కరువు

దీర్ఘ కాలంగా వర్షాలు లేక పంటలు పండని కారణంగా ప్రజలకు తినడానికి తిండి దొరకని పరిస్థితిని కరువు లేదా క్షామము (ఆంగ్లం: Famine) అంటారు.

భారతదేశం

• 650: Famine throughout India
• 1022,1033: Great famines, entire provinces were depopulated
• 1344-1345: Great famine
• 1396-1407: దుర్గాదేవి కరువు
• 1630-1631: అహ్మదాబాదు కరువు.
• 1630-1632: దక్కను కరువు 2 మిలియన్ ప్రజలు మరణించారు.
• 1661: famine, when not a drop of rain fell for two years
• 1702-1704: దక్కను కరువు 2 మిలియన్ ప్రజలు మరణించారు.
• 1770: బెంగాల్ కరువు, ఇంచుమించు 10 మిలియన్ ప్రజలు మరణించారు.
• 1783-84 Up to 11 million died in the Chalisa famine in the regions of present-day Uttar Pradesh, Delhi region, Rajputana, eastern Punjab region and Kashmir.
• 1788-92: Another 11 million may have died in the Doji bara famine or Skull famine in Hyderabad State, Southern Maratha country, Gujarat and Marwar.
• 1800-1825: 1 million Indians died of famine
• 1832-1833: డొక్కల కరువు
• 1850-1875: 2.5 millions died in Orissa famine of 1866, Rajputana famine of 1869; due to a generous relief effort, however, there was no mortality in the Bihar famine of 1873–74.
• 1875-1902: 7–8 million Indians died of famine (Great Famine of 1876–78 5.25 millions)
• 1943: రెండవ బెంగాల్ కరువు, ఇంచుమించు 3 మిలియన్ ప్రజలు మరణించారు.