాజకుటుంబ సభ్యులు ఉలేమా, గిరిజన షేకులు మరియు ప్రధాన వ్యాపార కుటుంబాలతో చర్చించి ముఖ్యమైన నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు.[91] సౌదీ మాధ్యమం ఈ విధానాన్ని ప్రజలకు వివరించదు. [92]సాధారణంగా పురుషులు రాజుకు సభాముఖంగా (మజిలీస్) తమ ఫిర్యాదులు తెలియజేయడానికి అవకాశం ఉంది.[93] ప్రభుత్వానిని చేరుకోవడానికి వైవిధ్యమైన మార్గాలు ఉంటాయి. గిరిజన సంప్రదాయం పరిపాలనలో రాకుటుంబం తరువాత ప్రధాన పాత్ర వహిస్తుంది. గిరిజన షేకులకు రాజకీయాలలో ప్రభావం అధికంగా ఉంటుంది. గిరిజనులకు ప్రాంతీయంగా మరియు జాతీయ సంఘటనలలో ప్రధాన్యత అధికంగా ఉంటుంది.[91] సమీపకాలంలో రాజకీయంగా తీసుకున్న నిర్ణయాలలో 1990 లో కంసల్టేటివ్ కౌంసిల్ మరియు 2003 లో నేషనల్ డైలాగ్ ఫోరం ఏర్పాట్లు ప్రధానమైనవి. [94]అల్ సౌద్ రాజకీయంగా సున్నీ ముస్లిం ఇస్లామిక్ తీవ్రవాదం, లిబరల్ క్రిటిక్స్, షియా ఇస్లాం (అల్పసంఖ్యాకులు) మరియు ప్రాతీయవాదుల వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొంటున్నది.[95] వీటిలో ముస్లిం తీవ్రవాదం సమస్యప్రధానమైనది.[72] అయినప్పటికీ ప్రభుత్వానికి వ్యరేకంగా ప్రశాంతమైన ప్రకటనపట్ల కూడా సహనం ప్రదర్శించబడడం లేదు. స్త్రీలు వాహనాలు నడపడానికి నిషేధం అమలు చేస్తున్న ఏకైక దేశం సౌదీ అరేబియా మాత్రమే. [96] 2011 సెప్టెంబర్ 25న సౌదీ అరేబియా రాజు అబ్దుల్లా స్త్రీలు ఓటు వేయడానికి, ఎన్నికలలో పాల్గొనడానికి మరియు షురా కౌంసిల్‌లో సభ్యత్వం వహించడానికి అనుమతిస్తూ ప్రకటన జారీ చేసాడు. [97]

Monarchy and royal family[మార్చు]

The king combines legislative, executive, and judicial functions

[91]

and royal decrees form the basis of the country's legislation.

[98]

The king is also the prime minister, and presides over the Council of Ministers (Majlis al-Wuzarāʾ), which comprises the first and second deputy prime ministers and other ministers.

The royal family dominates the political system. The family's vast numbers allow it to control most of the kingdom's important posts and to have an involvement and presence at all levels of government.

[99]

The number of princes is estimated to be at least 7,000, with most power and influence being wielded by the 200 or so male descendants of Ibn Saud.

[100]

The key ministries are generally reserved for the royal family,

[85]

as are the thirteen regional governorships.

[101]

Long term political and government appointments have resulted in the creation of "power fiefdoms" for senior princes,

[102]

such as those of King Abdullah, who had been Commander of the National Guard since 1963 (until 2010, when he appointed his son to replace him),

[103]

former Crown Prince Sultan, Minister of Defence and Aviation from 1962 to his death in 2011, former crown prince Prince Nayef who was the Minister of Interior from 1975 to his death in 2012, Prince Saud who had been Minister of Foreign Affairs since 1975

[104]

and current King Salman, who was Minister of Defense and Aviation before he was crown prince and Governor of the Riyadh Province from 1962 to 2011.

[105]

The current Minister of Defense is Prince Mohammad bin Salman, the son of King Salman and Deputy Crown Prince.

[106]

The royal family is politically divided by factions based on clan loyalties, personal ambitions and ideological differences.

[90]

The most powerful clan faction is known as the 'Sudairi Seven', comprising the late King Fahd and his full brothers and their descendants.

[107]

Ideological divisions include issues over the speed and direction of reform,

[108]

and whether the role of the ulema should be increased or reduced. There were divisions within the family over who should succeed to the throne after the accession or earlier death of Prince Sultan.

[107][109]

When prince Sultan died before ascending to the throne on 21 October 2011, King Abdullah appointed Prince Nayef as crown prince.

[110]

The following year Prince Nayef also died before ascending to the throne.

[111]

King Salman bin Abdulaziz Al Saud inherited power in 2015.

The Saudi government and the royal family have often, over many years, been accused of corruption.

[112][113][114][115][116][117][118][119][120]

In a country that is said to "belong" to the royal family and is named for them,[35] the lines between state assets and the personal wealth of senior princes are blurred.

[100]

The extent of corruption has been described as systemic

[121]

and endemic,

[122]

and its existence was acknowledged

[123]

and defended

[124]

by Prince Bandar bin Sultan (a senior member of the royal family

[125])

in an interview in 2001.

[126]

Although corruption allegations have often been limited to broad undocumented accusations,

[127]

specific allegations were made in 2007, when it was claimed that the British defence contractor BAE Systems had paid Prince Bandar US$2 billion in bribes relating to the Al-Yamamah arms deal.

[128][129]

Prince Bandar denied the allegations.

[130]

Investigations by both US and UK authorities resulted, in 2010, in plea bargain agreements with the company, by which it paid $447 million in fines but did not admit to bribery.

[131]

Transparency International in its annual Corruption Perceptions Index for 2010 gave Saudi Arabia a score of 4.7 (on a scale from 0 to 10 where 0 is "highly corrupt" and 10 is "highly clean").

[132]

Saudi Arabia has undergone a process of political and social reform, such as to increase public transparency and good governance. However, nepotism and patronage are widespread when doing business in the country. The enforcement of the anti-corruption laws is selective and public officials engage in corruption with impunity.

There has been mounting pressure to reform and modernize the royal family's rule, an agenda championed by King Abdullah both before and after his accession in 2005. The creation of the Consultative Council in the early 1990s did not satisfy demands for political participation, and, in 2003, an annual National Dialogue Forum was announced that would allow selected professionals and intellectuals to publicly debate current national issues, within certain prescribed parameters. In 2005, the first municipal elections were held. In 2007, the Allegiance Council was created to regulate the succession.

[94]

In 2009, the king made significant personnel changes to the government by appointing reformers to key positions and the first woman to a ministerial post.

[133][134]

However, the changes have been criticized as being too slow or merely cosmetic.

[135]

Al ash-Sheikh and role of the ulema[మార్చు]

సౌదీ అరేబియాలో ఉలేమా (ఇస్లాం మతనాయకులు మరియు న్యాయాధీశులు) ప్రభుత్వంలో నేరుగా జోక్యం చేసుకుంటారు.[136] ఉలేమా అధికారానికి మరొక ఉదాహరణగా [[[ఇరాన్ ]] ప్రభుత్వం ఉంది.[137] ప్రధానమైన ప్రభుత్వ నిర్ణయాలలో ఉలేమా ప్రభావం చూపుతుంది. ఉదాహరణగా 1973 ఆయిల్ సంక్షోభం మరియు 1990 సౌదీ అరేబియా యుద్ధం [138] వ్యాయనిర్ణయాలు మరియు విద్యా విధానాలలో కూడా ఉలేమా ప్రభావం చూపుతూ ఉంది.[139] అంతేకాక మతవిధానాలు మరియు సామాజిక నియమాలలో ఏకీకృత అధికారం కలిగి ఉంది. [140]1970 నాటికి ఆయిల్ ద్వారా వస్తున్న సంపద రాజా ఫైసల్ దేశాన్ని ఆధునికీకరణ చేయడం ప్రారంభించారు. క్రమంగా సౌదీ అరేబియా రాజకీయాలలో ఉలేమా ప్రభావం తగ్గుముఖం పట్టింది.[141] ఫలితంగా 1979 నాటికి ఇస్లాం తీవ్రవాదులు మక్కా లోని గ్రాండ్ మసీద్ ఆక్రమణ చేసుకొనడం వంటి సంఘటన చోటుచేసుకుంది.[142] సంఘర్షణకు ప్రభుత్వ ప్రతిస్పందనగా ఉలేమా అధికారం పునరుద్ధరణ మరియు వారికి ఆర్ధికసహాయం చేయబడింది.[64] తరువాత ఉలేమా విద్యావిధానం మీద ఆధిపత్యం వహించారు.[142] అదనంగా సామాజిక వ్యవహారాలు మరియు నీతినియమాల విషయంలో ఉలేమా కఠినంగా వ్యవహరించింది. [64]2005లో రాజా అబ్దుల్లా సిహాసనం అధిష్ఠించిన తరువాత ఉలేమా అధికారం తగ్గించబడింది. అలాగే మహిళావిధ్యా విధానం మీద ఆధిపత్యం విద్యామంత్రిత్వశాఖకు మళ్ళించబడింది.[143]చారిత్రాత్మకంగా ఉలేమా దేశంలోని మతపరంగా ప్రాముఖ్యత వహించిన కుటుంబానికి చెందిన " అల్ ఆష్- షేక్ " నాయకత్వంలో నిర్వహించబడుతుంది.[144] [140] " అల్ ఆష్- షేక్ " గా ముహమ్మద్ ఇబ్న్ అబ్ద్ అల్- వహ్హాబ్ వారసులు నియమించబడుతుంటారు. వహ్హాబీని 18వ శతాబ్ధంలో " సున్నీ ముస్లిం " రూపంలో స్థాపించబడింది. ప్రస్తుతం సున్నీ ముస్లిం మతం సౌదీ అరేబియాలో ఆధిపత్యం వహిస్తుంది. [145] అల్ ఆష్-షేక్ రాజకుంటుంబానికి తరువాత అంతస్థులో ఉంది.[146] అల్ ఆష్-షేక్ రాజకుంటుంబ సహాయంతో " ముచ్యుయల్ సపోర్ట్ పాక్ట్ " .[147] మరియు పవర్ షేరింగ్ ఒప్పందం (300 సంవత్సరాలకు ముందుగా) చేయబడింది.[138] ఈ పాక్ట్ ప్రస్తుతకాలం వరకు అమలులో ఉంది. [147] మతసంబంధిత విషయాలు మరియు వహాబీ ఆదేశాల అమలులో అల్ - ఆష్ షేక్ అధికారాన్ని అల్ సౌద్ ఆదరిస్తుంది. ప్రతిగా అల్ ఆష్- షేక్ అల్ సౌదీ రాజకీయ అధికారానికి మద్దతు ఇస్తూ ఉంటాడు.[148] వారు రాజరిక పాలనలో మతం- నీతి సంబంధిత అధికారం చట్టబద్ధం చేసుకున్నారు. [149] సమీప దశాబ్ధాలలో ఉలేమా మీద అల్- అష్ షేక్ ఆధిపత్యం తగ్గించబడినప్పటికీ [150] వారు ఇప్పటికీ మతసంబంధిత విషయాలలో ప్రధానపాత్ర వహిస్తున్నారు. [140]

Legal system[మార్చు]

Verses from the Quran. The Quran is the official constitution of the country and a primary source of law. Saudi Arabia is unique in enshrining a religious text as a political document.[151]

The primary source of law is the Islamic Sharia derived from the teachings of the Qu'ran and the Sunnah (the traditions of the Prophet).

[98]

Saudi Arabia is unique among modern Muslim states in that Sharia is not codified and there is no system of judicial precedent, giving judges the power to use independent legal reasoning to make a decision. Saudi judges tend to follow the principles of the Hanbali school of jurisprudence (or fiqh) found in pre-modern texts

[152]

and noted for its literalist interpretation of the Qu'ran and hadith.

[153]

Because the judge is empowered to disregard previous judgments (either his own or of other judges) and may apply his personal interpretation of Sharia to any particular case, divergent judgements arise even in apparently identical cases,

[154]

making predictability of legal interpretation difficult.

[155]

The Sharia court system constitutes the basic judiciary of Saudi Arabia and its judges (qadi) and lawyers form part of the ulema, the country's Islamic scholars.

Royal decrees are the other main source of law; but are referred to as regulations rather than laws because they are subordinate to the Sharia.

[98]

Royal decrees supplement Sharia in areas such as labor, commercial and corporate law. Additionally, traditional tribal law and custom remain significant.

[156]

Extra-Sharia government tribunals usually handle disputes relating to specific royal decrees.

[157]

Final appeal from both Sharia courts and government tribunals is to the King and all courts and tribunals follow Sharia rules of evidence and procedure.

[158]

The Saudi system of justice has been criticized for its "ultra-puritanical judges", who are often harsh in their sentencing (with beheading for the crime of witchcraft), but also sometimes overly lenient (for cases of rape or wife-beating) and slow, for example leaving thousands of abandoned women unable to secure a divorce.

[159][160]

The system has also been criticized for being arcane,

[161]

lacking in some of the safeguards of justice, and unable to deal with the modern world.

[162]

In 2007, King Abdullah issued royal decrees reforming the judiciary and creating a new court system,

[154]

and, in 2009, the King made a number of significant changes to the judiciary's personnel at the most senior level by bringing in a younger generation.

[161]

Deera Square, central Riyadh. Known locally as "Chop-chop square", it is the location of public beheadings.[163]

Capital and physical punishments imposed by Saudi courts, such as beheading, stoning (to death), amputation, crucifixion and lashing, as well as the sheer number of executions have been strongly criticized.

[164]

The death penalty can be imposed for a wide range of offences including murder, rape, armed robbery, repeated drug use, apostasy, adultery, witchcraft and sorcery and can be carried out by beheading with a sword, stoning or firing squad, followed by crucifixion.

[165][166][167]

The 345 reported executions between 2007 and 2010 were all carried out by public beheading. The last reported execution for sorcery took place in September 2014.

[168]

Although repeated theft can be punishable by amputation of the right hand, only one instance of judicial amputation was reported between 2007 and 2010. Homosexual acts are punishable by flogging or death.

[165][167][169][170][171][172]

Atheism or "calling into question the fundamentals of the Islamic religion on which this country is based" is considered a terrorist crime.

[173]

Lashings are a common form of punishment

[174]

and are often imposed for offences against religion and public morality such as drinking alcohol and neglect of prayer and fasting obligations.

[165]

Retaliatory punishments, or Qisas, are practised: for instance, an eye can be surgically removed at the insistence of a victim who lost his own eye.[160] Families of someone unlawfully killed can choose between demanding the death penalty or granting clemency in return for a payment of diyya (blood money), by the perpetrator.[175]

Human rights[మార్చు]

In 2014, Saudi Arabian writer Raif Badawi was sentenced to 10 years in prison and 1,000 lashes for "insulting Islam".

Western-based organizations such as Amnesty International and Human Rights Watch condemn both the Saudi criminal justice system and its severe punishments. There are no jury trials in Saudi Arabia and courts observe few formalities.

[176]

Human Rights Watch, in a 2008 report, noted that a criminal procedure code had been introduced for the first time in 2002, but it lacked some basic protections and, in any case, had been routinely ignored by judges. Those arrested are often not informed of the crime of which they are accused or given access to a lawyer and are subject to abusive treatment and torture if they do not confess. At trial, there is a presumption of guilt and the accused is often unable to examine witnesses and evidence or present a legal defense. Most trials are held in secret.

[177][178]

An example of sentencing is that UK pensioner and cancer victim Karl Andree, aged 74, faced 360 lashes for home brewing alcohol.

[179]

He was later released due to intervention by British government.

[180]

Saudi Arabia is widely accused of having one of the worst human rights records in the world. Human rights issues that have attracted strong criticism include the extremely disadvantaged position of women (see Women below), capital punishment for homosexuality,

[181]

religious discrimination, the lack of religious freedom and the activities of the religious police (see Religion below).

[164]

Between 1996 and 2000, Saudi Arabia acceded to four UN human rights conventions and, in 2004, the government approved the establishment of the National Society for Human Rights (NSHR), staffed by government employees, to monitor their implementation. To date, the activities of the NSHR have been limited and doubts remain over its neutrality and independence.

[182]

Saudi Arabia remains one of the very few countries in the world not to accept the UN's Universal Declaration of Human Rights. In response to the continuing criticism of its human rights record, the Saudi government points to the special Islamic character of the country, and asserts that this justifies a different social and political order.

[183]

The United States Commission on International Religious Freedom had unsuccessfully

[184]

urged President Barack Obama to raise human rights concerns with King Abdullah on his March 2014 visit to the Kingdom especially the imprisonments of Sultan Hamid Marzooq al-Enezi, Saud Falih Awad al-Enezi, and Raif Badawi.

[185]

Saudi Arabia also conducts dozens of executions each year, mainly for murder and drug smuggling, although there are people who have been executed for deserting Islam and crimes against the Faisal bin Musaid.

[186]

The method of execution is normally beheading in public.

[187][188]

For example, Ali Mohammed Baqir al-Nimr was arrested in 2012 when he was 17 years old for taking part in an anti-government protests in Saudi Arabia during the Arab Spring.

[189]

In May 2014, Ali al-Nimr was sentenced to be publicly beheaded and crucified.

[190]

In 2013, the government deported thousands of non-Saudis, many of them who were working illegally in the country or had overstayed their visas. Many reports abound, of foreigner workers being tortured either by employers or others.

[191][192]

This resulted in many basic services suffering from a lack of workers, as many Saudi Arabian citizens are not keen on working in blue collar jobs.

[193][194][195]

Saudi Arabia has a "Counter-Radicalization Program" the purpose of which is to "combat the spread and appeal of extremist ideologies among the general populous" and to "instill the true values of the Islamic faith, such as tolerance and moderation."

[196]

This "tolerance and moderation" has been called into question by the Baltimore Sun, based on the reports from Amnesty International regarding Raif Badawi,

[197]

and in the case of a man from Hafr al-Batin sentenced to death for rejecting Islam.

[198]

In September 2015, Faisal bin Hassan Trad, Saudi Arabia's ambassador to the UN in Geneva, has been elected Chair of the United Nations Human Rights Council panel that appoints independent experts.

[199]

In January 2016, Saudi Arabia executed the prominent Shia cleric Sheikh Nimr who had called for pro-democracy demonstrations and for free elections in Saudi Arabia.

[200]

Foreign relations[మార్చు]

Saudi Arabia joined the UN in 1945

[31][201]

and is a founding member of the Arab League, Gulf Cooperation Council, Muslim World League, and the Organization of the Islamic Conference (now the Organisation of Islamic Cooperation).

[202]

It plays a prominent role in the International Monetary Fund and the World Bank, and in 2005 joined the World Trade Organization.

[31]

Saudi Arabia supports the intended formation of the Arab Customs Union in 2015 and an Arab common market

[203]

by 2020, as announced at the 2009 Arab League summit.

[204]

Since 1960, as a founding member of OPEC, its oil pricing policy has been generally to stabilize the world oil market and try to moderate sharp price movements so as to not jeopardise the Western economies.

[31][205]

Between the mid-1970s and 2002 Saudi Arabia expended over $70 billion in "overseas development aid". However, there is evidence that the vast majority was, in fact, spent on propagating and extending the influence of Wahhabism at the expense of other forms of Islam.

[206]

There has been an intense debate over whether Saudi aid and Wahhabism has fomented extremism in recipient countries.

[207] The two main allegations are that, by its nature, Wahhabism encourages intolerance and promotes terrorism.[208]

Relations with the United States became strained following 9/11.

[209]

American politicians and media accused the Saudi government of supporting terrorism and tolerating a jihadist culture.

[210]

Indeed, Osama bin Laden and fifteen out of the nineteen 9/11 hijackers were from Saudi Arabia;

[211]

in ISIL-occupied Raqqa, in mid-2014, all 12 judges were Saudi.

[212]

According to former U.S. Secretary of State Hillary Clinton, "Saudi Arabia remains a critical financial support base for al-Qaida, the Taliban, LeT and other terrorist groups... Donors in Saudi Arabia constitute the most significant source of funding to Sunni terrorist groups worldwide."

[213]

Former CIA director James Woolsey described it as "the soil in which Al-Qaeda and its sister terrorist organizations are flourishing."

[214]

The Saudi government denies these claims or that it exports religious or cultural extremism.

[215]

Faisal Mosque in Islamabad is named after a Saudi King. The Kingdom is a strong ally of Pakistan, WikiLeaks claimed that Saudis are "long accustomed to having a significant role in Pakistan's affairs"." [216]

In the Arab and Muslim worlds, Saudi Arabia is considered to be pro-Western and pro-American,

[217]

and it is certainly a long-term ally of the United States.

[218]

However, this

[219]

and Saudi Arabia's role in the 1991 Persian Gulf War, particularly the stationing of U.S. troops on Saudi soil from 1991, prompted the development of a hostile Islamist response internally.

[220]

As a result, Saudi Arabia has, to some extent, distanced itself from the U.S. and, for example, refused to support or to participate in the U.S.-led invasion of Iraq in 2003.

[91]

The consequences of the 2003 invasion and the Arab Spring led to increasing alarm within the Saudi monarchy over the rise of Iran's influence in the region.

[221]

These fears were reflected in comments of King Abdullah,

[143]

who privately urged the United States to attack Iran and "cut off the head of the snake".

[222]

The tentative rapprochement between the US and Iran that began in secret in 2011

[223]

was said to be feared by the Saudis,

[224]

and, during the run up to the widely welcomed deal on Iran's nuclear programme that capped the first stage of US–Iranian détente, Robert Jordan, who was U.S. ambassador to Riyadh from 2001 to 2003, said "[t]he Saudis' worst nightmare would be the [Obama] administration striking a grand bargain with Iran."

[225]

A trip to Saudi by US President Barack Obama in 2014 included discussions of US–Iran relations, though these failed to resolve Riyadh's concerns.

[226]

In order to protect the house of Khalifa, the monarchs of Bahrain, Saudi Arabia invaded Bahrain by sending military troops to quell the uprising of Bahraini people on 14 March 2011.

[227]

The Saudi government considered the two-month uprising as a "security threat" posed by the Shia who represent the majority of Bahrain population.

[227]

According to the Iraqi prime minister Nouri al-Maliki in March 2014, Saudi Arabia along with Qatar provided political, financial and media support to terrorists against the Iraqi government.

[228]

Saudi Arabian-led airstrikes in Yemen, June 2015. Saudi Arabia is operating without a UN mandate.

On March 25, 2015, Saudi Arabia, spearheading a coalition of Sunni Muslim states,

[229]

started a military intervention in Yemen against the Shia Houthis and forces loyal to former President Ali Abdullah Saleh, who was deposed in the 2011 Arab Spring uprisings.

[230]

2015 నాటికి, together with Qatar and Turkey, Saudi Arabia is openly supporting the Army of Conquest,

[231][232]

an umbrella group of anti-government forces fighting in the Syrian Civil War that reportedly includes an al-Qaeda linked al-Nusra Front and another Salafi coalition known as Ahrar ash-Sham.

[233]

Following a number of incidents during the Hajj season, the deadliest

[234]

of which killed at least 2,070 pilgrim

[235]

in 2015 Mina stampede, Saudi Arabia has been accused of mismanagement and focusing on increasing money revenues while neglecting pilgrims’ welfare.

[236]

Saudi Arabia has been seen as a moderating influence in the Arab-Israeli conflict, periodically putting forward a peace plan between Israel and the Palestinians and condemning Hezbollah.

[237]

Following the Arab Spring Saudi Arabia offered asylum to deposed President Zine El Abidine Ben Ali of Tunisia and King Abdullah telephoned President Hosni Mubarak of Egypt (prior to his deposition) to offer his support.

[238]

In early 2014 relations with Qatar became strained over its support for the Muslim Brotherhood, and Saudi Arabia's belief that Qatar was interfering in its affairs. In August 2014 both countries appeared to be exploring ways of ending the rift.

[239]

Military[మార్చు]

Saudi Arabia has one of the highest percentages of military expenditure in the world, spending more than 10% of its GDP in its military. The Saudi military consists of the Royal Saudi Land Forces, the Royal Saudi Air Force, the Royal Saudi Navy, the Royal Saudi Air Defense, the Saudi Arabian National Guard (SANG, an independent military force), and paramilitary forces, totaling nearly 200,000 active-duty personnel. In 2005 the armed forces had the following personnel: the army, 75,000; the air force, 18,000; air defense, 16,000; the navy, 15,500 (including 3,000 marines); and the SANG had 75,000 active soldiers and 25,000 tribal levies.

[240]

In addition, there is an Al Mukhabarat Al A'amah military intelligence service.

The kingdom has a long-standing military relationship with Pakistan, it has long been speculated that Saudi Arabia secretly funded Pakistan's atomic bomb programme and seeks to purchase atomic weapons from Pakistan, in near future.

[241][242]

The SANG is not a reserve but a fully operational front-line force, and originated out of Ibn Saud's tribal military-religious force, the Ikhwan. Its modern existence, however, is attributable to it being effectively Abdullah's private army since the 1960s and, unlike the rest of the armed forces, is independent of the Ministry of Defense and Aviation. The SANG has been a counterbalance to the Sudairi faction in the royal family: Prince Sultan, the Minister of Defense and Aviation, is one of the so-called 'Sudairi Seven' and controls the remainder of the armed forces.

[243]

Saudi and U.S. troops train in December 2014

Spending on defense and security has increased significantly since the mid-1990s and was about US$25.4 billion in 2005. Saudi Arabia ranks among the top 10 in the world in government spending for its military, representing about 7% of gross domestic product in 2005. Its modern high-technology arsenal makes Saudi Arabia among the world's most densely armed nations, with its military equipment being supplied primarily by the US, France and Britain.

[240]

The United States sold more than $80 billion in military hardware between 1951 and 2006 to the Saudi military.

[244]

On 20 October 2010, the U.S. State Department notified Congress of its intention to make the biggest arms sale in American history—an estimated $60.5 billion purchase by the Kingdom of Saudi Arabia. The package represents a considerable improvement in the offensive capability of the Saudi armed forces.

[245]

2013 saw Saudi military spending climb to $67bn, overtaking that of the UK, France and Japan to place fourth globally.

[246]

The United Kingdom has also been a major supplier of military equipment to Saudi Arabia since 1965.

[247]

Since 1985, the UK has supplied military aircraft—notably the Tornado and Eurofighter Typhoon combat aircraft—and other equipment as part of the long-term Al-Yamamah arms deal estimated to have been worth £43 billion by 2006 and thought to be worth a further £40 billion.

[248]

In May 2012, British defence giant BAE signed a £1.9bn ($3bn) deal to supply Hawk trainer jets to Saudi Arabia.

[249]

According to the Stockholm International Peace Research Institute, SIPRI, in 2010–14 Saudi Arabia became the world’s second largest arms importer, receiving four times more major arms than in 2005–2009. Major imports in 2010–14 included 45 combat aircraft from the UK, 38 combat helicopters from the USA, 4 tanker aircraft from Spain and over 600 armoured vehicles from Canada. Saudi Arabia has a long list of outstanding orders for arms, including 27 more combat aircraft from the UK, 154 combat aircraft from the USA and a large number of armoured vehicles from Canada.

[25]

Saudi Arabia received 41 per cent of UK arms exports in 2010–14.

[250]

Geography[మార్చు]

Saudi Arabia topography (Altitude color coded)
Saudi Arabia physical features

సౌదీ అరేబియా అరేబియా ద్వీపకల్పంలోని (ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద ద్వీపకల్పం) 80% భూభాగాన్ని ఆక్రమించింది. [251] దేశం 16-33 డిగ్రీల ఉత్తర అక్షాంశం మరియు 34-56 డిగ్రీల తూర్పు రేఖాంశంలో ఉంది. దేశం దక్షిణ సరిహద్దులో యునైటెడ్ అరబ్ ఎమిరేట్స్ మరియు ఓమన్ ఉన్నాయి. [251] " ది సి.ఐ.ఎ. ఫాక్ట్ బుక్ " అంచనా అనుసరించి దేశవైశాల్యం 49,690 చ.కి.మీ. వైశాల్యపరంగా సౌదీ అరేబియా ప్రపంచంలో 13వ స్థానంలో ఉంది. [252] అరేబియన్ దేశాలలో సౌదీ అరేబియా అతిపెద్ద దేశం.[253]సౌదీ అరేబియాలో అత్యధికభాగం ఎడారి ఆధిఖ్యత చేసింది. సౌదీ ఎడారి " సెమీ డిసర్ట్ " గా వర్గీకరించబడింది. పలు ఎడారులుగా ఉన్న సౌదీ ఎడారుల మొత్తం వైశాల్యం 6,47,500 కి.m2 (2,50,001 sq mi) రబ్ అల్ ఖలి (ఖాళీగా ఉన్న నాలుగవ భాగం) దేశం దక్షిణ ప్రాంతంలో ఉంది. ఇది ప్రపంచపు ఎడారిగా గుర్తించబడుతుంది. [91][254] సౌదీ అరేబియాలో నదులు కాని చెరువులు కానీ లేదు. అయినప్పటికీ పలు వాదీలు ఉన్నాయి. వాదీ బేసిన్‌ మరియు ఒయాసిస్‌ప్రాంతాలలో కొంత సారవంతమైన భూమి ఉంది. [91] సెంట్రల్ ప్లాట్యూ ప్రధాన భౌగోళిక భూభాగంగా ఉంది. ఇది ఎర్రసముద్రం నుండి నెజ్ద్ కలుపుకుంటూ పర్షియన్ గల్ఫ్ వరకు విస్తరించి ఉంది. ఎర్రసముద్రం తీరంలో తిహమాహ్ అనే చిన్న పీఠభూమి ఉంది. నైరుతీ భూభాగంలో అసిర్ పర్వతం ఎత్తు 3,133 మీ (10,279 అడుగులు) ఉండగా ఇందులో ఉన్న జబల్ సవ్ద పర్వతం దేశంలో ఎత్తైన ప్రాంతంగా గుర్తించబడుతుంది. [91]

Saudi Arabia satellite image-Ecoregions as delineated by the WWF. The yellow line encloses the ecoregions – Arabian Desert, East Sahero-Arabian xeric shrublands and two other smaller desert areas.[255]
Saudi Arabia’s Köppen climate classification map[256] is based on native vegetation, temperature, precipitation and their seasonality.

వాతావరణం[మార్చు]

అసిర్ పర్వతానికి నైరుతీ భూభాగం మినహాయించి సౌదీ అరేబియాలో ఎడారి వాతావరణం నెలకొని ఉంటుంది. పగటి ఉష్ణోగ్రత అత్యధికంగా ఉంటుంది. రాత్రి ఉష్ణోగ్రతలు అత్యల్పంగా పతనం ఔతూ ఉంటాయి. సరాసరి వేసవి ఉష్ణోగ్రత 113 °F (45 °C) ఉంటుంది. అత్యధికంగా 129 °F (54 °C). శీతాకాలంలో ఉష్ణోగ్రత అత్యల్పంగా 32 °F (0 °C) ఉంటుంది. ఆకురాలు కాలం మరియు వసంతకాలం ఉష్ణోగ్రత మితంగా ఉంటుంది. సరాసరి ఉష్ణోగ్రత 84 °F (29 °C) ఉంటుంది. వార్షిక వర్షపాతం అత్యల్పంగా ఉంటుంది. అసిర్ ప్రాంతంలో హిందూ మహాసముద్ర వాతావరణం నెలకొని ఉంటుంది. ఈ ప్రాంతంలో అక్టోబర్ మరియు మార్చ్ మాసాలలో వర్షపాతం ఉంటుంది. సరాసరి వర్షపాతం 300 మిమీ (12 in) ఉంటుంది. ఈ సమయంలోనే 60% వర్షపాతం ఉంటుంది. [257]

పర్యావరణం[మార్చు]

సౌదీ అరేబియాలో అరేబియన్ తోడేలు, స్ట్రిప్డ్ హైనాలు, మంగూలు, బాబూన్లు, జింకలు, ఇసుక ఎలుకలు మరియు జెర్బోలు మొదలైన జంతువులు ఉన్నాయి. 1950 వరకు గజెల్లెస్, ఒరిక్స్ మరియు చిరుతపులు మొదలైన పెద్ద జంతువులు ఉండేవి. తరువాత వేటకారణంగా ఈ జంతువులు దాదాపు అంతరించి పోయే దశకు చేరుకున్నాయి. పక్షులలో ఫెల్కాన్లు (వీటిని పట్టి వేటకు ఉపయోగిస్తుంటారు), గ్రద్దలు, రాబందులు, శాండ్‌ గ్రౌసులు మరియు బుల్‌బుల్ పిట్టలు ఉన్నాయి. దేశంలో పలు జాతుల పాములు ఉన్నాయి. వీటిలో అధికంగా విషసర్పాలు ఉన్నాయి. అలాగే పలు బల్లి జాతులు ఉన్నాయి. పర్షియన్ గల్ఫ్ ప్రాంతంలో విస్తారమైన సముద్రజీవులు ఉన్నాయి. పెంపుడు జంతువులుగా అరేబియన్ ఒంటె, గొర్రెలు, మేకలు, గాడిదలు మరియు కోళ్ళు వంటి ప్రాణులు పెంచబడుతున్నాయి. ఎడారి ప్రాంతం కనుక దేశంలో అధికంగా స్వల్పమైన నీటిని గ్రహించే ఎడారి మొక్కలు దేశంలో అధికంగా ఉన్నాయి.దక్షిణప్రాంతంలోని అసిర్ ప్రాంతంలో కొంత పచ్చికబయళ్ళు ఉన్నాయి. దేశమంతటా ఖర్జూరపు చెట్లు విస్తరించి ఉన్నాయి. [91]

పాలనా విభాగాలు[మార్చు]

సౌదీ అరేబియా 13 ప్రాంతాలుగా విభజించబడింది. [258] (అరబ్బీ: مناطق إدارية‎; మనతిక్యూ ఇదరియ్యా , ఉచ్ఛరణ. منطقة إدارية; మినతక్వాహ్ ఇదరియ్యా ). ప్రంతాలు అదనంగా 118 గవర్నరేటులుగా విభజించబడ్డాయి. (అరబ్బీ: محافظات‎; ముహాఫాజత్ , ఉచ్ఛారణ. محافظة; ముహాఫాజత్ ). 13 ప్రాంతాలకు 13 రాజధానులు ఉన్నాయి. రాజధాని నగరాలకు ముంసిపాలిటీ అంతస్థు ఇవ్వబడింది. (అరబ్బీ: أمانة‎; " అమనాహ్ " అంటారు. వీటి పాలనా బాధ్యతలు మేయర్లు నిర్వహిస్తారు. (అరబ్బీ: أمين‎; అమిన్'). గవర్నరేటులు అదనంగా ఉప గవర్నరేటులుగా విభజించబడ్డాయి.(అరబ్బీ: مراكز‎; 'మరాకిజ్ అంటారు. ఉచ్ఛారణ మరాకిజ్ . مركز; మార్క్జ్).

సంఖ్య ప్రాంతం రాజధాని
Provinces of Saudi Arabia
1 జవ్ఫ్(జౌఫ్) సకాక
2 నార్తన్ బార్డర్స్ అరార్
3 తబుక్ అరేబియల్ తబుక్
4 హాయిల్
5 మదీనా మదీనా
6 క్వాసిం బురైదా
7 మక్కా మెక్కా
8 రియాద్ రియాద్
9 ఈస్టర్న్ ప్రొవింస్ దమ్మం
10 బహాహ్ (బహా) అల్ బహాహ్
11 అసిర్ అబాహ్
12 జిజాన్ జిజాన్
13 నజ్రన్ నజ్రన్

ఆర్ధికం[మార్చు]

King Fahd Road in Riyadh

సౌదీ అరేబియా ప్రణాళికాబద్ధమైన ఆర్ధికరంగం పెట్రోల్ అధారితమై ఉంది. బడ్జెట్ ఆధారిత వనరులో 75% మరియు 90% ఎగుమతులు ఆయిల్ నుండి లభిస్తుంది. ఆయిల్ ఇండస్ట్రీ 80% విదేశీ ఉద్యోగుల మీద ఆధారితమై ఉంది. [259][260] సౌదీ అరేబియా తలసరి ఆదాయంలో క్షీణత, ఉద్యోగ నిర్వహణకు అవసరమైన దిశగా యువతను విద్యావంతులనును చేయడం వారికి ఉపాధి కల్పించడం, ఆర్ధికరంగాన్ని వైవిధ్యమైన రంగాల వైపు మళ్ళించడం, ప్రైవేట్ రంగం మరియు నివాసగృహ నిర్మాణ రగం అభివృద్ధి చేయడం, లంచగొండితనం మరియు సమాజంలో అసమానత నిర్మూలన చేయడం వంటి సవాళ్ళను ఎదుర్కొంటున్నది.[ఆధారం కోరబడింది] సౌదీ అరేబియా గ్రాస్ డొమెస్టిక్ ఉత్పత్తిలో ఆయిల్ ఉత్పత్తి 45%, పారిశ్రామిక రంగం 40% భాగస్వామ్యం వహిస్తున్నాయి. సౌదీ అరేబియా అధికారికంగా 260 billion barrels (4.1×1010 m3) ఆయిల్ ఉత్పత్తి సామర్ధ్యం కలిగి ఉంది. ప్రపంచ ఆయిల్ ఉత్పత్తిలో సౌదీ అరేబియా ఆయిల్ ఉత్పత్తి ఐదవ స్థానంలో ఉంది. [261]1990లో సౌదీ అరేబియా అత్యధిక ఆయిల్ ఉత్పత్తి ఆదాయం మరియు అధికరించిన జనసంఖ్య వంటివి సంభవించాయి. 1981 లో 11,700 అమెరికన్ డాలర్ల తలసరి ఆదాయం 1998 నాటికి 6,300 అమెరికన్ డాలర్లకు పతనం అయింది. [262] [263] [264] [265]

Office of Saudi Aramco, world's most valuable company and main source of revenue for the state.


[266]

Al-Rajhi Bank is world's largest Islamic bank.
Saudi Telecom Company is world's 15th largest mobile network operator.

ప్రైవేటీకరణ[మార్చు]

2003-2013 నుండి ముంసిపల్ వాటర్ సప్లై, విద్యుత్తు ఉత్పత్తి, టెలీకమ్యూనికేషన్, విద్యలో కొంత భాగం ఆరోగ్యరక్షణ, రవాణా మరియు కార్ విపత్తు నివేదికలు మొదలైన సేవారంగం ప్రైవేటీకరణ చేయబడింది. [267]

సభ్యత్వం[మార్చు]

2005 నవంబర్‌లో సౌదీ అరేబియా " వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్ " సభ్యత్వం పొందింది. విదేశీవస్తువుల మార్కెట్ అధికరించడానికి మరియు విదేశీ పెట్టుబడులను నేరుగా అనుమతించడానికి 2000 లో సౌదీ అరేబియన్ జనరల్ ఇంవెస్ట్మెంట్ అథారిటీ " స్థాపించబడింది. సౌదీ అరేబియా విదేశీపెట్టుబడులను నిషేధించిన టెలీకమ్యూనికేషంస్, ఇంసూరెంస్ మరియు విద్యుత్తు సరఫరా రంగాలలో ప్రస్తుతం విదేశీపెట్టుబడులను అనుమతిస్తుంది.సౌదీ ప్రభుత్వం చేపట్టిన సౌదీజేషన్‌లో భాగంగా విదేశీ ఉద్యోగుల స్థానంలో స్వదేశీయుల నియామకం కొంతవరకు విజయం సాధించింది. [268]సౌదీ అరేబియా 1970లో పంచవర్షప్రణాళిక ద్వారా అభివృద్ధి పనులు ఆరంభించింది. ఈ ప్రణాళిక ద్వారా " కింగ్ అబ్దుల్లా ఎకనమిక్ సిటీ " వంటి ఎకనమిక్ సిటీల ఏర్పాట్లు చేయబడ్డాయి. ఇది ఆర్ధికరంగాన్ని వైవిద్యమైన రంగాలవైపు మళ్ళించడం మరియు ఉపాధి కలపనకు సహకరించాయి. 2013 నాటికి 4 నగరాలకు ప్రణాళిక వేయబడింది.[269] 2020 నాటికి తలసరి ఆదాయం 15,000 అమెరికన్ డాలర్ల నుండి 33,000 అమెరికన్ డాలర్లకు అభివృద్ధి చేయాలని పిలుపు ఇచ్చాడు.[270] ఈ నగరాలు సౌదీ అంతటా విస్తరించి ప్రాంతాలవారీగా ఆర్ధికాభివృద్ధికి సహకరిస్తున్నాయి. ఈ సిటీలు దేశ జి.డి.పి.లో 150 బిలియన్ల అమెరికడార్ల భాగస్వామ్యం వహిస్తుంది. సౌదీ అరేబియా ఆర్ధికరంగంలో ఆయిల్ మరియు గ్యాస్‌తో బంగారు గనులు (మహ్ద్ అధ్ ధహాబ్) కూడా భాగస్వామ్యం వహించాయి. వ్యవసాయ రంగం (ప్రత్యేకంగా నైరుతీ ప్రాంతంలో) పెంపుడు జంతువులు మరియు ఖర్జూరం మీద ఆధారపడుతూ ఉంటుంది. వార్షికంగా హాజీ యాత్ర సందర్భంగా పలు తాత్కాలిక ఉపాధులు కల్పించబడుతుంటాయి. వార్షికంగా 2 మిలియన్ల యాత్రికులు హజ్‌యాత్రకు వస్తుంటారు.[271]సౌదీ అరేబియా పేదరికం గురించిన వివరణలు ఐఖ్యరాజ్యసమితికి అందించలేదు. [272] పేదరికం మీద దృష్టి కేంద్రీకరించడం మరియు పేదరికం మీద ఫిర్యాదు చేయడాన్ని సౌదీ అరేబియా ప్రోత్సహించడం లేదు. 2011 డిసెంబర్‌లో సౌదీ దేశాంగ మంత్రిత్వశాఖ పేదరికం సంబంధిత వీడియోను యూట్యూబ్‌లో ప్రదర్శించినందుకు ముగ్గురు విలేఖరులను ఖైదు చేసి రెండు వారాల కాలం నిర్భంధంలో ఉంచింది. [273][274][275] వీడియోలు (2009) 22% సౌదీ ప్రజలు బీదవారుగా ఉన్నారని వివరించాయి. [276] [277] ఖైదు వంటి సమస్యలు ఉన్నందున పరిశీలకులు ఈ సమస్యను స్పృజించలేదు.

Agriculture[మార్చు]

The Nejd landscape: desert and the Tuwaiq Escarpment near Riyadh

సౌదీ అరేబియా ఎడారి వ్యవసాయానికి గణనీయమైన రాయితీలు అందిస్తూ ప్రోత్సహిస్తుంది. అరేబియన్ ఎడారులలో అల్ఫాల్ఫా, ధాన్యాలు, మాంసం మరియు పాలౌత్పత్తి కొరకు 300 బిలియన్ల " నాన్ రిన్యూవబుల్ " జలాలను ఉచితంగా అందిస్తుంది.[278] " నాన్ రిన్యూవబుల్ " భూగర్భజలాలు తగ్గుముఖం పడుతున్నాయి.[279]

Water supply and sanitation[మార్చు]

సౌదీ అరేబియా నీటి సరఫరా మరియు శానిటేషన్ కొరకు (సముద్రజలాల సుద్ధీకరణ) గణనీయంగా పెట్టుబడులు పెడుతుంది. నీటిసరఫరా, వాటర్ శుద్ధీకరణ మరుయు మురుగు నీటి నిర్వహణ కారణంగా గత దశాబ్ధాలలో త్రాగునీటి సరఫరాలో అభివృద్ధి సాధ్యమైంది. సముద్రజలాల శుద్ధీకరణ ద్వారా 50% త్రాగునీరు లభిస్తుంది. నాన్ రిన్యూవబుల్ భూగర్భజలాల ద్వారా 40% నీరు లభిస్తుంది. నైరుతీ భూభాగంలో ఉన్న పర్వతప్రాంతాల నుండి 10% జలాలు సర్ఫేస్ వాటర్ నుండి లభిస్తుంది. రాజధాని రియాద్ దేశం మధ్యభాగంలో ఉపస్థితమై ఉంది. ఈ నగరానికి పర్షియన్ గల్ఫ్ నుండి శుద్ధీకరించబడిన సముద్రజలాలు 467 కి.మీ పొడవైన పైప్ మార్గం ద్వారా చేరవేయబడుతున్నాయి. ఆయిల్ ఉత్పత్తి సౌదీ అరేబియాకు గణనీయమైన ఆదాయాన్ని అందిస్తున్న కారణంగా త్రాగునీరు ఉచితంగా లభిస్తుంది. రియాద్‌లో నీరు 2.5 దినాలకు ఒక మారు మాత్రమే నీరు సరఫరా చేయబడుతుండగా జెద్దాహ్‌లోరోజులకు ఒకమారు మాత్రమే త్రాగు నీరు లభిస్తుంది. [280] సౌదీ అరేబియా ప్రైవేట్ రంగం బలహీనంగా ఉంది. 2000 నుండి నీటిసరఫరా, మౌలిక నిర్మాణాల కొరకు ప్రభుత్వం అధికంగా ప్రైవేట్ రంగం మీద ఆధారపడుతూ ఉంది.

గణాంకాలు[మార్చు]

Saudi Arabia population density (people per km2)

2013 గణాంకాల ఆధారంగా సౌదీ అరేబియా జనసంఖ్య 26.9 మిలియన్లు. వీరిలో 5.5 నుండి [5] 10 మిలియన్ల మంది దేశాంతరాల నుండి వచ్చిన విదేశీ వలస ప్రజలు. [260][281] అందువలన సౌదీ అరేబియా నాయకులకు దేశ జనసంఖ్య ఖచ్చితంగా నిర్ణయించడం కష్టం. [282]1950 నుండి సౌదీ అరేబియా జనసంఖ్య వేగవంతంగా అభివృద్ధి చెందింది. అప్పటి జనసంఖ్య 3 మిలియన్లు ఉండేది.[283] చాలా సంవత్సరాల వరకు ప్రపంచంలో సౌదీ అరేబియా వార్షిక జననాల శాతం అత్యధికం (3%) గా ఉంది. [284]సౌదీ అరేబియాలో 90% అరబ్బులు మరియు 10 ఆఫ్రో ఆసియన్లు ఉన్నారు. [285] సౌదీ ప్రజలు హెజాజ్‌లో 35%, నజిద్‌లో 28% మరియు ఈస్టర్న్ ప్రొవింస్‌లో 15% ఉన్నారు. [286] సౌదీ అరేబియాలో హెజిజ్ అత్యంత జనసాంధ్రత కలిగిన ప్రాంతం. [287] 1970 గణాంకాలను అనుసరించి అధికంగా సౌదీ ప్రజలు గ్రామీణ ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్నారని భావిస్తున్నారు. అయినప్పటికీ 20వ శతాబ్ధపు ద్వితీయార్ధంలో దేశం వేగవంతంగా నగరీకరణ చేయబడింది. 2012 గణాంకాలు అనుసరించి 80% సౌదీ ప్రజలు మహానగర ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్నారని తెలియజేస్తున్నాయి. ప్రత్యేకంగా రియాధ్, జెడ్డాహ్ మరియు డమ్మంలలో అధికంగా నివసిస్తున్నారు.[288][289]సౌదీ అరేబియాలో 25 సంవత్సరాలకంటే తక్కువ వయసున్న వారి సంఖ్య జనసంఖ్యలో సగంకంటే అధికంగా ఉంది. [290] సౌదీ అరేబియాలో 21% కంటే అధికంగా విదేశీయులు నివసిస్తున్నారని సి.ఐ.ఎ ఫ్యాక్ట్ బుక్ అంచనాలు తెలియజేస్తున్నాయి. [5] ఇతర అంచనాల ఆధారంగా 30% - 33% ఉంటారని భావిస్తున్నారు.[291] [292])1960 ఆరంభకాల గణాంకాలను అనుసరించి సౌదీ అరేబియా బానిస ప్రజల సంఖ్య దాదాపు 3,00,000 ఉండేదని భావిస్తున్నారు.[293] 1962లో అరేబియా అధికారికంగా బానిసత్వాన్ని నిషేధించింది. [294][295]

Languages[మార్చు]

సౌదీ అరేబియా అధికారిక భాష అరబిక్. ప్రధానంగా హెజాజి అరబిక్, (దాదాపు 6 మిలియన్ల వాడుకతులు [296]), నజ్ది అరబిక్(దాదాపు 8 మిలియన్ల వాడుకరులు [297]), మరియు గల్ఫ్ అరబిక్ (0.2 మిలియన్ల వాడుకరులు [298]). బధిరుల కొరకు సౌదీ సంఙాభాష వాడుకలో ఉంది. అధికసంఖ్యలో ఉన్న విదేశీ ఉద్యోగులకు తగలాగ్ (7,00,000), రొహింగ్యా (4,00,000), ఉర్దు (3,80,000) మరియు ఈజిప్షియన్ (3,00,000) మొదలైన వారి వారి స్వంత భాషలు వాడుకలో ఉన్నాయి. [299]

An open-air mosque near Jeddah

మతం[మార్చు]

సౌదీ అరేబియన్లందరూ ముస్లిములు. [300] (అధికారికంగా - అందరూ) మరియు సౌదీ నివాసితులలో అత్యధికులు ముస్లిములే ఉన్నారు. [301][301][302] వీరిలో సున్నీ ముస్లిములు 75%-90% ఉన్నారు. మిగిలిన 10%-25% షియా ముస్లిములు ఉన్నారు.[303][304][305][306][307] 2016 జనవరిలో సౌదీ అరేబియా షియా క్లెరిక్ షేక్ నింర్‌ను మరణశిక్షకు గురిచేసింది.[200] అధికారిక మరియు ఆధిఖ్యత కలిగిన సున్నీ ఇస్లాం సౌదీ అరేబియాలో వహ్హాబిజం అంటారు. (వహాబీ అనే పదం అమర్యాదకరమైనదని భావించడం కారణంగా ప్రతిపాదకులు వీరిని సలాఫీలు అంటారు. [308]) అలాగే వీరిని తరచుగా ప్యూరిటానికల్, ఇంటాలరెంట్ లేక అల్ట్రా - కనసర్వేటివ్ అని పరిశోధకులు అంటారు. అథరెంట్స్ వీరిని " సత్యం " అంటుంది. ఇది అరేబియన్ ద్వీపకల్పంలో ముహమ్మద్ ఇబ్న్ అబ్ద్ అల్ - వహాబ్‌చే 18వ శతాబ్ధంలో స్థాపించబడింది. గణాంకాలను అనుసరించి సౌదీ అరేబియాలో 15,00,000 మంది క్రైస్తవులు ఉన్నారని అంచనా. వీరంతా ఉద్యోగులే.[309] సౌదీ అరేబియా క్రైస్తవులను విదేశీ ఉద్యోగులుగా తాత్కాలికంగా దేశంలో ప్రవేశించడానికి అనుమతిస్తుంది. అయినప్పటికీ వారిని బహిరంగంగా మతారాధన చేయడానికి అనుమతించడం లేదు. అధికారికంగా సౌదీ అరేబియా జనసంఖ్యలో క్రైస్తవులు పూజ్యంగా ఉన్నారు. [310] సౌదీ అరేబియాలో ఇస్లాం నుండి ఇతర మతానికి మారడం నిషేధం అలా చేసిన వారికి మరణశిక్ష విధించబడుతుంది.[311][312] ప్యూ రీసెర్చి సెంటర్ పరిశోధన ఆధారంగా సౌదీ అరేబియాలో 3,90,000 వేలమంది హిందువులు ఉన్నారని వీరంతా విదేశీ ఉద్యోగులని అంచనా. [313]

విదేశీయులు[మార్చు]

" సౌదీ అరేబియా సెంట్రల్ డిపార్ట్మెంట్ ఆఫ్ స్టాటిస్టిక్స్ & ఇంఫర్మేషన్ " అంచనా అనుసరించి 2014 నాటికి విదేశీయుల సంఖ్య 33% (10.1 మిలియన్లు) ఉంది. [314] సి.ఐ.ఎ. ఫ్యాక్ట్ బుక్ అంచనా అనుసరించి 2013 నాటికి సైదీ అరేబియాలో నివసిస్తున్న విదేశీయుల శాతం 21% అని భావిస్తున్నారు.[5] ఇతర వనరులు అంచనాలు విభిన్నంగా ఉంటాయి. [292]సౌదీ అరేబియాలో విదేశీ నివాసిత భారతీయులు 1.3 మిలియన్లు , పాకిస్థానీయులు 1.5 మిలియన్లు [315] ఈజిప్షియన్లు 9,00,000, యేమనీయులు 8,00,000, బంగ్లాదేశీయులు 5,00,000, ఫిలిప్పైనీయులు 5,00,000, జోర్డానీయులు (పాలస్తీనీయులు 2,60,000, ఇండోనేషనీయులు 2,50,000, శ్రీలంకనీయులు 3,50,000, సుడానీయులు 2,50,000, సిరియన్లు 1,00,000 మరియు టర్కిషీయులు 1,00,000 ఉన్నారు.[316] సౌదీ అరేబియాలో నివసిస్తున్న 1,00,000 మంది పాశ్చాత్యులు గేటెడ్ కమ్యూనిటీలో నివసిస్తున్నారు. విదేశీ ముస్లిములు [317] సౌదీ అరేబియాలో 10 సంవత్సారాలు నివసించిన తరువాత సౌదీ పౌరసత్వానికి అభ్యర్ధించవచ్చు. (విభిన్నమైన సైంస్ డిగ్రీ ఉన్న వారికి ప్రాధాన్యత ఉంటుంది). [318] పాలస్తీనీయులకు ఇందులో మినహియింపు ఉంటుంది. అయినప్పటికీ సౌదీ పౌరులను వివాహం చేసుకున్న వారికి అరబ్ లీగ్ సూచనల ఆధారంగా అర్హత లభిస్తుంది. సౌదీ అరేబియా శరణార్ధులకు అనుకూల ప్రదేశం కాదు.[319]సౌదీ జనసంఖ్య అభివద్ధి చెందడం మరియు ఆయిల్ ద్వారా లభిస్తున్న ఆదాయం క్షీణించడం కారణంగా " సైదీజేషన్ " చేయాలన్న వత్తిడి అధికం ఔతుంది. అంటే విదేశీ ఉద్యోల స్థానంలో అరేబీయులను నియమించడం వలన దేశంలోని విదేశీ ఉద్యోగుల సంఖ్య తగ్గించడం. [320] సౌదీ ప్రభుత్వం 1990-1991 లో దాదాపు 8,00,000 మంది యేమన్ ప్రజలను దేశం నుండి వెలుపలకు పంపింది. [321] చట్టవిరుద్ధమైన యేమన్ ప్రజల ప్రవేశం నివారించడానికి మరియు మాదకద్రవ్యాలు మరియు ఆయుధాల అక్రమ రవాణా నివారించడానికి యేమన్ మరియు సౌదీ అరేబియా మధ్య కంచ నిర్మించబడింది.[322] 2013 నవంబర్‌లో సౌదీ అరేబియా వేలాది ఎథియోపియన్ ప్రజలను దేశం నుండి వెలుపలికి పంపారు. పలు మానవహక్కుల సంరక్షణ సంస్థలు సౌదీ అరేబియా మానవ హక్కుల విధానం గురించి విమర్శిస్తున్నారు.[323] సౌదీ అరేబియాలో 5,00,000 కంటే అధికమైన విదేశీయ ఉద్యోగులు చట్టవిరుద్ధంగా పనిచేస్తున్న సోమాలియా, ఎథియోపియా మరియు యెమన్ దేశాలకు చెందిన వారు 2013 నుండి దేశం నుండి వెలుపలకు పంపబడుతున్నారు.[324]

పెద్ద నగరాలు[మార్చు]

Monarchs (1932–present)[మార్చు]

  • ఇబ్న్ సౌదీ రాజు అబ్దుల్లాజిజ్ ఫ్ (1932–1953) ; అధిక కాలం పాలించిన రాజవంశాలలో రెండవ రాజవంశం.
  • సౌద్ ఆఫ్ సౌదీ అరేబియా రాజు (1953–1964) ; అధిక కాలం పాలించిన రాజవంశాలలో మూడవ రాజవంశం.
  • రాజా ఫైసల్ (1964–1975) ; అధిక కాలం పాలించిన రాజవంశాలలో నాలుగవ రాజవంశం.
  • రాజా ఖలిద్ (1975–1982) ; అధిక కాలం పాలించిన రాజవంశాలలో ఆరవ రాజవంశం.
  • రాజా ఫాద్ (1982–2005) ; అత్యధిక కాలం పాలించిన రాజవంశం.
  • రాజా అద్బుల్లా (2005–2015) ; అధిక కాలం పాలించిన రాజవంశాలలో ఐదవ రాజవంశం.
  • రాజా సల్మాన్ (2015–present) ; ప్రస్తుత రాజవంశం.

Crown Princes (1933–present)[మార్చు]

Crown Prince Mohammad bin Nayef with U.S. Secretary of State John Kerry, 6 May 2015
Deputy Crown Prince Mohammad bin Salman aboard the aircraft carrier USS Theodore Roosevelt, 7 July 2015
రాకుమారుడు పాలనా కాలం తండ్రి
సౌద్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 1933-1953 రాజా అబ్దులాజిజ్
బిన్ అబ్దుల్లా 1953-1964 రాజా సౌద్
ముహమ్మద్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 1964-1965 రాజా ఫైసల్
ఖలిద్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 1965-1975 రాజా ఫైసల్
ఫహ్ద్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 1975-1982 రాజా ఖలిద్
అబ్దుల్లా బిన్ అబ్దులాజిజ్ 1982-2005 రాజా ఫహ్ద్
సుల్తాన్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 2005-2011 రాజా అబ్దుల్లా
నాయెఫ్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 2011-2012 రాజా అబ్దుల్లా
సల్మాన్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 2012-2015 రాజా అబ్దుల్లా
ముక్విర్న్ బిన్ అబ్దులాజిజ్ 2015 రాజా సల్మాన్
ముహమ్మద్ బిన్ నయేఫ్ 2015- ప్రస్తుత రాజా సల్మాన్

Second Deputy Prime Minister/Second-in-line (1965–2011)[మార్చు]

Deputy Crown Prince/Second-in-line (2014–present)[మార్చు]

సంస్కృతి[మార్చు]

Supplicating Pilgrim at Masjid Al Haram, Mecca

సౌదీ అరేబియా శతాబ్ధాల పూర్వపు అలవాట్లు మరియు సంప్రదాయం అనుసరిస్తూ ఉంది. ఇది అరబ్ నాగరికత నుండి గ్రహించబడుతూ ఉంది. ఈ సంస్కృతి మీద అత్యధికంగా ఇస్లాం మతరూపమైన వహాబీ ప్రభావం ఉంది. 11వ శతాబ్ధంలో ఆరంభించబడిన వహాబీ ప్రస్తుతం దేశంలో ఆధిఖ్యత కలిగి ఉంది. [10]

మతం[మార్చు]

Stoning of the Devil at Mina during the Hajj pilgrimage, following in the tradition of Ibrahim and Ismail

సౌదీ అరేబియా ఇతర ఆధునిక ముస్లిం దేశాలకంటే వ్యత్యాసం కలిగిఉంది. జిహాద్ స్త్యాపించిన ఒకేఒక ముస్లిం దేశంగా, ఖురాన్ ఆధారిత రాజ్యాంగ నిర్మాణం కలిగిన్ ఏకైక ముస్లిం దేశం మరియు కాలనీ పాలనలో లేని నాలుగు ముస్లిం దేశాలలో ఒకటిగా సౌదీ అరేబియాకు ప్రత్యేకత ఉంది. [325] హెజాజ్ ప్రాంతం అందులోని మక్కా మరియు మెదీనా నగరాలు ఇస్లాంకు ఆధారభూత్మగా ఉన్నాయి.[326] సౌదీ అరేబియా అధికారిక మతం ఇస్లాం. చట్టపరంగా పౌరులందరూ ముస్లిములే. [327] సౌదీ పౌరులకుగాని క్వెస్ట్ వర్క్లర్లకు కాని మతస్వతంత్రం ఉండదు. [327] ఇస్లాం మతం అధికారిక మరియు ఆధిఖ్యత కలిగిన సౌదీ అరేబియాలో మభ్యప్రాంతం నజ్ద్‌లో18వ శతాబ్ధంలో వహ్హబిజం తలెత్తింది. మత ప్రచారకులు దీనిని సలాఫిజం అంటారు. [308] 7 వ శతాబ్ధంలో ముహమ్మద్ మరియు ఆయన అనుయాలచేత స్థాపించబడిన ఇస్లాం మతాన్ని వహాబీ ప్రసంగాలు మరింత పవిత్రం చేస్తాయని విశ్వసించబడుతుంది. [328] సౌదీ అరేబియా తరచుగా షియా ముస్లింను అణిచివేస్తుందని భావించబడుతుంది. [329] రాకుమారుడు బందర్ బిన్ సుల్తాన్ సౌదీ అరేబియన్ తరఫున యునైటెడ్ స్టేట్స్ దూతగా నియమించబడ్డాడు.[330]మతపరమైన పోలీస్ వ్యవస్థ (హైయా లేక ముతవీన్) కలిగిన ముస్లిం దేశాలలో సౌదీ అరేబియా ఒకటి. వీరు వీధులలో కాపలాకాస్తూ ప్రజల దుస్తులను పర్యవేక్షిస్తుంటారు. స్త్రీలు మరియు పురుషులు విడివిడిగా తప్పక రోజుకు ఐదుమార్లు ప్రార్ధనలు (సలాత్) చేస్తారు. మధ్యపానం నిషేధించబడింది. మరియు షరియా సంబంధిత ఇతర చట్టాలు అమలు [331]) సౌదీ అరేబియా అంతర్జాతీయ గ్రిగోరియన్ కేలండర్‌ను ఉపయోగించక ఇస్లామిక్ ల్యూనార్ కేలండర్‌ను అమలుచేస్తుంది. [332] దైనందిక జీవితం ఇస్లామిక్ పర్యవేక్షణ ఆధిపత్యం వహిస్తుంది. [333] for 30 to 45 minutes during business hours while employees and customers are sent off to pray.[334] ముస్లిములకు పవిత్ర దినమైన శుక్రవారంతో కలిపి శనివారం శలవు దినాలుగా ఉంటాయి. [91][335][336] పలు సంవత్సరాలుగా " ఇద్ అల్ ఫిత్ర్ " మరియు ఇద్ అల్ అధా " లు మాత్రమే శలవు దినాలుగా ఉన్నాయి. [337])రేడియో మరియు టెలివిషన్ ప్రసారాలలో సగానికి పైగా మతసంబంధిత ప్రసారాలు ఉంటాయి.[338] ప్రచురితమౌతున్న 90% పుస్తకాలు మతసంబంధితమై ఉంటాయి. డాక్టర్ పట్టాలు అధికంగా ఇస్లామిక్ పరిశోధనల కొరకు ఇవ్వబడుతుంటాయి. [339] పాఠశాలలలో సగభాగం మతసంబంధిత విషయాలు బోధించబడుతుంటాయి. 12 సంవత్సరాల ప్రాధమిక మరియు సెకండరీ విధ్యలో చరిత్ర, సాహిత్యం మరియు ముస్లిమేతర సంస్కృతి అధ్యయనానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడుతుంది. [338]

Non-Muslims are prohibited from entering the holy city of Mecca.

పేపర్ మనీ (1951), స్త్రీ విద్య (1964) మరియు బానిసత్వ నిర్మూలనకు (1962) లకు మతపరమైన ఆటకం ఎదురౌతుందని భావించారు. [340] మతసంబంధిత రాజ్యాంసగం విధానాలకు ప్రజల మద్దతు బలంగా ఉంది. సౌదీ ప్రజలు లౌకిక వాద విధానాలకు అనుకూలంగా లేరని పరిశోధనలు తెలియజేస్తున్నాయి. [341][342][343]మాలిద్ (ముహమ్మద్ జన్మదినం) మరియు డే ఆఫ్ అసుర (10% -25% ప్రజలకు ప్రధానమైన ఉత్సవం) [304][305][306] ప్రాతీయంగా షియా ముస్లిముల చేత నిర్వహించబడుతుంది. [344] ఉద్యోగ నియామకాలు, విధ్య, న్యాయవ్యవస్థలలో షియా ముస్లిముల పట్ల వివక్ష చూపబడుతుందని భావించబడుతుంది.[345][346][347] ముస్లిమేతర పండుగలైన క్రిస్‌మస్ మరియు ఈస్టర్ పండుగలకు అనుమతి లభించదు. [348] విదేశీ ఉద్యోగులలో క్రైస్తవులు, హిందువులు మరియు బౌద్ధులు దాదాపు 1 మిలియన్ మంది ఉన్నారు. [349][348] చర్చీలు మరియు ఆలయాలు మొదలైన ముస్లిమేతర నిర్మాణాలకు అనుమతి లేదు. ముస్లిములు ఇతర మతాలకు మారడం చట్టవిరుద్ధం. [349] ముస్లిమేతర ప్రచురణల పంపకం చేసినవారికి మరణశిక్ష విధించబడుతుంది. [350][351] చట్టపరంగా ముస్లేమతరులకు ప్రాధాన్యత తక్కువగా ఉంది.[348] నాస్థికులు తీవ్రవాదులుగా భావించబడ్తున్నారు.[352] అరేబియన్లు మరియు ఇతరులు ఎవరైనా ముస్లిం వ్యతిరేక భావాలు ప్రదర్శిస్తే 20 సంవత్సరాల ఖైదుశిక్ష విధించబడుతుంది.[353] అల్పసంఖ్యాకులైన అహమ్మదీయ ముస్లిములను దేశం వెలుపలకు పంపి వారి ప్రవేశాన్ని నిషేధించారు. [354] [355]

ఇస్లామిక్ వారసత్వ ప్రదేశాలు[మార్చు]

The Mosque of the Prophet in Medina containing the tomb of Muhammad.

సౌదీ వహ్హాబిజం షిర్క్ (ఇస్లాం), విగ్రహారాధన వంటి విధానాలు అధికరిస్తాయన్న భయంతో ఏమతానికి చారిత్రక మరియు ఆరధనా ప్రదేశాలకు అనుమతి ఇచ్చేది కాదు. సౌదీ పశ్చిమ ప్రాంతంలో ఉన్న హెజాజ్‌లో ఇస్లాం మతస్థులకు అతి పవిత్రప్రాంతాలైన మక్కా మదీనా ఉన్నాయి. [326] సౌదీ పాలన పర్యవసానంగా మక్కాలోని 1000 సంవత్సరాల చరిత్ర కలిగిన మతసంబంధిత నిర్మాణాలలో 95% మతసంబంధిత కారణాలవలన ధ్వంశం చేయబడ్డాయని భావిస్తున్నారు. [356] గత 50 సంవత్సరాలలో ముహమ్మద్ మరియు ఆయన కుటుంబానికి సంబంధం ఉన్న దాదాపు 300 ప్రదేశాలు ధ్వంశం అయ్యాయని విమర్శకులు భావిస్తున్నారు. [357] ముహమ్మద్ కాలానికి చెందిన మక్కాలో 20 నిర్మాణాలు మిగిలి ఉన్నాయి.[358] ధ్వంశం చేయబడిన వాటిలో ముహమ్మద్ కుమార్తె ఫాతిమా నిర్మించిన మసీదులు, అబుబకర్ (ముహమ్మద్ మామగారు మరియు మొదటి ఖలిఫా) స్థాపించిన మసీదులు, ఉమర్ (రెండవ ఖలీఫా) అలి (ముహమ్మద్ అల్లుడు) మరియు సలీం అల్ ఫర్సి (ముహమ్మద్ మిత్రులు ) నిర్మించిన మసీదులు ఉన్నాయి.[359][360]

Dress[మార్చు]

సౌదీ అరేబియన్ దుస్తులు ధరించే విషయంలో నియమనిబంధనలను (వినయవిధేయతలు కలిగిన ఇస్లామీ వస్త్రధారణ) ఖచ్ఛితంగా పాటించాలి. సౌదీ అరేబియా ఎడారి వాతావరణానికి అనుకూలమైన వస్త్రంతో తయారు చేసిన వదులుగా ఉండి శరీరాన్ని అధికంగా కప్పి ఉంచే దుస్తులను ధరిస్తుంటారు. పురుషులు ఊలు మరియు పత్తితో నేయబడిన కాలిమడమల వరకు ఉండే దుస్తులను (దవబ్) ధరిస్తారు. దీనితో కెఫియత్ (తలపాగా) ధరిస్తుంటారు. అరుదుగా ఉండే శీతాకాలంలో ఒంటె వెంట్రుకలతో చేసిన తలపాగా ధరిస్తారు. స్త్రీలు బురఖా ధరిస్తుంటారు. ముస్లిమేతర స్త్రీలకు కూడా వద్త్రధారణ నిబంధనలు ఉంటయి. నిబంధనలను పాటించని వారి మీద పోలీస్ చర్య తీసుకుంటారు. అధికంగా సంప్రదాయాలను అనుసరించే ప్రాంతాలలో వస్త్రధారణ నిబంధనలు ఖచ్ఛితంగా పాటించాలి. స్త్రీల వస్త్రాలు తరచుగా సరిగ, నాణ్యాలు, గిరిజన చిహ్నాలు మరియు అల్లిక లేసులతో అలంకరించబడతాయి.

  • ఘుత్రాహ్(అరబ్బీ: غتره‎) ఇది సంప్రదాయమైన తలపాగా. దీనిని చదరమైన పత్తి నూలుతో తాయరు చేసిన వస్త్రంతో మడతలు పెట్టి వివిధరకాలుగా తలచుట్టూ చుట్టుకుంటారు.

ఇవి సాధారణంగా పొడివాతావరణం కలిగిన ప్రాంతాలలో ధరిస్తుంటారు. ఇది తలను ఎండ నుండి రక్షించడమే కాక దుమ్ము ధూళి మరియు ఎగిరిపడే ఇసుక నుండి కళ్ళకు మరియు నోటికి రక్షణ కల్పిస్తుంది.

  • అగల్ (అరబ్బీ: عقال‎) నాల్లగా గుండ్రంగా ఉండే దీనిని తలపాగా సరిగా నిలిచి ఉండడానికి తలపాగా మీద ధరిస్తుంటారు.
  • తవ్బ్ (అరబ్బీ: ثوب‎) ఇది మడమల వరకు పొడవైన చేతులతో ఉంటుంది.
  • బిష్త్ (అరబ్బీ: بشت‎) ఇది వివాహాది వేడుకలలో పురుషులు ఆడంబరంగా ధరించే విలువైన దుస్తులలో ఒకటి.
  • అబయ (అరబ్బీ: عبائة‎) ఇది స్త్రీలు ధరించే దుస్తులలో ఒకటి. ఇది వదులుగా ఉండి శరీరాని పూర్తిగా కప్పుతూ ఉంటుంది. కొందరు స్త్రీలు వారి ముఖాలను నిక్వాబ్‌తో కప్పుకుంటారు. కొంతమంది దీనిని ధరించరు.[361]

Arts and entertainment[మార్చు]

King Abdullah practising falconry, a traditional pursuit in Saudi Arabia

1970 లో సినిమాలు During the 1970s, cinemas were numerous in the Kingdom although they were seen as contrary to Wahhabi norms.

[362] 1980లో ఇస్లామిక్ తిరుగుబాటు ఉద్యమంలో ఇస్లామిక్ తీవ్రవాదులు అధికరించినందుకు ప్రతిస్పందనగా (1979 గ్రామ్ండ్ మసీదు ఆక్రమణ) ప్రభుత్వం మొత్తం సినిమాలను మరియు ప్రదర్శనశాలను మూసివేసింది. 2005 లో రాజా అబ్దుల్లా చేసిన సంస్కరణల తరువాత కొన్ని ప్రదర్శనశాలలు తిరిగి ఆరంభించబడ్డాయి.[363] వీటిలో రాజా అబ్దుల్లా యూనివర్శిటీ ఆఫ్ సైంస్ అండ్ టెక్నాలజీ కూడా ఒకటి.18వ శతాబ్ధంలో వహాబీ విధానాలు ప్రచారంతో కళలు కళాకారులకు ప్రోత్సాహం క్షీణించింది. సున్నీ ఇస్లామిక్ మీద విధించబడిన నిషేధం విష్యుయల్ కళలను పరిమితిలో ఉంచింది. ఫలితంగా ఇస్లామిక్ భౌగోళిక విధానాలు, డిజైన్లు మరియు అక్షరాల కళ ఆధిఖ్యత వహించాయి. 20వ శతాబ్ధంలో ఆయిల్ మూలంగా లభించిన సంపద వెలుపలి ప్రపంచ ప్రభావాన్ని అధికం చేస్తూ పాశ్చాత్య శైలి ఫర్నీచర్ మరియు దుస్తులను ప్రవేశపెట్టాయి. సంగీతం మరియు నృత్యం సౌదీ జీవితంలో సదా ఒక భాగంగా నిలిచాయి. సంప్రదాయ సంగీతం కవిత్వం మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. ఇది బృందగానంగా ఆలాపించబడుతుంది. సంగీత పరికరాలలో రబాబహ్ మరియు వైవిధ్యమైన వాయిద్యాలు వాడుకలో ఉన్నాయి. వీటిలో తబి (డ్రం) మరియు తబల్ (తంబురా) లు ఉన్నాయి. ప్రాంతీయ నృత్యాలలో అర్దాహ్ ప్రధానమైనది. ఇందులో పురుషులు కత్తులు లేక తుపాకులతో డ్రమ్ములను మరియు తంబురాలను వాయిస్తూ నృత్యం చేస్తుంటారు. బెడుయిన్ కవిత్వం (నబాజీ) చాలా ప్రాబల్యత సంతరించుకుంది.[91]సెంసార్ కఠిన నియమాల కారణంగా సౌదీలో సాహిత్యంలో అభివృద్ధి సంభవించలేదు. అరబ్ ప్రపంచంలో సౌదీ అరేబియన్లు ప్రాబల్యత సంతరించుకున్నా స్వదేశంలో అధికారికంగా ద్వేషం ఎదుర్కొన్నారు. వీరిలో ఘాజీ అల్గోసైబీ, అబ్దుల్ రహ్మాన్ మునీఫ్, తురికీ అల్ హమద్ మరియు రాజా అల్ సానియా ప్రధానులు. [364][365][366]

క్రీడలు[మార్చు]

సౌదీ అరేబియా జాతీయక్రీడ అసోసియేషన్ ఫుట్‌బాల్ (సూకర్). స్కూబా డైవింగ్, విండ్ సర్ఫింగ్, నౌకాయానం మరియు బాస్కెట్ బాల్ కూడా ప్రాబల్యత సంతరించుకున్నాయి. వీటిని మహిళలు మరియు పురుషులు ఆడుతుంటారు. సౌదీ అరేబియా నేషనల్ బాస్కెట్ బాల్ టీం 1999 ఆసియన్ చాంపియన్‌షిప్ సాధించింది. [367][368][369] సంప్రదాయ క్రీడలలో 1970లో ఒంటెల పదెం మరింత ప్రాబల్యత సంతరించుకుంది. రియాద్‌లో ఉన్న స్టేడియంలో శీతాకాలంలో ఒంటెల పందాలు నిర్వహించబడుతున్నాయి. 1974లో వార్షిక కింగ్ కెమేల్ ఫెస్టివల్ నిర్వహించబడుతూ ప్రధాన క్రీడగా ఈ ప్రాంతం అంతటా ప్రాబల్యత సంతరించుకుంది. [91]

ఆహారం[మార్చు]

సౌదీ అరేబియన్ ఆహారవిధానం సౌదీ ద్వీపకల్పంలో ఉన్న ఇతర దేశాలు మరియు పొరుగున ఉన్న టర్కీ, భారతదేశం,పర్షియన్ మరియు ఆఫ్రికా ఆహారవిధానాలతో ప్రభావితమై ఉంటుంది. ఇస్లామిక్ చట్టం పంది మాసం అనుమతించదు. ఇతర జంతువులు మాంసాహారం కొరకు హలాల్ విధానంలో వధించబడతాయి. మసాలాలతో కూరి మేకపిల్లతో చేసిన ఆహారం (ఖుజి) సంప్రదాయ జాతీయ ఆహారంగా గుర్తించబడుతుంది. నిప్పులమూద కాల్చిన కబాబ్ అనే మాంసాహారం చాలా ప్రాబల్యత సంతరించుకుంది. దీనిని మేకమాసం మరియు కోడి మాసంతో తయారు చేస్తుంటారు. మిగిలిన అరబ్ దేశాలలోలా మచ్బూస్ (కబ్సా) కూడా ప్రాబల్యత కలిగిన ఆహారాలలో ఒకటి. దీనిని బియ్యం మరియు చేపలు లేక రొయ్యలతో కలిపి వండుతుంటారు. ఆహారంతో ఫ్లాత్ అనే రొట్టె ప్రతి పూట ఉంటుంది. ఆహారంతో ఖర్జూరం మరియు తాజా పండ్లు తీసుకుంటారు. టర్కిష్ కాఫీని అందిచడం సప్రదాయంగా ఉంటుంది.[91]

Social problems[మార్చు]

సౌదీ సమాజం ఎదుర్కొంటున్న సమస్యలలో నిరుద్యోగసమస్య ప్రధానమైనది. 2010 గణాంకాలను అనుసరించి నిరుద్యోగసమస్య 10% ఉన్నట్లు అంచనా. [370]లంచగొండితనం మరియు మతపరమైన ఆధిఖ్యత. [371][372]నేరం గణనీయమైన సమస్యగా లేదు. [240] మరొకపక్క తఫీత్ వంటి చట్టవిరుద్ధమైన పందాలు మరియు అత్యధిక సస్థాయిలో మధ్యపానం సమస్యలుగా మారాయి. అధికస్థాయిలో ఉన్న నిరుద్యోగసమస్య కారణంగా యువతలో రాజకుటుంబం పట్ల విముఖత అధికం ఔతుంది. అది సామాజిక స్థిరత్వానికి గొడ్డలిపెట్టుగా మారింది. కొంతమంది సౌదీలు తాము సౌదీప్రభుత్వ ఉన్నత ఉద్యోగాలకు అర్హులుగా భావిస్తున్నారు. వారిని తృప్తిపరచడంలో ప్రభుత్వం విఫలమైనట్లైతే అది విధ్వంశకర పరిస్తితికి దారితీయవచ్చు. [373][374][375]

Child abuse[మార్చు]

According to a study conducted by Dr. Nura Al-Suwaiyan, director of the family safety program at the National Guard Hospital, one in four children are abused in Saudi Arabia.

[376]

The National Society for Human Rights reports that almost 45% of the country's children are facing some sort of abuse and domestic violence.

[377]

In 2013, the government passed a law criminalizing domestic violence against children.

[378]

Human trafficking[మార్చు]

It has been claimed that trafficking of women is a particular problem in Saudi Arabia as the country's large number of female foreign domestic workers, and loopholes in the system cause many to fall victim to abuse and torture.

[379]

Youth alienation[మార్చు]

Like many Muslim countries of the Middle East, Saudi Arabia has a high population growth rate and a high percentage of its population under 30 years of age,

[380]

and significant change to Saudi culture is foreseen as this generation becomes older. A number of factors suggest that the lives and level of satisfaction of youth will be different from the generation before them:

  • While for several decades Saudis have been able to expect undemanding, well-paid government jobs,[373] the failure of oil revenue to keep up with population growth has raised unemployment and poor education limits employment opportunity in the private sector. The young lack their parents' appreciation of how much living standards have improved since the mid 20th century.[381] The average age of the king and crown prince is 74,

[382]

making them a half century older than most of the population.

[383][384][385]

  • Exposure to youth lifestyles of the outside world which clash with the native Saudi culture of strict religious obedience and conformity.[386]
  • Tendency for parents to leave child rearing to foreign servants

[387]

who are unable to "pass down by example the core Islamic values and traditions that have always formed the bedrock of Saudi society."

[388]

In a 2011 survey, 31% of Saudi youth agreed with the statement `traditional values are outdated and ... I am keen to embrace modern values and beliefs`—the highest percentage in the ten Arab countries surveyed.

[389][390][391]

The number who had confidence about the direction of their country dropped from 98% (in 2010) to 62%.

[381][392]

While in most societies these numbers might seem unremarkable, in Saudi Arabia any rebellion stands out against "the unquestioning acceptance ... of previous generations".

[393]

Inbreeding[మార్చు]

Marriage between first or second cousins in Saudi Arabia is among the highest rate in the world. Traditionally considered a means of "securing relationships between tribes and preserving family wealth",

[394]

the practice has been cited as a factor in higher rates of severe genetic diseases like cystic fibrosis or thalassemia, a blood disorder, Type 2 diabetes, (which affects about 32% of adult Saudis), hypertension, (which affects 33%),

[395]

thalassemia, sickle cell anemia, spinal muscular atrophy, deafness and muteness.

[396][397]

Neal Asbury wrote on a website named To the Point, “This has lead recently to Wahhabi clerics gingerly counseling young men to ‘choose a wife carefully with an eye to health.’"

[398]

బీదరికం[మార్చు]

Estimates of the number of Saudis below the poverty line range from between 12.7%

[399]

and 25%

[400]

Press reports and private estimates 2013 నాటికి "suggest that between 2 million and 4 million" of the country's native Saudis live on "less than about $530 a month" – about $17 a day – considered the poverty line in Saudi Arabia. In contrast, Forbes magazine estimates King Abdullah's personal fortune at $18 billion.

[400]

స్త్రీలు[మార్చు]

సౌదీలో మహిళలకు పురుషులతో సమానమైన హక్కులు లేవు. సౌదీ ప్రభుత్వం మహిళలపట్ల వివక్ష చూపుతుందని వివక్షకారణంగా మహిళలకు రాజకీయపరమైన హక్కులు స్వల్పంగానే ఉన్నాయని యు.ఎస్. స్టేట్ డిపార్ట్మెంట్ భావిస్తుంది.[401] వరల్డ్ ఎకనమిక్ ఫోరం 2010 గ్లోబల్ జండర్ గ్యాప్ రిపోర్ట్ అనుసరించి 134 దేశాల సౌదీ అరేబియా 134లో ఉందని భావిస్తున్నారు.[402] మహిళల పట్ల జరుగుతున్న హింసాత్మక చర్యలను అడ్డుకోవడానికి అవసరమైన చట్టం ఇతర వనరులు వివరిస్తున్నాయి.[401]2013 ఆగస్ట్‌లో మహిళలకు వ్యతిరేకమైన హింసాత్మక చర్యలకు వ్యతిరేకంగా చట్టం ప్రవేశపెట్టబడింది. హింసాత్మక చర్యకు శిక్షగా 12 మాసాల జైలు శిక్ష మరియు 50,000 రియాళ్ళ (13,000 అమెరికన్ డాలర్లు) జరిమానా విధించబడుతుంది. [378][403][404]

A woman wearing a niqāb. Under Saudi law, women are required to wear Hijab but niqab is optional.

సౌదీ చట్టం అనుసరించి యుక్తవస్కురాలైన ప్రతి మహిళకు బంధువైన పురుషుడు ఎవరనా సంరక్షకునిగా ఉండాలి.[401] మహిళలు ప్రయాణించడానికి, విద్యాభ్యాసం చేయడానికి మరియు పని చేయడానికి సరక్షకుని అనుమతి తీసుకోవాలి. [401][405][405][406]న్యాయవ్యవస్థ కూడా మహిళలపట్ల వివక్ష చూపుతుంది. [401]పురుషులకు బహుభార్యత్వం చట్టపరంగా అనుమతించబడుతుంది. [407] భార్యకు వివాహరద్దు చేయడానికి న్యాయపరమైన విధానం అనుసరించవలసిన అవసరం లేదు. [408] మహిళలు భర్త అనుమతితో లేక భార్యపట్ల భర్త హింసాత్మక చర్యలు అధారంగా వివాహరద్దు తీసుకొనడానికి ఆస్కారం ఉంది. [409] స్త్రీ వారసులు పురుషవారసులు తీసుకున్న దానిలో సగం సంపదకు మాత్రమే వారసులు ఔతారు. [410]సౌదీ అరేబియాలో స్త్రీల సరాసరి వివాహ వయసు 25 సంవత్సరాలు. [411][412][413] సాధారణంగా బాల్యవివాహాలు ఉండవు.[414][415] 2015 నాటికి, సౌదీ అరేబియాలో మహిళలు 13% మాత్రమే ఉద్యోగాలలో నిమితులై ఉన్నారు. విశ్వావిద్యాలయ పట్టబధ్రులలో మహిళల శాతం 51%.[416] స్త్రీల అక్షరాశ్యత 81%(పురుషులకంటే తక్కువ). [5][417]

మహిళా సమస్యలు[మార్చు]

సౌదీ అరేబియా మహిళలకు స్థూలకాయ సమస్య అధికంగా ఉంది. మధ్యతరగతి మరియు ఎగువ మధ్యతరగతి కుటుంబాలలో ఇంటిపనులు పనిమనుషులు చేయడం ఇందుకు ప్రధానకారణంగా ఉంది. [418] 2014 ఏప్రెల్ నాటికి విద్యాశాలలోని సౌదీ అధికారులు పాఠశాల విద్యార్ధినులకు క్రీడల నిషేధం తొలగించమని కోరారు. [260]ఇస్లామీక్ పోలీస్ (ముత్వా) మహిళల మీద పలు నిషేధాలు విధించారు.[401][419] రెస్టారెంట్లలో మహిళలు మహిళలకు ప్రత్యేకించిన ప్రదేశంలో మాత్రమే కూర్చోవాలన్న నిషేధం కూడా ఉన్నది. [401] వాహనాలు నడపడానికి మహిళలకు నిషేధం ఉండేది.[420]సౌదీ అరేబియా మతపోలీస్ ద్వారా మహిళల దుస్తుల మీద కఠినమైన నింబంధనలు విధించినప్పటికీ అల్ అరేబియా న్యూస్ వర్క్‌లో పనిచేసే మహిళలు పశ్చాత్య వస్త్రధారణ చేయడానికి అవకాశం ఉంది.[421][422]కొంతమంది మహిళలు వైద్య విద్యను పూర్తిచేసారు.[423] [424] 2011 సెప్టెంబర్ 25న రాజా అబ్దుల్లా సౌదీ మళలకు ఓటు హక్కూ కలిగిస్తూ ప్రకటించాడు. అలాగే పురుష గార్డియన్ అనుమతితో మహిళలకు ముంసిపల్ ఎన్నికలలో పోటీచేయడానికి అనుమతి కల్పించబడింది.[425][426] 2015 డిసెంబర్ 12న మహిళలు ఓటు వేసారు.[427]

Education[మార్చు]

Laboratory buildings at KAUST

సౌదీ అరేబియాలో అన్ని స్థాయిలలో విద్య ఉచితం. విద్యావిధానంలో ప్రాధమిక విద్య, మాధ్యమిక విద్య మరియు సెకండరీ విద్యా విధానం ఉంటుంది. విద్యాధ్యయనంలో ఎక్కువభాగం ఇస్లాం సబంధిత విషయాలు బోధించబడుతుంటాయి. సెకండరీ స్థాయి నుండి విద్యార్ధులు మతసంబంధిత విద్య కాని సాంకేతిక విద్యకాని ఎంచుకోవచ్చు. పురుషుల అక్షరాశ్యత శాతం 90.4% మరియు స్త్రీల అక్షరాశ్యత 81.3% ఉంది.[5] బాలబాలికకు తరగతులు విడివిడిగా ఉంటాయి. 2000 లో అధికసంఖ్యలో విశ్వవిద్యాలయాలు మరియు కాలేజీలు స్థాపించబడ్డాయి. " కింగ్ సౌద్ యూనివర్శిటీ " (1957), మదీనాలోని ఇస్లామిక్ యూనివర్శిటీ (1961) మరియు జదాహ్‌లో కింగ్ అబ్దులాజిజ్ యూనివర్శిటీ (1967) స్థాపించబడ్డాయి. సైంస్ అండ్ టెక్నాలజీ, మిలటరీ విద్య, మతవిద్య మరియు మెడిసిన్ మొదలైన విద్యాసంస్థలు స్థాపించబడ్డాయి. ఇస్లామిక్ విద్యాసంస్థలు విస్తారంగా ఉన్నాయి. కాలేజీ స్థాయిలో స్త్రీలకు ప్రత్యేక విద్యాసంస్థలు ఉంటాయి.[91] సౌదీ అరేబియా సిలబస్‌ను ఇస్లాం మాత్రమే ఆధిఖ్యత చేయడం లేదని వహాబీ విధానాలు కూడా ఆధిఖ్యత వహిస్తున్నాయని విమర్శకులు భావిస్తున్నారు. వహాబీకి చెందని వారు మరియు ముస్లిములు కానివారి పట్ల ఈ విద్యావిధానం ద్వేషభావం కలిగిస్తుంది. [428] అయినా విద్యావిధానంలో ఉపాధికి అవసరమైన సాంకేతిక విద్య మరియు ఇతర విద్యల కొరత ఉంది. [5][429]ఖురాన్‌లో అధికభాగం గుర్తుపెట్టుకి వ్రాయడం, తఫ్సిర్ అర్ధం చేసుకుని వివరణ ఇవ్వడం, మరియు దైనందిక జీవితంలో ఖురాన్‌ను అంవయించుకోవడం యూనివర్శిటీ విద్యార్ధులకు తప్పనిసరి. [430] ఫలితంగా విద్యార్ధులకు ప్రైవేట్ రంగాలకు అవసరమైన సాంకేతిక మాత్రం అందడం లేదు.[5] సౌదీ అరేబియా విద్యావిధానంలో మతపరమైన విద్య ఆధిఖ్యత వహిస్తున్న కారణంగా 2006 ఫ్రీడం హౌస్ నివేదిక విద్యార్ధులకు వహాబీ విధానాలను అనుసరించని క్రైస్తవులు, యూదులు, షీటెస్, సుఫీలు, సున్నీలు ముస్లిములు మరియు హిందువుల పట్ల ద్వేషం అధికరించగలదని తెలియజేస్తుంది. [431][432] సౌదీ వెలుపల ప్రపంచం అంతటా సౌదీ సిలబస్ మదరసాలు మరియు క్లబ్బుల ద్వారా బోధించబడుతుంది. [433] సౌదీ అరేబియా వహాబిజానికి ప్రోత్సాహం అందిస్తుంది. సున్నీ ముస్లిములు, జిహాదిస్టులు (ఇరాక్, లెవెంత్), అల్- కొయిదా మరియు అల్- నుస్రా ఫ్రంట్ వహాబీ విధానాలు అనుసరిస్తూ ఉన్నారు. సౌదీ స్థాపించిన మసీదులు, మదరసాల ద్వారా మొరాకో నుండి పాకిస్తాన్ నుండి ఇండోనేషియా వరకు తీవ్రవాద విధానాలు బోధించబడుతుంటాయి. [434]

దస్త్రం:ISIS school textbook.jpg
ISIS edition of Tawhid reprinted from Saudi school textbook.

మొసుల్ నగరంలో ఇరాకీ పిల్లలకు, ఇరాక్ మరియు లెవెంత్ దేశంలోని పిల్లలకు ఇరాకీ విద్యా సిలబస్ తొలగించి వహాబీ సిలబస్ ప్రవేశపెట్టబడింది. ప్రత్యేకంగా ఇరాక్ మరియు లెవెంత్ ముహమ్మద్ బిన్ అబ్దుల్ వహాబీ వ్రాసిన తవ్హిద్ పుస్తకాల ఆధారిత పుస్తకాలను పెద్ద ఎత్తున పునర్ముద్రించి విద్యార్ధులకు పంచిపెట్టింది.[435] ఇ పుస్తకం సౌదీ అరేబియా పాఠశాలలలో 7-9 తరగతి విద్యార్ధులకు బోధించబడుతుంది.[436] సెకండరీ ఎజ్యుకేషన్ (1435 - 1438 ఇస్లామిక్ క్యాలెండర్) సిలబస్ అనుసరించి నేచురల్ సైంస్‌లో భాగంగా తవ్హిద్, ఫిక్వ్, తఫ్సిర్, హడిత్ మరియు ఇస్లామిక్ ఎజ్యుకేషన్ మరియు ఖురాన్ చేర్చబడ్డాయి. అదనంగా విద్యార్ధులు గణితం, ఫిజిక్స్, కెమెస్ట్రీ, బయాలజీ, జియాలజీ మరియు కంప్యూటర్ అధ్యయనం చేయాలి.[437] సౌదీ విద్యావిధానం ఇస్లామిక్ తీవ్రవాదానికి ప్రోత్సాహం అందిస్తుందని ఆరోపణలు ఉన్నాయి.[438][439]2 బిలియన్ల ప్రణాళికతో తత్వీర్ పేరుతో సంస్కరణలు చేపట్టబడ్డాయి. సంస్కరణలో సంప్రదాయ విద్య స్థానంలో లౌకికవాద విద్య ప్రవేశపెట్టబడింది.[429][440]

See also[మార్చు]

మూస:Wikipedia books Script error: No such module "Portal bar".

Notes[మార్చు]

  1. The shahada (statement of faith) is sometimes translated into English as "There is no god but Allah", using the romanization of the Arabic word "Allah" instead of its translation. The Arabic word "Allah" literally translates as the God, as the prefix "Al-" is the definite article.[2][3][4]
  2. The Consultative Assembly is an advisory body to the monarch. De facto legislature is the council of ministers, which answers to and is chaired by the King of Saudi Arabia.
  3. అరబ్బీ: السعوديةas-Su‘ūdiyyah లేక as-Sa‘ūdiyyah
  4. అరబ్బీ: المملكة العربية السعوديةal-Mamlakah al-‘Arabiyyah as-Su‘ūdiyyah, About this sound Arabic pronunciation 

References[మార్చు]

  1. "About Saudi Arabia: Facts and figures". The royal embassy of Saudi Arabia, Washington, D.C., USA. 
  2. "God". Islam: Empire of Faith. PBS. 
  3. "Islam and Christianity", Encyclopedia of Christianity (2001): Arabic-speaking Christians and Jews also refer to God as Allah.
  4. L. Gardet. "Allah". Encyclopaedia of Islam Online. 
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 5.7 5.8 Saudi Arabia entry at The World Factbook
  6. "Official annual projection" (PDF). cdsi.gov.sa. 2014. 
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 "Saudi Arabia". International Monetary Fund. 
  8. "2015 Human Development Report" (PDF). United Nations Development Programme. 2015. 
  9. Madawi Al-Rasheed (2013). A Most Masculine State: Gender, Politics and Religion in Saudi Arabia. p. 65. 
  10. 10.0 10.1 10.2 Tripp, Culture Shock, 2003: p.14
  11. 11.0 11.1 Malbouisson, p. 23
  12. "Saudi Arabia profile – Key facts". BBC News. 23 May 2013
  13. "Saudi Arabia Launches New Housing Scheme To Ease Shortage". 
  14. "Demography of Religion in the Gulf". Mehrdad Izady. 2013. 
  15. Learsy, Raymond (2011). Oil and Finance: The Epic Corruption. p. 89. 
  16. "International – U.S. Energy Information Administration (EIA)". eia.gov. 
  17. Human Development Report 2014 (PDF). United Nations. 2013. p. 159. 
  18. James Wynbrandt (2004). A Brief History of Saudi Arabia. Infobase Publishing. p. 242. ISBN 978-1-4381-0830-8. 
  19. Soldatkin, Vladimir; Astrasheuskaya, Nastassia (9 November 2011). "Saudi Arabia to overtake Russia as top oil producer-IEA". Reuters. 
  20. "UAE has most diversified GCC economy". emirates247.com. January 6, 2014. 
  21. "The Authoritarian Resurgence: Saudi Arabia’s Anxious Autocrats". Carnegie Endowment. Retrieved 5 October 2015. 
  22. 22.0 22.1 Democracy index 2012 Democracy at a standstill (PDF). The Economist Intelligence Unit. 2012. 
  23. The Military Balance 2014: Top 15 Defence Budgets 2013 (IISS)
  24. "The 15 countries with the highest military expenditure in 2013 (table)" (PDF). Stockholm International Peace Research Institute. 
  25. 25.0 25.1 "Trends in International Arms Transfer, 2014". www.sipri.org. Stockholm International Peace Research Institute. Retrieved 18 March 2015. 
  26. {{cite book | author =Barry Buzan | title=The United States and the Great Powers | publisher=Polity Press | year=2004 | location=Cambridge, United Kingdom | pages =71 | isbn =0-7456-3375-7}క్}
  27. "The erosion of Saudi Arabia's image among its neighbours". Middleeastmonitor.com. 7 November 2013. 
  28. 28.0 28.1 "Freedom House. Saudi Arabia". freedomhouse.org. 
  29. [1]
  30. "The death penalty in Saudi Arabia: Facts and Figure". Amnesty International. Retrieved 4 January 2016. 
  31. 31.0 31.1 31.2 31.3 "Background Note: Saudi Arabia". U.S. State Department. 
  32. Bernard Lewis (2003). The Crisis of Islam. pp. xx–xxi. ISBN 0-679-64281-1. 
  33. Nadav Safran (1 January 1988). Saudi Arabia: The Ceaseless Quest for Security. Cornell University Press. p. 55. ISBN 0-8014-9484-2. 
  34. Peter W. Wilson; Douglas Graham (1994). Saudi Arabia: the coming storm. p. 46. ISBN 1-56324-394-6. 
  35. 35.0 35.1 Mehran Kamrava (2011). The Modern Middle East: A Political History Since the First World War. p. 67. ISBN 978-0-520-26774-9. 
  36. James Wynbrandt; Fawaz A. Gerges (2010). A Brief History of Saudi Arabia. p. xvii. ISBN 978-0-8160-7876-9. 
  37. Wahbi Hariri-Rifai; Mokhless Hariri-Rifai (1990). The heritage of the Kingdom of Saudi Arabia. p. 26. ISBN 978-0-9624483-0-0. 
  38. "Islamic State sets sights on Saudi Arabia". BBC. 
  39. Matthew Gordon (2005). The Rise of Islam. p. 4. ISBN 0-313-32522-7. 
  40. 40.0 40.1 James E. Lindsay (2005). Daily Life in the Medieval Islamic World. p. 33. ISBN 0-313-32270-8. 
  41. 41.00 41.01 41.02 41.03 41.04 41.05 41.06 41.07 41.08 41.09 41.10 41.11 41.12 41.13 41.14 "History of Arabia". Encyclopædia Britannica. 
  42. William Gordon East (1971). The changing map of Asia. pp. 75–76. ISBN 978-0-416-16850-1. 
  43. William J. Bernstein (2008) A Splendid Exchange: How Trade Shaped the World. Grove Press. pp. 191 ff
  44. Bowen, p. 68
  45. Nikshoy C. Chatterji (1973). Muddle of the Middle East, Volume 2. p. 168. ISBN 0-391-00304-6. 
  46. Bowen, pp. 69–70
  47. Ian Harris; Stuart Mews; Paul Morris; John Shepherd (1992). Contemporary Religions: A World Guide. p. 369. ISBN 978-0-582-08695-1. 
  48. Mahmud A. Faksh (1997). The Future of Islam in the Middle East. pp. 89–90. ISBN 978-0-275-95128-3. 
  49. D. Gold (6 April 2003) "Reining in Riyadh". NYpost (JCPA)
  50. "The Saud Family and Wahhabi Islam". Library of Congress Country Studies.
  51. David Murphy (2008). The Arab Revolt 1916–18: Lawrence Sets Arabia Ablaze. pp. 5–8. ISBN 978-1-84603-339-1. 
  52. Madawi Al Rasheed (1997). Politics in an Arabian Oasis: The Rashidis of Saudi Arabia. p. 81. ISBN 1-86064-193-8. 
  53. Ewan W. Anderson; William Bayne Fisher (2000). The Middle East: Geography and Geopolitics. p. 106. ISBN 978-0-415-07667-8. 
  54. R. Hrair Dekmejian (1994). Islam in Revolution: Fundamentalism in the Arab World. p. 131. ISBN 978-0-8156-2635-0. 
  55. Spencer Tucker; Priscilla Mary Roberts (205). The Encyclopedia of World War I. p. 565. ISBN 978-1-85109-420-2. 
  56. Albert Hourani (2005). A History of the Arab Peoples. pp. 315–319. ISBN 978-0-571-22664-1. 
  57. James Wynbrandt; Fawaz A. Gerges (2010). A Brief History of Saudi Arabia. p. 182. ISBN 978-0-8160-7876-9. 
  58. Robert Lacey (2009). Inside the Kingdom. pp. 15–16. ISBN 978-0-09-953905-6. 
  59. Mohamad Riad El Ghonemy (1998). Affluence and Poverty in the Middle East. p. 56. ISBN 978-0-415-10033-5. 
  60. 60.0 60.1 Al-Rasheed, pp. 136–137
  61. Joy Winkie Viola (1986). Human Resources Development in Saudi Arabia: Multinationals and Saudization. p. 37. ISBN 978-0-88746-070-8. 
  62. Angel Rabasa; Cheryl Benard; Peter Chalk (2005). The Muslim world after 9/11. p. 42. ISBN 978-0-8330-3712-1. 
  63. 63.0 63.1 Toby Craig Jones (2010). Desert Kingdom: How Oil and Water Forged Modern Saudi Arabia. pp. 218–219. ISBN 978-0-674-04985-7. 
  64. 64.0 64.1 64.2 Hegghammer, p. 24
  65. Anthony H. Cordesman (2003). Saudi Arabia Enters the 21st Century. p. 174. ISBN 978-0-275-98091-7. 
  66. Mahmoud A. El-Gamal and Amy Myers Jaffe (2010). Oil, Dollars, Debt, and Crises: The Global Curse of Black Gold. Cambridge University Press. p. 41. ISBN 0521720702. 
  67. Abir (1993), p. 114
  68. Robert Fisk (2005) The Great War For Civilisation. Fourth Estate. p. 23. ISBN 1-4000-7517-3
  69. Christopher Blanchard (2009). Saudi Arabia: Background and U.S. Relations. United States Congressional Research Service. pp. 5–6. 
  70. Hegghammer, p. 31
  71. Al-Rasheed, p. 212
  72. 72.0 72.1 Anthony H. Cordesman (2009). Saudi Arabia: National Security in a Troubled Region. pp. 50–52. ISBN 978-0-313-38076-1. 
  73. "Flood sparks rare action". Reuters via Montreal Gazette. 29 January 2011. Archived from the original on 1 February 2011. 
  74. "Dozens detained in Saudi over flood protests". The Peninsula (Qatar)/Thomson-Reuters. 29 January 2011. Archived from the original on 31 January 2011. 
  75. Robert Fisk (5 May 2011). "Saudis mobilise thousands of troops to quell growing revolt". The Independent (London). Archived from the original on 5 March 2011. 
  76. "Saudi ruler offers $36bn to stave off uprising amid warning oil price could double". The Daily Telegraph (London). 24 February 2011. 
  77. "Saudi king gives billion-dollar cash boost to housing, jobs – Politics & Economics". Bloomberg via ArabianBusiness.com. 23 February 2011. 
  78. "King Abdullah Returns to Kingdom, Enacts Measures to Boost the Economy". U.S.-Saudi Arabian Business Council. 23 February 2011. 
  79. "Saudi king announces new benefits". Al Jazeera. 23 February 2011. 
  80. "Saudi Arabia's king announces huge jobs and housing package". The Guardian. Associated Press. 18 March 2011. 
  81. Donna Abu (18 March 2011). "Saudi King to Spend $67 Billion on Housing, Jobs in Bid to Pacify Citizen". Bloomberg. 
  82. Abeed al-Suhaimy (23 March 2011). "Saudi Arabia announces municipal elections". Asharq al-Awsat. Archived from the original on 2 April 2011. 
  83. Donna Abu-Nasr (28 March 2011). "Saudi Women Inspired by Fall of Mubarak Step Up Equality Demand". Bloomberg. Archived from the original on 2 April 2011. 
  84. "Saudis vote in municipal elections, results on Sunday". Oman Observer. Agence France-Presse. 30 September 2011. Archived from the original on 14 December 2011. 
  85. 85.0 85.1 85.2 85.3 Marshall Cavendish (2007). World and Its Peoples: the Arabian Peninsula. p. 78. ISBN 978-0-7614-7571-2. 
  86. Gerhard Robbers (2007). Encyclopedia of world constitutions, Volume 1. p. 791. ISBN 0-8160-6078-9. 
  87. "The world's enduring dictators: Abdullah bin Abdul-Aziz, Saudi Arabia". CBS News. Retrieved 3 January 2016. 
  88. "To really combat terror, end support for Saudi Arabia". The Guardian. Retrieved 3 January 2016. 
  89. "Saudi Arabia recalls its ambassador to Sweden". Aljazeera. 
  90. 90.0 90.1 Oystein Noreng (2005). Crude power: politics and the oil market. p. 97. ISBN 978-1-84511-023-9. 
  91. 91.00 91.01 91.02 91.03 91.04 91.05 91.06 91.07 91.08 91.09 91.10 91.11 91.12 "Encyclopaedia Britannica Online: Saudi Arabia". Encyclopædia Britannica. 
  92. Long, p. 85
  93. Marshall Cavendish (2007). World and Its Peoples: the Arabian Peninsula. pp. 92–93. ISBN 978-0-7614-7571-2. 
  94. 94.0 94.1 Al-Rasheed, pp. 180, 242–243, 248, 257–258
  95. Ondrej Barenek (2009). "Divided We Survive: A Landscape of Fragmentation in Saudi Arabia" (PDF). Middle East Brief (Brandeis University Crown Center for Middle East Studies) (33). 
  96. Web 2.0 Technologies and Democratic Governance, Christopher G. Reddick, Stephen Kwamena Aikins – 2012
  97. "Saudi Arabia gives women right to vote". The Guardian (London). 25 September 2011. 
  98. 98.0 98.1 98.2 Christian Campbell (2007). Legal Aspects of Doing Business in the Middle East. p. 265. ISBN 978-1-4303-1914-6. 
  99. Library of Congress, Federal Research Division (2006). "Country Profile: Saudi Arabia" (PDF). 
  100. 100.0 100.1 "The House of Saud: rulers of modern Saudi Arabia". Financial Times. 30 September 2010. 
  101. Bowen, p. 15
  102. Roger Owen (2000). State, power and politics in the making of the modern Middle East. p. 56. ISBN 978-0-415-19674-1. 
  103. "Saudi King Abdullah to go to US for medical treatment". BBC News. 21 November 2010. 
  104. "Biographies of Ministers". Royal Embassy of Saudi Arabia, Washington, DC. 
  105. "Prince Salman resumes duties at governorate". Arab News. 23 November 2010. Archived from the original on 24 November 2010. 
  106. "Mohammed bin Nayef kingpin in new Saudi Arabia: country experts". Middle East Eye. 1 February 2015. Retrieved 1 February 2015. 
  107. 107.0 107.1 "When kings and princes grow old". The Economist. 15 July 2010. 
  108. Joseph Kostiner (2009). Conflict and cooperation in the Persian Gulf region. p. 236. ISBN 978-3-531-16205-8. 
  109. Steven R. David (2008). Catastrophic consequences: civil wars and American interests. pp. 33–34. ISBN 978-0-8018-8989-9. 
  110. Neil MacFarquhar (22 October 2011). "Prince Sultan bin Abdel Aziz of Saudi Arabia Dies". The New York Times. 
  111. "Obituary: Prince Nayef bin Abdul Aziz Al Saud". BBC. 16 June 2012. 
  112. Jennifer Bond Reed; Brenda Lange (2006). Saudi Royal Family. p. 14. ISBN 978-0-7910-9218-7. 
  113. Anthony H. Cordesman (2003). Saudi Arabia Enters the 21st Century. pp. 47, 142. ISBN 978-0-275-98091-7. 
  114. Sonia Alianak (2007). Middle Eastern leaders and Islam: a precarious equilibrium. p. 67. ISBN 978-0-8204-6924-9. 
  115. Bowen, p. 108
  116. "The corrupt, feudal world of the House of Saud". The Independent (London). 14 May 2003. Archived from the original on 10 October 2011. 
  117. Abir (1993), p. 73
  118. M. Jane Davis (1996). Security issues in the post-cold war world. p. 81. ISBN 978-1-85898-334-9. 
  119. William Holden (1982). Saudi Arabia and its royal family. pp. 154–156. ISBN 0-8184-0326-8. 
  120. Michael Curtis (1986). The Middle East reader. p. 235. ISBN 978-0-88738-101-0. 
  121. Roger Burbach; Ben Clarke (2002). September 11 and the U.S. war: beyond the curtain of smoke. p. 32. ISBN 978-0-87286-404-7. 
  122. Freedom House (2005). Freedom in the Middle East and North Africa: A Freedom in the World Special Edition. p. 63. ISBN 978-0-7425-3775-0. 
  123. Lowell Bergman (9 October 2001). "A Nation Challenged: The Plots; Saudi Arabia Also a Target Of Attacks, U.S. Officials Say". The New York Times. 
  124. David Ottaway (2008). The King's Messenger. Prince Bandar Bin Sultan and America's Tangled Relationship with Saudi Arabia. p. 162. ISBN 978-0-8027-1690-3. 
  125. David Robertson (7 June 2007). "Saudi bribe claims delay £20bn fighter deal". The Times (London). 
  126. "Interview: Bandar Bin Sultan". PBS. 2001. 
  127. Anthony H. Cordesman (2005). National Security in Saudi Arabia: Threats, Responses, and Challenges. p. 284. ISBN 978-0-275-98811-1. 
  128. David Leigh; Rob Evans (7 June 2007). "BAE accused of secretly paying £1bn to Saudi prince". The Guardian (London). 
  129. Michael Herman (20 September 2007). "BAE Systems sued over alleged Saudi bribes". The Times (London). 
  130. Dearbail Jordan; Christine Buckley (11 June 2007). "Prince Bandar denies BAE bribery claims". The Times (London). 
  131. "Lord Goldsmith defends BAE Systems plea deal". BBC News. 6 February 2010. 
  132. "Corruption Perceptions Index 2010". Transparency International. 15 December 2010. 
  133. "Saudi king speeds reforms". Financial Times. 15 February 2009. 
  134. "Prince Naif appointed deputy Saudi PM". Financial Times. 27 March 2009. 
  135. "Reform in Saudi Arabia: At a snail's pace". The Economist. 30 September 2010. 
  136. Natalie Goldstein (2010). Religion and the State. p. 118. ISBN 978-0-8160-8090-8. 
  137. Federal Research Division (2004). Saudi Arabia A Country Study. p. 232. ISBN 978-1-4191-4621-3. 
  138. 138.0 138.1 Nawaf E. Obaid (September 1999). "The Power of Saudi Arabia's Islamic Leaders". Middle East Quarterly VI (3): 51–58. 
  139. Fouad Farsy (1992). Modernity and tradition: the Saudi equation. p. 29. ISBN 978-1-874132-03-5. 
  140. 140.0 140.1 140.2 Ron Eduard Hassner (2009). War on sacred grounds. p. 143. ISBN 978-0-8014-4806-5. 
  141. Abir (1987), p. 30
  142. 142.0 142.1 Abir (1993), p. 21
  143. 143.0 143.1 Nada Bakri (29 November 2010). "Abdullah, King of Saudi Arabia". The New York Times. 
  144. Abir (1987), p. 4
  145. Peter W. Wilson; Douglas Graham (1994). Saudi Arabia: the coming storm. p. 16. ISBN 1-56324-394-6. 
  146. Long, p. 11
  147. 147.0 147.1 International Business Publications (2011). Saudi Arabia King Fahd Bin Abdul Aziz Al-Saud Handbook. ISBN 0-7397-2740-0. 
  148. Richard F. Nyrop (2008). Area Handbook for the Persian Gulf States. p. 50. ISBN 978-1-4344-6210-7. 
  149. Bligh, Alexander (1985). "The Saudi religious elite (Ulama) as participant in the political system of the kingdom". International Journal of Middle East Studies 17: 37–50. doi:10.1017/S0020743800028750. 
  150. Philip Mattar (2004). Encyclopedia of the Modern Middle East & North Africa: Vol.1 A-C. p. 101. ISBN 978-0-02-865770-7. 
  151. Bowen, p. 13
  152. Robert W. Hefner (2011). Shari'a Politics: Islamic Law and Society in the Modern World. p. 58. ISBN 978-0-253-22310-4. 
  153. Juan Eduardo Campo (2006). Encyclopedia of Islam. p. 288. ISBN 978-0-8160-5454-1. 
  154. 154.0 154.1 Otto, pp. 161–162
  155. Oxford Business Group (2009). The Report: Saudi Arabia 2009. p. 202. ISBN 978-1-902339-00-9. it is not always possible to reach a conclusion on how a Saudi court or judicial committee would view a particular case [because] decisions of a court or a judicial committee have no binding authority with respect to another case, [and] in general there is also no system of court reporting in the Kingdom. 
  156. Otto, p. 157
  157. John L. Esposito (1998). Islam and politics. pp. 110–112. ISBN 978-0-8156-2774-6. 
  158. Christian Campbell (2007). Legal Aspects of Doing Business in the Middle East. pp. 268–269. ISBN 978-1-4303-1914-6. 
  159. "International: Law of God versus law of man; Saudi Arabia". The Economist. 13 Oct 2007. 
  160. 160.0 160.1 "Saudi Arabian justice: Cruel, or just unusual?". The Economist. 14 June 2001. 
  161. 161.0 161.1 "Tentative steps in Saudi Arabia: The king of Saudi Arabia shows some reformist credentials". The Economist. 17 February 2009. 
  162. "Support for shake-up of Saudi justice system". Financial Times. 4 October 2007. 
  163. "Saudi Justice?". CBS News. 5 December 2007. 
  164. 164.0 164.1 Otto, p. 175
  165. 165.0 165.1 165.2 Federal Research Division (2004). Saudi Arabia A Country Study. p. 304. ISBN 978-1-4191-4621-3. 
  166. "Saudi executioner tells all". BBC News. 5 June 2003. 
  167. 167.0 167.1 Terance D. Miethe; Hong Lu (2004). Punishment: a comparative historical perspective. p. 63. ISBN 978-0-521-60516-8. 
  168. Janine di Giovanni (14 October 2014). "When It Comes to Beheadings, ISIS Has Nothing Over Saudi Arabia". Newsweek. 
  169. "2010 Human Rights Report: Saudi Arabia". U.S. State Department. 8 April 2011. 
  170. "2009 Human Rights Report: Saudi Arabia". U.S. State Department. 11 March 2010. 
  171. "2008 Human Rights Report: Saudi Arabia". U.S. State Department. 25 February 2009. 
  172. "2007 Human Rights Report: Saudi Arabia". U.S. State Department. 11 March 2008. 
  173. "Saudi Arabia declares all atheists are terrorists in new law to crack down on political dissidents" Independent, April 2014
  174. "Report: Saudi girl accepts lashing for assaulting headmistress". CNN. 24 January 2010. 
  175. "Saudis Face Soaring Blood-Money Sums". The Washington Post. 27 July 2008. 
  176. Anthony Shoult (2006). Doing business with Saudi Arabia. p. 95. ISBN 978-1-905050-06-2. 
  177. Human Rights Watch (2008). Precarious Justice. pp. 3, 4, 101, 102, 108–115. 
  178. "Analysis: Saudi rough justice". BBC News. 28 March 2000. 
  179. "Karl Andree case: David Cameron to write to Saudi government". BBC News. 
  180. "Briton Karl Andree jailed in Saudi Arabia back home - BBC News". BBC News (in en-GB). Retrieved 2016-05-17. 
  181. "Here are the 10 countries where homosexuality may be punished by death". The Washington Post. 24 February 2014. 
  182. Al-Rasheed, pp. 250–252
  183. Otto, pp. 168, 172
  184. "Dispatches: Obama Refuses to Talk Human Rights in Saudi Arabia". Human Rights Watch. 31 March 2014. 
  185. "USCIRF Urges President: Raise Religious Freedom on Saudi Trip". United States Commission on International Religious Freedom. 26 March 2014.
  186. "SAUDI ARABIA: THE DEATH OF A DESERT MONARCH". TIME. 7 April 1975.
  187. "Saudi Arabian justice: Cruel, or just unusual?". The Economist. 14 June 2001
  188. "Saudi Justice?". CBS news. 6 May 2004.
  189. "Saudi Arabia must immediately halt execution of children – UN rights experts urge". Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights. 22 September 2015.
  190. "When Beheading Won’t Do the Job, the Saudis Resort to Crucifixion ". The Atlantic. 24 September 2015.
  191. Bayan Perazzo (14 January 2013) "Nightmare in Saudi Arabia: The Plight of Foreign Migrant Workers". The Daily Beast.
  192. "Saudi Arabian official filmed beating foreign workers with a belt as they visit passport office to get their visas". Daily Mail (London). 
  193. Genet Kumera (24 November 2013). "Beyond Outrage: How the African Diaspora Can Support Migrant Worker Rights in the Middle East". The Huffington Post. 
  194. Beatrice Thomas (10 November 2013) "Saudi services suffer under visa clampdown". Arabian Business.
  195. "Saudi 'beating' video sparks human rights probe". Arabian Business.
  196. "Initiatives and Actions to Combat Terrorism" (PDF). Kingdom of Saudi Arabia. p. 6. 
  197. "Saudi Arabia's brutal punishment of a dissident". The Baltimore Sun. 
  198. "Saudi Arabia court gives death penalty to man who renounced his Muslim faith". The Daily Telegraph. 24 February 2015. 
  199. "UK helped Saudi Arabia get UN human rights role through 'secret deal' to exchange votes, leaked documents suggest". The Independent. 30 September 2015.
  200. 200.0 200.1 "Saudi execution of Shia cleric sparks outrage in Middle East". The Guardian. 2 January 2016. 
  201. "United Nations Member States". United Nations. 
  202. "The foreign policy of the Kingdom of Saudi Arabia". Ministry of Foreign Affairs, Saudi Arabia. 5 July 2005. 
  203. "No politics for Ben Ali in Kingdom". Arab News. 19 January 2011. Archived from the original on 21 January 2011. 
  204. "Arab leaders issue resolutions, emphasize Gaza reconstruction efforts". Kuwait News Agency. 20 January 2009. 
  205. "OPEC : Brief History". OPEC.org. Organization of the Petroleum Exporting Countries. Retrieved 20 May 2015. 
  206. J Jonsson David (2006). Islamic Economics and the Final Jihad. pp. 249–250. ISBN 978-1-59781-980-0. 
  207. "Jihad and the Saudi petrodollar". BBC News. 15 November 2007. 
  208. Malbouisson, p. 26
  209. Madawi Al-Rasheed (2010). A History of Saudi Arabia. p. 233. ISBN 978-0-521-74754-7. 
  210. Markus Kaim (2008). Great powers and regional orders: the United States and the Persian Gulf. p. 68. ISBN 978-0-7546-7197-8. 
  211. Al-Rasheed, pp. 178, 222
  212. "The other beheaders". economist.com. 20 September 2014. Retrieved 8 October 2015. 
  213. Declan Walsh (5 December 2010). "WikiLeaks cables portray Saudi Arabia as a cash machine for terrorists". The Guardian (London). 
  214. "Fueling Terror". Institute for the Analysis of Global Security. 
  215. Malbouisson, p. 27
  216. Ishaan Tharoor (6 December 2010). "WikiLeaks: The Saudis' Close but Strained Ties with Pakistan". Time. Archived from the original on 3 January 2011. 
  217. Pascal Ménoret (2005). The Saudi enigma: a history. p. 22. ISBN 978-1-84277-605-6. 
  218. Peter Walker (22 November 2007). "Iraq's foreign militants 'come from US allies'". The Guardian (London). 
  219. Peter J. Burnell; Vicky Randall (2007). Politics in the developing world. p. 449. ISBN 978-0-19-929608-8. 
  220. Quintan Wiktorowicz (2004). Islamic activism: a social movement theory approach. p. 255. ISBN 978-0-253-34281-2. 
  221. "WikiLeaks Shows a Saudi Obsession With Iran". The New York Times. 16 July 2015.
  222. Ian Black; Simon Tisdall (28 November 2010). "Saudi Arabia urges US attack on Iran to stop nuclear programme". The Guardian (London). 
  223. Matthew Lee; Bradley Klapper; Julie Pace (25 November 2013). "Obama advised Netanyahu of Iran talks in September". Associated Press. Archived from the original on 27 November 2013. 
  224. Ian Black (24 November 2013). "Iran nuclear deal: Saudi Arabia and Gulf react with caution". The Guardian. 
  225. Angus McDowall (9 October 2013). "Insight: Saudis brace for 'nightmare' of U.S.-Iran rapprochement". Reuters. 
  226. Abdulmajeed al-Buluwi (14 April 2014). "US, Saudi drifting apart despite Obama visit". Al-Monitor. Retrieved 9 June 2015.
  227. 227.0 227.1 Chulov, Martin. "Saudi Arabian troops enter Bahrain as regime asks for help to quell uprising". the Guardian. Retrieved 2015-09-14. 
  228. "Maliki: Saudi and Qatar at war against Iraq". www.aljazeera.com. Retrieved 2015-09-14. 
  229. "U.S. Backs Saudi-Led Yemeni Bombing With Logistics, Spying". Bloomberg. 26 March 2015.
  230. "Saudi-led coalition strikes rebels in Yemen, inflaming tensions in region". CNN. 27 March 2015.
  231. "'Army of Conquest' rebel alliance pressures Syria regime". Yahoo News. 28 April 2015.
  232. Gareth Porter (28 May 2015). "Gulf allies and ‘Army of Conquest’". Al-Ahram Weekly. Archived from the original on 10 October 2015. 
  233. Kim Sengupta (12 May 2015). "Turkey and Saudi Arabia alarm the West by backing Islamist extremists the Americans had bombed in Syria". The Independent. 
  234. "Saudi Arabia Hajj disaster death toll rises". america.aljazeera.com. Retrieved 2015-11-27. 
  235. "Death toll in Saudi haj disaster at least 2,070: Reuters tally". Reuters. 2015-10-29. Retrieved 2015-11-27. 
  236. "Hajj stampede: Saudis face growing criticism over deaths". BBC News. Retrieved 2015-11-27. 
  237. Mark Watson (2008). Prophets and princes: Saudi Arabia from Muhammad to the present. p. 2. ISBN 978-0-470-18257-4. 
  238. Ian Black (31 January 2011). "Egypt Protests could spread to other countries". The Guardian (London). 
  239. "Top Saudi Officials Head to Qatar in Effort to Heal Rift". Saudi Arabia News.Net. 27 August 2014. 
  240. 240.0 240.1 240.2 "Country Profile: Saudi Arabia, Sept. 2006 Library of Congress" (PDF). 
  241. Al J. Venter (2007). Allah's Bomb: The Islamic Quest for Nuclear Weapons. Globe Pequot. pp. 150–53. ISBN 1-59921-205-6. 
  242. "Saudi Arabia's nuclear gambit". Asia Times. 7 November 2003. 
  243. John Pike (27 April 2005). "Saudi Arabian National Guard". Globalsecurity.org. 
  244. Saudi Arabia at the Wayback Machine (archived 11 నవంబర్ 2010)[dead link]. fas.org
  245. Teitelbaum, Joshua (4 November 2010). "Arms for the King and His Family". Jcpa.org. Archived from the original on 5 December 2010. 
  246. "Saudis lead Middle East military spending". 14 April 2014. Al Jazeera.
  247. Charles Gardner (1981). British Aircraft Corporation. A history by Charles Gardner. B.T. Batsford Ltd. pp. 224–249. ISBN 0-7134-3815-0. 
  248. Dominic O'Connell (20 August 2006). "BAE cashes in on £40bn Arab jet deal". The Sunday Times (London). 
  249. "Saudi Arabia". Reuters. 23 May 2012. 
  250. "Saudi, UAE Influence Grows With Purchases". Defense News. 22 March 2015.
  251. 251.0 251.1 Jamie Stokes (2009). Encyclopedia of the Peoples of Africa and the Middle East, Volume 1. p. 605. ISBN 978-0-8160-7158-6. 
  252. "CIA World Factbook – Rank Order: Area". The World Factbook. 26 January 2012. 
  253. University Microfilms (2004). Dissertation Abstracts International: The sciences and engineering. p. 23. 
  254. Peter Vincent (2008). Saudi Arabia: an environmental overview. Taylor & Francis. p. 141. ISBN 978-0-415-41387-9. 
  255. మూస:WWF ecoregion
  256. Peel, M. C. and Finlayson, B. L. and McMahon, T. A. (2007). "Updated world map of the Köppen–Geiger climate classification". Hydrol. Earth Syst. Sci. 11: 1633–1644. doi:10.5194/hess-11-1633-2007. ISSN 1027-5606.  (direct: Final Revised Paper)
  257. "Saudi Arabia". Weather Online. 
  258. "Saudi Arabia: Administrative divisions". arab.net. 
  259. Peter Coy (16 July 2014). "Online Education Targets Saudi Arabia's Labor Problem, Starting With Women". Bloomberg Businessweek. Saudi citizens account for two-thirds of employment in the high-paying, comfortable public sector, but only one-fifth of employment in the more dynamic private sector, according to the International Monetary Fund (PDF). 
  260. 260.0 260.1 260.2 Economists "estimate only 30–40 percent of working-age Saudis hold jobs or actively seek work," the official employment rate of around 12 percent notwithstanding: Angus McDowall (19 January 2014). "Saudi Arabia doubles private sector jobs in 30-month period". Reuters. 
  261. "World Proved Reserves of Oil and Natural Gas, Most Recent Estimates". Eia.doe.gov. 
  262. Country Profile Study on Poverty: Saudi Arabia at the Wayback Machine (archived 26 ఫిబ్రవరి 2008)[dead link]. jica.go.jp
  263. "The impact of oil price volatility on welfare in the Kingdom of Saudi Arabia: implications for public investment decision-making". KAPSARC. 
  264. "CPI Inflation Calculator". Data.bls.gov. 
  265. "Crude Oil WTI (NYMEX) Price". nasdaq.com. Retrieved 16 March 2015. 
  266. "Crude Oil Reserves". Archived from the original on 22 November 2010. 
  267. Abdel Aziz Aluwaisheg (29 September 2014). "When privatization goes wrong". Arab News. 
  268. House, p. 161: "Over the past decade, the government has announced one plan after another to 'Saudize' the economy, but to no avail. The foreign workforce grows, and so does unemployment among Saudis. .... The previous plan called for slashing unemployment to 2.8% only to see it rise to 10.5% in 2009, the end of that plan period. Government plans in Saudi are like those in the old Soviet Union, grandiose but unmet. (Also, as in the old Soviet Union, nearly all Saudi official statistics are unreliable, so economists believe the real Saudi unemployment rate is closer to 40%)"
  269. "Saudi Arabia’s Four New Economic Cities". The Metropolitan Corporate Counsel. February 6, 2013. Retrieved 16 March 2015. 
  270. Construction boom of Saudi Arabia and the UAE at the Wayback Machine (archived 11 అక్టోబరు 2007). tdctrade.com. 2 August 2007
  271. Tripp, Culture Shock, 2009: p.150
  272. "Poverty Hides Amid Saudi Arabia's Oil Wealth". NPR. 
  273. "Mal3ob 3alena : Poverty in Saudi Arabia English Version". YouTube. 
  274. Roy Gutman (4 December 2011). "Saudi dissidents turn to YouTube to air their frustrations". McClatchy Newspapers. 
  275. Amelia Hill (23 October 2011). "Saudi film-makers enter second week of detention". The Guardian (London). 
  276. "A foreign Saudi plot to expose foreign poverty in foreign Saudi". Lebanon Spring. 2011-10-19. 
  277. "Poverty exists in Saudi Arabia too | The Observers". France 24. 28 October 2008. 
  278. Elhadj, Elie (May 2004). "Camels Don't Fly, Deserts Don't Bloom: an Assessment of Saudi Arabia's Experiment in Desert Agriculture" (PDF). SOAS Water Group Publications. Retrieved Sep 16, 2015. 
  279. "Saudi Arabia Stakes a Claim on the Nile – Water Grabbers – National Geographic". Retrieved 2015-09-16. 
  280. Global Water Intelligence:Becoming a world-class water utility, April 2011
  281. "Census shows Kingdom's population at more than 27 million". Saudi Gazette. November 24, 2010
  282. "Saudi Arabia on the Dole". The Economist. 20 April 2000. Retrieved 11 September 2015. 
  283. World Population Prospects: The 2010 Revision at the Wayback Machine (archived 7 మే 2011). United Nations
  284. Long, p. 27
  285. "Saudi Arabia". The World Factbook. Cia.gov. 
  286. "Saudi Arabia Population Statistics 2011 (Arabic)" (PDF). p. 11. Archived from the original (PDF) on 15 November 2013. 
  287. "Mecca: Islam's cosmopolitan heart". The Hijaz is the largest, most populated, and most culturally and religiously diverse region of Saudi Arabia, in large part because it was the traditional host area of all the pilgrims to Mecca, many of whom settled and intermarried there. 
  288. House, p. 69: "Most Saudis only two generations ago eked out a subsistence living in rural provinces, but ... urbanization over the past 40 years [so now] .... fully 80% of Saudis now live in one of the country's three major urban centers – Riyadh, Jeddah, and Dammam."
  289. Harvey Tripp (2003). Culture Shock, Saudi Arabia. Singapore: Portland, Oregon: Times Media Private Limited. p. 31. 
  290. One journalist states that 51% of the Saudi population is under the age of 25: Caryle Murphy (February 7, 2012). "Saudi Arabia’s Youth and the Kingdom’s Future". Woodrow Wilson International Center for Scholars' Environmental Change and Security Program.  Two other sources state that 60% is under the age of 21: "Out of the comfort zone". The Economist. 3 March 2012. , House, p. 221
  291. The Economist magazine lists an estimated 9 million: "Go home, but who will replace you?". The Economist. 16 November 2013.  out of a population of 30 million: "Saudi Arabia No satisfaction". The Economist. 1 February 2014. 
  292. 292.0 292.1 جريدة الرياض. "جريدة الرياض : سكان المملكة 27 مليوناً بينهم 8 ملايين مقيم". Alriyadh.com. 
  293. Willem Adriaan Veenhoven and Winifred Crum Ewing (1976) Case studies on human rights and fundamental freedoms: a world survey, BRILL, p. 452. ISBN 90-247-1779-5
  294. "Religion & Ethics – Islam and slavery: Abolition". BBC. 
  295. "Slavery". Encyclopædia Britannica. Archived from the original on 1 February 2012. 
  296. Arabic, Hijazi Spoken. Ethnologue
  297. Arabic, Najdi Spoken. Ethnologue
  298. Arabic, Gulf Spoken. Ethnologue
  299. Saudi Arabia. Ethnologue
  300. Mapping the World Muslim Population Archived 8 నవంబర్ 2009 at the Wayback Machine
  301. 301.0 301.1 Mapping the World Muslim Population(October 2009), Pew Forum on Religion & Public Life. p. 16 (p. 17 of the PDF).
  302. Data for Saudi Arabia comes primarily from general population surveys, which are less reliable than censuses or large-scale demographic and health surveys for estimating minority-majority ratios.
  303. "Demography of Religion in the Gulf". Mehrdad Izady. 2013. Shia ... Saudi Arabia ... 24.8% 
  304. 304.0 304.1 "Mapping the Global Muslim Population. Countries with More Than 100,000 Shia Muslims". Pew Forum. October 7, 2009. Retrieved 12 March 2015. Saudi Arabia ... Approximate Percentage of Muslim Population that is Shia .... 10–15 
  305. 305.0 305.1 al-Qudaihi, Anees (24 March 2009). "Saudi Arabia's Shia press for rights". bbc. Although they only represent 15% of the overall Saudi population of more than 25 million ... 
  306. 306.0 306.1 Beehner, Lionel (June 16, 2006). "Shia Muslims in the Mideast". Council on Foreign Relations. Retrieved 12 March 2015. Small but potentially powerful Shiite are found throughout the Gulf States ... Saudi Arabia (15 percent) 
  307. Nasr, Shia Revival, (2006) p.236
  308. 308.0 308.1 The Daily Star| Lamine Chikhi| 27.11.2010.
  309. House, Karen Elliott (2012). On Saudi Arabia : Its People, past, Religion, Fault Lines and Future. Knopf. p. 235. 
  310. Central Intelligence Agency (April 28, 2010). "Saudi Arabia". The World Factbook. Retrieved 2010-05-22. 
  311. International Religious Freedom Report 2008 – Saudi Arabia
  312. Cookson, Catharine (2003). Encyclopedia of religious freedom. Taylor & Francis. p. 207. ISBN 0-415-94181-4. 
  313. Table: Religious Composition by Country, in Numbers Pew Research Center, Washington D.C. (December 2012)
  314. "KSA population is 30.8m; 33% expats". ArabNews.com. Retrieved 2015-11-06. 
  315. "Number of Pakistani expats exceeds 1.5 m". Arabnews.com. 29 August 2012. 
  316. "Arab versus Asian migrant workers in the GCC countries" (PDF). p. 10. 
  317. Articles 12.4 and 14.1 of the Executive Regulation of Saudi Citizenship System: "1954 Saudi Arabian Citizenship System" (PDF). 
  318. 2004 law passed by Saudi Arabia's Council of Ministers. "Expatriates Can Apply for Saudi Citizenship in Two-to-Three Months". Arabnews.com. 14 February 2005. 
  319. "Saudi Arabia says criticism of Syria refugee response 'false and misleading'". The Guardian. 12 September 2015. 
  320. P.K. Abdul Ghafour (21 October 2011) 3 million expats to be sent out gradually at the Wayback Machine (archived 8 నవంబర్ 2011): "Nearly three million expatriate workers will have to leave the Kingdom in the next few years as the Labor Ministry has put a 20% ceiling on the country's guest workers"
  321. "Yemen's point of no return". The Guardian. 1 April 2009.
  322. Mohammed al-Kibsi (12 January 2008). "Saudi authorities erect barriers on Yemeni border". Yemen Observer. 
  323. "Saudi Arabia: Amnesty International calls for end to arrests and expulsions « Persecution of Ahmadiyya Muslim Community". Persecutionofahmadis.org. 
  324. "'Dogs Are Better Than You': Saudi Arabia Accused of Mass Abuses During Migrant Worker Crackdown". Vice News. 11 May 2015.
  325. "Unloved in Arabia". New York Review of Books. 21 October 2004. Retrieved 13 October 2014. 
  326. 326.0 326.1 Arabia: the Cradle of Islam, 1900, S.M.Zwemmer
  327. 327.0 327.1 "International Religious Freedom Report 2004". US Department of State. Retrieved 22 September 2012. 
  328. 'The Islamic Traditions of Wahhabism and Salafiyya', US Congressional Research Service Report, 2008, by Christopher M. Blanchard available from the Federation of American Scientists website
  329. syedjaffar. "The Persecution of Shia Muslims in Saudi Arabia". August 4, 2013. CNN Report. Retrieved 1 May 2014. 
  330. "Iraq crisis: How Saudi Arabia helped Isis take over the north of the country," The Independent, 13 July 2014.
  331. WikiLeaks cables: Saudi princes throw parties boasting drink, drugs and sex | World news. The Guardian (7 December 2010). Retrieved on 9 May 2012. quote: "Royals flout puritanical laws to throw parties for young elite while religious police are forced to turn a blind eye."
  332. the start of each lunar month determined not ahead of time by astronomical calculation, but only after the crescent moon is sighted by the proper religious authorities. (source: Tripp, Culture Shock, 2009: p.154-5)
  333. the time varying according to sunrise and sunset times
  334. Tripp, Culture Shock, 2009: p.214
  335. Sulaiman, Tosin. Bahrain changes the weekend in efficiency drive, The Times, 2 August 2006. Retrieved 25 June 2008. Turkey has a weekend on Saturday and Sunday
  336. Prior to 29 June 2013, the weekend was Thursday-Friday, but was shifted to better serve the Saudi economy and its international commitments. (source: "Weekend shift: A welcome change", SaudiGazette.com.sa, 24 June 2013 http://www.saudigazette.com.sa/index.cfm?method=home.regcon&contentid=20130624171030 )
  337. Tripp, Culture Shock, 2009: p.35
  338. 338.0 338.1 Rodenbeck, Max (October 21, 2004). "Unloved in Arabia (Book Review)". The New York Review of Books 51 (16). Almost half of Saudi state television's airtime is devoted to religious issues, as is about half the material taught in state schools" (source: By the estimate of an elementary schoolteacher in Riyadh, Islamic studies make up 30 percent of the actual curriculum. But another 20 percent creeps into textbooks on history, science, Arabic, and so forth. In contrast, by one unofficial count the entire syllabus for twelve years of Saudi schooling contains a total of just thirty-eight pages covering the history, literature, and cultures of the non-Muslim world.) 
  339. Rodenbeck, Max (October 21, 2004). "Unloved in Arabia (Book Review)". The New York Review of Books 51 (16). Nine out of ten titles published in the kingdom are on religious subjects, and most of the doctorates its universities awards are in Islamic studies. 
  340. Review. "Unloved in Arabia" By Max Rodenbeck. The New York Review of Books, Volume 51, Number 16 · October 21, 2004
  341. from p.195 of a review by Joshua Teitelbum, Middle East Studies, Vol. 38, No. 4, Oct., 2002, of Changed Identities: The Challenge of the New Generation in Saudi Arabia by anthropologist Mai Yamani, quoting p.116 |quote=Saudis of all stripes interviewed expressed a desire for the kingdom to remain a Muslim society ruled by an overtly Muslim state. Secularist are simply not to be found. [Both traditional and somewhat westernized Saudis she talked to mediate their concerns] though the certainties of religion.
  342. "Saudi Arabia". U.S. Department of State. 
  343. "Saudi Arabia: International Religious Freedom Report 2013". U.S. State Department. 17 November 2013. Retrieved 14 October 2014. 
  344. "Saudi Arabia – Culture". Country Stats. Retrieved 23 February 2015. 
  345. Human Rights Watch (2009). Denied dignity: systematic discrimination and hostility toward Saudi Shia citizens. p. 1. ISBN 1-56432-535-0. 
  346. Human Rights Watch (2009). Denied dignity: systematic discrimination and hostility toward Saudi Shia citizens. pp. 2, 8–10. ISBN 1-56432-535-0. 
  347. Islamic Political Culture, Democracy, and Human Rights: A Comparative Study, p 93 Daniel E. Price – 1999
  348. 348.0 348.1 348.2 Owen, Richard (17 March 2008). "Saudi Arabia extends hand of friendship to Pope". The Times (London). Retrieved 27 July 2011. 
  349. 349.0 349.1 "Saudi Arabia: International Religious Freedom Report 2010". U.S. State Department. 17 November 2010. Retrieved 27 July 2011. 
  350. Samuel Smith (18 December 2014) "Saudi Arabia's New Law Imposes Death Sentence for Bible Smugglers?". Christian Post.
  351. "SAUDI ARABIA IMPOSES DEATH SENTENCE FOR BIBLE SMUGGLING". handsoffcain.info. 28 November 2014
  352. Saudi Arabia declares all atheists are terrorists in new law to crack down on political dissidents, The Independent, 04 March 2014
  353. Saudi Arabia declares atheists terrorists under new laws targeting citizens who 'call for secular thought in any form', Main Online, 01 April 2014
  354. "Saudi Arabia: 2 Years Behind Bars on Apostasy Accusation". Human Rights Watch. May 15, 2014. Retrieved June 4, 2014. 
  355. Maria Grazia Martino (2014-08-28). The State as an Actor in Religion Policy: Policy Cycle and Governance. ISBN 9783658069452. Retrieved March 19, 2015. 
  356. 'The destruction of Mecca: Saudi hardliners are wiping out their own heritage', The Independent, 6 August 2005. Retrieved 17 January 2011
  357. ‘Islamic heritage lost as Makkah modernises’ Center for Islamic Pluralism
  358. ‘Shame of the House of Saud: Shadows over Mecca’, The Independent, 19 April 2006
  359. Destruction of Islamic Architectural Heritage in Saudi Arabia: A Wake-up Call, The American Muslim. Retrieved 17 January 2011
  360. Other historic buildings that have been destroyed include the house of Khadijah, the wife of Muhammad, the house of Abu Bakr, now the site of the local Hilton hotel; the house of Ali-Oraid, the grandson of Muhammad, and the Mosque of abu-Qubais, now the location of the King's palace in Mecca. (source: ‘Shame of the House of Saud: Shadows over Mecca’, The Independent, 19 April 2006
  361. "Traditional dress of the Kingdom of Saudi Arabia". 29 September 2015. 
  362. World Focus. 5 January 2009
  363. "Babylon & Beyond". Los Angeles Times. 23 December 2008. 
  364. Trevor Mostyn (24 August 2010). "Ghazi al-Gosaibi obituary". The Guardian (London). 
  365. "Triumphant Trilogy", by Malu Halasa, Time, 17 January 2005
  366. "Sex and the Saudi Girl". The Times. 8 July 2007
  367. "Saudi Arabian Slam Dunk, Fall 1997, Winter 1998, Volume 14, Number 4, Saudi Arabia". Saudiembassy.net. 
  368. Joud Al. "Saudi women show greater interest in sports and games". Arab News. Archived from the original on 20 January 2012. 
  369. Todor Krastev (21 September 2011). "Men Basketball Asia Championship 1999 Fukuoka (JPN)- 28.08–05.09 Winner China". Todor66.com. 
  370. Saudi unemployment at 10% at the Wayback Machine (archived ఫిబ్రవరి 9, 2011).
  371. ‘Saudi Public Opinion: A rare look’ 27 January 2010, Pechter Polls. Retrieved 6 February 2011
  372. ‘Saudi Arabia by numbers’ 12 February 2010, Pechter Polls. Retrieved 6 February 2011
  373. 373.0 373.1 మూస:Wikicite
  374. ‘Saudi Arabia, a kingdom divided’ The Nation, 22 May 2006. Retrieved 6 February 2011,
  375. “Saudis confront gap between expectation and reality”, Financial Times, 21 February 2011. Retrieved 21 February 2011
  376. Khalaf al-Harbi (9 July 2010). "Child abuse: We and the Americans". Arab News. Archived from the original on 2010-07-15. 
  377. Abdul Rahman Shaheen (24 December 2008). "Report alleges rise in child abuse in Saudi Arabia". Gulf News. Retrieved 20 August 2010. 
  378. 378.0 378.1 Usher, Sebastian (28 August 2013). "Saudi Arabia cabinet approves domestic abuse ban". BBC News. Retrieved September 27, 2015. 
  379. Zawawi, Suzan (24 January 2006). "Abuse of Female Domestic Workers Biggest Problem". The Saudi Gazette. Retrieved 22 September 2010. 
  380. Estimates of the young population of Saudi Arabia vary.
    • Carlye Murphy gives the figure of 51% of the population being under the age of 25 (as of Feb 2012, source: Murphy, Caryle. "Saudi Arabia’s Youth and the Kingdom’s Future". February 7, 2012. Woodrow Wilson International Center for Scholars' Environmental Change and Security Program. Retrieved 13 May 2014. );
    • The Economist magazine estimates 60% of the Saudi population to be under the age of 21, (dated March 3, 2012, source: "Out of the comfort zone". The Economist. March 3, 2012. )
    • The "United Nations, World Population Prospects: The 2012 Revision" estimates only 28% of the population is under 14 years of age (source: "The demographic profile of Saudi Arabia" (PDF). p. 6. )
  381. 381.0 381.1 House, Karen Elliott (2012). On Saudi Arabia : Its People, Past, Religion, Fault Lines and Future. Knopf. p. 222. 
  382. (1935-08-01) 1 ఆగష్టు 1935 (వయస్సు: 80  సంవత్సరాలు) and (1945-12-31) 31 డిసెంబరు 1945 (వయస్సు: 70  సంవత్సరాలు)
  383. Murphy, Caryle. "Saudi Arabia’s Youth and the Kingdom’s Future". February 7, 2012. Woodrow Wilson International Center for Scholars' Environmental Change and Security Program. Retrieved 13 May 2014. 
  384. "Out of the comfort zone". The Economist. March 3, 2012. 
  385. House, Karen Elliott (2012). On Saudi Arabia : Its People, Past, Religion, Fault Lines and Future. Knopf. p. 221. 
  386. House, Karen Elliott (2012). On Saudi Arabia : Its People, Past, Religion, Fault Lines and Future. Knopf. p. 103. 
  387. What is happening to Saudi society? Arab News | 12/26/01 | Raid Qusti |quote=There was once a time when we Saudis feared God and understood that we would be held accountable by God on the Day of Judgment for our children’s upbringing — after all, they are our responsibility. Now it seems, maids are bringing up our children. How much respect do they receive? Fathers used to set an example to their children and mothers used to be a source of inspiration.
  388. Bradley, John R. (2005). Saudi Arabia Exposed : Inside a Kingdom in Crisis. Palgrave. p. 92. Their numbers mushroomed during the oil-boom years, and their influence has led to a distancing of parents and children, since the servants were expected to act as surrogate parents. Most of the domestic servants were non-Muslims and non-Arabs, meaning the results have been doubly negative: They lack the authority – and presumably ... the inclination – to discipline those in their care, while being unable to pass down by example the core Islamic values and traditions that have always formed the bedrock of Saudi society. (p.92) 
  389. House, Karen Elliott (2012). On Saudi Arabia : Its People, Past, Religion, Fault Lines and Future. Knopf. p. 266. 
  390. ASDA'A Burson-Marsteller, Arab Youth Survey, March 2011, p.24 http://www.Arabyouthsurvey.com
  391. By 2014 the percentage was no longer the highest of Arab countries surveyed, but had grown to 45% ASDA'A Burston-Marsteller Arab Youth Survey 2014, p.9
  392. ASDA'A Burson-Marsteller, Arab Youth Survey, March 2011, p.18 http://www.Arabyouthsurvey.com
  393. House, Karen Elliott (2012). On Saudi Arabia : Its People, Past, Religion, Fault Lines and Future. Knopf. p. 105. 
  394. "Cousin marriages: tradition versus taboo". Al Jazeera. June 18, 2013. Retrieved 18 March 2015. 
  395. McKay, Betsy (February 4, 2014). "Saudis Push Gene-Sequencing Research". Wall Street Journal. Retrieved 29 September 2014. 
  396. Schneider, Howard (16 January 2000) Evidence of Inbreeding Depression: Saudi Arabia at the Wayback Machine (archived డిసెంబరు 11, 2003)[dead link]. Washington Post. Page A01
  397. Saudi Arabia Awakes to the Perils of Inbreeding. New York Times. 1 May 2003
  398. "Saudi Arabia's cousin-marriage epidemic". WND. Retrieved 29 September 2014. 
  399. "Saudi Arabia has tenth lowest poverty rate worldwide, says World Bank". al-Arabiyya. Saudi Gazette. 3 November 2013. Retrieved 2 October 2014. 
  400. 400.0 400.1 Sullivan, Kevin (1 January 2013). "Saudi Arabia's riches conceal a growing problem of poverty". The Guardian. Washington Post. Retrieved 2 October 2014. In a country with vast oil wealth and lavish royalty, an estimated quarter of Saudis live below the poverty line 
  401. 401.0 401.1 401.2 401.3 401.4 401.5 401.6 "2010 Human Rights Report: Saudi Arabia". U.S. State Department. 8 April 2011. Retrieved 11 July 2011. 
  402. World Economic Forum (2010). The Global Gender Gap Report 2010 (PDF). p. 9. ISBN 978-92-95044-89-0. Archived from the original (PDF) on 8 November 2010. 
  403. "Saudi Arabia passes law criminalizing domestic abuse". Al Jazeera America. Al Jazeera Media Network. August 30, 2013. Retrieved September 27, 2015. 
  404. Heather Saul (August 29, 2013). "Saudi Arabia cabinet passes ban on domestic violence". The Independent. Independent Print Limited. Retrieved September 27, 2015. 
  405. 405.0 405.1 Human Rights Watch (2008). Perpetual Minors: human rights abuses from male guardianship and sex segregation in Saudi Arabia. p. 2. 
  406. Human Rights Watch (2008). Perpetual Minors: human rights abuses from male guardianship and sex segregation in Saudi Arabia. p. 3. 
  407. Long, p. 66
  408. Otto, p. 164
  409. Otto, p. 163
  410. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; Otto165 అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  411. Saudi women no longer confined to their conventional roles Arab News, Retrieved 3 July 2013
  412. Age at First Marriage, Female – All Countries Quandl, Retrieved 3 July 2013
  413. "Saudi Youth: Unveiling the Force for Change" (PDF). 
  414. 'Top Saudi cleric: OK for young girls to wed' CNN, 17 January 2009; Retrieved 18 January 2011
  415. 'Saudi Human Rights Commission Tackles Child Marriages' at the Wayback Machine (archived మే 1, 2011)[dead link] Asharq Alawsat, 13 January 2009.
  416. "Women constitute 13% of Saudi workforce: stats agency". Al Arabiya. 10 February 2015. 
  417. "Statistics 2012". unicef.org. UNICEF. Retrieved 18 October 2014. *Youth (15–24 years) literacy rate (%) 2008–2012*, male 99 *Youth (15–24 years) literacy rate (%) 2008–2012*, female 97 
  418. Al-Eisa, Einas S.; Al-Sobayel, Hana I. (2012). "Physical Activity and Health Beliefs among Saudi Women". Journal of Nutrition and Metabolism. the prevalence of sedentary lifestyle-related obesity has been escalating among Saudi females 
  419. Dammer,, Harry R.; Albanese, Jay S. (2010). Comparative Criminal Justice Systems. p. 106. ISBN 978-0-495-80989-0. 
  420. Alsharif, Asma (24 May 2011). "Saudi should free woman driver-rights group". Reuters. Retrieved 28 July 2011. 
  421. Khalil, Joe; Kraidy, Marwan M. (2009-11-12). Arab Television Industries. Palgrave Macmillan. ISBN 9781844575763. 
  422. "IDEOLOGICAL AND OWNERSHIP TRENDS IN THE SAUDI MEDIA". Wikileaks. Retrieved September 21, 2015. 
  423. "Saudi women rise up after years of absence". Alarabiya.net. 21 November 2009. Retrieved 28 April 2011. 
  424. http://www.selwaalhazzaa.com/index.html
  425. "Women in Saudi Arabia to vote and run in elections". BBC News. 
  426. "CAMERA Snapshots: Media in the Service of King Abdullah". Blog.camera.org. 9 October 2011. Retrieved 3 March 2012. 
  427. http://www.bbc.com/news/world-middle-east-35075702
  428. Shea, Nona et al. (2006). Saudi Arabia's Curriculum of Intolerence (PDF). Center for Religious Freedom, Freedom House. Archived from the original (PDF) on 1 October 2008. 
  429. 429.0 429.1 ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; chronicle.com అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  430. Robert Sedgwick (November 1, 2001) Education in Saudi Arabia. World Education News and Reviews.
  431. Nona Shea et al. (2006). Saudi Arabia's Curriculum of Intolerence (PDF). Center for Religious Freedom, Freedom House. Archived from the original (PDF) on 1 October 2008. 
  432. Revised Saudi Government Textbooks Still Demonize Christians, Jews, Non-Wahhabi Muslims and Other. Freedom House. 23 May 2006. 
  433. "Saudi school lessons in UK concern government". 22 November 2010. BBC News.
  434. Friedman, Thomas L. (2015-09-02). "Our Radical Islamic BFF, Saudi Arabia". The New York Times. ISSN 0362-4331. Retrieved 2015-09-19. 
  435. "Whatsupic – ISIS will Use Saudi School Books for Students Who Study in Territories it Occupies in Syria and Iraq". whatsupic.com. Retrieved 2015-10-22. 
  436. "المناهج الدراسية | وزارة التعليم". www.ebook.sa. Retrieved 2015-10-22. 
  437. "Secondary School Studies Plan 1438 Hijri" (PDF). Saudi Ministry of Education Official Website. Saudi Ministry of Education. Archived from the original (PDF) on 25 September 2015. Retrieved September 23, 2015. 
  438. Reforming Saudi Education Slate 7 September. 2009.
  439. Eli Lake (25 March 2014). "U.S. Keeps Saudi Arabia's Worst Secret". The Daily Beast. 
  440. Al-Kinani, Mohammed SR9 billion Tatweer project set to transform education. The Saudi Gazette.
  • Tripp, Harvey; North, Peter (2003). Culture Shock, Saudi Arabia. A Guide to Customs and Etiquette. Singapore; Portland, Oregon: Times Media Private Limited. 

Bibliography[మార్చు]

  • Abir, Mordechai (1987). Saudi Arabia in the oil era: regime and elites : conflict and collaboration. ISBN 978-0-7099-5129-2. 
  • Abir, Mordechai (1993). Saudi Arabia: Government, Society, and the Persian Gulf Crisis. ISBN 978-0-415-09325-5. 
  • Al-Rasheed, Madawi (2010). A History of Saudi Arabia. ISBN 978-0-521-74754-7. 
  • Bowen, Wayne H. (2007). The History of Saudi Arabia. ISBN 978-0-313-34012-3. 
  • Hegghammer, Thomas (2010). Jihad in Saudi Arabia: Violence and Pan-Islamism Since 1979. ISBN 978-0-521-73236-9. 
  • House, Karen Elliott (18 September 2012). On Saudi Arabia: Its People, Past, Religion, Fault Lines—and Future. Alfred A. Knopf. ISBN 0307272168. 
  • Long, David E. (2005). Culture and Customs of Saudi Arabia. ISBN 978-0-313-32021-7. 
  • Malbouisson, Cofie D. (2007). Focus on Islamic issues. ISBN 978-1-60021-204-8. 
  • Otto, Jan Michiel (2010). Sharia Incorporated: A Comparative Overview of the Legal Systems of Twelve Muslim Countries in Past and Present. ISBN 978-90-8728-057-4. 

External links[మార్చు]

Coordinates: 24°N 45°E / 24°N 45°E / 24; 45మూస:Authority control