అల్పాక్కర

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
పద్య విశేషాలు
వృత్తాలు
ఉత్పలమాల, చంపకమాల
మత్తేభం, శార్దూలం
తరళం, తరలము
తరలి, మాలిని
మత్తకోకిల
స్రగ్ధర, మహాస్రగ్ధర
ఇంద్రవజ్రము, ఉపేంద్రవజ్రము
లయగ్రాహి, లయవిభాతి
జాతులు
కందం, ద్విపద
తరువోజ
అక్కరలు
ఉప జాతులు
తేటగీతి
ఆటవెలది
సీసము

అల్పాక్కర[1] ప్రసిద్ధ తెలుగు పద్య ఛందోరూపం. అల్పాక్కర అత్యంత ప్రాచీన పద్యరూపం. తెలుగు పద్య కావ్యాలలో వాడుకలోంచి క్రమంగా తప్పిపోయి విస్మృతిలో పడిపోయింది.

పద్య లక్షణము[మార్చు]

నాలుగు పాదములు ఉండును.
ప్రతి పాదమునందు రెండు ఇంద్ర , ఒక చంద్ర గణములుండును

ప్రాస[మార్చు]

నియమము కలదు.

యతి[మార్చు]

ప్రతి పాదమునందు 3వ గణము యొక్క మొదటి అక్షరము యతి స్థానము

ఉదాహరణలు[2][మార్చు]

అల్పాక్కర

సుమనఃపతియుగము సోముండును
నెమకంగఁ బ్రావళ్ళు నిండిమీఱ
గమనీయవిభవంబుగాంచునెప్డు
రమణీయ మల్పాక్కరము కృతుల

శిలలపై శిల్పాలు-చెక్కినారు, (మనవాళ్ళు)
సృష్టి కే అందాలు-తెచ్చినారు,
కనుచూపు కరువైన-వారికైనా
కనిపించి కనువిందు-కలిగించు (రీతి) గా.... (ఆచార్య ఆత్రేయగారు వ్రాసిన మంచి మనసులు సినిమాలో పాట అల్పాక్కరను పోలియున్నది

మూలాలు[మార్చు]

"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=అల్పాక్కర&oldid=2261151" నుండి వెలికితీశారు