కురు సామ్రాజ్యం

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
సంస్కృతం: कुरु राज्य
Kuru Kingdom
Blank.png
c. 1200 BCE – c. 500 BCE Blank.png
 
Blank.png
Location of Kuru Kingdom
Kuru and other kingdoms in the Late Vedic period.
Location of Kuru Kingdom
Kuru and other Mahajanapadas in the Post Vedic period.
రాజధాని Āsandīvat, later Hastinapura and Indraprastha
భాష(లు) Vedic Sanskrit
మతము Vedic Hinduism
Brahmanism
Government Monarchy
Historical era Iron Age
 - ఆవిర్భావం c. 1200 BCE
 - పతనం c. 500 BCE
Today part of  India

మధ్యయుగ వేద కాలంలో ఉత్తర భారతదేశంలోని ఢిల్లీ, హర్యానా, పంజాబ్, ఉత్తరాఖండ్ మరియు ఉత్తరప్రదేశ్ పశ్చిమ భాగం (దోయాబ్ ప్రాంతాలలో ఇనుప యుగం వేద భారతీయ-ఆర్య గిరిజన సమాజం కురు (సంస్కృతం: కురు) [1][2] (సుమారు 1200 - క్రీ.పూ. 900) లో కనిపించింది. భారతీయ ఉపఖండంలో మొట్టమొదటి నమోదు చేయబడిన రాష్ట్ర-స్థాయి సమాజంగా అభివృద్ధి చెందింది.

కురు రాజ్యం తొలి వేద కాలం వేద వారసత్వాన్ని నిర్ణయాత్మకంగా మార్చుకుంది. వేద శ్లోకాలు సేకరించి చేస్తూ కొత్త ఆచారాలను అభివృద్ధి చేశాయి. ఇవి భారతీయ నాగరికతలో సాంప్రదాయిక శ్రాచువా ఆచారాలు [3] అని పిలవబడే "సాంప్రదాయిక" సంశ్లేషణ " [4] లేదా" హిందూ సంశ్లేషణ ".[5] ఇది పరిక్షిత్ మరియు జానమేజయా (మొదటి)[3]పాలనలో మధ్య వేద కాలం ప్రధాన రాజకీయ మరియు సాంస్కృతిక కేంద్రంగా మారింది. అయితే ఇది వేద కాలంలో (900 - క్రీ.పూ. 500) ప్రాముఖ్యతను కోల్పోయింది. " క్రీ.పూ. 5 వ శతాబ్దంలో మహాజనదకాలం నాటికి ఒక అయినప్పటికీ కురూ ప్రజలు వేదకాలం తరువాత కూడా కొనసాగి మహాభారత ఇతిహాసానికి వేదికగా మారారు.[3] కురు రాజ్యాన్ని అర్థం చేసుకునేందుకు ప్రధాన సమకాలీన వనరులు ప్రాచీన కాలపు గ్రంథాలు ఈ కాలంలో జీవిత వివరాలు మరియు చారిత్రక వ్యక్తులు మరియు సంఘటనలకు సంబంధించిన ఇతిహాసాలు వివరిస్తున్నాయి.[3]కురు రాజ్య సమయ-ఫ్రేమ్ మరియు భౌగోళిక పరిధి (వేద సాహిత్యం యొక్క వేదాంత అధ్యయనముచే నిర్ణయించబడినది) పురావస్తు పెయింటెడ్ గ్రే వేర్ (బూడిదరంగులో చిత్రీకరించిన పాత్రలు) సంస్కృతితో తన అనురూపాన్ని సూచిస్తుంది. [4]ఏదేమైనా, కురుస్ గురించి సంప్రదాయాలు మరియు అనేక పురాణగాధలతో మహాభారతం పురాణ గాథను అందించాయి.

చరిత్ర[మార్చు]

Modern replica of utensils and falcon shaped altar used for Agnicayana, an elaborate srauta ritual from the Kuru period.

కురూ ప్రజల ఉనికి ఋగ్వేదం తరువాత వేద సాహిత్యంలో ప్రముఖంగా కనుపించింది. కురూ ప్రజలు ప్రారంభ ఇండో-ఆర్యన్ల శాఖగా గంగా-జమున దోయాబ్ మరియు ఆధునిక హర్యానాలను పాలించింది. వేద కాలం తరువాత పురాణకాల చారిత్రక దృష్టి పంజాబ్ నుండి హర్యానా మరియు దోయాబ్ మరియు కురు వంశానికి తరలించబడింది.[6]

ఈ ధోరణి హర్యానా మరియు దోయాబ్ ప్రాంతంలో బూడిదవర్ణ పాత్రలు స్థావరాల సంఖ్య మరియు పరిమాణానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది. కురుక్షేత్ర జిల్లా పురావస్తు సర్వేలు క్రీ.పూ. 1000 నుండి 600 వరకు కాలం గడువు కోసం మరింత క్లిష్టమైన (ఇంకా పూర్తిగా పట్టణీకరించబడినది) మూడు-అంచెల సోపానక్రమం వెల్లడైంది. క్లిష్టమైన లేదా అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రారంభ రాష్ట్రాన్ని సూచిస్తూ, గ్యాంగాలోయ మిగిలిన భాగంలో (సాధారణ "ప్రధాన ప్రాంగణాల్లో ఉనికిని సూచిస్తూ" కొన్ని "సచ్ఛీల కేంద్ర ప్రదేశాల" తో) రెండు అంతస్తుల పరిష్కారంతో విభేదిస్తుంది.[7] బూడిదవర్ణపాత్రల అనేక ప్రాంతాలు చిన్న వ్యవసాయ గ్రామాలు అయినప్పటికీ, అనేక బూడిదవర్ణపాత్రల ప్రాంతాలుగా వర్ణించబడే ప్రాంతాలు పెద్ద స్థిరనివాసాలుగా ఉద్భవించాయి; వీటిలో అతిపెద్దవి క్రీ.పూ. 600 ల తర్వాత పెద్ద నగరాలలో ఉద్భవించిన విస్తృతమైన కోటల కంటే చిన్నవి మరియు సరళమైనవి అయినప్పటికీ పలకలు లేదా కంచెలు మరియు పైకప్పులతో కప్పబడిన భూమితో నిర్మించబడ్డాయి. [8]


పది రాజ్యాల యుద్ధం తరువాత భరత మరియు పురు తెగలకు మధ్య సంధి మరియు విలీనం ఫలితంగా మధ్య వైదిక కాలంలో బృహత్తరమైన కురు తెగ ఏర్పడింది.[3][9] కురుక్షేత్ర ప్రాంతంలోని అధికార కేంద్రంగా కురుస్ వేద కాలంలో మొదటి రాజకీయ కేంద్రంగా ఏర్పడింది. సుమారుగా క్రీ.పూ 1200 నుండి క్రీ.పూ 800 వరకు ఆధిపత్యంలో ఉన్నారు. మొట్టమొదటి కురు రాజధాని అసంధివత్ సమీపంలో ఉంది.[3]హర్యానాలో ఆధునిక అస్సాంద్తో గుర్తించబడింది.[10][11] తరువాత సాహిత్యం ఇంద్రప్రస్థ (ఆధునిక ఢిల్లీ) మరియు హస్తినాపుర ప్రధాన కురు రాజధాని నగరాలుగా సూచిస్తుంది.[3]

అధర్వవేద (XX.127) "కురుస్ రాజు" పరీక్షిత్, ఒక అభివృద్ధి చెందుతున్న, సంపన్న రాజ్యం గొప్ప పాలకుడుగా ప్రశంసించింది. శతపథ బ్రాహ్మణ వంటి ఇతర చివరి వేద గ్రంథాలు పరీక్షిత్ కుమారుడు మొదటి జన్మేజయ జ్ఞాపకార్ధం అశ్వమేధయాగం చేసిన గొప్ప విజేత. [12] ఈ రెండు కురు రాజులు కురు రాజ్యాన్ని ఏకీకృతం చేయడంలో మరియు శ్రాచువా సంప్రదాయాల అభివృద్ధిలో నిర్ణయాత్మక పాత్ర పోషించారు. తరువాత పురాణములు మరియు సంప్రదాయాల్లో (ఉదా, మహాభారతంలో) ముఖ్యమైన వ్యక్తులలో కనిపిస్తారు. [3]


వైద్యం లేని సాల్వా (లేదా సాల్వి) తెగ ద్వారా ఓడిపోయిన తరువాత కురాస్ క్షీణించింది మరియు వేద సంస్కృతి యొక్క కేంద్రం తూర్పును పంచాల రాజ్యంగా మార్చింది, ఉత్తర ప్రదేశ్లో. The Kurus declined after being defeated by the non-Vedic Salva (or Salvi) tribe, and the center of Vedic culture shifted east, into the Panchala realm, in Uttar Pradesh.


[3] 3] హిందూపురం వరదలు [1] మరియు కురు కుటుంబానికి చెందిన తిరుగుబాటుల కారణంగా నాశనం కావడంతో, తరువాత వేద సంస్కృత సాహిత్యం ప్రకారం, కురాస్ రాజధాని తరువాత దిగువ దోయాబ్లో కౌసాంబికి బదిలీ చేయబడింది. [13] [14] ] [note 1]

According to post-Vedic Sanskrit literature, the capital of the Kurus was later transferred to Kaushambi, in the lower Doab, after Hastinapur was destroyed by
floo

[1]

వేద కాలంలో (క్రీస్తుపూర్వం 6 వ శతాబ్దం నాటికి), కురు రాజవంశం వరుసగా కురు మరియు వాట్సా జనపదాస్గా రూపొందాయి, ఇవి ఎగువ దోయాబ్ / ఢిల్లీ / హర్యానా మరియు దిగువ దోయాబ్లపై పాలవుతాయి. కురు రాజవంశం యొక్క వట్టా శాఖ కౌన్హంబి మరియు మథుర వద్ద శాఖలుగా విభజించబడింది. [16]

as well as because of upheavals in the Kuru family itself.[13][14][note 1] In the post Vedic period (by the 6th century BCE), the Kuru dynasty evolved into Kuru and Vatsa janapadas, ruling over Upper Doab/Delhi/Haryana and lower Doab, respectively. The Vatsa branch of the Kuru dynasty further divided into branches at Kaushambi and at Mathura.[16]

వెలుపలి లింకులు[మార్చు]

  1. 1.0 1.1 Pletcher 2010, p. 63.
  2. Witzel 1995, p. 6.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 3.5 3.6 3.7 3.8 Witzel 1995.
  4. 4.0 4.1 Samuel 2010.
  5. Hiltebeitel 2002.
  6. The Ganges In Myth And History
  7. Bellah, Robert N. Religion in Human Evolution (Harvard University Press, 2011), p. 492; citing Erdosy, George. "The prelude to urbanization: ethnicity and the rise of Late Vedic chiefdoms," in The Archaeology of Early Historic South Asia: The Emergence of Cities and States, ed. F. R. Allchin (Cambridge University Press, 1995), p. 75-98
  8. James Heitzman, The City in South Asia (Routledge, 2008), pp.12-13
  9. National Council of Educational Research and Training, History Text Book, Part 1, India
  10. Prāci-jyotī: Digest of Indological Studies (in ఆంగ్లం). Kurukshetra University. 1967-01-01. 
  11. Dalal, Roshen (2010-01-01). Hinduism: An Alphabetical Guide (in ఆంగ్లం). Penguin Books India. ISBN 9780143414216. 
  12. Raychaudhuri, H. C. (1972). Political History of Ancient India: From the Accession of Parikshit to the Extinction of the Gupta Dynasty, Calcutta:University of Calcutta, pp.11-46
  13. "District Kaushambi, Uttar Pradesh, India : Home". kaushambhi.nic.in. Archived from the original on 13 May 2016. Retrieved 8 May 2016. 
  14. "History of Art: Visual History of the World". www.all-art.org. Retrieved 2016-05-08. 
  15. Michael Witzel (1990), "On Indian Historical Writing"
  16. Political History of Uttar Pradesh; Govt of Uttar Pradesh, official website.


ఉదహరింపు పొరపాటు: <ref> tags exist for a group named "note", but no corresponding <references group="note"/> tag was found, or a closing </ref> is missing