గూగ్లి ఎల్మో మార్కోని

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
గూగ్లి ఎల్మో మార్కోని
జననం 1874, ఏప్రిల్ 25
పాలెజ్జో మారిస్కాల్చి, బోలొగ్నా, ఇటలీ
మరణం 1937, జూలై 20
రోమ్,ఇటలీ
నివాసం ఇటలీ
జాతీయత ఇటాలియన్
ఆల్మ మాటర్ బోలోగ్నా విశ్వవిద్యాలయం
ప్రసిద్ధి రేడియో
ముఖ్యమైన అవార్డులు నోబెల్ బహుమతి (1909)
Signature

గూగ్లి ఎల్మో మార్కోని (1874 ఏప్రిల్ 25 - 1937 జూలై 20) ఇటలీ దేశానికి చెందిన ఆవిష్కర్త. ఇతడు సుదూర ప్రాంతాలకు రేడియో ప్రసారాలు పంపుటకు, రేడియో టెలిగ్రాఫ్ వ్యవస్థను అభివృద్ధి చేయుటలో పితామహుడుగా ప్రసిద్ధి చెందాడు[1]. ఈయన రేడియో యొక్క ఆవిష్కర్త.1909 లో కార్ల్ ఫెడ్రినాండ్ బ్రాన్ తో కలసి వైర్‍లెస్ టెలిగ్రాఫీ అనే అంశంపై భౌతిక శాస్త్రంలో నోబెల్ బహుమతి తీసుకున్నారు[2][3][4]. 1897 లో బ్రిటన్ లో వైర్‍లెస్ టెలిగ్రాఫ్ మరియు సిగ్నల్ కంపెనీ యొక్క వ్యవస్థాపకుడు.ఇతర భౌతిక శాస్త్రవేత్తల ప్రయోగాలను ఆధారంగా చేసుకొని రేడియో అనే కొత్త ఆవిష్కరణ చేసి వ్యాపార రంగంలో ఘనమైన విజయాన్ని సాధించిన వ్యక్తి[5][6]. 1924 లో మార్కోనీ మార్చీజ్ అనే అవార్డుతో గౌరవింపబడ్డాడు.

చరిత్ర[మార్చు]

బాల్యం[మార్చు]

మార్కోని 1874 ఏప్రిల్ 25 లో బొలొగ్నాలో జన్మించాడు.ఆయన తల్లిదండ్రులు అన్నీ జేమ్‍సన్ మరియు గుసెప్ మార్కోనీ. మార్కోని బొలోగ్నా యందుగల అగస్టో రిఘి లాబొరేటరీలో ప్రైవేటుగా చదువుకొన్నాడు. విద్యార్థి దశలో మార్కోనీ పరిశోధనల పట్ల మక్కువ చూపించేవాడు. చరిత్రకారుడైన కోరడి గూలియానో స్వీయ చరిత్ర ప్రకారం మార్కోని మంచి తెలివైనవాడు[7].ఆయన రోమన్ కాథలిక్ గా బాప్తీసము తీసుకున్నాడు. ఈయన ఆంగ్లికన్ చర్చి యొక్క సభ్యుడు.

రేడియో పరిశోధన[మార్చు]

మార్కోని బాల్యం నుండి పరిశోధనల పట్ల అధిక శ్రద్ధ కనబరిచేవారు. ఈయన శాస్త్రీయ మరియు విద్యుత్ పరిశోధనల పట్ల మక్కువ చూపేవారు. ఆయన కాలంలో హెన్రిచ్ హెర్ట్జ్ అనే శాస్త్రవేత్త విద్యుదయస్కాంత వికిరణాలపై పరిశోధనలు చేసి -- ప్రస్తుతం గల రేడియో తరంగాలు (అప్పట్లో వాటిని హెర్టిజియన్ తరంగాలు అని పిలిచేవారు) కనుగొన్నాడు. 1894 లో హెర్ట్జ్ మరనానంతరము ఆయన పరిశోధనలను కొనసాగించి కొత్త ఆవిష్కరణను సృష్టించింది మార్కోని. ఈయన హెర్ట్జ్ యొక్క పరిశోధనలను బొలోగ్నా విశ్వవిద్యాలయం భౌతిక శాస్త్రవేత్త ఆగస్టో రిఘితో కలసి కొనసాగించుటకు అనుమతించబడ్డాడు.

పూర్వ ప్రయోగ పరికరాలు[మార్చు]

మార్కోని ఇటలీ యందు గల ఫ్రిఫోన్ యందుగల తన ఇంటిలో తన స్వంత ఉపకరణములు ఉపయోగించి అతని పనివాడు అయిన మిజ్ఞానితో కలసి ప్రయోగములు చేయుట ప్రారంభించాడు. వైర్‍లెస్ టెలిగ్రాఫీ వ్యవస్థలో ప్రయోగాత్మకంగా రేడియో తరంగాలను ఉత్పత్తిచేసి పంపుట ఈయన లక్ష్యముగా పెట్టుకున్నాదు. ( టెలిగ్రాఫ్ వ్యవస్థలో సమాచారం తీగలు లేకుండా పంపుట). ఇది కొత్త ఆలోచన కాదు. అనేకమంది పరిశోధకులు వైర్‍లెస్ టెలిగ్రాఫ్ గూర్చి 50 సంవత్సరములనుండి పరిశోధనలు చేస్తున్నారు. కానీ ఏ ఒక్కరూ సాంకేతికంగా సఫలం కాలేకపోయారు. మార్కోని యొక్క వైర్‍లెస్ వ్యవస్థ ఈ క్రింది అంశాలను కలిగి ఉంటుంది.:[8]

  • ఒక సాపేక్షంగా గల సాధారన డోలని (oscillator) లేదా స్ఫులింగము (spark) సృష్టించు రేడియో ప్రసారిణి.
  • ఒక లోహపు తీగ లేదా భూమి నుండి ఎత్తులో గల గ్రహించే సాధనం
  • ఒక గ్రాహకం: ఇది బ్రాన్లీ యొక్క అసలు పరికరంగా మార్చబడింది.
  • ఒక టెలిగ్రాఫ్ కీ: ప్రసరిణి నుండి లఘు మరియు పెద్ద స్పందనలను మోర్స్ కోడ్ ప్రకారం డాట్స్ మరియు డాష్ లుగా పంపుట
  • మోర్స్ కోడ్ ను నమోదు చేయుటకు టెలిగ్రాఫ్ రిజిస్టర్ ( ఇది కాగితం టేప్ లా ఉంటుంది)


సూచికలు[మార్చు]

  1. Bondyopadhyay, Prebir K. (1995). "25th European Microwave Conference, 1995": 879. doi:10.1109/EUMA.1995.337090.  |chapter= ignored (help)
  2. "Guglielmo Marconi: The Nobel Prize in Physics 1909"
  3. Bondyopadhyay, P.K. (1998). "Sir J.C. Bose diode detector received Marconi's first transatlantic wireless signal of December 1901 (the 'Italian Navy Coherer' Scandal Revisited)". Proceedings of the IEEE. 86: 259. doi:10.1109/5.658778. 
  4. Roy, Amit (8 December 2008). "Cambridge 'pioneer' honour for Bose". The Telegraph. Kolkota. Retrieved 10 June 2010. 
  5. Icons of invention: the makers of the modern world from Gutenberg to Gates. ABC-CLIO. Retrieved 7 August 2011. 
  6. Ingenious Ireland: A County-by-County Exploration of the Mysteries and Marvels of the Ingenious Irish. Simon and Schuster. Retrieved 7 August 2011. 
  7. Corradi Giuliano, "Guglielmo Marconi," Guglielmo Marconi. Tracce di un genio nel Tigullio, 2009.
  8. Marconi delineated his 1895 apparatus in his Nobel Award speech. See: Marconi, "Wireless Telegraphic Communication: Nobel Lecture, 11 December 1909." Nobel Lectures. Physics 1901–1921. Amsterdam: Elsevier Publishing Company, 1967: 196–222. p. 198.