ఇగ్నాజ్ సెమ్మెల్‌వెయిస్

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఇగ్నాజ్ సెమ్మెల్‌వెయిస్
An engraved portrait of Semmelweis: a mustachioed, balding man in formal attire, pictured from the chest up.
డా. ఇగ్నాజ్ సెమ్మెల్వెస్, 1860లో తన 42వ యేట
జెనె డోబీ చేత రాగి పలకపై చెక్కడం
జననంసెమ్మెల్విస్ ఇగ్నాజ్ పులొఫ్
(1818-07-01) 1818 జూలై 1
బుడా, కింగ్‌డం ఆఫ్ హంగరీ (ప్రస్తుతం బుడాపేస్ట్ లో భాగం)
మరణం1865 ఆగస్టు 13 (1865-08-13)(వయసు 47)
ఓబెర్‌డోబ్లింగ్, ఆస్ట్రియా రాజ్యం (ప్రస్తుతం వియన్నాలో భాగం)
పౌరసత్వంహంగరీ రాజ్యం
రంగములుప్రసూతి, శస్త్రచికిత్సలు
పూర్వ విద్యార్థివియన్నా విశ్వవిద్యాలయం
బుడాపేస్ట్ విశ్వవిద్యాలయం
ప్రసిద్ధి1847 నుండి ప్రసూతి క్లినిక్‌లలో చేతి క్రిమిసంహారక ప్రమాణాలను పరిచయం

ఇగ్నాజ్ ఫిలిప్ప్ సెమ్మెల్‌వెయిస్ [upper-alpha 1] ( 1818 జూలై 1 – 1865 ఆగస్టు 13) హంగేరియన్ వైద్యుడు, శాస్త్రవేత్త, అతనిని ఆంటీసెప్టిక్ విధానాల ప్రారంభ మార్గదర్శకుడిగా పిలుస్తారు. చేతులు కడుక్కోవడం వల్ల కలిగే వైద్య ప్రయోజనాలను కనుగొన్న మొట్టమొదటి వ్యక్తిగా విస్తృతంగా నివేదించబడింది. ప్రసూతి క్లినిక్‌లలో చేతిపై రోగ క్రిమి నిర్మూలనం ద్వారా ప్యూర్పెరల్ జ్వరం (దీనిని "చైల్డ్ బెడ్ ఫీవర్" అని కూడా పిలుస్తారు) తీవ్రంగా తగ్గించవచ్చని సెమ్మెల్విస్ కనుగొన్నాడు. అందువల్ల అతను "తల్లుల రక్షకుడు"గా వర్ణించబడ్డాడు[1]. 19 వ శతాబ్దం మధ్యలో ఆసుపత్రులలో ప్యూర్పెరల్ జ్వరం సాధారణం, తరచుగా ప్రాణాంతకం. 1847 లో వియన్నా జనరల్ హాస్పిటల్ మొదటి ప్రసూతి క్లినిక్‌లో పనిచేస్తున్నప్పుడు " క్లోరినేటెడ్ సున్నం ద్రావణం"తో చేతులు కడుక్కోవడం సెమెల్వీస్ ప్రతిపాదించాడు. ఇక్కడ వైద్యుల వార్డులలో మరణాలు మంత్రసాని వార్డుల మరణాల కంటే మూడు రెట్లు ఎక్కువ[2]. అతను ఎటియాలజీ, కాన్సెప్ట్, ప్రొఫిలాక్సిస్ ఆఫ్ చైల్డ్బెడ్ ఫీవర్లో తన పరిశోధనలను తెలియజేస్తూ పుస్తకాన్ని ప్రచురించాడు.

ఫలితాలకోసం వివిధ ప్రచురణలు ఉన్నప్పటికీ, చేతులు కడుక్కోవడం మరణాలను 1% కన్నా తక్కువకు తగ్గించినప్పటికీ, సెమ్మెల్విస్ పరిశీలనలు ఆ సమయంలో స్థాపించబడిన శాస్త్రీయ, వైద్య అభిప్రాయాలతో విభేదించాయి. అతని ఆలోచనలను వైద్య సంఘం తిరస్కరించింది. సెమ్మెల్వీస్ తన పరిశోధనలకు ఆమోదయోగ్యమైన శాస్త్రీయ వివరణ ఇవ్వలేదు. కొంతమంది వైద్యులు చేతులు కడుక్కోవాలన్న అతని సూచనతో మనస్తాపం చెంది, అతనిని ఎగతాళి చేశారు. 1865 లో, ఎక్కువగా మాట్లాడే సెమ్మెల్విస్ నాడీ విచ్ఛిన్నానికి గురై,అతని సహోద్యోగి ఆశ్రయం పొందాడు. అతను కేవలం 14 రోజుల తరువాత, 47 సంవత్సరాల వయస్సులో, గార్డులచే కొట్టబడిన తరువాత, అతని కుడి చేతిలో గ్యాంగ్రేనస్ గాయం వల్ల మరణం సంభవించి ఉండవచ్చు. లూయిస్ పాశ్చర్ సూక్ష్మక్రిమి సిద్ధాంతాన్ని ధ్రువీకరించినప్పుడు, సెమ్మెల్విస్ అభ్యాసం విస్తృతంగా ఆమోదం పొందింది. ఫ్రెంచ్ మైక్రోబయాలజిస్ట్ పరిశోధనపై పనిచేసిన జోసెఫ్ లిస్టర్, పరిశుభ్రమైన పద్ధతులను ఉపయోగించి సాధన చేసి, గొప్ప విజయాలు సాధించారు.

కుటుంబం, బాల్య జీవితం[మార్చు]

At left, a painted portrait of a woman in a black dress with a frilled hood and ruffled collar. At right, a painted picture of a man in a black coat wearing a cravat.
Teréz Müller and József Semmelweis, the parents of Ignaz Semmelweis
A painted portrait of a boy in a black coat and a red shirt, holding a book in his right hand.
Ignaz Semmelweis as a child in 1830

ఇగ్నాజ్ సెమ్మెల్విస్ 2018 జూలై 1న హంగేరిలోని బుడాకు పొరుగున ఉన్న టాబన్‌లో జన్మించాడు. ఈ రోజు అది బుడాపెస్ట్‌లో భాగం. అతను జుజ్సెఫ్ సెమ్మెల్వీస్, టెరెజ్ ముల్లెర్ అనే సంపన్న కుటుంబానికి చెందిన దంపతులకు గల 10 మంది సంతానంలో ఐదవ వానిగా జన్మించాడు. అతను 1806 లో బుడాలో ఒక దుకాణాన్ని స్థాపించడానికి అనుమతి పొందాడు. అదే సంవత్సరంలో, సుగంధ ద్రవ్యాలు, సాధారణ వినియోగ వస్తువుల కోసం టోకు వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించాడు. 1810 నాటికి, అతను ధనవంతుడు, కోచ్ (వాహనం) బిల్డర్ ఫెలాప్ ముల్లెర్ కుమార్తె టెరాజ్ ముల్లర్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు[3]. ఇగ్నాజ్ సెమ్మెల్విస్ 1837 శరదృతువులో వియన్నా విశ్వవిద్యాలయంలో న్యాయవిద్యను అభ్యసించడం ప్రారంభించాడు. కాని తరువాతి సంవత్సరం నాటికి, తెలియని కారణాల వల్ల, అతను వైద్యానికి మారిపోయాడు. అతను 1844 లో డాక్టర్ ఆఫ్ మెడిసిన్ డిగ్రీని పొందాడు. తరువాత, అంతర్గత ఔషధం కోసం ఒక క్లినిక్‌లో అపాయింట్‌మెంట్ పొందడంలో విఫలమైన తరువాత, సెమ్మెల్విస్ ప్రసూతి శాస్త్రంలో ప్రత్యేకత సాధించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

మృతప్రాయమైన విష సిద్ధాంతం[మార్చు]

1846 జూలై 1 [4][5][upper-alpha 2]న వియన్నా జనరల్ హాస్పిటల్ మొదటి ప్రసూతి క్లినిక్‌లో ప్రొఫెసర్ జోహన్ క్లైన్‌కు సహాయకుడిగా సెమ్మెల్విస్ నియమించబడ్డాడు. యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఆసుపత్రిలో ఈ రోజు పోల్చదగిన స్థానం "చీఫ్ రెసిడెంట్"[6]. ప్రొఫెసర్ రౌండ్లలో ప్రతి ఉదయం రోగులను పరీక్షించడం, కష్టమైన డెలివరీలను పర్యవేక్షించడం, ప్రసూతి శాస్త్ర విద్యార్థులకు బోధించడం, రికార్డుల "గుమస్తా"గా ఉండటం అతని విధులు. 

చట్టవిరుద్ధమైన పిల్లల శిశుహత్య సమస్యలను పరిష్కరించడానికి ఐరోపా అంతటా ప్రసూతి సంస్థలను ఏర్పాటు చేశారు. వాటిని ఉచిత సంస్థలుగా ఏర్పాటు చేసి, శిశువులను చూసుకోవటానికి ముందుకొచ్చారు, ఇది వేశ్యలతో సహా బలహీన మహిళలకు ఆకర్షణీయంగా మారింది. ఉచిత సేవలకు బదులుగా, వైద్యులు, మంత్రసానుల శిక్షణకు మహిళలు బోధనాంశంగా ఉండేవారు. రెండు ప్రసూతి క్లినిక్‌లు వియన్నా ఆసుపత్రిలో ఉన్నాయి. ప్యూర్పెరల్ జ్వరం కారణంగా మొదటి క్లినిక్‌లో సగటు తల్లి మరణాల రేటు 10% ఉంది. రెండవ క్లినిక్ రేటు గణనీయంగా తక్కువగా ఉంది అనగా సగటున 4% కన్నా తక్కువ ఉండేది. ఈ వాస్తవం ఆసుపత్రి వెలుపల అందరికీ తెలిసింది. రెండు క్లినిక్‌లు వరుస రోజులలో ప్రవేశించబడినప్పటికీ మొదటి క్లినిక్ కు గల చెడ్డ పేరు కారణంగా మహిళలు రెండవ క్లినిక్‌లో ప్రవేశించమని వేడుకునేవారు[7]. మొదటి క్లినిక్‌లో ప్రవేశించవద్దని మోకాళ్లపై వేడుకుంటున్న నిరాశ గల మహిళలను సెమ్మెల్వీస్ వివరించాడు[8]. దీని కంటే కొంతమంది మహిళలు వీధుల్లో జన్మనివ్వడానికి కూడా ఇష్టపడేవారు. ఆసుపత్రికి వెళ్లే మార్గంలో ఆకస్మిక జన్మనిచ్చినట్లు నటిస్తుండేవారు. దీని అర్థం వారు క్లినిక్‌లో ప్రవేశించకుండానే పిల్లల సంరక్షణ ప్రయోజనాలకు అర్హత పొందుతారు. వీధి ప్రసవాలు చేసే మహిళల్లో ప్యూర్పెరల్ జ్వరం చాలా అరుదు అని సెమ్మెల్విస్ అవాక్కయ్యాడు. "నాకు, వీధి జననాలు అనుభవించిన రోగులు క్లినిక్‌లో ప్రసవించిన వారిలాగే కనీసం అనారోగ్యానికి గురవుతారని తార్కికంగా అనిపించింది. [...] క్లినిక్ వెలుపల ప్రసవించిన వారిని ఈ విధ్వంసక తెలియని స్థానిక ప్రభావాల నుండి రక్షించినది ఏమిటి?"[9] అని ఆలోచించాడు.

Semmelweis statue at the University of Tehran

రెండవ క్లినిక్ కంటే ప్యూర్పెరల్ జ్వరం కారణంగా తన మొదటి క్లినిక్లో మరణాల రేటు చాలా ఎక్కువగా ఉందని సెమ్మెల్విస్ తీవ్రంగా బాధపడ్డాడు. ఇది "జీవితం నిరుపయోగంగా అనిపించింది కాబట్టి నన్ను చాలా దయనీయంగా చేసింది". రెండు క్లినిక్‌లు దాదాపు ఒకే పద్ధతులను ఉపయోగించాయి, సెమ్మెల్విస్ మతపరమైన పద్ధతులతో సహా అన్ని తేడాలను తొలగించడం ప్రారంభించాడు. అక్కడ పనిచేసిన వ్యక్తులు మాత్రమే పెద్ద తేడా. మొదటి క్లినిక్ వైద్య విద్యార్థులకు బోధనా సేవ కాగా, రెండవ క్లినిక్ 1841 లో మంత్రసానుల బోధన కోసం మాత్రమే ఎంపిక చేయబడింది.

Puerperal fever mortality rates for the First and Second Clinics at the Vienna General Hospital 1841–1846: The First Clinic has the higher mortality rate.
వియన్నా జనరల్ హాస్పిటల్ 1841-1846లో మొదటి, రెండవ క్లినిక్ కోసం ప్యూర్పెరల్ జ్వరం మరణాల రేట్లు. (ఎక్కువ సంవత్సరాలు డేటా అందుబాటులో ఉంది.)
  మొదటి క్లినిక్   రెండవ క్లినిక్
సంవత్సరం జననాలు మరణాలు రేటు (%)   జననాలు మరణాలు రేటు (%)
1841 3,036 237 7.8   2,442 86 3.5
1842 3,287 518 15.8   2,659 202 7.6
1843 3,060 274 9.0   2,739 164 6.0
1844 3,157 260 8.2   2,956 68 2.3
1845 3,492 241 6.9   3,241 66 2.0
1846 4,010 459 11.4   3,754 105 2.8

రెండవ క్లినిక్ ఎల్లప్పుడూ రద్దీగా ఉంటుంది. ఇంకా మరణాలు తక్కువగా ఉన్నందున అతను "రద్దీ"ను ఒక కారణంగా పేర్కొన్నాడు. వాతావరణం ఒకే విధంగా ఉన్నందున అతను దీనికి వాతావరణాన్ని ఒక కారణంగా పరిగణించలేదు. 1847 లో, అతని మంచి స్నేహితుడు జాకోబ్ కొల్లెట్‌స్కా మరణం తరువాత, పోస్ట్ మార్టం పరీక్ష చేస్తున్నప్పుడు అనుకోకుండా విద్యార్థి శస్త్రవైద్యుని కత్తితో ఉక్కిరిబిక్కిరి అయ్యాడు. కొల్లెట్‌స్కా స్వంత శవపరీక్షలో ప్యూర్పెరల్ జ్వరంతో మరణిస్తున్న మహిళల మాదిరిగానే పాథాలజీని చూపించారు. సెమెల్వీస్ వెంటనే కాడెరిక్ కాలుష్యం, ప్యూర్పెరల్ జ్వరం మధ్య సంబంధాన్ని ప్రతిపాదించాడు.

అతను, వైద్య విద్యార్థులు శవపరీక్ష గది నుండి మొదటి ప్రసూతి క్లినిక్‌లోనికి వెళ్ళి రోగులకు పరీక్షించినపుడు శవపరీక్ష గది నుండి వారి చేతుల్లో "కాడవరస్ కణాలు" తీసుకువెళ్లారని ఆతను తేల్చాడు. రెండవ క్లినిక్‌లోని విద్యార్థి మంత్రసానిలు, శవపరీక్షల్లో నిమగ్నమై, శవాలతో సంబంధం లేనివారు. అందువలన మరణాల రేటు చాలా తక్కువగా ఉందని వివరించాడు.

వ్యాధి యొక్క సూక్ష్మక్రిమి సిద్ధాంతం వియన్నాలో ఇంకా అంగీకరించబడలేదు. అందువల్ల, సెమ్మెల్విస్ చైల్డ్ బెడ్ జ్వరం కలిగించే కొంత తెలియని "కాడావెరస్ పదార్థం" ఉందని నిర్ధారించాడు. శవపరీక్ష పని, రోగుల పరీక్షల మధ్య చేతులు కడుక్కోవడానికి క్లోరినేటెడ్ సున్నం (కాల్షియం హైపోక్లోరైట్) ఉపయోగించే విధానం ఒక పరిష్కారంగ అతను ఏర్పాటు చేసాడు. సోకిన శవపరీక్ష కణజాలం వాసనను తొలగించడానికి ఈ క్లోరినేటెడ్ ద్రావణం ఉత్తమంగా పనిచేస్తుందని అతను కనుగొన్నాడు, అందువల్ల ఈ పదార్థం ద్వారా ఊహాజనితంగా వ్యాప్తి చెందుతున్న "విషపూరిత" లేదా కలుషితమైన "కాడెరిక్" ఏజెంట్‌ను నాశనం చేశాడు.

ఫలితం మొదటి క్లినిక్‌లో రెండవ క్లినిక్‌తో పోల్చితే మరణాల రేటు 90% క్షీణించింది. 1847 ఏప్రిల్ లో మరణాల రేటు 18.3%. మే మధ్యలో చేతులు కడుక్కోవడం ప్రారంభించిన తరువాత, జూన్‌లో 2.2%, జూలై 1.2%, ఆగస్టు 1.9% మరణాల రేటు వచ్చింది. ఈ ఆవిష్కరణ తరువాత సంవత్సరంలో, శరీర నిర్మాణ ధోరణి ప్రవేశపెట్టిన తరువాత మొదటిసారి, మరణ రేటు రెండు నెలల్లో సున్నా వచ్చింది.

పిల్లల జ్వరాన్ని తగ్గించే ప్రయత్నాలు[మార్చు]

సెమ్మెల్విస్ పరికల్పనలో ఒకే ఒక కారణం ఉంది. అది అన్నింటికీ పరిశుభ్రత. ఆ సమయంలో ఈ పరిశుభ్రత ఎక్కువ మందిచే విస్మరించబడింది, తిరస్కరించబడింది లేదా ఎగతాళి చేయబడింది. రాజకీయ కారణాల వల్ల అతన్ని ఆసుపత్రి నుండి తొలగించారు. వియన్నాలోని వైద్య సంఘం వేధింపులకు గురిచేసింది, చివరికి బుడాపేస్టు వెళ్ళవలసి వచ్చింది.

వైద్య వృత్తి పట్ల ఉదాసీనతతో సెమ్మెల్విస్ ఆగ్రహం వ్యక్తం చేశాడు. ప్రముఖ యూరోపియన్ ప్రసూతి వైద్యులకు బహిరంగంగా, కోపంగా లేఖలు రాయడం ప్రారంభించాడు. కొన్ని సార్లు వారిని బాధ్యతా రహితమైన హంతకులుగా వారు చేసిన పనిని ఖండించాడు. అతని సమకాలీనులు, అతని భార్యతో సహా, అతనికి మతి భ్రమించిందని నమ్మాడు. 1865లో అతను సాధించిన పురోగతికి దాదాపు ఇరవై సంవత్సరాల తరువాత అతనిని లాండెసిరెనన్‌స్టాల్ట్ డోబ్లింగ్ (ప్రాంతీయ మతిస్థిమితం లేని ఆశ్రయం) లో చేర్చారు. అతను 14 రోజుల తరువాత సెప్టిక్ షాక్‌తో మరణించాడు. కానీ బహుశా గార్డులచే తీవ్రంగా కొట్టబడిన ఫలితంగా మరణించి ఉండవచ్చు.

సెమ్మెల్విస్ పరిశోధన,అతను మరణించిన కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, లూయిస్ పాశ్చర్ వ్యాధి సూక్ష్మక్రిమి సిద్ధాంతాన్ని మరింత అభివృద్ధి చేసి, సెమ్మెల్వీస్ పరిశోధనలకు సైద్ధాంతిక వివరణను అందించింది. అతను క్రిమినాశక ప్రక్రియల యొక్క మార్గదర్శకుడిగా పరిగణించబడ్డాడు.

నిరూపించిన వైద్య అభిప్రాయంతో విభేదాలు[మార్చు]

[permanent dead link]Puerperal fever monthly mortality rates for the First Clinic at Vienna Maternity Institution 1841–1849. Rates drop markedly when Semmelweis implemented chlorine hand washing mid-May 1847 (see rates).

సెమ్మెల్విస్ పరిశీలనలు ఆ సమయంలో స్థాపించబడిన శాస్త్రీయ, వైద్య అభిప్రాయాలతో విభేదించాయి. ఆ కాలంలో శరీరంలోని ప్రాథమిక "నాలుగు దేహరసాల" అసమతుల్యత ద్వారా వ్యాధుల సిద్ధాంతం బాగా ప్రభావితమైంది. దీనిని డిస్క్రాసియా అని పిలుస్తారు. దీనికి ప్రధాన చికిత్సరోగి నుండి రక్తం బయటకు తీయడం. ఆ సమయంలో వైద్య గ్రంథాలు ప్రతి వ్యాధి ప్రత్యేకమైనవి, వ్యక్తిగత అసమతుల్యత యొక్క ఫలితం అని నొక్కిచెప్పాయి. వైద్య వృత్తి ప్రధాన కష్టం ఏమిటంటే ప్రతి రోగి యొక్క ప్రత్యేక పరిస్థితిని, కేసుల వారీగా కచ్చితంగా నిర్ణయించడం.

మరణించిన మహిళల శవపరీక్షల నుండి కనుగొన్న విషయాలు కూడా శారీరక సంకేతాలను గందరగోళంగా చూపించాయి. మరణానికి కారణం ప్యూర్పెరల్ జ్వరం ఒకటే కాదని, కానీ చాలా భిన్నమైన, ఇంకా గుర్తించబడని వ్యాధులు ఉండవచ్చనే నమ్మకాన్ని నొక్కి చెప్పింది.

సెమ్మెల్విస్ అనుభావిక పరిశీలనల తిరస్కరణకు కారణం తరచుగా వారి నమ్మకంపై పట్టుదల, అపఖ్యాతి పాలైన నమ్మకాలకు ఇంకా అతుక్కుపోయే మానసిక ధోరణి. అలాగే, విజ్ఞాన శాస్త్రవేత్తలలో కొంతమంది చరిత్రకారులు అస్పష్టమైన శాస్త్రవేత్తల మార్గ విచ్ఛిన్నానికి దోహదపడటం సాధారణమని, "శాస్త్రీయ పురోగతికి అత్యంత బలీయమైన ఏకైక ప్రతిబంధకం" అని వాదించారు.

ఫలితంగా, అతని ఆలోచనలను వైద్య సంఘం తిరస్కరించింది. ఇతర, మరింత సూక్ష్మమైన కారకాలు కూడా ఒక పాత్ర పోషించి ఉండవచ్చు. ఉదాహరణకు, కొంతమంది వైద్యులు తమ చేతులు కడుక్కోవాలన్న సూచనతో మనస్తాపం చెందారు. వారి సామాజిక స్థితి పెద్దమనుషులుగా ఉన్నందున వారి చేతులు అపరిశుభ్రంగా ఉంటాయనే ఆలోచనను తట్టుకోలేకపోయేవారు. [10][upper-alpha 3]

సెమ్మెల్విస్ ఫలితాలకు ఆ సమయంలో శాస్త్రీయ వివరణ లేదు. కొన్ని దశాబ్దాల తరువాత, లూయిస్ పాశ్చర్, జోసెఫ్ లిస్టర్, ఇతరులు వ్యాధి యొక్క సూక్ష్మక్రిమి సిద్ధాంతాన్ని మరింత అభివృద్ధి చేసినప్పుడు అది సాధ్యమైంది.

ఫలితాల సందేహ ప్రచురణ, ఇబ్బంది పడే మొదటి సంకేతాలు[మార్చు]

Streptococcus pyogenes (red-stained spheres) is responsible for most cases of severe puerperal fever. It is commonly found in the throat and nasopharynx of otherwise healthy carriers.

1847 చివరినాటికి, సెమ్మెల్విస్ రచనలు ఐరోపా అంతటా వ్యాపించటం ప్రారంభించాయి. సెమ్మెల్వీస్, అతని విద్యార్థులు వారి ఇటీవలి పరిశీలనలను వివరిస్తూ అనేక ప్రముఖ ప్రసూతి క్లినిక్‌ల వైద్యులకు లేఖలు రాశారు. ప్రముఖ ఆస్ట్రియన్ మెడికల్ జర్నల్ సంపాదకుడు ఫెర్డినాండ్ వాన్ హెబ్రా, మెడికల్ జర్నల్ 1847 డిసెంబరు[11], 1848 ఏప్రిల్[12] సంచికలలో సెమ్మెల్విస్ యొక్క ఆవిష్కరణను ప్రకటించారు. మశూచిని నివారించడానికి ఎడ్వర్డ్ జెన్నర్ కౌపాక్స్ టీకాలు ప్రవేశపెట్టడంతో పోలిస్తే సెమెల్వీస్ రచనకు ఆచరణాత్మక ప్రాముఖ్యత ఉందని హెబ్రా పేర్కొన్నారు[13].

1848 చివరలో, సెమ్మెల్విస్ పూర్వ విద్యార్థులలో ఒకడు సెమ్మెల్వీస్ రచనలను వివరిస్తూ ఒక ఉపన్యాసం రాశారు. ఈ ఉపన్యాసం లండన్‌లోని రాయల్ మెడికల్ అండ్ సర్జికల్ సొసైటీ ముందు ప్రదర్శించబడింది. ది లాన్సెట్ అనే వైద్య పత్రికలో ప్రచురించబడింది[upper-alpha 4]. కొన్ని నెలల తరువాత, సెమ్మెల్విస్ పూర్వ విద్యార్థులలో మరొకరు ఫ్రెంచ్ పత్రికలో ఇలాంటి వ్యాసాన్ని ప్రచురించారు[15].

వియన్నాలో మరణాల రేటు గణనీయంగా తగ్గినట్లు ఐరోపా అంతటా తెలిసింది. క్లోరిన్‌ శుభ్రత విస్తృతంగా అవలంబిస్తారని, పదివేల మంది ప్రాణాలను కాపాడుతుందని సెమ్మెల్వీస్‌ ఆశించాడు. అతని పరిశీలనకు ప్రారంభ స్పందనలు రాబోయే ఇబ్బందికి స్పష్టమైన సంకేతాలను ఇచ్చాయి. కొంతమంది వైద్యులు అతని వాదనలను స్పష్టంగా తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నారు. ఉదాహరణకు, జేమ్స్ యంగ్ సింప్సన్, సెమ్మెల్విస్ యొక్క సంచలనాత్మక ఫలితాలకు, 1843 లో ఆలివర్ వెండెల్ హోమ్స్ సూచించిన బ్రిటీష్ ఆలోచనకు మధ్య ఎటువంటి తేడా కనిపించలేదని, పిల్లల జ్వరం అంటువ్యాధి అని (అనగా సోకిన వ్యక్తులు ఇతరులకు సంక్రమణను కలిగించవచ్చు)[16] తెలియజేసాడు. నిజమే, సెమ్మెల్విస్ కనుగొన్న వాటికి ప్రారంభ స్పందనలు ఏమిటంటే, " అతను కొత్తగా చెప్పింది ఏమీ లేదు.[17]"

వాస్తవానికి, శిశు జ్వరం బాధితుల నుండి ఉద్భవించిన ఒక నిర్దిష్ట అంటువ్యాధికి వ్యతిరేకంగా కాకుండా, క్షీణిస్తున్న అన్ని సేంద్రియ పదార్థాలకు వ్యతిరేకంగా సెమ్మెల్విస్ అందరికీ హెచ్చరించాడు. సెమ్మెల్విస్ యొక్క పరిశోధన, అతని సహచరులు, విద్యార్థులు రాసిన సెకండ్‌హ్యాండ్ నివేదికల ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకున్నందున ఈ అపార్థాన్ని ఇతరులు ఇష్టపడ్డారు. ఈ కీలకమైన దశలో, సెమ్మెల్విస్ స్వయంగా ఏమీ ప్రచురించలేదు. ఇలాంటి తప్పుడు వ్యాఖ్యానాలు శతాబ్దం అంతా అతని రచనల గురించి చర్చలు కొనసాగించాయి[6].

సెమ్మెల్విస్ తన పద్ధతిని వియన్నాలోని[18] నేర్చుకున్న వర్గాలకు అధికారికంగా తెలియజేయడానికి నిరాకరించాడని, దానిని కాగితంపై వివరించడానికి ఆసక్తి చూపలేదని కొన్ని ఉదంతాలు నొక్కి చెబుతున్నాయి.

రాజకీయ గందరగోళం, వియన్నా ఆసుపత్రి నుండి తొలగించడం[మార్చు]

1848 లో, ఐరోపా అంతటా గందరగోళ విప్లవాలు సంభవించాయి. ఫలితంగా ఏర్పడిన రాజకీయ గందరగోళం సెమ్మెల్విస్ కెరీర్‌ను ప్రభావితం చేసింది. 1948 మార్చి 13 న వియన్నాలో విద్యార్థులు పెరిగిన పౌర హక్కులకు అనుకూలంగా ప్రదర్శించారు. ఇందులో జ్యూరీ విచారణ, భావ ప్రకటనా స్వేచ్ఛ ఉన్నాయి. ఈ ప్రదర్శనలకు వైద్య విద్యార్థులు, యువ అధ్యాపక సభ్యులు నాయకత్వం వహించారు. శివారు ప్రాంతాల కార్మికులు చేరారు. రెండు రోజుల తరువాత హంగేరిలో ప్రదర్శనలు, తిరుగుబాట్లు 1848 నాటి హంగేరియన్ విప్లవానికి, ఆస్ట్రియన్ సామ్రాజ్యం పాలక హౌస్ ఆఫ్ ఆస్ట్రేలియా పూర్తి స్థాయి యుద్ధానికి దారితీశాయి. వియన్నాలో, మార్చి ప్రదర్శన తరువాత సాధారణ అశాంతి నెలకొంది[19].
1848 నాటి సంఘటనలలో సెమ్మెల్విస్ వ్యక్తిగతంగా పాల్గొన్నట్లు ఎటువంటి ఆధారాలు సూచించలేదు. హంగేరియన్ స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో చురుకుగా పాల్గొన్నందుకు అతని సోదరులలో కొందరిని శిక్షించారు. హంగేరియాలో జన్మించిన సెమ్మెల్వీస్ దీని పట్ల సానుభూతి వ్యక్తం చేసాడు. సెమ్మెల్విస్ ఉన్నతాధికారి, ప్రొఫెసర్ జోహన్ క్లైన్, సాంప్రదాయిక ఆస్ట్రియన్. స్వాతంత్ర్య ఉద్యమాలతో అసంతృప్తి చెంది, హబ్స్బర్గ్ ప్రాంతాలలో 1848 నాటి ఇతర విప్లవాల వల్ల భయపడ్డాడు. క్లీన్ బహుశా సెమ్మెల్విస్‌పై అవిశ్వాసం పెట్టాడు[20].

సెమ్మెల్విస్ పదవీకాలం ముగియబోతున్నప్పుడు, కార్ల్ బ్రాన్ మొదటి క్లినిక్‌లో "అసిస్టెంట్" స్థానం కోసం కూడా దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు. బహుశా క్లైన్ స్వంత ఆహ్వానం మేరకు. సెమ్మెల్వీస్, బ్రాన్ మాత్రమే ఈ పదవికి దరఖాస్తు చేసుకున్నారు. సెమ్మెల్విస్ పూర్వీకుడు ఫ్రాంజ్ బ్రెయిట్‌కు రెండేళ్ల పొడిగింపు మంజూరు చేయబడింది[21]. పొడిగింపు కోసం సెమ్మెల్విస్ దరఖాస్తుకు జోసెఫ్ స్కోడా, కార్ల్ వాన్ రోకిటాన్‌స్కీతో పాటు చాలా మంది వైద్య అధ్యాపకులు మద్దతు ఇచ్చారు, కాని క్లీన్ ఈ పదవికి బ్రాన్‌ను ఎంచుకున్నారు. 1949 మార్చి 20 న పదవీకాలం ముగిసినప్పుడు సెమ్మెల్విస్ ప్రసూతి క్లినిక్ నుండి నిష్క్రమించవలసి వచ్చింది[22].

తన పదవీకాలం ముగిసిన రోజు తనను ప్రసూతి వైద్యుని డోసెంట్‌గా చేయమని సెమ్మెల్విస్ వియన్నా అధికారులకు పిటిషన్ వేశారు. ప్రైవేట్ అధ్యాపకునిగా, విద్యార్థులకు బోధిస్తూ, కొన్ని విశ్వవిద్యాలయ సౌకర్యాలను పొందేవాడిని డోసెంట్ అంటారు. మొదట క్లీన్ వ్యతిరేకత కారణంగా, సెమ్మెల్విస్ పిటిషన్ తిరస్కరించబడింది. అతను తిరిగి దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు. కాని చివరికి 'సైద్ధాంతిక' ప్రసూతి శాస్త్రంలో డోసెంట్‌గా నియమించబడటానికి 1850 అక్టోబరు 10 వరకు (18 నెలల కన్నా ఎక్కువ) వేచి ఉండాల్సి వచ్చింది[23]. ఈ నిబంధనలు అతనికి మృతదేహ పరీక్షా సౌలభ్యాన్ని నిరాకరించాయి. తోలు-కల్పిత బొమ్మలను మాత్రమే ఉపయోగించడం ద్వారా విద్యార్థులకు బోధించడానికి పరిమితం చేశాయి. తన నియామకం గురించి తెలియజేసిన కొద్ది రోజుల తరువాత, సెమ్మెల్విస్ వియన్నాను అకస్మాత్తుగా వదిలి పెస్టుకు తిరిగి వచ్చాడు. అతను తన మాజీ స్నేహితులు, సహోద్యోగులకు వీడ్కోలు చెప్పకుండానే వెళ్ళిపోయాడు. ఈ చర్య వారిని బాధపెట్టి ఉండవచ్చు[24]. తన సొంత కారణం ప్రకారం, అతను వియన్నాను విడిచిపెట్టాడు. ఎందుకంటే అతను "వియన్నా వైద్య సంస్థతో వ్యవహరించడంలో మరింత నిరాశను భరించలేకపోయాడు"[25].

బుడాపెస్ట్ లో జీవితం[మార్చు]

At left, a painting of a balding, mustachioed middle-aged man in black-tie formal attire standing beside a red table. At right, a painting of a woman in a blue dress with white stripes, standing beside a red table.
Wedding portraits of Ignaz Semmelweis and Mária Weidenhofer (1857)

1848–1849 సమయంలో, హబ్స్‌బర్గ్ పాలిత ఆస్ట్రియన్ సామ్రాజ్యం నుండి 70,000 మంది సైనికులు హంగేరియన్ స్వాతంత్ర్య ఉద్యమాన్ని అడ్డుకున్నారు. దాని నాయకులను ఉరితీశారు. కొంతమందిని జైలులో పెట్టారు. ఈ ప్రక్రియలో పెస్ట్ యొక్క భాగాలను నాశనం చేశారు. 1850 లో హాబ్స్‌బర్గ్ వియన్నా నుండి వచ్చిన సెమ్మెల్‌వైస్ ను ఎవరూ హృదయపూర్వకంగా స్వాగతించలేదు.

1851 మే 20 న, పెస్ట్‌లోని చిన్న స్జెంట్ రోకస్ హాస్పిటల్ ప్రసూతి వార్డ్ లో సాపేక్షంగా తక్కువ, చెల్లించని, గౌరవ హెడ్-ఫిజిషియన్ స్థానాన్ని సెమ్మెల్విస్ తీసుకున్నాడు. 1857 జూన్ వరకు అతను ఆరు సంవత్సరాలు ఆ పదవిలో ఉన్నాడు. క్లినిక్‌లో చైల్డ్ బెడ్ జ్వరం ప్రబలంగా ఉంది[26]; 1850 లో పెస్టుకు తిరిగి వచ్చిన వెంటనే, సెమ్మెల్విస్ ఒక తాజా శవాన్ని, మరొక రోగి తీవ్ర వేదనలో, మరో నలుగురు ఈ వ్యాధితో తీవ్రంగా అనారోగ్యానికి గురి కాబడదాన్ని పరిశీలించాడు. 1851 లో బాధ్యతలు స్వీకరించిన తరువాత, సెమ్మెల్విస్ ఈ వ్యాధిని వాస్తవంగా తొలగించాడు. 1851–1855 సమయంలో, 933 జననాలలో (0.85%) ఎనిమిది మంది రోగులు మాత్రమే చైల్డ్ జ్వరంతో మరణించారు[27].

అద్భుతమైన ఫలితాలు ఉన్నప్పటికీ, బుడాపెస్టు లోని ఇతర ప్రసూతి వైద్యులు సెమ్మెల్విస్ ఆలోచనలను అంగీకరించలేదు[28]. పెస్ట్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రసూతి శాస్త్ర ప్రొఫెసర్, ఈడ్ ఫ్లోరియన్ బిర్లీ, సెమ్మెల్విస్ యొక్క పద్ధతులను ఎప్పుడూ అవలంబించలేదు. ప్రేగు యొక్క అపరిశుభ్రత కారణంగా ప్యూర్పెరల్ జ్వరం వచ్చిందని అతను నమ్ముతూనే ఉన్నాడు[29]. అందువల్ల, విస్తృతమైన ప్రక్షాళన తగిన చికిత్స అని నమ్మేవారు.

1854 లో బిర్లీ మరణించిన తరువాత, సెమ్మెల్విస్ ఈ పదవికి దరఖాస్తు చేసుకున్నాడు. కార్ల్ బ్రాన్-సెమ్మెల్విస్ శత్రుత్వం, వియన్నాలో జోహన్ క్లైన్ సహాయకుడిగా ఉన్నందున బ్రాన్ తన హంగేరియన్ సహచరుల నుండి సెమ్మెల్వీస్ కంటే ఎక్కువ ఓట్లను పొందాడు. సెమెల్వీస్ చివరికి 1855 లో నియమించబడ్డాడు, కాని వియన్నా అధికారులు హంగేరియన్ల ఆకాంక్షలను అధిగమించారు, ఎందుకంటే బ్రాన్ హంగేరియన్ మాట్లాడలేదు. ప్రసూతి శాస్త్ర ప్రొఫెసర్‌గా, సెమ్మెల్‌వైస్ యూనివర్శిటీ ఆఫ్ పెస్ట్ ప్రసూతి క్లినిక్‌లో క్లోరిన్ వాషింగ్‌ను ప్రారంభించాడు. మరోసారి, ఫలితాలు ఆకట్టుకున్నాయి[28].

జూరిచ్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రసూతి శాస్త్ర ప్రొఫెసర్ కావడానికి 1857 లో సెమ్మెల్విస్ ఒక ప్రతిపాదనను తిరస్కరించాడు[30]. అదే సంవత్సరం, సెమ్మెల్వీస్ మారియా వీడెన్హోఫర్ (1837-1910) ను వివాహం చేసుకున్నాడు, వారికి ఐదుగురు పిల్లలు.

వైద్య సంఘం స్పందన[మార్చు]

Semmelweis's main work: Die Ätiologie, der Begriff und die Prophylaxis des Kindbettfiebers, 1861 (front page)

సెమెల్వీస్ అభిప్రాయాలు తన ఖండంలో కంటే యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో చాలా అనుకూలంగా స్వీకరించబడ్డాయి, కాని అతను అర్థం చేసుకున్నదానికంటే ఎక్కువగా ఉదహరించబడ్డాడు. బ్రిటీష్ వారు సెమ్మెల్విస్‌ను తమ అంటువ్యాధి సిద్ధాంతానికి మద్దతు ఇచ్చినట్లుగా భావించారు. ఒక విలక్షణ ఉదాహరణ సెమెల్వీస్ "శవ విచ్ఛేద గది నుండి రోగ కారియైన క్రిములు వెలువడి వ్యాథులను ప్రేరేపిస్తాయి." అని "చాలా నిశ్చయంగా" నివేదిక తయారుచేసినట్లు డబ్ల్యూ. టైలర్ స్మిత్ పేర్కొన్నాడు[31]. సెమ్మెల్విస్ 1848 సమాచారంపై మొట్టమొదటిగా స్పందించిన వారిలో ఒకరైన జేమ్స్ యంగ్ సింప్సన్ అతనికి ఒక లేఖ రాశాడు. వియన్నాలో బ్రిటిష్ ప్రసూతి సాహిత్యం పూర్తిగా తెలియదని సింప్సన్ అభిప్రాయపడ్డాడు. బ్రిటీష్ వారు పిల్లల జ్వరాన్ని అంటువ్యాధిగా భావించారని, దాని నుండి రక్షించడానికి క్లోరిన్ శుభ్రతను ఉపయోగించుకుంటారని సెమెల్వీస్‌కు తెలిసి ఉండవచ్చు[32].

1856 లో, సెమ్మెల్విస్ సహాయకుడు జోసెఫ్ ఫ్లీషర్ వియన్నా మెడికల్ వీక్లీ (వీనర్ మెడిజినిస్చే వోచెన్‌స్క్రిట్) లో సెయింట్ రోచస్, పెస్ట్ ప్రసూతి సంస్థలలో చేతులు కడుక్కోవడంపై విజయవంతమైన ఫలితాలను నివేదించాడు[28]. క్లోరిన్ వాషింగ్ సిద్ధాంతం గురించి ప్రజలను తప్పుదారి పట్టించడం మానేసిన సమయం ఆసన్నమైందని ఎడిటర్ వ్యంగ్యంగా వ్యాఖ్యానించారు. రెండు సంవత్సరాల తరువాత, సెమ్మెల్విస్ చివరకు "ది ఎటియాలజీ ఆఫ్ చైల్డ్బెడ్ ఫీవర్" అనే వ్యాసంలో తన రచనల గురించి తన స్వంత అభిప్రాయలను ప్రచురించాడు[upper-alpha 5]. రెండు సంవత్సరాల తరువాత, అతను "ద డిఫెరెన్స్ ఇన్ ఒపీనియన్ బెట్వీన్ మైసెల్ఫ్ అండ్ ద ఇంగ్లీష్ ఫిజీషియన్స్ రిగార్డింగ్ చైల్డ్‌బెడ్ ఫీవర్" అనే రెండవ వ్యాసాన్ని ప్రచురించాడు[upper-alpha 6]. 1861 లో, సెమ్మెల్విస్ చివరకు తన ప్రధాన రచన "డై ఎటియోలాజీ, డెర్ బెగ్రిఫ్ ఉండ్ డై ప్రొఫిలాక్సిస్ డెస్ కిండ్‌బెట్‌ఫైబర్స్" ను ప్రచురించాడు[upper-alpha 7]. తన 1861 పుస్తకంలో, సెమ్మెల్విస్ తన ఆలోచనలను నెమ్మదిగా స్వీకరించడాన్ని విలపించాడు: "చాలా వైద్య ఉపన్యాస సమావేశాలలో అంటువ్యాధి, చైల్డ్ జ్వరంపై జరిగిన ఉపన్యాసాలతో, నా సిద్ధాంతాలకు వ్యతిరేకంగా ఉపన్యాసాలతో కొనసాగుతున్నాయి. [...] ప్రచురించిన వైద్య రచనలలో నా బోధనలు విస్మరించబడ్డాయి లేదా వాటిపై దాడి చేశారు. వర్జ్‌బర్గ్‌లోని వైద్య అధ్యాపకులు 1859 లో రాసిన మోనోగ్రాఫ్‌కు బహుమతిని ప్రదానం చేశారు. ఇందులో నా బోధనలు తిరస్కరించబడ్డాయి ".[34][upper-alpha 8]

In his 1861 book, Semmelweis presented evidence to demonstrate that the advent of pathological anatomy in Wien (Vienna) in 1823 (vertical line) was accompanied by the increased incidence of fatal childbed fever. The second vertical line marks introduction of chlorine hand washing in 1847. Rates for the Dublin Rotunda maternity hospital, which had no pathological anatomy, are shown for comparison (view rates).

ఒక పాఠ్యపుస్తకంలో, మొదటి క్లినిక్‌లో సహాయకుడిగా సెమెల్‌వైస్ వారసుడైన కార్ల్ బ్రాన్, పిల్లల జ్వరానికి 30 కారణాలను గుర్తించాడు; వీటిలో 28 వ భాగం మాత్రమే మృత దేహాల నుండి క్రిముల సంక్రమణ. ఇతర కారణాలు గర్భధారణ, యురేమియా, తగ్గిపోతున్న గర్భాశయం ద్వారా ప్రక్కనే ఉన్న అవయవాలపై ఒత్తిడి, భావోద్వేగ బాధ, ఆహారంలో పొరపాట్లు, వాతావరణ అంటువ్యాధి ప్రభావాలు.[36][upper-alpha 9] ఈ వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ, 1849 ఏప్రిల్ నుండి 1853 వేసవి వరకు మొదటి విభాగంలో సహాయకుడిగా ఉన్న బ్రాన్, మొదటి విభాగంలో తక్కువ మరణాల రేటును కొనసాగించాడు.

జర్మన్ వైద్యులు, సహజ శాస్త్రవేత్తల సమావేశంలో, చాలా మంది వక్తలు అతని సిద్ధాంతాన్ని తిరస్కరించారు. అతని కాలపు అత్యున్నత శాస్త్రవేత్త రుడాల్ఫ్ విర్చోతో సహా అతని సిద్ధాంతాన్ని తిరస్కరించిన వారిలో ఉన్నారు. వైద్య వర్గాలలో విర్చో గొప్ప ప్రామాణికత, సెమ్మెల్విస్ గుర్తింపు లేకపోవటానికి దోహదపడింది[38]. పెస్ట్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రసూతి శాస్త్ర ప్రొఫెసర్‌గా సెమ్మెల్విస్ పూర్వీకుడైన ఈడ్ ఫ్లోరియన్ బిర్లీ, సెమ్మెల్విస్ బోధనలను ఎప్పుడూ అంగీకరించలేదు; అతను ప్రేగు అపరిశుభ్రత కారణంగా ప్యూర్పెరల్ జ్వరం వచ్చిందని నమ్ముతూనే ఉండేవాడు[39]. ప్రేగ్‌లోని ప్రసూతి వైద్యుడు ఆగస్టు బ్రీస్కీ, సెమ్మెల్‌వైస్ పుస్తకాన్ని "అమాయకం" అని తిరస్కరించాడు. అతను దానిని "ప్యూర్పెరల్ థియాలజీకి ఖురాన్"గా పేర్కొన్నాడు. ప్యూర్పెరల్ జ్వరం, పైమియా ఒకేలా ఉన్నాయని సెమ్మెల్విస్ నిరూపించలేదని బ్రీస్కీ అభ్యంతరం వ్యక్తం చేశాడు. క్షీణిస్తున్న సేంద్రియ పదార్థానికి మించిన ఇతర కారకాలను కచ్చితంగా రోగోత్పత్తి శాస్త్రంలో చేర్చవలసి ఉందని అతను నొక్కి చెప్పాడు[40].

కోపెన్‌హాగన్ ప్రసూతి ఆసుపత్రి అధిపతి, సెమ్మెల్‌వైస్ ఆలోచనలను బహిరంగంగా విమర్శించే కార్ల్ ఎడ్వర్డ్ మారియస్ లెవీ, కాడెవరస్ కణాల పేర్కొనబడని స్వభావానికి సంబంధించి ప్రత్యేక మినహాయింపు కలిగి ఉన్నాయి. వటి వాస్తవ పరిమాణాలు అసమంజసంగా చిన్నవి. వాస్తవానికి తరువాత ఈ విషయాన్ని వివిధ సోకిన పదార్థాలలో మానవ శరీరంలో పునరుత్పత్తి చేయగల జీవులు ఉన్నాయని నిరూపించడానికి రాబర్ట్ కోచ్ ఉపయోగించారు; అనగా, విషతుల్యం రసాయన లేదా ఆపరేషన్లో భౌతికంగా చేర్చబడి ఉండవచ్చు కాబట్టి, అది జీవసంబంధంగా ఉండాలి[41].

సెమెల్వీస్ తన పరిశోధనలను మరింత సమర్థవంతంగా ప్రచారం చేయగలిగితే, వైద్య స్థాపనకు విరుద్ధంగా ఉండకుండా ఉంటే, మరింత ప్రభావాన్ని చూపగలిగేవాడని వాదించారు[42].

మరణం[మార్చు]

Semmelweis's 1862 Open Letter to all Professors of Obstetrics

1861 నుండి, సెమ్మెల్విస్ వివిధ నాడీ సంబంధ వ్యాధులతో బాధపడ్డాడు. అతను తీవ్ర నిరాశతో బాధపడి, అన్యమనస్కంగా మారాడు. 1857 నుండి 1864 వరకు అతని చిత్రాలు వృద్ధాప్యం యొక్క పురోగతిని చూపుతాయి[upper-alpha 10]. అతను ప్రతి సంభాషణను చైల్డ్ జ్వరం అనే అంశానికి మార్చేవాడు.

తన 1861 పుస్తకానికి అనేక అననుకూల విదేశీ సమీక్షల తరువాత, సెమ్మెల్విస్ తన విమర్శకులపై వరుస బహిరంగ ఉత్తరాలలో విరుచుకుపడ్డాడు[upper-alpha 11]. వారు వివిధ ప్రసూతి వైద్యులతో సహా వివిధ ప్రముఖ యూరోపియన్ ప్రసూతి వైద్యులను ఉద్దేశించి ప్రసంగించారు[43]. వారు అతనిపై చేదు, నిరాశ, కోపంతో ఉండేవారు. "అత్యంత వివాదాస్పదమైన, అతిగా అభ్యంతరకరంగా" అతనిపై ఉండేవారు. అతను కొన్ని సార్లు అతని విమర్శకులను బాధ్యతా రహితమైన హంతకులు లేదా అజ్ఞానులుగా ఖండించాడు[44][45]. ప్యూర్పెరల్ జ్వరంపై చర్చలకు ఒక ఫోరాన్ని అందించడానికి జర్మనీలో ఎక్కడో జర్మన్ ప్రసూతి వైద్యుల సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేయాలని సిబోల్ట్‌కు పిలుపునిచ్చారు, అక్కడ "అందరూ తన సిద్ధాంతానికి మార్చబడే వరకు" అక్కడే ఉంటారు[38].

1865 మధ్యకాలంలో, అతని బహిరంగ ప్రవర్తన అతని సహచరులకు కోపం తెప్పించింది. అతను కూడా మితిమీరిన తాగడం ప్రారంభించాడు; అతను క్రమంగా తన కుటుంబం నుండి దూరంగా ఎక్కువ సమయం గడిపాడు. కొన్నిసార్లు వేశ్యతో కలిసి గడిపాడు; అతని భార్య అతని లైంగిక ప్రవర్తనలో మార్పులను గమనించింది. 1865 జూలై 13 న, సెమ్మెల్విస్ కుటుంబం స్నేహితులను సందర్శించింది. సందర్శన సమయంలో సెమ్మెల్విస్ ప్రవర్తన ముఖ్యంగా తగనిదిగా వారికి అనిపించింది[46].

సెమ్మెల్విస్ బాధకు కచ్చితమైన స్వభావం కొంత చర్చనీయాంశమైంది. కే కోడెల్ కార్టర్ ప్రకారం, సెమ్మెల్విస్ జీవిత చరిత్రలో, అతని బాధకు కచ్చితమైన స్వభావాన్ని నిర్ణయించలేము:

సెమ్మెల్విస్ రుగ్మత యొక్క స్వభావాన్ని అంచనా వేయడం అసాధ్యం. ... ఇది అల్జీమర్స్ వ్యాధి, ఒక రకమైన చిత్తవైకల్యం, ఇది వేగంగా అభిజ్ఞా క్షీణత, మానసిక స్థితి మార్పులతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. ఇది మూడవ దశ సిఫిలిస్ కావచ్చు[47]. ఇది ప్రసూతి వైద్యుల సాధారణ వ్యాధి, ఇది ఉచిత సంస్థలలో వేలాది మంది మహిళలను పరీక్షించింది లేదా అధిక పని, ఒత్తిడి నుండి మానసిక అలసట ఉండవచ్చు[48].

1865 లో, జెనోస్ బాలస్సా ఒక మానసిక సంస్థకు సెమ్మెల్విస్‌ను ప్రస్తావిస్తూ ఒక పత్రాన్ని రాశాడు. జూలై 30 న, హెబ్రా "కొత్త సంస్థలలో" ఒకదానిని లాజారెట్‌గాస్సే లో ఉన్న వియన్నా పిచ్చి ఆశ్రయం వద్దకు సందర్శించే నెపంతో ఫెర్డినాండ్ రిట్టర్ వాన్ హెబ్రా అతనిని ఆకర్షించాడు. సెమ్మెల్విస్ ఏమి జరుగుతుందో ఊహించి, బయలుదేరడానికి ప్రయత్నించాడు[49]. అతన్ని అనేక మంది కాపలాదారులు తీవ్రంగా కొట్టారు. స్ట్రెయిట్‌జాకెట్‌లో భద్రపరిచారు. చీకటి గదులకు పరిమితం చేశారు. స్ట్రెయిట్‌జాకెట్‌తో పాటు, మానసిక సంస్థలో చికిత్సలలో చల్లటి నీటితో మునిగిపోవడం, కాస్టర్ ఆయిల్ అనే భేదిమందు ఇవ్వడం వంటివి ఉన్నాయి. అతను రెండు వారాల తరువాత, 1865 ఆగస్టు 13 న, 47 సంవత్సరాల వయస్సులో, ఒక కుడి చేతి గాయంతో మరణించాడు. శవపరీక్షలో మరణానికి కారణం పైమియా-బ్లడ్ పాయిజనింగ్ అని తేలింది.[50]

1865 ఆగస్టు 15 న సెమ్మెల్విస్‌ను వియన్నాలో ఖననం చేశారు. కొద్దిమంది మాత్రమే ఈ కార్యక్రమానికి హాజరయ్యారు. అతని మరణం గురించి సంక్షిప్త ప్రకటనలు వియన్నా, బుడాపెస్ట్ లోని కొన్ని వైద్య పత్రికలలో కనిపించాయి. హంగేరియన్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ ఫిజిషియన్స్ అండ్ నేచురల్ సైంటిస్ట్స్ నియమాలు మునుపటి సంవత్సరంలో మరణించిన సభ్యుని గౌరవార్థం స్మారక ప్రసంగం చేయాలని పేర్కొన్నప్పటికీ, సెమ్మెల్వీస్‌కు చిరునామా లేదు; అతని మరణం కూడా ప్రస్తావించబడలేదు[51].

పెస్ట్ యూనివర్శిటీ ప్రసూతి క్లినిక్‌లో సెమ్మెల్విస్ వారసుడిగా జెనోస్ డీషర్ నియమితుడయ్యాడు. వెంటనే, మరణాల రేటు ఆరు రెట్లు పెరిగి 6%కి చేరుకుంది. కాని బుడాపెస్ట్ వైద్యులు ఏమీ అనలేదు; విచారణలు, నిరసనలు లేవు. వియన్నాలో లేదా బుడాపెస్ట్‌లో దాదాపు ఎవరూ-సెమ్మెల్‌వైస్ జీవితాన్ని, పరిశోధనలను అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా లేరు[51].

అతని అవశేషాలు 1891 లో బుడాపెస్ట్‌కు పంపించరు. 1964 అక్టోబరు 11 న, అతను జన్మించిన ఇంటికి మరోసారి పంపించారు. ఇగ్నాజ్ సెమ్మెల్విస్‌ను సత్కరిస్తూ ఈ ఇల్లు ఇప్పుడు చారిత్రక మ్యూజియం, లైబ్రరీగా మారింది.[52]

ఫుట్ నోట్స్[మార్చు]

  1. The name "Semmelweis" is not spelled with ss as in weiss, but uses the shorter suffix -weis (it omits the second s). Semmelweis means "bread roll" or "bun-white".
  2. Details: On July 1, 1844 Semmelweis became a trainee physician's assistant at the Vienna maternity clinic (in German, Aspirant Assistentarztes an der Wiener Geburtshilflichen Klinik) and on July 1, 1846 he was appointed an ordinary physician's assistant (in German, ordentlicher Assistentarzt). However, on 20 October 1846 his predecessor Dr. Franz Breit (an obstetrician) unexpectedly returned, and Semmelweis was demoted. By March 20, 1847, Dr. Breit was appointed professor in Tübingen and Semmelweis resumed the Assistentarzt position.[4]
  3. See for instance Charles Delucena Meigs, in which there is a link to an original source document.
  4. The author of the lecture was Charles Henry Felix Routh, but it was delivered by Edward William Murphy since Routh was not a Fellow of the Royal Medical and Surgical Society. (Lecture: On the Causes of the Endemic Puerperal Fever of Vienna, Medico-chirurgical Transactions 32(1849): 27–40. Review: Lancet 2(1848): 642f.) For a list of some other reviews, see Frank P. Murphy, "Ignaz Philipp Semmelweis (1818–1865): An Annotated Bibliography," Bulletin of the History of Medicine 20 (1946), 653–707: 654f.[14]
  5. The report was "A gyermekágyi láz kóroktana" ("The Etiology of Childbed Fever") published in Orvosi hetilap 2 (1858); a translation into German is included in Tiberius von Györy's, Semmelweis's gesammelte Werke (Jena: Gustav Fischer, 1905), 61–83. This was Semmelweis's first publication on the subject of puerperal fever. According to Győry, the substance of the report was contained in lectures delivered before the Budapester Königliche Ârzteverein in the spring of 1858.[33]
  6. The article was originally published as: Ignaz Philipp Semmelweis, "A gyermekágyi láz fölötti véleménykülönbség köztem s az angol orvosok közt" Orvosi hetilap 4 (1860), 849–851, 873–876, 889–893, 913–915.[29]
  7. Digital copy of Semmelweis' book
  8. The monograph to which Semmelweis refers was a work by Heinrich Silberschmidt, "Historisch-kritische Darstellung der Pathologie des Kindbettfiebers von den ältesten Zeiten bis auf die unserige", published 1859 in Erlangen, which mentions Semmelweis only incidentally and without dealing at all with the transfer of toxic materials by the hands of physicians and midwives. The book was awarded a prize by the medical faculty of Würzburg at the instigation of Friedrich Wilhelm Scanzoni von Lichtenfels[35]
  9. Carl Braun's thirty causes appear in his Lehrbuch der Geburtshülfe. In the first of these, published in 1855, he mentions Semmelweis in connection with his discussion of cause number 28, cadaverous poisoning. In the later version, however, although he discusses the same cause in the same terms, all references to Semmelweis have been dropped.[37]
  10. Paintings of Semmelweis available in the 1983 edition of his Etiology, Concept and Prophylaxis of Childbed Fever,[43] and at Wikimedia Commons.
  11. The 1862 open letter is available at the Austrian national library website.

సూచించన పనులు[మార్చు]

  • Antall, József; Szebellédy, Géza (1973), Aus den Jahrhunderten der Heilkunde, Budapest: Corvina Verlag, pp. 7–8CS1 maint: ref=harv (link)
  • Ataman, A. D.; Vatanoğlu-Lutz, E. E.; Yıldırım, G (2013). "Medicine in stamps-Ignaz Semmelweis and Puerperal Fever". Journal of the Turkish German Gynecological Association. US National Library of Medicine. 14 (1): 35–39. doi:10.5152/jtgga.2013.08. PMC 3881728. PMID 24592068.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Benedek, István (1983), Ignaz Phillip Semmelweis 1818–1865, Druckerei Kner, Gyomaendrőd, Hungary: Corvina Kiadó (Translated from Hungarian to German by Brigitte Engel), ISBN 963-13-1459-6CS1 maint: ref=harv (link)
  • Braun, Carl (1857), Lehrbuch der Geburtshülfe : mit Einschluss der operativen Therapeutik, der übrigen Fortpflanzungs-Functionen der Frauen und der Puerperalprocesse (in జర్మన్), Vienna, Austria: Braumüller, OCLC 991553285CS1 maint: ref=harv (link)
  • Breisky, August (1861), "Semmelweis", Vierteljahrschrift für die praktische Heilkunde, Literarischer Anzeiger, 18: 1–13CS1 maint: ref=harv (link)
  • Carter, K. Codell; Carter, Barbara R. (2005), Childbed fever. A scientific biography of Ignaz Semmelweis, Transaction Publishers, ISBN 978-1-4128-0467-7CS1 maint: ref=harv (link)
  • Fleischer, J. (1856), "Statistischer Bericht der Gebärklinik an der kk. Universität zu Pest im Schuljahre 1855–56", Wiener medizinische Wochenschrift (in German), 6: 534–536, retrieved May 11, 2008, Wir glaubten diese Chlorwaschungs-Theorie habe sich längst überlebt; die Erfahrungen und statistischen Ausweisse der meisten geburtshilflichen Anstalten protestieren gegen ubige Anschanung; es wäre an der Zeit sich von dieser Theorie nicht weiter irreführen zu lassen.CS1 maint: ref=harv (link) CS1 maint: unrecognized language (link)
  • Hanninen, O.; Farago, M.; Monos, E. (September–October 1983), "Ignaz Philipp Semmelweis, the prophet of bacteriology", Infection Control, 4 (5): 367–370, doi:10.1017/S0195941700059762, PMID 6354955, archived from the original on April 4, 2008, retrieved October 26, 2009, Only the clinical facts proved him right during his lifetime; the triumph of bacteriology which began after his death made him not only the "savior of mothers" but also a genial ancestor of bacteriology.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Hauzman, Erik E. (August 26–30, 2006), Semmelweis and his German contemporaries, Budapest, Hungary, archived from the original (DOC) on March 24, 2009, retrieved March 24, 2009CS1 maint: ref=harv (link)
  • Hebra, Ferdinand (1847), "Höchst wichtige Erfahrungen über die Aetiologie der an Gebäranstalten epidemischen Puerperalfieber", Zeitschrift der K.k. Gesellschaft der Ärzte zu Wien, 4 (1): 242–244CS1 maint: ref=harv (link)
  • Hebra, Ferdinand (1848), "Fortsetzung der Erfahrungen über die Aetiologie der in Gebäranstalten epidemischen Puerperalfieber", Zeitschrift der K.k. Gesellschaft der Ärzte zu Wien, 5: 64fCS1 maint: ref=harv (link)
  • Levy, Karl Edouard Marius (1848), "De nyeste Forsög i Födselsstiftelsen i Wien til Oplysning om Barselfeberens Aetiologie", Hospitals-Meddelelser, 1: 199–211CS1 maint: ref=harv (link)
  • Muenze Oesterreich AG (2017), "50 Euro – Ignaz Philipp Semmelweis (2008)", Austrian Mint website, Vienna, archived from the original on December 13, 2010, retrieved October 27, 2009, The new gold coin with a face value of 50 Euro has a portrait of the celebrated doctor himself together with the staff of Aesculapius, which is the logo for the entire series. The reverse has a bird’s-eye view of the old General Hospital in Vienna, where Semmelweis was stationed in the childbirth clinic. An insert to the right shows a doctor and a student in the act of disinfecting their hands before examining a patient.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Musil, Steven (2020-03-19). "Google Doodle honors handwashing pioneer Dr. Ignaz Semmelweis". CNET. Retrieved 2020-03-22.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Nissani, M. (1995). "The Plight of the Obscure Innovator in Science". Social Studies of Science. 25: 165–183. doi:10.1177/030631295025001008.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Nuland, Sherwin B. (2003), The Doctors' Plague: Germs, Childbed Fever and the Strange Story of Ignac Semmelweis, W. W. Norton, ISBN 0-393-05299-0CS1 maint: ref=harv (link)
  • Obenchain, Theodore G. (2016). Genius Belabored: Childbed Fever and the Tragic Life of Ignaz Semmelweis. University of Alabama Press. ISBN 978-0-81731-929-8.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Piper, John (2007). Motherkillers. Brighton: Book Guild. ISBN 978-1-84624-087-4. Retrieved 27 February 2015.CS1 maint: ref=harv (link)
  • "Recognizing Ignaz Semmelweis and Handwashing". Google (in లాటిన్). 2020-03-20. Retrieved 2020-03-22.
  • Reid, Robert William (1975), Microbes and Men, New York: Saturday Review Press, ISBN 978-0-8415-0348-9, OCLC 1227698CS1 maint: ref=harv (link)
  • Schmidt, Joseph Hermann (1850), "Die geburtshülfliche-klinischen Institute der königlichen Charité", Annalen des Charité-Krankenhauses zu Berlin, 1: 485–523CS1 maint: ref=harv (link)
  • Semmelweis Society International. "Dr Semmelweis' Biography". Retrieved 2 September 2016.CS1 maint: ref=harv (link)
  • Semmelweis, Ignaz (1983) [1983], Etiology, Concept and Prophylaxis of Childbed Fever, translated by Carter, K. Codell, University of Wisconsin Press, ISBN 0-299-09364-6CS1 maint: ref=harv (link) (references to Carter's foreword and notes indicated )
  • "Semmelweis Orvostörténeti Múzeum". Semmelweis.museum.hu. Retrieved 2012-05-19.
  • Tyler Smith, W. (1856), "Puerperal Fever", The Lancet, 2 (1732): 503–505, doi:10.1016/s0140-6736(02)60262-4CS1 maint: ref=harv (link)
  • Wieger, Friedrich (1849), "Des moyens prophylactiques mis en U.S.A. ge au grand hôpital de Vienne contre l'apparition de la fièvre puerpérale", Gazette Médicale de Strasbourg (in French), 9: 99–105CS1 maint: ref=harv (link) CS1 maint: unrecognized language (link)

మూలాలు[మార్చు]

  1. Semmelweis Society International.
  2. Hanninen, Farago & Monos 1983.
  3. Antall & Szebellédy 1973.
  4. 4.0 4.1 Benedek 1983, p. 72.
  5. Semmelweis 1983, p. 34; Schmidt 1850, p. 501.
  6. 6.0 6.1 Carter & Carter 2005, p. 56.
  7. Semmelweis 1983, p. 69.
  8. Semmelweis 1983, p. 70.
  9. Semmelweis 1983, p. 81.
  10. Carter & Carter 2005, p. 9.
  11. Hebra 1847.
  12. Hebra 1848.
  13. Carter & Carter 2005, p. 54–55.
  14. Semmelweis 1983, p. 175.
  15. Wieger 1849.
  16. Semmelweis 1983, pp. 10–12.
  17. Semmelweis 1983, p. 31.
  18. Reid 1975, p. 37.
  19. Carter & Carter 2005, p. 57.
  20. Carter & Carter 2005, p. 59.
  21. Semmelweis 1983, pp. 61, 105.
  22. Carter & Carter 2005, p. 61.
  23. Semmelweis 1983, p. 105.
  24. Semmelweis 1983, p. 52.
  25. Carter & Carter 2005, p. 67.
  26. Semmelweis 1983; Carter & Carter 2005, p. 68.
  27. Semmelweis 1983, pp. 106–108.
  28. 28.0 28.1 28.2 Carter & Carter 2005, p. 69.
  29. 29.0 29.1 Semmelweis 1983, p. 24.
  30. Semmelweis 1983, p. 56.
  31. Semmelweis 1983, p. 176; Tyler Smith 1856, p. 504.
  32. Semmelweis 1983, p. 174.
  33. Semmelweis 1983, p. 112.
  34. Semmelweis 1983, p. 169.
  35. Hauzman 2006; Semmelweis 1983, p. 212.
  36. Braun 1857.
  37. Semmelweis 1983, p. 34*.
  38. 38.0 38.1 Hauzman 2006.
  39. Semmelweis 1983, p. 4.
  40. Semmelweis 1983, p. 41; Breisky 1861, p. 1.
  41. Semmelweis 1983, p. 183.
  42. Nuland 2003.
  43. 43.0 43.1 Semmelweis 1983, p. 57.
  44. Carter & Carter 2005, p. 73.
  45. Semmelweis 1983, p. 41.
  46. Carter & Carter 2005, p. 74.
  47. Nuland 2003, p. 270.
  48. Carter & Carter 2005, p. 75.
  49. Benedek 1983, p. 293.
  50. Carter & Carter 2005, p. 76–78.
  51. 51.0 51.1 Carter & Carter 2005, p. 79.
  52. Semmelweis 1983, p. 58.

బాహ్య లంకెలు[మార్చు]