హల్వ్డాన్ కోట్
హల్వ్డాన్ కోట్ | |
|---|---|
1937లో కోట్. | |
| విదేశాంగ మంత్రి | |
| In office 20 మార్చి 1935 – 19 నవంబర్ 1940 | |
| ప్రధాన మంత్రి | జోహన్ నైగార్డ్స్వోల్డ్ |
| అంతకు ముందు వారు | జోహన్ లుడ్విగ్ మోవిన్కెల్ |
| తరువాత వారు | ట్రైగ్వే లై |
| వ్యక్తిగత వివరాలు | |
| జననం | 1873 జూలై 7 ట్రోమ్సో, ట్రామ్స్, స్వీడన్-నార్వే |
| మరణం | 1965 డిసెంబరు 12 (వయసు: 92) బారం, అకర్షుస్, నార్వే |
| జాతీయత | నార్వేజియన్ |
| రాజకీయ పార్టీ | లేబర్ లిబరల్ (formerly) |
| జీవిత భాగస్వామి | కరెన్ గ్రూడ్ |
| సంతానం | 3, including: ఆసే గ్రుడా స్కార్డ్ పాల్ కోహ్ట్ |
| నివాసం | లైసేకర్ (1910 నుండి) |
| కళాశాల | రాయల్ ఫ్రెడరిక్ యూనివర్సిటీ (cand.philol. 1896, dr.philos. 1908) |
| Known for | భాషా కార్యకర్త శాంతి కార్యకర్త |
హాల్వ్డాన్ కోట్ (7 జూలై 1873 – 12 డిసెంబర్ 1965) లేబర్ పార్టీకి ప్రాతినిధ్యం వహించిన నార్వేజియన్ చరిత్రకారుడు, రాజకీయ నాయకుడు.
నార్వే ఉత్తరాన ఒక ప్రముఖ కుటుంబంలో జన్మించిన ఆయన త్వరలోనే రాజకీయాలు, చరిత్రపై ఆసక్తి పెంచుకున్నారు. లిబరల్ పార్టీలో తన రాజకీయ జీవితాన్ని ప్రారంభించిన ఆయన 20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో లేబర్ పార్టీకి మారారు . అంతర్యుద్ధ కాలంలో కొన్ని భాగాలకు అతను బెరమ్ మునిసిపల్ కౌన్సిల్లో ఆ పార్టీకి ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. ఆయన ఎప్పుడూ పార్లమెంటు సభ్యుడిగా ఎన్నిక కాలేదు, అయితే 1935 నుండి 1940 వరకు నార్వేజియన్ విదేశాంగ మంత్రిగా పనిచేశారు, జర్మనీ నార్వేపై దాడి చేసిన తరువాత ప్రభుత్వం-బహిష్కరణలో భాగంగా. తరువాతి హోదాలో అతను రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో నార్వే తటస్థతను కాపాడటానికి ప్రయత్నించాడు, ఆ నిర్ణయం అతనికి రాజకీయ అపఖ్యాతిని తెచ్చిపెట్టింది. కోట్ రాజకీయ నిర్ణయాలపై పెరుగుతున్న అసంతృప్తి చివరికి ఆయన మంత్రివర్గం నుండి వైదొలగడానికి దారితీసింది. అయితే, యుద్ధం తరువాత, అతను తన విద్యా కెరీర్ ట్రాక్లోకి తిరిగి వచ్చి 1950లు, 1960లలో ప్రధాన రచనలు రాశాడు.
విద్యావేత్తగా అతను 1910 నుండి 1935 వరకు రాయల్ ఫ్రెడరిక్ విశ్వవిద్యాలయంలో (ఇప్పుడు ఓస్లో విశ్వవిద్యాలయం) చరిత్ర ప్రొఫెసర్గా పనిచేశాడు, 1900 లో పరిశోధనా సహచరుడిగా, 1908 లో డోసెంట్గా మారాడు. అనేక గౌరవాలలో, అతను ఆక్స్ఫర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలో గౌరవ డిగ్రీని పొందాడు. ఆయన ఒక గొప్ప రచయిత,, తన సుదీర్ఘ విద్యా జీవితంలో అనేక విషయాలను స్పృశించారు. అతను అనేక జీవిత చరిత్రలు రాశాడు; జోహన్ స్వెర్డ్రప్, హెన్రిక్ ఇబ్సెన్లపై అతని రచనలు అనేక సంపుటాలుగా విస్తరించి ఉన్నాయి. అతను నార్వేజియన్ చరిత్రపై సంశ్లేషణలకు ప్రసిద్ధి చెందాడు, నార్వేజియన్ దేశం యొక్క విస్తరిస్తున్న భావనలో తమ స్థానాన్ని కనుగొన్న చారిత్రక ఏజెంట్లుగా రైతులు, కూలీ కార్మికుల పాత్రలను నొక్కి చెప్పాడు. అతను యునైటెడ్ స్టేట్స్, దాని చరిత్రపై కూడా ఆసక్తి కలిగి ఉన్నాడు, ఈ విషయంలో నార్వేలో ఒక మార్గదర్శకుడు.
నార్వేజియన్ భాషపై కోట్ అభిప్రాయాలు అతనికి దేశవ్యాప్తంగా విద్యా గుర్తింపును ఇచ్చాయి. అతను సామ్నోర్స్క్ భాషా సంస్కరణకు మద్దతు ఇచ్చాడు, దీని ప్రకటిత లక్ష్యం లిఖిత నార్వేజియన్ యొక్క రెండు ప్రమాణాలను ఏకీకృతం చేయడం. అధికారిక లిఖిత భాషను ఈ దిశలో నెట్టే సంస్కరణ వాస్తవానికి 1938లో అమలు చేయబడింది, కానీ చారిత్రక సంఘటనలు ఈ విధానం వైఫల్యానికి దారితీశాయి. అంతర్జాతీయ శాంతికి నిష్కపటమైన, లొంగని న్యాయవాది, కోట్ నార్వేజియన్ పీస్ అసోసియేషన్ వ్యవస్థాపక సభ్యుడు, నార్వేజియన్ నోబెల్ కమిటీలో సాధారణ సభ్యుడు. ఒక కార్యకర్తగా, రాజకీయ నాయకుడిగా ఆయనను దృఢ సంకల్పం కలిగిన, వ్యక్తిత్వం కలిగిన వ్యక్తిగా అభివర్ణించారు, రాజకీయ సమస్యలపై విద్యా, చట్టపరమైన దృక్పథాన్ని తీసుకోవడంలో బలమైన నమ్మకాన్ని పెంపొందించుకున్నారు.
నేపథ్యం
[మార్చు]
హల్వ్డాన్ కోట్ 1873 ఆగస్టు 7న ఉత్తర నార్వేలోని పెద్ద నగరాల్లో ఒకటైన ట్రోమ్సోలో జన్మించాడు. అతను విద్యావేత్త, రాజకీయవేత్త అయిన పాల్ స్టీన్స్ట్రప్ కోట్ (1844–1892), పాడటం, భాషలు, చిత్రలేఖనం పట్ల మక్కువ కలిగిన పార్ట్-టైమ్ టీచర్ అయిన బెట్టీ గివర్ (1845–1936) లకు జన్మించిన నలుగురు పిల్లలలో రెండవవాడు. [1] బెట్టీ పూర్వీకులు మిశ్రమంగా ఉన్నారు: ఆమె తల్లి సంబంధ ఉత్తర జర్మనీ నుండి వచ్చినది, అయినప్పటికీ ఆమె తండ్రి వైపు ఆమె నార్వేజియన్ మూలానికి చెందినది - ఆ వైపు ఒక విశిష్ట పూర్వీకుడు ఆమె ముత్తాత, ట్రోమ్సో నుండి వచ్చిన సివిల్ సర్వెంట్ జెన్స్ హోమ్బో . [2] తన తల్లి సంబంధమైన ముత్తాత సంతానం ద్వారా, హల్వ్డాన్ కోట్ పార్లమెంటేరియన్ ఓలా క్రోగ్సెంగ్ గివర్ యొక్క మూడవ బంధువు. [3] పాల్ కోట్ వంశంలో, కెజెల్డ్ స్టబ్ దూరపు పూర్వీకుడు. కోట్ అనే పేరు 17వ శతాబ్దంలో నార్వేకు వలస వచ్చిన జర్మన్ల నుండి వచ్చింది. [4]
అతనికి జోచిమ్ అనే పేరు పెట్టాలని అనుకున్నారు, కానీ ఆ పేరు పట్ల తన అయిష్టతను వ్యక్తం చేసిన జోచిమ్ జి. గివర్ అభ్యర్థన మేరకు ఇది నిలిపివేయబడింది. తరువాత అతనికి హాఫ్డాన్ అని నామకరణం చేశారు, కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత హాల్వ్డాన్ గా మార్చారు. [5] ఆ కుటుంబం ట్రోమ్సోలో నివసించింది, అక్కడ పాల్ స్టీన్స్ట్రప్ కోహ్ట్ ప్రధానోపాధ్యాయుడు, మేయర్గా పనిచేశాడు. హాల్వడాన్ కు పన్నెండేళ్ల వయసులో కుటుంబం స్కీన్ కు తరలివెళ్లింది, అక్కడ అతని తండ్రి మళ్ళీ రాజకీయాల్లోకి ప్రవేశించాడు: అతను లిబరల్ పార్టీకి మేయర్ గా, పార్లమెంటేరియన్ గా కూడా పనిచేశాడు. కోహ్ట్ ఇక్కడే పాఠశాల విద్యను పూర్తి చేశాడు, 1890లో ఆర్టియం పరీక్ష రాశాడు. [6] అతని తండ్రి కొంతకాలం నార్వేజియన్, గ్రీకు భాషలలో అతని ఉపాధ్యాయులలో ఉన్నారు. 1893లో, కోట్ తండ్రి మరణించిన ఒక సంవత్సరం తర్వాత, కుటుంబం అకర్ మునిసిపాలిటీలోని బెక్కెలాగెట్ అనే బరోకు వెళ్లింది. కోట్ రాయల్ ఫ్రెడరిక్ విశ్వవిద్యాలయంలో (ఇప్పుడు ఓస్లో విశ్వవిద్యాలయం) చదువుకున్నాడు. [7]
1898 సెప్టెంబరులో క్రిస్టియానియాలో, కోట్ తనకన్నా ఒకటిన్నర సంవత్సరాలు పెద్దదైన వ్యాస రచయిత్రి, మహిళా హక్కుల కార్యకర్త కరెన్ ఎలిసబెత్ గ్రూడ్ (1871–1960)ను వివాహం చేసుకున్నాడు; వారికి ముగ్గురు పిల్లలు ఉన్నారు. ఒక బిడ్డ బాల్యంలోనే మరణించాడు, కానీ మిగిలిన ఇద్దరు విశిష్టమైన వృత్తులను కలిగి ఉన్నారు: ఆసే గ్రుడా స్కార్డ్ (నీ కోట్) పిల్లల మనస్తత్వవేత్త అయ్యారు, పాల్ కోట్ రాయబారి అయ్యారు. ఆసా ద్వారా, హల్వ్డాన్ కోహ్ట్ సాహిత్య పండితుడు సిగ్మండ్ స్కార్డ్కి మామగాడు, రాజకీయవేత్త, విద్యావేత్త టోరిల్డ్ స్కార్డ్, మనస్తత్వవేత్త, అంబుడ్ మాల్ఫ్రిడ్ గ్రూడ్ ఫ్లెక్కోయ్ , రాజకీయవేత్త, సంస్థాగత నాయకుడు హల్వ్డాన్ స్కార్డ్ యొక్క తాత. 1920ల చివరలో, కరెన్ ఆరోగ్యం క్షీణించడం, హాల్వ్డాన్ తన పనిపై నిమగ్నమవడం వారి సంబంధంపై ఒత్తిడిని కలిగించాయి. ప్రేమలేని యూనియన్తో విసుగు చెందిన కోహ్ట్, తరువాతి దశాబ్దంలో అనేక వివాహేతర స్నేహాలను ఏర్పరచుకున్నాడు, తరచుగా కలం స్నేహితులుగా ఉండేవాడు . [7] రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, అతని కార్యదర్శి ఉన్ని డీసెన్తో ప్రేమ సంబంధం గురించి పుకార్లు వచ్చాయి. 1945 తర్వాత కరెన్తో సంబంధం బలపడింది. [7]
విద్య
[మార్చు]కోట్ క్యాండి.ఫిలోల్ పట్టా పొందాడు. 1896లో రాయల్ ఫ్రెడరిక్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి బి.ఎ. డిగ్రీని పొందారు. [8] అతను 1895 వరకు భౌగోళిక శాస్త్రాన్ని ఒక చిన్న సబ్జెక్టుగా తీసుకొని చరిత్రను అభ్యసించాడు; [9] అతని ప్రధాన చరిత్ర గురువు గుస్తావ్ స్టార్మ్ . తదుపరి పరీక్ష వివిధ భాషలలో, శాస్త్రీయ, ఆధునిక రెండింటిలోనూ ఉంది. కోట్ కు ప్రాచీన గ్రీకు, క్లాసికల్ లాటిన్ లేదా నార్వేజియన్, జర్మన్ (నార్స్ తో సహా) మధ్య ఎంపిక ఉండేది; అతను నార్వేజియన్, జర్మన్ లను ఎంచుకున్నాడు. [10]
1895లో, తన చరిత్ర అధ్యయనాలను పూర్తి చేసిన తర్వాత, అతను మధ్యధరా సముద్రంలో మూడు నెలలు గడిపాడు, మూడు నౌకలతో ప్రయాణించాడు, మొదటిది నార్వే నుండి వెనిస్కు, రెండవది వెనిస్ నుండి కాన్స్టాంటినోపుల్కు, మూడవది నార్వేకు తిరిగి వెళ్ళాడు. ఈ ప్రయాణాల సమయంలో అతను జర్మన్ సాహిత్యాన్ని అభ్యసించాడు. [11] డిసెంబరు 1896లో, కోహ్ట్ చివరకు సోఫస్ బగ్చే పరీక్షించబడ్డాడు, అతని డిగ్రీని పొందాడు. [12] 1896 చివరలో నార్వేజియన్, జర్మన్ భాషలలో పరీక్షించబడిన ముగ్గురు విద్యార్థులలో అతను ఒకడు, అంతకుముందు సంవత్సరం చరిత్రలో ఏకైక అభ్యర్థి. [13]
1892 ద్వితీయార్థంలో చదువుకు విరామం వచ్చింది. తన తండ్రి మరణం తర్వాత, ఆ సెమిస్టర్లో యూనివర్సిటీకి వెళ్లే స్తోమత ఆయనకు లేదు. స్కీన్ జిల్లాలో కొంతకాలం ప్రైవేట్ ట్యూటర్గా పనిచేశాడు, వార్డెన్ వార్తాపత్రికలో రాయడానికి జీతం పొందాడు.[14] చదువుకు తిరిగి వచ్చిన తర్వాత ఆయన వార్తాపత్రికకు క్రిస్టియానియా కరస్పాండెంట్గా పనిచేశాడు; చివరికి పైవాలెహ్టి కోసం కూడా పనిచేశాడు.[15] 1901లో, ఆయన ఎరిక్ వల్లం నుండి వెర్డెన్స్ గ్యాంగ్లో సంస్మరణ రచయిత, వార్షికోత్సవ రచయితగా బాధ్యతలు స్వీకరించారు.[16] తరువాతి సంవత్సరాల్లో, ఆయన డెన్ 17డి మై, సైనోగ్ సెగ్న్, సామ్టిడెన్, డాగ్బ్లాడెట్, టైడెన్స్ టెగ్న్ వంటి ప్రచురణలకు విస్తృతంగా దోహదపడ్డారు; ఇవి ఎక్కువగా లిబరల్ లేదా నార్వేజియన్ జాతీయవాద ప్రచురణలు.[17]
గ్రాడ్యుయేషన్ తర్వాత కొన్ని నెలల పాటు కోహ్ట్ యూనివర్సిటీ లైబ్రరీ ఆఫ్ ఓస్లోలో జీతం లేని వాలంటీర్గా పనిచేశాడు, అదే సమయంలో యూనివర్సిటీ ఉపన్యాసాలకు హాజరవడం కొనసాగించాడు. తరువాత అతనికి 1800 kr నాటి "గుస్తావ్ బ్రూన్ ఎండోమెంట్" అనే స్కాలర్షిప్ ఇవ్వబడింది. . విశ్వవిద్యాలయం కోహ్ట్ అవార్డును NOK 3600 కు రెట్టింపు చేసింది. [18] ఈ ఫెలోషిప్తో 1897 నుండి 1899 వరకు అతను విదేశాలలో చదువుకున్నాడు. అతను యూనివర్శిటీ ఆఫ్ కోపెన్హాగన్, యూనివర్శిటీ ఆఫ్ లీప్జిగ్, ప్యారిస్లో ( ఎకోల్ డెస్ హాట్స్ ఎటుడెస్, ఎకోల్ డెస్ చార్టెస్ ) చదువుకున్నాడు. అతను ముఖ్యంగా లీప్జిగ్లోని కార్ల్ లాంప్రెచ్ట్ చేత ప్రభావితమయ్యాడు. [19]
1899 నుండి 1901 వరకు, కోట్ ఓస్లో విశ్వవిద్యాలయ గ్రంథాలయంలో ప్రత్యామ్నాయంగా, పాఠశాల ఉపాధ్యాయుడిగా పార్ట్ టైమ్గా పనిచేశాడు. [8] రెగెస్టా నార్వెజికా అనే మూల గ్రంథాన్ని ప్రచురించడంలో సహాయం చేయడానికి గుస్తావ్ స్టార్మ్ కూడా అతనిని నియమించుకున్నాడు. [20] 1908లో, ఎనిమిది సంవత్సరాల పని తర్వాత, కోహ్ట్ నార్వేజియన్ రచయితల జీవిత చరిత్ర నిఘంటువు అయిన నార్స్క్ ఫోర్ఫాటర్-లెక్సికాన్ యొక్క చివరి రెండు సంపుటాలను పూర్తి చేశాడు. అయితే, ఇది మరణానంతరం రాసిన రచన, ప్రధాన రచయిత - జెన్స్ బ్రాజ్ హాల్వోర్సెన్ - 1900 లో మరణించారు. [21]
విద్యా వృత్తి
[మార్చు]నియామకాలు, డాక్టరేట్లు
[మార్చు]1901లో ఆయన రాయల్ ఫ్రెడరిక్ విశ్వవిద్యాలయంలో పరిశోధన సహచరుడిగా నియమితులయ్యారు. అతను విద్యార్థుల బోధనకు చాలా అరుదుగా బాధ్యత వహించాడు, అతను తరచుగా నార్స్క్ ఫోర్ఫాటర్-లెక్సికాన్తో బిజీగా ఉండటం వలన 1907 వరకు పరిశోధనా సహచరుడిగా కొనసాగాడు. 1908లో అతను తన డాక్టర్ ఫిలోస్ పట్టా తీసుకున్నాడు. డై స్టెల్లంగ్ నార్వేజెన్స్ అండ్ ష్వెడెన్స్ ఇమ్ డ్యూచ్-డానిస్చెన్ కాన్ఫ్లిక్ట్ 1863–1864 థీసిస్పై డిగ్రీ. [22] డిసర్టేషన్లో ప్రత్యర్థులు ఎబ్బే హెర్ట్జ్బర్గ్, ఇంగ్వార్ నీల్సన్ . [23]
1908లో కోట్ విశ్వవిద్యాలయంలో డోసెంట్గా నియమించబడ్డాడు. కోహ్ట్కు విశ్వవిద్యాలయంలో అంతర్గత ప్రత్యర్థులు ఉన్నందున, ఆ నియామకాన్ని "చరిత్ర"కి బదులుగా "సాంస్కృతిక చరిత్ర"ని కవర్ చేయడానికి నియమించారు. కొంతకాలం తర్వాత విశ్వవిద్యాలయం దానిని "చరిత్ర"గా మార్చింది. పార్లమెంటు చివరకు "చరిత్ర"పై నిర్ణయం తీసుకునే ముందు, మంత్రివర్గం దానిని తిరిగి "సాంస్కృతిక చరిత్ర"గా మార్చింది. [24] కోహ్ట్ తన పదవీకాలాన్ని డోసెంట్గా ప్రారంభించబోతున్నాడు, కానీ తాను ముందుగా విదేశాలకు వెళ్లడానికి అర్హుడని వాల్డెమార్ క్రిస్టోఫర్ బ్రోగర్తో వాదించాడు. [25] 1908 నుండి 1909 వరకు కోట్ యునైటెడ్ స్టేట్స్, ఇంగ్లాండ్, స్వీడన్లలో పర్యటించాడు, లండన్ (1908), చికాగో (1909), స్టాక్హోమ్ (1910)లలో జరిగిన శాంతి సమావేశాలను సందర్శించాడు. [26] ఈ సంవత్సరాల్లో, అతని భార్య, కుమార్తె, ఆమె నానీ ఈడ్స్వోల్లో నివసించారు. [27] కోహ్ట్ నార్వే, విశ్వవిద్యాలయానికి తిరిగి వచ్చాడు, 1910 లో ప్రొఫెసర్గా పదోన్నతి పొందే వరకు డోసెంట్గా ఉన్నాడు. అతను 1935 వరకు ప్రొఫెసర్గా కొనసాగాడు, 1912 నుండి 1917 వరకు తన ఫ్యాకల్టీకి డీన్గా కూడా పనిచేశాడు.
పరిశోధనా రంగాలు
[మార్చు]రైతుల దృక్కోణం నుండి సామాజిక చరిత్రను అధ్యయనం చేయాలనే తన ఉద్దేశాలను ప్రకటించినప్పుడు కోట్ విద్యావేత్తలలో గణనీయమైన సందేహాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు. నార్వేలోని రైతులు "స్వయంగా ఎటువంటి ప్రయత్నం చేయలేదని" గుస్తావ్ స్టార్మ్ పేర్కొన్నారు. [28] కోహ్ట్ చదువుకోవాలనుకున్న రైతు-రాజకీయ నాయకుడు జాన్ జి. నీర్గార్డ్ అనే వ్యక్తిని "ఒక మోసగాడు" అని లుడ్విగ్ లుడ్విగ్సెన్ డేయే ఆశ్చర్యపరిచాడు. ... ఓహ్, త్రాహిత్ సువా క్వెంక్యూ వోలుప్టాస్". [29] కోహ్ట్కు 100 kr ఇచ్చారునీర్గార్డ్పై నార్డ్మోర్లో పరిశోధన చేయడానికి . [30] 1896లో ప్రొఫెసర్ కాథరినస్ బ్యాంగ్ సామాజిక చరిత్రను అధ్యయనం చేయాలనే కోహ్ట్ కోరికకు ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు: "అవును, బయటకు వెళ్లి సోషలిస్ట్ అవ్వకండి!" [31]
1910లో, కోట్ "బోండే మోట్ బోర్గార్ ఐ నైనోర్స్క్ హిస్టరీ" అనే పరిశోధనా వ్యాసాన్ని పూర్తి చేశాడు, దీనిలో చరిత్రలో రైతుల పాత్రపై తన సిద్ధాంతాలను మరింత అభివృద్ధి చేశాడు. [32] 1912లో హిస్టోరిస్క్ టిడ్స్క్రిఫ్ట్ జర్నల్లో ప్రచురించబడిన ఇది, తరగతి, దేశం గురించి కోట్ సిద్ధాంతంపై విశదీకరణను కలిగి ఉంది. కోహ్ట్ ప్రకారం, వ్యవసాయ ఉద్యమం, తరువాత కార్మిక ఉద్యమం రెండూ రాజకీయ నిష్క్రియాత్మకత నుండి రాజకీయ, జాతీయ రంగంలో స్థానం కోరుతూ లేచినప్పుడు దేశ సమాజం ప్రజాస్వామ్య పద్ధతిలో విస్తరించింది. దీని గురించి ఆయన 1910 నాటి నార్స్క్ ఫోక్సామ్లింగ్ అనే వ్యాసంలో కూడా రాశారు. 1926లో కోట్ తన విశ్వవిద్యాలయ ఉపన్యాసాలలో సమర్పించిన విషయాల సంకలనంగా ప్రచురించబడిన నార్స్క్ బాండెరైసింగ్ అనే పుస్తకం, వ్యవసాయ, పట్టణ జనాభా మధ్య వర్గ సంఘర్షణ అనే అంశంపై కోట్ చేసిన కృషికి పరాకాష్టను సూచిస్తుంది. రైతు ఉద్యమం సార్వత్రిక హక్కులు, సామాజిక సంస్కరణలకు అనుకూలంగా వర్గ ప్రయోజనాలను విడిచిపెట్టిందని కోహ్ట్ వాదించాడు. కార్మిక ఉద్యమ పోరాటానికి కూడా ఇదే దృక్పథాన్ని వర్తింపజేయాలని కోట్ అన్నారు. [7] రైతుల తిరుగుబాటుకు ఆర్థిక నేపథ్యాన్ని 1912లో రెండవ నార్వేజియన్ చరిత్రకారుల సదస్సు కోసం ఉపన్యాసం అయిన ప్రిజర్ అండ్ పొలిటిక్ ఐ నార్స్క్ హిస్టరీలో ప్రस्तుతం చేశారు. ఈ ఉపన్యాసంలోనే ఆయన చారిత్రక భౌతికవాదం ఫలించింది. [7] 1951లో ఆయన "సిద్ధాంతాలు రాజకీయ లేదా సామాజిక తిరుగుబాటుకు పునాది అవుతాయని తాను ఎప్పుడూ అనుకోలేదు" అని అన్నారు.[33]
కోట్ యునైటెడ్ స్టేట్స్లో ఉండటం అతని చారిత్రక అభిప్రాయాలను, చారిత్రక భౌతికవాదం యొక్క అనుసరణను ప్రభావితం చేసింది, , అతను నార్వేలో అమెరికన్ చరిత్ర అధ్యయనాన్ని ప్రోత్సహించడానికి కూడా ప్రయత్నించాడు. [34] ఆ సమయంలో నార్వేలో అమెరికన్ సంస్కృతికి ప్రత్యేకించి ఉన్నత స్థానం లేదు. పాఠశాలలో, కోట్ సరైన ఇంగ్లీష్ నేర్చుకోలేదు. [35] ఆయన అమెరికాకు బయలుదేరే ముందు, కొంతమంది చరిత్రకారుల సహచరులు ఆ దేశానికి "చాలా తక్కువ చరిత్ర ఉంది", సందర్శించదగినది కాదని పరోక్షంగా సూచించారు. [36] ఈ విషయంపై కోట్ మొదటి రచన 1910లో జెనెసిస్ ఆఫ్ అమెరికన్ ఇండిపెండెన్స్ అనే ఉపన్యాసంతో వచ్చింది. అతను "మానిటరీ పవర్ అండ్ లేబర్ ఇన్ అమెరికా", 1910, ఇది "పీపుల్స్ అకాడమీ" ఉపన్యాసాలు, [37] ఆ తర్వాత అమెరికన్ కల్చర్ ("అమెరికన్ కల్చర్", 1912), డెన్జో అమెరికాన్స్కే (The12008) [8] అతను తన కెరీర్లో కొంతకాలం అమెరికన్ విద్యాసంస్థలకు తిరిగి వచ్చేవాడు, ఉదాహరణకు 1930 శరదృతువులో హార్వర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలో ఒక కోర్సు నిర్వహించడానికి. [38]
భౌతికవాదం, ఆదర్శవాదాన్ని ఏకం చేయాలనే కోరికతో, కోట్ మనస్తత్వశాస్త్రం, చరిత్రలో వ్యక్తుల పాత్రపై ఆసక్తి పెంచుకున్నాడు. తరువాతి దృష్టి అతని జీవిత చరిత్ర రచయిత ఆస్ముండ్ స్వెండ్సెన్ మాటలలో, "20వ శతాబ్దపు గొప్ప జీవిత చరిత్ర రచయితలలో ఒకరిగా" మారడానికి దారితీసింది. నార్స్క్ ఫోర్ఫాటర్-లెక్సికాన్ రచన నుండి ప్రేరణ పొంది, అతను 1908లో రచయిత హెన్రిక్ వెర్జ్ల్యాండ్ జీవితాన్ని రాశాడు. తరువాత అతను నార్వేజియన్లు, విదేశీయుల జీవిత చరిత్రలను ప్రచురించాడు: ఒట్టో వాన్ బిస్మార్క్ (1911), ఇవర్ ఆసెన్ (1913), 1916, 1925 మధ్య మూడు సంపుటాలలో జోహన్ స్వెర్డ్రప్, 1917లో మార్కస్ థ్రేన్, 1928, 1929లో రెండు సంపుటాలలో హెన్రిక్ ఇబ్సెన్, 1943లో నార్వేకు చెందిన హాకాన్ VII. [8] అతను నార్వేజియన్ చరిత్రలో ముఖ్యమైన వ్యక్తులపై ప్రముఖ మూలంగా మారిన జీవిత చరిత్ర నిఘంటువు అయిన నార్స్క్ బయోగ్రాఫిస్క్ లెక్సికాన్ యొక్క మొదటి ఎడిషన్లో దాదాపు 400 రచనలు కూడా రాశాడు. [7] 1909, 1932 మధ్య అతను హెన్రిక్ ఇబ్సెన్, బ్జోర్న్స్ట్జెర్నే బ్జోర్న్సన్, ఆస్మండ్ ఒలావ్సన్ విన్జే, హెన్రిక్ వెర్జ్ల్యాండ్ల లేఖలు, అసలైన రచనలను ప్రచురించాడు. అతను 1918 నుండి 1927 వరకు కెల్డెస్క్రిఫ్ట్ఫాండెట్, 1923 నుండి 1928 వరకు నోర్స్క్ హిస్టారిస్క్ కెల్డెస్క్రిఫ్ట్ఫాండెట్కి అధ్యక్షత వహించాడు, మూల గ్రంథాల ప్రచురణతో వ్యవహరించే రెండు సంస్థలు. [8] అతను 1912 నుండి 1927 వరకు, 1932 నుండి 1936 వరకు నార్వేజియన్ హిస్టారికల్ అసోసియేషన్కు, [39] 1928 నుండి 1940 వరకు నార్వేజియన్ జెనియలాజికల్ సొసైటీకి, 1926 నుండి 1933 వరకు కామిటే ఇంటర్నేషనల్ డెస్ సైన్సెస్ హిస్టోరిక్స్కు కూడా అధ్యక్షత వహించాడు [7]
గౌరవ పదవులు
[మార్చు]కోట్ 1908లో నార్వేజియన్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్స్ అండ్ లెటర్స్ అనే లెర్న్డ్ సొసైటీలో ఫెలో అయ్యాడు. 1923, 1939 మధ్య ఆయన ప్రెసెస్, వైస్ ప్రెసెస్ ఇద్దరూ. ఆయన ఆక్స్ఫర్డ్ విశ్వవిద్యాలయం, చికాగో విశ్వవిద్యాలయం, వార్సా విశ్వవిద్యాలయం నుండి గౌరవ డిగ్రీలను పొందారు. ఫ్రాన్స్ అతన్ని నైట్ ఆఫ్ ది లెజియన్ ఆఫ్ ఆనర్ గా అలంకరించింది, 1952 లో రాయల్ నార్వేజియన్ సొసైటీ ఆఫ్ సైన్సెస్ అండ్ లెటర్స్ నుండి గన్నెరస్ పతకాన్ని అందుకున్నాడు. [7] ఆయన ఇంటర్నేషనల్ సొసైటీ ఫర్ ది హిస్టరీ ఆఫ్ మెడిసిన్ లో సభ్యుడు కూడా. [40]
రాజకీయ జీవితం
[మార్చు]ప్రారంభ ప్రమేయం, స్థానిక రాజకీయాలు
[మార్చు]కోహ్ట్ తండ్రి తన కొడుకును రాజకీయాలకు పరిచయం చేసి, 1891లో లిబరల్ పార్టీ జాతీయ సమావేశానికి తీసుకెళ్లాడు, అక్కడ అతను విశ్వవిద్యాలయంలో చదివినప్పటి నుండి ప్రవేశించడానికి అనుమతించబడ్డాడు. కోహ్ట్ యొక్క మొదటి రాజకీయ రంగం నార్వేజియన్ స్టూడెంట్స్ సొసైటీ , అక్కడ అతను నార్వే జెండాలో యూనియన్ బ్యాడ్జ్ ("జెండా కేసు") ఉండకూడదని తీవ్రంగా వాదించాడు . 1893లో అతను ఈ ఫోరమ్ను విడిచిపెట్టి, డెన్ ఫ్రిసిన్నెడే స్టూడెంట్ఫోరెనింగ్ అనే కొత్త విద్యార్థుల సంఘాన్ని సహ-స్థాపించాడు, విద్యార్థుల సంఘం సమిష్టిగా లిబరల్ పార్టీలో ప్రవేశించడంతో, క్రిస్టియానియాలోని స్థానిక పార్టీ శాఖలో బోర్డు సభ్యుడయ్యాడు.[41] అతను యూనియన్ బ్యాడ్జ్కు, మొత్తం యూనియన్కు వ్యతిరేకంగా తన పోరాటాన్ని కొనసాగించాడు. 1905లో, యూనియన్ పూర్తిగా రద్దు చేయబడినప్పుడు , అతను రిపబ్లిక్ స్థాపన కోసం ఆందోళన చేశాడు, కానీ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ రాచరికాన్ని కొనసాగించాలని నిర్ణయించుకుంది.
తన కౌమారదశలో లేదా వయోజన జీవితంలో అతను ఎప్పుడూ క్రైస్తవ మతాన్ని పాటించలేదు, కోట్ "గొప్ప మతాలు" ప్రేరేపించినట్లుగా, మానవుల పరిపూర్ణతపై విశ్వాసాన్ని విలువైనదిగా భావించాడు, అతను కార్మిక ఉద్యమం, కార్మిక వర్గాలతో సంఘీభావం పొందడం ప్రారంభించాడు,[42] ఇది అతని అభిప్రాయాల సమూలీకరణకు దారితీసింది: 1900 నుండి అతను నార్వేజియన్ లేబర్ పార్టీకి ఓటు వేశాడు , దానికి నాలుగు సంవత్సరాల ముందు తనను తాను సోషలిస్ట్గా భావించడం ప్రారంభించాడు .[43] యునైటెడ్ స్టేట్స్లో నివసిస్తున్నప్పుడు, అతను ఒక రకమైన చారిత్రక భౌతికవాదాన్ని అభివృద్ధి చేసుకున్నాడు, ఇది చరిత్ర స్కాలర్షిప్, రాజకీయ అభిప్రాయాల కలయికకు దారితీసింది.[44] అతను లిబరల్ పార్టీని నార్వేజియన్ చరిత్రలో ఒక ముఖ్యమైన ఏజెంట్గా భావించాడు, ఎందుకంటే అది రైతుల హక్కులను ప్రకటించింది, కానీ ఇప్పుడు అతను కార్మిక వర్గాన్ని రాజకీయ జీవితంలో చేర్చవలసిన తదుపరి తరగతిగా,, ముఖ్యంగా లేబర్ పార్టీ ద్వారా చూశాడు. కోట్ యొక్క లిబరల్ పార్టీ కాలంలో, అతను వారి కొంతమంది రాడికల్ సభ్యులతో సహకరించాడు, వారిలో కార్ల్ జెప్పెసెన్ కూడా ఉన్నారు, వారు తరువాత లేబర్ పార్టీలో చేరారు. అతను యునైటెడ్ స్టేట్స్ నుండి తిరిగి వచ్చినప్పుడు లేబర్ పార్టీలో చేరాడు, 1909 లో బెరమ్కు వెళ్లాడు. అతను తన కుటుంబంతో స్టాబెక్లో నివసించాడు, కానీ 1910 లో లైసేకర్లో ఒక ఇంటిని నియమించాడు. ఆర్కిటెక్ట్ ఆర్న్స్టెయిన్ ఆర్నెబర్గ్ రూపొందించిన ఆ ఇంటిని "కరిస్టువా" అని పిలిచారు. విశ్వవిద్యాలయం అతనికి కార్యాలయం ఇవ్వలేదు, కాబట్టి అతను ఇంట్లోనే తన పరిశోధనను నిర్వహించాల్సి వచ్చింది.[45]
కోహ్ట్ 1916–1919, 1928–1931, 1931–1934 లలో బెరం మునిసిపల్ కౌన్సిల్ సభ్యుడిగా పనిచేశాడు . 1952లో అతను బెరం లేబర్ పార్టీ యొక్క 50 సంవత్సరాల చరిత్రను రాశాడు.[46]
విదేశీ వ్యవహారాల రాజకీయవేత్త
[మార్చు]
అంతర్జాతీయంగా, కోహ్ట్ ప్రజా అంతర్జాతీయ చట్టాన్ని నిర్వహించే సంస్థలను ప్రోత్సహించడానికి ప్రయత్నించాడు . 1923లో తూర్పు గ్రీన్ల్యాండ్ యొక్క స్వీకరణ గురించి డెన్మార్క్, నార్వే మధ్య జరిగిన మధ్యవర్తిత్వాలలో అతను పాల్గొన్నాడు . డెన్మార్క్ సార్వభౌమత్వాన్ని క్లెయిమ్ చేసింది. కోహ్ట్ నార్డ్మ్యాన్స్-ఫోర్బండెట్స్ టిడ్స్క్రిఫ్ట్ను సవరించిన సంప్రదాయవాద రాజకీయ నాయకుడు CJ హాంబ్రోతో జతకట్టాడు , దీనికి కోహ్ట్ సహకరించాడు. ఈ చర్చలు ఈ ప్రాంతంలో నార్వేజియన్ వాణిజ్య హక్కులపై ఒప్పందానికి దారితీశాయి, కానీ తూర్పు గ్రీన్ల్యాండ్పై సార్వభౌమాధికారం యొక్క ప్రశ్న పరిష్కారం కాలేదు. 1931లో, అప్పటి వ్యవసాయ ప్రభుత్వంలో, వెలుపల ఉన్న దళాలు " ఎరిక్ ది రెడ్స్ ల్యాండ్ "ను స్వాధీనం చేసుకున్నాయి.[47]
1930లలో కోహ్ట్ లేబర్ పార్టీకి చెందిన ప్రముఖ అంతర్జాతీయ రాజకీయ నాయకుడయ్యాడు. పార్టీ ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేస్తే, లేబర్ పార్టీలో విదేశాంగ మంత్రిగా తనను తాను నిలబెట్టుకున్నాడు. 1928లో తోటి చరిత్రకారుడు, విదేశాంగ మంత్రి ఎడ్వర్డ్ బుల్ సీనియర్ మరణించినందున అతను అలా చేశాడు, దీనితో కోహ్ట్ "విదేశాంగ మంత్రి-నియమిత" అయ్యాడు. 1933 నార్వేజియన్ పార్లమెంటరీ ఎన్నికల్లో కూడా లేబర్ పార్టీ మంచి ఓట్లు సాధించింది , ఇది వారిని పదవీ విరమణకు సిద్ధం చేసింది.[48] 1935 మార్చి 20న లేబర్ ప్రభుత్వం ఏర్పడింది . జోహన్ నైగార్డ్స్వోల్డ్ క్యాబినెట్లో కోహ్ట్ విదేశాంగ మంత్రి అయ్యాడు . మంత్రిగా కోహ్ట్ చేసిన మొదటి చర్యలలో నార్వేను లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ నుండి బయటకు లాగవద్దని లేబర్ పార్టీని ఒప్పించడం ఒకటి, ఆ పార్టీ ఇటీవల 1934 లోనే అలా చేస్తుందని ప్రకటించింది.[49] విదేశాంగ విధాన విషయాలలో కోహ్ట్, నైగార్డ్స్వోల్డ్ సాధారణంగా ఇతర మంత్రులను సంప్రదించకుండా నిర్ణయాలు తీసుకునేవారు, తీసుకున్న నిర్ణయాలను మిగిలిన క్యాబినెట్కు తెలియజేస్తారు.[50]

లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ ప్రభావవంతమైన అంతర్జాతీయ సంస్థగా విఫలమైన తర్వాత, లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ సభ్యత్వానికి ముందు నార్వే కట్టుబడి ఉన్న కఠినమైన తటస్థ విధానాన్ని కోహ్ట్ మళ్ళీ ఇష్టపడ్డాడు. చాలా సంవత్సరాలుగా, అతను నార్వేజియన్ సైనిక రక్షణ సామర్థ్యాన్ని విస్తరించడానికి ఇష్టపడలేదు. అతను అలాంటి విస్తరణను తీవ్రంగా, ప్రధానంగా వ్యతిరేకించలేదు, గతంలో జాతీయ రక్షణ సూత్రానికి చాలా స్నేహపూర్వకంగా ఉన్నాడు . అయినప్పటికీ అతని తటస్థత విధానం అతన్ని జోహన్ నైగార్డ్స్వోల్డ్, అతని మంత్రివర్గంలో ఎక్కువ మందితో కలిసి "రక్షణ-సంశయవాద" వైపు ఉంచింది.[51] 1936 నుండి క్యాబినెట్లో, చుట్టూ ఉన్న "రక్షణ-స్నేహపూర్వక" వారిలో ట్రిగ్వే బ్రాట్టెలి , హాకాన్ లై , ఫిన్ మో , ట్రిగ్వే లై , ఆస్కార్ టోర్ప్ , మార్టిన్ ట్రాన్మాల్, రక్షణ మంత్రి ఫ్రెడ్రిక్ మోన్సెన్ ఉన్నారు . 1936లో యూరప్లో జరుగుతున్న ఆయుధ పోటీ యొక్క పరిణామాల గురించి కోహ్ట్ చాలా ఆందోళన వ్యక్తం చేశాడు, ఇది సులభంగా యుద్ధానికి దారితీస్తుందని అతను భావించాడు.[52]
1936లో స్పానిష్ అంతర్యుద్ధం ప్రారంభమైన తర్వాత , నైగార్డ్స్వోల్డ్ క్యాబినెట్ స్పానిష్ ప్రభుత్వానికి, జనరల్ ఫ్రాంకో నేతృత్వంలోని తిరుగుబాటుదారులకు మధ్య జరిగిన సంఘర్షణలో జోక్యం చేసుకోకూడదనే విధానాన్ని అనుసరించింది . ఈ విషయంలో కోహ్ట్ అభిప్రాయం ఏమిటంటే, నార్వే ఏ విధంగానూ సంఘర్షణలో పాల్గొనకూడదు; ఇది అంతర్యుద్ధం జరిగినంత కాలం ప్రభుత్వ విధానంగా మారింది. ప్రభుత్వం త్వరలోనే నార్వేజియన్ ఆయుధాలు, విమానాలు, నౌకలను స్పెయిన్కు అమ్మడం లేదా బదిలీ చేయడాన్ని నిషేధించింది. స్పెయిన్కు డెలివరీ చేయబడిన అటువంటి వస్తువులకు నార్వేజియన్ సంబంధం ఉండకూడదని నిర్ధారించుకోవడానికి, ఆయుధాలు, మందుగుండు సామగ్రి, విమానాలను సాధారణంగా విదేశాలకు రవాణా చేయడానికి నార్వేజియన్ నౌకలను ఉపయోగించడంపై నిషేధాన్ని కోహ్ట్ స్వయంగా ప్రోత్సహించాడు. కోహ్ట్, ప్రధాన మంత్రి నైగార్డ్స్వోల్డ్ ప్రోత్సహించిన కఠినమైన జోక్యం చేసుకోకూడదనే విధానాన్ని లేబర్ పార్టీలోని శక్తులు తీవ్రంగా విమర్శించాయి. లేబర్ పార్టీ యంత్రాంగంలో కేంద్ర వ్యక్తి, పార్టీ వార్తాపత్రిక అర్బీడర్బ్లాడెట్ సంపాదకుడు మార్టిన్ ట్రాన్మాల్ ,[53] స్పెయిన్లో సంఘర్షణ పట్ల విధానాన్ని విమర్శించేవారికి నాయకత్వం వహించాడు. ట్రాన్మాల్, ఇతర విమర్శకులు ప్రభుత్వం జోక్యం చేసుకోకపోవడం వల్ల ఎన్నికైన స్పెయిన్ ప్రభుత్వానికి, తిరుగుబాటుదారులకు సమాన హోదా లభిస్తుందని భావించారు. కోహ్ట్ సంఘర్షణలో ప్రత్యక్షంగా నార్వేజియన్ ప్రమేయాన్ని నివారించడానికి చాలా ప్రయత్నించారు,[54] ముఖ్యంగా అంతర్జాతీయ బ్రిగేడ్లలో చేరడానికి నార్వేజియన్లు స్పెయిన్కు వెళ్లకుండా నిరోధించడానికి ప్రయత్నించారు . 19 సెప్టెంబర్ 1936న, కోహ్ట్ స్పెయిన్లో లీగ్ ఆఫ్ నేషన్స్ కాల్పుల విరమణ విధించాలని ప్రయత్నించారు, ఆ తర్వాత దేశ రాజ్యాంగంపై ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ జరిగింది. కోహ్ట్ ప్రతిపాదనకు పెద్దగా మద్దతు లభించలేదు, విఫలమైంది.[55]
కోహ్ట్ కు వ్యక్తిగతంగా స్పెయిన్ లో అంతర్యుద్ధం అనేక సందర్భాలలో అతని క్యాబినెట్ కెరీర్ ముగింపుకు దగ్గరగా వచ్చింది. 1937 ఏప్రిల్ 9న, ఫ్రాంకోయిస్ట్ యుద్ధనౌకలు స్పానిష్ ఓడరేవులలో ప్రయాణించే నార్వేజియన్ ఓడలను అడ్డగించి, సరుకులు, ఓడలను జప్తు చేసిన సంఘటనల తరువాత,, నార్వేజియన్ నిరసనలు ఫలితాలను పొందలేకపోయిన తరువాత, కోహ్ట్ నార్వేజియన్ షిప్పింగ్ను రక్షించడానికి నార్వేజియన్ మైన్లేయర్ ఓలావ్ ట్రిగ్వాసన్ను స్పెయిన్కు పంపాలని అధికారిక ప్రతిపాదన చేశాడు. ఈ ప్రతిపాదన పార్లమెంటులో వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొని విఫలమైన తర్వాత, కోహ్ట్ రాజీనామా చేయడానికి ముందుకొచ్చాడు. ప్రధాన మంత్రి నైగార్డ్స్వోల్డ్ కోహ్ట్ రాజీనామాను అంగీకరించడానికి నిరాకరించాడు,[56] అతను "కోహ్ట్ను కోల్పోవడం కంటే కాల్చి చంపబడటం మంచిది" అని పేర్కొన్నాడు. ఈ కేసు పార్లమెంటులో మొత్తం క్యాబినెట్ పతనానికి దారితీసింది, దానిని రద్దు చేస్తామని అంగీకరించే ముందు. 1938లో కోహ్ట్ ఫ్రాంకోతో వాణిజ్య ఒప్పందాన్ని ఏర్పరచుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, అతని సొంత పార్టీ, నార్వేజియన్ కాన్ఫెడరేషన్ ఆఫ్ ట్రేడ్ యూనియన్లు అతన్ని అడ్డుకున్నాయి . రాజీనామా చేయడానికి అనుమతించమని మళ్ళీ అభ్యర్థిస్తూ, కోహ్ట్ నెలల తరబడి చర్చలు ముగిసిన తర్వాత అక్కడే ఉండిపోయాడు, పార్టీ ఫ్రాంకోతో వాణిజ్యానికి సంబంధించి ఉత్తమంగా భావించినది చేయడానికి క్యాబినెట్కు స్వేచ్ఛా నియంత్రణను ఇచ్చింది. అక్టోబర్ 1938 నాటికి కోహ్ట్ ఫ్రాంకోతో వాణిజ్య ఒప్పందంపై చర్చలు జరిపాడు. మాడ్రిడ్ జాతీయవాద శక్తుల చేతిలో పతనమైన మూడు రోజుల తర్వాత, 31 మార్చి 1939న ఫ్రాంకో ప్రభుత్వాన్ని స్పెయిన్ ప్రతినిధిగా నార్వేజియన్ అధికారికంగా గుర్తించింది.[57]
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం
[మార్చు]యుద్ధానికి ముందు దశ
[మార్చు]1939 సెప్టెంబరులో రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభం కావడంతో, నార్వే ప్రభుత్వం ఆ దేశాన్ని వివాదంలో తటస్థంగా ప్రకటించింది. యుద్ధంలో పాల్గొన్న రెండు పక్షాలు తదనంతరం నార్వే తటస్థతను గౌరవిస్తామని ప్రకటించాయి, అయితే ఆమె మరొక వైపు నుండి జరిగే అతిక్రమణలకు వ్యతిరేకంగా ఆమె తటస్థతను కాపాడుకుంటే. నార్వే తటస్థంగా ఉండాలని కోహ్ట్ మొదటి నుంచీ స్పష్టంగా ఉన్నాడు, కానీ ఆమె యుద్ధంలోకి బలవంతంగా ప్రవేశించిన సందర్భంలో అది బ్రిటిష్ వారి వైపు ఉండటం చాలా ముఖ్యం.[58]
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం యొక్క మొదటి నెలల్లో, నార్వేజియన్ తటస్థతను రెండు పక్షాలు గాలిలో, సముద్రంలో పదేపదే ఉల్లంఘించాయి, ముఖ్యంగా ఫిబ్రవరి 16న జోసింగ్ఫ్జోర్డెన్లో జరిగిన ఆల్ట్మార్క్ సంఘటనతో . ఇది, ఇతర సంఘటనలతో పాటు,, దృఢమైన నార్వేజియన్ ప్రతిస్పందన లేకపోవడం, నార్వే తన తటస్థతను సమర్థవంతంగా కాపాడుకోగలదా లేదా అనే అభిప్రాయానికి పోరాడుతున్న పక్షాలను దారితీసింది.[59] ప్రారంభంలో నార్వేజియన్ తటస్థత గురించి జర్మన్ దృక్పథం జర్మన్ యుద్ధ ప్రయత్నానికి సానుకూలంగా ఉంది, ఇది జర్మన్ వ్యాపార నౌకలు బ్రిటిష్ వారి జోక్యం లేకుండా నార్వేజియన్ ప్రాదేశిక జలాల ద్వారా సరుకును రవాణా చేయడానికి అనుమతించింది.[60]
ఏప్రిల్ 5న మిత్రరాజ్యాలు నార్వే, స్వీడన్ రెండింటికీ గమనికలు పంపి జర్మన్లు తటస్థ దేశాల భూభాగాన్ని తమ ప్రయోజనాలకు ఉపయోగించుకోవడానికి అనుమతిస్తే అవసరమైన ఏదైనా చర్య తీసుకుంటామని హెచ్చరిస్తూ ప్రకటనలు పంపాయి. కోహ్ట్ ఒక ప్రసంగంలో నార్వేజియన్ షిప్పింగ్ మార్గాలను జోక్యం చేసుకోవడం ద్వారా మిత్రరాజ్యాలు ఏమీ పొందలేవని అన్నారు - బ్రిటిష్ వారికి జర్మన్ల కంటే నార్వేతో ఎక్కువ ముఖ్యమైన వాణిజ్యం ఉంది.[61] మరుసటి రోజు మిత్రరాజ్యాలు నార్వే తీరంలో మైనింగ్ ఆపరేషన్ ప్రారంభించాలని, జర్మన్లు నార్వేలో దిగడం ద్వారా మైనింగ్కు ప్రతిస్పందిస్తే నార్విక్ వద్ద దళాలను దించాలని నిర్ణయించుకున్నారు. మైనింగ్ చేపట్టడానికి కొంతకాలం ముందు, కోహ్ట్ బ్రిటిష్ వారిని ఇకపై తటస్థత ఉల్లంఘనలను సహించబోమని, భవిష్యత్తులో నార్వేజియన్లు బలవంతంగా స్పందిస్తారని హెచ్చరించాడు.[62] జర్మన్లు కూడా పదే పదే నార్వేజియన్ తటస్థతను ఉల్లంఘించారు, డిసెంబర్ 1939లో నార్వేజియన్ ఫాసిస్ట్ నాయకుడు విడ్కున్ క్విస్లింగ్ హిట్లర్ను సందర్శించిన తర్వాత, నార్వేపై సాధ్యమయ్యే ఆక్రమణ కోసం తీవ్రమైన ప్రణాళికను ప్రారంభించారు. ఆల్ట్మార్క్ సంఘటన తర్వాత, హిట్లర్ నార్వేపై దండయాత్రకు ఆదేశించాడు. 1940 ఏప్రిల్ 8న బ్రిటిష్ మైనింగ్ ఆపరేషన్కు ప్రతిస్పందనగా, నార్వేజియన్ ప్రభుత్వం బ్రిటిష్, ఫ్రెంచ్ ప్రభుత్వాలకు అధికారిక నిరసనలు తెలియజేసింది, అయితే రహస్యంగా మిత్రరాజ్యాలతో యుద్ధాన్ని నివారించడానికి సిద్ధంగా ఉంది. మిత్రరాజ్యాలు నార్వేను యుద్ధంలోకి తీసుకురావడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాయని తాను నమ్ముతున్నానని కోహ్ట్ నార్వేజియన్ పార్లమెంటుకు చెప్పాడు. నార్వే తీరంలో మిత్రరాజ్యాల మైనింగ్ యాదృచ్ఛికంగా నార్వేపై పెద్ద జర్మన్ దళాలు చాలా రోజుల క్రితం దాడి చేయడానికి వెళ్తున్నాయని గ్రహించకుండా నార్వేజియన్ ప్రభుత్వాన్ని దృష్టి మరల్చింది.[63]
జర్మన్ దండయాత్ర, యుద్ధం
[మార్చు]1940 ఏప్రిల్ 9న నార్వేపై దండయాత్ర జరిగిన నాజీ జర్మన్ ఆపరేషన్ వెసెరుబుంగ్ సమయంలో , జర్మనీ లొంగిపోవాలనే డిమాండ్లను సమర్పించడానికి రాయబారి కర్ట్ బ్రూయర్ను పంపింది . కోహ్ట్ వ్యక్తిగతంగా బ్రూయర్ను కలిశాడు, అతని డిమాండ్లను, యుద్ధ బెదిరింపులను తిరస్కరించాడు, "యుద్ధం ఇప్పటికే ప్రారంభమైంది" అని పేర్కొన్నాడు. కోహ్ట్, మంత్రివర్గం ఏప్రిల్ 9 ఉదయం నార్వే రాజధాని నుండి పారిపోయారు. కోహ్ట్ బ్రూయర్ ప్రారంభ పరిచయాన్ని తిరస్కరించినప్పటికీ, అదే రోజు చర్చల కోసం మరిన్ని జర్మన్ ప్రతిపాదనలను వినమని మంత్రివర్గాన్ని ఒప్పించాడు.[64] ఏప్రిల్ 10 ప్రారంభంలో మిడ్స్కోజెన్లో నార్వేజియన్ రాజు, ప్రభుత్వాన్ని పట్టుకునే ప్రయత్నం విఫలమైన తర్వాత జర్మన్లతో అన్ని నార్వేజియన్ చర్చలు ముగిశాయి. కోహ్ట్ ఆక్రమణదారులపై పోరాటం చేపట్టడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. అతను అనేక కీలక ప్రసంగాలు రాశాడు, వాటిలో కొన్నింటిని కింగ్ హాకాన్ VII ద్వారా జర్మన్ డిమాండ్లకు గట్టి ప్రతిఘటనను తెలియజేయడానికి ఇవ్వబడ్డాయి.
జర్మన్ పురోగతిని ఆపడానికి నార్వేజియన్ చేసిన ప్రయత్నానికి కీలకమైనది మిత్రరాజ్యాల నుండి సహాయం, ఏప్రిల్ 9 తెల్లవారుజామున కోహ్ట్ దీనిని అభ్యర్థించాడు, అయితే మిత్రరాజ్యాల సహాయం యొక్క సంభావ్యతపై సందేహం ఉంది. మిగిలిన ప్రభుత్వం మోల్డే నుండి ట్రోమ్సోకు పారిపోయి మే 1న దిగినప్పుడు, కోహ్ట్, ల్జుంగ్బర్గ్ (రక్షణ మంత్రి) అక్కడి నుండి క్రూయిజర్ HMS గ్లాస్గోతో లండన్కు కొనసాగారు. ఇక్కడ, మే 5 నుండి వారు నార్వేకు బ్రిటిష్ సహాయంపై బ్రిటిష్ ప్రభుత్వ ప్రతినిధులతో ( లార్డ్ హాలిఫాక్స్ , చాంబర్లైన్, అడ్మిరల్ ఫిలిప్స్ ) చర్చలు జరిపారు. కోహ్ట్ లండన్ నుండి BBCలో నార్వేకు ప్రసారం చేస్తూ రేడియో ప్రసంగం, అమెరికన్ రేడియోలో ప్రసంగం కూడా చేశారు. మే 8, 9 తేదీలలో అతను పారిస్లో రేనాడ్ , గామెలిన్, డలాడియర్లను కలిశాడు . నార్వేజియన్ మంత్రులు మే 11న లండన్ నుండి బయలుదేరి, మే 17న నార్వేకు తిరిగి వచ్చారు. మిత్రరాజ్యాలతో జరిగిన చర్చలు నార్వేజియన్ ఫ్రంట్ కోసం పెద్ద ఫ్రెంచ్ బలగాల కోసం ఖచ్చితమైన వాగ్దానాలు, ప్రణాళికలకు దారితీశాయి. అయితే, ఫ్రాన్స్లో మిత్రరాజ్యాల పరిస్థితి మరింత దిగజారడంతో, ఈ ప్రణాళికలను మిత్రరాజ్యాలు 1940 మే 24న విరమించుకున్నాయి, తరలింపు నిర్ణయించబడ్డాయి. వెస్ట్రన్ ఫ్రంట్లో క్లిష్ట పరిస్థితి కారణంగా మిత్రరాజ్యాల దళాలు నార్వే నుండి వెనక్కి తగ్గాలని నిర్ణయించుకున్నాయని జూన్ 1న నార్వేకు బ్రిటిష్ మంత్రి సర్ సెసిల్ డోర్మెర్ కోహ్ట్కు తెలియజేశారు.[65]
మిత్రరాజ్యాల తరలింపు నిర్ణయానికి ప్రతిస్పందనగా, ఉత్తర నార్వేలో జర్మన్లు , నార్వేజియన్ల మధ్య సరిహద్దు రేఖను సృష్టించడానికి గతంలో తిరస్కరించబడిన ప్రణాళికను తిరిగి శక్తివంతం చేయడానికి మంత్రివర్గం కోహ్ట్ను స్వీడన్లోని లూలియాకు పంపింది. స్వీడిష్ దళాలు నార్విక్ను ఆక్రమించాలని ప్రణాళిక వేయబడ్డాయి. ఈ ప్రణాళికను ప్రారంభించిన మాజీ ప్రధాన మంత్రి జోహన్ లుడ్విగ్ మోవిన్కెల్ పేరు మీద మోవిన్కెల్ ప్రణాళిక అని పేరు పెట్టారు . ఈ ప్రణాళికకు సంబంధించి జర్మన్లతో మధ్యవర్తిగా వ్యవహరించాల్సిన స్వీడిష్ విదేశాంగ మంత్రి క్రిస్టియన్ గున్థర్తో జరిగిన సమావేశంలో , మిత్రరాజ్యాలు నార్వేను ఖాళీ చేయబోతున్నాయని కోహ్ట్ వెల్లడించాడు. గున్థర్ తరలింపు ప్రణాళికలను జర్మన్లకు ఎప్పుడూ వెల్లడించనప్పటికీ, కోహ్ట్ నార్వేకు తిరిగి వచ్చిన తర్వాత అతని సహచరులు అలా చేసినందుకు తీవ్రంగా విమర్శించారు.
ప్రవాసంలో
[మార్చు]చివరికి జూన్ 7న మంత్రివర్గం దేశం విడిచి పారిపోయింది. కోహ్ట్ జూన్ 19, 1940న లండన్లో అడుగుపెట్టాడు, ప్రస్తుతం ప్రవాసంలో విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖకు నాయకత్వం వహిస్తున్నాడు. నార్వే ఇప్పుడు యునైటెడ్ కింగ్డమ్కు సన్నిహిత మిత్రదేశం, కానీ కోహ్ట్ తన తటస్థ విధానానికి కొంతవరకు కట్టుబడి ఉన్నట్లు, యునైటెడ్ కింగ్డమ్తో పొత్తును తగినంతగా స్వీకరించలేదని భావించారు. 1940 శరదృతువు నుండి, ట్రిగ్వే లై పాశ్చాత్య ప్రపంచంలో శాశ్వత మిత్రులను కోరుకునే విధానంలో మార్పును సమర్థించాడు. కోహ్ట్ దీనిని "అవిశ్వాసం"గా భావించాడు. కోహ్ట్ క్యాబినెట్కు పూర్తిగా సమాచారం ఇవ్వకుండానే, నార్వేపై రాబోయే దాడి గురించి కోహ్ట్ విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖకు నివేదికలు అందాయని తెలియడంతో అతనికి,[66] మిగిలిన మంత్రివర్గం మధ్య విభేదాలు పెరిగాయి. అంతేకాకుండా, క్యాబినెట్ ప్రధాన కార్యాలయానికి పశ్చిమాన అనేక మైళ్ల దూరంలో ఉన్న బ్రాక్నెల్లో విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖ ప్రధాన కార్యాలయాన్ని ఏర్పాటు చేయాలనే కోహ్ట్ నిర్ణయంపై అసంతృప్తి ఉంది.
కోహ్ట్ కు నవంబర్ 19, 1940న సెలవు మంజూరు చేయబడింది, చివరికి 20 ఫిబ్రవరి 1941న విదేశాంగ మంత్రి పదవిని విడిచిపెట్టారు, ఆయన స్థానంలో ట్రిగ్వే లీ వచ్చారు. కోహ్ట్ కెనడాకు, తరువాత యునైటెడ్ స్టేట్స్కు వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతను తన కుమార్తె ఆసా, ఆమె కుటుంబంతో వాషింగ్టన్, DC లో నివసించాడు , రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత నార్వేకు తిరిగి వచ్చాడు.
రాజకీయ వారసత్వం
[మార్చు]యుద్ధం తర్వాత ఐక్యరాజ్యసమితికి మొదటి సెక్రటరీ జనరల్గా మారిన ట్రిగ్వే లీ , తన జ్ఞాపకాలలో కోహ్ట్ను విదేశీ వ్యవహారాల నిపుణుడిగా, కానీ అంతర్ముఖుడిగా వర్ణించాడు. అతనికి ఇతర రాజకీయ నాయకులతో సాపేక్షంగా తక్కువ పరిచయం ఉంది, శాంతియుతంగా అధ్యయనం చేయడానికి తనను తాను ఒంటరిగా ఉంచుకున్నాడు, తన విస్తృతమైన రచనలపై ఎక్కువ సమయం గడిపాడు. కోహ్ట్ సహోద్యోగులు, ఉద్యోగులను, విదేశాంగ మంత్రిత్వ శాఖలోని నిపుణులను కూడా చేర్చుకునే బదులు స్వయంగా సమస్యను పరిష్కరించడానికి ఇష్టపడేవాడని నివేదించబడింది. అతని ఆలోచనా విధానం తార్కికంగా, హేతుబద్ధంగా ఉండేది, కానీ అతను "పేరాగ్రాఫ్లలో అతిశయోక్తి నమ్మకం", "అంతర్జాతీయ చట్టంలో పిడివాద నమ్మకం" పెంచుకున్నాడని, ఇతర దేశాలు చాలాసార్లు అధికారిక నిబంధనలను పాటిస్తాయని తప్పుగా భావించాడని ఆరోపించారు.[67] కోహ్ట్కు తన తటస్థ విధానానికి కొన్ని లేదా ప్రత్యామ్నాయాలు లేవు, అనేక విధాలుగా అతను విదేశాంగ వ్యవహారాలలో తన మొత్తం కెరీర్ను ఆ విధానంపై ఆధారపడి ఉంచుకున్నాడు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధానికి ముందు, తటస్థత విధానం కోహ్ట్కు "ఒక మతంగా మారింది" అని ట్రిగ్వే లీ పేర్కొన్నాడు.[68]
ఆపరేషన్ వెసెరుబుంగ్కు వ్యతిరేకంగా బలహీనమైన, అసంఘటిత రక్షణలో కోహ్ట్ పాత్ర ఆక్రమణ సమయంలో, తరువాత చర్చనీయాంశమైంది . ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత, 1940లో నార్వేజియన్ ప్రభుత్వ చర్యలను పరిశీలించడానికి అండర్సోకెల్సెస్కొమిస్జోనెన్ av 1945 ("స్క్రూటినీ కమిషన్ ఆఫ్ 1945") అనే కమిషన్ ఏర్పాటు చేయబడింది. ఇది కోహ్ట్ వైఖరిపై పాక్షిక విమర్శతో ముగిసింది. అండర్సోకెల్సెస్కొమిస్జోనెన్ విశ్లేషణను స్వీకరించిన తర్వాత , కోహ్ట్ స్వచ్ఛందంగా అభిశంసన విచారణకు గురయ్యాడు . నార్వే పార్లమెంట్ దానిని అవసరం లేదని భావించింది, అలాంటి విచారణ జరగలేదు.[69]
కోహ్ట్ లైసాకర్లో నివసించినందున, బెరమ్ మునిసిపాలిటీ అతని పేరు మీద ఒక వీధికి పేరు పెట్టడం ద్వారా గౌరవించాలని కోరుకుంది. 1967లో ఆ వీధికి పేరు పెట్టినప్పుడు, కోహ్ట్ ఇప్పటికీ వివాదాస్పదంగానే ఉన్నాడు. అందువల్ల అతని రాజకీయ జీవితాన్ని కాకుండా అతని విద్యావిషయకతను నొక్కి చెప్పడానికి ఆ వీధికి ప్రొఫెసర్ కోహ్ట్స్ వీ ("ప్రొఫెసర్ కోహ్ట్స్ రోడ్") అని పేరు పెట్టారు.
శాంతి ఉద్యమం
[మార్చు]కోట్ తన మొదటి విదేశీ ప్రయాణం 1890లో జరిగింది, అతను తన తండ్రితో పాటు హాన్స్ జాకబ్ హోర్స్ట్, జాన్ థియోడర్ లండ్ లతో కలిసి లండన్ లో జరిగిన ఇంటర్ పార్లమెంటరీ శాంతి సమావేశానికి వెళ్ళాడు. 1895లో అతను నార్వేజియన్ పీస్ అసోసియేషన్ వ్యవస్థాపక సభ్యుడు, బోర్డు సభ్యుడు , 1900 నుండి 1902 వరకు ఛైర్మన్ గా పనిచేశాడు. 1901 నుండి 1902 వరకు అతను తన సొంత నెలవారీ పత్రిక ఫ్రెడ్ స్టిడెండే ("పీస్ టైమ్స్") ను సవరించాడు.
పీస్ అసోసియేషన్లో లిబరల్ పార్టీ రాజకీయ నాయకులు ఆధిపత్యం చెలాయించారు - మార్క్సిస్ట్ దృక్కోణం నుండి, " బూర్జువా " ప్రజలు. బూర్జువా శాంతి ఉద్యమంలో చురుకుగా ఉన్న సోషలిస్టులు - కోట్, ఆడమ్ ఎగేడ్-నిస్సెన్, కార్ల్ బోన్నెవీ - "బూర్జువా యొక్క రాడికలైజ్డ్ కుమారులు" అని చరిత్రకారుడు నిల్స్ ఇవర్ అగోయ్ గుర్తించారు . దీని అర్థం వారు నార్వేజియన్ పీస్ అసోసియేషన్ యొక్క "ఓడ యజమానులు, బోర్డులోని కౌంటీ గవర్నర్లలో తమను తాము నొక్కి చెప్పుకోగల సామర్థ్యం కలిగి ఉన్నారు". కోట్ చైర్మన్గా తన మొదటి కాలంలో తన స్వంత లక్ష్యాలను కూడా అనుసరించాడు. "ఆర్థిక న్యాయం" సృష్టించడానికి, కార్మిక సంఘర్షణలలో మధ్యవర్తిత్వాన్ని ఉపయోగించాలని అతను కోరుకున్నాడు. ఈ లక్ష్యాలను అన్ని సభ్యులు స్వీకరించలేదు, ముఖ్యంగా శాంతి సంఘాన్ని రాజకీయంగా తటస్థంగా ఉంచాలనుకునే వారు కాదు. అయితే, ఒక పెద్ద సమస్య ఏమిటంటే, కోట్ నార్వేజియన్ జాతీయవాదాన్ని శాంతివాదం కంటే ఎక్కువగా రేట్ చేశాడు. అందువలన అతను తన తప్పనిసరి సైనిక సేవను "ఉత్సాహంతో" నిర్వహించాడని అగోయ్ పేర్కొన్నాడు. "మాతృభూమి" యొక్క సాయుధ రక్షణకు శాంతి సంఘం ప్రతిఘటించకూడదని కోహ్ట్ డిమాండ్ చేశాడు. 1902లో జరిగిన జాతీయ సమావేశం ఈ సూత్రాన్ని అంగీకరించడానికి నిరాకరించింది,[70] అందువల్ల కోహ్ట్ తన సభ్యత్వానికి రాజీనామా చేశాడు. శాంతివాదులు, మరింత ఆచరణాత్మక శాంతి కార్యకర్తల మధ్య శాంతి సంఘంలో విభేదాల ఫలితంగా ఇతరులు అతనిని అనుసరించారు. కోహ్ట్ను అసమర్థమైన సంస్థాగత నాయకుడిగా కూడా అంచనా వేశారు. 1905లో స్వీడిష్-నార్వేజియన్ యూనియన్ శాంతియుతంగా రద్దు చేయబడినప్పుడు రక్షణ ప్రశ్న ఎక్కువ లేదా తక్కువ స్వయంగా పరిష్కరించబడింది . కోహ్ట్ తరువాత 1910 నుండి 1912 వరకు బోర్డు సభ్యుడిగా పనిచేయడానికి శాంతి సంఘానికి తిరిగి వచ్చాడు.[71]
1913లో ఆయన ఇన్స్టిట్యూట్ ఇంటర్నేషనల్ డి లా పైక్స్ సభ్యుడయ్యాడు. [72] ఆయన 1904 నుండి 1913 వరకు నార్వేజియన్ నోబెల్ ఇన్స్టిట్యూట్కు కన్సల్టెంట్గా ఉన్నారు , నోబెల్ శాంతి బహుమతికి ప్రతిపాదిత అభ్యర్థులను పరిశీలించే పనిలో ఉన్నారు . 1918 నుండి 1942 వరకు ఆయన నార్వేజియన్ నోబెల్ కమిటీలో పనిచేశారు .[73] 1931లో, ఆయన నోబెల్వాదులు జేన్ ఆడమ్స్, నికోలస్ ముర్రే బట్లర్లకు అవార్డు వేడుక ప్రసంగం ఇచ్చారు , కానీ 1936లో కార్ల్ వాన్ ఒసియెట్జ్కీకి నోబెల్ శాంతి బహుమతిని ప్రదానం చేసిన నిర్ణయాత్మక సమావేశంలో ఆయన గైర్హాజరయ్యారు . విదేశాంగ మంత్రిగా పనిచేస్తున్నప్పుడు కూడా ఆయన గైర్హాజరయ్యారు, రెండు పాత్రలను కలపడానికి ఇష్టపడలేదు. కొంతకాలం తర్వాత అతను తిరిగి వచ్చి, 1942లో మళ్ళీ వెళ్ళిపోయాడు.[74] అతను నిష్క్రియాత్మకంగా ఉండటానికి మరొక కారణం ఏమిటంటే, అతను 1940 నుండి నార్వేలో నివసించలేదు, కానీ 1939 నుండి 1943 వరకు ఏ సంవత్సరాలలోనూ బహుమతి ఇవ్వబడలేదు.[75]
కోట్ యొక్క విద్యా రచనలు కూడా శాంతి సమస్యను చుట్టుముట్టాయి. ఈ విషయంపై ఆయన రాసిన పుస్తకాలలో హిస్టోయిర్ డు మూవ్మెంట్ డి లా పైక్స్ ఎన్ నార్వేజ్ ("నార్వేలో శాంతి ఉద్యమ చరిత్ర", 1900), ఫ్రెడ్స్టాంకెన్ ఐ నోరెగ్స్-సోగో ("నార్వే చరిత్రలో శాంతి భావన", 1906) ఉన్నాయి.
రాజకీయ అనంతర జీవితం
[మార్చు]1941లో బహిష్కరించబడిన మంత్రివర్గం నుండి వైదొలిగిన కోహ్ట్, యుద్ధం యొక్క మిగిలిన కాలం యునైటెడ్ స్టేట్స్లో నివసించాడు. అక్కడ అతను తన సాహిత్య రచనను కొనసాగించాడు; అయితే, నార్వే న్యూట్రల్ అండ్ ఇన్వేడెడ్ (1941), ది వాయిస్ ఆఫ్ నార్వే (1944) పుస్తకాలు రెండూ లండన్లో విడుదలయ్యాయి. మొదటి పుస్తకం నార్వేలో యుద్ధం రాకతో నేరుగా వ్యవహరించింది, అదే సంవత్సరంలో స్వీడిష్లో విడుదలైంది . అతని అల్లుడు సిగ్మండ్ స్కార్డ్తో కలిసి రాసిన రెండవ పుస్తకం పాత చరిత్ర, నార్వే సాహిత్యంతో ఎక్కువగా వ్యవహరించింది. ఇది 1944లో స్వీడిష్ భాషలో, 1948లో నార్వేజియన్ భాషలో విడుదలైంది. యుద్ధం ముగింపులో కోహ్ట్ నార్వేకు తిరిగి వచ్చాడు.
నార్వేకు తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, కోహ్ట్ నార్వేలో యుద్ధ సమయ సంఘటనలపై మూడు పుస్తకాలను ప్రచురించాడు: ఫర్ ఫ్రెడ్ ఓగ్ ఫ్రైడమ్ ఐ క్రిగ్స్టిడ్ 1939–1940 , ఫ్రా స్కాన్సే టిల్ స్కాన్సే. మిన్నే ఫ్రో క్రిగ్స్మానాడేన్ ఐ నోరెగ్ 1940, నార్స్క్ ఉటాన్రిక్స్పోలిటిక్ ఫ్రమ్ 9. ఏప్రిల్ 1940. సిన్స్పంక్ట్ ఫ్రో హెండింగ్స్టిడా , ఇవన్నీ 1947లో విడుదలయ్యాయి. ఈ జ్ఞాపకాల లాంటి పుస్తకాలు స్వీయ-క్షమాపణ సందేశాన్ని ముందుకు తెస్తున్నట్లు విశ్లేషించబడ్డాయి. అతని రాజకీయ జీవితం సమర్థవంతంగా ముగిసింది, కానీ అతని ఆలోచనలు కొన్ని గెలిచాయి. ఉదాహరణకు, నార్వేలోని తరగతి పరిస్థితిపై అతని విశ్లేషణ యుద్ధానంతర సంవత్సరాల సాధారణ సామాజిక-ప్రజాస్వామ్య భావజాలంలో భాగమైంది.
ప్రొఫెసర్ పదవిని ఇకపై నిర్వహించకపోయినా, కోహ్ట్ తన విద్యా రచనను కొనసాగించాడు; యుద్ధానంతర యుగం నుండి అతని ప్రధాన రచన ఆరు-వాల్యూమ్ల క్రిస్యోర్ ఐ నార్స్క్ హిస్టోరీ . ఆరు సంపుటాలు ఒక్కొక్కటి నార్వేజియన్ చరిత్రలో ఒక నిర్ణయాత్మక క్షణాన్ని వివరిస్తాయి. 1950లో విడుదలైన మొదటి సంపుటి " విన్సెన్స్ లుంగే కాంట్రా హెన్రిక్ క్రుమ్మెడిగే "పై కేంద్రీకృతమై ఉంది. రెండవ సంపుటి (1951) 1537లో ఒలావ్ ఎంగెల్బ్రిక్ట్సన్, నార్వే డెన్మార్క్పై ఆధారపడటం గురించి వివరిస్తుంది. 1952, 1955లో విడుదలైన మూడవ, నాల్గవ సంపుటాలు మధ్యయుగ రాజుల గురించి: స్వెర్రే I, హరాల్డ్ I. ఐదవ సంపుటం (1956) " క్వీన్ మార్గరెట్, కల్మార్ యూనియన్ " పై దృష్టి పెడుతుంది . ఆరవ, చివరి సంపుటం (1960) 1657 నుండి 1661 వరకు డెన్మార్క్ (, అందువలన నార్వే) సంపూర్ణ రాచరికంగా మారిన సంవత్సరాలను వివరిస్తుంది .
కోహ్ట్ 12 డిసెంబర్ 1965న బెరమ్లో మరణించాడు.[76] అతన్ని ఓస్లోలోని నోర్డ్రే గ్రావ్లండ్లో ఖననం చేశారు.[77]
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Svendsen, Åsmund (2002). "Halvdan Koht". In Helle, Knut (ed.). Norsk biografisk leksikon (in నార్వేజియన్). Vol. 5 (2nd ed.). Oslo: Kunnskapsforlaget. Retrieved 1 September 2010.
- ↑ Genealogical entries for Hanna Birgitte Holmboe and Joachim Gotsche Giæver (vestraat.net)
- ↑ Genealogical entries for Jens Holmboe Giæver (vestraat.net) and NSD data for Ola Krogseng Giæver Archived 10 ఆగస్టు 2016 at the Wayback Machine
- ↑ Koht, 1951: p. 11.
- ↑ Koht, 1951: pp. 7–8.
- ↑ Koht, 1951: p. 20.
- ↑ 7.0 7.1 7.2 7.3 7.4 7.5 7.6 7.7
{{cite encyclopedia}}: Empty citation (help) - ↑ 8.0 8.1 8.2 8.3 8.4 "Halvdan Koht" (in నార్వేజియన్). Norwegian Social Science Data Services (NSD). Archived from the original on 27 మే 2012. Retrieved 3 October 2010.
- ↑ Koht, 1951: p. 30.
- ↑ Koht, 1951: p. 41.
- ↑ Koht, 1951: pp. 60–61.
- ↑ Koht, 1951: p. 43.
- ↑ Koht, 1951: p. 73.
- ↑ Koht, 1951: pp. 65–66.
- ↑ Koht, 1951: pp. 67, 70.
- ↑ Koht, 1951: p. 110.
- ↑ Koht, 1951.
- ↑ Koht, 1951: pp. 73–75.
- ↑ Koht, 1951: p. 88.
- ↑ Koht, 1951: p. 35.
- ↑ Torp, Olaf Chr. "Jens Braage Halvorsen". In Helle, Knut (ed.). Norsk biografisk leksikon (in నార్వేజియన్). Oslo: Kunnskapsforlaget. Retrieved 26 August 2011.
- ↑ Koht, 1951: p. 35.
- ↑ Koht, 1951: pp. 119–122.
- ↑ Koht, 1951: pp. 119–122.
- ↑ Koht, 1951: p. 124.
- ↑ Kjærheim, 1985: p. 7.
- ↑ Skard, 1974: p. 123.
- ↑ Koht, 1951: p. 35.
- ↑ Koht, 1951: p. 34.
- ↑ Koht, 1951: p. 104.
- ↑ Koht, 1951: p. 106.
- ↑ Koht, 1951: p. 152.
- ↑ Koht, 1951: pp. 154–155.
- ↑ Koht, 1951: pp. 150–151.
- ↑ Koht, 1951: p. 58.
- ↑ Koht, 1951: p. 123.
- ↑ Koht, 1951: pp. 150–151.
- ↑ Koht, 1951: p. 165.
- ↑ "Historikk" (in నార్వేజియన్). Norwegian Historical Association. Archived from the original on 13 April 2014. Retrieved 28 April 2011.
- ↑ 2001, Franz-Andre Sondervorst, Chronique de SIHM.
- ↑ Koht, 1951: pp. 63–64.
- ↑ Koht, 1951: pp. 58–59.
- ↑ See a lecture showing his attitude toward religion:"The Nobel Peace Prize 1931 – Presentation Speech", by Halvdan Koht. Nobelprize.org. Nobel Media AB 2014. Web. 5 January 2015. He states: "...human perfectability, the capacity to become more and more perfect. It is a faith which has provided the foundation for some of our greatest religions and one which has inspired much of the best work for progress. It was proclaimed by Jesus Christ; it inspired the work of men like Emerson and Wergeland."
- ↑ Koht, 1951: p. 159.
- ↑ Skard, 1974: p. 125.
- ↑ Koht, 1952.
- ↑ Thyness, Paul (2001). "C J Hambro". In Helle, Knut (ed.). Norsk biografisk leksikon (in నార్వేజియన్). Vol. 4 (2nd ed.). Oslo: Kunnskapsforlaget. Retrieved 29 April 2011.
- ↑ Ørvik, 1960.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: p. 37.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: p. 207.
- ↑ Pryser, 1988: pp. 219–220.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: p. 38.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: pp. 28–29.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: p. 164.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: pp. 39–41.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: pp. 170–81.
- ↑ Moen and Sæther, 2009: pp. 199–208, 260, 271.
- ↑ Lunde, 2009: pp. 2, 4.
- ↑ Lunde, 2009: pp. 26–32.
- ↑ Lunde, 2009: p. 49.
- ↑ Lunde, 2009: pp. 37–39.
- ↑ Lunde, 2009: pp. 54–66.
- ↑ Lunde, 2009: pp. 97, 222.
- ↑ Lunde, 2009: pp. 226–229.
- ↑ Lunde, 2009: pp. 223, 227.
- ↑ "Halvdan Koht". Store norske leksikon (in నార్వేజియన్). Oslo: Kunnskapsforlaget. Retrieved 4 May 2011.
- ↑ Lie, 1955: pp. 68–69.
- ↑ Lie, 1955: pp. 266–267.
- ↑ Bakken, Tor Chr., ed. (2008). "Professor Kohts vei.". Budstikkas store Asker og Bærum-leksikon (in నార్వేజియన్). Oslo: Kunnskapsforlaget. ISBN 978-82-573-1534-4. Archived from the original on 22 March 2012. Retrieved 4 May 2011.
- ↑ Agøy, 2000: pp. 86–87.
- ↑ Rønning and Ringsby, 2010: p. 52.
- ↑ "The Norwegian Nobel Committee Since 1901". Nobelprize.org. Retrieved 9 October 2010.
- ↑ "The Nobel Peace Prize 1931 – Presentation Speech". Nobelprize.org. Nobel Media AB 2014. Web. 5 January 2015.
- ↑ Norwegian Nobel Committee. Aarsberetninger fra Det Norske Stortings Nobelkomité 1931–1945 (in నార్వేజియన్). Parliament of Norway.
- ↑ "All Nobel Peace Prize Laureates". Nobel Foundation. Retrieved 9 October 2010.
- ↑ "Cemeteries in Norway". DIS-Norge. Retrieved 4 May 2011.
- ↑ Kjærheim, 1985: p. 12.