సెర్బియా

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
Република Србија
Republika Srbija
రిపబ్లిక్ ఆఫ్ సెర్బియా
Flag of సెర్బియా సెర్బియా యొక్క చిహ్నం
నినాదం
Само слога Србина спасава
[Samo sloga Srbina spasava] error: {{lang}}: text has italic markup (help)  (transliteration)
"Only Unity Saves the Serbs"
జాతీయగీతం
Боже правде
God of Justice

సెర్బియా యొక్క స్థానం
Location of  సెర్బియా  (orange)

on the European continent  (white)  —  [Legend]

రాజధానిబెల్ గ్రేడ్
44°48′N 20°28′E / 44.800°N 20.467°E / 44.800; 20.467
Largest city రాజధాని
అధికార భాషలు సెర్బియన్
గుర్తింపు పొందిన ప్రాంతీయ భాషలు హంగేరియన్, స్లోవక్, రుమేనియన్, క్రోషియన్,
రష్యన్ 1 అల్బేనియన్ 2
ప్రభుత్వం పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం
 -  రాష్ట్రపతి బోరిస్ సాదిక్
 -  ప్రధానమంత్రి వోజిస్లోవ్ కోస్తూనికా
వ్యవస్థాపన
 -  మొదటి రాజ్యం 7వ శతాబ్దం 
 -  సైబీరియా రాజ్యం 1217 
 -  en:Serbian Empire/సైబీరియా సామ్రాజ్యం 1345 
 -  స్వాతంత్ర్యం కోల్పోయింది 3 1459 
 -  en:First Serbian Uprising/మొదటి సైబీరియన్ ఉత్థానం (నవీన రాజ్య హోదా) ఫిబ్రవరి 15, 1804 
 -  డీ ఫాక్టో స్వతంత్రం 25 మార్చి 1867 
 -  డీ జూర్ 13 జూలై 1878 
 -  ఏకీకరణ 25 నవంబరు 1918 
 -  జలాలు (%) 0.13
జనాభా
 -  2007 అంచనా 10,147,398 
 -  2002 జన గణన 7,498,0004 
జీడీపీ (PPP) 2007 అంచనా
 -  మొత్తం $64 billion (World Bank) (66th)
 -  తలసరి $7,700 (86th)
Gini? (2007) .24 (low
కరెన్సీ సెర్బియన్ దీనారు (RSD)
కాలాంశం CET (UTC+1)
 -  వేసవి (DST) CEST (UTC+2)
ఇంటర్నెట్ డొమైన్ కోడ్ .rs (.yu)
కాలింగ్ కోడ్ +381
1 All spoken in Vojvodina.
2 Spoken in Kosovo.
3 To the Ottoman Empire and Kingdom of Hungary
4 excluding Kosovo
5 The Euro is used in Kosovo alongside the Dinar.
6 .rs became active in September 2007. Suffix .yu
will exist until September 2009.

సెర్బియా (సెర్బియన్|Србија / స్రబిజా/స్‌ర్‌బియా), అధికారిక నామం రిపబ్లిక్ ఆఫ్ సెర్బియా About this sound listen ) [1] మధ్య మరియు ఆగ్నేయ యూరప్ లో ఉన్న సదరన్ పనానియన్ మైదానం బాల్కన్ ద్వీపకల్పంలో ఉంది. ఈదేశానికి బెల్ గ్రేడ్ రాజధానిగా ఉంది.[2] దేశానికి ఉత్తర సరిహద్దులో హంగరీ, తూర్పు సరిహద్దులో రొమేనియా మరియు బల్గేరియా దక్షిణ సరిహద్దులో మేసిడోనియా, క్రొయేషియా, బోస్నియా, మాంటెనెగ్రో మరియు పశ్చిమసరిహద్దులో కొసావో మరియు అల్బేనియాకు చెందిన వివాదాస్పద భూభాగం ఉంది. సెర్బియాలో సుమారుగా 7 మిలియన్ల మంది పౌరులు నివసిస్తున్నారు. [3] దీని రాజధాని బెల్గ్రేడ్, పురాతనమైన [4][2] మరియు ఆగ్నేయ ఐరోపాలో అతిపెద్ద నగరాల్లో ఒకటిగా ఉంది.


6 వ శతాబ్దానికి చెందిన బాల్కంన్స్‌కు స్లావిక్ వలసల తరువాత మధ్య యుగప్రారంభంలో సెర్బ్స్ అనేక రాజ్యాలను స్థాపించారు. సెర్బియా కింగ్డమ్ 1217 లో రోమ్ మరియు బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యాల గుర్తింపు పొందింది. ఇది 1346 లో స్వల్ప-కాలిక సెర్బియన్ సామ్రాజ్యంగా ఉంది. 16 వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నాటికి మొత్తం ఆధునిక సెర్బియా ఒట్టోమన్లచే విలీనం చేయబడింది. కొన్నిసార్లు హబ్స్బర్గ్ సామ్రాజ్యం అంతరాయం కలిగించింది. ఇది 17 వ శతాబ్దం చివరి నుండి సెంట్రల్ సెర్బియా (ఆధునిక వొజ్వోడినాలో) వైపు విస్తరించడం ప్రారంభమైంది . 19 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో సెర్బియన్ విప్లవం " ప్రింసిపాలిటీ ఆఫ్ సెర్బియా " మొట్టమొదటి రాజ్యాంగబద్ధ రాజరికం స్థాపించిన తరువాత దాని భూభాగాన్ని విస్తరించింది. [5] 1990 లలో మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో సంభవించిన ఘోరమైన మరణాల తరువాత మరియు సెర్బియాతో వోజ్వోడినా (మరియు ఇతర భూభాగాలు) మాజీ హాబ్స్బర్గ్ సింహాసన అనంతర ఐక్యీకరణ యుగోస్లేవ్ వార్స్ వరకు వివిధ రాజకీయ నిర్మాణాలలో ఉనికిలో ఉన్న ఇతర దక్షిణ స్లావిక్ ప్రజలతో యుగోస్లేవియాకు సహ-దేశంగా స్థాపించబడింది. యుగోస్లేవియా విభజనలో సెర్బియా మోంటెనెగ్రోతో ఒక యూనియన్ ఏర్పడింది. 2006 లో సెర్బియా తిరిగి స్వాతంత్ర్యం ప్రారంభించిన సమయంలో యూనియన్ శాంతియుతంగా రద్దు చేయబడింది. 2008 లో కొసావో ప్రావిన్స్ పార్లమెంట్ ఏకపక్షంగా ప్రకటించిన స్వాతంత్ర్యం ప్రకటనకు అంతర్జాతీయ సమాజం నుండి మిశ్రమ ప్రతిస్పందనలు లభించాయి.

సెర్బియా యునైటెడ్ నేషంస్, కౌంసిల్ ఆఫ్ యూరప్, ఆర్గనైజేషన్ ఫర్ సెక్యూరిటీ అండ్ కోపరేషన్ ఇన్ యూరప్, పార్టనర్ షిప్ ఫర్ పీస్, ఆర్గనైజేషన్ ఆఫ్ ది బ్లాక్ సీ ఎకనమిక్ కార్పొరేషన్ మరియు సెంట్రల్ యురేపియన్ ఫ్రీ ట్రేడ్ అగ్రిమెంటు సంస్థలలో సభ్యదేశంగా ఉంది.[6] సెర్బియా 2014 జనవరి నుండి యురేపియన్ యూనియన్ ప్రవేశంపై చర్చలు నిర్వహిస్తోంది. దేశం డబల్యూ,టి.ఒ.[7] మరియు ఒక సైనిక తటస్థ రాజ్యంగా ఉంది. సెర్బియా ఒక ఉన్నత-మధ్యతరగతి ఆదాయం [8] దేశ ఆర్థికరంగంలో సేవా రంగం ఆధిపత్యం అలాగే పారిశ్రామిక రంగం మరియు వ్యవసాయం ప్రాధాన్యత వహిస్తున్నాయి. మానవ అభివృద్ధి సూచికలో అంతర్జాతీయంగా 66 వ స్థానం [9] సోషల్ ప్రోగ్రెస్ ఇండెక్స్‌లో 45 వ స్థానంలో ఉంది.[10] అలాగే గ్లోబల్ పీస్ ఇండెక్స్‌లో 56 వ స్థానంలో ఉంది.[11]

విషయ సూచిక

పేరువెనుక చరిత్ర[మార్చు]

"సెర్బియా" పేరు మూలం అస్పష్టంగా ఉంది.పేరుకు సెర్బ్స్, సుర్బిబి, సెర్బ్లోయ్, సెర్రియుని, సోరబి, సర్బేన్, సర్బీ, సెర్బియా, సెర్యిరి, సెర్బియా, సిర్బీ, సుర్బెన్ [12] మొదలైనవిచారిత్రిక (లేదా ప్రస్తుత) ఉనికిని వివాదాస్పదంగా లేని (ముఖ్యంగా బాల్కాన్స్ మరియు లూసటియాలో) ప్రాంతాల్లో సెర్బ్స్ మరియు సోర్బ్సను సూచించడానికి రచయితలు ఈ పేర్లు ఉపయోగించారు. ప్రపంచంలోని ఇతర ప్రాంతాలలో (ముఖ్యంగా కాకసస్‌లోని ఆసియాటిక్ సార్మాటియాలో) ఒకే లేదా సారూప్య పేర్లను సూచించే మూలాలు ఉన్నాయి.సిద్ధాంతపరంగా రూట్ సిల్బౌ వివిధ రకాల రష్యన్ పాసర్ (పాసెర్, "స్టిసన్"), ఉక్రేనియన్ ప్రెరిబిటిస్య (ప్రిసెర్బిటిస్, "చేర్చు"), ఓల్డ్ ఇండిక్ సార్బ్ ("ఫైట్, కట్, కిల్"), లాటిన్ సెరో (" తయారుచెయ్యి "), మరియు గ్రీక్ సిరో (ειρω," పునరావృతం ") మూలంగా ఉన్నాయి.[13] ఏది ఏమయినప్పటికీ పోలిష్ భాషావేత్త అయిన స్టానిస్లావ్ రోస్పోండ్ (1906-1982) శర్బతి శ్లోకం నుండి (cf. సోర్బో, శోషోబో) నుండి తీసుకున్నారు. (cf. sorbo, absorbo).[14] సెర్బియా పరిశోధకుడు హెచ్. షుస్టెర్-షెవెక్ ప్రోటో-స్లావిక్ క్రియతో సర్బ్-తో సంబంధం ఉన్నట్లు సూచించాడు. సెర్బేట్ (రష్యన్, ఉక్రేనియన్), సెర్బెటిస్ (బెలారసియన్), సబతి (స్లోవక్), సార్బమ్ (బల్గేరియన్) మరియు సెరబేటి (ఓల్డ్ రష్యన్)పదాలను సూచిద్తున్నాయి. [15]1945 నుండి 1963 వరకు సెర్బియాకు అధికారిక నామం " సెర్బియా పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ " ఇది 1963 నుండి 1990 వరకు సెర్బియా సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్గా మారింది. 1990 నుండి దేశం అధికారిక నామం "సెర్బియా రిపబ్లిక్" అయింది.

చరిత్ర[మార్చు]

Left: Lepenski Vir culture figure, 7000 BC
Right: Vinča culture figure, 4000–4500 BC

చరిత్రకు పూర్వం[మార్చు]

ప్రస్తుత సెర్బియా భూభాగంలో పాలియోలిథిక్ నివాసాల గురించిన పురావస్తు ఆధారాలు కొంచెం తక్కువగా ఉన్నాయి. సిసెవో (మాలా బాలనికా) లో మానవ దవడ భాగం ఒకటి కనుగొనబడింది. ఇది 5,25,000-397,000 సంవత్సరాల మద్య కాలానికి చెందినదని విశ్వసించబడింది. [16]

సుమారు క్రీ.పూ 6,500 సంవత్సరాల నియోలిథిక్ కాలంలో ఆగ్నేయ ఐరోపా మరియు ఆసియా మైనర్‌లో ఉన్న ప్రస్తుత బెల్గ్రేడ్ ప్రాంతంలో స్టార్కేవో మరియు విన్కా సంస్కృతులు ఆధిపత్యంలో ఉన్నాయి.ఆధునిక-రోజు బెల్గ్రేడ్లో లేదా సమీపంలో ఉండి, ఆగ్నేయ ఐరోపాలో (అలాగే మధ్య ఐరోపా మరియు ఆసియా మైనర్ యొక్క భాగాలు) ఆధిపత్యంలో ఉన్నాయి. [17][18] ఈ శకంలోని రెండు ముఖ్యమైన స్థానిక పురావస్తు ప్రాంతాలు లెపెన్స్కీ వీర్ మరియు విన్కా-బెలో బ్రిడో ప్రాంతాలలో ఇప్పటికీ డానుబే నది ఒడ్డున ఉన్నాయి.

పురాతన చరిత్ర[మార్చు]

ఐరన్ ఏజ్ సమయంలో థ్రేసియన్లు డేసియన్లు మరియు ఇల్య్రియన్లు క్రీస్తుపూర్వం 4 వ శతాబ్దంలో ఆధునిక సెర్బియాకు దక్షిణంలో విస్తరణ సమయంలో పురాతన గ్రీకులను ఎదుర్కొన్నారు. అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్ సామ్రాజ్యం వాయువ్య దిశగా కలే-క్రిస్వికా పట్టణం ఉంది. [19]స్కార్డిస్కి సెల్టిక్ తెగ క్రీస్తుపూర్వం 3 వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతం అంతటా స్థిరపడి గిరిజన రాజ్యాన్ని ఏర్పరచి పలు కోటలు నిర్మించారు. సిండిదునమ్ (ప్రస్తుతం బెల్గ్రేడ్) మరియు నైస్సోస్ (ప్రస్తుతం నిస్) ఉన్నాయి.

ఫెలిక్స్ రోమాలియానా ఇంపీరియల్ ప్యాలెస్ అవశేషాలు, యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశం

రోమన్లు ​క్రీ.పూ ​2 వ శతాబ్దంలో భూభాగాన్ని ఎక్కువగా జయించారు.క్రీ.పూ 167 లో రోమన్ ప్రావిన్స్ ఇలిలరియం స్థాపించబడింది. మిసిసి సుపీరియో రోమన్ ప్రావిన్సును ఏర్పరుచుకుంటూ క్రీ.పూ 75 మిగిలిన ప్రాంతాన్ని జయించి మొసియా సుపీరియర్ ప్రొవింస్ స్థాపించారు. క్రీ.పూ. 9 లో ఆధునిక స్రెమ్ ప్రాంతం స్వాధీనం చేసుకుంది. డాసియన్ యుద్ధాల తరువాత క్రీ.శ. 106 లో బాక్ మరియు బనాట్ స్థాపించబడ్డాయి. ఫలితంగా సమకాలీన సెర్బియా అనేక మాజీ రోమన్ భూభాగాల్లో పూర్తిగా లేదా పాక్షికంగా విస్తరించింది. వీటిలో మోస్సియా, పన్నోనియా, ప్రావాలిటినా, డాల్మాటియా, డేసియా మరియు మాసిడోనియా ఉన్నాయి.ఎగువ మాస్సియా ముఖ్య పట్టణాలు: సింగిదుంమ్ (బెల్గ్రేడ్), విమినసియం (ప్రస్తుతం ఓల్డ్ కోస్టోలాక్), రెమేసియానా (ప్రస్తుతం బెలా పాలాంకా), నైస్సోస్ (నిస్) మరియు సిరియం (ప్రస్తుతం స్మేమ్కా మిత్రోవికా) వీటిలో తరువాతి టెట్రార్చీ సమయంలో రోమన్ రాజధాని అయింది.[20] 17 రోమన్ చక్రవర్తులు ఆధునిక సెర్బియాలో జన్మించారు. [21] వీటిలో అత్యంత ప్రసిద్ధమైనది కాన్స్టాన్టైన్ ది గ్రేట్, మొట్టమొదటి క్రైస్తవ చక్రవర్తి, సామ్రాజ్యం అంతటా మతపరమైన సహనం ఆర్డర్ చేసే శాసనాన్ని జారీ చేసింది. రోమన్ సామ్రాజ్యం 395 లో విభజించబడినప్పుడు అత్యధిక సెర్బియా భూభాగం తూర్పు రోమన్ సామ్రాజ్యంలో ఉంది.అదే సమయంలో వాయువ్య భాగాలను పశ్చిమప్రాంత రోమన్ సామ్రాజ్యంలో చేర్చారు. 6 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో దక్షిణ స్లావ్లు పెద్ద సంఖ్యలో బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యంలో ఉన్నారు. [22]

మద్య యుగం[మార్చు]

సెర్బ్స్ 6 వ లేదా 7 వ శతాబ్ద ప్రారంభంలో బాల్కన్ ప్రాంతంలో స్థిరపడిన ఒక స్లావిక్ జాతి, 8 వ శతాబ్దం నాటికి సెర్బియా ప్రిన్సిపాలిటీని స్థాపించింది. 822 లో సెర్బ్స్ రోమన్ డాల్మాటియా ప్రాంతంలో అధిక భాగంలో నివసించారని చెప్పబడింది. వారి భూభాగం నేడు దక్షిణ నైరుతి సెర్బియా మరియు పొరుగు దేశాలలోని భాగాల వరకు విస్తరించింది. అదేసమయంలో బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం మరియు బల్గేరియన్ సామ్రాజ్యం భూభాగం ఇతర భాగాలను పాలించాయి. క్రీ.శ 870 సెర్బియన్ పాలకులు క్రైస్తవ మతాన్ని స్వీకరించారు. 870 మరియు 10 వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నాటికి సెర్బియా రాజ్యం అడ్రియాటిక్ సముద్రాన్ని నరేట్వా, సావా, మోరావ మరియు స్కదార్ ప్రాంతాల వరకు విస్తరించింది. 1166 మరియు 1371 మధ్య సెర్బియా నెమాంజిక్ వంశీయులచే పాలించబడింది (ఈ వారసత్వం ప్రత్యేకంగా విలువైనది), వీరి రాజ్యం (మరియు క్లుప్తంగా ఒక సామ్రాజ్యం) మరియు సెర్బియా బిషోప్రిక్ స్వయంప్రతిపత్తి కలిగిన ఆర్చ్బిషోప్రిక్ (శావా సెయింట్). నెమంజిద్ కాలం స్మారకభవనాలు చాలా ఆర్ధడాక్స్ చర్చీలు అనేకం ప్రపంచ వారసత్వ సంపదగా గుర్తించబడుతున్నాయి. కోటలు మనుగడలో ఉన్నాయి. ఈ శతాబ్దాల్లో సెర్బియన్ రాజ్యం (మరియు ప్రభావం) గణనీయంగా విస్తరించింది. ఉత్తర భాగం, వోజువోడినా, హంగేరి రాజ్యం పాలించబడుతుంది.ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంతో జరిగిన కొస్సోవో యుద్ధంలో (1389) చివరికి డచీలుగా విభజించబడడం సెర్బియా సామ్రాజ్యం పతనకాలంగా భావించబడుతుంది. తరువాత సెర్బియన్ 1459 లో ఒట్టోమన్లు విజయం సాధించారు. ఒట్టోమన్ ముప్పు మరియు చివరకు విజయం పశ్చిమ మరియు ఉత్తరాన సెర్బ్స్ భారీ వలసలు జరిగాయి.

ఓట్టమన్ మరియు హద్స్‌బర్గ్ పాలన[మార్చు]

హంగేరీ మరియు ఓట్టమన్ పాలనలో స్వతంత్రం కోల్పోయిన తరువాత 16 వ శతాబ్దంలో జోవన్ నేనాద్ నాయకత్వంలో సెర్బియా తిరిగి సార్వభౌమత్వాన్ని పొందింది. మూడు హబ్స్బర్గ్ దండయాత్రలు మరియు అనేక తిరుగుబాట్లు నిరంతరం ఒట్టోమన్ పాలనను సవాలు చేశాయి. 1595 లో బనాట్ తిరుగుబాటు ఒట్టోమన్లు ​​మరియు హబ్స్‌బర్గ్‌ల మధ్య దీర్ఘ కాల యుద్ధంగా మారింది. [23]ఆధునిక వొవోవోడినా ప్రాంతం కార్లోవిట్జ్ ఒప్పందం కింద 17 వ శతాబ్దం చివరలో హబ్స్బర్గ్ సామ్రాజ్యంలోకి రాకముందే ఒక శతాబ్ది-కాలం ఒట్టోమన్ ఆక్రమణను చవిచూసింది.


డానుబే మరియు సావ నదులు దక్షిణప్రాంతంలో ఉన్న అన్ని సెర్బ్ భూభాగాలను ఉన్నతవర్గం తొలగించబడి, ఒట్టోమన్ యజమాన్లకు రైతులకు అనువుగా వ్యవహరించారు. అయితే మతాచార్యులు చాలా మంది పారిపోవడం లేదా ఒంటరి మఠాలకు పరిమితమై ఉండేవారు. ఒట్టోమన్ వ్యవస్థలో క్రైస్తవులుగా, సెర్బ్స్, ఒక తక్కువస్థాయి ప్రజలుగా పరిగణించబడ్డారు. భారీ పన్నులు విధించారు.అలాగే సెర్బియన్ ప్రజలలో ఒక చిన్న భాగం ఇస్లామీకరణకు దారితీసింది. పెత్క్ (1463) సెర్బియన్ పట్రియార్చేట్‌ను ఒట్టోమన్లు ​​రద్దు చేశారు. కానీ 1557 లో ఇది పునఃస్థాపించబడింది. ఇది సామ్రాజ్యంలోని సెర్బియన్ సంప్రదాయాల పరిమిత కొనసాగింపుకు దారితీసింది.[24][25]

గ్రేట్ సెర్బ్ మైగ్రేషన్స్ దక్షిణ సెర్బియాలో అధికభాగం ఆక్రమించటంతో సెర్బ్స్ ఉత్తర ప్రాంతంలోని వోజువోడైనాలో డానుబే నదికి మరియు పశ్చిమాన మిలిటరీ సరిహద్దుకు ఆశ్రయం పొందారు. అక్కడ వారు 1630 నాటి స్టాచుటా వాలక్రోం వంటి చర్యల ద్వారా ఆస్ట్రియన్ కిరీటం ద్వారా హక్కులను మంజూరు చేసారు. సెర్బ్స్ మతపరమైన కేంద్రం కూడా ఉత్తరాదికి తరలించబడింది. సెర్మిస్కి కార్లోవిచ్ మెట్రోపాలిటన్‌కు సెర్బియన్ పట్రిచ్కేట్ 1766లో మరొకసారి రద్దు చేయబడింది. [26]

అనేక అభ్యర్ధనల తరువాత పవిత్ర రోమన్ చక్రవర్తి మొదటి లియోపోల్డ్ అధికారికంగా సెర్బ్స్‌కు స్వయంప్రతిపత్తి కలిగిన కిరీటం హక్కును విడిచిపెట్టాలని భావించాడు. [27]1718-39 లో హబ్స్బర్గ్ రాచరికం సెంట్రల్ సెర్బియాను ఆక్రమించి "సెర్బియా రాజ్యం"ను స్థాపించింది. హొబ్బర్గ్ సామ్రాజ్యంలో విజ్వాడినా మరియు ఉత్తర బెల్గ్రేడ్ కాకుండా సెంట్రల్ సెర్బియా 1688-91లో మరియు 1788-92లో తిరిగి హాబ్స్బర్గ్లచే ఆక్రమించబడింది.

తిరుగుబాటు మరియు స్వతంత్రం[మార్చు]

Left: Dositej Obradović, an influential protagonist of the Serbian national and cultural renaissance, he advocated Enlightenment and rationalist ideas
Right: Miloš Obrenović leader of the Second Serbian Uprising in Takovo, the second phase of the Serbian Revolution

ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం నుంచి స్వాతంత్ర్యం పొందడానికి సెర్బియన్ చేపట్టిన విప్లవం 1804 నుండి 1815 వరకు పదకొండు సంవత్సరాలు కొనసాగింది. [28] ఈ విప్లవం ద్వారా సెర్బియన్లు ముందుగా ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం నుండి స్వయంప్రతిపత్తి పొంది చివరికి పూర్తి స్వాతంత్ర్యం (1835-1867) కు పొందారు.[29][30]

డ్యూక్ కారొడొడె పెట్రోవిక్ నేతృత్వంలో మొట్టమొదటి సెర్బియా తిరుగుబాటు సమయంలో ఒట్టోమన్ సైన్యం దేశాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకునే వరకు దాదాపు ఒక దశాబ్దం పాటు సెర్బియా స్వతంత్రంగా ఉంది. కొంతకాలం తర్వాత రెండవ సెర్బియా తిరుగుబాటు ప్రారంభమైంది.తిరుగుబాటుకు మిలౌస్ ఒబ్రినోవిక్చే నాయకత్వం వహించాడు. సెర్బియా విప్లవకారులు మరియు ఒట్టోమన్ అధికారుల మధ్య రాజీతో 1815 లో తిరుగుబాటు ముగింపుకు వచ్చింది.[31] అదే విధంగా బాల్కన్‌లో ఫ్యూడలిజాన్ని రద్దు చేసిన మొదటి దేశాలలో సెర్బియా ఒకటి.[32] 1826 లో అక్మెర్మాన్ కన్వెన్షన్ 1829 లో అడ్రినిపోల ఒప్పందం మరియు చివరకు హట్-ఐ షరీఫ్, సెర్బియా సౌజన్యాన్ని గుర్తించారు. మొట్టమొదటి సెర్బియన్ రాజ్యాంగం 1835 ఫిబ్రవరి 15న స్వీకరించబడింది.[33][34]ఒట్టోమన్ సైన్యం మరియు 1862 లో బెల్గ్రేడ్లోని సెర్బ్స్ మరియు గ్రేట్ పవర్స్ ఒత్తిడి కారణంగా 1822 నాటికి చివరి టర్కిష్ సైనికులు ప్రిన్సిపాలిటీని విడిచిపెట్టి, దేశాన్ని వాస్తవంగా స్వతంత్రంగా చేసుకున్నారు. పోర్టితో సంప్రదించకుండా ఒక కొత్త రాజ్యాంగం అమలు చేయడం ద్వారా సెర్బియన్ దౌత్యవేత్తలు దేశ వాస్తవిక స్వాతంత్ర్యాన్ని ధ్రువీకరించారు. 1876 ​​లో సెర్బియా ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంపై యుద్ధం ప్రకటించింది. బోస్నియాతో ఏకీకరణను ప్రకటించింది.1878 లో" బెర్లిన్ కాంగ్రెస్‌ " సమావేశాలలో దేశస్వాతంత్ర్యం అంతర్జాతీయంగా అధికారిక గుర్తింపు పొందింది. ఇది అధికారికంగా రష్యా-టర్కిష్ యుద్ధాన్ని ముగించింది. ఈ ఒప్పందం నోవి పజర్ సంజక్ ఆక్రమణతో పాటు ఆస్ట్రియా-హంగేరియన్ ఆక్రమణలో బోస్నియాను ఉంచడం ద్వారా బోస్నియాతో ఏకం చేయకుండా సెర్బియాను నిషేధించింది. [35]

1815 నుండి 1903 వరకు సెర్బియా ప్రిన్సిపాలిటీ " హౌస్ ఆఫ్ ఒబ్రేనోవిక్చే " చేత పరిపాలించబడింది. 1842 మరియు 1858 మధ్యకాలంలో ప్రిన్స్ అలెగ్జాండర్ కారొడొడెవిక్ పాలన కోసం సంరక్షించబడింది. 1882 లో సెర్బియా ఒక రాజ్యంగా మారింది ఇది కింగ్ మిలన్ చేత పాలించబడింది. ది హౌస్ ఆఫ్ కరడోర్డివివిక్, వారసులు విప్లవాత్మక నాయకుడు కారడోడ్ పెట్రోవిక్ 1903 మేలో ప్రభుత్వాన్ని పడత్రోసి అధికారాన్ని పొందారు. ఉత్తరప్రాంతంలో ఆస్ట్రియాలోని 1848 విప్లవం సెర్బియన్ వైవొడిషిప్ స్వయంప్రతిపత్త భూభాగం స్థాపనకు దారితీసింది. 1849 నాటికి ఈ ప్రాంతం సెర్బియా వేవ్వోడ్షిప్ మరియు తేమస్వావర్ బనాట్‌గా రూపాంతరం చెందింది.

బాల్కన్ యుద్ధాలు, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం మరియు మొదటి యుగస్లేవియా[మార్చు]

1912 లో మొదటి బాల్కన్ యుద్ధం సమయంలో బాల్కన్ లీగ్ ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యాన్ని ఓడించి యూరోపియన్ భూభాగాలను స్వాధీనం చేసుకుంది. ఇది రాస్కా మరియు కొసావోలో ప్రాదేశిక విస్తరణకు దోహదపడింది. బల్గేరియా తన మాజీ మిత్రరాజ్యాల వైపు దృష్టిసారించిన తరువాత త్వరలోనే రెండో బాల్కాన్ యుద్ధం ఆరంభం అయింది. కానీ ఓడిపోయింది. దీని ఫలితంగా బుకారెస్ట్ ఒప్పందం జరిగింది. రెండు సంవత్సరాల్లో సెర్బియా దాని భూభాగాన్ని 80% మరియు జనసంఖ్యను 50% ద్వారా విస్తరించింది. [36] మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సందర్భంగా 20,000 మంది చనిపోవడంతో అధిక ప్రాణనష్టం సంభవించింది. [37] ఆస్ట్రియా-హంగేరీ సరిహద్దుల మీద పెరుగుతున్న ప్రాంతీయ శక్తుల వత్తిడిని జాగ్రత్తగా గమనించి అన్ని సౌత్ స్లావ్ల ఏకీకరణకు ఒక అనుసంధానకర్తగా మారడానికి ప్రయత్నించడం రెండు దేశాల మధ్య సంబంధాలు గందరగోళంగా మారాయి.

Left: Nikola Pašić, Prime Minister during World War I
Right: మిహజలో పుపిన్ శాస్త్రవేత్త, కింగ్డమ్ సరిహద్దులు డ్రా అయినప్పుడు పారిస్ శాంతి సమావేశం యొక్క తుది నిర్ణయాలు ప్రభావితం

1914 జూన్ 28 న సారాజెవోలో గ్రివ్లొ ప్రింసిప్ ఆస్ట్రియా ఆర్చ్‌డ్యూక్క్ ఫ్రాంజ్ ఫెర్డినాండ్‌ను హత్య చేసిన తరువాత యవ్ బోస్నియా సంస్థ సభ్యుడు ఆస్ట్రియా-హంగరీ సెర్బియాపై యుద్ధాన్ని ప్రకటించారు. [38] సెర్బియాను కాపాడుకుంటూ తన అధికారాన్ని ఒక గొప్ప శక్తిగా కొనసాగించేందుకు రష్యా దళాలను సమీకరించింది. ఫలితంగా ఆస్ట్రియా-హంగరీ సంకీర్ణం జర్మనీలు రష్యాపై యుద్ధం ప్రకటించింది.[39] సెర్బియా మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో భాగంగా సెంట్రల్ పవర్స్‌కు వ్యతిరేకంగా సెర్బొ యుద్ధం మరియు బాటిల్ ఆఫ్ కొలుబరా యుద్ధాలలో సాధించిన యుద్ధం మొట్టమొదటి సారిగా మిత్రరాజ్యాలు విజయంగా అభివర్ణించబడింది.[40]

ప్రారంభ విజయం ఉన్నప్పటికీ అది చివరికి 1915 లో సెంట్రల్ పవర్స్ ద్వారా అధికం అయింది. సైన్యం మరియు కొంతమంది ప్రజలు అల్బేనియా గుండా గ్రీస్ మరియు కార్ఫులకు పారిపోయి మార్గంలో అపారమైన నష్టాలు చవిచూశారు. సెర్బియాను సెంట్రల్ పవర్స్ ఆక్రమించింది. ఇతర సరిహద్దుల మీద సెంట్రల్ పవర్స్ సైనిక పరిస్థితి తీవ్రతరం అయిన తరువాత మిగిలిన సెర్బ్ సైన్యం తిరిగి తూర్పు ప్రాంతానికి చేరుకుని 1918 సెప్టెంబరు 15 న సెర్బియాను విడిచిపెట్టి, ఆస్ట్రో-హంగేరియన్ సామ్రాజ్యం మరియు బల్గేరియాను ఓడించి, శత్రు శ్రేణుల మీద చివరి విజయం సాధించాయి. [41] సెర్బియా ప్రచారంతో అతిపెద్ద బాల్కన్ ఎంటెంట్ పవర్‌గా మారింది. [42] ఇది నవంబరు 1918 లో బాల్కన్‌లో మిత్రరాజ్యాల విజయానికి గణనీయంగా దోహదపడింది. ప్రత్యేకించి ఫ్రాన్సు ఫోర్స్‌కు బల్గేరియా లొంగిపోవడానికి సహాయం చేసింది.[43] సెర్బియా చిన్న ఎంటెంట్ శక్తిగా వర్గీకరించబడింది.[44]సెర్బియాలో సంభవించిన మొత్తం మరణాలు మొత్తం ఎంటెంట్ సైనిక మరణాలలో 8% ఉన్నాయి. యుద్ధంలో సెర్బియన్ సైన్యం 58% (2,43,600) సైనికులు మరణించారు. [45] మొత్తం మరణాల సంఖ్య 7,00,000.[46] సెర్బియా పూర్వ పరిమాణంలో 16% కంటే ఎక్కువగా ఉంది.[47] మరియు మొత్తం పురుష జనాభాలో మెజారిటీ (57%).[48][49][50]ఆస్ట్రో-హంగేరియన్ సామ్రాజ్యం కూలిపోవడంతో 1918 నవంబరు 24 న సిర్మియాతో కలిపి, బనాట్, బాక్కా మరియు బరన్జా తరువాత మొత్తం వోజ్ వోడ్నాను సెర్బ్ రాజ్యంలోకి తీసుకువచ్చింది. 1918 నవంబరు 26 న పోడ్జొరికా శాసనసభ సెర్బియాతో కలిపి హౌస్ ఆఫ్ పెట్రోవిక్-న్జేగోస్ మరియు యునైటెడ్ మోంటెనెగ్రో లను తొలగించింది.[ఆధారం కోరబడింది] 1918 డిసెంబరు 1 న టెరజిజెలోని క్రిస్మోవియోక్ హౌస్ వద్ద సెర్బియా సెర్బియన్ ప్రిన్స్ రీజెంట్ అలెగ్జాండర్ సెర్బ్స్, క్రోయాట్స్ మరియు స్లోవేనేల సామ్రాజ్యాన్ని ప్రకటించారు.[51]

సెర్బియా రాజు మొదటి పీటర్ 1 పాలనలో 1921 ఆగస్టులోలో అతని కుమారుడు అలెగ్జాండర్ రాజు పీటర్ పాలనాధికారం చేపట్టాడు. పార్లమెంటులో సెర్బ్‌ సెంట్రలిస్టులు మరియు క్రోట్ స్వయంప్రతిపత్తి వాదులు గొడవపడ్డారు.తరువాత అధికారం చేపట్టిన పలు ప్రభుత్వాలు బలహీనంగా మరియు స్వల్పకాలికంగా ఉన్నాయి. సంప్రదాయవాద ప్రధాన మంత్ నికోలా పాసిక్ అతని మరణం వరకు పలు ప్రభుత్వాలకు నాయకత్వం వహించాం ఆధిపత్యం వహించడం జరిగింది. కింగ్ అలెగ్జాండర్ దేశం పేరును యుగోస్లేవియాగా మార్చాడు. 33 విభాగాలను తొమ్మిది నూతన విభాగాలు (బనోవినాలు) అంతర్గత విభాగాలను మార్చాడు. అలెగ్జాండర్ నియంతృత్వపు ప్రభావము సెర్బ్స్ కాని వారిని సమైక్యపరచకుండా దూరం చేయడమే లక్ష్యంగా సాగింది.[52]

అలెగ్జాండర్ 1934 లో ఐ.ఎం.ఆర్.ఒ. సభ్యుడైన వ్లాడో చెర్నోజెంసిక్‌ అధికారిక పర్యటన సందర్భంగా మార్సెయిల్లో హత్య చేయబడ్డాడు. అలెగ్జాండర్ పదకొండు ఏళ్ళ కుమారుడు రెండవ పీటర్ అధికారపీఠం అధిష్టించాడు.ప్రభుత్వానికి ప్రతినిధి కౌన్సిల్ తన బంధువు ప్రిన్స్ పాల్ నాయకత్వం వహించాడు. ఆగస్టు 1939 లో బానేట్ ఆఫ్ క్రొయేషియన్ ఆందోళనలకు పరిష్కారంగా "క్రెత్కోవిక్-మచెక్ ఒప్పందప్ స్థాపించబడింది.

Newsreel showing the murder of King Alexander I of Yugoslavia and French Foreign Minister Louis Barthou in Marseilles, October 1934

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం మరియు రెండవ యుగస్లేవియా[మార్చు]

1941 లో యుగోస్లావ్ యుద్ధంలో తటస్థంగా ఉన్నప్పటికీ యాక్సిస్ శక్తులు యుగోస్లేవియాను ఆక్రమించాయి. ఆధునిక సెర్బియా భూభాగం హంగరీ, బల్గేరియా ఇండిపెండెంట్ ఆఫ్ క్రొయేషియా (ఎన్.డి.హెచ్) మరియు ఇటలీ (అల్బేనియా మరియు మాంటెనెగ్రో) మధ్య విభజించబడింది. సెర్బియా మిగిలిన భాగం జర్మన్ మిలటరీ నియంత్రణలో బొమ్మలవలె వ్యవహరించే మిలన్ అకిమోవిక్ మరియు మిలన్ నేడిక్ పాలనలో ఉంచబడింది. ఆక్రమిత భూభాగం డ్రాజి మిహియోలోవిక్ మరియు జోసిప్ బ్రోజ్ టిటో నాయకత్వం వహించిన కమ్యూనిస్ట్ పర్షియన్ల ఆధ్వర్యంలో రాజ్యవాద చేట్నిక్స్ మధ్య పౌర యుద్ధం ఆరంభం అయింది. ఈ దళాలకు సెర్బియా వాలంటీర్ కార్ప్స్ మరియు సెర్బియన్ స్టేట్ గార్డ్ యాక్సిస్ సహాయక విభాగాలను ఏర్పాటు చేశారు. 1941 లో పశ్చిమ సెర్బియాలో 2,950 గ్రామస్తుల డ్రానినాక్ మరియు లోజ్నికా ఊచకోత జర్మనీలు ఆక్రమించిన సెర్బియాలో పౌరులను మొదటి సారిగా పెద్దసంఖ్యలో ఉరితీశారు. హంగేరియన్ ఫాసిస్టుల ద్వారా యూదుల మరియు సెర్బ్స్‌కు చెందిన క్రుగ్జివ్వాక్ ఊచకోత మరియు నోవి సాడ్ రైడ్ మరియు 3,000 మందికి పైగా బాధితులు కేసు. [53][54][55] ఒక సంవత్సరపు ఆక్రమణ తరువాత సుమారుగా 16,000 మంది సెర్బియన్ యూదులు ఈ ప్రాంతంలో హత్య చేయబడ్డారు. పూర్వ-యూదు జనాభాలో 90% మంది ఉన్నారు. ఈ ప్రాంతంలో అనేక నిర్బంధ శిబిరాలు ఏర్పడ్డాయి. బంజియా కాన్సంట్రేషన్ శిబిరం అతిపెద్ద కాన్సంట్రేషన్ శిబిరం, ప్రాథమిక బాధితులు సెర్బియన్ యూదులు, రోమ, మరియు సెర్బ్ రాజకీయ ఖైదీల శిబిరాలు ప్రధానమైనవి.[56]

Serbia (right) occupied by Germany Italy, Hungary, Bulgaria and Croatia

ఈ సమయంలో ఉటాసి పాలనలో పెద్ద ఎత్తున హింసల నుండి తప్పించుకోవడానికి సెర్బ్లు, యూదులు మరియు రోమన్లు వందల వేల మంది సెర్బ్స్ స్వతంత్ర రాజ్యం అని పిలిచే బొమ్మలా వ్యవహరించే క్రొయేషియా మరియు సెర్బియాలో శరణు కోరుతూ పారిపోయారు. [57] రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో ఐరోపాలో మొట్టమొదటి స్వేచ్ఛాయుత భూభాగంగా యుగస్లేవియా పర్షియన్లు స్వల్పకాలిక స్వేచ్ఛా భూభాగం యుజిస్ రిపబ్లిక్ పార్టిసిన్స్ ఏర్పాటుచేసారు. ఇది 1941లో శరదృతువులో ఆక్రమిత సెర్బియా పశ్చిమంలో ఉండే సైనిక మిని రాష్ట్రంగా నిర్వహించబడింది. 1944 చివరినాటికి బెల్గ్రేడ్ అంతర్యుద్ధంలో పర్టిసన్‌లకు ఇది అనుకూలంగా మారింది. యుగోస్లేవియా ఆధిక్యత తరువాత పార్టిసంస్ లవారు గెలిచారు.[58] బెల్గ్రేడ్ యుద్ధం తరువాత సిర్మియన్ ఫ్రంట్ సెర్బియాలో రెండో ప్రపంచ యుద్ధం చివరి ప్రధాన సైనిక చర్య సాగించింది.కమ్యూనిస్ట్ పార్టిసిన్స్ విజయం రాచరికం మరియు తరువాత రాజ్యాంగ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణను రద్దు చేసింది. యుగోస్లేవియా లీగ్ ఆఫ్ యుగోస్లేవియా ద్వారా యుగోస్లేవియాలో ఒక-పార్టీ రాష్ట్రం స్థాపించబడింది. కమ్యూనిస్ట్ స్వాధీనం సమయంలో సెర్జియాలో 60,000 మరియు 70,000 మంది మృతి చెందారు. [59] వ్యతిరేకత అంతా అణిచివేయబడింది మరియు సోషలిజానికి వ్యతిరేకత లేదా ప్రచారాన్ని ప్రోత్సహిస్తున్నట్లు భావించడిన ప్రజలు నిర్భంధించి ఖైదు చేయబడ్డారు. సెర్బియా సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ సెర్బియా అని పిలవబడే ఎస్.ఆర్.ఐ.ఆర్.ఐలో ఒక రాజ్యాంగ రిపబ్లిక్‌గా మారింది. ఫెడరల్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ఆఫ్ రిపబ్లిక్-శాఖ కమ్యునిస్ట్స్ ఆఫ్ సెర్బియా లీగ్‌ కలిగి ఉంది.


టిటో-యుగ యుగోస్లేవియాలో సెర్బియా అత్యంత శక్తివంతమైన మరియు ప్రభావవంతమైన రాజకీయవేత్త టిటో, ఎడ్వర్డ్ కర్డెల్జ్ మరియు మిలోవన్ డిలాస్‌లతో పాటు నాలుగురు ప్రముఖ యుగోస్లేవ్ నాయకులలో అలెక్సాండార్ రాంకోవిక్ ఒకడు.[60] కొసావో నామినెక్చుటరా మరియు సెర్బియా ఐక్యత గురించి విభేదాల కారణంగా రాంకోవిక్ తరువాత కార్యాలయం నుండి తొలగించబడింది. [60] రాంబోవిక్ తొలగింపు సెర్బ్‌లు అత్యంత ప్రజాదరణ పొందలేదు.[61] యుగోస్లేవియాలో ప్రో-వికేంద్రీకరణ సంస్కరణలు 1960 ల చివరలో అధికారాలు గణనీయమైన వికేంద్రీకరణ కొసావో మరియు వోజ్వోడైనాలో గణనీయమైన స్వతంత్రతను సృష్టించాయి. యుగోస్లావ్ ముస్లిం జాతీయత గుర్తించబడింది. [61] ఈ సంస్కరణల ఫలితంగా కొసావో నామెంకులటూరా మరియు పోలీసుల భారీ పరిణామం ఉంది. సెర్బియాను పెద్ద సంఖ్యలో సెర్బియాలను కాల్పులు చేయడం ద్వారా అల్బేనియన్-ఆధిపత్యం కలిగిన సార్వభౌమ్య దేశంగా మార్చడంలో ఈ పోలీస్ ప్రముఖపాత్ర వహించింది.[61] ప్రిస్కినా విశ్వవిద్యాలయాన్ని అల్బేనియన్ భాషా సంస్థగా సృష్టించడంతో సహా అశాంతికి ప్రతిస్పందనగా కొసావో అల్బేనియన్లకు మరింత రాయితీలు ఇవ్వబడ్డాయి. [61] ఈ మార్పులు రెండో తరగతి పౌరులుగా వ్యవహరించే సెర్బులను విస్తృతంగా భయపెట్టాయి.[62]

యుగస్లేయియా విచ్ఛిన్నం మరియు రాజకీయ మార్పిడి[మార్చు]

1989 లో స్లోబోడాన్ మిలోసోవిక్ సెర్బియాలో అధికారంలోకి వచ్చారు.యాంటీ-బ్యూరోక్రటిక్ విప్లవం సమయంలో మిత్రపక్షాలకు అధికారంలోకి తీసుకున్న కొసావో మరియు వోజ్వోడైనా స్వయంప్రతిపత్త రాష్ట్రాల అధికారాలను తగ్గిస్తానని మిలోసోవిక్ మాట ఇచ్చాడు. [63] ఇది ఇతర కమ్యూనిస్ట్ నాయకత్వంలో ఉన్న రిపబ్లిక్‌ల మధ్య ఉద్రిక్తతకు దారితీసి మరియు దేశవ్యాప్తంగా దేశవ్యాప్తంగా జాతీయవాదాన్ని లేవదీయింది. ఫలితంగా స్లోవేనియా, క్రొయేషియా,బోస్నియా మరియు హెర్జెగోవినా, మాసిడోనియా మరియు కొసావోల స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించింది. [64] సెర్బియా మరియు మోంటెనెగ్రో యూగోస్లావియా ఫెడరల్ రిపబ్లిక్గా (ఎఫ్.ఆర్.వై) కలిసిపోయింది. జాతి ఉద్రిక్తతల వల్ల నింపబడిన యుగోస్లావ్ యుద్ధాలు క్రొయేషియా మరియు బోస్నియాలో జరుగుతున్న అత్యంత తీవ్రమైన ఘర్షణలతో యుగస్లావియా నుండి స్వాతంత్ర్యాన్ని వ్యతిరేకించిన పెద్ద జాతి సెర్బ్ సమాజాలతో విస్ఫోటనం చెందాయి. ఎఫ్.ఆర్.వై యుద్ధానికి వెలుపల ఉన్నప్పటికీ యుద్ధాల్లో సెర్బ్ దళాలకు లాజిస్టిక్ సైనిక మరియు ఆర్థిక సహాయం అందించింది. ప్రతిస్పందనగా యు.ఎన్. సెర్బియాపై ఆంక్షలు విధించింది. అది రాజకీయ వేర్పాటుకు దారితీసింది మరియు ఆర్థిక వ్యవస్థ పతనం (జి.డి.పి. 1990 లో 24 బిలియన్ల అమెరికన్ డాలర్లు 1993 లో 10 బిలియన్ల అమెరికన్ డాలర్లకు చేరుకుంది)అయింది.

యుగోస్లేవివ్ యుద్ధాల్లో (1991-95) యుగస్లోవియా ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ మరియు సెర్బ్ విడిపోయిన రాష్ట్రాల భూభాగాలు (రిపబ్లిక్ రిపబ్లిక్ మరియు రిపబ్లిక్ రిపబ్లిక్ క్రిజినా)

1990 లో అధికారికంగా ఒకే-పార్టీ వ్యవస్థను తొలగించి బహుళ పార్టీ ప్రజాస్వామ్యం సెర్బియాలో ప్రవేశపెట్టబడింది. మిలోసోవిక్ విమర్శకులు ప్రభుత్వం రాజ్యాంగ మార్పులను ఎదుర్కొంటున్నప్పటికీ అధికారాన్ని కొనసాగిస్తుందని పేర్కొన్నారు. ఎందుకంటే మిలోసోవిక్ రాష్ట్ర మీడియా మరియు భద్రతా ఉపకరణాలపై బలమైన రాజకీయ ప్రభావాన్ని కొనసాగించారు.[65][66] 1996 లో పురపాలక ఎన్నికలలో ఓటమిని అంగీకరించడానికి సెర్బియా అధికార సోషలిస్టు పార్టీ తిరస్కరించినప్పుడు, సెర్బియా ప్రభుత్వం పెద్ద ఎత్తున నిరసనలు వ్యక్తం చేసింది.

1998 లో కొసావోలో పరిస్థితి దిగజారి అశాంతి నెలకొన్న సమయంలో " అల్బేనియన్ గెరిల్లా కొసావో లిబరేషన్ ఆర్మీ " మరియు " యుగోస్లావ్ భద్రతా దళాల " మధ్య నిరంతర ఘర్షణలతో పరిస్థితి మరింత తీవ్రతరం అయ్యింది. ఈ ఘర్షణలు చిన్న స్థాయి కొసావో యుద్ధం (1998-99) దారితీశాయి. ఇందులో నాటో జోక్యం చేసుకుంది. ఇది సెర్బియా దళాల ఉపసంహరణకు దారితీసింది మరియు రాజ్యంలో యు.ఎన్. పరిపాలన స్థాపనకు దారితీసింది. [67] సెప్టెంబరు 2000 లో అధ్యక్ష ఎన్నికల తరువాత ప్రతిపక్ష పార్టీలు ఎన్నికల మోసానికి మాలెసేవిక్‌ను నిందించాయి. పౌర ప్రతిఘటన ప్రచారం తరువాత డెమోక్రటిక్ ప్రతిపక్ష సెర్బియా (డి.ఒ.ఎస్.) నాయకత్వంలో మిలోసోవిక్ వ్యతిరేక పార్టీల విస్తృత సంకీర్ణం రూపొందింది. ఇది అక్టోబరు 5 న బెల్గ్రేడ్‌లో 5 లక్షలమంది ప్రజలు సమావేశమయ్యారు. ఓటమిని అంగీకరించడానికి మిలెసేవివిక్ బలవంతం చేసారు. [68]మిలోసోవిక్ పతనం యుగోస్లేవియా అంతర్జాతీయ ఒంటరిగా మిగిల్చడంతో ముగిసింది. మిలోస్వివిక్ మాజీ యుగోస్లేవియా కోసం ఇంటర్నేషనల్ క్రిమినల్ ట్రిబ్యునల్‌కు పంపబడ్డాడు. ఎఫ్.ఆర్. యుగోస్లేవియా యురోపియన్ యూనియన్‌లో చేరాలని డిఓఎస్ ప్రకటించింది. 2003 లో ఫెడరల్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ యుగోస్లేవియాను సెర్బియా మరియు మోంటెనెగ్రొ మార్చారు. స్థిరీకరణ మరియు అసోసియేషన్ ఒప్పందం కోసం యురేపియన్ యూనియన్‌ దేశాలతో చర్చలు ప్రారంభించాయి. సెర్బియా రాజకీయ వాతావరణం చాలాకాలం ఉద్రిక్తతగా ఉండిపోయింది. 2003 లో ప్రధాన మంత్రి జోరాన్ డిండిక్ వ్యవస్థీకృత నేరాలు మరియు పూర్వ భద్రతా అధికారుల కుట్ర ఫలితంగా హత్య చేయబడింది.

21 మే 2006 న మోంటెనెగ్రో సెర్బియాతో తన సంబంధాన్ని ముగించాలో లేదో నిర్ణయించడానికి ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ జరిపింది. స్వతంత్రానికి అనుకూలంగా 55.4% మంది ఓటర్లు ప్రతిస్పందించారు. ఇది కేవలం ప్రజాభిప్రాయానికి అవసరమైన 55% కంటే ఎక్కువ. 2006 జూన్ 5 న సెర్బియా జాతీయ శాసనసభ మాజీ రాష్ట్ర యూనియన్‌కు చట్టపరమైన వారసత్వదేశంగా సెర్బియాను ప్రకటించింది.[69] కొసావో శాసనసభ 2008 ఫిబ్రవరి 17 లో సెర్బియా నుండి స్వతంత్రంగా ప్రకటించింది. సెర్బియా వెంటనే ప్రకటనను ఖండించింది మరియు కొసావోకు దేశం హోదాను తిరస్కరించింది. ఈ ప్రకటనకు అంతర్జాతీయ సమాజం నుండి వేర్వేరు స్పందనలను వెలువడ్డాయి. కొందరు దీనిని స్వాగతించారు ఇతరులు ఏకపక్ష కదలికను ఖండించారు. [70]సెర్బియా మరియు కొసావో-అల్బేనియన్ అధికారుల మధ్య స్థితి-తటస్థ చర్చలు బ్రస్సెల్స్లో జరుగుతాయి. ఇందుకు యురేపియన్ యూనియన్ మధ్యవర్తిత్వం వహిస్తుంది.


ఏప్రిల్ 2008 లో సెర్బియా కొసావోపై కూటమితో దౌత్య వివాదం ఉన్నప్పటికీ నాటోతో ఇంటెన్సిఫైడ్ డైలాగ్ ప్రోగ్రామ్లో చేరడానికి ఆహ్వానించింది. [71] సెర్బియా 2009 డిసెంబరు 22 న యూరోపియన్ యూనియన్లో సభ్యత్వానికి అధికారికంగా దరఖాస్తు చేసింది[72] 2011 డిసెంబరులో ఆలస్యం అనంతరం 2012 మార్చి 1 న అభ్యర్థి హోదా పొందింది.[6][73] జూన్ 2013 లో యూరోపియన్ కమిషన్ మరియు ఐరోపా కౌన్సిల్ సానుకూల సిఫార్సును అనుసరించి ఇ.యు.లో చేరడానికి చర్చలు జనవరి 2014 లో ప్రారంభమయ్యాయి.[74]

భౌగోళికం[మార్చు]

Topographic map of Serbia

పలుదేశాల కూడలి స్థానంలో [8][75][76] మరియు దక్షిణ ఐరోపా మధ్య కూడలి వద్ద ఉన్నందున సెర్బియా బాల్కన్ ద్వీపకల్పంలో మరియు పన్నోనియన్ మైదానంలో ఉపస్థితమై ఉంది. సెర్బియా అక్షాంశాల 41 ° నుండి 47 ° ఉత్తర అక్షాంశం మరియు 18 ° నుండి 23 ° ల రేఖాంశం మధ్య ఉంటుంది. దేశం మొత్తం వైశాల్యం 88,361 కిలోమీటర్ల (కొసావోతో సహా) ఉంది. వైశాల్యపరంగా ఇది ప్రపంచంలోని 113 వ స్థానంలో ఉంది; కొసావో మినహాయించి మొత్తం ప్రాంతం వైశాల్యం 77,474 చ.కి.మీ. [77] ఇది 117 వ అవుతుంది. దీని మొత్తం సరిహద్దు పొడవు 2,027 కి.మీ (అల్బేనియా 115 కి.మీ బోస్నియా మరియు హెర్జెగోవినా 302 కిమీ, బల్గేరియా 318 కిమీ, క్రొయేషియా 241 కిమీ, హంగేరి 151 కిమీ, మాసిడోనియా 221 కిమీ, మాంటెనెగ్రో 203 కిమీ మరియు రొమేనియా 476 కిమీ). [77] అన్నీ కొసావోతో అల్బేనియా (115 కి.మీ.), మాసిడోనియా (159 కిమీ) మరియు మాంటెనెగ్రో (79 కిమీ) పంచుకుంటుంది.[78] ఇవి కొసావో సరిహద్దులు కొసావో సరిహద్దు పోలీస్ నియంత్రణలో ఉన్నాయి.[79] సెర్బియా మరియు క్రొయేషియా మిగిలిన ప్రాంతాల మధ్య 352 కి.మీ పొడవున్న సరిహద్దు సెర్బియా "పరిపాలక రేఖగా" వ్యవహరిస్తుంది; ఇది కొసావో సరిహద్దు పోలీస్ మరియు సెర్బియా పోలీసు దళాల భాగస్వామ్యంపై నియంత్రణలో ఉంది మరియు ఇక్కడ 11 క్రాసింగ్ పాయింట్లు ఉన్నాయి.[80]

దేశంలోని ఉత్తరప్రాంతంలో ఉన్న వంతు పన్నోనియన్ మైదానం దేశం మొత్తం భూభాగంలో మూడవ వంతు విస్తరించి ఉంది. ఇది వొజ్వోడినా మరియు మావ్వాలను [81])

కలుపుతుంది. అదే సమయంలో సెర్బియా తూర్పు ప్రాంతం వాలాచియన్ మైదానం విస్తరించింది. ఉపగ్రహము, సుమదిజ ప్రాంతము దేశంలోని కేంద్ర భాగంలో ఉంది.ఇక్కడ ముఖ్యముగా నదులు ప్రవహించే కొండలు ఉన్నాయి. సెర్బియా దక్షిణప్రాంతంలో పర్వతాలు విస్తరించి ఉన్నాయి. పశ్చిమం మరియు నైరుతీ ప్రాంతంలో దినరిక్ ఆల్ప్స్ విస్తరించి ఉన్నాయి.ఇక్కడ నదులు డ్రినా మరియు ఇబర్ల ప్రవహిస్తున్నాయి. కార్పతియన్ పర్వతాలు మరియు బాల్కన్ పర్వతాలు తూర్పు సెర్బియాలో ఉత్తర-దక్షిణ దిశలో విస్తరించాయి.[82]

దేశంలోని ఆగ్నేయ మూలలో రిలో-రోడోప్ పర్వత వ్యవస్థకు చెందిన పురాతన పర్వతాలు ఉన్నాయి. ప్రహోవొ వద్ద డానుబే నదికి సమీపంలో కేవలం 17 మీటర్ల (56 అడుగులు) అత్యల్ప స్థానానికి 2,169 మీటర్లు (7,116 అడుగులు) (సెర్బియాలో అత్యధిక శిఖరం, కొసావో మినహాయించి) వద్ద బాల్కన్ పర్వతాల మిడ్జోర్ శిఖరం అత్యున్నత స్థానానంగా గుర్తించబడుతుంది.[83]అతిపెద్ద సరస్సు డర్డ్రాప్ సరస్సు (163 చదరపు కిలోమీటర్లు లేదా 63 చదరపు మైళ్ళు) మరియు సెర్బియాలో ఉన్న పొడవైన నది డానుబే (587.35 కిలోమీటర్లు లేదా 364.96 మైళ్ళు).

వాతావరణం[మార్చు]

సెర్బియా వాతావరణం యురేషియా మరియు అట్లాంటిక్ మహాసముద్రం మరియు మధ్యధరా సముద్రం భూభాగం ప్రభావితమై ఉంది. సగటున జనవరి ఉష్ణోగ్రతలు 0 ° సె (32 ° ఫా) నుండి 22 ° సె (72 ° ఫా) జూలై ఉష్ణోగ్రతలు వెచ్చని తేమతో కూడిన ఖండాంతర లేదా తేమతో కూడిన ఉపఉష్ణమండల వాతావరణంగా వర్గీకరించిన ఉష్ణోగ్రత ఉంటుంది.[84] ఉత్తరప్రాంతంలో శీతోష్ణస్థితి చల్లటి శీతాకాలాలు మరియు వేడి తేమతో కూడిన వేసవికాలాలు బాగా పంపిణీ చేయబడిన వర్షపాతాన్ని కలిగి ఉంటాయి. దక్షిణాన, వేసవులు మరియు శరదృతువులు పొడిగా ఉంటాయి మరియు చలికాలాలు భారీగా ఉంటాయి, పర్వతాలలో భారీ లోతట్టు మంచు పడతాయి.


ఎత్తులో తేడాలు, అడ్రియాటిక్ సముద్రం మరియు పెద్ద నదీ పరీవాహ ప్రాంతాలకు దగ్గరగా ఉండటం, అలాగే వాతావరణ మార్పులతో వీచే గాలుల సంబంధించి వాతావరణ వ్యత్యాసాలు ఉంటాయి.[85] దక్షిణ సెర్బియా వాతావరణం మధ్యధరా ప్రభావితమై ఉంటుంది.[86] డినారిక్ ఆల్ప్స్ మరియు ఇతర పర్వత శ్రేణులు చాలా వెచ్చని గాలి ద్రవ్యరాశి శీతలీకరణకు దోహదం చేస్తాయి. చుట్టుపక్కల పర్వతమయమైన ప్రాంతాలు ఉన్న కారణంగా పెస్టెర్ పీఠభూమిలో శీతాకాలాలు చాలా చురుకుగా ఉంటాయి. ఎందుకంటే.[87] సెర్బియా శీతోష్ణస్థితి కోసావా లక్షణాలు కలిగి ఇది కార్పతియన్ పర్వతాలలో మొదలయ్యే ఒక చల్లని మరియు చాలా చురుకుగా ఉండే ఆగ్నేయ పవనం మరియు ఐరన్ గేట్ ద్వారా డానుబే వాయువ్యాన్ని అనుసరిస్తుంది. అక్కడ అది జెట్ ప్రభావాన్ని పొందుతుంది.ఇది బెల్గ్రేడ్ వరకు కొనసాగుతుంది మరియు నైస్ .[88]

సుమారు 300 మీ (984 అ) ఎత్తు ఉన్న ప్రాంతం 1961-1990 మధ్య కాలపు సగటు వార్షిక ఉష్ణోగ్రత 10.9 ° సె (51.6 ° ఫా). 300 నుండి 500 మీటర్ల (984 నుండి 1,640 అడుగులు) ఎత్తులో ఉన్న ప్రాంతాల సగటు వార్షిక ఉష్ణోగ్రత 10.0 ° సె (50.0 ° ఫా) మరియు 1,000 మీ (3,281 అ) 6.0 ° సె (42.8 ° ఫా ).[89] 1985 జనవరి 13న సెర్బియాలో కరజుకికా బనారీలో పీస్టర్లో అత్యల్ప ఉష్ణోగ్రత నమోదుచేయబడింది.2007 జూలై 24న స్మెడెరెస్కా పలంకా వద్ద అత్యధికంగా 44.9 ° సె లేదా 112.8 ° ఫా నమోదు చేయబడింది.[90]

సహజమైన ప్రమాదాలు (భూకంపాలు, తుఫానులు, వరదలు, కరువులు) చాలా అధికంగా ఉన్న కొన్ని యూరోపియన్ దేశాల్లో సెర్బియా ఒకటి. [91] ముఖ్యంగా సెంట్రల్ సెర్బియా ప్రాంతాలలో సంభవించే వరదలు 500 పెద్ద స్థావరాలు మరియు 16,000 చదరపు కిలోమీటర్ల విస్తీర్ణప్రాంతానికి బెదిరింపు అని అంచనా వేయబడింది.[92] 2014 మేలో వరదలు 57 మంది మరణించగా 1.5 బిలియన్ యూరోల నష్టాన్ని కలిగించి అత్యంత ప్రమాదకరమైనవి భావించబడుతున్నాయి.[93]

జలవిద్యుత్తు[మార్చు]

సెర్బియాలోని నదులు డానుబేనదితో సహా దాదాపు అన్ని నల్ల సముద్రంలో సంగమిస్తుంటాయి. రెండవ అతిపెద్ద యూరోపియన్ నది అయిన డానుబే 588 కిలోమీటర్ల (మొత్తం పొడవులో 21%) తో సెర్బియా గుండా ప్రవహిస్తుంది. ఇది తాజా నీటి వనరుని సూచిస్తుంది.దేశంలోని అతిపెద్ద ఉపనదులు గ్రేట్ మొరావా (పూర్తిగా పొడవైన నది సెర్బియాలో 493 కి.మీ పొడవు), సావా మరియు టిస్జా నదులు డానుబే నదిలో సంగమిస్తాయి.[94]

ఏజీన్లోకి ప్రవహించే ప్సింజా ఇదుకు ఒక ముఖ్యమైన మినహాయింపు. డ్రినా నది బోస్నియా మరియు హెర్జెగోవినా మరియు సెర్బియా మధ్య సహజ సరిహద్దును ఏర్పరుస్తుంది. రెండు దేశాలలో ప్రధాన కయాకింగ్ మరియు రాఫ్టింగ్ ఆకర్షణను కలిగిస్తుంది.


భూభాగం ఆకృతీకరణ కారణంగా సహజ సరస్సులు చిన్నవి అరుదుగా కనిపిస్తుంటాయి. వాటిలో ఎక్కువ భాగం వొవోవోడినా లోతట్టు ప్రాంతాలలో ఉన్నాయి. ఏయోలియన్ సరస్సు పాలిక్ మరియు నది ప్రవహంతో ఏర్పడిన అనేక ఆక్సివ్ సరస్సులు (జసవికా మరియు కార్కా బారా వంటివి) వంటివి ఉన్నాయి. ఏదేమైనా జలవిద్యుత్ ఆనకట్టల నిర్మాణం కారణంగా ఏర్పడిన చాలా కృత్రిమ సరస్సులు డానుబేలో అతిపెద్ద ఐరన్ గేట్స్, సెర్బియన్ వైపు (253 చ.కి.మీ మొత్తం వైశాల్యం రోమానియాతో పంచుకుంది) అలాగే లోతైన (163 చ.కి.మీ) గరిష్ఠ లోతు 92 మీ); డ్రినా మరియు వ్లసినా పరుకాక్ ఉంది. అతిపెద్ద జలపాతం జెలోవర్నిక్, కోపావోనిక్లో ఉంది. ఇది 71 మీటర్ల ఎత్తు. [95] సాపేక్షంగా కలుషితరహితంగా ఉపరితల జలాల్లో మరియు అధిక భూగర్భ సహజ మరియు ఖనిజ నీటి వనరులను అధిక నీటి నాణ్యతను సమృద్ధిగా ఎగుమతి అవకాశాలను కలిగిస్తూ మరియు ఆర్థిక మెరుగుదల కొరకు సహకరిస్తుంది. విస్తృతమైన అతివినియోగం మరియు సీసా నీరు ఉత్పత్తి ఇటీవలే ప్రారంభమయ్యాయి.

పర్యావరణం[మార్చు]

Uvac Gorge is considered one of the last habitats of the griffon vulture in Europe

అటవీప్రాంతం 29.1% భూభాగంతో సెర్బియా ఒక మధ్య-అడవులతో ఉన్న దేశంగా పరిగణించబడుతుంది. ఇది ప్రపంచ అటవీ పరిరక్షణకు ప్రపంచవ్యాప్తంగా 30% మరియు యూరోపియన్ సగటు 35%తో పోలిస్తే సరిపోతుంది. సెర్బియాలో మొత్తం అటవీ ప్రాంతం 22,52,000 హెక్టార్లు (1,194,000 హెక్ లేదా 53% ప్రభుత్వ-యాజమాన్యం, మరియు 1,058,387 హెక్ లేదా 47% ప్రైవేటు యాజమాన్యం కలిగినవి) లేదా నివాసితులలో సరాసరి 0.3 హెక్టార్లు ఉంటుంది.[96] అత్యంత సాధారణ చెట్లు ఓక్, బీచ్, పైన్స్ మరియు ఫిర్స్.

సెర్బియా రిచ్ ఎకోసిస్టమ్ మరియు జాతి వైవిధ్యం ఒక దేశం - మొత్తం యూరోపియన్ భూభాగంలో 1.9% మాత్రమే ఉన్న సెర్బియన్ అరణ్యాలలో యూరోపియన్ వాస్కులర్ ఫ్లోరాలో 39%, యూరోపియన్ చేప జంతుజాలం ​​యొక్క 51%, యూరోపియన్ సరీసృపం మరియు ఉభయచర జంతువులలో 40%, యూరోపియన్ పక్షి జంతుజాలం 74%, యూరోపియన్ క్షీరద జంతుజాలం 67% ఉన్నాయి.[97] విస్తారమైన పర్వతాలు మరియు నదులు వివిధ రకాల జంతువులకు ఒక అనుకూల పర్యావరణాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. వీటిలో చాలా వాటిలో తోడేళ్ళు, లింక్స్, ఎలుగుబంట్లు, నక్కలు మరియు స్టాంగ్లు ఉన్నాయి. దేశవ్యాప్తంగా నివసిస్తున్న 17 పాము జాతులు ఉన్నాయి. వాటిలో 8 విషపూరిత ఉన్నాయి.[98] సెర్బియా బాగా రక్షిత గుడ్లగూబ జాతులకు నిలయం. వొజివోడినా మైదానం ఉత్తర భాగంలో కికిన్డ నగరంలో అంతరించిపోతున్న 145 దీర్ఘ చెవుల గుడ్లగూబలు గుర్తించబడ్డాయి. ఈ పట్టణం ఈ జాతికి ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద స్థావరాన్ని ఏర్పరుస్తుంది.[99]సెర్బియా గబ్బిలాలు మరియు సీతాకోకచిలుకలు బెదిరింపుకు గురౌతున్న జాతులుగా గణనీయంగా గుర్తించబటున్నాయి.[100]

బాల్కన్ పర్వతాలు, ఆగ్నేయ సెర్బియా

పాశ్చాత్య సెర్బియాలో తారా పర్వతం ఐరోపాలో చివరి ప్రాంతాల్లో ఒకటి. ఇక్కడ ఎలుగుబంట్లు ఇప్పటికీ పూర్తిగా స్వేచ్ఛగా ఉంటాయి.[101] సెర్బియా సుమారు 380 పక్షి జాతికి చెందినది. కార్స్కా బారాలో కేవలం కొన్ని చదరపు కిలోమీటర్ల వైశాల్యంలో 300 కంటే ఎక్కువ పక్షి జాతులు ఉన్నాయి.[102]యువాక్ జార్జ్ ఐరోపాలో గ్రిఫ్ఫోన్ రాబందు చివరి నివాస ప్రాంతాలలో సెర్బియా ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది.[103]

సెర్బియాలో 377 రక్షిత ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. ఇవి 4,947 చదరపు కిలోమీటర్లు లేదా దేశంలో 6.4% ఉన్నాయి.2021 నాటికి "సెర్బియా రిపబ్లిక్ స్పేషియల్ ప్లాన్" మొత్తం రక్షిత ప్రాంతం 12%కి పెంచాలని పేర్కొంది.[97] ఈ రక్షిత ప్రాంతాలు 5 జాతీయ ఉద్యానవనాలు (ెర్ర్డాప్, తారా, కోపయోనిక్, ఫ్రుస్కా గోర మరియు సర్ పర్వతం) 15 ప్రకృతి పార్కులు, 15 "అత్యుత్తమ లక్షణాల ప్రకృతి దృశ్యాలు", 61 ప్రకృతి నిల్వలు మరియు 281 సహజ ప్రకృతిసహజ స్మారక చిహ్నాలు ఉన్నాయి.[95]

పెద్ద కాపర్ మైనింగ్ మరియు స్మెల్టింగ్ కాంప్లెక్స్ పని చమురు మరియు పెట్రోకెమికల్ పరిశ్రమ ఆధారంగా ఏర్పడిన పాన్సేవో కారణంగా బోర్ ప్రాంతంలో వాయు కాలుష్యం ముఖ్యమైన సమస్యగా ఉంది.[104] కొన్ని నగరాలు నీటి సరఫరా సమస్యల కారణంగా గతంలో నిర్లక్ష్యం మరియు తక్కువ పెట్టుబడులు, అలాగే నీటి కాలుష్యం (ట్రెపికా జింక్-ప్రధాన మిశ్రమం నుండి ఇబర్ నది కాలుష్యం వంటివి క్రాల్జెవొ నగరాన్ని ప్రభావితం చేయడం లేదా సహజ జ్రెంజనిన్‌లో భూగర్భజలాలలో ఆర్సెనిక్ కాలుష్యసమస్య ఎదురైంది.

సెర్బియాలో అత్యంత ముఖ్యమైన పర్యావరణ సమస్యలలో బలహీనమైన వ్యర్థ పదార్థాల నిర్వహణ ఒకటిగా గుర్తించబడింది. ఇందుకు రీసైక్లింగ్ విధానం అధ్వానస్థితిలో ఉండడం ఒక కారణంగా చెప్పవచ్చు. దాని వ్యర్ధాలలో 15% తిరిగి ఉపయోగించడం కోసం వెనుదిరిగిపోతుంది. [105] 1999 నాటో బాంబు పర్యావరణానికి తీవ్రమైన నష్టాన్ని కలిగించింది. కర్మాగారాల్లో మరియు శుద్ధి కర్మాగారాల్లో అనేక వేల టన్నుల విష రసాయనాలు నిలువచేయడం లక్ష్యంగా పనిచేసి వ్యర్ధాలను మట్టిలో మరియు జలవనరుల్లోకి విడుదల చేయబడ్డాయి.


ఆర్ధికం[మార్చు]

NIS headquarters in Novi Sad

సెర్బియా ఎగువ-మధ్యతరహా ఆదాయం శ్రేణిలో అభివృద్ధి చెందుతున్న మార్కెట్ ఆర్థిక వ్యవస్థను కలిగి ఉంది.[106]ఐ.ఎం.ఎఫ్. ప్రకారం 2017 లో సెర్బియా నామమాత్రపు జి.డి.పి. అధికారికంగా $ 39.366 బిలియన్ అ.డా లేదా $ 5,599 అ.డా తలసరి విలువైనదిగా అంచనా వేయగా కొనుగోలు శక్తి శాతాన్ని జి.డి.పి. $ 106.602 అ.డా బిలియన్లు లేదా తలసరి $ 15,163 అ.డాగా అంచనా వేసింది.[107] జి.డి.పి.లో 60.8% వాటా సేవారంగం ఆధిపత్యం వహిస్తుంది. జి.డి.పి.లో 31.3%తో పరిశ్రమ మరియు 7.9% వ్యవసాయాన్ని భాగస్వామ్యం వహిస్తున్నాయి. [108] సెర్బియా అధికారిక ద్రవ్యం సెర్బియా దినార్ (ఐ.ఎస్.ఒ కోడ్:ఆర్.ఎస్.డి ) మరియు కేంద్ర బ్యాంకుగా నేషనల్ బ్యాంక్ ఆఫ్ సెర్బియా ఉంది. బెల్గ్రేడ్ స్టాక్ ఎక్స్ఛేంజ్ దేశంలో ఏకైక స్టాక్ ఎక్స్ఛేంజ్, మార్కెట్ క్యాపిటలైజేషన్ $ 8.65 బిలియన్ అ.డా మరియు BELEX15 లు ప్రధాన 15 అత్యధిక విలువైన స్టాక్లను సూచిస్తాయి.[109]ప్రపంచ ఆర్థిక సంక్షోభం ఆర్థిక వ్యవస్థను ప్రభావితం చేసింది. దశాబ్దం తర్వాత బలమైన ఆర్థిక వృద్ధి (సంవత్సరానికి సగటున 4.45%)సాధ్యం అయింది. సెర్బియా 2009 లో -1% మరియు -1.8%తో 2012 మరియు 2014 లో మళ్లీ -3% మరియు వరుసగా ప్రతికూల వృద్ధిని నమోదు చేసింది.[110] ప్రభుత్వం సంక్షోభం ప్రభావాలను ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు ప్రజా రుణం రెట్టింపు అయింది: సంక్షోభానికి పూర్వ సంక్షోభం నుండి జి.డి.పిలో దాదాపు 30% -70% వరకు ఉండి సమీపకాలంలో సుమారుగా 60% తక్కువగా ఉంది.[111][112] కార్మిక శక్తి 3.1 మిలియన్లు ఉంది. వీరిలో 56.2% సేవలు సేవా రంగంలో పనిచేస్తున్నారు, వ్యవసాయ రంగంలో 24.4% మంది పనిచేస్తున్నారు మరియు పరిశ్రమలో 19.4% మంది పనిచేస్తున్నారు.[113] నవంబరు 2017 లో సగటు నెలవారీ నికర జీతం 47,575దీనార్స్ లేదా $ 480 ల వద్ద ఉంది.[114]2017 నాటికి నిరుద్యోగం తీవ్ర సమస్యగా 13% రేటుతో ఉంది.[113]


2000 నుండి సెర్బియా విదేశీ ప్రత్యక్ష పెట్టుబడులలో (ఎఫ్డిఐ) 25 బిలియన్ డాలర్లను ఆకర్షించింది.[115] పెట్టుబడులు పెట్టే బ్లూ-చిప్ కార్పొరేషన్లు: ఫియట్ క్రిస్లర్ ఆటోమొబైల్స్, సిమెన్స్, బోష్, ఫిలిప్ మోరిస్, మిచెలిన్, కోకా-కోలా, కార్ల్స్బెర్గ్ మరియు ఇతరాలు ఉన్నాయి.[116] శక్తి రంగంలో, రష్యన్ శక్తి జెయింట్స్, గాజ్ప్రోమ్ మరియు లుకోయిల్ పెద్ద పెట్టుబడులు పెట్టాయి.[117]

సెర్బియా అననుకూల వాణిజ్య సమతుల్యత కలిగి ఉంది: దిగుమతులు ఎగుమతులను 23% పెంచాయి. అయితే సెర్బియా ఎగుమతులు 2017 లో $ 17 బిలియన్లకు చేరుకున్నాయి. గత రెండు సంవత్సరాలలో స్థిరమైన వృద్ధిని నమోదు చేసింది.[118] ఈ దేశం ఇ.ఎఫ్.టి.ఎ. మరియు సి.ఇ.ఎఫ్.టి.ఎ. లతో స్వేచ్ఛాయుత వర్తక ఒప్పందాలు కలిగి ఉంది. ఐరోపా సమాఖ్యతో ఉన్న ఒక ప్రత్యేక వాణిజ్య పాలన సంయుక్త రాష్ట్రాలతో ఉన్న సాధారణీకరించిన వ్యవస్థల మరియు రష్యా, బెలారస్, కజాఖస్తాన్ మరియు టర్కితో పరస్పర స్వేచ్ఛా వాణిజ్య ఒప్పందాలు ఉన్నాయి.[119]

వ్యవసాయం[మార్చు]

Vineyards in Fruška Gora, near Sremski Karlovci, Serbia was the 11th largest wine producer in Europe and 19th in the world in 2014.

విభిన్న వ్యవసాయ ఉత్పత్తికి సెర్బియా చాలా అనుకూలమైన సహజ పరిస్థితులు (భూమి మరియు వాతావరణం) కలిగి ఉంది. ఇది 50,56,000 హెక్టార్ వ్యవసాయ భూమిని కలిగి ఉంది (తలసరి 0.7 హెక్టార్లు), వీటిలో 32,94,000 హెక్టారు వ్యవసాయ భూమి (తలసరి 0.45 హెక్టార్లు)వ్యవసాయ అనుకూల మాగాణి భూమిగా ఉన్నాయి.[120] 2016 లో సెర్బియా 3.2 బిలియన్ల విలువైన వ్యవసాయ మరియు ఆహార ఉత్పత్తులను ఎగుమతి చేసింది. ఎగుమతి-దిగుమతి నిష్పత్తి 178%గా ఉంది.[121] ప్రపంచ ఎగుమతులపై సెర్బియా అమ్మకాలలో వ్యవసాయ ఎగుమతులు ప్రపంచ మార్కెట్లలో 5 వ వంతు ఉంది. సెర్బియా యు.యూకు శీతలీకరించిన పండ్ల అతిపెద్ద ఎగుమతిదారుగా ఉంది (ఫ్రెంచ్ విపణికి పెద్దది, మరియు జర్మన్ విఫణికి రెండో అతిపెద్దది).[122] సారవంతమైన పన్నోనియన్ మైదానంలో వోజ్వోదినాలో వ్యవసాయ ఉత్పత్తి అత్యంత ప్రముఖమైనది. ఇతర వ్యవసాయ ప్రాంతాలలో మావ్వా, పోమోరవ్జే, టాంనావా, రసినా మరియు జాబ్లనికా ఉన్నాయి.[123]వ్యవసాయ ఉత్పత్తి నిర్మాణంలో 70% పంట క్షేత్ర ఉత్పత్తి 30% పశుసంపద ఉత్పత్తి కొరకు ఉపయోగించబడుతుంది. [123] సెర్బియా ప్రపంచంలోని రెండవ అతిపెద్ద పండ్ల ఉత్పత్తిదారు (582,485 టన్నులు, చైనా తరువాత), రాస్ప్బెర్రీస్ రెండవ అతిపెద్దది ఉత్పత్తిదారు (89,602 టన్నులు, పోలాండ్కు తరువాత), మొక్కజొన్న (6.48 మిలియన్ టన్నులు, ప్రపంచంలో 32 వ స్థానంలో ఉంది) మరియు గోధుమ (2.07 మిలియన్ టన్నులు, ప్రపంచంలోని 35 వ స్థానం). [95][124] ఇతర ముఖ్యమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు: పొద్దుతిరుగుడు, చక్కెర దుంప, సోయాబీన్, బంగాళాదుంప, ఆపిల్, పంది మాంసం, గొడ్డు మాంసం, పౌల్ట్రీ మరియు పాల ప్రధానమైనవి.

సెర్బియాలో 56,000 హెక్టార్ల ద్రాక్ష తోటలు ఉన్నాయి. వార్షికంగా 230 మిలియన్ లీటర్ల వైన్ ఉత్పత్తి చేస్తుంది.[95][120] విటికల్చర్‌కు వొజ్వోడినా మరియు స్ముడిజాలలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందినవి.

పరిశ్రమలు[మార్చు]

The Fiat 500L, assembled at the FCA plant in Kragujevac

పరిశ్రమ రంగం ఇది 1990 లలో యు.ఎన్. ఆంక్షలు మరియు వాణిజ్య ఆంక్షలు మరియు నౌకా బాంబు మరియు 2000 లలో మార్కెట్ ఆర్థిక వ్యవస్థకు బదిలీ చేయడం ద్వారా తీవ్రంగా దెబ్బతింది. [125] పారిశ్రామిక ఉత్పత్తి నాటకీయ తగ్గుదలను చూసింది: 2013 లో ఇది 1989 లో కేవలం సగం మాత్రమే ఉంటుందని భావించారు.[126] ప్రధాన పారిశ్రామిక రంగాలు: ఆటోమోటివ్, మైనింగ్, ఫెర్రస్ లోహాలు, ఆహార ప్రాసెసింగ్, ఎలక్ట్రానిక్స్, ఫార్మాస్యూటికల్స్, బట్టలు.


ఆటోమోటివ్ పరిశ్రమ (ఫియట్ క్రిస్లర్ ఆటోబబైల్స్తో ముందస్తుగా వ్యవహరిస్తుంది) క్రగుగ్వివాక్ పరిసరాల్లో ఉన్న క్లస్టర్ ఆధిపత్యం చేస్తుంది. ఇది సుమారు $ 2 బిలియన్ల ఎగుమతికి దోహదపడుతుంది.[127] సెర్బియా మైనింగ్ పరిశ్రమ బలంగా ఉంది: సెర్బియా కొలబారా మరియు కోస్టోలాక్ హరివాన్లలో అతిపెద్ద నిక్షేపాలను సేకరించి 18 వ అతిపెద్ద బొగ్గు ఉత్పత్తిదారుగా (యూరోప్లో 7 వ స్థానంలో ఉంది) ఉంది. అది రాబర్ట్ నిర్మాతగా ప్రపంచంలోనే 23 వ స్థానంలో (ఐరోపాలో 3 వ స్థానంలో ఉంది) ఉంది. ఇది ఒక భారీ దేశీయ రాగి త్రవ్వకాల సంస్థ ఆర్.టి.బి. బోర్చే ఉంది; ముఖ్యమైన గోల్డ్ వెలికితీత మజ్దాంపెక్ ప్రాంతంలో అభివృద్ధి చేయబడింది. సెర్బియా ముఖ్యంగా టెస్లా స్మార్ట్ఫోన్లు అనే ఇంటెల్ స్మార్ట్ఫోన్లను తయారు చేస్తుంది.[128]

ఆహార పరిశ్రమ రంగం మరియు అంతర్జాతీయంగా బాగా ప్రసిద్ధి చెందింది మరియు ఇది ఆర్థిక వ్యవస్థ బలమైన అంశాల్లో ఒకటిగా ఉంది. [129] సెర్బియాలో కొన్ని అంతర్జాతీయ బ్రాండ్-పేర్లను ఉత్పత్తి చేసింది: పెప్సికో మరియు నెస్లే ఆహార-ప్రాసెసింగ్ రంగాలలో; పానీయ పరిశ్రమలో కోకా-కోలా (బెల్గ్రేడ్), హీనెకెన్ (నోవి సాడ్) మరియు కార్ల్‌స్బర్గ్ (బాక్కా పాలంకా); చక్కెర పరిశ్రమలో నార్డ్‌జకర్.[122]

సెర్బియా ఎలెక్ట్రానిక్స్ పరిశ్రమ 1980 లలో దాని శిఖరాగ్రాన్ని చేరింది. పరిశ్రమ ఈనాడు దానిలో మూడో వంతు మాత్రమే ఉంది. కానీ గత దశాబ్దంలో సుబోటికా, పానాసోనిక్ (సివిల్) లో సిమెన్స్ (విండ్ టర్బైన్లు) లైటింగ్ పరికరాలు) మరియు వాల్జెవోలో గోరెంజే (విద్యుత్ గృహోపకరణాలు) వంటి పరిశ్రమలు ఉత్పత్తులు అందించాయి.[130] సెర్బియాలో ఔషధ పరిశ్రమ ఒక డజను జెనరిక్ ఔషధాల తయారీదారులను చేస్తుంది. వీటిలో బెల్గ్రేడ్లోని విస్కాక్ మరియు గలేనికాలోని హేమోఫారమ్ ఉత్పత్తి వాల్యూమ్లో 80% వాటా ఉంది. దేశీయ ఉత్పత్తి స్థానిక గిరాకీలో 60% పైగా ఉంటుంది.[131]

విద్యుత్తు[మార్చు]

దేశం ఆర్థిక వ్యవస్థకు ఇంధన రంగం అతిపెద్ద మరియు అతి ముఖ్యమైన విభాగాల్లో ఒకటి. సెర్బియా విద్యుత్ ఎగుమతి చేస్తూ మరియు కీలక ఇంధనాల దిగుమతి (చమురు మరియు వాయువు వంటివి)చేసుకుంటుంది.

సెర్బియాలో సమృద్ధిగా బొగ్గు నిలువలు ఉన్నాయి. చమురు మరియు వాయువు ముఖ్యమైన నిల్వలు.సెర్బియాలో 5.5 బిలియన్ టన్నుల బొగ్గు లిగ్నైట్ నిల్వలు ఉన్నాయి. బొగ్గు నిలువలలో సెర్బియా ప్రపంచంలో 5 వ స్థానంలో (ఐరోపాలో జర్మనీ తరువాత) ఉంది.[132][133] బొగ్గు రెండు అతిపెద్ద నిక్షేపాలు ఉన్న ప్రాంతాలు: కొలుబరా (4 బిలియన్ టన్నుల నిల్వలు) మరియు కోస్టోలాక్ (1.5 బిలియన్ టన్నులు).[132] సెర్బియా చమురు మరియు గ్యాస్ వనరులు (వరుసగా 77.4 మిలియన్ టన్నుల చమురు మరియు 48.1 బిలియన్ క్యూబిక్ మీటర్లు) ఉన్నాయి. ఎందుకంటే ఇవి మాజీ యుగోస్లేవియా మరియు బాల్కన్ల ప్రాంతంలో అధికంగా ఉన్నాయి రొమేనియా).[134]బనాటులో దాదాపు 90% కనుగొన్న చమురు మరియు వాయువు నిలువలు ఉన్నాయి. చమురు మరియు గ్యాస్ క్షేత్రాలు పన్నోనియన్ ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. కానీ ఇవి సగటు యూరోపియన్ స్థాయిలో ఉంటాయి.[135]

2015 లో సెర్బియాలో విద్యుత్ ఉత్పత్తి 36.5 బిలియన్ కిలోవాట్-గంటలు (కె.డబల్యూ.హెచ్.) చివరి విద్యుత్ వినియోగం 35.5 బిలియన్ కిలోవాట్-గంటలు (కె.బి.హెచ్.) కు చేరింది.[136] ఉత్పన్నమైన విద్యుత్ ఉత్పత్తిలో థర్మల్-పవర్ ప్లాంట్లు (అన్ని విద్యుత్తులో 72.7%) మరియు జలవిద్యుత్-విద్యుత్ ప్లాంట్లు (27.3%) అయధికస్థాయి నుండి తక్కువ స్థాయి వరకు ఉంటాయి.[137] 6 లిగ్నైట్-ఆపరేటెడ్ థర్మల్ పవర్ ప్లాంట్లు 3,936 మెగావాట్ల శక్తిని కలిగి ఉన్నాయి; వీటిలో అతిపెద్దవి 1,502 మెగావాట్లు - నికోలాటెస్లా 1 మరియు 1,160 మెగావాట్ల - నికోలా టెస్లా 2, రెండూ అద్రెనొవాక్‌లో ఉన్నాయి.[138] 9 జలవిద్యుత్-విద్యుత్ ప్లాంట్ల మొత్తం శక్తిని 2,831 మెగావాట్లు ఉంది. వీటిలో అతిపెద్దది 1,026 మెగావాట్లు సామర్థ్యం కలిగిన డ్ర్డాప్.[139]దీనితో పాటుగా 355 మెగావాట్లు శక్తిని కలిగి ఉన్న మజిట్ మరియు గ్యాస్-ఆధారిత థర్మల్-పవర్ ప్లాంట్లు ఉన్నాయి.[140] ఎలెక్ట్రాప్రివ్రెడ్డ స్ర్బిజే (ఇ.పి.ఎస్.), పబ్లిక్ ఎలెక్ట్రిక్-యుటిలిటీ పవర్ కంపెనిలో విద్యుత్తు మొత్తం ఉత్పత్తి కేంద్రీకృతమై ఉంది.


సెర్బియాలో ప్రస్తుత చమురు ఉత్పత్తి 1.1 మిలియన్ టన్నుల చమురు నిలువలు ఉన్నాయి.[141] మరియు 43% దేశం అవసరాలకు తగిన విద్యుత్తు దేశంలో ఉత్పత్తి ఔతుంది. మిగిలినది దిగుమతి అవుతాయి.[142]

నేషనల్ పెట్రోల్ కంపెనీ, నఫ్ఫ్నా ఇండస్ట్రియా శ్రీబ్జీ (ఎన్.ఐ.ఎస్.) 2008 లో గజ్ప్రోమ్ నీఫ్ట్ చేత కొనుగోలు చేయబడింది. కంపెనీ 700 మిలియన్ డాలర్లతో పెన్సెవోలో (4.8 మిలియన్ టన్నుల సామర్థ్యం) చమురు శుద్ధి కర్మాగారాన్ని ఆధునీకరించింది. ప్రస్తుతం నోవి సాడ్లో నూనె రిఫైనరీలో కందెనలు మాత్రమే రిఫైనరీలో శుద్ధి చేయబడుతున్నాయి. ఇది సెర్బియాలో 334 ఫిల్లింగ్ స్టేషన్లు (దేశీయ మార్కెట్లో 74%) మరియు బోస్నియా మరియు హెర్జెగోవినాలో అదనపు 36 స్టేషన్లు, బల్గేరియాలో 31 మరియు రోమానియాలో 28 ఉన్నాయి.[143][144] పన్సేవో మరియు నోవి సాడ్ రిఫైనరీలను ట్రాన్స్-నేషనల్ అడ్రియా చమురు పైప్ లైన్లో భాగంగా 155 కిలోమీటర్ల ముడి చమురు పైప్లైన్స్ ఉన్నాయి.[145]సెర్బియా సహజవాయువు విదేశీ వనరులపై ఎక్కువగా ఆధారపడింది. దేశీయ ఉత్పత్తి (2012 లో మొత్తం 491 మిలియన్ క్యూబిక్ మీటర్లు) నుండి 17% మాత్రమే ఉంది. మిగిలినవి ప్రధానంగా రష్యా నుండి (ఉక్రెయిన్ మరియు హంగరీ ద్వారా నడిచే గ్యాస్ పైప్లైన్ల ద్వారా) దిగుమతి అయ్యాయి. [142] శ్రీవిజగాస్, ప్రభుత్వ వాయువు సంస్థ, 3,177 కిలోమీటర్ల ట్రంక్ మరియు ప్రాంతీయ సహజ వాయువు పైప్లైన్స్ మరియు బానట్స్కి డ్వోర్లో 450 మిలియన్ క్యూబిక్ మీటర్ భూగర్భ గ్యాస్ నిల్వ సదుపాయం కలిగిన సహజ వాయువు రవాణా వ్యవస్థను నిర్వహిస్తుంది.[146]

రవాణా[మార్చు]

సెర్బియా దేశం వెన్నెముకా ఉన్న మొరవా లోయ నుండి ఖండాంతర ఐరోపా, ఆసియా మైనర్ మరియు నియర్ ఈస్ట్ మీదుగా సులభమైన భూమార్గం ఉంది.

సెర్బియా రహదారి నెట్వర్క్ దేశంలో అత్యధిక ట్రాఫిక్‌ను కలిగి ఉంది. రహదారి మొత్తం పొడవు 45,419 కిలోమీటర్లు. దీనిలో 782 కిమీలు "క్లాస్-యే రాష్ట్ర రహదారులు" (అంటే మోటారు మార్గాలు); 4,481 కి.మీ.లు "తరగతి-ఇ.పి రాష్ట్ర రహదారులు" (జాతీయ రహదారులు); 10,941 కిలోమీటర్లు "క్లాస్ -2 స్టేట్ రోడ్లు" (ప్రాంతీయ రహదారులు) మరియు 23,780 కిమీ "పురపాలక రోడ్లు".[147][148][149] గత 20 సంవత్సరాల్లో వాటి నిర్వహణకు ఆర్థిక వనరులు లేనందున తరగతి-రహ రహదారులు మినహా, రహదారి నెట్వర్క్ పాశ్చాత్య యూరోపియన్ ప్రమాణాలకు తక్కువ నాణ్యత కలిగి ఉంది.

మోటార్వే నెట్వర్క్
  సేవ
  నిర్మాణంలో
  ప్రణాళికలో

ప్రస్తుతం 124 కిలోమీటర్ల రహదారి నిర్మాణంలో ఉన్నాయి: A1 మోటర్ వే 34 కిలోమీటర్ల పొడవు (లెస్కోవక్ నుండి బుజానోవాక్కు దక్షిణం నుంచి), A2 (బెల్గ్రేడ్ మరియు లిజ్గ్ మధ్య) 67 కిలోమీటర్ల పొడవు, మరియు A4 (23 కిలోమీటర్లు) బల్క్ సరిహద్దుకు నిస్‌కి తూర్పున). [150][151][152]కోచ్ రవాణా చాలా విస్తృతమైనది: దేశంలోని దాదాపు ప్రతి ప్రాంతీయ బస్సులు అతిపెద్ద నగరాల నుండి గ్రామానికి అనుసంధానించబడి ఉంది; అదనంగా అంతర్జాతీయ మార్గాలు ఉన్నాయి (ప్రధానంగా పశ్చిమ ఐరోపా దేశాలైన పెద్ద సెర్బ్ డియాస్పోరా). దేశీయ మరియు అంతర్జాతీయ మార్గాలలో 100 కంటే ఎక్కువ బస్ కంపెనీలు ప్రయాణసేవలు అందిస్తున్నాయి. వీటిలో అతిపెద్దవి లాస్టా మరియు నిస్-ఎక్క్స్ప్రెస్. 2015 నాటికి. 18,33,215 నమోదైన ప్రయాణీకుల కార్లు లేదా 3.8 నివాసితులకు ఒక ప్రయాణీకుల కారు ఉన్నాయి.[113]

సెర్బియా 3,819 కిలోమీటర్ల రైల్వే ట్రాక్లను కలిగి ఉంది, వీటిలో 1,279 విద్యుత్ మరియు 283 కిలోమీటర్లు డబుల్ ట్రాక్ రైల్రోడ్. [95]

బెల్గ్రేడ్-బార్ (మోంటెనెగ్రో), బెల్గ్రేడ్ -సిడ్-జాగ్రెబ్ (క్రొయేషియా) / బెల్గ్రేడ్-నిస్-సోఫియా (బల్గేరియా) (పాన్లో భాగం) -యూరోపియన్ కారిడార్ X), బెల్గ్రేడ్-సుబోటికా-బుడాపెస్ట్ (హంగేరి) మరియు నిస్-థెస్సలోనీకి (గ్రీస్). రవాణా ప్రధాన రీతిలో ఉన్నప్పటికీ, రైలుమార్గాలు మౌలిక సదుపాయాల నిర్వహణ మరియు వేగాన్ని తగ్గించడంతో సమస్యలను ఎదుర్కొంటున్నాయి. అన్ని రైలు సేవలను ప్రభుత్వ రైల్వే కంపెనీ, సెర్బియన్ రైల్వేస్ నిర్వహిస్తుంది.[153] రెగ్యులర్ ప్రయాణీకుల రద్దీ ఉన్న రెండు విమానాశ్రయాలు మాత్రమే ఉన్నాయి: బెల్గ్రేడ్ నికోలా టెస్లా ఎయిర్పోర్ట్ 2016 లో దాదాపు 5 మిలియన్ ప్రయాణీకులకు సేవలను అందిస్తుంది. ప్రధాన క్యారియర్ ఎయిర్ సెర్బియా కేంద్రంగా ఉంది. ఇది 2016 లో 2.6 మిలియన్ ప్రయాణీకులను నిర్వహించింది.[154][155] నిస్ కాన్స్టాన్టైన్ ది గ్రేట్ ఎయిర్పోర్ట్ ప్రధానంగా తక్కువ ఖర్చుతో కూడిన ఎయిర్లైన్ సేవలను అందిస్తోంది.[156]1,716 కిలోమీటర్ల నౌకాయాన జలాంతర్గాములు (1,043 కిలోమీటర్ల నౌకాయాన నదులు మరియు 673 కిమీ నౌకాయాన కాలువల) ఉన్నాయి. ఇవి దాదాపుగా దేశంలోని ఉత్తర భాగంలో ఉన్నాయి.[95] ముఖ్యమైన జలమార్గ మార్గం డానుబే (పాన్-యూరోపియన్ కారిడార్ VII భాగం). తూర్పు యూరప్‌కు టిస్జా, బెగేజ్ మరియు డానుబే నల్ల సముద్ర మార్గాల ద్వారా రైన్-మెయిన్-డానుబే కెనాల్ మరియు నార్త్ సీ మార్గం ద్వారా ఉత్తర మరియు పశ్చిమ ఐరోపాతో సెర్బియాను అనుసంధానించే సావా, టిస్జా, బెజ్జ్ మరియు టిమిస్ నదిలతో పాటు ఇతర నౌకాయాన నదులలో సావా నది ద్వారా దక్షిణ ఐరోపా వరకు రవాణా వసతి ఉంది. 2016 లో సెర్బియా నదులు మరియు కాలువలలో 2 మిలియన్ టన్నుల కార్గో రవాణా చేయబడుతుంది. అతిపెద్ద నౌకాశ్రయాలు: నోవి సాడ్, బెల్గ్రేడ్, పాన్సేవో, సామెరెరెవో, ప్రహోవోవో మరియు సబాక్.[95][157]

Telecommunications[మార్చు]

స్థిర టెలిఫోన్ లైన్లు సెర్బియాలో 81% కుటుంబాలను మరియు 9.1 మిలియన్ల వినియోగదారులతో సెల్ ఫోన్ల సంఖ్య 28% మొత్తం జనాభాకు సేవలు అందిస్తున్నాయి.[158] అతిపెద్ద మొబైల్ ఆపరేటర్ టెలికామ్ శ్రీబిజా 4.2 మిలియన్ల మంది చందాదారులు, టెలినార్ 2.8 మిలియన్ల వినియోగదారులు మరియు విప్ మొబైల్ 2 మిలియన్ల మంది ఉన్నారు. [158] 58% కుటుంబాలకు స్థిర-లైన్ (మొబైల్-కాని) బ్రాడ్బ్యాండ్ ఇంటర్నెట్ కనెక్షన్ ఉండగా, 67% పే టెలివిజన్ సేవలతో (అంటే 38% కేబుల్ టెలివిజన్, 17% IPTV మరియు 10% ఉపగ్రహాలతో) అందించబడుతున్నాయి. [158] డిజిటల్ టెలివిజన్ పరివర్తనం 2015 లో సిగ్నల్ ట్రాన్స్మిషన్ కోసం DVB-T2 ప్రమాణంతో పూర్తయింది. [159][160]

Tourism[మార్చు]

సెర్బియా సామూహిక-పర్యాటక గమ్యస్థానంగా కానప్పటికీ విభిన్న రకాల పర్యాటక ఉత్పత్తులను కలిగి ఉంది.[161] 2017 లో వసతి గృహాల్లో 3 మిలియన్ల మంది పర్యాటకులు నమోదు చేయబడ్డారు. అందులో 1.5 మిలియన్ల విదేశీయులు ఉన్నారు.[162] పర్యాటక రంగం నుంచి విదేశీ మారకం ఆదాయాలు $ 1.44 బిలియన్ల వద్ద ఉంటున్నాయి.[163]పర్యాటకం ప్రధానంగా దేశంలోని పర్వతమయమైన ప్రాంతాలలో కేంద్రీకృతమై ఉంది. అధికంగా దేశీయ పర్యాటకులు వీటిని సందర్శిస్తున్నారు. అలాగే బెల్గ్రేడ్ మరియు తక్కువ డిగ్రీ, నోవి సాడ్, విదేశీ యాత్రికుల ఇష్టపడే ఎంపికలలో (దేశంలోని దాదాపు మూడింట రెండు వంతులు విదేశీసందర్శకులు ఈ రెండు నగరాలకు సందర్శనలు అధికంగా చేస్తున్నారు) ప్రాధాన్యతవహిస్తున్నాయి. [164][165] అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందిన పర్వత రిసార్ట్‌లు కోపయోనిక్, స్టార్ ప్లానినా మరియు జ్లాటిబోర్ ప్రాధాన్యత వహిస్తున్నాయి. సెర్బియాలో అనేక స్పాలు కూడా ఉన్నాయి. వీటిలో అతిపెద్దవి వ్రింజకా బంజా సోకో బంజా మరియు బాజా కోవిల్జికా. సిటీ-బ్రేక్ మరియు కాన్ఫరెన్స్ పర్యాటకం బెల్గ్రేడ్ మరియు నోవి సాడ్లో పర్యాటకం అభివృద్ధి చేయబడింది. [166]సెర్బియా అందించే ఇతర పర్యాటక ప్రాధాన్యతలలో డవోల్జా వరోస్.[167] దేశవ్యాప్తంగా అనేక సాంప్రదాయిక మఠాలకు క్రైస్తవ యాత్రలు కొనసాగుతుంటాయి.[168] డానుబే నదిపై నడిపే క్రూసీయాత్ర. సెర్బియాలో అనేక అంతర్జాతీయంగా ప్రసిద్ధ సంగీత ఉత్సవాలు నిర్వహించబడుతున్నాయి. ఉదాహరణకు ఎగ్జిట్ (60 విభిన్న దేశాల నుంచి 25-30,000 విదేశీ సందర్శకులు) మరియు గుకా ట్రంపెట్ ఫెస్టివల్ వంటి ఉత్సవాలు నిర్వహించబడుతున్నాయి.[169]

Tara National Park in western Serbia
Đavolja Varoš, natural wonder in southern Serbia
Kopaonik, ski resort in south-central Serbia
Banja Koviljača, spa town in western Serbia
Subotica, city built in Art Nouveau style, northern Serbia

గణాంకాలు[మార్చు]

2011 నాటికి జనాభా గణన అనుసరించి సెర్బియా (కొసావో మినహాయించి) మొత్తం జనాభా 71,86,862 ఉంది. మొత్తం జన సాంద్రత చదరపు కిలోమీటరుకు 92.8 నివాసితులు ఉన్నారు.[170] జనాభా లెక్కలు కొసావోలో నిర్వహించబడలేదు. కొసావో నిర్వహించిన జనాభా గణాంకాలలో వారి మొత్తం జనసంఖ్య 17,39,825.[171]గణామాకాలలో సెర్బులు అధికంగా నివసించే ఉత్తర కొసావో మినహాయించ బడ్డాయి. ఆ ప్రాంతాల నుండి సెర్బులు (దాదాపు 50,000 మంది) జనాభా లెక్కలను బహిష్కరించారు.

Ethnic composition (2011)
Serbs
  
83.3%
Hungarians
  
3.5%
Roma
  
2.1%
Bosniaks
  
2%
Croats
  
0.8%
Slovaks
  
0.7%
Other
  
4.7%
Unspecified/Unknown
  
3.3%



1990 ల ప్రారంభం నుండి సెర్బియా ఒక జనాభా సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కొంటోంది. మరణాల రేటు దాని జననాల రేటును నిరంతరంగా మించిపోయింది. సరాసరి ఒక మహిళకు 1.43 మంది పిల్లల సంతానోత్పత్తి రేటు ఉంది. ఇది ప్రపంచంలో అతి తక్కువగా ఉన్న ఒక సంతానోత్పత్తి రేటు.[172]


సెర్బియాలోని సెర్బియా సంప్రదాయ ప్రజల 42.9 సంవత్సరాల సగటు ఆయుర్ధాయం కలిగి ఉన్నారు. సంప్రదాయ సెర్బియన్లు కలిగిన ప్రపంచంలో పురాతన జనాభాలో ఒకటిగా ఉంది.[173] దాని జనాభా ప్రపంచంలోని అత్యంత వేగవంతమైన శాతంలో క్షీణిస్తూ ఉంది.[174] కుటుంబాలు అన్నింటిలో ఐదో వంతు కుటుంబంలో ఒకే వ్యక్తిని కలిగి ఉంటారు. నాలుగవ భాగం కుటుంబాలలో మాత్రమే నలుగురు అంతకంటే అధికం ఉంటారు.[175] పుట్టినప్పుడు సెర్బియాలో సగటు జీవితకాలం 74.8 సంవత్సరాలు.[176]

1990 లలో సెర్బియా ఐరోపాలో అతిపెద్ద శరణార్థ జనాభాను కలిగి ఉంది.[177] సెర్బియాలో శరణార్ధులకు, అంతర్గత వలస ప్రజలు (జనాభాలో 7% - 7.5% ఉన్నారు. 5 లక్షల మంది శరణార్థులు యుగోస్లేవ్ వరస యుద్ధాలను కారణంగా దేశంలో శరణార్ధులుగా ప్రవేశించారు. ప్రధానంగా క్రొయేషియా నుండి (మరియు కొంత వరకు బోస్నియా మరియు హెర్జెగోవినా నుండి) మరియు కొసావో నుండి వచ్చిన ప్రజలు ఉన్నారు.[178]

1990 లలో 3,00,000 మంది సెర్బియాను విడిచిపెట్టి వెళ్ళారు. వారిలో 20% మంది ఉన్నత విద్యను కలిగి ఉన్నారు.[179][180]

సెర్బియాలో సంఖ్యాపరంగా 59,88,150 ఉన్న సెర్బులు మొత్తం జనాభాలో 83% (కొసావో మినహాయించి) ఉన్నారు. 2,53,899 జనాభాతో హంగరీలు సెర్బియాలో అతిపెద్ద అల్పసఖ్యాక జాతిగా ఉన్నారు. వీరు ఉత్తర వొజ్వోడినాలో ప్రధానంగా కేంద్రీకరించి ఉన్నారు.వీరు దేశ జనాభాలో 3.5% (వోజ్ వోదినాలో 13%) ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్నాయి. 2011 జనాభా లెక్కల ప్రకారం రోమన్ జనాభా 1,47,604 ఉన్నారు.కానీ అనధికారిక అంచనాలు వారి వాస్తవ సంఖ్య 4,00,000 - 500,000 మధ్య ఉన్నరని భావిస్తున్నారు.[181] 1,45,278 తో బోస్సియక్స్ నైరుతీలో రాస్కా (సాండ్జాక్) లో కేంద్రీకృతమై ఉన్నారు. ఇతర మైనారిటీ వర్గాల్లో క్రోయాట్స్, స్లోవాక్లు, అల్బేనియన్లు, మోంటెనెగ్రిన్స్, విలాచ్లు, రొమేనియాలు, మాసిడోనియన్లు, బల్గేరియన్లు ఉన్నారు. సుమారుగా 15,000 మందిని అంచనా వేసిన చైనా ఏకైక గణనీయమైన అల్పసంఖ్యాక. వలస ప్రజలుగా ఉన్నారు.[182][183]

జనాభాలో ఎక్కువమంది లేదా 59.4% పట్టణ ప్రాంతాలలో నివసిస్తున్నారు ప్రధానంగా బెల్గ్రేడ్లో 16.1% మాత్రమే ఉన్నారు. ఒక మిలియన్ కంటే ఎక్కువ మంది నివాసితులు ఉన్న బెల్గ్రేడ్ నగరం 1,00,000 మందికి పైగా నాలుగురు కంటే అధిక సభ్యులు ఉన్న కుటుంబాలు ఉన్నాయి.[184]

మతం[మార్చు]

ఆర్థోడాక్స్ సెయింట్ సావా కేథడ్రాల్ ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద ఆర్థోడాక్స్ చర్చిలలో ఒకటి[185]

సెర్బియా రాజ్యాంగం మత స్వేచ్ఛతో హామీనిచ్చిన లౌకిక దేశంగా ఉంది. ఆర్థడాక్స్ క్రిస్టియన్లు 60,79,396 తో దేశ జనాభాలో 84.5% ఉన్నారు. సెర్బియా ఆర్థోడాక్స్ చర్చి దేశం అతిపెద్ద సాంప్రదాయ చర్చిగా ఉంది. సెర్బియాలో ఉన్న ఇతర ఆర్థోడాక్స్ క్రిస్టియన్ కమ్యూనిటీలు మోంటెనెగ్రిన్స్, రొమేనియా, విలాస్, మాసిడోనియన్లు, బల్గేరియన్లు ఉన్నారు.

సెర్బియాలో రోమన్ కాథలిక్కుల సంఖ్య 3,56,957. మొత్తం ప్రజలలో దాదాపు 6%ఉంది. ఎక్కువగా వొజ్వోడిన (ముఖ్యంగా ఉత్తర భాగం) లో ఇది హంగేరియన్, క్రోయాట్స్, బున్జేవిసి, అలాగే కొంతమంది స్లోవాస్ మరియు చెక్‌లు వంటి అల్పసంఖ్యాక సంప్రదాయ సమూహాలకు నిలయంగా ఉంది.[186]

దేశ జనాభాలో సుమారు 1% మంది ప్రోటెస్టానిజం ఉంది. వాజోడొడినాలోని స్లోవాక్ ప్రజలలో లూథరనిజం సంస్కరించబడిన హంగరియన్ ప్రజలలో కాల్వినిజం ఉన్నాయి. గ్రీకు కాథలిక్ చర్చిలో సుమారు 25,000 మంది పౌరులు (జనాభాలో 0.37%) సభ్యులుగా ఉన్నారు. వొవోవోడినాలో ఎక్కువగా రైస్యన్లు ఉన్నారు.[187]

ముస్లింలు మొత్తం జనాభాలో జనాభాలో 2,22,282 (3%) సంఖ్యతో మూడవ అతిపెద్ద మత సమూహంగా ఉన్నారు. సెర్బియాలోని దక్షిణ ప్రాంతాలలో ప్రధానంగా దక్షిణ రాస్కాలో ప్రజలు చారిత్రాత్మకంగా బలంగా ఇస్లాం మతాన్ని అనుసరిస్తున్నారు. సెర్బియాలో అతిపెద్ద ఇస్లామిక్ సమాజం బోస్నియకులు. దేశంలోని రోమ ప్రజలలో మూడవ వంతు మంది ముస్లింలు ఉన్నారు.


సెర్బియాలో 578 యూదు విశ్వాసులు మాత్రమే ఉన్నారు.[188] నాస్తికులు సంఖ్య 80,053 ( 1.1% ) ఉన్నారు. వీరిలో 4,070 మంది తమను అగోనిస్టులుగా ప్రకటించారు.[188]

Serbian Latin alphabet (top) and Serbian Cyrillic alphabet (bottom)

భాషలు[మార్చు]

అధికారిక భాష సెర్బియా. ఇది జనాభాలో 88% మందికి స్థానిక భాషగా ఉంది.[188]సిరిలిక్ మరియు లాటిన్ అక్షరాలను ఉపయోగించడం ద్వారా క్రియాశీల డిగ్రఫియాతో ఉన్న ఏకైక యూరోపియన్ భాష సెర్బియా. సెర్బియన్ సిరిలిక్ రాజ్యాంగంలో "అధికారిక లిపి"గా ఉంది. 1814 లో సెర్బియా ఫిలాలోజిస్ట్ విక్ కరాజిజిక్ దానిని ధ్వని సూత్రాల మీద ఆధారపడి ఉందని వాదించాడు.[189] లాటిన్ అక్షరమాలకు "అధికారిక ఉపయోగ లిపి " రాజ్యాంగం ఆమోదించింది. 2014 నాటి సర్వే ప్రకారం సెర్బియాకు చెందిన 47% మంది లాటిన్ అక్షరాలకు అనుకూలంగా ఉన్నారు. 36% సిరిల్లిక్ లిపికి అనుకూలంగా ఉన్నారు. 17% మందికి ప్రాధాన్యత లేదు.[190]

గుర్తించబడిన అల్పసంఖ్యాక భాషలలో హంగేరియన్, బోస్నియన్, స్లోవాక్, క్రొయేషియన్, అల్బేనియన్, రొమేనియన్, బల్గేరియన్, రసైన్ భాషలు ఉన్నాయి. మున్సిపాలిటీలు లేదా పట్టణాలలో సంప్రదాయ అల్పసంఖ్యాక ప్రజలు మొత్తం జనాభాలో 15% మంది మించి ఉన్నారు.పురపాలకాలు ఈ భాషలు అధికారిక భాషలుగా ఉన్నాయి.[191] వొజ్వోడినాలో ప్రాంతీయ పాలనా యంత్రాంగం సెర్బియా, ఐదు ఇతర భాషలు (హంగేరియన్, స్లోవాక్, క్రొయేషియన్, రోమేనియన్ మరియు ర్యూసినోలు)అధికారికంగా వాడుకలో ఉన్నాయి.

విద్య మరియు సైంస్[మార్చు]

According to 2011 census, literacy in Serbia stands at 98% of population while computer literacy is at 49% (complete computer literacy is at 34.2%).[192] Same census showed the following levels of education: 16.2% of inhabitants have higher education (10.6% have bachelors or master's degrees, 5.6% have an associate degree), 49% have a secondary education, 20.7% have an elementary education, and 13.7% have not completed elementary education.[193]

Milutin Milanković, mathematician, astronomer, climatologist and geophysicist, ranked among the top fifteen minds of all time in the field of earth sciences.[194]
Serbian Academy of Sciences and Arts, national learned society

Education in Serbia is regulated by the Ministry of Education and Science. Education starts in either preschools or elementary schools. Children enroll in elementary schools at the age of seven. Compulsory education consists of eight grades of elementary school. Students have the opportunity to attend gymnasiums and vocational schools for another four years, or to enroll in vocational training for 2 to 3 years. Following the completion of gymnasiums or vocational schools, students have the opportunity to attend university.[195] Elementary and secondary education are also available in languages of recognised minorities in Serbia, where classes are held in Hungarian, Slovak, Albanian, Romanian, Rusyn, Bulgarian as well as Bosnian and Croatian languages.

There are 17 universities in Serbia (eight public universities with a total number of 85 faculties and nine private universities with 51 faculties).[196] In 2010/2011 academic year, 181,362 students attended 17 universities (148,248 at public universities and some 33,114 at private universities) while 47,169 attended 81 "higher schools".[95] Public universities in Serbia are: the University of Belgrade (oldest, founded in 1808, and largest university with 89,827 undergraduates and graduates[197]), University of Novi Sad (founded in 1960 and with student body of 47,826[198]), University of Niš (founded in 1965; 27,000 students), University of Kragujevac (founded in 1976; 14,000 students), University of Priština – Kos. Mitrovica, Public University of Novi Pazar as well as two specialist universities – University of Arts and University of Defence. Largest private universities include John Naisbitt University and Singidunum University, both in Belgrade, and Educons University in Novi Sad. Public universities tend to be of a better quality and therefore more renowned than private ones. The University of Belgrade (placed in 301–400 bracket on 2013 Shanghai Ranking of World Universities, being best-placed university in Southeast Europe after those in Athens and Thessaloniki) and University of Novi Sad are generally considered as the best institutions of higher learning in the country.[199]

Serbia spent 0.64% of GDP on scientific research in 2012, which is one of the lowest R&D budgets in Europe.[200] Serbia has a long history of excellence in maths and computer sciences which has created a strong pool of engineering talent, although economic sanctions during the 1990s and chronic underinvestment in research forced many scientific professionals to leave the country.[201] Nevertheless, there are several areas in which Serbia still excels such as growing information technology sector, which includes software development as well as outsourcing. It generated $200 million in exports in 2011, both from international investors and a significant number of dynamic homegrown enterprises.[202] In 2005 the global technology giant, Microsoft, founded the Microsoft Development Center, only its fourth such centre in the world. Among the scientific institutes operating in Serbia, the largest are the Mihajlo Pupin Institute and Vinča Nuclear Institute, both in Belgrade. The Serbian Academy of Sciences and Arts is a learned society promoting science and arts from its inception in 1841.[203] With a strong science and technological ecosystem, Serbia has produced a number of renowned scientists that have greatly contributed to the field of science and technology.

సంస్కృతి[మార్చు]

Kosovo Maiden by Uroš Predić, arguably the most famous Serbian painting, depicting a girl walking over Kosovo field after Kosovo Battle in 1389, and helping wounded warriors.

శతాబ్ధాల కాలం సెర్బియా భూభాగం రోమన్ సామ్రాజ్యం తూర్పు, పశ్చిమ భాగాల మధ్య విభజించబడింది. ఆకాలంలో బైజాంటియమ్, హంగేరి రాజ్యం మధ్య. ఆధునిక కాలంలో ప్రారంభంలో ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం, హబ్‌స్బర్గ్ సామ్రాజ్యం మధ్య. ఈ ప్రభావాలు సెర్బియా అంతటా సాంస్కృతికంగా ప్రభావం చూపాయి. దక్షిణంలో బాల్కన్, మధ్యధరా ప్రాంతాలకి కూడా ఇది ఉత్తర ఐరోపా భూభాగానికి మద్దతు ఇస్తుంది. సెర్బియాపై బైజాంటైన్ ప్రభావం, మధ్యయుగంలో తూర్పు క్రైస్తవ మతం (సంప్రదాయపదార్ధం) చాలా లోతైనది. సెర్బియాలో " సెర్బియా ఆర్థోడాక్స్ చర్చి " స్థిరమైన స్థితిని కలిగి ఉంది. సెర్బియాలో మధ్య యుగం మిగిల్చిన అత్యంత విలువైన సాంస్కృతిక స్మారక చిహ్నాలతో చాలా సెర్బియన్ మఠాలు ఉన్నాయి. సెర్బియా వెనిస్ రిపబ్లిక్ ప్రభావాలను చూసింది. ప్రధానంగా వాణిజ్యం, సాహిత్యం, రోమన్ శైలి నిర్మాణం ప్రాభావం అధికంగా ఉంది.

యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ జాబితాలో సెర్బియా ఐదు సాంస్కృతిక స్మారక చిహ్నాలను కలిగి ఉంది. అవి వరుసగా ప్రారంభ మధ్యయుగ రాజధాని స్టేరి రస్, 13 వ శతాబ్దపు మొనాస్టరీ సోపెకనీ, 12 వ శతాబ్దపు స్టూడెనికా మొనాస్టరీ, గాంజిగ్రాడ్-ఫెలిక్స్ రోములియానా (రోమన్ కాంప్లెక్స్) మధ్యయుగ సమాధిరాళ్ళు " స్టేక్సి " చివరిగా కొసావోలో అంతరించిపోతున్న మధ్యయుగ స్మారకాలు (విసోకి డెకాని మఠాలు, లేజెవిస్ అవర్ లేడీ, గ్రాకానికా, పీచ్ పాట్రియార్కల్ మొనాస్టరీ) ఉన్నాయి.

యునెస్కో ప్రపంచ స్మారక చిహ్నాల చరిత్రలో రెండు సాహిత్య స్మారక చిహ్నాలు ఉన్నాయి. 12 వ శతాబ్దపు మిరోస్లావ్ సువార్త, శాస్త్రవేత్త నికోలా టెస్లా విలువైన ఆర్కైవ్. స్లావా (పోట్రోన్ సెయింట్ పూజలు) యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ సంపద జాబితాలో పొందుపరచబడింది. దేశం సాంస్కృతిక వారసత్వాన్ని కాపాడటం, దాని అభివృద్ధి బాధ్యతలను సాంస్కృతిక, సమాచార మంత్రిత్వశాఖ పర్యవేక్షిస్తున్నది. స్థానిక ప్రభుత్వం సాంస్కృతిక అభివృద్ధికి మరింత సహాయపడతాయి.

కళలు మరియు నిర్మాణకళ[మార్చు]

The White Angel (1235) fresco from Mileševa monastery; sent as a message in the first satellite broadcast signal from Europe to America, as a symbol of peace and civilization.[204]

సెర్బియా, ఫెలిక్స్ రోములాలియా, జస్సిననానా ప్రిమా వంటివి సెర్బియాలోని అనేక నగరాలలోని రాజప్రాసాదాల్లో రోమన్, బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం ప్రారంభ వంశపారంపర్య వారసత్వం కనుగొనబడింది.

సెర్బియన్ మధ్యయుగ కళకు సెర్బియా ఆరామాలు పరాకాష్ఠగా ఉంది. ప్రారంభంలో వారు బైజాంటైన్ కళా ప్రభావంలో ఉన్నారు. ఇది 1204 లో కాన్‌స్టాంటినోపుల్ పతనం తరువాత ప్రత్యేకించి చాలా మంది బైజాంటైన్ కళాకారులు సెర్బియాకు పారిపోయారు. ప్రస్తుతం ఈ మఠాలలో స్టడెనిక (1190 చుట్టూ నిర్మించబడింది) ప్రఖ్యాత మైనదిగా ఉంది. తరువాత నిర్మించిన మైల్సెవే, సొపొకనీ, జికా, గ్రాకానికా, విసోకి డెకాని వంటి ఆరామాలుకు ఇది మార్గదర్శక నమూనాగా ఉంది. 14 వ - 15 వ శతాబ్దాల చివరలో మోరావ శైలి అని పిలవబడే ఆటోకోటొనన్ నిర్మాణ శైలి మొరావా వాలీ చుట్టుప్రక్కల పరిణామం చెందింది. ఈ శైలి ఫ్రంటల్ చర్చి గోడల సుసంపన్న అలంకరణలో ప్రతిఫలిస్తుంది. మనాసిజా, రావనిక, కలేనిక్ ఆరామాలు దీనికి ఉదాహరణలు ఉన్నాయి.


చిహ్నాలు, ఫ్రెస్కో పెయింటింగ్స్ తరచుగా సెర్బియన్ కళ శిఖరాగ్ర స్థాయిని సూచిస్తాయి. అత్యంత ప్రసిద్ధ ఫ్రెస్కోలలో వైట్ ఏంజెల్ (మైల్సేవా మొనాస్టరీ), క్రుసిఫిక్షన్ (స్టూడెనికా మొనాస్టరీ), వర్జిన్ డోర్మిషన్ (సోపెకోనీ) ప్రత్యేకమైనవి.

దేశంలో చాలా బాగా సంరక్షించబడిన మధ్యయుగ కోటలలో స్మెడర్వొ కోట (యూరోపులో అతిపెద్ద లోతట్టు కోట),గొలుబాక్, మాగ్లిక్, సొకొ గ్రాడ్, ఒస్ట్ర్వికా, రామ్ వంటి కోటలు ఉన్నాయి.

హబ్బర్స్బర్గ్ రాచరికం పాలించిన భూభాగాల్లో నివసించిన పలువురు సెర్బియన్ కళాకారులు మినహా ఒట్టోమన్ ఆక్రమణ సమయంలో సెర్బియా కళ వాస్తవంగా ఉనికిలో లేదు. నికోలా నెస్కోవిక్, టీడోర్ క్రాక్యున్, జహరిజ్ ఓర్ఫలిన్, జకోవ్ ఓర్ఫెలిన్ రచనలలో చూపించిన విధంగా 18 వ శతాబ్దం చివరిలో సాంప్రదాయ సెర్బియన్ కళ మీద బారోక్ కళ ప్రభావాలను చూపించింది.[205]

19 వ శతాబ్దంలో సెర్బియన్ చిత్రలేఖనంలో బడ్ర్మీఎర్, నియోక్లాసిసిజం, రొమాంటిసిజం ప్రభావం చూపించింది. 20 వ శతాబ్దం మొదటి అర్ధభాగంలోని అతి ముఖ్యమైన సెర్బియా చిత్రకారులలో పాజా జోవనోవిక్, యిరోస్ ప్రిడిక్ (రియలిజం), క్యూబిస్ట్ సావా సుమనొవిక్, మిలెనా పావ్లోవిక్-బరిలీ, నడెజ్డా పెట్రోవిక్ (ఇంప్రెషనిజం), ఎక్స్ప్రెషనిస్ట్ మిలన్ కోన్జోవిక్ ప్రఖ్యాతి వహించారు. 20 వ శతాబ్దం రెండవ అర్ధ భాగంలో గుర్తించబడిన చిత్రకారులలో మార్కో చిలెబోనోవిక్, పీటర్ లబర్దా, మీలో మలునోవిచ్, వ్లాదిమిర్ వెలిక్కోవిక్ ప్రాధాన్యత వహించారు. [206]

అనాస్టాస్ జోవనోవిచ్ ప్రపంచంలోని మొట్టమొదటి ఛాయాచిత్రాల్లో ఒకటిగా ఉంది. మెరీనా అబ్రమోవిచ్ ప్రపంచం ప్రముఖ నటులలో ఒకరుగా ఖ్యాతి గడించాడు. సెర్బియాలో అత్యంత ముఖ్యమైన సాంప్రదాయ హస్తకళాల్లో ఒకటిగా " పైరేట్ కార్పెట్ " పేరు పొందింది.

సెర్బియాలో సుమారు 100 కళా సంగ్రహాలయాలు ఉన్నాయి. వీటిలో ఒకటైన 1844 లో స్థాపించబడిన సెర్బియా నేషనల్ మ్యూజియం; ఇది 4,00,000 కళాఖండాలు, 5,600 పెయింటింగ్స్, 8,400 డ్రాయింగ్ ప్రింట్లు అనేక విదేశీ కళాఖండాలతో సహా బాల్కన్‌లో అతిపెద్ద కళా సేకరణలలో ఒకటిగా ఉంది. ఇతర కళా సంగ్రహాలయాలు: బెల్జియాడ్లోని " మ్యూజియం ఆఫ్ కాంటెంపోరరీ ఆర్ట్ ", " నోవి సాడ్లో " వొజ్వోడినా మ్యూజియం " ఉన్నాయి.

సాహిత్యం[మార్చు]

The beginning of Serbian literacy dates back to the activity of the brothers Cyril and Methodius in the Balkans. Monuments of Serbian literacy from the early 11th century can be found, written in Glagolitic. Starting in the 12th century, books were written in Cyrillic. From this epoch, the oldest Serbian Cyrillic book editorial are the Miroslav Gospels from 1186. The Miroslav Gospels are considered to be the oldest book of Serbian medieval history and as such has entered UNESCO's Memory of the World Register.[207]

Notable medieval authors include Saint Sava, Jefimija, Stefan Lazarević, Constantine of Kostenets and others.[208] Due to Ottoman occupation, when every aspect of formal literacy stopped, Serbia stayed excluded from the entire Renaissance flow in Western culture. However, the tradition of oral story-telling blossomed, shaping itself through epic poetry inspired by at the times still recent Kosovo battle and folk tales deeply rooted in Slavic mythology. Serbian epic poetry in those times has seen as the most effective way in preserving the national identity.[209][210] The oldest known, entirely fictional poems, make up the Non-historic cycle; this one is followed by poems inspired by events before, during and after Kosovo Battle. The special cycles are dedicated to Serbian legendary hero, Marko Kraljević, then about hajduks and uskoks, and the last one dedicated to the liberation of Serbia in 19th century. Some of the best known folk ballads are The Death of the Mother of the Jugović Family and The Mourning Song of the Noble Wife of the Asan Aga (1646), translated into European languages by Goethe, Walter Scott, Pushkin and Mérimée. The most notable tale from Serbian folklore is The Nine Peahens and the Golden Apples.[211]

Baroque trends in Serbian literature emerged in the late 17th century. Notable Baroque-influenced authors were Gavril Stefanović Venclović, Jovan Rajić, Zaharije Orfelin, Andrija Zmajević and others.[212] Dositej Obradović was the most prominent figure of the Age of Enlightenment, while the most notable Classicist writer was Jovan Sterija Popović, although his works also contained elements of Romanticism.[213] In the era of national revival, in the first half of the 19th century, Vuk Stefanović Karadžić collected Serbian folk literature, and reformed the Serbian language and spelling,[214] paving the way for Serbian Romanticism. The first half of the 19th century was dominated by Romanticism, with Branko Radičević, Đura Jakšić, Jovan Jovanović Zmaj and Laza Kostić being the most notable representatives, while the second half of the century was marked by Realist writers such as Milovan Glišić, Laza Lazarević, Simo Matavulj, Stevan Sremac, Vojislav Ilić, Branislav Nušić, Radoje Domanović and Borisav Stanković.

Ivo Andrić, Serbian writer and the 1961 winner of the Nobel Prize in Literature, in his home in Belgrade

The 20th century was dominated by the prose writers Meša Selimović (Death and the Dervish), Miloš Crnjanski (Migrations), Isidora Sekulić (The Cronicle of a Small Town Cemetery), Branko Ćopić (Eagles Fly Early), Borislav Pekić (The Time of Miracles), Danilo Kiš (The Encyclopedia of the Dead), Dobrica Ćosić (The Roots), Aleksandar Tišma, Milorad Pavić and others.[215][216] Pavić is the most widely acclaimed Serbian author of the beginning of the 21st century, most notably for his Dictionary of the Khazars (Хазарски речник/Hazarski rečnik), which has been translated into 24 languages. Notable poets include Milan Rakić, Jovan Dučić, Vladislav Petković Dis, Rastko Petrović, Stanislav Vinaver, Dušan Matić, Branko Miljković, Vasko Popa, Oskar Davičo, Miodrag Pavlović, and Stevan Raičković.[217] Notable contemporary authors include David Albahari, Svetislav Basara, Goran Petrović, Gordana Kuić, Vuk Drašković, and Vladislav Bajac.

Ivo Andrić (The Bridge on the Drina) is possibly the best-known Serbian author,;[218] he was awarded the Nobel Prize in Literature in 1961. The most beloved face of Serbian literature was Desanka Maksimović, who for seven decades remained the leading lady of Yugoslav poetry.[219][220][221][222][223] She is honored with statues, and postage stamps, and streets are named for her.[224][225][224] [226]

There are 551 public libraries biggest of which are: National Library of Serbia in Belgrade with funds of about 5 million volumes, and Matica Srpska (oldest Serbian cultural institution, founded in 1826) in Novi Sad with nearly 3.5 million volumes.[227][228] In 2010, there were 10,989 books and brochures published.[95] The book publishing market is dominated by several major publishers such as Laguna and Vulkan (both of which operate their own bookstore chains) and the industry's centerpiece event, annual Belgrade Book Fair, is the most visited cultural event in Serbia with 158,128 visitors in 2013.[229] The highlight of the literary scene is awarding of NIN Prize, given every January since 1954 for the best newly published novel in Serbian language (during times of Yugoslavia, in Serbo-Croatian language).[230]

సంగీతం[మార్చు]

Dance Arena at 2017 Exit Festival, officially proclaimed as the 'Best Major European festival' at the EU Festival Awards

Composer and musicologist Stevan Stojanović Mokranjac is considered the founder of modern Serbian music.[231][232] The Serbian composers of the first generation Petar Konjović, Stevan Hristić, and Miloje Milojević maintained the national expression and modernized the romanticism into the direction of impressionism. Other famous classical Serbian composers include Isidor Bajić, Stanislav Binički and Josif Marinković.[233] There are three opera houses in Serbia: Opera of the National Theatre and Madlenianum Opera, both in Belgrade, and Opera of the Serbian National Theatre in Novi Sad. Four symphonic orchestra operate in the country: Belgrade Philharmonic Orchestra, Niš Symphony Orchestra, Symphonic Orchestra of Radio Television of Serbia, and Novi Sad Philharmonic Orchestra. The Choir of Radio Television of Serbia is a leading vocal ensemble in the country.[234] The BEMUS is one of the most prominent classical music festivals in the South East Europe.

Filip Višnjić sings to the gusle

Traditional Serbian music includes various kinds of bagpipes, flutes, horns, trumpets, lutes, psalteries, drums and cymbals. The kolo is the traditional collective folk dance, which has a number of varieties throughout the regions. The most popular are those from Užice and Morava region. Sung epic poetry has been an integral part of Serbian and Balkan music for centuries. In the highlands of Serbia these long poems are typically accompanied on a one-string fiddle called the gusle, and concern themselves with themes from history and mythology. There are records of gusle being played at the court of the 13th-century King Stefan Nemanjić.[235]

Pop music has mainstream popularity. Željko Joksimović won second place at the 2004 Eurovision Song Contest and Marija Šerifović managed to win the 2007 Eurovision Song Contest with the song "Molitva", and Serbia was the host of the 2008 edition of the contest. Most popular pop singers include likes of Đorđe Balašević, Goca Tržan, Zdravko Čolić, Aleksandra Radović, Vlado Georgiev, Jelena Tomašević and Nataša Bekvalac among others.

The Serbian rock which was during the 1960s, 1970s and 1980s part of former Yugoslav rock scene, used to be well developed, featuring various rock genres, and was well covered in the media, which included numerous magazines, radio and TV shows. During the 1990s and 2000s popularity of rock music declined in Serbia, and although several major mainstream acts managed to sustain their popularity, an underground and independent music scene developed. The 2000s saw a revival of the mainstream scene and the appearance of a large number of notable acts. The most notable Serbian rock acts include Bajaga i Instruktori, Disciplina Kičme, Ekatarina Velika, Električni Orgazam, Eva Braun, Kerber, Neverne Bebe, Partibrejkers, Ritam Nereda, Orthodox Celts, Rambo Amadeus, Riblja Čorba, S.A.R.S., Smak, Van Gogh, YU Grupa and others.

Folk music in its original form has been a prominent music style since World War One following the early success of Sofka Nikolić. The music has been further promoted by Danica Obrenić, Anđelija Milić, Nada Mamula, and even later, during 60s and 70s, with stars like Silvana Armenulić, Toma Zdravković, Lepa Lukić, Vasilija Radojčić, Vida Pavlović and Gordana Stojićević.

Turbo-folk music is subgenre that has developed in Serbia in the late 1980s and the beginning of the 1990s and has since enjoyed an immense popularity through acts of Dragana Mirković, Zorica Brunclik, Šaban Šaulić, Ana Bekuta, Sinan Sakić, Vesna Zmijanac, Mile Kitić, Snežana Đurišić, Šemsa Suljaković, and Nada Topčagić. It is a blend of folk music with pop and/or dance elements and can be seen as a result of the urbanization of folk music. In recent period turbo-folk featured even more pop music elements, and some of the performers were labeled as pop-folk. The most famous among them are Ceca (often considered to be the biggest music star of Serbia), Jelena Karleuša, Aca Lukas, Seka Aleksić, Dara Bubamara, Indira Radić, Saša Matić, Viki Miljković, Stoja and Lepa Brena, arguably the most prominent performer of former Yugoslavia.

Balkan Brass, or truba ("trumpet") is a popular genre, especially in Central and Southern Serbia where Balkan Brass originated. The music has its tradition from the First Serbian Uprising. The trumpet was used as a military instrument to wake and gather soldiers and announce battles, the trumpet took on the role of entertainment during downtime, as soldiers used it to transpose popular folk songs. When the war ended and the soldiers returned to the rural life, the music entered civilian life and eventually became a music style, accompanying births, baptisms, weddings, and funerals. There are two main varieties of this genre, one from Western Serbia and the other from Southern Serbia. The best known Serbian Brass musician is Boban Marković, also one of the biggest names in the world of modern brass band bandleaders.

Most popular music festival are Guča Trumpet Festival with over 300,000 annual visitors and EXIT in Novi Sad ("The best European festival" in 2007 by UK Festival Awards and Yourope – the European Association of the 40 largest festivals in Europe) with 200,000 visitors in 2013.[236][237] Other festivals include Nišville Jazz Festival in Niš and Gitarijada rock festival in Zaječar.

నాటకరంగం మరియు చలనచిత్ర రంగం[మార్చు]

Serbia has a well-established theatrical tradition with Joakim Vujić considered the founder of modern Serbian theater.[238] Serbia has 38 professional theatres, the most important of which are National Theatre in Belgrade, Serbian National Theatre in Novi Sad, National Theatre in Subotica, National Theatre in Niš and Knjaževsko-srpski teatar in Kragujevac (the oldest theatre in Serbia, established in 1835). The Belgrade International Theatre Festival – BITEF, founded in 1967, is one of the oldest theater festivals in the world, and it has become one of the five biggest European festivals.[239] Sterijino pozorje is, on the other hand, festival showcasing national drama plays. The most important Serbian playwrighters were Jovan Sterija Popović and Branislav Nušić, while today renowned names are Dušan Kovačević and Biljana Srbljanović.[240]

Emir Kusturica, most famous Serbian film director, won the Palme d'Or twice at Cannes Film Festival.

The Serbian cinema is one of the most dynamic smaller European cinematographies. Serbia's film industry is heavily subsidised by the government, mainly through grants approved by the Film Centre of Serbia. In 2011, there were 17 domestic feature films produced.[241] There are 22 operating cinemas in the country, of which 12 are multiplexes, with total attendance exceeding 2.6 million and comparatively high percentage of 32.3% of total sold tickets for domestic films.[242][243] Modern PFI Studios located in Šimanovci is nowadays Serbia's only film studio complex; it consists of 9 state-of-the-art sound stages and attracts mainly international productions, primarily American and West European.[244] The Yugoslav Film Archive used to be former Yugoslavia's and now is Serbia national film archive – with over 95 thousand film prints, it is among five largest film archives in the world.[245]

Serbian cinema dates back to 1896 with the release of the oldest movie in the Balkans, The Life and Deeds of the Immortal Vožd Karađorđe, a biography about Serbian revolutionary leader, Karađorđe.[246][247]

The most famous Serbian filmmaker is Emir Kusturica who won two Golden Palms for Best Feature Film at the Cannes Film Festival, for When Father Was Away on Business in 1985 and then again for Underground in 1995.[248] Other renowned directors include Goran Paskaljević, Dušan Makavejev, Želimir Žilnik, Goran Marković, Srđan Dragojević and Srdan Golubović among others. Steve Tesich, Serbian-American screenwriter, won the Academy Award for Best Original Screenplay in 1979 for the movie Breaking Away.

Some of the most prominent movie stars in Serbia have left celebrated heritage in cinematography of Yugoslavia as well. Notable mentions are Zoran Radmilović, Pavle Vuisić, Radmila Savićević, Olivera Marković, Mija Aleksić, Miodrag Petrović Čkalja, Ružica Sokić, Velimir Bata Živojinović, Danilo Bata Stojković, Seka Sablić, Olivera Katarina, Dragan Nikolić, Mira Stupica, Nikola Simić, Bora Todorović, and others. Milena Dravić is the most celebrated actress in Serbian cinematography. The actress has won Best Actress Award on Cannes Film Festival in 1980.

మాధ్యం[మార్చు]

The freedom of the press and the freedom of speech are guaranteed by the constitution of Serbia.[249] Serbia is ranked 54th out of 180 countries in the 2014 Press Freedom Index report compiled by Reporters Without Borders.[250] Both reports noted that media outlets and journalists continue to face partisan and government pressure over editorial policies. Also, the media are now more heavily dependent on advertising contracts and government subsidies to survive financially.[251]

Avala Tower, the tallest tower in the Balkans

According to AGB Nielsen Research in 2009, Serbs on average watch five hours of television per day, making it the highest average in Europe.[252] There are seven nationwide free-to-air television channels, with public broadcaster Radio Television of Serbia (RTS) operating three (RTS1, RTS2 and RTS3) and remaining four are private broadcasters: Pink, Happy TV, Prva, and O2.TV. Viewing shares for these channels in 2016 were as follows: 20.2% for RTS1, 14.1% for Pink, 9.4% for Happy TV, 9.0% for Prva, 4.7% for O2.TV, and 2.5% for RTS2.[253] There are 28 regional television channels and 74 local television channels.[95] Besides terrestrial channels there are dozens Serbian television channels available only on cable or satellite.

There are 247 radio stations in Serbia.[95] Out of these, six are radio stations with national coverage, including two of public broadcaster Radio Television of Serbia (Radio Belgrade 1 and Radio Belgrade 2/Radio Belgrade 3) and four private ones (Radio S1, Radio S2, Play Radio, and Radio Hit FM). Also, there are 34 regional stations and 207 local stations.[254]

There are 305 newspapers published in Serbia[113] of which 12 are daily newspapers. Dailies Politika and Danas are Serbia's papers of record, former being the oldest newspaper in the Balkans, founded in 1904.[255] Highest circulation newspapers are tabloids Večernje Novosti, Blic, Kurir, and Informer, all with more than 100,000 copies sold.[256] There are one daily newspaper devoted to sports – Sportski žurnal, one business daily Privredni pregled, two regional newspapers (Dnevnik published in Novi Sad and Narodne novine from Niš), and one minority-language daily (Magyar Szo in Hungarian, published in Subotica).

There are 1,351 magazines published in the country.[113] Those include weekly news magazines NIN, Vreme and Nedeljnik, popular science magazine of Politikin Zabavnik, women's Lepota & Zdravlje, auto magazine SAT revija, IT magazine Svet kompjutera. In addition, there is a wide selection of Serbian editions of international magazines, such as Cosmopolitan, Elle, Grazia, Men's Health, National Geographic, Le Monde diplomatique, Playboy, Hello! and others.

There are two main news agencies, Beta and Fonet.

2017 నాటికి, out of 432 web-portals (mainly on the .rs domain)[257] the most visited are online editions of printed dailies Blic and Kurir, news web-portal B92, and classifieds KupujemProdajem.[258]

ఆహార సంస్కృతి[మార్చు]

Šljivovica, the national drink

Serbian cuisine is largely heterogeneous, sharing characteristics of the Balkans (especially former Yugoslavia), the Mediterranean (Greek in particular), Turkish, and Central European (especially Austrian and Hungarian) cuisines. Food is very important in Serbian social life, particularly during religious holidays such as Christmas, Easter and feast days i.e. slava.[259]

Staples of the Serbian diet include bread, meat, fruits, vegetables, and dairy products. Bread is the basis of all Serbian meals, and it plays an important role in Serbian cuisine and can be found in religious rituals. A traditional Serbian welcome is to offer bread and salt to guests. Meat is widely consumed, as is fish. Serbian specialties include ćevapčići (caseless sausages made of minced meat, which is always grilled and seasoned), pljeskavica, sarma, kajmak (a dairy product similar to clotted cream), gibanica (cheese and kajmak pie), ajvar (a roasted red pepper spread), proja (cornbread), and kačamak (corn-flour porridge).[260]

Serbians claim their country as the birthplace of rakia (rakija), a highly alcoholic drink primarily distilled from fruit. Rakia in various forms is found throughout the Balkans, notably in Bulgaria, Croatia, Slovenia, Montenegro, Hungary and Turkey. Slivovitz (šljivovica), a plum brandy, is a type of rakia which is considered the national drink of Serbia.[261]

క్రీడలు[మార్చు]

Sports play an important role in Serbian society, and the country has a strong sporting history. The most popular sports in Serbia are football, basketball, tennis, volleyball, water polo and handball.

Professional sports in Serbia are organized by sporting federations and leagues (in case of team sports). One of particularities of Serbian professional sports is existence of many multi-sports clubs (called "sports societies"), biggest and most successful of which are Red Star, Partizan, and Beograd in Belgrade, Vojvodina in Novi Sad, Radnički in Kragujevac, Spartak in Subotica.

Novak Djokovic, considered one of the greatest tennis players of all time

Football is the most popular sport in Serbia, and the Football Association of Serbia with 146,845 registered players, is the largest sporting association in the country.[262] Dragan Džajić was officially recognized as "the best Serbian player of all times" by the Football Association of Serbia, and more recently the likes of Nemanja Vidić, Dejan Stanković and Branislav Ivanović play for the elite clubs of Europe, developing the nation's reputation as one of the world's biggest exporters of footballers.[263]

The Serbia national football team lacks relative success although it qualified for three of the last four FIFA World Cups. Serbia national youth football teams have won 2013 U-19 European Championship and 2015 U-20 World Cup. The two main football clubs in Serbia are Red Star (winner of the 1991 European Cup) and Partizan (finalist of the 1966 European Cup), both from Belgrade. The rivalry between the two clubs is known as the "Eternal Derby", and is often cited as one of the most exciting sports rivalries in the world.

Serbia is one of the traditional powerhouses of world basketball, as Serbia men's national basketball team have won two World Championships (in 1998 and 2002), three European Championships (1995, 1997, and 2001) and two Olympic silver medals (in 1996 and 2016) as well. The women's national basketball team won the European Championship in 2015 and Olympic bronze medal in 2016. A total of 31 Serbian players have played in the NBA in last two decades, including Predrag "Peja" Stojaković (three-time NBA All-Star) and Vlade Divac (2001 NBA All-Star and FIBA Hall of Famer).[264] The renowned "Serbian coaching school" produced many of the most successful European basketball coaches of all times, such as Željko Obradović, who won a record 9 Euroleague titles as a coach. KK Partizan basketball club was the 1992 European champion.

Serbia men's national water polo team are current Olympic and European champions

Recent success of Serbian tennis players has led to an immense growth in the popularity of tennis in the country. Novak Đoković, twelve-time Grand Slam champion, finished in 2011, 2012, 2014 and 2015 as No. 1 in the world.[265] Ana Ivanovic (champion of 2008 French Open) and Jelena Janković were both ranked No. 1 in the WTA Rankings. There were two No. 1 ranked-tennis double players as well: Nenad Zimonjić (three-time men's double and four-time mixed double Grand Slam champion) and Slobodan Živojinović. The Serbia men's tennis national team won the 2010 Davis Cup while Serbia women's tennis national team reached the final at 2012 Fed Cup.[266]

Serbia is one of the leading volleyball countries in the world. Its men's national team won the gold medal at 2000 Olympics, and has won the European Championship twice. The women's national volleyball team won the European Championship twice as well as Olympic silver medal in 2016.

The Serbia men's national water polo team is the second most successful national team after Hungary, having won Olympic gold medal in 2016, three World Championships (2005, 2009 and 2015), and six European Championships in 2001, 2003, 2006, 2012, 2014 and 2016 respectively.[267] VK Partizan has won a joint-record seven European champion titles.

Other noted Serbian athletes include: swimmers Milorad Čavić (2009 World champion on 50 meters butterfly and silver medalist on 100 meters butterfly as well as 2008 Olympic silver medalist on 100 meters butterfly in historic race with American swimmer Michael Phelps) and Nađa Higl (2009 World champion in 200 meters breaststroke – the first Serbian woman to become a world champion in swimming); track and field athlete Ivana Španović (long-jumper; 2016 European champion and bronze medalist at the 2016 Olympics); wrestler Davor Štefanek (2016 Olympic gold medalist), and taekwondoist Milica Mandić (2012 Olympic gold medalist).

Serbia has hosted several major sport competitions in the last ten years, including the 2005 Men's European Basketball Championship, 2005 Men's European Volleyball Championship, 2006 and 2016 Men's European Water Polo Championships, 2009 Summer Universiade, 2012 European Men's Handball Championship, and 2013 World Women's Handball Championship. The most important annual sporting events held in the country are Belgrade Marathon and Tour de Serbie cycling race.

ఇవీ చూడండి[మార్చు]



మూలాలు[మార్చు]

  1. Steven Tötösy de Zepetnek, Louise Olga Vasvári (2011). Comparative Hungarian Cultural Studies. Purdue University Press. ISBN 9781557535931. 
  2. 2.0 2.1 "Calcium and Magnesium in Groundwater: Occurrence and Significance for Human Health – Serbia". Lidia Razowska-Jaworek, CRC Press. 2014. Retrieved 3 June 2017. 
  3. "Official population projection for Serbia (2016)". Republic of Serbia Statistical Bureau. Archived from the original on 2 February 2016. Retrieved 7 January 2016. 
  4. "The Age of Nepotism: Travel Journals and Observations from the Balkans". Vahid Razavi. 2009. Retrieved 3 June 2017. 
  5. "The Serbian Revolution and the Serbian State". Steven W. Sowards, Michigan State University Libraries. 11 June 2009. Retrieved 28 April 2010. 
  6. 6.0 6.1 "EU leaders grant Serbia candidate status". BBC News. 1 March 2012. Retrieved 2 March 2012. 
  7. "Serbia a few steps away from concluding WTO accession negotiations". WTO News. 13 November 2013. Retrieved 13 November 2013. 
  8. 8.0 8.1 "Serbia: On the Way to EU Accession". World Bank Group. Retrieved 21 October 2014. 
  9. "Global Launch of 2015 Human Development Report". 
  10. http://www.socialprogressimperative.org/global-index/#data_table/countries/spi/dim1,dim2,dim3
  11. http://economicsandpeace.org/wp-content/uploads/2016/06/GPI-2016-Report_2.pdf
  12. Petković 1926, p. 9.
  13. "Этимология слова серб". DicList.ru. Archived from the original on 11 October 2016. 
  14. Lukaszewicz 1998, p. 132.
  15. H. Schuster-Šewc. "Порекло и историја етнонима". translation by Тања Петровић. 
  16. Roksandic M., Mihailovic D., Mercier N., Dimitrijevic V., Morley M.W., Rakocevic Z., Mihailovic B., Guibert P. et Babb J. A human mandible (BH-1) from the Pleistocene deposits of Mala Balanica cave (Sicevo Gorge, Nis, Serbia) // Journal of Human Evolution, 2011, V.61, pp.186–196.
  17. Nikola Tasić; Dragoslav Srejović; Bratislav Stojanović (1990). "Vinča and its Culture". In Vladislav Popović. Vinča: Centre of the Neolithic culture of the Danubian region. Belgrade. Archived from the original on 16 January 2009. Retrieved 28 October 2006. 
  18. "History (Ancient Period)". Official website. Retrieved 10 July 2007. 
  19. "Kale – Krševica". Kale-krsevica.com. Retrieved 10 July 2011. 
  20. Andrić, Stanko (October 2002). "Southern Pannonia during the age of the Great Migrations". Scrinia Slavonica. Slavonski Brod, Croatia: Croatian Historical Institute – Department of History of Slavonia, Srijem and Baranja. 2 (1): 117. ISSN 1332-4853. Retrieved 27 February 2012. 
  21. "Culture in Serbia – Tourism in Serbia, Culture travel to Serbia". VisitSerbia.org. Retrieved 28 April 2010. 
  22. "Cyril Mango. Byzantium: The Empire of New Rome. Scribner's, 1980". Fordham.edu. Retrieved 14 November 2010. 
  23. Agoston-Masters:Encyclopaedia of the Ottoman Empire ISBN 0-8160-6259-5, p.518
  24. S.Aksin Somel, Historical Dictionary of the Ottoman Empire, Scarecrow Press, Oxford, 2003, ISBN 0-8108-4332-3 p 268
  25. Somel, Selcuk Aksin (2010). The A to Z of the Ottoman Empire. Scarecrow Press. p. 268. ISBN 978-1461731764. 
  26. Jelavich, Barbara. History of the Balkans: Eighteenth and nineteenth centuries, Volume 1 – page 94 [1]. Cambridge University Press, 1983.
  27. Todorovic, Jelena. An Orthodox Festival Book in the Habsburg Empire: Zaharija Orfelin's Festive Greeting to Mojsej Putnik (1757)pp. 7–8. Ashgate Publishing, 2006
  28. Plamen Mitev. Empires and Peninsulas: Southeastern Europe Between Karlowitz and the Peace of Adrianople, 1699–1829 (Vol. 36 of History: Research and Science / Geschichte: Forschung und Wissenschaft Series) LIT Verlag Münster, 2010. ISBN 978-3643106117 p 144
  29. Rados Ljusic, Knezevina Srbija
  30. Misha Glenny. "The Balkans Nationalism, War and the Great Powers, 1804–1999". The New York Times. Retrieved 6 April 2010. 
  31. Royal Family. "200 godina ustanka". Royalfamily.org. Archived from the original on 7 February 2010. Retrieved 28 April 2010. 
  32. Gordana Stokić (January 2003). "Bibliotekarstvo i menadžment: Moguća paralela" (PDF) (in Serbian). Narodna biblioteka Srbije. 
  33. Ćorović 2001, Novo Doba – VIII
  34. L. S. Stavrianos, The Balkans since 1453 (London: Hurst and Co., 2000), pp. 248–50
  35. Čedomir Antić (1998). "The First Serbian Uprising". The Royal Family of Serbia. Archived from the original on 26 October 2012. 
  36. "The Balkan Wars and the Partition of Macedonia". Historyofmacedonia.org. Retrieved 28 April 2010. 
  37. Balkanski ratovi మూస:Sr icon Archived 4 March 2012 at the Wayback Machine.
  38. "Typhus fever on the Eastern front of World War I" Archived 11 June 2010 at the Wayback Machine.. Montana State University.
  39. "The Balkan Wars and World War I". Library of Congress Country Studies.
  40. "Daily Survey". Ministry of Foreign Affairs of Serbia. 23 August 2004. 
  41. "Arhiv Srbije – osnovan 1900. godine" (in Serbian). 
  42. 22 August 2009 Michael Duffy (22 August 2009). "First World War.com – Primary Documents – Vasil Radoslavov on Bulgaria's Entry into the War, 11 October 1915". firstworldwar.com. Retrieved 28 April 2010. 
  43. Највећа српска победа: Фронт који за савезнике није био битан మూస:Sr icon
  44. 22 August 2009 Matt Simpson (22 August 2009). "The Minor Powers During World War I – Serbia". firstworldwar.com. Retrieved 28 April 2010. 
  45. "Serbian army, August 1914". Vojska.net. Retrieved 28 April 2010. 
  46. "Tema nedelje: Najveća srpska pobeda: Sudnji rat: POLITIKA". Politika. 14 September 2008. Retrieved 28 April 2010. 
  47. "The Balkan Wars and World War I". Library of Congress Country Studies.
  48. Тема недеље : Највећа српска победа : Сви српски тријумфи : ПОЛИТИКА మూస:Sr icon
  49. Loti, Pierre (30 June 1918). "Fourth of Serbia's population dead". Los Angeles Times (1886–1922). Retrieved 28 April 2010. 
  50. "Asserts Serbians face extinction". New York Times. 5 April 1918. Retrieved 14 November 2010. 
  51. "Cultural monument of great value Krsmanović's House at Terazije, 34, Terazije Street". Cultural Properties of Belgrade (beogradskonasledje). Retrieved 28 December 2016. 
  52. Stavrianos, Leften Stavros (January 2000). The Balkans since 1453. p. 624. ISBN 978-1-85065-551-0. 
  53. Stevan K. Pavlowitch (2008). Hitler's new disorder: the Second World War in Yugoslavia. Columbia University Press. p. 62. ISBN 0-231-70050-4. 
  54. Karl Savich. "The Kragujevac massacre". Archived from the original on 17 December 2012. 
  55. "Massacres and Atrocities of WWII in Eastern Europe". Members.iinet.net.au. Retrieved 17 November 2012. 
  56. "Jewish Heritage Europe – Serbia 2 – Jewish Heritage in Belgrade". Jewish Heritage Europe. Retrieved 28 April 2010. [dead link]
  57. "Ustaša". Britannica OnlineEncyclopedia. Britannica.com. Retrieved 28 April 2010. 
  58. PM. "Storia del movimento partigiano bulgaro (1941–1944)". Bulgaria – Italia. Retrieved 28 April 2010. 
  59. Tanjug. "Posle rata u Srbiji streljano preko 60.000 civila". Mondo.rs. 
  60. 60.0 60.1 Melissa Katherine Bokovoy, Jill A. Irvine, Carol S. Lilly. State-society relations in Yugoslavia, 1945–1992. Scranton, Pennsylvania, USA: Palgrave Macmillan, 1997. p. 295.
  61. 61.0 61.1 61.2 61.3 Melissa Katherine Bokovoy, Jill A. Irvine, Carol S. Lilly. State-society relations in Yugoslavia, 1945–1992. Scranton, Pennsylvania, USA: Palgrave Macmillan, 1997. p. 296.
  62. Melissa Katherine Bokovoy, Jill A. Irvine, Carol S. Lilly. State-society relations in Yugoslavia, 1945–1992. Scranton, Pennsylvania, USA: Palgrave Macmillan, 1997. p. 301.
  63. Branka Magaš (1993). The Destruction of Yugoslavia: tracking the break-up 1980–92 (pp 165–170). Verso. ISBN 978-0-86091-593-5. 
  64. Engelberg, Stephen (16 January 1992). "Breakup of Yugoslavia Leaves Slovenia Secure, Croatia Shaky". The New York Times. Retrieved 6 April 2010. 
  65. "Political Propaganda and the Plan to Create a "State for all Serbs"" (PDF). Retrieved 14 November 2010. 
  66. Wide Angle, Milosevic and the Media. "Part 3: Dictatorship on the Airwaves." PBS. Quotation from film: "... the things that happened at state TV, warmongering, things we can admit to now: false information, biased reporting. That went directly from Milošević to the head of TV".
  67. "History, bloody history". BBC News. 24 March 1999. Retrieved 27 July 2012. 
  68. Ivan Vejvoda, 'Civil Society versus Slobodan Milošević: Serbia 1991–2000', in Adam Roberts and Timothy Garton Ash (eds.), Civil Resistance and Power Politics: The Experience of Non-violent Action from Gandhi to the Present. Oxford & New York: Oxford University Press, 2009, pp. 295–316. ISBN 978-0-19-955201-6.
  69. "Montenegro gets Serb recognition". BBC. 15 June 2006. 
  70. "Rift Emerges at the United Nations Over Kosovo". New York Sun. 19 February 2008. 
  71. "NATO offers "intensified dialogue" to Serbia". B92. 3 April 2008. Archived from the original on 11 June 2008. Retrieved 28 April 2010. 
  72. "Republic of Serbia – European Union". Ministry of Foreign Affairs. Archived from the original on 6 May 2013. Retrieved 24 June 2013. 
  73. "Serbia gets EU candidate status, Romania gets nothing". EUobserver. 2 March 2012. Retrieved 24 June 2013. 
  74. http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ec/137634.pdf[dead link]
  75. "Serbia: Introduction". Michigan State University. Retrieved 3 October 2014. 
  76. "Serbia". Southeastern Europe Travel Guide. Balkans 360. Archived from the original on 6 October 2014. Retrieved 3 October 2014. 
  77. 77.0 77.1 ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; cia_profile అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  78. "The World Factbook: Kosovo". Central Intelligence Agency. 19 June 2014. Retrieved 8 January 2015. 
  79. "Border Police Department". Kosovo Police. Retrieved 8 January 2015. 
  80. "Uredba o kontroli prelaska administrativne linije prema Autonomnoj pokrajini Kosovo i Metohija" (in Serbian). Official gazette of the Republic of Serbia. Archived from the original on 8 January 2015. Retrieved 8 January 2015. 
  81. Ivana Carevic, Velimir Jovanovic, STRATIGRAPHIC-STRUCTURAL CHARACTERISTICS OF MAČVA BASIN, UDC 911.2:551.7(497.11), pg. 1 Archived 30 August 2016 at the Wayback Machine.
  82. "About the Carpathians – Carpathian Heritage Society". Carpathian Heritage Society. Archived from the original on 6 April 2010. Retrieved 28 April 2010. 
  83. "O Srbiji". Turistickimagazin.com. Archived from the original on 21 October 2013. 
  84. The Times Atlas of the World (1993). Times Books ISBN 0-7230-0492-7.
  85. "Serbia :: Climate". Encyclopædia Britannica Online. 2007. pp. 5 of 71. 
  86. "CIA – The World Factbook". Cia.gov. Retrieved 24 May 2012. 
  87. Radovanović, M and Dučić, V, 2002, Variability of Climate in Serbia in the Second Half of the 20th century, EGS XXVII General Assembly, Nice, 21 to 26 April 2002, abstract #2283, 27:2283–, provided by the Smithsonian / NASA Astrophysics Data System
  88. "Kossava". Glossary of Meteorology, Second Edition. American Meteorological Society. June 2000. Archived from the original on 30 September 2007. Retrieved 11 March 2007. 
  89. "Basic Climate Characteristics for the Territory of Serbia". Hydrometeorological Service of Serbia. 
  90. "Past temperature extremes since the beginning of the measurement" (PDF). Hydrometeorological Service of Serbia. Archived from the original (PDF) on 11 May 2011. Retrieved 5 November 2010. 
  91. "World Risk Report 2013 – Exposure to natural hazards" (PDF). Alliance Development Works. 2013. pp. 3–4. Archived from the original (PDF) on 16 August 2014. 
  92. "River floods Serbia". European Centre for Climate Adaptation. Retrieved 18 December 2014. 
  93. "Serbia gets $300 million from World Bank to aid floods recovery". Reuters. 4 October 2014. Retrieved 18 December 2014. 
  94. "Navigation and Transportation: Waterways". Danube Strategy in Serbia. Retrieved 18 December 2014. 
  95. 95.00 95.01 95.02 95.03 95.04 95.05 95.06 95.07 95.08 95.09 95.10 "Statistical Yearbook of the Republic of Serbia" (PDF). Statistical Office of the Republic of Serbia. 2012. 
  96. "::SE "Srbijašume" Belgrade::". Srbijasume.rs. 31 December 2010. 
  97. 97.0 97.1 "Serbian biodiversity". IUCN. 7 August 2012. 
  98. "Reptiles in Serbia" (PDF). Glasnik. 9 June 2017. 
  99. "The largest stationary of longeared owls". serbia.com. 9 June 2017. 
  100. "Earths's Endangered Species". earthsendangered. 9 June 2017. 
  101. "Serbian Brown Bear". Discoverserbia.org. 
  102. "CARSKA BARA – Fauna ptica". Carskabara.rs. 
  103. "Uvac Special Nature Reserve". Uvac.org.rs. Archived from the original on 22 October 2013. 
  104. "Serbia – European Environment Agency (EEA)". Eea.europa.eu. 
  105. "Serbia recycling 15% of waste". Blic. Retrieved 28 April 2010. [dead link]
  106. "Upper-middle-income economies". The World Bank. 
  107. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; imf2 అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  108. "Бруто домаћи производ у Републици Србији" (PDF). stat.gov.rs. PBC. 2016. 
  109. "Belgrade Stock Exchange jsc, Belgrade". belex.rs. Retrieved 5 August 2014. 
  110. "Report for Selected Countries and Subjects: Serbia GDP growth rate". imf.org. Retrieved 5 August 2014. 
  111. "Kako je Srbija došla do javnog duga od 24,8 milijardi evra". 
  112. "Vučić: Popravili smo se, javni dug Srbije 62,7 odsto". 22 November 2017. 
  113. 113.0 113.1 113.2 113.3 113.4 "Statistical Yearbook" (PDF). pod2.stat.gov.rs. PBC. 2016. 
  114. "Salary Statistics". stat.gov.rs. 
  115. "Why Serbia?". SIEPA. 19 July 2013. Retrieved 21 September 2013. 
  116. "US embassy: private sector investments". Archived from the original on 27 May 2010. 
  117. "Ministry of economic relations, Russian Federation". 
  118. "Statistics". stat.gov.rs. 
  119. "LIBERALIZED TRADE". siepa.gov.rs. Archived from the original on 29 April 2012. Retrieved 3 August 2014. 
  120. 120.0 120.1 "Privreda u Srbiji". Retrieved 27 October 2014. 
  121. "Izvoz poljoprivrednih proizvoda – 3,2 milijarde dolara". Ekonomski Online. 
  122. 122.0 122.1 "Food". Retrieved 27 October 2014. 
  123. 123.0 123.1 "Agriculture". Government of Serbia. Archived from the original on 16 June 2013. Retrieved 19 March 2013. 
  124. "Serbia Overview". Food and Agriculture Organization of the United Nations. Retrieved 14 June 2013. 
  125. "NATO's Latest Target: Yugoslavia's Economy". 
  126. "Deindustrijalizacija Srbije – Kolumne". AKTER. 28 April 2013. Archived from the original on 29 October 2013. 
  127. "Biz – Vesti – Auto-industrija za Srbiju kao IT". B92. 4 October 2013. 
  128. "All about the Tesla Telephone". telegraf.rs. 
  129. "Serbian Development Agency – RAS" (PDF). siepa.gov.rs. 
  130. "Electronics". Siepa.gov.rs. 
  131. "Pharmaceutical". Siepa.gov.rs. 
  132. 132.0 132.1 "Biz – Vesti – Srbija ima uglja za još jedan vek". B92. 
  133. "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 24 August 2013. Retrieved 20 August 2013. 
  134. [2] Archived 9 March 2013 at the Wayback Machine.
  135. "Exploration, production pace faster in Serbia, Bosnia and Herzegovina – Oil & Gas Journal". Ogj.com. 
  136. "Archived copy". Archived from the original on 24 September 2017. Retrieved 8 May 2017. 
  137. "Sectors >> Energy Sector .:: Italy-Serbia: Enhancing Entrepreneurial Development ::" (in ఇటాలియన్). Forumserbia.eu. 6 March 2012. Archived from the original on 29 October 2013. 
  138. "TENT – Responsibility and Privilege". Tent.rs. 
  139. "HE Đerdap 1 – Tehničke karakteristike". Djerdap.rs. Archived from the original on 25 October 2013. 
  140. "Serbia Energy Business Magazine – Energy Sector Serbia". Serbia-energy.eu. 
  141. "НИС у бројкама | НИС". Nis.rs. 
  142. 142.0 142.1 "Practical Law". Uk.practicallaw.com. 1 February 2013. 
  143. "Biz – Vesti – Kravčenko: NIS je već sada broj 1". B92. 
  144. "НИС данас | НИС". Nis.rs. Archived from the original on 29 October 2013. 
  145. "Transnafta – Home – About us – Company's activity". Transnafta.rs. Archived from the original on 29 October 2013. 
  146. "Transport prirodnog gasa". Srbijagas. 31 July 2013. 
  147. "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 19 April 2013. Retrieved 26 October 2013. 
  148. http://www.putevi-srbije.rs/sr/putna-mrea-republike-srbije Archived 17 December 2011 at the Wayback Machine.
  149. "About Us". 
  150. "Project South". koridor10.rs. 
  151. "Belgrade South". koridor10.rs. 
  152. "Project East". koridor10.rs. 
  153. "General Information". Serbian Railways. Archived from the original on 18 May 2016. 
  154. "2016 Traffic Figures :: Belgrade Nikola Tesla Airport". www.beg.aero. 
  155. "Air Serbia posts improved 2016 results". EX-YU Aviation News. 
  156. "Niš Airport to expand". EX-YU Aviation News. 25 July 2015. 
  157. "Investing in Serbia: Modern Infrastructure, Transport". SIEPA. Archived from the original on 6 November 2009. Retrieved 28 April 2010. 
  158. 158.0 158.1 158.2 "Pregled trzista" (PDF). ratel.rs. 2017. 
  159. Jovanka Matic and Larisa Rankovic, "Serbia", EJC Media Landscapes; accessed 11 March 2016
  160. "ZAVRŠENA DIGITALIZACIJA!". Archived from the original on 4 March 2016. 
  161. "Serbia Times Daily News – Dacic: Tourism records positive growth rates". Serbia-times.com. 28 May 2013. Archived from the original on 1 November 2013. 
  162. "Turistički promet u Republici Srbiji u 2017. godini - Turistička organizacija Srbije". www.srbija.travel. 
  163. "Ljajić: Prihodi od turizma skoro 1,2 milijarde evra". 27 September 2017. 
  164. "Serbia". au.totaltravel.yahoo.com. Archived from the original on 2 November 2013. Retrieved 20 March 2013. 
  165. "Tourism" (PDF). stat.gov.rs. 
  166. "Putovanja – Porast broja turista u Beogradu u 2013. – B92 Putovanja". B92. Retrieved 27 October 2014. 
  167. "Đavolja varoš". serbia.travel. Archived from the original on 8 May 2013. Retrieved 20 March 2013. 
  168. "Pilgrimage of Saint Sava". Info Hub. Archived from the original on 18 October 2007. 
  169. "Kultura – Vesti – Na Exitu oko 25 hiljada stranaca". B92. 
  170. "Попис у Србији 2011". Popis2011.stat.rs. 
  171. "REKOS2011". Esk.rks-gov.net. 
  172. "Sebičnost žena u Srbiji nije uzrok bele kuge | EurActiv Srbija". Euractiv.rs. 26 July 2013. 
  173. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; stat.gov.rs అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  174. "Country Comparison : Population growth rate". The World Factbook, CIA. 2002. 
  175. "Household numbers" (PDF). pod2.stat.gov.rs. 
  176. "Life expectancy stats". stat.gov.rs. 
  177. Tanjug (22 October 2007). "Serbia's refugee population largest in Europe". B92. 
  178. "Serbia currently hosts over 260K refugees and IDPs". B92. 20 June 2013. Retrieved 21 June 2013. 
  179. "Serbia seeks to fill the '90s brain-drainage gap". EMG.rs. 5 September 2008. 
  180. "Survey S&M 1/2003". Yugoslav Survey. 
  181. "Vesti – Zvaničan broj Roma u Srbiji". B92. 7 April 2009. 
  182. Chinese Migrants Use Serbia as Gate to Europe. ABC News. 13 July 2010.
  183. V. Mijatović – B. Hadžić. "I Kinezi napuštaju Srbiju". Novosti.rs. 
  184. మూస:Serbian census 2011
  185. J. Gordon Melton; Martin Baumann (2010). Religions of the World, Second Edition: A Comprehensive Encyclopedia of Beliefs and Practices. ABC-CLIO. pp. 511–12. ISBN 978-1-59884-204-3. Retrieved 10 October 2016. 
  186. "Становништво, домаћинства и породице – база : Попис у Србији 2011". Popis2011.stat.rs. 
  187. "GRKOKATOLICI U VOJVODINI". Žumberacki Vikarijat. August 2014. 
  188. 188.0 188.1 188.2 "Municipality data" (PDF). pod2.stat.gov.rs. PBC. 
  189. Ronelle Alexander (15 August 2006). Bosnian, Croatian, Serbian, a Grammar: With Sociolinguistic Commentary. Univ of Wisconsin Press. pp. 1–2. ISBN 978-0-299-21193-6. 
  190. "Ivan Klajn: Ćirilica će postati arhaično pismo". 
  191. "Application of the Charter in Serbia" (PDF). European Charter for Regional or Minority Languages. 11 June 2013. 
  192. 2011 Census of Population, Households and Dwellings in the Republic of Serbia Statistical Office of the Republic of Serbia
  193. "Education stats in Serbia". webrzs.stat.gov.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  194. "Milutin Milankovitch : Feature Articles". Earthobservatory.nasa.gov. Retrieved 15 August 2012. 
  195. "Education rights". ei-ie.org. Archived from the original on 27 October 2007. Retrieved 20 March 2013. 
  196. Survey Serbia Online, Retrieved on 31 July 2009
  197. "University of Belgrade – Belgrade – Serbia – MastersPortal.eu". MastersPortal.eu. Retrieved 27 October 2014. 
  198. "Archived copy". Archived from the original on 7 October 2013. Retrieved 1 November 2013. 
  199. "Academic Ranking of World Universities – 2013 – Top 500 universities – Shanghai Ranking – 2013 – World University Ranking – 2013". Retrieved 27 October 2014. 
  200. "Koliko smo daleko od željenih 1% BDP-a izdvajanja za nauku? – Vodite računa". Archived from the original on 9 October 2014. Retrieved 27 October 2014. 
  201. "Blic Online – Više od 10.000 naučnika napustilo Srbiju". Blic Online. Retrieved 27 October 2014. 
  202. "B92 – Biz – Vesti – Izvoz IT usluga 200 miliona dolara". B92. Retrieved 27 October 2014. 
  203. "SASA". Archived from the original on 20 October 2014. Retrieved 27 October 2014. 
  204. "Манастир Милешева и Бели Анђео" [Mileševa Monastery and the White Angel] (in Serbian). Tourist Organisation of Preijepolje. Retrieved 19 December 2014. 
  205. "Art in the eighteenth and nineteenth centuries". rastko.rs. Retrieved 21 March 2013. 
  206. "Painting and sculpture in the twentieth century". rastko.rs. Retrieved 21 March 2013. 
  207. "Miroslav Gospel – Manuscript from 1180". UNESCO Memory of the World Programme. 19 January 2014. Retrieved 14 December 2009. 
  208. "Stara književnost" (in సెర్బియన్). rastko.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  209. Dragnich 1994, pp. 29–30.
  210. Edited by Norman M. Naimarkand Holly Case; Norman M. Naimark (2003). Yugoslavia and Its Historians: Understanding the Balkan Wars of the 1990s. Stanford University Press. pp. 25–. ISBN 978-0-8047-8029-2. 
  211. Volksmärchen der Serben: Der goldene Apfelbaum und die neun Pfauinnen, on zeno.org.
  212. "Od stare k novoj književnosti (Barokne tendencije)" (in సెర్బియన్). rastko.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  213. "Prosvećenost i počeci nove književnosti" (in సెర్బియన్). rastko.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  214. "Predromantizam (Književnost Vukovog doba)" (in సెర్బియన్). rastko.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  215. "Romantizam" (in సెర్బియన్). rastko.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  216. "Realizam" (in సెర్బియన్). rastko.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  217. "Posleratna književnost" (in సెర్బియన్). rastko.rs. Retrieved 20 March 2013. 
  218. Snel 2004, p. 209.
  219. Deliso 2009, p. 110.
  220. Vidan 2016, p. 494.
  221. Hawkesworth 2000, p. 15.
  222. Hawkesworth 2000, p. 203.
  223. Juraga 2002, p. 204.
  224. 224.0 224.1 Lucić 22 August 2007.
  225. Šuber & Karamanić 2012, pp. 327–328.
  226. Haag 2002, p. 124.
  227. "Vesti online / Scena / Kultura / Narodna biblioteka slavi 180. rođendan". Vesti online. Retrieved 27 October 2014. 
  228. "THE MATICA SRPSKA LIBRARY". Retrieved 27 October 2014. 
  229. 2013 Book Fair in figures Archived 11 November 2013 at the Wayback Machine. Belgrade Book Fair.
  230. "Aleksandar Gatalica Wins NIN Literary Prize". The Balkans Daily. Retrieved 27 October 2014. 
  231. "Projekat Rastko: Istorija srpske kulture". Rastko.rs. Retrieved 24 May 2012. 
  232. "Stevan Stojanović Mokranjac (1856—1914)". Riznicasrpska.net. 28 September 1914. Retrieved 24 May 2012. 
  233. "Roksanda Pejovic – Musical composition and performance from the eighteenth century to the present". rastko.rs. Retrieved 21 March 2013. 
  234. O Horu RTS PTC
  235. "Roksanda Pejovic – Medieval music". rastko.rs. Retrieved 21 March 2013. 
  236. "Sabor trubača GUČA". www.guca.rs. 2 September 2007. Retrieved 14 November 2010. 
  237. "Interesting facts about Exit". exitfest.org. Archived from the original on 25 January 2013. Retrieved 20 March 2013. 
  238. "Joakim Vujic Bio". joakimvujic.com. Retrieved 20 March 2013. 
  239. "Bitef History". bitef.com. Archived from the original on 5 June 2013. Retrieved 20 March 2013. 
  240. "Petar Marjanovic – The theatre". rastko.rs. Retrieved 21 March 2013. 
  241. "Pregled RS – Hosting company". 
  242. OECD. "UIS Statistics". Retrieved 27 October 2014. 
  243. "Multipleksi oživljavaju srpske bioskope po visokoj ceni". Retrieved 27 October 2014. 
  244. "pfi studios". 
  245. "New Page 2". Archived from the original on 25 February 2014. Retrieved 27 October 2014. 
  246. "Restauriran najstariji srpski igrani film" (in సెర్బియన్). Rts.rs. 26 November 2011. Retrieved 15 September 2012. 
  247. "Razvoj filma i kinematografije u Srbiji". Netsrbija.net. Retrieved 24 May 2012. 
  248. "Emir Kusturica Bio". kustu.com. Retrieved 20 March 2013. 
  249. "Ustav Republike Srbije". Retrieved 27 October 2014. 
  250. "Reporters Without Borders". Archived from the original on 14 February 2014. Retrieved 27 October 2014. 
  251. "Serbia". Retrieved 27 October 2014. 
  252. "Televizijske serije kao obrok, December 2009". Retrieved 27 October 2014. 
  253. "Mesečni i godišnji udeli u gledanosti za 2017". rtvforum.net. 
  254. nbgteam graphic and web design. "Национално покривање". Retrieved 27 October 2014. 
  255. "O nama". Archived from the original on 17 October 2014. Retrieved 27 October 2014. 
  256. "ABC Srbije, maj 2013: Tiraž "Scandala" porastao 17% u odnosu na prošli mesec!". Retrieved 27 October 2014. 
  257. "Povećan broj medija u Srbiji, 250 više nego 2016. godine". 
  258. "Alexa – Top Sites in Serbia". Retrieved 27 October 2014. 
  259. Albala 2011, p. 330.
  260. Albala 2011, pp. 329–330.
  261. "Food". serbia.travel. Archived from the original on 20 April 2013. Retrieved 20 March 2013. 
  262. "Football Association of Serbia – Official Web Site". Retrieved 27 October 2014. 
  263. [3] Soccerlens – 27 January 2010 – Serbia's Endless List of Wonderkids
  264. "Srbija prva, Hrvatska treća po broju igrača u NBA". 
  265. "Current ATP Rankings (singles)". Association of Tennis Professionals. 
  266. "Serbia wins first Davis Cup title". ESPN. 5 December 2010. Retrieved 6 December 2010. 
  267. "Osvojene medalje". waterpoloserbia.org. Retrieved 20 March 2013. 

బయటి లింకులు[మార్చు]


"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=సెర్బియా&oldid=2437090" నుండి వెలికితీశారు