పాండురంగ్ సదాశివ్ సానే

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
పాండురంగ్ సదాశివ్ సానే
Pandurang Sadashiv Sane 2001 stamp of India.jpg
పుట్టిన తేదీ, స్థలంపాండురంగ్ సదాశివ్ సానే
24 డిసెంబర్ 1899
Palgad, Bombay State, British India
(present-day Ratnagiri, Maharashtra, India)
మరణం11 జూన్ 1950 (aged 50)
వృత్తిరచయిత, ఉపాధ్యాయుడు, సామాజిక కార్యకర్త , స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు
జాతీయతభారతీయ
గుర్తింపునిచ్చిన రచనలుShyamchi Aai

పాండురంగ్ సదాశివ్ సానే (జననం: 1899 డిసెంబరు 24; - 1950 జూన్ 11) మహారాష్ట్రకు చెందిన రచయిత, సామాజిక కార్యకర్త, స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు, అతని విద్యార్థులు మరియు అనుచరులు సానే గురూజీ అని కూడా పిలుస్తారు[1]. భారతదేశమంతటా "శ్యామ్‌చి ఆయ్" అనే పుస్తకానికి గురూజీ ప్రసిద్ధి చెందారు ఇది అతని ఆత్మకథ.స్వాతంత్య్రానంతర కాలంలో, అతను భారతీయ సమాజంలోని అసమానతలను తొలగించే అవకాశంపై ఆశ కోల్పోయాడు. మహాత్మాగాంధీ హత్య అతడిని తీవ్రంగా కలచివేసింది.స్వాతంత్య్రం తర్వాత అనేక కారణాల వల్ల సేన్ గురూజీ చాలా బాధపడ్డారు, నిద్రమాత్రలు అధిక మోతాదులో తీసుకుని 1950 జూన్ 11 న ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు

జీవిత చరిత్ర[మార్చు]

పాండురంగ్ సదాశివ్ సానే మహారాష్ట్ర లోని కొంకణ్‌లోని రత్నగిరి జిల్లాలోని పాల్‌గాడ్ గ్రామంలో 1899 డిసెంబరు 24 న జన్మించాడు. అతని తండ్రి పేరు సదాశివ్ సానే, తల్లి పేరు యశోదాబాయ్ అతను వారి మూడవ బిడ్డ రెండవ కుమారుడు. అతని తండ్రి, సదాశివరావు, రెవెన్యూ కలెక్టర్, సంప్రదాయబద్ధంగా ఖోట్ అని పిలుస్తారు. సానే చిన్నతనంలోనే ఆ కుటుంబం బాగానే ఉంది, కానీ తర్వాత వారి ఆర్థిక పరిస్థితి దిగజారింది, వారి ఇంటిని ప్రభుత్వ అధికారులు జప్తు చేశారు. సదాశివ సానే తల్లి యశోదాబాయి 1917 లో మరణించారు. వైద్య సదుపాయాల లేమి కారణంగా అతని తల్లి మరణించడం, ఆమె మరణశయ్యలో ఆమెను కలవలేకపోవడం అతని జీవితాంతం సేన్ గురూజీని వెంటాడినది, అతను తన తల్లి నుండి చాలా ప్రభావాన్ని పొందాడు. ఆర్థిక ఇబ్బందులు ఉన్నప్పటికీ, అతని కుటుంబ సహకారంతో చదువు కొనసాగించాడు, చదువుకొనే రోజులలో మరాఠీ మరియు సంస్కృత భాషలపై మంచి పట్టు కలిగిన తెలివైన విద్యార్థిగా గుర్తింపు పొందాడు.కవిత్వంపై కూడా ఆసక్తి కలిగి ఉన్నాడు 1918లో తన హైస్కూల్ మెట్రిక్యులేషన్ సర్టిఫికేట్ పొందాడు. ఉన్నత పాఠశాల తరువాత, అతను న్యూ పూనా కళాశాలలో (ఇప్పుడు సర్ పరుశురాంభావ్ కళాశాలగా పిలువబడుతుంది) లో తదుపరి విద్య కోసం చేరాడు. మరాఠీ, సంస్కృత సాహిత్యంలో ఆయన అక్కడ బి.ఎ. & ఎం.ఎ. డిగ్రీలను పొందారు. విద్యాభ్యాసం పూర్తయిన తర్వాత, అతను ప్రతాప్ హైస్కూల్, అమల్నేర్‌లో ఉపాధ్యాయుడిగా పనిచేశాడు. ప్రతాప్ హైస్కూల్‌లో హాస్టల్ బాధ్యతలు నిర్వహిస్తున్నప్పుడు అతను చాలా కీర్తిని పొందాడు. అతను హాస్టల్‌లోని విద్యార్థులకు వారి స్వంత జీవితంలో స్వావలంబన పాఠాన్ని బోధించాడు. అప్పుడే అతనికి సానె గురూజి అన్న బిరుదుతో అలంకరించబడ్డారు. అమల్నర్‌లో, అతను తత్వజ్ఞాన్ దేవాలయంలో తత్వశాస్త్ర విద్యను అభ్యసించాడు. 1928 సంవత్సరంలో, విద్యార్థి ( మరాఠీ : यार्यार्थी ; vidyārthī ) అనే పత్రికను ప్రచురించాడు, ఇది విద్యార్థులలో బాగా ప్రాచుర్యం పొందింది.

స్వాతంత్ర్య పోరాటం[మార్చు]

మహాత్మా గాంధీ ఆలోచనలు అతనిపై గొప్ప ప్రభావాన్ని చూపాయి. అతను ఖాదీ దుస్తులను ఉపయోగించేవాడు. 1930 లో ఉపాధ్యాయునిగా ఉద్యోగం వదిలేసిన తరువాత, అతను శాసనోల్లంఘన దీక్షలో పాల్గొన్నాడు.కాంగ్రెస్' అనే వారపత్రికను ప్రారంభించారు. కరువు సమయంలో రైతులకు పన్ను మినహాయింపు పొందడానికి ప్రయత్నించాడు. జల్గావ్ జిల్లాలోని ఫైజ్‌పూర్‌లో జరిగిన కాంగ్రెస్ కన్వెన్షన్ (1936) విజయానికి ఆయన ఎంతో కృషి చేశారు. 1930 లో మహాత్మాగాంధీ తన దండి యాత్రను ప్రారంభించినప్పుడు, భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో చేరడానికి తన పాఠశాల ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేశారు. సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమంలో పాల్గొన్నందుకు బ్రిటీష్ అధికారులు అతడిని 15 నెలల పాటు ధూలే జైలులో ఖైదు చేశారు. 1930 నుండి 1947 వరకు, సేన్ గురూజీ వివిధ ఆందోళనలలో పాల్గొన్నాడు మరియు ఎనిమిది సందర్భాలలో అరెస్టు చేయబడ్డాడుగ్రామీణ మహారాష్ట్రలో, ముఖ్యంగా ఖండేష్లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ ఉనికి వ్యాప్తిలో సానే కీలక పాత్ర పోషించాడు.. అతను ధూలే, త్రిచినోపోలీ, నాసిక్, యర్వాడ మరియు జలగావ్‌లోని జైళ్లలో ఆరు సంవత్సరాల ఏడు నెలలు గడిపాడు. ట్రిచినోపోలీ జైలులో రెండవసారి జైలు శిక్ష అనుభవిస్తున్న సమయంలో, సేన్ గురూజీ తమిళం మరియు బెంగాలీలను అభ్యసించారు మరియు తిరువళ్లువర్ యొక్క ప్రసిద్ధ రచన తిరుక్కురాల్‌ను మరాఠీలోకి అనువదించారు[2].మహాత్మాగాంధీ భావజాలాన్ని అనుసరించి ఫైజ్‌పూర్‌లో జరిగిన సమావేశంలో, పారిశుద్ధ పనులు ఇతర గ్రామ శుభ్రపరిచే పనులను చేపట్టాడు.ఇందుకోసం సేన్ గురూజీ రాష్ట్ర సేవా దళ్‌ను స్థాపించారు .సేన్ గురూజీ దేశభక్తి గల పద్యాలు అతని మొదటి కవితా సంకలనం 'పత్రి' నుండి ప్రసిద్ధి చెందాయి మహారాష్ట్ర గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ ఉనికిని పెంపొందించడంలో సేన్ చురుకుగా పాల్గొన్నాడు. అతను కాంగ్రెస్ ఫైజ్‌పూర్ సమావేశంలో చురుకుగా పాల్గొనేవాడు. బొంబాయి 1936 ప్రావిన్షియల్ ఎన్నికల ప్రచారంలో పాల్గొన్నాడు  . 1942 క్విట్ ఇండియా ఉద్యమంలో పాల్గొన్నాడు అరెస్టు కాబడి 15 నెలలు జైలు శిక్ష అనుభవించాడు. ఈ కాలంలో అతను మధు లిమా వంటి కాంగ్రెస్ సోషలిస్టులతో సన్నిహిత సంబంధాలు కొనసాగించాడు.భారతీయ భాషలనునేర్చుకోవడం యొక్క ప్రాముఖ్యతను, ముఖ్యంగా జాతీయ సమైక్యత సమస్య సందర్భంలో ఆయన గుర్తించారు; అంతర్భారతి ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించాడు. అంతర్భారతి అనువాద్ సువిధ కేంద్రం (మరాఠీ: अंतरभारती अनुवाद सुविधा केन्द्र; ఇంటర్ ఇండియన్ ట్రాన్స్ లేషన్ సర్వీసెస్ సెంటర్) మరియు సానే గురూజీ రాష్ట్రీయ స్మరాక్ (మరాఠీ: साने गुरुजी राष्ट्रीय स्मारक; సానే గురూజీ నేషనల్ మెమోరియల్) ఈ వారసత్వాన్ని కొనసాగిస్తున్నాయి,. రాష్ట్రీయ స్వయం సేవక్ సంఘ్ మరియు వారి మిత్రపక్షాలవంటి హిందూ జాతీయవాద పార్టీలను సానే తీవ్రంగా విమర్శించాడు

మరాఠీ సాహిత్యం[మార్చు]

పాండురంగ్ సదాశివ్ సానే నవలలు, వ్యాసాలు, వ్యాసాలు, పద్యాలు, పాత్రలు, నాటకాలు మొదలైన సాహిత్యంలోని వివిధ రంగాలలో రచించాడు. ప్రజలు అతని సరళమైన భాషను ఇష్టపడ్డారు. తన రచనల ద్వారా, రాజకీయ, సామాజిక మరియు విద్యా సమస్యలకు సంబంధించి తన మనసులో తలెత్తిన అన్ని ఆలోచనలు మరియు భావాలను వెల్లడించాడు. అతను ఎన్ని సరళమైన దేశీయ సంఘటనలను హృదయపూర్వకంగా వివరించాడు. అతను బాలల కోసం కోసం గైడ్ పుస్తకాలు, జీవిత చరిత్రలు మొదలైనవి వ్రాసాడు, పెద్దల కోసం వ్యాసాలు వ్రాసాడు[3]

మూలాలు[మార్చు]

  1. "Sane Guruji 70th Death Anniversary: Facts about teacher and freedom fighter Pandurang Sadashiv Sane". Newsd.in (in ఇంగ్లీష్). Retrieved 2021-09-11.
  2. "Pandurang Sadashiv Sane". veethi.com. Retrieved 2021-09-11.
  3. "Pandurang Sadashiv Sane Biography - Biography of Pandurang Sadashiv Sane". Poem Hunter (in అమెరికన్ ఇంగ్లీష్). Retrieved 2021-09-11.