మాహిష్మతి

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search

మాహిష్మతి భారతదేశంలో ఒక ప్రాచీన నగరం. ప్రస్తుత మధ్య ప్రదేశ్‌లో నర్మదా నది ఒడ్డున ఉన్నది. అయితే దాని ఖచ్చితమైన స్థానం తెలియకుండా ఉంది. అనేక ప్రాచీన గ్రంథాలలో ఇది ప్రస్తావించబడింది. పురాణమైన హైహయ పాలకుడు కార్తవీర్యార్జునుడు పాలించినట్లు చెబుతారు. అవంతి రాజ్య దక్షిణ భాగంలో మాహిష్మతి అత్యంత ముఖ్యమైన నగరం. తరువాతి కాలంలో అనూప సామ్రాజ్య రాజధానిగా సేవలు అందించింది. పరమార శాసనం ప్రకారం, 13 వ శతాబ్దం చివరి వరకు ఈ నగరం వర్ధిల్లిన్నట్లు తెలుస్తోంది.

ఆనవాళ్ళు[మార్చు]

Map showing Ujjayini and Pratishthana, with the two hypothesized locations (marked as star) of Mahishmati, which was located on the route connecting these two cities.

ప్రాచీన భారతీయ సాహిత్యంలో మాహిష్మతికి అనేక సూచనలు ఉన్నప్పటికీ, దాని ఖచ్చితమైన స్థానం స్పష్టంగా లేదు. మాహిష్మతి స్థానం గురించి ఈ కొన్ని విషయాలు ఇక్కడ:

  • ఇది నర్మదా నది ఒడ్డున ఉంది.
  • ఇది ఉజ్జయినికి దక్షిణాన, ప్రతిష్ఠానపురానికి ఉత్తరాన ఉంది. ఈ రెండు నగరాలను ( సుత్త నిపాత ప్రకారం) కలిపే మార్గంలో ఉంది. ఉజ్జయిని నుండి ప్రయాణం ప్రారంభించిన ఒక ప్రయాణికుడు మాహిష్మతి వద్ద సూర్యోదయాన్ని చూశాడని పతంజలి పేర్కొన్నాడు.
  • ఇది అవంతి రాజ్యంలో ఉంది. కొంతకాలం పాటు అవంతి సమీపంలోని వేరే రాజ్యంలో భాగంగా ఉంది. కొంతకాలం పాటు ఉజ్జయిని స్థానంలో రాజధానిగా కూడా ఉంది. అవంతి నుండి వేరుపడిన అనూప వంటి రాజ్యాలకు రాజధానిగా కూడా ఉంది.
  • అవంతీ రాజ్యాన్ని వింధ్య పర్వత శ్రేణి రెండు భాగాలుగా విభజించేది. రాజ్యానికి ఉత్తర భాగంలో ఉజ్జయిని ఉండగా, దక్షిణాన మాహిష్మతి ఉంది.

మధ్య ప్రదేశ్‌లో నర్మదా నది తీరం వెంబడి ఉన్న అనేక నగరాలను ప్రాచీన మాహిష్మతి అని పేర్కొంటూంటారు.

మాంధాత లేదా ఓంకారేశ్వర్[మార్చు]

ఎఫ్.ఇ.పార్గిటర్,[1] జి.సి.మెండిస్,[2] తదితరులు మాంధాత దీవిని (ఓంకారేశ్వర్) మాహిష్మతి అని భావించారు.

రఘువంశం లోని వివరాల ప్రకారం మాహిష్మతి ఒక దీవిపై ఉందని స్పష్టమౌతోందని పార్గిటర్ చెప్పాడు. పైగా మాంధాత రాజు కుమారుడు ముచికుందుడు మాహిష్మతి స్థాపకుడని హరివంశం చెబుతోందని కూడా అతడు అన్నాడు.[3]

పరమార రాజు దేవపాలుడి సా.శ 1225 నాటి శాసనం మాంధాత వద్ద కనుగొన్నారు. బ్రాహ్మణులకు ఒక గ్రామాన్ని దానం చేసిన సంగతి ఈ శాసనంలో ఉంది. రాజు మాహిష్మతి వద్ద ఉంటున్న సమయంలో ఈ దానం చేసినట్లు కూడా శాసనం పేర్కొంది.[4]

మహేశ్వర్[మార్చు]

నేటి మహేశ్వర్ ఆనాటి మాహిష్మతి అని హెచ్.డి. సంకాలియా,[5] పి.ఎన్.బోస్[6] ఫ్రాన్సిస్ విల్‌ఫోర్డ్[6] తదితరులు చెప్పారు. పార్గిటర్ దీన్ని విమర్శించాడు. రెండు పేర్లకూ ఉన్న సామ్యాన్ని బట్టి తమ పట్టణానికి గొప్పదనం ఆపాదించేందుకు, మహేశ్వర్ ఆనాటి మాహిష్మతియేనని పట్టణం లోని పూజారులు చెప్పారని అతడు అన్నాడు.[7]

కాలదోషం పట్టిన ఇతర గుర్తింపులు[మార్చు]

మాండ్లా పట్టణం మాహిష్మతి అని అలెగ్జాండర్ కన్నింగ్‌హామ్,[8] జాన్ ఫెయిత్‌ఫుల్ ఫ్లీట్,[9] గిరిజా శంకర్ అగర్వాల్[10] లు చెప్పారు. అయితే, ఆధునిక చారిత్రికులు ఈ వాదనను తోసిపుచ్చారు.[7] మాహిష్మతి పాత మైసూరు రాజ్యం (నేటి కర్ణాటక) లోనిదని బి.లెవిస్ రైస్ గుర్తించాడు. సహదేవుడు కావేరి నదిని దాటి, మాహిష్మతిలో ప్రవేశించాడన్న మహాభారతం లోని ప్రస్తావనను బట్టి ఆయన ఈ వాదన చేసాడు. అయితే, దక్షిణ భారతంలోని కావేరి మాత్రమే కాకుండా, మాంధాత వద్ద నర్మదా నదిలో సంగమించే కావేరి మరొకటి కూడా ఉంది.[7]

ప్రాచీన సాహిత్యంలో మాహిష్మతి ప్రస్తావనలు[మార్చు]

సంస్కృత గ్రంథాలు[మార్చు]

సంస్కృత ఇతిహాసం రామాయణ మాహిష్మతి మీద రాక్షా రాజు రావణ దాడి గురించి ప్రస్తావిస్తుంది. ఇష్షాకు కుమారుడు దశాశ్వా మాహిష్మతి రాజుగా ఉన్నాడని అనుషుసానా పర్వం చెపుతుంది. హయహాయ రాజు కార్తవిర్య అర్జున తన రాజధాని మహిషమతి నుండి మొత్తం భూమిని పాలించినట్లు పేర్కొనబడింది. అతను భార్గవ రామ చేతిలో చంపబడ్డాడు.

మహాత్మాత అహంతి రాజ్యం నుండి వైవిధ్యమైన రాజ్యంలో భాగంగా మాహిష్మతిని పేర్కొన్నారు. పాశ్వా జనరల్ సహదేవా మాహిష్మతిపై దాడి చేసి, తన పాలకుడు నిలను ఓడించాడు అని సభాస పర్వ చెపుతుంది. మాహిష్మతి యొక్క రాజు నిలా కురుక్షేత్ర యుద్ధంలో నాయకుడిగా ప్రస్తావించబడింది,

హరివంశ (33.1847) మాహిష్మతి స్థాపకుడు మహీష్మంతగా, సహ్యాజ కుమారుడిగా మరియు హయహాయ ద్వారా యాదు వంశీకుడైన ఒక వ్యక్తిగా పేర్కొన్నారు . మరో ప్రదేశంలో, నగరం యొక్క స్థాపకుడు ముకుకుందగా , రాముని పూర్వీకుడుగా పేర్కొన్నారు. అతను రాకీ పర్వతాలలో మాహిష్మతి మరియు పురీకా నగరాలను నిర్మించాడని చెపుతుంది.

మరొక నివేదిక ప్రకారం కార్తవిరియా అర్జునుడు నాగ చీఫ్ కార్కోటాక నాగ నుండి మాహిష్మతి నగరాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని తన కోట రాజధానిగా చేసాడు.

పాలి గ్రంథాలు[మార్చు]

బౌద్ధ పాఠం దిఘా నికాయ మహాహిమను అవంతి రాజధానిగా పేర్కొంది, అంజుతార నికాయ పేర్కొంటూ, ఉజ్జయినీ అవంతి రాజధాని అని పేర్కొన్నారు. [16] మహా-గోవింద సుట్టన్తా అహింతా రాజధానిగా మాహిష్మతిగా పేర్కొంది, దీని రాజు ఒక వెసబూ. అవంతి యొక్క రాజధాని ఉజ్జయినీ నుండి మాహిష్మతి వరకు తాత్కాలికంగా బదిలీ చేయబడటం సాధ్యమే.

దీపవంశ మహీసా అని పిలవబడే భూభాగాన్ని ప్రస్తావించింది, దీనిని మహీసా- రట్ట ("మహీసా దేశం") అని వర్ణించింది. మహావంశ ఈ ప్రాంతాన్ని మండలంగా వర్ణించి, మహిషా-మండల అని పిలుస్తారు . 5 వ శతాబ్దానికి చెందిన బౌద్ధ బౌద్ధ బౌద్ధఘోసా ఈ భూభాగాన్ని రత్తం-మహిషం , మహాశకా-మండల మరియు మహిష్మాకా వంటివి . మాహిష్మతి ఈ ప్రాంతం యొక్క రాజధాని అని జాన్ ఫెయిత్ఫుల్ ఫ్లీట్ సిద్ధాంతీకరించారు, ఈ పేరు "మహిా" అనే పేరుతో పెట్టబడింది. ఇది మహాభారతలోని భిష్మ పర్వవలో దక్షిణ రాజ్యంగా ( విన్ధయాస్ మరియు నర్మదా దక్షిణంగా ఉంది) వర్ణించబడింది, ఇది "మహిషాక" వలె కనిపిస్తుంది.

తెలుగు[మార్చు]

మహాభారతంలో, ఒక సంప్రదాయ సాంప్రదాయం వివరణ ఉంది, అక్కడ పౌర సంస్థగా వివాహం చేసుకున్న మిహిషుమతి మిగిలిన ఆర్యవర్టాలో కాకుండా, సార్వభౌమత్వం కాదు, ఇది తెలుగు భాషా ఆంధ్ర మహాభారతంలో 'సభ సమావే'లో వ్యాఖ్యానించబడింది.

పురాణాల ప్రకారం, మహీష్మతీ ని పాలించిన నిసా అనే నిషా రాజు ఉంది. రాజు నిలకు చాలా అందమైన కుమార్తె ఉంది. అక్ని (అగ్నిప్రమాదము) ఆమెతో ప్రేమలో పడింది, ఇది పరస్పరం వేయబడింది. యువరాణి ఎల్లప్పుడూ తన తండ్రి పవిత్రమైన అగ్ని సమీపంలో ఉండటానికి ఉపయోగించబడింది, దీని వలన అది బలంగా మెరిసిపోతుంది. మరియు రాజు నిల యొక్క పవిత్రమైన అగ్ని, ఆమెను పెదవులమీద సున్నితమైన శ్వాసతో ఆందోళన చెందుతూనే ఉండదు. అవ్నీ, బ్రహ్మణ్ యొక్క రూపాన్ని దీర్ఘంగా యువరాణితో ప్రేమించడం మొదలవుతుంది. కానీ, ఒక రోజు ఆ జంట రాజును కనుగొన్నాడు, అతను కోపంగా మారింది. చట్టం ప్రకారం, బ్రాహ్మణ్ని శిక్షించాలని ఆదేశించాడు. ఈ ప్రముఖ దేవత కోపంతో తొందరగా ఉండి భయంకరమైన జ్వాల చూస్తూ, రాజు భయపడి, తన తలపై నేలపై పడిపోయాడు. రాజు అక్నికు చెందినవాడు మరియు అతను వేదాల మూలం, నాలెడ్జ్ మరియు ధర్మ మూలానికి బాధ్యత వహించే దేవుడిని శిక్షించలేడని చెప్తాడు. పాజిఫైడ్ అక్ని తరువాత నిషాడాకు వరం, మరియు కింగ్ ఏవైనా దండయాత్రల నుండి తన రాజ్య పరిరక్షణకు అభ్యర్థిస్తాడు. రాజు తన రాజ్యంలో సంపూర్ణ పవిత్రమైన ప్రేమ నుండి ఆనందాన్ని పవిత్రం చేయాలనే పరిస్థితిలో తన రాజ్యాన్ని కాపాడటానికి సవాలు చేస్తాడు.

సంవత్సరాల తర్వాత, పురాణ యుధ్ధంలో విజయం సాధించిన యుధ్ధీతరాన్ని భూమిపై ప్రతి ఒక్కరి మీద గెలిచి యాగ్నా నిర్వహించాలని యోచిస్తోంది. సహదేవుడు , పాండవుల అతి చిన్నది అయిన అజ్ఞాని నిషడా రాజ్యమును కాపాడుతున్నాడని తెలుసుకున్నది, అజ్ని లార్డ్ ప్రార్థిస్తుంది మరియు అక్కడ సౌరాష్ట్ర రాజ్యమునకు కదులుతుంది.

ఎపిగ్రఫిక్ రికార్డులు[మార్చు]

6 వ మరియు 7 వ శతాబ్దాలలో, మహిషిమతి కలాచూరి రాజ్యానికి రాజధానిగా ఉండేది. [19]

ప్రస్తుతం 11 వ మరియు 12 వ శతాబ్దపు రాజ్యాలు ప్రస్తుత దక్షిణ భారతదేశంలో హాయిహేయ పూర్వీకులని పేర్కొన్నాయి. వారు "వారి పట్టణాలలో ఉత్తమమైన మహాహిమ లార్డ్" పేరుతో వారి ఉద్భవించిన స్థలాన్ని సూచించారు. [2]

13 వ శతాబ్దం చివరి నాటికి మాహిష్మతి ఒక అభివృద్ధి చెందుతున్న నగరంగా కనిపిస్తుంది. 1225 CE పరమార రాజు దేవపల శాసనం అతను మాహిష్మతి వద్ద ఉన్నాడని పేర్కొన్నాడు.

బాహుబలి తెలుగు చిత్రం[మార్చు]

తెలుగు చలనచిత్ర పరిశ్రమలో ఓ జానపద కథతో రెండు భాగాలుగా రూపొందించబడింది బాహుబలి. మొదటి భాగంగా బాహుబలి – ద బిగినింగ్ సినిమా 2015వ సంవత్సరం జూలై 10వ తేదీన విడుదలయింది. రెండవ భాగం బాహుబలి:ద కన్‌క్లూజన్ లేదా బాహుబలి 2 2017 ఏప్రిల్ 28న విడుదలైనది.

సూచనలు[మార్చు]

  • జేమ్స్ జి. లాచ్ఫెల్డ్ (2002). ది ఇలస్ట్రేటెడ్ ఎన్సైక్లోపీడియా ఆఫ్ హిందూయిజం: AM . ది రోసెన్ పబ్లిషింగ్ గ్రూప్. p. 410. ISBN 978-0-8239-3179-8 .
  • పి. భట్టాచార్య (1977). ప్రారంభ రికార్డ్స్ నుండి మధ్యప్రదేశ్ యొక్క హిస్టారికల్ జియోగ్రఫీ . మోతిలాల్ బానరిస్దాస్ . pp. 170-175. ISBN 978-81-208-3394-4 .
  • VS కృష్ణన్; పిన్ శ్రీవాస్తవ్; రాజేంద్ర వర్మ (1994). మధ్యప్రదేశ్ జిల్లా గెజిటర్స్: షజాపూర్ . ప్రభుత్వం సెంట్రల్ ప్రెస్, మధ్యప్రదేశ్. p. 12.
  • హరిహార్ పాండా (2007). ప్రొఫెసర్ హెచ్సీ రాయచాదురి, ఒక చరిత్రకారుడిగా . ఉత్తర బుక్ సెంటర్. p. 23. ISBN 978-81-7211-210-3 .
  • ది క్వార్టర్లీ జర్నల్ ఆఫ్ ది మిథిక్ సొసైటీ (బెంగుళూరు) . 1911. పే. 65.
  • GC మెండిస్ (1 డిసెంబర్ 1996). ది ఎర్లీ హిస్టరీ ఆఫ్ సిలోన్ అండ్ ఇట్స్ రిలేషన్స్ విత్ ఇండియా అండ్ అదర్ ఫారిన్ కంట్రీస్ . ఆసియా విద్యా సేవలు. p. 31. ISBN 978-81-206-0209-0
  • త్రివేది 1991 , పేజీలు 175-177.

హస్ముఖ్లాల్ ధ్రజలాల్ సంకల్యా (1977). ఇండియన్ హిస్టరీ అండ్ ఆర్కియాలజీ యొక్క కోణాలు . BR p. 218.

  • PN బోస్ (1882). మాహిష్మతి మీద గమనిక . ఇండియన్ హిస్టరీ కాంగ్రెస్ ప్రొసీడింగ్స్ . కలకత్తా, ఇండియా: ఆసియాటిక్ సొసైటీ. p. 129.
  • మధ్యప్రదేశ్ జిల్లా గెజిటర్స్: రాజ్ఘర్ . ప్రభుత్వ సెంట్రల్ ప్రెస్, మాహిష్మతి. 1996. పే. 175.
  • ఫ్లీట్, JF (2011). "XII మహాహిమండల మరియు మాహిష్మతి". జర్నల్ ఆఫ్ ది రాయల్ ఆసియాటిక్ సొసైటీ ఆఫ్ గ్రేట్ బ్రిటన్ & ఐర్లాండ్ . 42 (02): 425-447. డోయి : 10.1017
  • హార్థోష్ సింగ్ బాల్ (19 డిసెంబర్ 2013). నీటిని మూసివేయండి . హర్పెర్ కాలిన్స్ ఇండియా. p. 69. ISBN 978-93-5029-706-3 .

సుబోధ్ కపూర్ (2002). ఎన్సైక్లోపెడియా అఫ్ ఏన్షియంట్ ఇండియన్ జియోగ్రఫీ, వాల్యూం 2 . జెనెసిస్ పబ్లిషింగ్ ప్రెవేట్ లిమిటెడ్ p. 435. ISBN 9788177552997 .

  • పార్జిటర్, FE (1972) [1922]. పురాతన భారతీయ హిస్టారికల్ ట్రెడిషన్ , ఢిల్లీ: మోతిలాల్ బానరిస్దాస్, pp. 263,263fn3.
  • పార్జిటర్, FE (1972) [1922]. పురాతన భారతీయ హిస్టారికల్ ట్రెడిషన్ , ఢిల్లీ: మోతిలాల్ బానరిస్దాస్, p.265-7
  • మణికా చక్రబర్తి (1981). మాల్వా ఇన్ పోస్ట్-మౌర్య కాలం: ఎ క్రిటికల్ స్టడీ విత్ స్పెషల్ ఎంఫసిస్ ఆన్ నమిస్మాటిక్ ఎవిడెన్సెస్ .పుంతి పాస్టాక్.
  • మహాభారతంలో మాహిష్మతి కథ ఆంధ్ర మహాభారత

"కలాచూరిస్ అఫ్ మహీషిమతి" . కాయిన్ఇండియాపునరుద్ధరించబడింది 2012-01-08"బాహుబలి మాహిష్మతి రాజ్యంలో సెట్" .

మూలాలు[మార్చు]

  1. The Quarterly Journal of the Mythic Society (Bangalore). 1911. p. 65.
  2. G.C. Mendis (1 December 1996). The Early History of Ceylon and Its Relations with India and Other Foreign Countries. Asian Educational Services. p. 31. ISBN 978-81-206-0209-0.
  3. PK Bhattacharya (1977). Historical Geography of Madhya Pradesh from Early Records. Motilal Banarsidass. pp. 170–175. ISBN 978-81-208-3394-4.
  4. Trivedi 1991, pp. 175-177.
  5. Hasmukhlal Dhirajlal Sankalia (1977). Aspects of Indian History and Archaeology. B. R. p. 218.
  6. 6.0 6.1 PN Bose (1882). Note on Mahishmati. Proceedings of the Indian History Congress. Calcutta, India: Asiatic Society. p. 129.
  7. 7.0 7.1 7.2 PK Bhattacharya (1977). Historical Geography of Madhya Pradesh from Early Records. Motilal Banarsidass. pp. 170–175. ISBN 978-81-208-3394-4.
  8. Madhya Pradesh District Gazetteers: Rajgarh. Government Central Press, Mahishmati. 1996. p. 175.
  9. Fleet, J. F. (2011). "XII. Mahishamandala and Mahishmati". Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain & Ireland. 42 (02): 425–447. doi:10.1017/S0035869X00039605. ISSN 0035-869X.
  10. Hartosh Singh Bal (19 December 2013). Water Close Over Us. HarperCollins India. p. 69. ISBN 978-93-5029-706-3.