లాట్వియా

వికీపీడియా నుండి
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
Latvijas Republika లాట్విజాస్ రిపబ్లికా
లాట్వియా గణతంత్ర రాజ్యము
Flag of లాట్వియా లాట్వియా యొక్క చిహ్నం
జాతీయగీతం
"దైవ్స్, స్వేటి లాట్వియు" (లాట్వియన్ భాష; దేవుడా, లాట్వియన్లను ఆశీర్వదించు!)
లాట్వియా యొక్క స్థానం
Location of  లాట్వియా  (ముదురు ఆకుపచ్చ)

– in ఐరోపా  (లేత ఆకుపచ్చ & ముదురు నెరుపు)
– in ఐరోపా సమాఖ్య  (లేత ఆకుపచ్చ)  —  [Legend]

రాజధాని
(మరియు అతిపెద్ద నగరం)
రిగా
56°57′N, 24°6′E
అధికార భాషలు Latvian
జాతులు  59.2% లాట్వియన్లు
28.0% రష్యన్లు
  3.7% బెలారసియన్లు
  2.5% ఉక్రెయినియన్లు
  6.6% ఇతరులు [1]
ప్రజానామము లాట్వియన్
ప్రభుత్వం గణతంత్ర సమాఖ్య
 -  రాష్ట్రపతి
 -  ప్రధాన మంత్రి
Independence from Russia and Germany 
 -  Declared1 November 18, 1918 
 -  Recognized January 26, 1921 
 -  Soviet occupation August 5, 1940 
 -  Nazi German occupation July 10, 1941 
 -  Soviet re-occupation 1944 
 -  Announced2 May 4, 1990 
 -  Restored September 6, 1991 
Accession to
the
 European Union
May 1, 2004
 -  జలాలు (%) 1.5
జనాభా
 -  July 2009 అంచనా 2,231,503 [2] (143rd)
 -  2000 ppl జన గణన 2,375,000 
జీడీపీ (PPP) 2008 అంచనా
 -  మొత్తం $38.764 billion[3] 
 -  తలసరి $15,218[3] 
జీడీపీ (nominal) 2008 అంచనా
 -  మొత్తం $34.054 billion[3] 
 -  తలసరి $11,909[3] 
Gini? (2003) 37.7 (medium
మా.సూ (హెచ్.డి.ఐ) (2008) Increase 0.863 (high) (44th)
కరెన్సీ Lats (Ls) (LVL)
కాలాంశం EET (UTC+2)
 -  వేసవి (DST) EEST (UTC+3)
ఇంటర్నెట్ డొమైన్ కోడ్ .lv 3
కాలింగ్ కోడ్ ++371
1 Latvia is de jure continuous with its declaration November 18, 1918.
2 Secession from Soviet Union begun.
3 Also .eu, shared with other European Union member states.

లాట్వియా (అధికార నామము రిపబ్లిక్ ఆఫ్ లాట్వియా) ఉత్తరఐరోపాలో బాల్టిక్ సముద్ర తీరాన ఉన్న మూడు దేశాలలో ఇది ఒక దేశము. [4] ఈ దేశానికి ఉత్తరసరిహద్దులో ఎస్టోనియా, దక్షిణసరిహద్దులో లిథువేనియా, తూర్పుసరిహద్దులో రష్యా మరియు ఆగ్నేయసరిహద్దులో బెలారస్ దేశాలు ఉన్నాయి. బాల్టిక్ సముద్ర తీరానికి ఆవల పశ్చిమసరిహద్దులో స్వీడన్ దేశం ఉన్నది.లాట్వియా జనసంఖ్య 19,57,200.

1991 నుండి లాట్వియా ఐరాస సభ్యదేశంగా ఉంది. 2004 నుండి లాట్వియా ఐరోపా సమాఖ్య మరియు నాటోలలో కూడా సభ్యదేశంగా ఉంది. [5] దేశవైశాల్యం 64589 చ.కి.మీ. [6] దేశంలో టెంపరేట్ సీజనల్ వాతావరణం నెలకొని ఉంటుంది.[7]శతాబ్దాలుగా స్వీడిష్ లియోనియన్, పోలిష్ మరియు రష్యన్ పాలనల తరువాత ప్రధానంగా అధికారబద్ధమైన బాల్టిక్ జర్మన్ కులీన పాలన అమలు చేయబడిన తరువాత 1818 నవంబరులో మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత రష్యా నుండి స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించిన తరువాత లాట్వియా రిపబ్లిక్ స్థాపించబడింది. [8] అయినప్పటికీ 1930 ల నాటికి దేశంలో అరిస్టోక్రాటిక్ పాలన కొనసాగింది. 1934 లో తిరుగుబాటు తరువాత కార్లిస్ ఉల్మనిస్ ఆధ్వర్యంలో ఒక అధికార పాలనను స్థాపించబడిన తరువాత దేశం మరింత నిరంకుశంగా మారింది.1940లో సోవియెట్ యూనియన్లో లాట్వియా బలవంతపు ఆక్రమణతో తరువాత 1941 లో నాజీ జర్మనీ దండయాత్ర మరియు ఆక్రమణ మరియు 1944 లో సోవియట్ లచే తిరిగి ఆక్రమించుకోవడంతో, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభంలో దేశం వాస్తవ స్వాతంత్రానికి అంతరాయం కలిగింది. తరువాతి యాభై సంవత్సరాలు లాట్వియన్ సోవియట్ సోషల్ రిపబ్లిక్‌గా ఉంది 1987 లో ప్రారంభమైన శాంతియుత విప్లవం,సోవియట్ పాలన నుండి బాల్టిక్ విమోచనకు పిలుపునిచ్చింది మరియు "స్టాలినిస్ట్" అక్రమ ఆక్రమణ ఖండించబడింది. [9] 1990 మే 4 న లాట్వియా రిపబ్లిక్ స్వాతంత్ర్య పునరుద్ధరణ పై ప్రకటన ముగిసినప్పటికీ వాస్తవిక స్వాతంత్ర్యం 1991 ఆగస్టు 21న పునరుద్ధరించింది. [10]లాట్వియా ఒక ప్రజాస్వామ్య రిపబ్లిక్ మరియు అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన దేశం.[ఆధారం కోరబడింది]. దేశరాజధాని రిగా 2014 లో యూరోపియన్ సాంస్కృతిక రాజధానిగా పనిచేసింది. దేశానికి లాత్వియా అధికారిక భాషగా ఉంది.లాట్వియా ఒక సమైఖ్య దేశంగా ఉంది. ఇది 119 పరిపాలనా విభాగాలుగా విభజించబడింది. వీటిలో 110 మున్సిపాలిటీలు మరియు 9 నగరాలు ఉన్నాయి. [11] లాట్వియా స్వదేశీ ప్రజలను లాట్వియన్లు అంటారు. [6] లాట్వియన్ మరియు లిథువేనియన్ రెండు బాల్టిక్ భాషలు మాత్రమే ప్రస్తుతం సజీవ బాల్టిక్ భాషలుగా ఉన్నాయి.13 వ శతాబ్ధం నుండి 20 వ శతాబ్దాల వరకు విదేశీ పాలన ఉన్నప్పటికీ లాట్వియన్ దేశం భాష మరియు సంగీత సంప్రదాయాలు ద్వారా తరతరాల గుర్తింపును కొనసాగించింది. శతాబ్దాలుగా రష్యన్ పాలన (1710-1918) మరియు తరువాత సోవియట్ ఆక్రమణల ఫలితంగా లాట్వియా పెద్ద సంఖ్యలో రష్యన్లు (26.9% రష్యన్ లాట్వియా) ఉన్నారు.[12])వీరిలో కొందరు (లాట్వియాలో 14.1% మంది) మందికి పౌరసత్వం లేదు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం వరకు, లాట్వియాలో జర్మనీకి చెందిన సంప్రదాయ జర్మన్లు, జ్యూస్లకు కూడా మైనారిటీలు ఉన్నారు. చారిత్రాత్మకంగా రోమన్ క్యాథలిక్‌గా ఉన్న ఆగ్నేయ ప్రాంతంలోని లాట్గేల్ ప్రాంతం మినహా లాట్వియా చారిత్రాత్మకంగా ప్రధానమైన ప్రొటెస్టంట్ లూథరన్ కేంద్రంగా ఉంది.[13] తూర్పు సాంప్రదాయ క్రైస్తవులలో రష్యన్ ప్రజలు కూడా గణనీయమైన సంఖ్యలో ఉన్నారు.

ఇది యూరోపియన్ యూనియన్, నాటో, కౌన్సిల్ ఆఫ్ యూరప్, ఐక్యరాజ్యసమితి, సి.బి.ఎస్.ఎస్., ఐ.ఎం.పి., ఎన్.ఐ.బి., ఒ.ఇ.సి.డి., ఒ.ఎస్.సి.ఇ. మరియు డబల్యూ,టి.ఒ. సంస్థలలో సభ్యదేశంగా ఉంది. 2014 లో లాట్వియా మానవ అభివృద్ధి సూచికలో 46 వ స్థానంలో ఉంది. 2014 జులై 1 న అధిక ఆదాయం కలిగిన దేశంగా వరల్డ్ బ్యాంక్ చేత గుర్తించబడింది.[14][15] యూరోజోన్లో పూర్తిస్థాయి సభ్యదేశంగా ఉంది. 2014 జనవరి 1న లాట్వియన్ కరెంసీ అయిన లాట్లకు బదులుగా కరెన్సీగా యూరోను ఉపయోగిస్తుంది.[16]

పేరువెనుక చరిత్ర[మార్చు]

లాటివియా అనే పేరు పురాతన లాటిన్ల పేరు నుండి స్వీకరించబడింది. ఇది నాలుగు ఇండో-యూరోపియన్ బాల్టిక్ తెగలలో ఒకటి (కోరనియన్స్, సెలానియన్లు మరియు సెమిగల్లియన్లతో పాటు) ఇది ఆధునిక లాట్వియన్ల జాతి ప్రధానంగా ఫిన్నిక్ లివొనియన్లతో కలిపి ఉంది.[17] లాట్వియా హెన్రీ లాటిగాలియా మరియు లెథియా అనే లాటిన్ నాగరికతలను లాటెల్లియన్ల నుండి తీసుకున్నారు. "లెటోనియా" నుండి మరియు అనేక జర్మన్ భాషలలో "లెట్టలాండ్" నుండి రొమన్ల భాషల్లోని పేర్ల వైవిధ్యాలు ఈ పదాలకు స్పూర్తినిచ్చాయి. [18]

చరిత్ర[మార్చు]

సుమారు క్రీ.పూ 3000 లాట్వియన్ ప్రజల ప్రోటో-బాల్టిక్ పూర్వీకులు బాల్టిక్ సముద్రం తూర్పు తీరంలో స్థిరపడ్డారు. [19] బెట్ట్స్ రోమ్ మరియు బైజాంటియంన్లకు వాణిజ్య మార్గాలను స్థాపించింది. విలువైన లోహాలకు స్థానిక వర్తక కేంద్రంగా చేసింది.[20] 900 ఎ.డి. నాటికి నాలుగు విభిన్న బాల్టిక్ జాతులు లాట్వియాలో నివాసం ఉండేవి. కురోనియన్స్, లాటల్లియన్స్, సెలానియన్లు, సెమిగాల్లియన్స్ (లాట్వియన్: కర్సి, లాగగిలీ, సీలి మరియు జెమ్గెలీ), అలాగే లినోనియన్లు (లిబిషి) ఫిన్నీక్ భాష మాట్లాడతారు.[ఆధారం కోరబడింది]

12 వ శతాబ్దంలో లాట్వియా భూభాగంలో 14 భూభాగాలు ఉన్నాయి: వనేమా, వెందావ, బంధవ, పిమారె, దువ్జారే, సిక్లిస్, మెగావా, పిలసట్స్, ఉపల్లే, సెలిజా, కొక్నెస్, జెర్సికా, తావల్వా మరియు అడిజేలు.[21]

మద్యయుగం[మార్చు]

Terra Mariana, medieval Livonia
Turaida Castle near Sigulda, built in 1214 under Albert of Riga
In 1282, Riga became a member of the Hanseatic League.

స్థానిక ప్రజలు శతాబ్దాలుగా వెలుపల ప్రపంచంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. వారు 12 వ శతాబ్దంలో ఐరోపా సామాజిక-రాజకీయ వ్యవస్థలో పూర్తిగా విలీనం అయ్యారు.[22] 12 వ శతాబ్దం చివర్లో పోప్ పంపిన మొట్టమొదటి మిషనరీలు డౌగావా నదిలో పయనించి మతమార్పిడిని కోరుతూ ప్రచారం చేసారు.[23] చర్చి ప్రజలు ఆశించిన విధంగా స్థానిక ప్రజలు క్రైస్తవ మతంలోకి మారలేదు.[23] అన్యమతస్థులను అన్వేషణచేసి చంపడానికి మరియు దొంగిలించడానికి తూర్పు యూరప్ అంతటా జర్మన్ క్రూసేడర్లు పంపబడ్డారు లేదా వారి సొంత ఒప్పందంపై నిర్ణయం తీసుకోవాలని నిర్ణయించారు.1184 లో సెయింట్ మేన్హార్డ్ ఆఫ్ సెగెగ్బెర్గ్ ఐకాస్సిలేలో వచ్చారు. లియోనియాకు చెందిన వ్యాపారులతో కలిసి కాథలిక్ బృందంతో వారు అన్యమత విశ్వాసాల నుండి ప్రజలను మార్చడమే లక్ష్యంగా చేసుకుని వెళ్లారు. ఉత్తర యూరప్‌లో పోప్‌లకు వ్యతిరేకంగా ప్రతిస్పందిస్తూ పోప్ ఖైదు చేయాలని మూడవ పిప్ సెలెస్టైన్ పిలుపునిచ్చింది. శాంతి పరిణామాల ఫలితాలను ఉత్పత్తి చేయడంలో విఫలమైన తరువాత మెయిన్హార్డ్ ఆయుధాల చేత లివొనైయన్లను మార్చేందుకు పన్నాగం పన్నాడు.[24]13 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో నేటి లాట్వియా పెద్ద భాగాలను జర్మన్లు ​​పరిపాలించారు. [23] సదరన్ ఎస్టోనియాతో కలిసి ఈ జయించిన ప్రాంతాలు క్రూసేడర్ రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేశాయి. ఇవి టెర్రా మరియానా లేదా లివోనియాగా పిలువబడ్డాయి. 1282 లో రిగా మరియు తర్వాత సిసిస్, లింబాజి, కొంకీస్ మరియు వాల్మీర నగరాలు హాన్సియాటిక్ లీగ్లో భాగమయ్యాయి. [23] రీగా తూర్పు పడమర వ్యాపారంలో ముఖ్యమైనది.[23]మరియు పాశ్చాత్య ఐరోపాతో దగ్గరి సాంస్కృతిక సంబంధాలను ఏర్పరుచుకుంది.[ఆధారం కోరబడింది]

సంస్కరణల కాలం మరియు పోలిష్- లిథువేనియన్ పాలన[మార్చు]

The Swedish Empire (1560–1815).
Riga became the capital of Swedish Livonia and the largest city in the Swedish Empire.

లివియోనియన్ యుద్ధం (1558-1583) తరువాత లివోనియా (లాట్వియా) పోలిష్ మరియు లిథువేనియన్ పాలనలోకి మారింది. [23]

ఎస్టోనియా దక్షిణ భాగం మరియు లాట్వియా ఉత్తర భాగం లిథువేనియా గ్రాండ్ డచీకి ఇవ్వబడి లివియోనియా డచీ (డ్యూటస్ లివోనియా ఎల్అడ్యూనెన్సెన్సిస్) లో భాగంగా అయింది. లియోనియా ఆర్డర్ ఆఖరి మాస్టర్ గాట్థార్డ్ కెట్లర్ డచీ ఆఫ్ కోర్లాండ్ మరియు సెమిగల్లియాలను ఏర్పాటు చేశాడు.[25] డచీ పోలాండ్‌కు ఒక భూభాగ స్థితి అయినప్పటికీ ఇది 17 వ శతాబ్దంలో గణనీయమైన స్థాయిలో స్వయంప్రతిపత్తి కలిగి స్వర్ణ యుగాన్ని అనుభవించింది. లాత్వియా తూర్పు ప్రాంతంలో ఉన్న లాగల్గియా పోలిష్-లిథువేనియన్ కామన్వెల్త్ ఇంఫ్లేంటీ వైవొడిషిప్ భాగంగా మారింది.[26] 17 వ మరియు ప్రారంభ 18 వ శతాబ్దాల్లో పోలిష్-లిథువేనియన్ కామన్వెల్త్, స్వీడన్ మరియు రష్యా తూర్పు బాల్టిక్ లో అధికారము కొరకు పోరాడింది. పోలిష్-స్వీడిష్ యుద్ధం తరువాత, ఉత్తర లివోనియా (విజ్జేమ్తో సహా) స్వీడిష్ పాలనలో వచ్చింది. రిగా అనేది స్వీడిష్ లివోనియా రాజధానిగా మరియు మొత్తం స్వీడిష్ సామ్రాజ్యంలోని అతిపెద్ద నగరంగా మారింది.[27] 1629 లో ఆల్మార్క్ ట్రూస్ వరకు స్వీడన్ మరియు పోలాండ్ మధ్య అరుదుగా పోరాటాలు సంభవించాయి.[ఆధారం కోరబడింది] స్వీడిష్ కాలంలో లాట్వియాలో సానుకూలంగా పరిస్థితిని గుర్తుకు తెస్తుంది.దాస్యం క్షీణించింది, రైతుల కోసం ఒక పాఠశాలల నెట్వర్క్ ఏర్పాటు చేయబడింది, మరియు ప్రాంతీయ బారన్ల శక్తి తగ్గిపోయింది.[28][29] ఈ సమయంలో అనేక ముఖ్యమైన సాంస్కృతిక మార్పులు సంభవించాయి. స్వీడిష్ మరియు ఎక్కువగా జర్మన్ పాలనలో పశ్చిమ లాట్వియా లూథరనిజంను దాని ప్రధాన మతంగా స్వీకరించింది.

కౌమానియన్లు, సెమిగాలియన్లు, సెలానియన్లు, లివ్స్ ఉత్తర లాట్గాలియన్ల పురాతన తెగలు లాట్వియన్ ప్రజలుగా సంఘటితం అయ్యారు. లాట్వియన్ భాష మాట్లాడేలా ఏర్పరుచుకున్నారు. ఏదేమైనా అన్ని శతాబ్దాలుగా, ఒక వాస్తవ లాట్వియన్ రాజ్యం స్థాపించబడలేదు. కాబట్టి ఆ సమూహంలో ప్రజలకు సరైన సరిహద్దులు మరియు రక్షణ ప్రశ్నార్ధకం అయ్యాయి. ఇంతలో లాట్వియాలోని ఇతర ప్రాంతాలలోని ప్రధానంగా దక్షిణ ప్రాంతాలలోని లత్గాలియన్లు ఎక్కువగా దక్షిణ లాట్గల్లియన్లు పోలిష్ మరియు జేస్యూట్ ప్రభావంలో కాథలిక్కు మతాన్ని స్వీకరించారు. స్థానిక మాండలికం వైవిధ్యంగా ఉంది. ఇది అనేక పోలిష్ మరియు రష్యన్ రుణ వర్గాలను స్వాధీనం చేసుకుంది.[30]

రష్యన్ పాలనలో లటివియా (1710–1917)[మార్చు]

1710 లో ఎస్టోనియా మరియు లివోనియా సామ్రాజ్యం మరియు " నినెస్టీ సంధి (1721) " లో గ్రేట్ నార్తరన్ యుద్ధం ముగియడంతో రష్యాకు విజ్జీమ్‌ను ఇచ్చింది.ఇది రిగా గవర్నరేట్లో భాగం అయింది.[ఆధారం కోరబడింది]

1772 రష్యాలో విలీనం చేయబడే వరకు లత్గాలె ప్రాంతం ఇన్‌ఫ్లాంటీ వైవొడెషిప్‌గా పోలిష్-లిథువేనియన్ కామన్వెల్త్‌లో భాగంగా ఉంది. ఇది డచీ ఆఫ్ కోర్ల్యాండ్ మరియు సెమిగాలియా 1795 లో స్వతంత్ర రష్యన్ రాష్ట్రంగా (కౌర్ల్యాండ్ గవర్నరేట్) అయ్యాయి. ప్రస్తుతం రష్యా సామ్రాజ్యం నుండి లాట్వియా దేశంలో ఇది భాగం అయింది. మూడు బాల్టిక్ ప్రాంతాలు స్థానిక చట్టాలను సంరక్షించాయి. జర్మనీ స్థానిక అధికారిక భాషగా మరియు వారి సొంత పార్లమెంట్‌లో ఉపయోగించబడింది.[ఆధారం కోరబడింది]గ్రేట్ నార్తర్న్ యుద్ధం (1700-1721) సమయంలో 40% వరకు లాటియన్లు కరువు మరియు ప్లేగు కారణంగా మరణించారు.[31] రిగా నివాసితులు 1710-1711లో ప్లేగుచేత కారణంగా మరణించారు.[32][citation needed] 1817 లో కేర్ల్యాండ్ మరియు 1819 లో విజ్జీలో విముక్తం చేయడం జరిగింది.[ఆధారం కోరబడింది] ఏదేమైనా విమోచనం భూస్వాములు మరియు కులీనులకు నిజంగా ప్రయోజనకరంగా ఉండేది.[ఆధారం కోరబడింది]"వారి సొంత స్వేచ్ఛాయుత" ఎస్టేట్స్లో తిరిగి పని చేసేలా ప్రేరేపించింది.[ఆధారం కోరబడింది] 19 వ శతాబ్దంలో నాటకీయంగా సాంఘిక నిర్మాణం మారింది.[ఆధారం కోరబడింది] సంస్కరణల తరువాత రైతులు తమ భూమిని తిరిగి కొనుగోలు చేయడానికి అనుమతించిన తరువాత స్వతంత్ర రైతులు ఒక తరగతిగా స్థిరపడ్డారు. కానీ చాలా మంది భూమిలేని రైతులు ఉన్నారు. పెరుగుతున్న లాట్వియన్ బూర్జువా. యంగ్ లాట్వియన్[ఆధారం కోరబడింది] ఉద్యమం శతాబ్దం మధ్యకాలం నుంచి జాతీయవాదానికి పునాది వేసింది. పలువురు నాయకులు జర్మనీ ఆధిపత్య సాంఘిక క్రమానికి వ్యతిరేకంగా స్లావొఫిలె మద్దతు కోసం చూస్తున్నారు.[ఆధారం కోరబడింది] సాహిత్యం మరియు సమాజంలో లాత్వియా భాష వాడుక పెరుగుదల లాత్వియా భాష మొదటి జాతీయ అవేకెనింగ్ అని పిలువబడింది. 1863 లో జనవరి తిరుగుబాటుకు పోలిష్‌ నాయకత్వం వహించిన తరువాత లాట్గేల్‌లో రస్సిఫికేషన్ ప్రారంభమైంది. ఇది 1880 ల నాటికి లాట్వియా మిగిలిన ప్రాంతాలకు విస్తరించింది. [Citation needed][ఆధారం కోరబడింది] యంగ్ లాట్వియన్లు న్యూ కరెంట్ విస్తారమైన వామపక్ష సాంఘిక మరియు రాజకీయ ఉద్యమంతో మరుగునపడ్డారు. 1890 లలో. 1905 లో రష్యన్ రివల్యూషన్లో పేలవమైన అసంతృప్తి కలిగించింది. ఇది బాల్టిక్ ప్రావిన్స్లలో జాతీయవాద పాత్రను తీసుకుంది.[ఆధారం కోరబడింది] ఈ రెండు శతాబ్దాల్లో లాట్వియా ఆర్థిక మరియు నిర్మాణ వృద్ధిని చవిచూసింది - ఓడరేవులు విస్తరించబడ్డాయి (రిగా రిపబ్లిక్లో అతిపెద్ద సామ్రాజ్యంగా ఉంది), రైల్వేలు నిర్మించబడ్డాయి, కొత్త కర్మాగారాలు, బ్యాంకులు, మరియు ఒక విశ్వవిద్యాలయం స్థాపించబడ్డాయి, అనేక నివాస భవనాలు, ప్రజా (థియేటర్లు మరియు మ్యూజియమ్స్) మరియు పాఠశాల భవనాలు నిర్మించబడ్డాయి. కొత్త పార్కులు ఏర్పడ్డాయి. ఈ కాలం నుండి ఓల్డ్ టౌన్ వెలుపల రిగా బౌలెవర్డ్స్ మరియు కొన్ని వీధులు.[ఆధారం కోరబడింది]రష్యన్ సాంరాజ్యంలో భాగంగా ఉన్న లాట్వియన్ మరియు ఎస్టోరియన్ భూభాగాల ప్రొటెస్టెంటు మత ప్రభావితులైన ప్రజలు అధికంగా ఉన్నారు.[33]

స్వతంత్ర ప్రకటన[మార్చు]

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం లాట్వియా రాష్ట్రం రష్యా సామ్రాజ్యంలోని ఇతర పశ్చిమ ప్రాంతాల్లోని భూభాగాలను నాశనం చేసింది. 1917 లో రష్యన్ విప్లవం కారణంగా ఏర్పడిన అధికార శూన్యత ఏర్పడినంత తరువాత స్వీయ-ప్రభుత్వం కొరకు నిర్భంధం మొదట స్వయంప్రతిపత్తికి మాత్రమే పరిమితమయ్యాయి. తర్వాత మార్చ్ 1918 లో రష్యా మరియు జర్మనీల మధ్య బ్రెస్ట్-లిటోవ్క్ ఒప్పందం తరువాత 1918 నవంబర్ 11 న జర్మనీతో మిత్రరాజ్యాల సైన్యం 1918 నవంబర్ 18 న, రిగాలో, పీపుల్స్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ లాట్వియాగా దేశం స్వాతంత్రాన్ని ప్రకటించింది. ప్రభుత్వానికి కార్లిస్ ఉల్మానిస్ తాత్కాలిక అధిపతిగా వ్యవహరించింది.[ఆధారం కోరబడింది] తదనంతరం స్వాతంత్ర్య యుద్ధం తూర్పు ఐరోపాలో పౌర మరియు నూతన సరిహద్దు యుద్ధాలు సాధారణ భాగంగా ఉంది. 1919 వసంతకాలం నాటికి మూడు ప్రభుత్వాలు-ఉల్మానిస్ ప్రభుత్వం ఉండేవి. పెటెరిస్ స్టుక్కా నేతృత్వంలో లాట్వియా సోవియట్ ప్రభుత్వం దళాలు ఎర్ర సైన్యం మద్దతుతో దాదాపు అన్ని దేశాలను ఆక్రమించింది; బాల్టిస్కే ల్యాండ్స్వేహ్ర్ మరియు జర్మన్ ఫ్రికీకో ఇరన్ డివిషన్ మద్దతుతో ఆండీస్విస్ నైట్రా నేతృత్వంలో యునైటెడ్ బాల్టిక్ డచీ,బాల్టిక్ జర్మనీ ప్రభుత్వాలు[ఆధారం కోరబడింది]

జూన్ 1919 లో వెస్టెన్ యుద్ధంలో జర్మనీలను ఎస్టోనియన్ మరియు లాట్వియన్ దళాలు[ఆధారం కోరబడింది] ఓడించాయి. ప్రధాన జర్మన్ బలగం-పాశ్చాత్య రష్యన్ వాలంటీర్ సైన్యం-పావెల్ బెర్మొంట్-అవలోవ్‌ను నవంబర్లో తిప్పికొట్టారు. 1920 లలో లాట్వియన్ మరియు పోలిష్ దళాలు తూర్పు లాట్వియా రెడ్ ఆర్మీ దళాల నుండి తొలగించబడింది (పోలిష్ దృక్పథంలో దౌగవ్పిల్స్ యుద్ధం పోలిష్-సోవియట్ యుద్ధంలో భాగంగా ఉంది).[ఆధారం కోరబడింది] స్వేచ్ఛగా ఎన్నుకోబడిన రాజ్యాంగ సమావేశాలు 1920 మే 1 న సమావేశమయ్యాయి మరియు ఫిబ్రవరి 1922 లో సతర్సేమ్మే(కాంసిట్యూషన్ ఆఫ్ లాటివా) ఒక స్వతంత్ర ​​రాజ్యాంగంను స్వీకరించాయి. [34] 1934 లో జరిగిన తిరుగుబాటు తరువాత కార్లిస్ ఉల్మనీలచే రాజ్యాంగం పాక్షికంగా సస్పెండ్ చేయబడింది. కానీ 1990 లో ఇది పునరుద్ఘాటించబడింది. అప్పటి నుండి సవరించబడిన రాజ్యాంగం లాట్వియాలో ఇప్పటికీ అమలులో ఉంది. 1915 లో లాట్వియా పారిశ్రామిక స్థావరాన్ని తొలగించి రష్యా అంతర్భాగానికి తరలించబడింది.నూతన రాజ్యంలో తీవ్రమైన రాజకీయ సంస్కరణ కేంద్ర రాజకీయ ప్రశ్నార్ధకంగా మారింది. 1897 లో గ్రామీణ జనాభాలో భూమిలేని రైతులు 61.2% ఉన్నారు. 1936 నాటికి ఆ శాతం 18% కు తగ్గించబడింది.[35] 1923 నాటికి యుద్ధం స్థాయి అధిగమించి సాగు భూమి విస్తరించింది. ఇన్నోవేషన్ మరియు పెరుగుతున్న ఉత్పాదకత ఆర్థిక వ్యవస్థ వేగవంతమైన అభివృద్ధికి దారి తీసింది. కానీ ఇది త్వరలోనే మహా మాంద్యం ప్రభావాల వలన బాధించబడింది.లాట్వియా ఆర్థిక రికవరీ సంకేతాలను చూపించింది మరియు పార్లమెంటరీ కాలంలో నియోజకవర్గం స్థిరపడింది.[ఆధారం కోరబడింది] 1934 మే 15 న ఉల్మానిస్ ఒక రక్తపాత తిరుగుబాటును ప్రారంభించి. 1940 వరకు కొనసాగిన జాతీయవాద నియంతృత్వాన్ని నెలకొల్పింది. [36] 1934 తరువాత ఉల్మానియస్ "లాట్వినైజింగ్" ఆర్ధికవ్యవస్థ చేయాలన్న లక్ష్యంతో ప్రభుత్వ కార్పొరేషన్లను స్థాపించి ప్రైవేటు సంస్థలను కొనుగోలు చేయడం ప్రారంభించాడు. [37]

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో లటివియా[మార్చు]

Red Army troops enter Riga (1940).

1939 ఆగస్టు 24 ఉదయం సోవియట్ యూనియన్ మరియు నాజి జర్మనీ మోలోటోవ్-రిబ్బెంత్రోప్ ఒప్పందం అని పిలవబడే ఒక 10-సంవత్సరాల అక్రమ-ఆక్రమణ ఒప్పందంపై సంతకం చేసింది. ఈ ఒప్పందంలో ఒక రహస్య ప్రోటోకాల్ 1945 లో జర్మనీ ఓటమి తరువాత మాత్రమే వెల్లడైంది దీని ఆధారంగా ఉత్తర మరియు తూర్పు యూరప్ రాష్ట్రాలు జర్మన్ మరియు సోవియట్ "ప్రభావాల గోళాలు" గా విభజించబడ్డాయి. [38] ఉత్తరప్రాంతంలో లాట్వియా, ఫిన్లాండ్ మరియు ఎస్టోనియా సోవియట్ గోళానికి కేటాయించబడ్డాయి.[38] ఒక వారం తరువాత సెప్టెంబరు 1, 1939 సెప్టెంబర్ 1 న జర్మనీ మరియు సెప్టెంబర్ 17 లో సోవియట్ యూనియన్ పోలాండ్‌ను ఆక్రమించుకుంది. [39] మోలోటోవ్-రిబ్బెంత్రోప్ ఒప్పందం ప్రభావంతో తరువాత ఉల్మానిస్ ప్రభుత్వం మరియు నాజి జర్మనీ హేమ్ ఇన్ రీచ్ ఒప్పందం ఆధారంగా బాల్టి జర్మన్లు ​​చాలామంది లాట్వియాను వదిలారు. [40] డిసెంబరు 1939 గడువు ముగిసిన నాటికి మొత్తం 50,000 బాల్టిక్ జర్మన్లలో 1,600 మంది వ్యాపారాన్ని కొనసాగించారు. 13,000 మంది లాట్వియాలో ఉండటానికి ఎంచుకున్నారు. [40] రెండవ పునరావాసం పథకం అంగీకరించినప్పుడు. వేసవిలో 1940 లో మిగిలిన వారిలో చాలామంది జర్మనీకి వెళ్ళాలని నిశ్చయించుకున్నారు.[41]జాతిపరంగా ఆమోదించబడిన పోలాండ్‌లో ప్రధానంగా పునరావాసం పొందారు.వారి మునుపటి ఆస్తుల విక్రయం నుండి వారు పొందిన డబ్బుకు బదులుగా భూమి మరియు వ్యాపారాలు ఇవ్వబడ్డాయి. [39]

1939 అక్టోబర్ 5 న లాట్వియా సోవియట్ యూనియన్‌తో "పరస్పర సహకారం" ఒప్పందాన్ని అంగీకరించవలసి వచ్చింది. లాట్వియన్ భూభాగంలో 25,000 నుండి 30,000 మంది సైనికులకు స్టేషన్లు ఇవ్వడానికి సోవియట్లకు హక్కు కల్పించడం జరిగింది. [42] అనేక స్థానాలకు జాబితా చేయబడిన అనుకూల సోవియట్ అభ్యర్థులతో ఎన్నికలు జరిగాయి. ఫలితంగా ప్రజల సభ వెంటనే సోవియట్ యూనియన్ మంజూరు చేసిన యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్ లోకి అడుగుపెట్టింది.[43] ఒక బొమ్మ ప్రభుత్వానికి లాట్వియాకు " ఆగస్ట్స్ కిరణెటిన్స్ నాయకత్వం " వహించింది.[43] [44] సోవియట్ యూనియన్ ఆగస్టు 5, 1940 ఆగస్టున 5 న లాట్వియా సోవియట్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్‌గా స్థాపించబడింది.

జర్మనీ సైనికులు రిగాలోకి ప్రవేశిస్తారు, జూలై 1941

సోవియట్ యూనియన్ వారి ప్రత్యర్థులతో కఠినంగా వ్యవహరించింది - ఆపరేషన్ బర్బరోస్సాకు ముందు ఒక సంవత్సరం కంటే తక్కువ సమయంలో కనీసం 34,250 లాట్వియన్లు బహిష్కరించబడ్డారు లేదా చంపబడ్డారు.[45] చాలామంది సైబీరియాకు తరలించారు. అక్కడ మరణాలు 40% చేరుకున్నాయని లాట్వియన్ సైన్యం అధికారులు అక్కడికక్కడే కాల్చారు.[39]1941 జూన్ 22 న జర్మనీ దళాలు సోవియట్ దళాలను ఆపరేషన్ బర్బరోస్సాలో దాడి చేశాయి. ఎర్ర సైన్యానికి వ్యతిరేకంగా లాట్వియన్లు కొన్ని ఆకస్మిక తిరుగుబాట్లు జరిపడం జర్మన్లకు సహాయపడింది. 29 జూన్ నాటికి రిగా చేరారు సోవియట్ దళాలు చంపబడడం కట్టుబాటులోకి తీసుకోవడం లేదా పారిపోవటంతో లాట్వియా జూలై ప్రారంభంలో జర్మనీ దళాల నియంత్రణలో మిగిలిపోయింది.[39]:78–96 78-96 ఆక్రమణ తక్షణమే అనుసరించబడింది. నాజీ జనరలన్ ఓస్ట్‌కు అనుగుణంగా లాట్వియా జనాభా 50% తగ్గించవలసిన అవసరం ఉంది. [39]:64[39]జర్మనీ ఆక్రమణలో లాట్వియా రెయిచ్స్కొమిషిరియాట్ ఓస్టాలో భాగంగా నిర్వహించబడింది. హోమియోపస్ట్ మరియు ఇతర ఆక్రమిత అధికారులచే స్థాపించబడిన లాట్వియన్ పారామిలిటరీ మరియు సహాయక పోలీస్ యూనిట్లు చేతిలో [36]1941 శరదృతువులో లాట్వియాలో 30,000 మంది యూదులు కాల్చబడ్డారు.[39] ఘెట్టోలో అధికభాగం తగ్గించడానికి జర్మనీ మరియు పశ్చిమం నుండి తీసుకురాబడిన మరింత మంది యూదులు 1941 నవంబర్ మరియు డిసెంబర్‌లలో రిగా ఘెట్టోలో 30,000 మంది చంపబడ్డారు.[39]లెనిన్గ్రాడ్ ముట్టడి జనవరి 1944 లో ముగిసింది మరియు సోవియట్ దళాలు జూలైలో లాట్వియాలోకి అడుగుపెట్టి చివరికి రిగాను 1944 అక్టోబర్ 13 న స్వాధీనం చేసుకున్నాడు.[39]రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో 2,00,000 కన్నా ఎక్కువ మంది లాట్వియన్ పౌరులు మరణించారు. నాజీల ఆక్రమణ సమయంలో సుమారు 75,000 మంది లాట్వియన్ యూదులు హత్య చేయబడ్డారు.[36]యుద్ధం సమయంలో లాట్విన్ సైనికులు ఇరు వైపులా పోరాడారు. ప్రధానంగా జర్మన్ వైపు 140,000 మంది లాట్వియన్ సైనికులు పోరాడారు. ముఖ్యంగా 1944 లో లాట్వియన్ దళాలు యుద్ధంలో ఒకదానితో మరొకటి ఎదుర్కొంది.[46] 1944లో రెడ ఆర్మీ " 308 వ లాట్విన్ రైఫిల్ డివిషన్ " రూపొందించింది. [39] 1946 చివరిలో యుద్ధం శిఖరాగ్రాన్ని చేరుకుంది. [39]

సోవియట్ యుగం (1940–41, 1944–91)[మార్చు]

Latvian-Jewish women and children photographed before being murdered at Liepaja in December 1941.

1944 లో సోవియట్ సైనిక పురోగతులు లాట్వియాకు చేరినప్పుడు జర్మనీ మరియు సోవియట్ బలాల మధ్య లాట్వియాలో భారీ పోరాటం జరిగింది. అది మరొక జర్మన్ ఓటమిలో ముగిసింది. యుద్ధ సమయంలో ఆక్రమిత దళాలు లాట్వియన్లను తమ సైన్యంలోకి నిర్బంధించాయి. ఈ విధంగా దేశం "ప్రత్యక్ష వనరులను" కోల్పోయేలా చేసింది. 1944 లో లాట్వియన్ భూభాగం మరోసారి సోవియట్ నియంత్రణలో వచ్చింది. సోవియట్ యూనియన్ వెంటనే సోవియట్ వ్యవస్థను పునఃస్థాపించడం ప్రారంభించింది. జర్మన్ లొంగిపోవటం తరువాత సోవియట్ దళాలు అక్కడ ఉండటం స్పష్టమైంది. లాట్వియన్ జాతీయ పార్టిసిన్స్ త్వరలోనే జర్మనీ సహకార సంస్థలతో కలసి కొత్త ఆక్రమణకు వ్యతిరేకంగా పోరాడారు.[47]అన్నిప్రాంతాలకు చెందిన 1,20,000 నుండి 3,00,000 మంది లాట్వియన్లు జర్మనీ మరియు స్వీడన్లకు పారిపోయి సోవియట్ సైన్యాల నుండి ఆశ్రయం పొందారు.[48] యుద్ధాలు ముగిసిన వెంటనే కొన్ని నెలల్లో లాట్వియాను విడిచిపెట్టిన 2,00,000 నుండి 2,50,000 మంది శరణార్ధులలో దాదాపుగా 80,000 నుంచి 1,00,000 మందిని సోవియట్‌లు తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నారు. [49]వెస్ట్ తిరిగి వచ్చారు. [50] సోవియట్ యూనియన్ 1944-45లో దేశాన్ని తిరిగి పొందింది మరియు దేశంలో సమిష్టిగా మరియు సోవియలైజ్డ్ చేయబడిన తరువాత మరింత బహిష్కరణలు జరిగాయి.[36] 1949 మార్చి 25 న 43,000 గ్రామీణ నివాసితులు ("కులాక్స్") మరియు లాట్వియన్ పేట్రియాట్స్ ("జాతీయవాదులు") మూడు బాల్టిక్ రాష్ట్రాల్లో ఒక సుపీరియర్ ఆపరేషన్ ప్రిబోయీలలో సైబీరియాకు తరలించబడ్డారు. ఇది మాస్కోలో 1949 జనవరి 29 న ప్రణాళికగా మరియు ఆమోదించబడింది. [51] సోవియట్ వ్యతిరేక కార్యకలాపాలను తగ్గించటానికి కావలసిన ప్రభావాన్ని ఈ ఆపరేషన్ కలిగి ఉంది. యుద్ధానంతర సంవత్సరాల్లో 1945 నుండి 1952 వరకు సోవియట్ నిర్బంధ శిబిరాలకు (గులాగ్) 1,36,000 మరియు 1,90,000 లాట్వియన్లకు మధ్య, బలవంతంగా ఖైదు చేయబడడం లేదా బహిష్కరించబడ్డారు.[39]:326 [52] కొందరు అరెస్టును తప్పించుకొని పార్టిసన్‌లలో చేరారు.[ఆధారం కోరబడింది]

లాట్వియా, రిగా యొక్క మ్యూజియమ్ ఆఫ్ మ్యూజియంలో గులాగ్ శక్తుల పునర్నిర్మాణం


యుద్ధానంతర కాలంలో సోవియట్ వ్యవసాయ పద్ధతులను అనుసరించడానికి లాట్వియా రూపొందించబడింది. గ్రామీణ ప్రాంతాలు సముదాయ వివాదానికి దారితీశాయి [53] ద్విభాషితాన్ని అమలు చేయడానికి విస్తృతమైన కార్యక్రమం లాట్వియాలో ప్రారంభించబడింది. లాట్వియా భాషని అధికారిక ఉపయోగాల్లో రష్యన్ భాషను ప్రధాన భాషగా ఉపయోగించడం కోసం పరిమితం చేయడం జరిగింది. అల్పసంఖ్యాక పాఠశాలలు (యూదు, పోలిష్, బెలారసియన్, ఎస్టోనియన్, లిథువేనియన్) పాఠశాలల్లో రెండు మీడియాలను మాత్రమే వదిలివేసాయి: లాట్వియన్ మరియు రష్యన్. [54]రష్యా మరియు ఇతర సోవియట్ రిపబ్లిక్ల నుండి కార్మికులు, నిర్వాహకులు, సైనిక సిబ్బంది మరియు వారి ఆధీనంలోకి రావడం ప్రారంభమైంది. 1959 నాటికి సుమారు 4,00,000 మంది ఇతర సోవియట్ రిపబ్లిక్ల నుండి వచ్చారు మరియు ఫలితంగా లాట్వియన్ జాతి జనాభా 62% కు పడిపోయింది. [55]

లాట్వియా బాగా అభివృద్ధి చెందిన మౌలిక సదుపాయాలను మరియు విద్యావంతులైన నిపుణులను ఉన్నందున మాస్కో సోవియట్ యూనియన్ అత్యంత అధునాతన తయారీ లాట్వియాలో స్థాపించాలని నిర్ణయించుకుంది.

కొత్త పరిశ్రమలు లాట్వియాలో స్థాపించబడ్డాయి. జెగిల్వాలోని ప్రధాన యంత్రాల ఫ్యాక్టరీ ఆర్.ఎ.ఎఫ్. రిగాలోని ఎలక్ట్రోటెక్నికల్ కర్మాగారాలు, డగువాపిల్స్, వాల్మియరా మరియు ఓలైన్లలోని రసాయన కర్మాగారాలు మరియు కొన్ని ఆహార మరియు చమురు శుద్ధి కర్మాగారాలు ఉన్నాయి. [56] లైటింగ్, బూట్లు, సంగీత సాధనాలు, గృహోపకరణాలు, గడియారాలు, టూల్స్ మరియు సామగ్రి, వైమానిక పరికరాలు మరియు ఉపకరణాలు, లాట్వియా, రైలులు, ఓడలు, మినీబస్సులు, మోపెడ్స్, టెలిఫోన్లు, రేడియోలు మరియు హై-ఫై వ్యవస్థలు, విద్యుత్ మరియు డీజిల్ ఇంజిన్లు, వస్త్రాలు, ఫర్నిచర్, వ్యవసాయ పరికరాలు మరియు ఇతర వస్తువుల దీర్ఘ జాబితా. లాట్వియా దాని సొంత చిత్ర పరిశ్రమ మరియు సంగీత రికార్డుల కర్మాగారం (ఎల్.పి.లు) కలిగి ఉంది. అయితే కొత్తగా నిర్మించిన కర్మాగారాలను నిర్వహించటానికి తగినంత మంది ప్రజలు లేరు.[ఆధారం కోరబడింది] పారిశ్రామిక ఉత్పత్తిని నిలబెట్టుకోవటానికి మరియు విస్తరించేందుకు, నైపుణ్యం కలిగిన కార్మికులు సోవియట్ యూనియన్ అంతటి నుండి వలసగావచ్చి చేరుతున్నారు.రిపబ్లిక్ జాతి లాట్వియన్ల నిష్పత్తి తగ్గుతుంది.[57]1990 లో లాట్వియా జనాభా 2.7 మిలియన్ల మందికి చేరుకుంది.

స్వతంత్రం పునరుద్ధరణ 1991[మార్చు]

1980 ల రెండవ సగంలో, సోవియట్ యూనియన్ మిఖాయిల్ గోర్బచేవ్ సోవియట్ యూనియన్‌లో రాజకీయ మరియు ఆర్ధిక సంస్కరణలను పరిచయం చేయడం ప్రారంభించారు. దీనిని గ్లస్నోస్ట్ మరియు పెరెస్ట్రోయిక అని పిలిచారు. 1987 వేసవికాలంలో స్వాతంత్ర్య చిహ్నమైన ఫ్రీడమ్ మాన్యుమెంట్ వద్ద రిగాలో మొదటి అతిపెద్ద ప్రదర్శనలు జరిగాయి. 1988 వేసవికాలంలో లాట్వియా పాపులర్ ఫ్రంట్లో కలిసిన ఒక జాతీయ ఉద్యమం ఇంటర్ఫ్రంట్ వ్యతిరేకించింది. లాట్వియన్ ఎస్.ఎస్.ఆర్ ఇతర బాల్టిక్ రిపబ్లిక్‌తో పాటు ఎక్కువ స్వయంప్రతిపత్తి ఇవ్వబడింది. మరియు 1988 లో లాట్వియా పూర్వ యుద్ధ పతాకం తిరిగి వెళ్లింది. 1990 లో సోవియట్ లాట్వియా పతాకం అధికారిక జెండాగా మార్చబడింది.[ఆధారం కోరబడింది] 1989 లో, USSR యొక్క సుప్రీం సోవియట్ బాల్టిక్ రాష్ట్రాల ఆక్రమణపై ఒక తీర్మానాన్ని ఆమోదించింది, దీనిలో "చట్టం ప్రకారం కాదు" మరియు "సోవియట్ ప్రజల ఇష్టానికి" ఆక్రమణను ప్రకటించింది. ప్రో-స్వాతంత్రం లాట్వియా యొక్క పాపులర్ ఫ్రంట్ మార్చి 1990 ప్రజాస్వామ్య ఎన్నికలలో సుప్రీం కౌన్సిల్ లో మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీ సాధించింది. 1990 మే 4 న సుప్రీం కౌన్సిల్ లాట్వియా రిపబ్లిక్ స్వాతంత్ర్య పునరుద్ధరణపై ప్రకటనను స్వీకరించింది, లాట్వియా SSR పేరు రిపబ్లిక్ ఆఫ్ లాట్వియాగా మార్చబడింది. [58] ఏదేమైనా మాస్కోలో కేంద్ర బలం 1990 మరియు 1991 లలో సోవియట్ రిపబ్లిక్‌గా లాట్వియాను పరిగణలోకి తీసుకుంది. జనవరి 1991 లో సోవియట్ రాజకీయ మరియు సైనిక దళాలు రిగాలోని సెంట్రల్ పబ్లిషింగ్ హౌస్‌ను ఆక్రమించడం ద్వారా రిపబ్లిక్ ఆఫ్ లాట్వియా అధికారులను పడగొట్టటానికి విఫలప్రయత్నం చేసింది. ఒక కమిటీ జాతీయ సాల్వేషన్ ఆఫ్ ప్రభుత్వ విధులు. పరివర్తన సమయంలో మాస్కో లాట్వియాలో అనేక కేంద్ర సోవియెట్ ప్రభుత్వ అధికారులను నిర్వహించింది. [58]

అయినప్పటికీ 1991 మార్చి 3 న ప్రజాభిప్రాయసేకరణలో లాట్వియన్ నివాసితులలో 73% స్వాతంత్ర్యం కోసం తమ మద్దతును బలంగా ఒక నాన్ బైండింగ్ సలహాను ధృవీకరించారు.[ఆధారం కోరబడింది]

లాట్వియా పాపులర్ ఫ్రంట్ శాశ్వత నివాసితులందరూ లాట్వియన్ పౌరసత్వం కోసం అర్హులు కావాలని సూచించారు. స్వాతంత్ర్యం కోసం ఓటు వేయడానికి ఎన్నో రష్యన్లను జాతి ప్రజలను నిలబెట్టడానికి సహాయపడింది. అయితే శాశ్వత నివాసితులందరూ విశ్వవ్యాప్త పౌరసత్వం స్వీకరించబడలేదు. బదులుగా 1940 లో స్వాతంత్ర్యం కోల్పోయిన రోజు ఉన్న వారికి మరియు వారి సంతతివారికి లాట్వియా పౌరులకు పౌరసత్వం ఇవ్వబడింది. పర్యవసానంగా లాట్వియాకు చెందని చాలామంది లాట్వియన్లు లాట్వియా పౌరసత్వాన్ని అందుకోలేదు ఎందుకంటే వారు లేదా వారి తల్లిదండ్రులు ఎప్పటికీ లాట్వియా పౌరులుగా ఇతర మాజీ సోవియట్ రిపబ్లిక్ పౌరులుగా గుర్తించబలేదు కనుక వారికి లాట్వియా పౌరసత్వం ఇవ్వబడ లేదు. 2011 నాటికి పౌరులు కానివారిలో సగానికి పైగా పౌరసత్వ పరీక్షలకు తీసుకుని వారికి లాట్వియన్ పౌరసత్వం ఇచ్చారు. అయినప్పటికీ నేడు లాట్వియాలో లాట్వియన్ పౌరసత్వం లేని 2,90,660 పౌరులు నివసిస్తున్నారు.మొత్తం జనాభాలో వీరు 14.1% మంది ఉన్నారు. వారికి ఏ దేశానికి పౌరసత్వం లేదు మరియు లాట్వియాలో ఓటు వేయలేరు.[59]సోవియట్ తిరుగుబాటు విఫలమైన తరువాత 1991 ఆగస్టు 21 న " లాట్వియా రిపబ్లిక్ " స్వాతంత్ర ప్రకటన చేసి స్వాతంత్రం ప్రకటించి స్వతంత్రాన్ని పునఃప్రతిష్టించింది.[60]

Latvia became a member of the European Union in 2004 and signed the Lisbon Treaty in 2007.

సామీమా లాట్వియా పార్లమెంటు 1993 లో మళ్లీ ఎన్నికయింది. 1994 లో దళాల ఉపసంహరణను పూర్తి చేసి, 1998 లో స్కృండ -1-రాడార్ స్టేషన్ను మూసివేసిన రష్యా దాని సైనిక ఉనికిని ముగించింది. 1990 లలో లాట్వియా ప్రధాన లక్ష్యాలు నాటోలో మరియు యూరోపియన్ యూనియన్ 2004 లో సాధించబడ్డాయి.నాటో సమ్మిట్ 2006 రిగాలో జరిగింది. [61] భాష మరియు పౌరసత్వం చట్టాలన అనేక మంది రుస్సోఫోన్లు వ్యతిరేకించారు. సోవియట్ ఆక్రమణలో స్థిరపడిన మాజీ సోవియట్ పౌరులకు వారి సంతానానికి పౌరసత్వం పొడిగించబడలేదు. స్వాతంత్ర్యం పునర్నిర్మాణం తరువాత స్వదేశేతర పౌరులకు జన్మించిన పిల్లలు స్వయంచాలకంగా పౌరసత్వానికి అర్హులు. లాట్వియాలో సుమారు 72% లాట్వియన్ పౌరులు, 20% రష్యన్లు ఉన్నారు. పౌరులు కానివారిలో 1% కంటే తక్కువ మంది లాట్వియన్లు ఉన్నారు, 71% మంది రష్యన్లు ఉన్నారు.[62] ప్రభుత్వం సోవియట్‌లచే స్వాధీనం చేసుకున్న ప్రైవేటు ఆస్తులను దేశం స్వాధీనం చేసుకుంది. కోసం తిరిగి చెల్లించడం లేదా యజమానులకు పరిహారం చెల్లించడం మరియు చాలా ప్రభుత్వ-యాజమాన్యం కలిగిన పరిశ్రమలను ప్రైవేటీకరించడం, యుద్ధరంగ కరెన్సీని తిరిగి పరిచయం చేయడం. పాశ్చాత్య ఐరోపా వైపుగా ఉదారవాద ఆర్థిక వ్యవస్థకు మరియు దాని పునఃస్థాపనకు కష్టమైన మార్పును ఎదుర్కొన్నప్పటికీ లాట్వియా యూనియన్లో వేగంగా అభివృద్ధి చెందుతున్న ఆర్థికవ్యవస్థలలో ఒకటిగా ఉంది. రిగా యురేపియన్ కాపీటల్ సంస్కృతి కేంద్రంగా మారింది.లాట్విన్ యూరోను కరెసీగా స్వీకరించింది.లాట్వియన్ పౌరుడు యురేపియన్ కమీషన్ ఉపాధ్యక్షుడుగా ప్రతిపాదించబడ్డాడు.2014 లో రిగాలో యురేపియన్ సాంగ్ కాంటెస్ట్ మరియు యురేపియన్ ఫిల్మ్‌ ఫెస్టివల్ వంటి యురేపియన్ ఉత్సవాలను ఉత్సాహంగా జరుపుకున్నారు. 2016 జూలై 1న లాట్వియా ఒ.ఇ.సి.డి సభ్యత్వం పొదింది.[63]

మూలాలు[మార్చు]

  1. "2008 Resident population by ethnicity at the beginning of the year". Centrālās statistikas pārvaldes datu bāzes. Archived from the original on 2007-11-18. Retrieved 2008-01-25. 
  2. CIA Factbook: Latvia, (in English)
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 "Latvia". International Monetary Fund. Retrieved 2009-04-22. 
  4. "Composition of macro geographical (continental) regions, geographical sub-regions, and selected economic and other groupings". United Nations. Retrieved 9 November 2008. 
  5. http://www.csb.gov.lv/en/statistikas-temas/population-key-indicators-30624.html
  6. 6.0 6.1 "Latvia in Brief". Latvian Institute. 2011. Retrieved 5 November 2011. 
  7. "Weather information in Latvia". www.travelsignposts.com. 14 March 2015. Retrieved 14 March 2015. 
  8. Ģērmanis, Uldis (2007). Ojārs Kalniņš, ed. The Latvian Saga (in English) (11th ed.). Riga: Atēna. p. 268. ISBN 9789984342917. OCLC 213385330. 
  9. https://www.nytimes.com/1989/12/25/world/upheaval-east-soviet-congress-condemns-39-pact-that-led-annexation-baltics.html
  10. On 21 August 1991, after the Soviet coup d'état attempt, the Supreme Council adopted a Constitutional law, "On statehood of the Republic of Latvia", declaring Article 5 of the Declaration to be invalid, thus ending the transitional period and restoring de facto independence.
  11. "Administrative divisions of Latvia". www.ambermarks.com. 2015. Retrieved 14 March 2015. 
  12. "Etniskais sastāvs un mazākumtautību kultūras identitātes veicināšana". Latvijas Republikas Ārlietu Ministrija. Archived from the original on 12 July 2011. Retrieved 2 December 2011. 
  13. "Socialinguistica: language and Religion". www.academia.edu. Retrieved 26 May 2015. 
  14. "Latvia – Country Profile: Human Development Indicators". hdr.undp.org. United Nations. Retrieved 15 December 2015. 
  15. "Latvia". World Bank. Retrieved 15 July 2013. 
  16. "EU and euro". Bank of Latvia. Archived from the original on 25 April 2013. Retrieved 16 July 2013. 
  17. "Latvia in Brief" (PDF). Latvian Institute. 2012. Archived from the original (PDF) on 8 November 2012. Retrieved 12 May 2011. 
  18. "Baltic Online". The University of Texas at Austin. Retrieved 12 May 2011. 
  19. "Data: 3000 BC to 1500 BC". The European Ethnohistory Database. The Ethnohistory Project. Archived from the original on 22 June 2006. Retrieved 6 August 2006. 
  20. A History of Rome, M Cary and HH Scullard, p455-457, Macmillan Press, ISBN 0-333-27830-5
  21. Latvijas vēstures atlants, Jānis Turlajs, page 12, Karšu izdevniecība Jāņa sēta, ISBN 978-9984-07-614-0
  22. "Data: Latvia". Kingdoms of Northern Europe – Latvia. The History Files. 
  23. 23.0 23.1 23.2 23.3 23.4 23.5 "Latvian History, Lonely Planet". Lonelyplanet.com. Retrieved 16 October 2010. 
  24. "The Crusaders". City Paper. 22 March 2006. Retrieved 28 July 2007. 
  25. Ceaser, Ray A. (June 2001). "Duchy of Courland". University of Washington. Archived from the original on 2 March 2003. Retrieved 11 September 2017. 
  26. Culture and Customs of the Baltic States By Kevin O'Connor; p. 14 ISBN 978-0-313-33125-1
  27. Kasekamp, p. 47
  28. H. Strods, "'Dobrye Shvedskie Vremena' v Istoriografii Latvii (Konets XVIII V. – 70-E Gg. XX V.). ["'The good Swedish times' in Latvian historiography: from the late 18th century to the 1970s"] Skandinavskii Sbornik, 1985, Vol. 29, pp. 188–199
  29. J. T. Kotilaine (1999). "Riga's Trade With its Muscovite Hinterland in the Seventeenth Century". Journal of Baltic Studies. 30 (2): 129–161. doi:10.1080/01629779900000031. 
  30. V. Stanley Vardys (1987). "The Role of the Churches in the Maintenance of Regional and National Identity in the Baltic Republics". Journal of Baltic Studies. 18 (3): 287–300. doi:10.1080/01629778700000141. 
  31. Kevin O'Connor (1 January 2003). The History of the Baltic States. Greenwood Publishing Group. pp. 29–. ISBN 978-0-313-32355-3. 
  32. "Collector Coin Dedicated to 18th Century Riga". Archived from the original on 19 July 2010. Retrieved 19 July 2010. . Bank of Latvia.
  33. Baten, Jörg (2016). A History of the Global Economy. From 1500 to the Present. Cambridge University Press. p. 50. ISBN 9781107507180. 
  34. Bleiere, p. 155
  35. Bleiere, p. 195
  36. 36.0 36.1 36.2 36.3 "Timeline: Latvia". BBC News. 20 January 2010. Retrieved 5 February 2010. 
  37. Nicholas Balabkins; Arnolds P. Aizsilnieks (1975). Entrepreneur in a small country: a case study against the background of the Latvian economy, 1919–1940. Exposition Press. pp. xiv, 143. ISBN 978-0-682-48158-8. JSTOR 2119564. Retrieved 19 February 2012. 
  38. 38.0 38.1 Text of the Nazi-Soviet Non-Aggression Pact, executed 23 August 1939
  39. 39.00 39.01 39.02 39.03 39.04 39.05 39.06 39.07 39.08 39.09 39.10 39.11 Buttar, Prit. Between Giants. ISBN 9781780961637. 
  40. 40.0 40.1 Lumans, pp. 71–74
  41. Lumans pp. 110–111
  42. Lumans, p. 79
  43. 43.0 43.1 Wettig, Gerhard, Stalin and the Cold War in Europe, Rowman & Littlefield, Landham, Md, 2008, ISBN 0-7425-5542-9, pp. 20–21
  44. Lumans, pp. 98–99
  45. Simon Sebag Montefiore. Stalin: The Court of the Red Tsar. p. 334. 
  46. "Patriots or Nazi collaborators? Latvians march to commemorate SS veterans". The Guardian. 16 March 2010
  47. Lumans, pp. 395–396
  48. Lumans, p. 349
  49. Lumans, pp. 384–385
  50. Lumans, p. 391
  51. Strods, Heinrihs; Kott, Matthew (2002). "The File on Operation 'Priboi': A Re-Assessment of the Mass Deportations of 1949". Journal of Baltic Studies. 33 (1): 1–36. doi:10.1080/01629770100000191. 
  52. Lumans, pp. 398–399
  53. Bleiere, p. 384
  54. Bleiere, p. 411
  55. Bleiere, p. 418
  56. Bleiere, p. 379
  57. Lumans, p. 400
  58. 58.0 58.1 Eglitis, Daina Stukuls (2010-11-01). Imagining the Nation: History, Modernity, and Revolution in Latvia (in ఆంగ్లం). Penn State Press. ISBN 0271045620. 
  59. "Stories of Statelessness: Latvia and Estonia – IBELONG". 12 January 2015. Archived from the original on 27 November 2015. 
  60. "History". Embassy of Finland, Riga. 9 July 2008. Retrieved 2 September 2010. Latvia declared independence on 21 August 1991...The decision to restore diplomatic relations took effect on 29 August 1991 
  61. "NATO Press Release". www.nato.int. Archived from the original on 12 March 2014. Retrieved 2017-01-16. 
  62. Commercio Michele E (2003). "Emotion and Blame in Collective Action: Russian Voice in Kyrgyzstan and Latvia". Political Science Quarterly. 124 (3): 489–512. 
  63. "Latvia's accession to the OECD". OECD. 1 July 2016. Retrieved 22 July 2016. 
"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=లాట్వియా&oldid=2274947" నుండి వెలికితీశారు