హుస్సేనీ బ్రాహ్మణులు
హుస్సేనీ బ్రాహ్మణులు పంజాబ్ ప్రాంతంలోని మొహ్యాల్ బ్రాహ్మణ సమాజంలోని ఒక శాఖ.[1] మోహ్యాల్ సమాజంలో బాలి, భీమ్వాల్, ఛిబ్బర్, దత్, లౌ, మోహన్, వైద్ అనే ఏడు ఉప వంశాలు ఉన్నాయి. అయితే, వారి హిందూ సంప్రదాయానికి అనుగుణంగా, వారు భారతీయ సంప్రదాయాలను అవలంబించారు. ఇది మొహ్లాల్ సమాజంలోని ఒక చిన్న ఉప సమూహం ఇస్లాం పట్ల, ముఖ్యంగా మూడవ ఇమామ్ హుస్సేన్ పట్ల గౌరవం చూపడానికి దారితీసింది.[2]
వి. ఉపాధ్యాయ ప్రకారం వారు చిస్తీ సూఫీలచే ప్రభావితమయ్యారు. వారు యజ్ఞోపవీతం, తిలకాన్ని ధరించినప్పటికీ, వారు హిందువుల నుండి కాకుండా ముస్లింల నుండి మాత్రమే భిక్ష తీసుకుంటారు. వాటిలో కొన్ని ముయిన్ అల్-దిన్ చిష్తి ఖననం చేయబడిన అజ్మీర్ లోని పుష్కర్ లో కనిపిస్తాయి. మరొక సంప్రదాయం ప్రకారం, యాజిద్ దళాలు ఇమామ్ హుస్సేన్ తలను సియాల్కోట్ లోని వారి పూర్వీకుల ఇంటికి తీసుకువచ్చాయి. తన తలకు బదులుగా, పూర్వీకులు తన సొంత కుమారుల తలలను మార్పిడి చేసుకున్నారు. ప్రముఖ హుస్సేనీ బ్రాహ్మణులలో నటుడు సునీల్ దత్, ఉర్దూ రచయితలు కాశ్మీరీ లాల్ జాకీర్, సబీర్ దత్, నంద్ కిషోర్ విక్రమ్ ఉన్నారు.[3]
ఇరాక్ లోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో ఇప్పటికీ కొన్ని కుటుంబాలు కనిపిస్తాయి, అయితే, హుస్సేనీ బ్రాహ్మణుల కుటుంబాలు చాలా వరకు ఇప్పుడు పూణే, ఢిల్లీ, చండీగఢ్, పంజాబ్, హిమాచల్ ప్రదేశ్, భారతదేశంలోని జమ్మూ ప్రాంతం,[4][5] పాకిస్తాన్ లో సింధ్, చక్వాల్, లాహోర్, ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లో కాబూల్, దక్షిణ ఆఫ్ఘనిస్తాన్ లలో స్థిరపడ్డాయి.. వారిలో కొందరు ప్రతి సంవత్సరం మొహర్రం కూడా పాటిస్తారు.
చరిత్ర
[మార్చు]మొహ్యాల్ మౌఖిక చరిత్ర ప్రకారం, దత్ వంశానికి చెందిన మొహ్యాల్ బ్రాహ్మణుడు కర్బలా యుద్ధం ఇమామ్ అల్-హుస్సేన్ తరపున పోరాడాడు (క్రీ. శ. 680) - ఈ ప్రక్రియలో తన ఏడుగురు కుమారులను త్యాగం చేస్తూ కుఫా దాడి మరింత ప్రత్యేకంగా జరిగింది. పురాణాల ప్రకారం, రహాబ్ సిద్ దత్ (కొన్ని సంస్కరణల్లో రాహిబ్ సిద్ లేదా సిద్ వియోగ్ దత్ అని కూడా ప్రస్తావించబడింది) కర్బాలా యుద్ధం సమయంలో బాగ్దాద్ సమీపంలో నివసిస్తున్న సైనికుల చిన్న బృందానికి నాయకుడు. ఈ పురాణం ఆయన బస చేసిన ప్రదేశాన్ని డైర్-అల్-హిందియా అని పేర్కొంది, దీని అర్థం "ది ఇండియన్ క్వార్టర్", ఇది ఈ రోజు ఉనికిలో ఉన్న అల్-హిందియాతో సరిపోలుతుంది.[6]
రాజస్థాన్ అజ్మీర్, సూఫీ తీర్థయాత్ర స్థలమైన, మొయినుద్దీన్ చిష్తి తన చివరి రోజులు గడిపిన చోట, నేటికీ తమను తాము హుస్సేనీ బ్రాహ్మణులు అని పిలిచే ఒక వర్గం ప్రజలు ఉన్నారు, వారు 'సనాతన హిందువులు' లేదా సనాతన ముస్లింలు కాదు. హుస్సేనీ బ్రాహ్మణులు సనాతన వేద, ఇస్లామిక్ సంప్రదాయాల మిశ్రమ సమ్మేళనాన్ని అభ్యసించారు.[7]
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Sohoni, Pushkar; Tschacher, Torsten, eds. (2022). Non-Shia practices of Muḥarram in South Asia and the diaspora: beyond mourning. Routledge South Asian religion series. Abingdon, Oxon ; New York: Routledge. ISBN 978-0-367-81904-0.
- ↑ Nonica Datta (30 September 2019). "The Forgotten History of Hussaini Brahmins and Muharram in Amritsar". The Wire (Indian News and Opinion Website). Archived from the original on 1 November 2020. Retrieved 17 December 2020.
- ↑ Mujtaba, Syed Ali (11 August 2022). "Uniqueness of Indian culture: Hussaini Brahmins are Hindus but observe Muslim traditions". The Daily Siasat. Retrieved 6 August 2024.
- ↑ NADEEM INAMDAR, RIZWAN KHAN. "Brahmins who went to war for the Imam". Times group, India. The Times of India. Archived from the original on 27 January 2016. Retrieved 22 January 2016.
- ↑ Akram, Maria (5 November 2014). "For Hussaini brahmans, it's Muharram as usual". Times group, India. The Times of India. Archived from the original on 22 January 2016. Retrieved 22 January 2016.
- ↑ Mahdi Nazmi (1984). Reg-i-Surkh: Dut Brahman Imam Husain se Rabt o Zabt. Abu Talib Academy, New Delhi. pp. 63–71.
- ↑ Mitra, Sisir Kumar. The Vision of India. Bombay, India: Jaico Publishing House. pp. 229–230 (First Print 1949).