1971 (2007 సినిమా)
| 1971 | |
|---|---|
సినిమా విడుదల పోస్టర్ | |
| దర్శకత్వం | అమృత్ సాగర్ |
| రచన | పీయూష్ మిశ్రా |
| నిర్మాత | అమృత్ సాగర్ మోతీ సాగర్ |
| తారాగణం | మనోజ్ బాజ్పాయ్ రవి కిషన్ దీపక్ డోబ్రియాల్ పీయూష్ మిశ్రా మానవ్ కౌల్ |
| ఛాయాగ్రహణం | చిరంతన్ దాస్ |
| కూర్పు | శ్యామ్ కె. సల్గోంకర్ |
| సంగీతం | ఆకాష్ సాగర్ |
నిర్మాణ సంస్థ | సాగర్ ఆర్ట్స్ |
| పంపిణీదార్లు | 18 స్టూడియోస్[1] |
విడుదల తేదీ | 2007 మార్చి 9 |
సినిమా నిడివి | 135 నిమిషాలు |
| దేశం | భారతదేశం |
| భాష | హిందీ |
1971 2007లో విడుదలైన హిందీ భాషా యుద్ధ డ్రామా సినిమా. పియూష్ మిశ్రా & అమృత్ సాగర్ రచించిన ఈ సినిమాకు అమృత్ సాగర్ దర్శకత్వం వహించగా, ఇది 1971 ఇండో-పాకిస్తాన్ యుద్ధం పాకిస్తాన్ సైన్యం స్వాధీనం చేసుకున్న భారతీయ యుద్ధ ఖైదీల (POWs) నిజమైన కథ ఆధారంగా రూపొందించబడింది. ఈ సినిమా యుద్ధ ఖైదీలు తీసుకున్న భారత సైన్యానికి చెందిన ఆరుగురు సిబ్బంది తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించిన కథ.[2] మనోజ్ బాజ్పాయ్, రవి కిషన్, పీయూష్ మిశ్రా, దీపక్ డోబ్రియాల్, మానవ్ కౌల్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించిన ఈ సినిమా 55వ జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారాలలో, హిందీలో ఉత్తమ చలన చిత్రంగా జాతీయ చలనచిత్ర అవార్డును గెలుచుకుంది.[3]
కథ
[మార్చు]1971 ఇండో-పాకిస్తాన్ యుద్ధం జరిగిన ఆరు సంవత్సరాల తరువాత 1977లో పాకిస్తాన్లో ఈ కథ జరుగుతుంది. 1971 యుద్ధానికి చెందిన భారతీయ యుద్ధ ఖైదీలను 1965 యుద్ధానికి చెందిన అనేక మంది ఖైదీలతో పాటు జైలు శిబిరంలో ఉంచారు. 1971 పిఒడబ్ల్యు లు ఆరోగ్యంగా ఉన్నారు, కానీ 1965 పిఒడబ్లు లు నిరాశతో వెర్రిగా మారారు. 18వ రాజ్పుతానా రైఫిల్స్ కు చెందిన మేజర్ సూరజ్ సింగ్, కెప్టెన్ కబీర్, కెప్టెన్ జాకబ్, సుబేదార్ అహ్మద్ శిబిరంలోని మంచి సౌకర్యాల గురించి చర్చించారు. వారిని అనేక పాకిస్తాన్ జైళ్ల నుండి శిబిరంలోకి తరలించారు. మరుసటి రోజు ఉదయం, ఒక ఆర్మీ ట్రక్కు మరికొన్ని భారతీయ యుద్ధ ఖైదీలతో శిబిరం వైపు వెళుతోంది. ఈ బృందంలో ఫ్లైట్ లెఫ్టినెంట్ రామ్, ఫ్లైట్ లెప్టినెంట్ గుర్టు, కల్నల్ పూరి ఉన్నారు. వారు ఒక గార్డు పర్సును దొంగిలించి, దారిలో పాకిస్తాన్ సైన్యం గుర్తింపు కార్డును పొందుతారు. ఇండో-పాక్ సరిహద్దుకు 200 కిలోమీటర్ల కంటే తక్కువ దూరంలో తాము ఉన్నామని యుద్ధ ఖైదీలు గ్రహిస్తారు. ఆ ప్రదేశం చక్లాలా అని తరువాత తెలుస్తుంది. కల్నల్ పూరీకి దీని గురించి చెప్పబడినప్పుడు, తప్పించుకునే ఆలోచన ముందుకు వచ్చినప్పుడు, అతను దానిని తోసిపుస్తాడు. బహుశా వారు చివరకు స్వదేశానికి తిరిగి పంపబడతారని, విఫలమైన ప్రయత్నం వారందరినీ చంపడానికి దారితీయవచ్చని ఆయన కారణాలు. పాకిస్తాన్ కల్నల్ షకూర్ చక్లాలా శిబిరానికి చేరుకుంటాడు, అతను కల్నల్ పూరి, మేజర్ సింగ్లకు యుద్ధ ఖైదీలందరినీ స్వదేశానికి పంపిస్తామని తెలియజేస్తాడు.
పాకిస్తాన్ కల్నల్ షకూర్ కూడా భారత యుద్ధ ఖైదీలను ఏదైనా సినిమా చూడటానికి అనుమతించాడు. సినిమా రోజున, అహ్మద్ ఒక వార్తాపత్రికను దొంగిలించి, ఇది రెడ్క్రాస్కు భారతీయ ఖైదీల ఉనికిని కప్పిపుచ్చడానికి చేసిన అబద్ధం అని తెలుసుకుని, తప్పించుకోవడానికి ప్రణాళికలు ప్రారంభిస్తారు. ఆగస్టు 14 వేడుకగా, ఒక గజల్ గాయకుడిని శిబిరానికి ఆహ్వానిస్తారు.
సైనికులు, నకిలీ ఐడీలను తయారు చేసి, పాకిస్తాన్ యూనిఫాంలను పొందగలిగారు, వారు తప్పించుకోవడానికి ఈ కార్యక్రమాన్ని కవర్గా ఉపయోగించాలని యోచిస్తున్నారు. మందుగుండు సామగ్రి గది, విద్యుత్ గది రెండింటినీ పేల్చివేయడానికి అహ్మద్ తనను తాను త్యాగం చేస్తాడు, పేలుడులో మరణిస్తాడు. మిగిలిన ఐదుగురు గాయకుడితో పారిపోతారు, వారిని వారు విడిచిపెట్టారు. పాకిస్తానీయులు తప్పించుకునే మార్గాన్ని కనుగొంటారు. భారత యుద్ధ ఖైదీలందరినీ బలవంతంగా పాకిస్తాన్ జైళ్లకు తరలించిన తరువాత, వారు షకూర్ నేతృత్వంలోని ఐదుగురు ఖైదీల కోసం భారీ వేట ప్రారంభిస్తారు. వారు ఖైదీల గుర్తింపును భారతీయ పిఒడబ్ల్యులుగా దాచివేసి, వారు సాధారణ నేరస్థులు అని చెప్పుకుంటారు. గాయకుడు వాస్తవానికి పాకిస్తాన్ మానవ హక్కుల కమిషన్లో భాగం, వారి ప్రభుత్వం భారతీయ యుద్ధ ఖైదీలను చట్టవిరుద్ధంగా పట్టుకున్నట్లు కమిషన్ నాయకుడికి నివేదిస్తుంది. ఈ మోసంపై నాయకుడు కోపంగా ఉన్నాడు, రెడ్క్రాస్ తెలియజేస్తానని వాగ్దానం చేస్తాడు. వారు ఒక స్థావరంలో బస చేసినప్పుడు గాయపడిన తరువాత నొప్పిని భరించలేక జాకబ్ తనను తాను కాల్చుకుంటాడు. రామ్ షకూర్ను కాల్చి, ఆపై తన మీద గ్రెనేడ్ పేల్చి, తన సహచరులను పట్టుకోకుండా ఉండటానికి సహాయం చేస్తూ, శోధన బృందం అనేక వాహనాలను నాశనం చేస్తాడు.
మానవ హక్కుల నాయకుడు, రెడ్క్రాస్ వచ్చి తప్పిపోయిన పిఒడబ్ల్యు ల గురించి పాకిస్తాన్ సైన్యాన్ని ప్రశ్నిస్తారు, కాని వారు ఎటువంటి తీవ్రమైన ఫలితాలను కనుగొనకుండా నిరోధించబడ్డారు. వారు తప్పించుకునే సమయంలో పట్టుబడిన మోటారుసైకిల్ను నడుపుతున్నప్పుడు కబీర్ కాలు దెబ్బతింటుంది, తరువాత ప్రమాదవశాత్తు మంచుతో కరిగిపోతుంది. వారు భారత సరిహద్దుకు చాలా దగ్గరగా చేరుకోవడంతో అతను నిద్రలో ప్రశాంతంగా మరణిస్తాడు. సూరజ్ భారత వైపుకు దాటబోతున్నప్పుడు పాకిస్తానీయులు కాల్చి చంపుతారు, అతని శరీరాన్ని పాకిస్తానీయులు తీసుకెళ్లిపోతారు. గురుతు సూరజ్ మరణాన్ని చూస్తుంది, పాకిస్తానీలు తెరవెనుక తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుంటారు.
ఈ ప్రదేశం పాకిస్తాన్లోని ముల్తాన్ జైలు ప్రాంగణంలో ఒక వృద్ధుడు నడుస్తున్నట్లు మనం చూస్తాము. అతను ఐదు చిన్న మట్టి దిబ్బలను తయారు చేసాడు, వాటిపై కొన్ని పువ్వులు వేస్తున్నాడు. అతను వారి పక్కన నేలపై కూర్చుని, ఒకప్పుడు మేజర్ సూరజ్ సింగ్ జైలు డైరీలో ఉన్న దాని గురించి తెలుసుకుంటాడు. ఈ వృద్ధుడు గురుతు. ఆశ లేకుండా జీవించడం అసాధ్యమని, ఆశ వల్ల తాను సజీవంగా ఉన్నానని ఆయన చెప్పారు. పాకిస్తాన్ జైళ్లలో 1971 నుండి 54 మంది భారతీయ యుద్ధ ఖైదీలు ఇంకా ఉన్నారని, వారు చివరిసారిగా 1988లో సజీవంగా కనిపించారని వెల్లడైంది.
నటీనటులు
[మార్చు]- మేజర్ సూరజ్ సింగ్ గా మనోజ్ బాజ్పాయ్
- కెప్టెన్ జాకబ్గా రవి కిషన్
- మేజర్ బిలాల్ మాలిక్ గా పీయూష్ మిశ్రా
- ఫ్లైట్ లెఫ్టినెంట్ రామ్ గా మానవ్ కౌల్
- ఫ్లైట్ లెఫ్టినెంట్ గుర్టుగా దీపక్ డోబ్రియాల్
- సుబేదార్ అహ్మద్గా చిత్తరంజన్ గిరి
- కెప్టెన్ కబీర్గా కుముద్ మిశ్రా
- కల్నల్ షహర్యార్ ఖాన్ గా వివేక్ మిశ్రా
- కల్నల్ పూరిగా జ్ఞాన్ ప్రకాష్
- కల్నల్ షకూర్ అక్తర్గా బిక్రమ్జీత్ కన్వర్పాల్
- మేజర్ కరామత్ అలీగా సంజీవ్ విల్సన్
- భారత చెక్ పోస్ట్ కమాండర్గా సత్యజిత్ శర్మ
- మేజర్ ఆజం బేగ్ గా పంకజ్ కల్రా
పాటలు
[మార్చు]- "కాల్ కే అంతిమ్ పాలోం తక్"-కైలాష్ ఖేర్
- "సాజనా" (ఫిల్మ్ వెర్షన్) -హర్షదీప్ కౌర్
- "సెహ్లెంగే హమ్ సారే సితామ్"-షిబానీ కశ్యప్
- "సదా భాంగ్డా పౌన్ ను"-కైలాష్ ఖేర్
- "సజ్నా అరేబియన్ సన్రైజ్" (రీమిక్స్-హర్షదీప్ కౌర్)
- "భాంగ్రా పౌనా" (రీమిక్స్-కైలాష్ ఖేర్)
మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Chaturvedi, Anshul (28 October 2022). "Manoj Bajpayee: I Own My Films. My Conviction Is Not Based On How They Did At The Box Office". The Times of India. Retrieved 29 December 2023.
- ↑ "13 Years After Its Release, Manoj Bajpayee's National-Award Winning Film '1971' Becomes A Hit!". The Times of India. 28 April 2020. Archived from the original on 13 May 2020. Retrieved 9 May 2020.
- ↑ "55th NATIONAL FILM AWARDS FOR THE YEAR 2007" (PDF). Press Information Bureau (Govt. of India). Archived (PDF) from the original on 7 October 2009. Retrieved 8 September 2009.