మోచర్ల రామకృష్ణయ్య
మోచర్ల రామకృష్ణయ్య నెల్లూరు మండలానికి చెందిన కవి, రచయిత, నటుడు. ఇతడు వకీలు వృత్తిని స్వీకరించాడు.
విశేషాలు
[మార్చు]ఇతడు 1904 మే 27వ తేదీన ప్రకాశం జిల్లా, తూరుపునాయుడుపాలెం గ్రామంలో రామలింగయ్య, లక్ష్మీనరసమ్మ దంపతులకు జన్మించాడు. ఇతడు 18వ శతాబ్దంలో తమ ఆశుకవిత్వంతో పేరు పొందిన దుర్భా సుబ్రహ్మణ్య శర్మ దగ్గర మెలగి సాహిత్యంలో మెలకువలు తెలుసుకుని , తర్వాత తానే కవులకెందరికో మార్గ దర్శకుదయ్యాడు. udayya..పేరుగాంచిన మోచర్ల వెంకన్న, దత్తన్న సోదరకవులలో దత్తన్న వంశానికి చెందినవాడు. ఇతడు బాల్యం నుండే పద్య విద్యలో పాండిత్యాన్ని సంపాదించాడు. వచన రచనలోను, ఉపన్యాస కళలోను ఇతనికి ప్రవేశముంది. ఇతడు 30కి పైగా రచనలు చేశాడు. ఇతడు రచయితగానే కాక, న్యాయవాదిగా కూడా రాణించాడమోచెర్ల రామకృష్ణయ్యు సంస్కృత ఆంధ్ర ఆంగ్ల భాషల్లో గట్టి పండితులు. ప్లీడర్ పరీక్ష .పాసై లా ప్రాక్టీస్ చేస్తూ జీవనం సాగించారు, ఆచార పరులు. మధ్య తరగతి కుటుంబీకులు.
నెల్లూరులో ప్రసిద్ధకవి దుర్భా సుబ్రహ్మణ్య శర్మ గారి దగ్గర మెలగి, సాహిత్యంలో మెలకువలు తెలుసుకుని, తర్వాత తానే కవులకెందరికో మార్గ దర్శకులయ్యారు. ఆయన మాట, పలుకు విన సొంపుగా ఉంటాయి. మిత భాషి..స్వోత్కర్ష ఎరగరు. పండితులు ఆయనను* సరస కవి *అనే బిరుదుతో గౌరవించారు.
మోచర్ల సాహిత్యంలో నెల్లూరు కవి పండిత వాగ్వాదాలు ఒక గొప్ప అంశం.
వేదం వేంకట రాయ శాస్త్రి శిష్యులకూ, తిరుపతి వేంకట కవుల అభిమానులకూ 1940—55 మధ్య సాహిత్య వివాదాలు తారాస్థాయికి చేరుకున్నాయి.
వేదం వారు కాలం చేసిన తర్వాత " నిర్వీర్యముర్వీతలం "అంటూ ఇతర పండితులను దూషిస్తూ వారి శిష్యులు మహాసభలలో బహు పండిత సమక్షంలో పద్యాలు వ్రాసి చదివారు.
తి.వేం కవులనూ, వారి శిష్యుల రచనలనూ కక్షతో ఆక్షేపించారు.
కొక్కొండ వేంకట రత్నం పంతులును , వీరేశలింగం పంతులును గూడా విమర్శించారు.
వేదం వారి అభిమానులు ఒకవర్గంగా, ఇతర పండితుల అభిమానులు ఒకటిగా గ్రూపులు కట్టారు.
ఒకరి రచనలనొకరు దూషిస్తూ సాగిన చిరుపొత్తాలూ, కరపత్రాలూ ఇవి. వీటిలో మోచెర్ల వారి పేర ఏదీ లేదు గానీ వీరి సలహాలు సంప్రదింపులు వేదం వ్యతిరేక వర్గం వాళ్లు స్వీకరించేవారు.
దీపాల, దుర్భా, మోచెర్ల ఈ వర్గంలో ముఖ్యులు, కొలకుల నారాయణ రావు మొదలైన వారు అనుయాయులు.
వీరి వ్యతిరేక వర్గంలో
ధరణికోట వేంకట సుబ్బయ్య, నేలటూరు రామదాసు అయ్యంగారూ ఇద్దరూ , వేదం వారి ప్రత్తక్ష శిష్యులు. —
సంగుభొట్ల సుబ్బరామయ్య ప్రముఖ పండితులు. ములుమూడి నారాయణ రెడ్డి — అభిమాని.
మరుపూరు కోదండ రామిరెడ్డి * మందాకిని* పత్రికలో ఈ వాదాలకు బాగా చోటిచ్చారు.
వాడల సందర్భంగా పుస్తక రూపంలో వచ్చినవి ఇవి.;—-
దీపాల వారి దీమసము —( ధరణికోట )
ధరణికోట వారి ధార్ష్ట్యము( దీపాల )
'సుబ్బయ్య గారి దబ్బరలు. (దీపాల )
ప్రభా పరిష్కార విమర్శనము — ( దుర్భా)
కాలగతి- తలపోతల గతి . (ములుమూడి)
ముగ్ధబోధ శోధిని —(?)-—కుమతి శతకము(. కొలకుల )
చివరగా దీపాల వారి—* ఓదార్పు*
ఈ రచనలు ఒకదాని తర్వాత ఒకటి గా శరపరంపరగా వర్షించాయి.
దువ్వూరి రామిరెడ్డి వేదం వర్గంలో ఉంటూనే , ఇటూ అటూ గా ఉండేవారట.. ఆయన ఈ వాదాలలో ఏదీ వ్రాయలేదు.
తూములూరు శివరామయ్య గారు సాహిత్య ప్రియులు, పోషకులు. ప్రముఖ న్యాయవాది —తటస్థంగా ఉండి మధ్యస్థం చేసేవారు.
బెజవాడ గోపాలరెడ్డి గారూ ఈ వాదాలన్నీ ఎరిగిన వారే.
పండితుల తగాదా. ! సహృదయులకొక సరదా !
కొసమెరుపు ఏమంటే..
ఈ వాదాలకు బీజారోపం మోచెర్ల వారి —* కల *—అనే పాతిక పద్యాలున్న ఆక్షేపణ కృతి.. అది ఆకాశ రామన్న— మోచెర్ల వారి బంధువెవరో భాగవతుల సంజీవ రాయ శర్మ ??? పేర వెలువడింది.
కొలకుల నారాయణ రావు (కుమతి శతక కర్త )
- కల ..పావలా* అని చాటింపు వేస్తూ
సైకిల్ మీద ఆ పొత్తం స్వపక్ష పరపక్షులకూ .ఈ వినోదం చూచే సాహిత్యాభిమానులకూ అందరికీ అందరి ఇళ్ళల్లోనూ పంచి పెట్టాడు
వేదం వారు బహు పండిత దూషణ కారణంగా నరకంలో ఉండి శిష్యుడు నే..రామదాసు కు స్వప్న దర్శనం ఇచ్చి తన బాధ వెళ్ల బోసుకోవడం కథా వస్తువు.
రామదాసు తన జీవిత రంగంలో చేసిన ఒక అకార్యానికి పుర జనులు అక్షింతలు వేసిన సందర్భంలో ఆయనకు గురువుగారు ఓదార్పు మాటలు పైనుంచి చెప్పడం.
అవి అన్నీ. చిన్న తనపు చేష్టలు.!
మోచెర్ల వారు చాలా సౌమ్యంగా అందరికీ సహకరిస్తూ మృదుభాషులై ఉండేవారు.
తిక్కన సాహిత్య సదస్సు వాళ్లు జరిపిన సాహిత్య సభలలో
- .కవిత్వానికి ఛందస్సు అవసరమా? * అనే అంశం మీద అనేక సంస్కృత ఆంగ్ల విమర్శకుల అభిప్రాయాలు ఉట్టంకిస్తూ మోచర్ల రామకృషణయ్య మధుర ప్రసంగం చేశారు.
ఆ నాటికీ ... సభలలో గ్రాంథిక భాషనే మాట్లాడే సంప్రదాయం పాటిస్తూన్న నాటి పండితులలో వీరొకరు. మోచర్ల అభిజ్ఙాన శాకుంతలం అనువాదం సరళంగా చేశారు. కంచి పరమాచార్యుల అనుగ్రహం పొంది, వారిని స్తుతిస్తూ సంస్కృతలో ఒక కావ్యం,
ఠాగూర్ మీద *-'గురుదేవులు*- అనే వచన గ్రంథం వ్రాశారు.
20 వ శతాబ్దం చివరి వరకూ వారి సాహిత్య సేవ కొనసాగింది.
మూలాలు:
" కొందరు నెల్లూరి గొప్పవారు"లో సుబోధిని పత్రికలో ఒంగోలు వెంకట రంగయ్య వ్యాసం,
మోచర్ల రచనలు
[మార్చు]బిరుదములు
[మార్చు]- కవిశేఖర
- ప్రసన్నమధురకవి
- సాహిత్యరత్న