ఉక్రెయిన్

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
Ukraine
Україна ([[Ukrainian
భాష|Ukrainian
]])
Ukrayina
Flag of Ukraine
Flag
Coat of arms of Ukraine
Coat of arms
Anthem: ["Shche ne vmerly Ukrainy ni slava ni volya"] error: {{lang}}: text has italic markup (help)
"The glory and the will of Ukraine has not yet died" (also – "Ukraine has not yet perished)"
Location of  Ukraine  (green)Claimed, but  Russian controlled (light green)
Capital
and largest city
Kiev
50°27′N 30°30′E / 50.450°N 30.500°E / 50.450; 30.500
Official languages Ukrainian
Recognised regional languages Belarusian, Bulgarian, Crimean Tatar, Gagauz, Greek, Hebrew, Hungarian, Polish, Russian, Slovak, Yiddish[1][2]
Ethnic groups (2001[3])
Demonym Ukrainian
Government Unitary semi-presidential constitutional republic
Petro Poroshenko
Volodymyr Groysman
Andriy Parubiy
Legislature Verkhovna Rada
Formation
882
1199
17 August 1649
7 November 1917
1 November 1918
10 March 1919
8 October 1938
15 November 1939
30 June 1941
24 August 1991a
28 June 1996
Area
• Total
603,628 kమీ2 (233,062 sq mi) (45th)
• Water (%)
7
Population
• 2017 estimate

42,418,235 Decrease

[4] (32nd)
• 2001 census
48,457,102[3]
• Density
73.8/km2 (191.1/sq mi) (115th)
GDP (PPP) 2017 estimate
• Total
$366 billion[5] (50th)
• Per capita
$8,656[5] (114th)
GDP (nominal) 2017 estimate
• Total
$104 billion[5] (62nd)
• Per capita
$2,459[5] (132nd)
Gini (2015) negative increase 25.5[6]
low · 18th
HDI (2015) Decrease 0.743[7]
high · 84th
Currency Ukrainian hryvnia (UAH)
Time zone EET (UTC+2[8])
• Summer (DST)
EEST (UTC+3)
Drives on the right
Calling code +380
ISO 3166 code UA
Internet TLD
  1. An independence referendum was held on 1 December, after which Ukrainian independence was finalized on 26 December.

ఉక్రెయిన్ లేదా యుక్రెయిన్ తూర్పు ఐరోపా లోని ఒక గణతంత్ర దేశము. [9] ఇది తూర్పు ఐరోపాలో ఉన్న సార్వభౌమాధికారం ఉన్న దేశం. [10] 1922 నుండి 1991 వరకు ఉక్రెయిన్ సోవియట్ యూనియన్లో భాగంగా ఉండేది. ఉక్రెయిన్‌కు తూర్పుసరిహద్దులో రష్యా, ఉత్తరసరిహద్దులో బెలారస్, పశ్చిమసరిహద్దులో పోలాండ్, స్లొవేకియా, హంగేరిలు మరియు నైరృతిసరిహద్దులో రొమేనియా, మోల్డోవాలు సరిహద్దు దేశాలుగా ఉన్నాయి.దక్షిణసరిహద్దులో నల్లసముద్రం మరియు ఆగ్నేయసరిహద్దులో అజోవ్ సముద్రం ఉన్నాయి. క్రిమీన్ ద్వీపకల్పం విషయంలో రష్యా, ఉక్రెయిన్ మద్య వివాదాలు ఉన్నాయి.2014 లో రష్యా ఫెడరేషన్ క్రిమీన్ ద్వీపకల్పాన్ని విలీనం చేసుకున్నది.[11] కానీ దీనిని ఉక్రెయిన్ మరియు చాలా అంతర్జాతీయ సమాజాలు ఉక్రేనియన్ భూభాగంగా గుర్తించాయి. క్రిమియాతో సహా, ఉక్రెయిన్ 6,03,628 చ.కి.మీ (233,062 చదరపు మైళ్ల) విస్తీర్ణం కలిగి ఉంది.[12]క్రిమియాను చేర్చితే ఉక్రెయిన్ ఐరోపా లోపల మరియు ప్రపంచంలో 46 వ అతిపెద్ద దేశంగా ఉంటుంది. క్రిమియా మినహాయిస్తే ఉక్రెయిన్ 42.5 మిలియన్ల జనాభాను కలిగి ఉంది. ఇది ప్రపంచంలోని 32 వ అత్యధిక జనాభా కలిగిన దేశంగా ఉంటుంది. [13] క్రీ.పూ. 32,000 నుండి ఆధునిక ఉక్రెయిన్ భూభాగం మానవనివాసిత ప్రాంతంగా ఉంది. మధ్య యుగాలలో ఈ ప్రాంతం తూర్పు స్లావిక్ సంస్కృతి యొక్క కీలక కేంద్రంగా ఉంది. కీవన్ రస్ శక్తివంతమైన రాజ్యంగా ఉక్రేనియన్ గుర్తింపుకు ఆధారపడింది. 13 వ శతాబ్దంలో విభజన తరువాత ఈ భూభాగం వివాదాస్పదమైంది. లిథువేనియా, పోలాండ్, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం ఆస్ట్రియా-హంగేరి మరియు రష్యా వంటి అనేక అధికారశక్తులచే పాలించబడి మరియు విభజించబడింది.17 వ మరియు 18 వ శతాబ్దాలలో కొసాక్ రిపబ్లిక్ ఉద్భవించింది మరియు అభివృద్ధి చెందింది. కానీ దాని భూభాగం చివరికి పోలాండ్ మరియు రష్యా సామ్రాజ్యం మధ్య విభజించబడింది మరియు తర్వాత పూర్తిగా రష్యాలోకి విలీనం అయ్యింది.

20 వ శతాబ్దంలో మూడు కాలావధుల్లో స్వాతంత్ర్యం లభించింది. ఈ కాలాలలో మొట్టమొదటిది మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం ముగింపులో జర్మనీ ఆక్రమణ సమయంలో మరియు రెండోసారిదీ రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో జర్మనీ ఆక్రమణ సమయంలోనే జరిగింది, ఇదీ సంభవించిన వెంటనే క్లుప్తంగా ముగిసింది. ఏదేమైనా ఈ రెండు స్వాతంత్ర్యాల తర్వాత చివరికి యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్ (సోవియట్ రిపబ్లిక్) లోకి విలీనం చేయబడి తిరిగి ఉక్రెయిన్ భూభాగాలుగా సంఘటితమయ్యాయి. మూడోసారి స్వాతంత్ర్యం 1991 లో మొదలైంది. 1991 లో ప్రచ్ఛన్న యుద్ధం ముగియడంతో యుక్రెయిన్ సోవియట్ యూనియన్ నుండి స్వాతంత్ర్యం పొందిన తరువాత ప్రారంభమైంది. అప్పటి నుండి ఉక్రెయిన్ స్వాతంత్ర్య సార్వభౌమ రాజ్యంగా కొనసాగింది. స్వాతంత్ర్యానికి ముందు, ఉక్రెయిన్ ఇంగ్లీషులో సాధారణంగా "ది ఉక్రెయిన్"గా ప్రస్తావించబడింది. అయితే అప్పటి నుండి ఉక్రెయిన్ పేరు నుండి అన్ని ఉపయోగాల్లో "ది"ను తొలగించసాగారు. [14]

స్వాతంత్ర్యం తరువాత ఉక్రెయిన్ స్వయంగా తటస్థ దేశంగా ప్రకటించుకుంది.[15] ఐతే ఇది రష్యన్ ఫెడరేషన్ మరియు ఇతర సిఐఎస్ దేశాలతో మరియు 1994 లో నాటో భాగస్వామ్యంతో ఒక పరిమిత సైనిక భాగస్వామ్యాన్ని ఏర్పరచుకుంది. 2000 లలో ప్రభుత్వం నాటో వైపు మొగ్గుచూపడం ప్రారంభించి .నాటో ఉక్రెయిన్ కార్యాచరణ ప్రణాళిక 2002 లో సంతకం చేయబడింది. భవిష్యత్తులో ఏదో ఒక సమయంలో జాతీయ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ ద్వారా నాటోలో చేరడంపై జనాభిప్రాయం తీసుకుంటామని తర్వాత అంగీకరించారు.[16] మాజీ అధ్యక్షుడు విక్టర్ యనుకోవిచ్ ప్రస్తుత ఉక్రెయిన్ మరియు నాటో మధ్య సహకార స్థాయిని వరకూ సరిపోతుందనీ.[17] ఉక్రెయిన్ నాటోలో చేరిపోనక్కరలేదని భావించాడు.[18]

2013 లో అధ్యక్షుడు యాన్యుకోవిచ్ ప్రభుత్వం ఉక్రెయిన్-యురోపియన్ యూనియన్ అసోసియేషన్ ఒప్పందం తాత్కాలికంగా రద్దు చేసి రష్యాతో ఆర్థిక సంబంధాలను కోరడానికి నిర్ణయించిన తరువాత యూరోమ్యాడేన్ పేరిట అనేక నిరసన ప్రదర్శనలు మరియు నిరసనలు ప్రారంభమయ్యాయి. అది తరువాతి కాలంలో 2014 యుక్రేయిన్ విప్లవం అధ్యక్షుడు యాన్యుకోవిచ్ మరియు అతని మంత్రివర్గం, ఒక నూతన ప్రభుత్వాన్ని స్థాపించటానికి దారి తీసింది. ఈ సంఘటనలు మార్చి 2014 లో రష్యా ద్వారా క్రిమియాను స్వాధీనం చేసుకునేందుకు, ఏప్రిల్ 2014 లో డోనాస్ లో జరిగిన యుద్ధానికి నేపథ్యం ఏర్పరుస్తాయి. 2016 జనవరి 1 న యుక్రెయిన్ యూరోపియన్ యూనియన్‌తో డీప్ అండ్ సమగ్ర స్వేచ్ఛా వాణిజ్య ప్రాంతం కావడానికి అంగీకరించింది.[19]


ఉక్రెయిన్ దీర్ఘకాలంగా విస్తారమైన సారవంతమైన వ్యవసాయ భూములను కలిగి ఉన్న ప్రపంచ బ్రెడ్‌బాస్కెట్ మరియు ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద ధాన్యం ఎగుమతిదారులలో ఒకటిగా ఉంది.[20][21] ఉక్రెయిన్ వైవిధ్యభరితమైన ఆర్థికవ్యవస్థలో ముఖ్యంగా అంతరిక్ష మరియు పారిశ్రామిక పరికరాల తయారీ భారీ పరిశ్రమలు ఉన్నాయి.

ఉక్రెయిన్ శాసన, కార్యనిర్వాహక మరియు న్యాయ విభాగాలతో సెమీ-అధ్యక్ష వ్యవస్థ కలిగిన ఒక గణతంత్రం. దీని రాజధాని మరియు అతిపెద్ద నగరం కీవ్. ఖాతా నిల్వలను మరియు పారామిలిటరీ సిబ్బందిని పరిగణనలోకి తీసుకొంటే [22] ఉక్రెయిన్ రష్యా తరువాత ఐరోపాలో రెండవ అతిపెద్ద సైనికదళాన్ని నిర్వహిస్తుంది. దేశంలో 42.5 మిలియన్ల ప్రజలు (క్రిమియాను మినహాయించి) ఉన్నారు.[13]

వీరిలో 77.8% మంది ఉక్రేనియన్ "జాతి వారు" తర్వాత గణనీయమైన సంఖ్యలో రష్యన్లు (17.3%) అలాగే జార్జియన్లు, రొమేనియన్లు / మోల్దోవన్లు, బెలారసియన్లు, క్రిమియన్ వారు తటారీలు, బల్గేరియన్లు మరియు హంగేరియన్లు ఉన్నారు. ఉక్రేనియన్ అధికారిక భాష మరియు దాని వర్ణమాల సిరిలిక్. తూర్పు ఆర్థడాక్స్ ఈ దేశంలో ఆధిపత్య మతంగా ఉంది. ఉక్రేనియన్ వాస్తుశిల్పం, సాహిత్యం మరియు సంగీతాన్ని బలంగా ప్రభావితం చేసింది. ఇది ఐక్యరాజ్యసమితి వ్యవస్థాపక, ఐరోపా కౌన్సిల్, ఒ.ఎస్.సి.ఇ, జి.యు.ఎం మరియు కామన్వెల్త్ ఆఫ్ ఇండిపెండెంట్ స్టేట్స్ (సిఐఎస్) వ్యవస్థాపక దేశాలలో ఒకటిగా ఉంది.

విషయ సూచిక

పేరువెనుక చరిత్ర[మార్చు]

ఉక్రెయిన్ అనే పేరు శబ్దవ్యుత్పత్తికి సంబంధించి వేర్వేరు కథనాలు ఉన్నాయి. పాత మరియు అత్యంత ప్రచారంలో ఉన్న కథనం ఆధారంగా ఇది "సరిహద్దు భూమి "అని అర్ధం.[23] ఇటీవల కొన్ని భాషా అధ్యయనాలు వేరొక అర్థాన్ని పేర్కొన్నాయి: "మాతృభూమి" లేదా "ప్రాంతం, దేశం".[24]"ఉక్రెయిన్" ఒకప్పుడు ఇంగ్లీష్‌లో సాధారణ రూపం [25] కానీ ఉక్రెయిన్ స్వాతంత్ర్య ప్రకటన నుండి " ది ఉక్రెయిన్" ఆంగ్ల భాషా ప్రయోగం ప్రపంచంలో చాలా తక్కువగా ఉపయోగించబడుతుందని శైలి-మార్గదర్శక నిర్దిష్ట వ్యాసం వివరిస్తుంది.[14][26] యు.ఎస్ రాయబారి విలియం టేలర్ అభిప్రాయం ప్రకారం, "ద ఉక్రెయిన్" అన్న ప్రయోగం దేశ సార్వభౌమాధికార స్థితికి అనుగుణంగా లేదు. [27]

చరిత్ర[మార్చు]

ఆరంభకాల చరిత్ర[మార్చు]

Gold Scythian pectoral, or neckpiece, from a royal kurgan in Pokrov, dated to the 4th century BC

ఉక్రెయిన్ ప్రాంతంలో నీన్దేర్తల్ స్థిరనివాసం మెల్డోవా పురావస్తు ప్రాంతాలలో కనిపిస్తుంది. (క్రీ.పూ.43,000-45,000) ఇందులో మముత్ ఎముక ఉంది. [28][29] ఈ భూభాగం గుర్రాలను మచ్చిక చేసుకున్న మానవ జాతికి నివాసస్థలంగా పరిగణించబడుతుంది.[30][31][32][33] క్రీ.పూ. 32,000లో యుక్రెయిన్‌లో మరియు దాని చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలు మానవ నివాసప్రాంతాలుగా ఉన్నాయి. క్రిమియన్ పర్వతప్రాంతాలలో గ్రేవ్ట్టియన్ సంస్కృతికి చెందిన ప్రజలు నివసించిన ఆధారాలు లభించాయి. [34][35] క్రీ.పూ. 4,500 నాటికి న్యూరోథిక్ కుకుటేని-ట్రిప్పిల్లియన్ సంస్కృతి విస్తారమైన ప్రాంతంలో విస్తరించింది. దీనిలో ఆధునిక ఉక్రెయిన్ భాగాలు ట్రిప్పిల్యా మరియు మొత్తం డ్నీపర్-డైనర్స్ ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. లోహ (ఇనుప) యుగంలో ఈ ప్రాంతం సిమెరియన్లు సిథియన్స్ మరియు సర్మాటియన్లు నివసించారు. [36]క్రీ.పూ 700 మరియు క్రీ.పూ. 200 మధ్యకాలంలో ఇది స్కైతియన్ కింగ్డమ్ లేదా సైథియాలో భాగంగా ఉంది.[37]

క్రీ.పూ. ఆరవ శతాబ్దంలో నల్ల సముద్రం ఈశాన్య తీరంలో ప్రారంభంలో పురాతన గ్రీస్, పురాతన రోమ్ మరియు బైజంటైన్ సామ్రాజ్యం కాలనీలు, టిరాస్, ఓల్బియా మరియు కర్షెనస్స్ వంటివి స్థాపించబడ్డాయి. ఈ కాలనీలు క్రీ.శ 6 వ శతాబ్దంలో బాగా అభివృద్ధి చెందాయి. ఈ ప్రాంతంలో నివసించిన గోథ్‌లు తరువాత క్రీ.పూ. 370 వ శతాబ్దం నుండి హన్‌ల ఆధిక్యత లోకి వచ్చారు. 7 వ శతాబ్దంలో తూర్పు ఉక్రెయిన్ భూభాగం ఓల్డ్ గ్రేట్ బల్గేరియా కేంద్రంగా ఉంది. శతాబ్దం చివరలో బల్గర్ తెగలలో ఎక్కువ భాగం వేర్వేరు దిశలలో వలస వెళ్ళారు. తరువాత ఖజార్లు భూమి అధిక భాగాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు.[ఆధారం కోరబడింది]

ఆంటెస్ ప్రజలు[మార్చు]

5 వ మరియు 6 వ శతాబ్దాలలో ప్రస్తుత ఉక్రెయిన్ ప్రాంతంలో ఆండెస్ యూనియన్ ఉంది. ఉక్రైనియన్ల పూర్వీకులు ఆంటీస్ : వైట్ క్రోయాట్స్, సేవేరియన్స్, పోలన్స్, డేర్వియన్స్, డ్యూలెబ్లు, ఉలిచీయన్స్, మరియు టివియన్స్. బాల్కన్ అంతటా ఉక్రెయిన్ నుండి వలసపోయి వీరు అనేక దక్షిణ స్లావిక్ దేశాలని స్థాపించారు. ఉత్తరప్రాంత వలసలు దాదాపుగా నల్మెన్ సరస్సుల వరకు వచ్చాయి. ఇల్మాన్ స్లావ్స్, క్రివిచ్లు మరియు రేడిమిచ్లు, రష్యన్లకు పూర్వీకుల సమూహాలు ఏర్పడటానికి కారణమయ్యాయి. 602 లో అవార్ దాడి తరువాత ఆండీస్ యూనియన్ పతనం అయింది. ఈ ప్రజలు చాలా మంది తెగలు రెండవ సహస్రాబ్ధం ఆరంభం వరకు తమ ఉనికిని నిలుపుకున్నారు.

కెవ్ స్వర్ణ యుగం[మార్చు]

గ్రాండ్ ప్రిన్స్ వ్లాదిమిర్ యొక్క బాప్టిజం కీవన్ రస్ లో క్రైస్తవ మతం యొక్క దత్తతకు దారితీసింది
క్రీ.శ. 879 లో స్కాండినేవియా నుండి స్టారయా లడోగా దాటి ఈప్రాంతంలో స్థిరపడిన కీవ్ రస్ ప్రజలు కియాన్ రస్ స్థాపించారు.కెవిన్ రస్ ప్రస్తుత ఆధునిక ఉక్రెయిన్, బెలారస్, పోలాండ్ తూర్పు ప్రాంతం మరియు ప్రస్తుత రష్యా పడమటి భాగాన్ని కేంద్ర పశ్చిమ మరియు ఉత్తర భాగాలను విలీనం చేసుకుంది. ప్రాథమిక చరిత్ర (ప్రైమరీ క్రానికల్) ప్రకారం రస్ ప్రముఖులు మొదట స్కాండినేవియాకు చెందిన వరాంగియన్లుగా భావించబడ్డారు.[ఆధారం కోరబడింది]

10 వ మరియు 11 వ శతాబ్దాలలో ఇది ఐరోపాలో అతిపెద్ద మరియు అత్యంత శక్తివంతమైన రాజ్యంగా మారింది.[38] ఇది ఉక్రెనియన్లు మరియు రష్యన్ల జాతీయ గుర్తింపుకు పునాది వేసింది. [39] ఆధునిక ఉక్రెయిన్ రాజధాని కీవ్ రస్‌ప్రజలకు అత్యంత ముఖ్యమైన నగరంగా మారింది.


కీవన్ రస్ ప్రిన్సిపాలిటీలు ', 1054-1132

వరాంగియన్లు తరువాత స్లావిక్ జనాభాలో కలిసిపోయి మొట్టమొదటి రస్ రాజవంశం రూరిక్ వంశంలో భాగం అయ్యారు. [39] కియేవన్ రస్ రాజ్యాలను తరచుగా రురికిడ్ క్న్యాజెస్ ( "రాకుమారులు"), పాలించారు.వీరు కియెవ్‌ను స్వాధీనం చేసుకోవడానికి తరచుగా ఒకరితో ఒకరు కలహించుకున్నారు.[ఆధారం కోరబడింది]

కీవన్ రస్ స్వర్ణ యుగం 'వ్లాదిమిర్ ది గ్రేట్ (980-1015) పాలనతో ప్రారంభమైంది. వీరు రస్‌ను బైజాంటైన్ క్రిస్టియానిటీ వైపుగా మార్చారు. అతని కొడుకు పాలనలో యారోస్లావ్ వైజ్ (1019-1054) కీవన్ రస్ 'దాని సాంస్కృతిక అభివృద్ధి మరియు సైనిక శక్తి అత్యున్నత స్థాయికి చేరుకున్నారు.[39] తిరిగి ప్రాంతీయ అధికారాల ప్రాముఖ్యత మళ్లీ పెరగడంతో రాజ్యం త్వరలో ముక్కలైంది. రెండవ వ్లాదిమిర్ మొనొమాఖ్ (1113-1125) మరియు అతని కుమారుడు మ్‌స్టిస్లావ్ (1125-1132) పాలనలో తుది యోధులకు తరువాత, రస్ 'చివరికి మ్‌స్టిస్లావ్ మరణానంతరం ప్రత్యేక రాజ్యాలుగా విడిపోయింది.[ఆధారం కోరబడింది]

13 వ శతాబ్దం మంగోల్ దండయాత్ర కీవన్ రస్‌ను నాశనం చేసింది. 1240 లో కీవ్ పూర్తిగా నాశనమైంది.[40] నేటి ఉక్రేనియన్ ప్రాంతములో హాలిచ్ మరియు వొలొడిమిర్ - వొలింస్కియి రాజ్యాలుగా ఉద్భవించి గలీసియా-వోల్యానియా రాజ్యంలో విలీనం చేయబడ్డాయి. [41]

డానిలో రోమనోవిచ్ (గలీసియా లేదా డానిలో హలిత్‌స్క్‌యి డానియల్ నేను) రోమన్ మ్‌స్టిస్లవిచ్ కుమారుడు నైరుతి రస్ వోల్యానియా, గలీసియా మరియు రస్ సహా' కీవ్ పురాతన రాజధాని తిరిగి సమైక్యం చేసాడు.1253 లో డాన్యోయిచ్న్ పాపల్ ఆర్చ్ బిషప్ డనీలో రసులకు మొట్టమొదటి రాజుగా కిరీటధారణ చేయబడింది. డనీలో పాలనలో గలీసియా - వోల్నియాయా తూర్పు మధ్య యూరోప్లో అత్యంత శక్తివంతమైన రాజ్యాలలో రాజ్యం ఒకటిగా మారింది.[42]

విదేశీ ఆధిక్యత[మార్చు]

Following the Mongol invasion, much of Ukraine was controlled by Lithuania (from the 14th century on) and after the Union of Lublin (1569) was included in the Polish–Lithuanian Commonwealth, illustrated here in 1619.

14 వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో మావోవియాలోని బొలెస్లా రెండవ జార్జి మరణంతో, పోలండ్ రాజు మూడవ కాసిమిర్ గలీసియా-వోల్నియాను స్వాధీనం చేసుకోవడానికి పోరాటం ప్రారంభించాడు (1340-1366). ఇదే సమయంలో ఇర్పెన్ నదిపై యుద్ధం తర్వాత కీవ్ తో సహా, రస్ హృదయ భూభాగం లిటెన్నియా గ్రాండ్ డచీ భూభాగం అయింది దీనిని గెడిమినాస్ మరియు అతని వారసులు పాలించారు. పోర్చుగల్, మరియు లిథువేనియా మధ్య వంశీయుల యూనియన్ 1386 యూనియన్ యూనియన్ తరువాత, చాలా యుక్రెయిన్ అయింది ఎక్కువగా లిథువేనియా గ్రాండ్ డచీలో భాగమైన స్లేవిక్సిస్డ్ స్థానిక లిథువేనియన్ ప్రముఖులచే పాలించబడింది. 1392 నాటికి గలిసియా-వోల్నియాయా యుద్ధాలు అని పిలవబడిన యుద్ధాలు ముగింపుకు వచ్చాయి. ఉత్తర మరియు మధ్య ఉక్రెయిన్ లోని లోతులేని భూభాగాల పోలిష్ వలసదారులు అనేక పట్టణాలను స్థాపించారు లేదా తిరిగి స్థాపించారు. 1430 లో పోడోలియా వాయోడ్షిప్షిప్గా పోలాండ్ రాజ్యం క్రౌన్ కింద విలీనం చేయబడింది. 1441 లో దక్షిణ యుక్రెయిన్‌లో ప్రత్యేకించి క్రిమియా మరియు పరిసర స్టెప్పీలు గెన్నిసిడ్ ప్రిన్స్ హసి ఐ గిర్రే క్రియాల్ ఖానేట్ను స్థాపించారు.[ఆధారం కోరబడింది]

పోలాండ్ కు వ్యతిరేకంగా 1648 లో తిరుగుబాటు జరిగిన తరువాత ఉక్రెయిన్ కు చెందిన హొహ్మాన్, బోహ్డాన్ ఖ్మెలనిట్స్కి, ఒక స్వతంత్ర యుక్రెయిన్‌ను స్థాపించారు

1569 లో లిబ్లిన్ యూనియన్ పోలిష్-లిథువేనియన్ కామన్వెల్త్‌ను స్థాపించింది. చాలా ఉక్రేనియన్ భూభాగం లిథువేనియా నుండి పోలాండ్ రాజ్యం కిరీటానికి బదిలీ చేయబడి పోలిష్ భూభాగంగా మారింది. 14 వ శతాబ్దం చివరలో ప్రారంభమైన పోలీకొనైజేషన్ జనాభా సాంస్కృతిక మరియు రాజకీయ ఒత్తిడిలో అనేకమంది పోలిష్ రూథెనియా (రస్ యొక్క భూమికి మరొక పేరు) గౌరవప్రదమైన హోదా కొరకు కాథలిక్కులుగా మారారు.పోలిష్ ఉన్నతవర్గాల నుండి వేరుచేయలేనిదిగా మారింది.[43] రస్ స్థానిక ప్రముఖులలో రక్షకులను కోల్పోయింది. 17 వ శతాబ్దం నాటికి విశ్వాసంగల ఆర్థోడాక్స్ అయిన ఉద్భవిస్తున్న సాపోర్జియాన్ కోసాక్స్‌కు సామాన్య ప్రజలు (రైతులు మరియు పట్టణ ప్రజలు) రక్షణ కోసం తిరగడం మొదలైంది. కోసాక్కులు వారిని శత్రువులుగా గ్రహించిన వారి వ్యతిరేకంగా ఆయుధాలను ఎక్కుపెట్టడానికి పోలండ్ రాజ్యం మరియు దాని స్థానిక ప్రతినిధులు సహా సిగ్గుపడలేదు.[44]

మంగోల్ దండయాత్ర తరువాత స్వాధీనం చేసుకున్న గోల్డెన్ హార్డే నుండి రూపొందించబడిన భూభాగం " క్రిమీన్ ఖాంటే " 18 వ శతాబ్దం వరకు తూర్పు ఐరోపాలో శక్తివంతమైన శక్తులలో ఒకటి. 1571 లో అది మాస్కోను స్వాధీనం చేసుకుని నాశనం చేసింది.[45] 16 వ శతాబ్దం ప్రారంభం నుంచి 17 వ శతాబ్దం చివరి వరకు సరిహద్దు ప్రాంతాలు వార్త టాటర్ దండయాత్రలు గురయ్యాయి.[46] రష్యా మరియు ఉక్రెయిన్ నుండి రెండు మిలియన్ల మంది బానిసలను క్రిమియన్ టాటర్ బానిస దాడుల ద్వారా ఎగుమతి చేయబడ్డారు. [47]ఓరస్ట్ సబ్టెలిన్ ప్రకారం "1450 నుండి 1586 వరకు ఎనభై ఆరు టాటార్ దాడులు నమోదు చేయబడ్డాయి. 1600 నుండి 1647 వరకు డెబ్భై." [48] 1688 లో టాటార్స్ రికార్డు స్థాయిలో 60,000 మంది ఉక్రైనియన్లను స్వాధీనం చేసుకున్నారు.[49]టాటర్ దాడులు శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్న కాలంలో ప్రజలు సారవంతమైన దక్షిణ భాగాలలో స్థిరనివాసం ఏర్పరుచుకోవడంలో నిరుత్సాహం నెలకొన్నది. చివరికి క్రిమీన్ ఖానేట్ చివరి శేషం 1783 లో రష్యన్ సామ్రాజ్యం జయించింది.[50] ఈ భూభాగాన్ని పరిపాలించడానికి టౌరిదా గవర్నరేట్ ఏర్పడింది.[ఆధారం కోరబడింది]

కాసాక్ హెట్మానాట్ నేటి యుక్రెయిన్ ప్రత్యక్ష పూర్వీకులుగా పరిగణించబడుతుంది

17 వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో డ్నీపర్ కోసాక్స్ మరియు రష్యన్ పోలిష్ దావానుండి పారిపోయిన రుథేనియన్ రైతులు కాసాక్ సైనిక క్వాసీ-స్టేట్, సాపొరోజియాన్ హోస్ట్ దీనిని రూపొందించారు.[51] పోలాండ్ ఈ జనాభాపై చాలా తక్కువ నియంత్రణను సాధించింది. అయితే టర్కులు మరియు తాటార్లకు కోసాకులు ఉపయోగకరమైన ప్రత్యర్థి శక్తిగా గుర్తించారు.[52] మరియు కొన్నిసార్లు ఇద్దరూ సైనిక పోరాటంలో భాగస్వాములుగా ఉన్నారు. [53] అయినప్పటికీ పోలిష్ ప్రభువులచే నిరంతరం కఠినమైన వ్యవసాయ పనులు చేయించడం మరియు ముఖ్యంగా ఆర్థోడాక్స్ చర్చి అణిచివేత కోసాక్కులను విడదీసింది.[52] కొసాక్లు సెజ్మ్‌ ప్రాతినిథ్యం, ఆర్థడాక్స్ సంప్రదాయ గుర్తింపు క్రమంగా కొసాక్ రిజస్టరీ కోరుకున్నారు.సెజ్మ్‌లో ఆధిక్యత కలిగి ఉన్న పోలిష్ ప్రముఖులు దీనిని తిరస్కరించారు.[54]

కోసాక్ హెత్మటే[మార్చు]

The Battle of Poltava in 1709, as depicted by Denis Martens the Younger, 1726

1648 లో బోహ్డాన్ ఖ్మేల్నీట్స్కీ మరియు పెట్రోరొ డోరోషెనో కోసాక్ తిరుగుబాట్లను కామన్వెల్త్ మరియు పోలిష్ రాజు రెండవ జాన్ కాసిమిర్లకు వ్యతిరేకంగా నడిపించారు.[55] ఖ్మేల్నీట్స్కీ 1648 లో కీవ్ లోకి ప్రవేశించిన తరువాత అతను పోలిష్ బందిఖానాలో నుండి విడుదలై స్వేచ్ఛగా సంచరిస్తున్న ప్రజలను ప్రశంసించాడు. అతను స్థాపించిన కాసాక్ హెట్మానేట్ 1764 వరకు ఉనికిలో ఉంది (కొన్ని వర్గాలు 1782 వరకు ఉందని వాదిస్తున్నారు).

తన టాటర్ మిత్రులచే విడిచిపెట్టబడిన ఖ్మెలివ్స్కీ 1651 లో బ్రెస్సెటెక్కోలో భారీ ఓటమిని ఎదుర్కొన్నాడు. సహాయం కోసం రష్యన్ త్సర్ వైపు తిరిగాడు. 1654 లో ఖ్మెలివ్స్కీ పెరీయాస్లావ్ ఒప్పందంపై సంతకం చేశాడు. రష్యాతో ఒక సైనిక మరియు రాజకీయ కూటమిని ఏర్పరుచుకున్నాడు. అది రష్యా తస్సా పట్ల విశ్వసనీయతగా భావించబడింది.


1657-1686లో రష్యా, పోలాండ్, తుర్కులు మరియు కోసాక్కుల మధ్య ఉక్రెయిన్ నియంత్రణలో 30 సంవత్సరాల యుద్ధమైన "ది రూయిన్" వచ్చింది. అదే సమయంలో పోలాండ్ జలప్రళయం జరిగింది. ఈ యుద్ధాలు వందల వేలమంది మరణాలతో తీవ్రంగా అధికరించాయి. 1686 లో రష్యా మరియు పోలాండ్ మధ్య "ఎటర్నల్ పీస్" వారి మధ్య ఉక్రేనియన్ భూభాగాలను విభజించినప్పుడు ఓటమి సంభవించింది.


1709 లో కోసాక్ హెట్మాన్ ఇవాన్ మాజెపా (1639-1709) గ్రేట్ నార్తరన్ యుద్ధం (1700-1721) లో రష్యాపై స్వీడన్‌ చేసిన దాడి నుండి వైదొలిగాడు. చివరికి పీటర్ రష్యా రాజకీయ మరియు ఆర్థిక అధికారాన్ని ఏకీకృతం చేయటానికి మరియు ఆధునీకరించాలని గ్రహించాడు. హెట్మంటే మరియు ఉక్రేనియన్ మరియు కాసాక్ ఆకాంక్షలకు అనుగుణంగా స్వయంప్రతిపత్తి కలిగించవలసి అవసరం ఉందని భావించాడు. దూరంగా ఉండటానికి అవసరమైనది. మాస్టెపా పోల్టవా యుద్ధం (1709) నుండి పారిపోయిన తరువాత ప్రవాసంలో మరణించారు. ఇక్కడ స్వీడన్లు మరియు వారి కాసాక్ మిత్రులు విపత్తుతో ఓటమి పాలయ్యారు.

The first page of the Bendery Constitution. This copy in Latin was probably penned by Hetman Pylyp Orlyk. The original is kept in the National Archives of Sweden.

మోంట్స్క్వియు స్పిరిట్ ఆఫ్ ది లాస్ ప్రచురణకు ముందు శాసన, కార్యనిర్వాహక మరియు న్యాయవ్యవస్థ శాఖల మధ్య ప్రభుత్వంలో అధికారాన్ని వేరుచేయడానికి ఇది ఒక ప్రమాణాన్ని స్థాపించింది. రాజ్యాంగం హెడ్మాన్ కార్యనిర్వాహక అధికారిని పరిమితం చేసి జనరల్ కౌన్సిల్ అని ప్రజాస్వామ్యయుతంగా ఎన్నుకోబడిన కాసాక్ పార్లమెంటును స్థాపించింది. పిలిప్ ఆర్లిక్ రాజ్యాంగం దాని చారిత్రక కాలానికి ప్రత్యేకంగా ఉంది. ఐరోపాలో మొట్టమొదటి రాష్ట్ర రాజ్యాంగాలలో ఒకటిగా ఉంది.[ఆధారం కోరబడింది]


1764 లో హెట్మాంటాట్ రద్దు చేయబడింది; రష్యా తన భూములపై ​​నియంత్రణను కేంద్రీకరించడంతో జపొరిఝ్స్కా సిచ్ 1775 లో రద్దు చేయబడింది. 1772, 1793 మరియు 1795 లలో పోలాండ్ విభజనలో భాగంగా డైనీర్ ఉక్రెయిన్ భూములు రష్యా మరియు ఆస్ట్రియాల మధ్య విభజించబడ్డాయి. 1737 నుండి 1834 వరకు ఉత్తర నల్ల సముద్ర తీరం మరియు తూర్పు డానుబే లోయ విస్తరణ రష్యన్ విదేశీ విధానం మూలస్తంభంగా ఉంది.[ఆధారం కోరబడింది]

ఉక్రెయిన్ 1750-1764 మరియు ఉక్రెయిన్ను ఒక సార్వభౌమ రాజ్యంగా ప్రకటించిన మొదటి వ్యక్తి అయిన క్యారో రోజోవ్స్కీ, చివరి హెట్మాన్ ఎడమ మరియు కుడి బ్యాంకు

లిథువేనియన్లు మరియు పోల్స్ యుక్రెయిన్లో విస్తృతమైన ఎస్టేట్లని నియంత్రిస్తూ, తాము చట్టాలను తామే తయారు చేసుకున్నారు. క్రాకొ నుండి న్యాయపరమైన తీర్పులు మామూలుగా జరిగాయి. అయితే రైతులు భారీగా పన్నులు చెల్లించి ఆచరణాత్మకంగా భూమికి బానిసలుగా మారారు. అప్పుడప్పుడు భూస్వాములు ఉక్రేనియన్ రైతులతో సైన్యాలను ఉపయోగించి ఒకరితో ఒకరు పోరాడారు. పోల్స్ మరియు లిథువేనియన్లు రోమన్ కాథలిక్కులు మరియు ఆర్థడాక్స్ తక్కువ మతాధికారులగా మార్చడంలో కొంత విజయం సాధించారు. 1596 లో వారు "గ్రీకు-కాథలిక్" లేదా యునియేట్ చర్చ్ ఏర్పాటు చేశారు; ఈ రోజు పశ్చిమ యుక్రెయిన్లో ఇది ఆధిపత్యం చెలాయిస్తుంది. ఉక్రేనియన్ మనుష్యులను అనుసరించడానికి వారు విముఖంగా ఉన్న కారణంగా మత భేదం ఉక్రేనియన్ సంప్రదాయ రైతులను నాయకవిహీనంగా మార్చింది.[56]


కోసెక్స్ 1768 లో పోలిష్-లిథువేనియన్ కామన్వెల్త్ ఉక్రేనియన్ సరిహద్దులలో కోలివిష్చియా అని పిలిచే ఒక తిరుగుబాటుకు ప్రారంభించారు. జాతివైరంతో ఉక్రైయిస్ హింసలు వేలాది మంది పోలిష్ మరియు యూదులు చంపబడడం ఈ తిరుగుబాటుకు మూల కారణంగా ఉంది. ఉక్రేనియన్ గ్రూపులలో మతపరమైన యుద్ధం కూడా జరిగింది.రెండవ కాథరీన్ సమయంలో తిన్నెపెర్ నదిపై కొత్తగా బలోపేతం చేయబడిన పోలిష్-రష్యన్ సరిహద్దుతో యునైట్ మరియు ఆర్థోడాక్స్ పారిష్ల మధ్య వివాదం పెరుగుతూ ఉంది. యునైటడ్ మతపరమైన ఆచారాలు మరింత లాటిన్ భాషగా మారినందున ఈ ప్రాంతంలో ఆర్థోడాక్స్ అనేది రష్యన్ ఆర్థోడాక్స్ చర్చిపై ఆధారపడటానికి మరింత తోడ్పడింది. కాంఫెషనల్ ఉద్రిక్తతలు కూడా పోలిష్ మరియు రష్యన్ రాజకీయ బాధ్యతలను వ్యతిరేకించాయి.[57] 1783 లో రష్యన్ సామ్రాజ్యం క్రిమియాను విలీనం చేసుకున్న తరువాత న్యూ రష్యాలో ఉక్రైనియన్లు మరియు రష్యన్లు స్థిరపడ్డారు. [58] పర్యెస్లావ్ ఒప్పందంలో వాగ్దానాలు ఉన్నప్పటికీ ఉక్రేనియన్ ప్రముఖులు మరియు కోసాక్స్ స్వేచ్ఛలు మరియు వారు ఆశించేవారు స్వయంప్రతిపత్తి ఎన్నడూ అందుకోలేదు. ఏదేమైనా సామ్రాజ్యంలో ఉక్రైనియన్లు అత్యధిక రష్యన్ రాజ్య మరియు చర్చి కార్యాలయాలకు చేరుకున్నారు. తరువాతి కాలంలో రస్సిఫికేషన్ విధానాలు ఉక్రెయిన్ భాష ముద్రణ మరియు వాడుకల ఉపయోగాన్ని అణిచివేసింది. [59]

19 వ శతాబ్దం , మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం మరియు విప్లవం[మార్చు]

1904 map showing administrative units of Little Russia, South Russia and West Russia within the Russian Empire prior to Ukrainian independence 1917–1921.
Ukraine according to an old postal stamp from 1919 that was reprinted in 2008

19 వ శతాబ్దంలో ఉక్రెయిన్ రష్యా మరియు ఆస్ట్రియాలు ఎక్కువగా గ్రామీణ ప్రాంతాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసాయి. పెరుగుతున్న పట్టణీకరణ మరియు ఆధునీకరణ మరియు శృంగార జాతీయత వైపు ఒక సాంస్కృతిక ధోరణి అధికరించింది. సామాజిక న్యాయానికి కట్టుబడిన ఉక్రేనియన్ మేధావివర్గం ఉద్భవించింది. జాతీయ-కవి అయిన తరాస్ షెవ్చెంకో (1814-1861) మరియు రాజకీయ సిద్ధాంతకర్త మైఖైలో డెరామనోవ్ (1841-1895) సర్వోత్తమమైన జాతీయవాద ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించాడు.[ఆధారం కోరబడింది][60]

రష్యా-టర్కిష్ యుద్ధం తరువాత (1768-1774) కాథరీన్ ది గ్రేట్ మరియు ఆమె తక్షణ వారసులు ఉక్రెయిన్‌లో మరియు ప్రత్యేకించి క్రిమియాలో ప్రవేశించడానికి జర్మన్ వలసదారులకు ప్రోత్సాహం అందించారు. గతంలో స్వల్పంగా ప్రబలమైన టర్క్ జనాభా వ్యవసాయాన్ని ప్రోత్సహించారు.[ఆధారం కోరబడింది]

19 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఉక్రెయిన్ నుండి ప్రజలు రష్యన్ సామ్రాజ్యం దూర ప్రాంతాలకు వలస వెళ్ళారు. 1897 జనాభా లెక్కల ప్రకారం ఉక్రేనియన్లు సైబీరియాలో 2,23,000 మంది మరియు మధ్య ఆసియాలో 1,02,000 మంది ఉన్నారు. [61]

1906 లో ట్రాన్స్-సైబీరియన్ రైల్వేను ప్రారంభించిన పది సంవత్సరాలలో అదనంగా 1.6 మిలియన్ల మంది తూర్పుప్రాంతాలకు వలస వెళ్ళారు.[62] ఒక ఉక్రేనియన్ జనాభాతో చాలా తూర్పు ప్రాంతాలు గ్రీన్ యుక్రెయిన్‌గా గుర్తించబడ్డాయి.[63]

19 వ శతాబ్దం చివరిలో జాతీయవాద మరియు సామ్యవాద పార్టీలు అభివృద్ధి చెందాయి. హబ్స్‌బర్గర్ల సున్నితమైన పాలనలో ఆస్ట్రియన్ గలిసియా జాతీయ ఉద్యమ కేంద్రంగా మారింది.[ఆధారం కోరబడింది]

ఉక్రెనియన్లు మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో ఆస్ట్రియాలో సెంట్రల్ పవర్స్ మరియు ట్రిపుల్ ఎంటెంట్ రష్యాలో ఉన్నారు. 3.5 మిలియన్ ఉక్రెనియన్లు ఇంపీరియల్ రష్యన్ ఆర్మీతో పోరాడారు. 2,50,000 మంది ఆస్ట్రో-హంగేరియన్ ఆర్మీ కోసం పోరాడారు. [64] ఆస్ట్రియా-హంగేరి అధికారులు రష్యన్ సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడటానికి ఉక్రేనియన్ లెజియన్‌ను స్థాపించారు. ఇది యుక్రేనియన్ గెలీలియన్ ఆర్మీ అయింది. ఇది మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంకాలం తరువాత (1919-23) బోల్షెవిక్స్ మరియు పోల్స్‌తో పోరాడింది. ఆస్ట్రియాలో రసొఫైల్ భావాలను అనుమానించినవారి మీద కఠినంగా వ్యవహరించారు.[64]

Ukraine in 1918

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో సామ్రాజ్యాలు రెండూ నాశనమయ్యాయి. 1917 నాటి రష్యన్ విప్లవం బోల్షెవిక్ ల కింద సోవియట్ యూనియన్ స్థాపనకు దారి తీసింది. తదనంతరం రష్యాలో జరిగిన అంతర్యుద్ధం. భారీ కమ్యూనిస్ట్ మరియు సోషలిస్టు ప్రభావాలతో స్వీయ-నిర్ణయం కోసం ఉక్రేనియన్ జాతీయ ఉద్యమం మళ్లీ పుట్టుకొచ్చింది. యుక్రేయిన్ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ (1917 జూన్ 23 న ఆధునిక ఉక్రెయిన్ ముందున్న యుఎన్ఆర్ మొదటిసారి రష్యన్ రిపబ్లిక్ లో ప్రకటించబడింది; బోల్షెవిక్ విప్లవం తరువాత 1918 జనవరి 25 న ఉక్రేనియన్ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించింది) హెట్మానేట్ డైరెక్టరేట్ మరియు బోల్షెవిక్ యుక్రెనియన్ సోవియట్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్ (లేదా సోవియట్ యుక్రెయిన్) తదనంతరం పూర్వపు రష్యా సామ్రాజ్యంలో భూభాగాలను స్థాపించాయి; వెస్ట్ ఉక్రేనియన్ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ మరియు హుస్సల్ రిపబ్లిక్ ఆస్ట్రో-హంగేరి భూభాగం యుక్రేయిన్ భూములలో క్లుప్తంగా ఉద్భవించాయి.[ఆధారం కోరబడింది]

కీవ్‌లో సెయింట్ సోఫియా స్క్వేర్‌లో ఉక్రేనియన్ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ మరియు వెస్ట్ ఉక్రేనియన్ పీపుల్స్ రిపబ్లిక్‌చే 1919 జనవరి 22 న సంతకం చేసిన ఒక ఒప్పందం (యునిఫికేషన్ యాక్ట్) మీద సంతకం చేసాయి.[ఆధారం కోరబడింది]

ఇది పౌర యుద్ధానికి దారితీసింది మరియు రష్యన్ సివిల్ వార్‌లో అరాచకవాద నెస్టర్ మఖోనో ఆధ్వర్యంలో దక్షిణ యుక్రెయిన్‌లో అభివృద్ధి చేయబడిన బ్లాక్ ఆర్మీ లేదా తర్వాత ది రివల్యూషనరీ ఇన్సెన్షనరీ ఆర్మీ అని పిలిచే అరాజకవాద ఉద్యమానికి దారితీసింది.[65] వారు "స్వేచ్ఛా సోవియెట్స్" మరియు స్వేచ్ఛా భూభాగంలోని స్వేచ్ఛావాద కమ్యూన్లను నిర్వహించారు. 1918 నుండి 1921 వరకు ఉక్రేనియన్ విప్లవం సమయంలో ఒక రాజ్యరహిత అరాజరిక సమాజాన్ని రూపొందిస్తున్న ప్రయత్నం. డెనికిన్లో ఉన్న జొసిస్ట్ వైట్ ఆర్మీ మరియు తర్వాత రెడ్ ఆర్మీ ట్రోత్‌స్కీ నేతృత్వంలో 1921 ఆగస్టులో తరువాతి స్థానానికి చేరుకుంది.

పోలాండ్ వెస్ట్రన్ యుక్రెయిన్‌ను పోలాండ్-ఉక్రేనియన్ యుద్ధంలో ఓడించింది. కానీ కీవ్‌కు వ్యతిరేకంగా జరిగిన యుద్ధం విఫలమైంది. రిగా శాంతి ప్రకారం పశ్చిమ ఉక్రెయిన్ పోలాండ్లోకి విలీనం చేయబడింది. ఇది మార్చి 1919 లో ఉక్రేనియన్ సోవియట్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్‌ను గుర్తించింది. సోవియట్ అధికారాన్ని స్థాపించడంతో ఉక్రెయిన్ భూభాగంలో సగం పోలాండ్, బెలారస్ మరియు రష్యా చేరుకుంది. డ్నియస్టర్ నది ఎడమ తీరంలో మోల్దోవియన్ స్వయంప్రతిపత్తి సృష్టించబడింది.[ఆధారం కోరబడింది] డిసెంబరు 1922 డిసెంబరులో ఉక్రెయిన్ సోవియట్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్ల యూనియన్ స్థాపక సభ్యదేశంగా మారింది. [66]

పశ్చిమ ఉక్రెయిన్, కార్పాథియన్ రుథేనియా మరియు బుకోవినా[మార్చు]

వర్కొనియా డిస్ట్రిక్


ఉక్రెయిన్‌లో యుద్ధం మరొక రెండు సంవత్సరాలు కొనసాగింది; అయితే 1921 నాటికి ఉక్రెయిన్‌లో ఎక్కువ భాగం సోవియట్ యూనియన్ స్వాధీనం చేసుకుంది. గలీసియా మరియు వోల్నియా (పశ్చిమ ఉక్రెయిన్) స్వతంత్ర పోలాండ్‌లోకి చేర్చబడ్డాయి. బుకోవినా రొమేనియాలో చేర్చబడింది. కార్పాథియన్ రూథెనియా చెకొస్లవాక్ రిపబ్లిక్‌లో స్వతంత్రంగా ప్రవేశించాయి.[ఆధారం కోరబడింది]


ఉక్రైనియన్ మిలిటరీ ఆర్గనైజేషన్ మరియు ఉక్రేనియన్ జాతీయవాదులు (ఒ.యు.ఎన్.) సంస్థ నేతృత్వంలో పోలిష్ జాతీయ విధానాల కారణంగా 1920 మరియు 1930 లలో పోలాండ్‌లో ఒక శక్తివంతమైన రహస్య ఉక్రెయిన్ జాతీయవాద ఉద్యమం ప్రారంభమైంది. ఈ ఉద్యమం విద్యార్థినాయకుడిని ఆకర్షించింది. పోలిష్ రాష్ట్ర అధికారుల మధ్య మరియు ప్రజా ఉద్యమాల మధ్య ఘర్షణలు గణనీయమైన సంఖ్యలో మరణాలకు దారితీశాయి. వాగ్దానం చేసిన స్వయంప్రతిపత్తి ఎన్నడూ అమలు కాలేదు. పోలాండ్లో ఉక్రైనియన్ పార్టీలు, ఉక్రేనియన్ కేథలిక్ చర్చి, చురుకైన ప్రెస్ ఒక వ్యాపార రంగం ఉన్నాయి. 1920 లో ఆర్థిక పరిస్థితులు మెరుగుపడ్డాయి. 1930 లో కానీ ఈ ప్రాంతం గొప్ప మాంద్యం వల్ల బాధపడింది.[ఆధారం కోరబడింది]

యుక్రెయిన్ భూభాగాన్ని చూపిస్తున్న పటం, సుమారుగా 1930

ఇంటర్ - వార్ సోవియట్ ఉక్రెయిన్[మార్చు]

Urban population of Ukraine in 1925
  Ukrainian
  Russian
  Jewish
  Polish

రష్యన్ పౌర యుద్ధం ఉక్రెయిన్‌తో సహా మొత్తం రష్యన్ సామ్రాజ్యాన్ని ధ్వంసం చేసింది. 1.5 మిలియన్ల మంది మరణించారు మరియు మాజీ రష్యన్ సామ్రాజ్యం భూభాగంలో వందలాది మంది నిరాశ్రయులుగా ఉన్నారు. 1921 లో సోవియట్ యుక్రెయిన్ కూడా రష్యన్ కరువును ఎదుర్కొంది (ప్రధానంగా రష్యన్ వోల్గా-ఉరల్ ప్రాంతాన్ని ప్రభావితం చేసింది).[67][68] 1920 లలో[69] మైకోలా స్క్రిప్యానిక్ జాతీయ కమ్యూనిస్ట్ నాయకత్వం అనుసరించిన యుక్రెయిన్ విధానం, సోవియట్ నాయకత్వం ఉక్రేనియన్ సంస్కృతి మరియు భాషలో జాతీయ పునరుజ్జీవనాన్ని ప్రోత్సహించింది. యురేనరైజేషన్ సోవియట్ అంతటా కోరేనిజేషన్ విధానం (దేశీయీకరణ) లో భాగంగా ఉంది.[66] బోల్షెవిక్‌లు సార్వత్రిక ఆరోగ్య సంరక్షణ విద్య మరియు సాంఘిక భద్రతా ప్రయోజనాలకు అలాగే పనిచేసే హక్కు మరియు గృహ హక్కులకు కూడా కట్టుబడి ఉన్నారు.[70] కొత్త చట్టాల ద్వారా మహిళల హక్కులు బాగా అధికరించాయి.[71] జోసెఫ్ స్టాలిన్ వాస్తవిక కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ నాయకుడిగా మారిన తరువాత 1930 ల ప్రారంభంలో ఈ విధానాలు చాలా వరకు విరుద్ధంగా ఉన్నాయి.[ఆధారం కోరబడింది]

Dnieper Hydroelectric Station under construction circa 1930

1930 నాటికి నిర్మాణంలో ఉన్న ద్నీపర్ హైడ్రో ఎలక్ట్రిక్ స్టేషన్]]

1920 ల చివరలో ఒక ప్రణాళికాబద్ధమైన ఆర్థిక వ్యవస్థతో ప్రారంభించి. యుక్రెయిన్ సోవియట్ పారిశ్రామికీకరణలో పాల్గొంది మరియు రిపబ్లిక్ పారిశ్రామిక ఉత్పత్తి 1930 లలో నాలుగు రెట్లు తగ్గింది. [66]ఐదు సంవత్సరాల పధకాలలో భాగంగా సమైక్య వ్యవసాయం కార్యక్రమం కారణంగా రైతాంగం బాధపడింది.ఇది సాధారణ దళాలు మరియు రహస్య పోలీసులచే అమలు చేయబడింది. [66]ప్రతిఘటించిన వారు ఖైదు చేయబడ్డారు మరియు బహిష్కరించబడ్డారు. వ్యవసాయ ఉత్పాదకత బాగా తగ్గింది. సామూహిక క్షేత్రాల సభ్యులు కొన్నిసార్లు కోటాలు వరకు ఎటువంటి ధాన్యాన్ని స్వీకరించకపోవడంతో, హలోడోమోర్ లేదా "గొప్ప కరువు"గా పిలువబడే కరువులో లక్షలాదిమంది మరణించారు[72] ఈ కరువుకు జాతి వివక్షత కారణమా అని పరిశోధకుల చేత విభజించబడింది. కానీ ఉక్రేనియన్ పార్లమెంట్ మరియు ఇతర దేశాల ప్రభుత్వాలు దీనిని గుర్తించాయి. [b] కమ్యూనిస్ట్ నాయకత్వం కరువు పస్తులను రైతులకు సామూహిక పొలాల బలవంతం శిక్షా సాధనంగా ఉపయోగించారు.[73]

దస్త్రం:Khrushchev and Brezhnev.jpg
సోవియట్ యూనియన్ యొక్క రెండు భవిష్య నాయకులు, నికితా క్రుష్చెవ్ (ఉక్రెయిన్లో యుద్ధానికి ముందు ఉన్న సిపిఎస్ చీఫ్) మరియు లియోనిడ్ బ్రెజ్నెవ్ (కమీన్స్కే నుండి ఒక ఇంజనీరు) కలిసి

పౌర యుద్ధం, సమష్టి వివాదము గొప్ప బీభత్సం సమయంలో సామూహిక హత్య కార్యకలాపాలకు ఈ సమూహాలు చాలా బాధ్యత వహించాయి. ఈ సమూహాలు యెఫిమ్ ఎవడోకిమోవ్ (1891-1939) తో సంబంధం కలిగి ఉన్నాయి. 1929-31లో జనరల్ స్టేట్ పొలిటికల్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ (ఒ.గి.పి.యు.) లో సీక్రెట్ ఆపరేషనల్ డివిజన్లో పనిచేస్తాయి. ఎవ్డోకిమోవ్ 1934 లో కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ పరిపాలనలోకి బదిలీ అయ్యాడు. అతను ఉత్తర కాకసస్ క్రైకు పార్టీ కార్యదర్శి అయ్యాడు. అతను భద్రతా అంశాలపై జోసెఫ్ స్టాలిన్ మరియు నికోలాయి యెజోవ్‌కు సలహా ఇస్తూనే ఉన్నాడు. తరువాతి 1937-38లో గ్రేట్ టెర్రర్‌గా పిలువబడే సామూహిక హత్య కార్యకలాపాలను చేపట్టడానికి ఎవడోకిమోవ్ మాజీ సహచరులపై ఆధారపడింది.[74]2010 జనవరి 13 న కీవ్ అప్పెలేట్ కోర్ట్ స్టాలిన్ కాగానోవిచ్ మరియు ఇతర సోవియట్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ కార్యకర్తలు హోలోడోమోర్ కరువు సమయంలో ఉక్రైనియన్ల సామూహిక హత్యాకాండకు దోషిగా గుర్తించారు. [75]

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం[మార్చు]

సెప్టెంబరు 1939 సెప్టెంబరులో పోలాండ్ దండయాత్ర తరువాత జర్మన్ మరియు సోవియెట్ దళాలు పోలాండ్ భూభాగాన్ని విభజించాయి. తద్వారా జనాభాతో తూర్పు గలిసియా మరియు వోల్నియా వారి ఉక్రెయిన్ ప్రజలతో ఉక్రెయిన్‌లో భాగంగా మారింది. చరిత్రలో మొట్టమొదటి సారి దేశం ఐక్యమైంది.[76][77]

1940 లో సోవియట్‌లు బెస్సరేబియా మరియు ఉత్తర బుకోవినాలను కలుపుకున్నారు. ఉక్రేనియన్ ఎస్.ఎస్.ఆర్ బెస్సరేబియ ఉత్తర మరియు దక్షిణ జిల్లాలు ఉత్తర బుకోవినా మరియు హర్త్సా ప్రాంతంతో విలీనం అయ్యింది. కానీ మోల్డవియన్ స్వతంత్ర సోవియట్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్ పశ్చిమ భాగాన్ని కొత్తగా ఏర్పడిన మోల్డవియన్ సోవియట్ సోషలిస్ట్ రిపబ్లిక్‌కు అప్పజెప్పింది. యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్ ఈ ప్రాదేశిక లాభాలు అంతర్జాతీయంగా 1947 పారిస్ శాంతి ఒప్పందాలచే గుర్తించబడ్డాయి.[ఆధారం కోరబడింది]

మార్షల్ టిమోషెనుకో

మార్షల్ టిమోషెనుకో (బుడ్జాక్ ప్రాంతంలో జన్మించారు) యుద్ధం అంతటా అనేక రంగాల్లో నాయకత్వం వహించాడు. 1941 లో కియెవ్ నైరుతీ ఫ్రంట్ తూర్పు జర్మనీ సైన్యాలు 1941 జూన్ 22 న సోవియట్ యూనియన్‌పై దాడి చేసి మొత్తం నాలుగు సంవత్సరములు యుద్ధాన్ని ప్రారంభించాయి. యాక్సిస్ ప్రారంభంలో ఎర్ర సైన్యం నిరాశాజనకంగా కానీ విజయవంతం కాని ప్రయత్నాలకు వ్యతిరేకంగా ముందుకు వచ్చింది. కీవ్ పరిసరప్రాంతాలలో జరిగిన యుద్ధంలో నగరం తీవ్రంగా ప్రతిఘటించిన కారణంగా "హీరో సిటీ"గా ప్రశంసలు పొందింది.యుద్ధంలో 6,00,000 కంటే ఎక్కువ సోవియట్ సైనికులు (లేదా సోవియట్ వెస్టర్న్ ఫ్రంట్లో ఒక వంతు) చంపబడ్డారు లేదా అక్కడ నిర్బంధించారు. అనేకమంది తీవ్రంగా గాయపడ్డారు.[78][79]


ఉక్రైనియన్లు ఎక్కువమంది రెడ్ ఆర్మీ మరియు సోవియట్ నిరోధకతతో పోరాడారు.[80] పశ్చిమ యుక్రెయిన్లో ఒక స్వతంత్ర ఉక్రేనియన్ తిరుగుబాటు సైనిక ఉద్యమం (యు.పి.ఎ.1942) ఏర్పడింది. ఉక్రేనియన్ అధ్యక్షుడు బలాత్కారంగా దేశం విడిచి ప్రవాసంలోకి వెళ్ళాడు.[81]

అంతర్గత పోలాండ్‌లో ఉక్రేనియన్ మైనారిటీ పట్ల పోలిష్ చూపుతున్న వివక్షతా విధానాలకు తీవ్ర ప్రతిస్పందనగా అభివృద్ధి చేసిన రహస్య (ఉక్రేనియన్ జాతీయవాదులు, ఒ.యు.ఎన్. సంస్థ) ప్రభావంతో ఇది రూపొందించబడింది. రెండు ఉక్రేనియన్ జాతి మెజారిటీ కలిగిన భూభాగంలో ఒక స్వతంత్ర ఉక్రేనియన్ రాజ్యం లక్ష్యానికి మద్దతు ఇచ్చింది. ఇది నాజీ జర్మనీతో వివాదం తెచ్చినా. కొన్ని సార్లు నాజీ దళాలతో అనుబంధించబడిన ఒ.యు.ఎన్. మెల్నీక్ విభాగం. కొంతమంది యుపిఏ విభాగాలు జాతి పోల్స్‌ను [82] సామూహిక హత్యలు చేశాయి. ఇవి ప్రతీకారాన్ని తెచ్చాయి.[83] యుద్ధం తరువాత యు.పి.ఎ. 1950 ల వరకు యుఎస్ఎస్ఆర్తో పోరాడింది.[84][85] అదే సమయంలో మరొక జాతీయ ఉద్యమమైన ఉక్రేనియన్ లిబరేషన్ ఆర్మీ నాజీలతో పాటు పోరాడారు.[ఆధారం కోరబడింది]

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో కీవ్ గణనీయమైన నష్టాన్ని ఎదుర్కొంది, 1941 సెప్టెంబరు 19 నుండి 1943 నవంబరు 6 వరకు నాజీ జర్మనీ ఆక్రమించుకుంది

మొత్తంగా సోవియట్ సైన్యంతో పోరాడిన జాతి యుక్రైనియన్ల సంఖ్య 4.5 మిలియన్ల నుంచి [80] 7 మిలియన్ల వరకు అంచనా వేయబడింది. [86][c] ఉక్రెయిన్‌లో అనుకూల సోవియట్ పక్షపాత గెరిల్లా ప్రతిఘటన 47,800 మందితో ప్రారంభమై 1944 లో శిఖరం వద్ద 5,00,000 చేరింది. వీరిలో 50% మంది సంప్రదాయ ఉక్రేనియన్లు ఉన్నారు. [87] సాధారణంగా ఉక్రేనియన్ తిరుగుబాటు సైన్యం గణాంకాలు విశ్వసించతగినవి కావు.వీరి గణాంకాలు 15,000 నుండి ఎన్నో లక్షల మంది వరకు 1,00,000 మంది యోధుల సంఖ్యను కలిగి ఉన్నాయి.[88][89]


రెచ్కొస్మిస్ట్ ఉక్రెయిన్ నుండి ఉక్రైనియన్ ఎస్ఎస్ఆర్ చాలావరకు వనరులను మరియు జర్మన్ స్థావరాన్ని ఉపయోగించుకోవాలని ఉద్దేశంతో నిర్వహించబడింది. 1939 లో సోవియట్ యూనియన్‌లో చేరిన కొందరు పశ్చిమ ఉక్రైనియన్లు, జర్మన్లను స్వేచ్ఛావాదులుగా ప్రశంసించారు. క్రూరమైన జర్మనీ పాలన చివరికి వారి మద్దతుదారులను నాజీ నిర్వాహకులకు వ్యతిరేకంగా చేసింది. వారు స్టాలినిస్ట్ విధానాలతో అసంతృప్తిని వెలువరించే ప్రయత్నం చేయలేదు. [90] బదులుగా నాజీలు సామూహిక-వ్యవసాయ వ్యవస్థను సంరక్షించారు. యూదులకు వ్యతిరేకంగా జెనోసిడల్ విధానాలను చేపట్టారు. జర్మనీలో మిలియన్ల మంది ప్రజలు జర్మనీలో పని చేయడానికి, జర్మన్ వలసరాజ్యాల కోసం సిద్ధం చేయడానికి ఒక డిపోప్యులేషన్ కార్యక్రమాన్ని ప్రారంభించారు. [90] వారు కీవ్ నదిలో ఆహార రవాణాను అడ్డుకున్నారు. [91]

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో జరిగిన పోరాటంలో అధిక భాగం తూర్పు ఫ్రంట్లో జరిగింది.[92] కొన్ని అంచనాల ప్రకారం మొత్తం జర్మన్ మరణాలలో 93% అక్కడ జరిగింది. [93] యుద్ధ సమయంలో యుక్రేనియాన్‌లో మొత్తం నష్టాలు 5 మరియు 8 మిలియన్ల జననష్టం ఉంటుందని అంచనా వేయబడింది.[94][95] ఎయిన్‌సాట్జ్‌గ్రుప్పెన్ చేతిలో ఒక మిలియన్ యూదులు మరణించారని అంచనా వేయబడింది. [96] కొన్నిసార్లు స్థానిక సహకారుల సహాయంతో.నాజీలకు వ్యతిరేకంగా 8.7 మిలియన్ల సోవియట్ సైనికులు మరణించారు.[97][98][99] వీరిలో 1.4 మిలియన మంది ఉక్రేనియన్లు ఉన్నారు. [97][99][c][d] విక్టరీ డే పది ఉక్రెనియన్ శలవు దినాలలో ఒకటిగా జరుపుకుంటారు.[100]

రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత[మార్చు]

గణతంత్రం యుద్ధంలో తీవ్రంగా దెబ్బతినడంతో అది పునరుద్ధరించడానికి గణనీయమైన కృషి అవసరమైంది. యుద్ధంలో 700 కన్నా ఎక్కువ నగరాలు మరియు పట్టణాలు 28,000 గ్రామాలు నాశనమయ్యాయి. [101] 1946-47లో కరువు కారణంగా ఈ పరిస్థితి మరిత దిగజారింది. కరువు వల్ల, మౌలిక సదుపాయాల నిర్మూలన కారణంగా ప్రజలు ఇబ్బందులకు గురయ్యారు. ఈ కరువు మృతుల సంఖ్య లక్షమమందికి తక్కువగా ఉంటుంది.[102][103][104] 1945 లో ఉక్రెయిన్ ఎస్.ఎస్.ఆర్. ఐక్యరాజ్యసమితి ఫండింగ్ సభ్యదేశాలలో ఒకటి అయింది. [105]లో యుల్టా సమావేశంలో ఒక ప్రత్యేక ఒప్పందం భాగం. ఉక్రైనియన్ ఎస్.ఎస్.ఆర్.యునైటెడ్ నేషన్స్ సంస్థ వ్యవస్థాపక సభ్యదేశాలలో ఒకటిగా మారింది.[106]

సెర్జి కోరియోవ్వ్, జ్యోతిమోర్ యొక్క స్థానిక, స్పేస్ రేస్లో తల సోవియట్ రాకెట్ ఇంజనీర్ మరియు డిజైనర్

యుద్ధానంతర జాతి శుద్ధీకరణ కొత్తగా విస్తరించబడిన సోవియట్ యూనియన్లో జరిగింది. 1953 జనవరి 1 నాటికి "ప్రత్యేక డిపోర్టీస్"లో ఉక్రేనియన్లు రెండవస్థానంలో ఉన్నవారు. మొత్తంలో ఉక్రేనియన్లు 20% ఉన్నారు.[107] అంతేకాక ఉక్రెయిన్ నుండి 4,50,000 మంది పైగా సంప్రదాయ జర్మన్లు ​​మరియు 2,00,000 కిమీల కంటే ఎక్కువ మంది తాతార్లకు బలవంతం బహిష్కరణల బాధితులయ్యారు.[107]

1953 లో స్టాలిన్ మరణం తరువాత నికితా క్రుష్చెవ్ యు.ఎస్.ఎస్.ఆర్ నూతన నాయకుడు అయ్యారు. 1938-49లో ఉక్రేనియన్ ఎస్.ఎస్.ఆర్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ మొదటి సెక్రటరీగా పనిచేసిన క్రుష్చెవ్ రిపబ్లిక్‌ బాగా తెలిసినవాడు; యూనియన్ అధికారం తీసుకున్న తరువాత అతను ఉక్రేనియన్ మరియు రష్యా దేశాల మధ్య "స్నేహం"చేయాలని నొక్కిచెప్పడం ప్రారంభించాడు. 1954 లో పెరీయాస్లావ్ ఒప్పందం 300 వ వార్షికోత్సవం విస్తృతంగా జరుపుకుంది. క్రిమియా రష్యా ఎస్.ఎఫ్.ఎస్.ఆర్. ఉక్రేనియన్ ఎస్.ఎస్.ఆర్‌కు బదిలీ చేయబడింది. [108] సోవియట్ యుక్రెయిన్ పారిశ్రామిక ఉత్పత్తిలో ఒక యూరోపియన్ లీడర్‌గా మారింది.[109]

అలాగే సోవియట్ ఆయుధ పరిశ్రమ మరియు హైటెక్ పరిశోధనలో ముఖ్యమైన కేంద్రంగా మారింది. అలాంటి ఒక ముఖ్యమైన పాత్ర స్థానిక ప్రముఖుల చేత ప్రధానంగా ప్రభావితం అయింది. సోవియట్ నాయకత్వం అనేక మంది సభ్యులు ఉక్రెయిన్ ముఖ్యంగా లియోనిడ్ బ్రెజ్నెవ్ నుండి వచ్చారు. తరువాత అతను క్రుష్చెవ్ను తొలగించి 1964 నుండి 1982 వరకు సోవియట్ నాయకుడిగా మారాడు. అనేక ప్రసిద్ధ సోవియట్ క్రీడాకారులను, శాస్త్రవేత్తలు మరియు కళాకారులు ఉక్రెయిన్ నుండి వచ్చారు.[ఆధారం కోరబడింది] సోవియట్ ఉక్రెయిన్ యురేపియన్ నాయకత్వదేశంగా మారింది.[110] అలాగే ఆయుధపరిశ్రమలకు మరియు అత్యున్నత సాంకేతిక పరిశోధనలకు ప్రధాన కేంద్రంగా మారింది. స్థానిక ప్రముఖుల కారణంగా ఇది ఇలాంటి ముఖ్యపాత్ర వహించింది.సోవియట్ నాయకులలో ఉక్రెయిన్ నుండి వచ్చారు. ప్రధానంగా వీరిలో లియోనిడ్ బ్రెఝ్నెవ్ ఒకరు. ఆయన తరువాత క్రుస్చేవ్‌ను తొలగించి సోవియట్‌కు నాయకత్వం (1964 నుండి 1982 వరకు) వహించాడు. పలువురు సోవియట్ క్రీడాకారులు, సైంటిస్టులు మరియు కళాకారులు ఉక్రెయిన్ నుండి వచ్చారు.[ఆధారం కోరబడింది] 1986 ఏప్రిల్ 26 న చెర్నోబిల్ న్యూక్లియర్ పవర్ ప్లాంటులో ఒక రియాక్టర్ పేలింది. చెర్నోబిల్ విపత్తు చరిత్రలో అత్యంత ప్రమాదకరమైన అణు రియాక్టర్ ప్రమాదంగా భావించబడుతుంది.[111] 2011 మార్చిలో ఫుకుషిమా డయిచి అణు విపత్తు వరకు, "ప్రధాన ప్రమాదం" అని సూచించిన ఇంటర్నేషనల్ న్యూక్లియర్ ఈవెంట్ స్కేల్ ద్వారా 7 రేటింగ్ పమదిన ఏకైక ప్రమాదంగా ఇది గుర్తించబడుతుంది. [112] ప్రమాదం జరిగిన సమయంలో ఉక్రెయిన్‌లో 2.2 మిలియన్లతో సహా కలుషితమైన భూభాగాల్లో 7 మిలియన్ ప్రజలు నివసిస్తున్నారు. [113]ప్రమాదం తరువాత స్లావాటుచ్ అనే కొత్త నగరం మినహాయింపు మండలం వెలుపల నిర్మించబడి 2000 నాటికి ఉపసంహరించుకున్న ప్లాంట్ ఉద్యోగులకు మద్దతు ఇచ్చింది. అంతర్జాతీయ అణుశక్తి సంస్థ మరియు ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ రూపొందించిన ఒక నివేదిక ప్రకారం ప్రమాదం కారణంగా 56 ప్రత్యక్ష మరణాలు మరియు 4,000 అదనపు క్యాన్సర్ మరణాలు ఉండవచ్చునని అంచనా వేశారు.[114]

స్వతంత్రం[మార్చు]

Ukrainian President Leonid Kravchuk and President of the Russian Federation Boris Yeltsin signed the Belavezha Accords, dissolving the Soviet Union, on 8 December 1991.

జులై 16, 1990 జూలై 16 న నూతన పార్లమెంట్ యుక్రెయిన్ రాష్ట్ర సార్వభౌమత్వాన్ని ప్రకటించింది. [115] ఇది స్వీయ-నిర్ణయం, ప్రజాస్వామ్యం, స్వాతంత్ర్యం మరియు సోవియెట్ చట్టంపై ఉక్రేనియన్ చట్టం ప్రాధాన్యతలను వహించింది. ఒక నెల ముందు రష్యన్ ఎస్.ఎఫ్.ఎస్.ఆర్. పార్లమెంట్ కూడా ఇదే ప్రకటనను స్వీకరించింది. కేంద్ర సోవియట్ అధికారులతో ఘర్షణ కాలం ప్రారంభమైంది. ఆగస్టు 1991 లో సోవియట్ యూనియన్ కమ్యూనిస్ట్ నాయకులలో ఒక విభాగం మిఖాయిల్ గోర్బచేవ్‌ను తొలగించడానికి మరియు కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ అధికారాన్ని పునరుద్ధరించడానికి ప్రయత్నించిన తిరుగుబాటు విఫలమైన తరువాత 1991 ఆగస్టు 24 న ఉక్రేనియన్ పార్లమెంట్ స్వతంత్ర చట్టం దత్తతు తీసుకుంది.[116]

1991 డిసెంబరు 1 న ఒక ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ మరియు మొదటి అధ్యక్ష ఎన్నికలు జరిగాయి. 90% పైగా ఓటర్లు స్వాతంత్ర్య చట్టానికి తమ మద్దతును వ్యక్తం చేశారు. వారు పార్లమెంట్ ఛైర్మన్ లియోనిడ్ క్రావక్క్ యుక్రెయిన్ మొదటి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు. డిసెంబరు 8 న బెలారస్ బ్రెస్ట్‌లో డిసెంబరు 21 న జరిగిన అల్మా ఆత సమావేశం జరిగింది. బెలారస్, రష్యా మరియు ఉక్రెయిన్ నాయకులు సోవియట్ యూనియన్‌ను పూర్తిగా కరిగించి, కామన్వెల్త్ ఆఫ్ ఇండిపెండెంట్ స్టేట్స్ (సి.ఐ.ఎస్.) ను స్థాపించారు. [117]


సోవియట్ యూనియన్ ఇతర ప్రాంతాలతో పోల్చి చూస్తే, యుక్రెయిన్ ప్రారంభంలో అనుకూలమైన ఆర్థిక పరిస్థితులు ఉన్నట్లుగా పరిగణించబడింది. [118] ఏదేమైనా ఇతర మాజీ సోవియట్ రిపబ్లిక్ల కంటే ఈ దేశానికి లోతైన ఆర్థిక మాంద్యం ఉంది. మాంద్యం సమయంలో యుక్రెయిన్ 1991 నుండి 1999 వరకు దాని జి.డి.పి.లో 60% కోల్పోయింది.[119][120] మరియు ఐదు అంకెల ద్రవ్యోల్బణ రేటును ఎదుర్కొంది.[121]ఆర్థిక పరిస్థితులతో అసంతృప్తి చెందడంతోపాటు యుక్రెయిన్‌లో నేరాలు మరియు అవినీతి మొత్తంలో, ఉక్రైనియన్లు నిరసనప్రదర్శనలు మరియు సమ్మెలు నిర్వహించారు. [122]


1990 ల చివరినాటికి ఉక్రేనియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థ స్థిరపడింది. హ్రైవ్నియా అనే క్రొత్త కరెన్సీని 1996 లో ప్రవేశపెట్టారు. 2000 తరువాత దేశం స్థిరమైన నిజమైన ఆర్థిక వృద్ధిని ఏటా ఏడు శాతం సగటున అనుభవించింది.[123][124] యుక్రెయిన్ నూతన రాజ్యాంగం 1996 లో రెండో అధ్యక్షుడు లియోనిడ్ కుచ్మాను దత్తత తీసుకుంది. ఇది యుక్రెయిన్ సెమీ-ప్రెసిడెన్షియల్ రిపబ్లిక్‌గా మారి స్థిరమైన రాజకీయ వ్యవస్థను స్థాపించింది. అయితే ప్రత్యర్థుల నుండి కుచ్మా అవినీతి, ఎన్నికల మోసం, వాక్స్వాతంత్ర్యాన్ని నిరోధించడం మరియు అతని కార్యాలయంలో అధిక శక్తిని కేంద్రీకరించడం వంటి విమర్శలు ఎదుర్కొన్నారు. [125] ఉక్రెయిన్ కూడా పూర్తి అణు నిరాయుధీకరణను అనుసరించి ప్రపంచంలోని మూడవ అణు ఆయుధాల నిల్వను విడిచిపెట్టి అనేక భరోసాలకు బదులుగా దాని భూభాగంలో అన్ని వ్యూహాత్మక బాంబులను నిర్వీర్యం చేయడం లేదా తొలగించడం జరిగింది. [126]

ఆరెంజ్ రివల్యూషన్[మార్చు]

Protesters at Independence Square on the first day of the Orange Revolution

2004 లో విక్టర్ యనుకోవిచ్ అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అధ్యక్ష ఎన్నికల విజేతగా ప్రకటించారు. ఇది చాలావరకు మోసపూరిత ఎన్నికగా భావించబడింది. తరువాత ఉక్రెయిన్ సుప్రీం కోర్ట్ చేత పాలించబడింది.[127] ఫలితాల ప్రతిపక్ష అభ్యర్థి విక్టర్ యుష్చెంకోకు మద్దతుగా ఉన్న ప్రజలను ఆగ్రహానికి గురిచేసింది. విప్లవం గందరగోళ నెలలలో అభ్యర్థి యుష్చెంకో అకస్మాత్తుగా అనారోగ్యంతో అనారోగ్యం పాలయ్యారు. త్వరలోనే టి.చి.డి.డి. డయాక్సిన్ విషప్రయోగం జరిగిందని పలు స్వతంత్ర వైద్యుల బృందాలు కనుగొన్నాయి.[128][129] యుషెన్కో తన విషంలో రష్యన్ ప్రమేయం ఉందని గట్టిగా అనుమానించాడు. [130] ఇవన్నీ చివరకు శాశ్వత ఆరంజ్ విప్లవానికి దారితీశాయి. విక్టర్ యుష్చెంకో మరియు యులియా టామోషేంకోలను అధికారంలోకి తీసుకువచ్చారు. విక్టర్ యన్కుకోవిచ్ ప్రతిపక్షంలో పనిచేసాడు.[131]


ఆరెంజ్ విప్లవం కార్యకర్తలు పాశ్చాత్య ప్రభుత్వం మరియు ప్రభుత్వేతర సంస్థలకు పాక్షికంగా నిధులు సమకూర్చిన పాశ్చాత్య పోలెస్టర్లు మరియు నిపుణులైన కన్సల్టెంట్స్ మరియు రాజకీయ సంస్థల వ్యూహరచనలో శిక్షణ పొందాడు. దేశీయ వనరులు. ది గార్డియన్ ప్రకారం విదేశీ దాతలు సంయుక్త రాష్ట్రాల శాఖ మరియు యు.ఎస్.ఎ.ఐ.డి. అంతర్జాతీయ వ్యవహారాల కొరకు నేషనల్ డెమోక్రటిక్ ఇన్స్టిట్యూట్, ఇంటర్నేషనల్ రిపబ్లికన్ ఇన్స్టిట్యూట్, ఎన్.జి.ఒ. ఫ్రీడమ్ హౌస్ మరియు జార్జి సోరోస్ ఓపెన్ సొసైటీ ఇన్స్టిట్యూట్ .[nb 1][132] [133] 988 నుండి ప్రజాస్వామ్యం కోసం జాతీయ ఎండోవ్మెంట్ ఉక్రెయిన్లో ప్రజాస్వామ్య-నిర్మాణ ప్రయత్నాలకు మద్దతు ఇచ్చింది. [134] జీన్ షార్ప్ చేత అహింసాయుత పోరాటంపై విద్యార్థి పోరాటాలు వ్యూహాత్మక ఆధారాన్ని ఏర్పరచటంలో దోహదపడ్డాయి.[135]

రష్యన్ అధికారులు యుస్చెంక్యో చిత్రాన్ని ప్రసారం చేసి రాష్ట్ర మీడియా ద్వారా కలుషితం చేసారు. యాన్యుకోవిచ్కు ఓటు వేయడానికి మరియు బహుళ 'రంగులరాట్నం ఓటింగ్' మరియు 'చనిపోయిన ఆత్మలు' వంటి ఓటు-రిగ్గింగ్ పద్ధతుల్లో రాష్ట్ర ఆధారిత ఓటర్లను ఒత్తిడి చేయటం వంటి గ్లబ్ పావ్లోవ్స్కీ వంటి సలహాదారుల ద్వారా మద్దతు ఇచ్చారు. [132]యనుకొవిచ్ 2006 లో ప్రధాన మంత్రిగా " అలయంస్ ఆఫ్ నేషనల్ యూనిటీ "లో అధికారానికి తిరిగి వచ్చాడు.[136]2007 లో సెప్టెంబరు 2007 లో స్నాప్ ఎన్నికలు మళ్లీ మళ్లీ టిమోషెనో ప్రధానమంత్రిగా ఎన్నికయ్యే వరకు 2006 లో యకుకోవిచ్ నేషనల్ యూనిటీ అలయంస్‌లో ప్రధాన మంత్రిగా అధికారంలోకి వచ్చారు.[137] 2008-09 యుక్రేయిన్ ఆర్థిక సంక్షోభం మధ్య ఉక్రేనియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థ 15% పడిపోయింది.[138] రష్యాతో విభేదాలు 2006 లో ఉక్రెయిన్‌కు మరియు మళ్లీ 2009 లో గ్యాస్ సరఫరాను తాత్కాలికంగా నిలిపివేయడంతో దేశంలో గ్యాస్ కొరతకు దారితీసింది.[139][140] విక్టర్ యనుకోవిచ్ 2010 లో 48% ఓట్లతో అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు.[141]

యూరోమైదాన్ మరియు 2014 రివల్యూషన్[మార్చు]

Pro-EU demonstration in Kiev, 27 November 2013, during Euromaidan

2013 నవంబరులో యూరో మైదాల్‌లో నిరసన ప్రదర్శనల తరువాత అధ్యక్షుడు విక్టర్ యనుకోవిచ్ యురోపియన్ యూనియన్‌తో కలిసి పనిచేసిన అసోసియేషన్ ఒప్పందం నుండి దూరంగా వెళ్లడం ప్రారంభించి రష్యన్ ఫెడరేషన్‌తో సన్నిహిత సంబంధాలు ఏర్పరుచుకున్నాడు. [142][143][144] కొంత మంది ఉక్రైనియన్లు ఐరోపాతో దగ్గరి సంబంధాల కోసం తమ మద్దతును చూపించడానికి వీధుల్లోకి వచ్చారు. [145] ఇంతలో ప్రధానంగా రష్యన్ మాట్లాడే తూర్పు ప్రాంతంలో జనాభాలో ఎక్కువ భాగం యురోమైదాన్ నిరసనలను వ్యతిరేకించింది. బదులుగా యకుకోవిచ్ ప్రభుత్వానికి మద్దతు ఇచ్చింది.[146] కాలక్రమేణా ఉక్రెయిన్లో యురోమైదాన్ ప్రదర్శనలు మరియు పౌర అశాంతిని గుర్తుగా మారింది [147] అధ్యక్షుడు యాన్యుకోవిచ్ మరియు అతని ప్రభుత్వానికి రాజీనామా చేయాలని పిలుపునిచ్చారు.[148]

2014 జనవరి 16 తర్వాత హింసాకాండకు దారితీసింది. ప్రభుత్వం కొత్త వ్యతిరేక నిరసన చట్టాలను ఆమోదించింది. హింసాత్మక ప్రభుత్వ వ్యతిరేక ప్రదర్శకులు కియెవ్ మధ్యలో భవనాలు ఆక్రమించారు. జస్టిస్ మంత్రిత్వశాఖ భవనంతో సహా మరియు అల్లర్ల కారణంగా 98 మంది చనిపోయారు. సుమారుగా పదిహేను వేల మంది గాయపడ్డారు మరియు 100 మంది తప్పి పోయారు.[149][150][151][152] 18 నుండి 20 ఫిబ్రవరి వరకు [153][154] అక్టోబరు 2014 పార్లమెంటరీ ఎన్నికలలో పెట్రో పోరోషెనో బ్లాక్ "సాలిడారిటీ" 423 పోటీలలో 132 స్థానాలను గెలుచుకుంది.


ఫిబ్రవరి 21 న పార్లమెంటుకు కొన్ని అధికారాలను పునరుద్ధరించడానికి రాజ్యాంగ మార్పులకు హామీ ఇచ్చిన ప్రతిపక్ష నాయకులతో రాజీ అధ్యక్షుడు యనుకోవిచ్ ఒప్పందంపై సంతకం చేశాడు మరియు డిసెంబరు నిర్వహించిన ప్రారంభ ఎన్నికలకు పిలుపునిచ్చారు.[155]ఏదేమైనా, పార్లమెంటు సభ్యులు అధ్యక్షుడిని తొలగించి ఫిబ్రవరి 25 న ఎన్నికలను నెలకొల్పడానికి ఓటు వేశారు. [156]యూరోపియన్ యునియన్ యూనియన్ ప్లాట్ఫారమ్‌లో నడుస్తున్న పెట్రో పోరోసెంకో 50 శాతం ఓట్లతో గెలుపొందింది, అందువలన రన్-ఆఫ్ ఎన్నిక అవసరం లేదు. [157][158][159] తన ఎన్నికలపై పోరోషెకో తన తక్షణ ప్రాధాన్యతలను తూర్పు యుక్రెయిన్లోని పౌర అశాంతిలో చర్య తీసుకోవాలని మరియు రష్యన్ ఫెడరేషన్తో సంబంధాలను పెంచుతానని ప్రకటించాడు. .[157][158][159] పోరోషెనో 2014 జూన్ 7 న అధ్యక్షుడిగా ప్రారంభించారు. గతంలో తన ప్రతినిధి ఇరినా ఫ్రిజ్ ఈ కార్యక్రమం కోసం కీవ్ మైదాన్ నెజలేజ్నోస్టీ స్క్వేర్ (యురోమైడాన్ నిరసనల కేంద్రం [160]) లో వేడుక లేకుండా తక్కువ-కీ వేడుకలో ప్రకటించారు.[161][162]2014 అక్టోబరు పార్లమెంటు ఎన్నికలలో " పెట్రో పొరొషెంకొ బ్లాక్ సాలిడరిటీ " 423 స్థానాలలో 132 స్థానాలు షాధించి విజయం సాధించింది. [163]

సాంఘిక అశాంతి మరియు రష్యా జోక్యం[మార్చు]

Pro-Russian protesters in Donetsk, 8 March 2014
Crimea, which is under Russian control, is shown in pink. Pink in the Donbass area represents areas held by the DPR/LPR separatists in September 2014 (cities in red)

[164]

2014 జనవరి 23 న క్రిమియా అనుబంధం కోసం సన్నాహాలు ప్రారంభించేందుకు వనాడివిచ్ పుతిన్‌ను ప్రతిపాదించింది. [165][166]సెవాస్టోపాల్లోని రష్యన్ నౌకాదళ స్థావరాన్ని ఉపయోగించి. పుతిన్ ఉక్రైనియన్ దళాలను నిరాయుధీకరణ చేయడానికి మరియు క్రిమియాను నియంత్రణలోకి రావడానికి రష్యా దళాలను మరియు నిఘా ఏజెంట్లను ఆదేశించారు. [167][168][169][170] దళాలు క్రిమియా లోకి ప్రవేశించిన తరువాత[171] 2014 మార్చి 16 న ఒక వివాదాస్పద ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ జరిగింది. అధికారిక ఫలితంగా 97% రష్యాతో చేరాలని కోరుకున్నారు.[172] 2014 మార్చి 18 న రష్యా మరియు స్వీడన్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ క్రిమియా రిపబ్లిక్ రష్యా ఫెడరేషన్‌లో క్రిమియా రిపబ్లిక్ మరియు సెవాస్టోపాల్ రిపబ్లిక్ ఒప్పందంపై సంతకం చేసింది. ఐక్యరాజ్యసమితి అసెంబ్లీకి ప్రజాభిప్రాయం చెల్లుబాటు అవ్వదని ఉక్రెయిన్ ప్రాదేశిక సమగ్రతను సమర్పిస్తుందని తీర్మాన 68/262 ప్రకారంస్పందించింది.[173]

ప్రత్యేకంగా దొనేత్సక్ మరియు లుహాంగ్స్ ప్రాంతాలలో సాయుధ సైనికులు రష్యన్ అనుకూల నిరసనకారుల మద్దతుతో తమ తాము స్థానిక సైన్యం వలె ప్రకటించారు.[174] అనేక నగరాల్లో ప్రభుత్వ భవనాలు పోలీసు మరియు ప్రత్యేక పోలీసు స్టేషన్లను స్వాధీనం చేసుకున్నారు మరియు గుర్తింపులేని ప్రజాభిప్రాయాలు నిర్వహించారు. [175] ఈ తిరుగుబాటుకు రష్యా ప్రతినిధులు ఇగోర్ గిర్కిన్ [176] మరియు అలెగ్జాండర్ బోరోడి [177] అలాగే ఆర్సెనీ పావ్లోవ్ వంటి రష్యా తీవ్రవాదులు నాయకత్వం వహించారు. [178]

ఇ.యు, రష్యా, ఉక్రెయిన్ మరియు యు.ఎస్.ఎ.ల మధ్య జెనీవాలో చర్చలు 2014 జెనీవా ఒప్పందం [179]గా సూచించబడ్డ ఒక ఉమ్మడి దౌత్య స్టేట్‌మెంటుకు కారణమయ్యాయి. దీనిలో అన్ని చట్టవిరుద్ధ సైనికులు తమ ఆయుధాలను వదిలివేసి, స్వాధీనం చేసుకున్న ప్రభుత్వ భవనాలను విడిచిపెట్టి, ఉక్రెయిన్ ప్రాంతాలకు ఎక్కువ స్వయంప్రతిపత్తి కల్పించే రాజకీయ చర్చలు జరిగాయి. 2014 మే న పెట్రో పోరోఫెనోకో జరిగిన అధ్యక్ష ఎన్నికలో గెలుపొందిన తరువాత అతను సాయుధ తిరుగుబాటును ముగించేందుకు ఉక్రేనియన్ ప్రభుత్వ దళాల సైనిక కార్యకలాపాలను కొనసాగిస్తానని ప్రమాణస్వీకారం చేశాడు.[180] సైనిక పోరాటంలో 9,000 మందికి పైగా ప్రజలు చంపబడ్డారు.[181]

ఒ.ఎస్.సి.ఇ ఎస్.ఎం.ఎం. తూర్పు ఉక్రెయిన్ లో భారీ ఆయుధాల ఉద్యమం పర్యవేక్షణ, 2015 మార్చి 4

2014 ఆగస్టులో యునైటెడ్ స్టేట్స్ మరియు రష్యా నుండి ప్రముఖ పరిశోధకుల ద్వైపాక్షిక కమిషన్ బోస్టో అజెండాను ఉక్రెయిన్‌లో సంక్షోభాన్ని పరిష్కరించేందుకు 24-దశల ప్రణాళికను సూచింది.[182] సంక్షోభాన్ని పరిష్కరించడానికి అవసరమైన బోస్టో ఎజెండా ఐదు అత్యవసర వర్గాలలో నిర్వహించబడింది: ఒక ఎండరింగ్ ఎలిమెంట్స్, వెరిఫైబుల్ కాల్పుల విరమణ; ఎకనామిక్ రిలేషన్స్;సామాజిక మరియు సాంస్కృతిక విషయాలు; క్రిమియా; యుక్రెయిన్ యొక్క అంతర్జాతీయ స్థితి.[182] 2014 చివరిలో ఉక్రెయిన్-యురోపియన్ యూనియన్ అసోసియేషన్ అగ్రిమెంట్‌ను ఉక్రెయిన్ ఆమోదించిన ఉక్రెయిన్ ఇ.యు. సభ్యత్వంపై యుక్రెయిన్ "మొట్టమొదటి, అత్యంత నిర్ణయాత్మక దశ"గా పేర్కొంది. [183] పోరోషెనో కూడా 2020 ను ఇ.యు.సభ్యత్వ అభ్యర్ధన కొరకు లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు. [184]

2015 ఫిబ్రవరిలో బెలారస్లో జరిగిన ఒక సమ్మిట్ తర్వాత పోరోషెంకో వేర్పాటువాద దళాలతో కాల్పుల విరమణను చర్చించారు. 2015 చివరినాటికి తిరుగుబాటు ప్రాంతాల నుంచి భారీ ఆయుధాలను ఉపసంహరించుటచేసి తిరుగుబాటు ప్రాంతాలను వికేంద్రీకరణ చేయడం లక్ష్యంగా ఉంది. ఇందులో 2015 లో రష్యా సరిహద్దు ఉక్రేనియన్ నియంత్రణ మరియు ఉక్రేనియన్ భూభాగం నుండి విదేశీ దళాల ఉపసంహరణ భాగంగా ఉంది . 2015 ఫిబ్రవరి 15 న అర్ధరాత్రి కాల్పుల విరమణ ప్రారంభమైంది. ఈ కాల్పుల విరమణలో పాల్గొన్నవారు కూడా క్రమబద్ధమైన సమావేశాలకు హాజరు కావాలని అంగీకరించారు.[185]


2016 జనవరి 1 జనవరి 1 న యురోపియన్ యూనియన్‌తో డీప్ అండ్ సమగ్ర ఫ్రీ ట్రేడ్ ఏరియాలో చేరింది. [19] ఇది ఇ.యు. ప్రమాణాలకు యుక్రెయిన్ ఆర్థిక, పరిపాలన మరియు చట్ట నియమాలను ఆధునికీకరించడానికి మరియు అభివృద్ధి చేయడానికి మరియు క్రమంగా ఇ.యు. అంతర్గత మార్కెట్‌ ఏకీకరణను పెంచుతుంది. [186]

భౌగోళికం[మార్చు]

ఉక్రెయిన్ వైశాల్యం 6,03,628 చదరపు కిలోమీటర్లు (233,062 చదరపు మైళ్ళు) ఉంటుంది. తీరప్రాంతాల పొడవు 2,782 కిలోమీటర్లు. (1,729 మైళ్ళు) యుక్రెయిన్ ప్రపంచంలో 46 వ అతిపెద్ద దేశంగా (దక్షిణ సుడాన్ మరియు మడగాస్కర్ ముందు) ఉంది. ఐరోపాలో అతి పెద్ద ఐరోపా దేశం మరియు రెండవ అతిపెద్ద దేశం (రష్యా యూరోపియన్ భాగం తర్వాత, మెట్రోపాలిటన్ ఫ్రాన్స్ ముందు). [38] ఇది అక్షాంశాల 44 ° నుండి 53 ° ఉత్తర అక్షాంశం మరియు 22 డిగ్రీల నుండి 41 ° తూర్పు రేఖాంశంలో ఉంది.

ఉక్రెయిన్ భూభాగంలోని డిన్నెపర్ (డ్నిప్రో), సెవర్స్కి దొనేట్స్, డ్నీస్టర్ మరియు దక్షిణ బగ్ వంటి నదులు ఎక్కువగా నల్ల సముద్రం మరియు చిన్న సముద్రం అజోవ్‌లోకి దక్షిణంగా ప్రవహిస్తున్నందున ఉక్రెయిన్ ఎక్కువగా సారవంతమైన మైదానాలు (లేదా స్టెప్పెస్) మరియు పీఠభూములు కలిగి ఉంది. నైరుతి వైపున డానుబే డెల్టా రొమేనియా సరిహద్దును ఏర్పరుస్తుంది. ఉక్రెయిన్ వివిధ ప్రాంతాలు పర్వతాల నుండి లోతట్టు ప్రాంతాల వరకు విభిన్న భౌగోళిక లక్షణాలను కలిగి ఉన్నాయి. దేశం ఏకైక పర్వతాలు పశ్చిమాన కార్పతియన్ పర్వతాలు వీటిలో అత్యధికంగా 2,061 మీటర్లు (6,762 అడుగులు) ఎత్తు మరియు హోరియా హోవర్లా తీరానికి దక్షిణాన క్రిమియాపై ఉన్న కొరియా పర్వతాలు ఉన్నాయి.[187] ఏదేమైనా ఉక్రెయిన్లో వాలిన్-పోడిలెల ఎగువభూమి (పశ్చిమాన) మరియు సమీప-డినిప్రో అప్లాండ్డ్ (డనిపర్ కుడి వైపున) వంటి అనేక ఉన్నత ప్రాంతాలు ఉన్నాయి; తూర్పున సెంట్రల్ రష్యన్ ఎగువభూములు దక్షిణ-పశ్చిమ స్పర్స్ ఉన్నాయి. పైగా ఇది రష్యన్ ఫెడరేషన్‌తో సరిహద్దును పంచుకుంటున్నది. అసోవ్ సముద్రం దగ్గర దొనేట్స్ రిడ్జ్ మరియు దగ్గర అజోవ్ ఎగువభూములు ఉన్నాయి. పర్వతాల నుండి మంచు కరుగి నదీప్రహాలు అధికమై ఎత్తులో సహజ మార్పులు సంభవించి ఎగువభూములలో ఆకస్మిక జలపాతాలకు కారణం ఔతాయి.

ఉక్రెయిన్ సహజ వనరులలో ఇనుప ఖనిజం, బొగ్గు, మాంగనీస్, సహజ వాయువు, చమురు, ఉప్పు, సల్ఫర్, గ్రాఫైట్, టైటానియం, మెగ్నీషియం, చైన మాలిన్, నికెల్, పాదరసం, కలప మరియు సాగు భూమి ప్రాధాన్యత వహిస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ దేశం త్రాగునీరు తగినంత సరఫరా వంటి పెద్ద పర్యావరణ సమస్యలను ఎదుర్కొంటుంది. గాలి మరియు నీటి కాలుష్యం మరియు అటవీ నిర్మూలన, చెర్నోబిల్ న్యూక్లియర్ పవర్ ప్లాంట్లో 1986 ప్రమాదం నుంచి ఉత్తర-తూర్పు ప్రాంతంలో రేడియేషన్ కాలుష్యం సమస్యలకు కారణం అయింది. యుక్రెయిన్లో చిన్నపాటి గృహ వ్యర్థ పదార్థాల పునర్వినియోగం ఇప్పటికీ ఉంది.[188]

మట్టి[మార్చు]

వాయువ్యం నుండి ఆగ్నేయ వరకు ఉక్రెయిన్ నేలలు మూడు ప్రధాన అగ్రిగేషన్లుగా విభజించబడ్డాయి:[189]

  • ఇసుక పోడ్జలిజ్డ్ నేలల జోన్
  • నలుపు, చాలా సారవంతమైన ఉక్రేనియన్ (సిర్నోజమ్స్)
  • చెస్ట్నట్ మరియు లవణీకృత నేలల జోన్


మూడింట రెండువంతుల భూభాగంలో నల్లరేగడి మట్టి (చొర్నొజెం) ఉంటుంది.ఇది ఉక్రెయిన్‌ను ప్రపంచంలో అత్యంత సారవంతమైన భూభాగం కలిగిన దేశాలలో ఒకటిగా చేస్తుంది.అందువలన ఉక్రెయిన్ " బ్రెడ్ బాస్కెట్ "గా వర్ణించబడుతుంది.[190]ఈ చొర్నొజెం మట్టి మూడు విశాలమైన విభాగాలుగా విభజించబడ్డాయి.

  • ఉత్తర దిశలో 5 అడుగుల (1.5 మీటర్లు) మందపాటి మరియు హ్యూమస్ అధికంగా ఉన్న లోతైన సిర్నోజమ్స్ బెల్ట్

పూర్వపు

  • దక్షిణ మరియు తూర్పు ప్రియరీ ప్రాంతం, సాధారణమైన, క్రెనోజమ్స్, ఇవి సుసంపన్నమైన హ్యూమస్ ఉంటాయి. కానీ 3 అడుగుల (0.91 మీటర్లు) మందపాటి
  • దక్షిణ సన్నటి బెల్ట్, ఇది కూడా సన్నగా మరియు ఇప్పటికీ తక్కువ హ్యూమస్ కలిగి ఉంది.

వివిధ పర్వత ప్రాంతాలలో మరియు లోతైన సిర్నోజమ్స్ ఉత్తర మరియు పశ్చిమ పరిసర ప్రాంతాలలో ఉద్భవించినవి బూడిద అటవీ నేలల మిశ్రమాలు మరియు ఉక్రెయిన్ ప్రాంతాన్ని ఎక్కువగా ఆక్రమించిన నల్ల-భూమి నేలలు ఉన్నాయి.తగినంత నీరు అందుబాటులో ఉన్నసమయాలలో ఈ నేలలు చాలా సారవంతమైనవి. ఏది ఏమైనప్పటికీ వాటి ప్రత్యేకమైన సాగుభూములలో ప్రత్యేకించి ఏటవాలుగా ఉన్న వాలులలో విస్తారమైన నేల కోత మరియు గట్టిపడటం వంటి సంఘటనకు దారితీసింది.

నేల కవర్లో అతిచిన్న భాగం దక్షిణ మరియు తూర్పు ప్రాంతాల్లోని చెస్ట్నట్ నేలలను కలిగి ఉంటుంది. వారు నల్ల సముద్రం సమీపాన దక్షిణాన వారు ఎక్కువగా సాలినైజ్డ్‌గా మారింది.[189]

జీవవైవిధ్యం[మార్చు]

ఉక్రెయిన్ జంతువులకు, ఫగీ, మైక్రో ఆర్గానిజం మరియు మొక్కలకు నిలయంగా ఉంది.

జంతుజాలం[మార్చు]

speckled ground squirrel
The speckled ground squirrel is a native of the east Ukrainian steppes
White storks danube
White storks are native to south-western and north-western Ukraine

యుక్రెయిన్ విభజించబడింది రెండు ప్రధాన జీవవైవిధ్య ప్రాంతాలుగా విభజించబడింది. ఈ ప్రాంతాలలో ఒకటి పశ్చిమప్రాంతంలో ఉన్న ఐరోపా సరిహద్దులలో ఉన్న మిశ్రమ అడవుల జాతుల మరొకటి తూర్పు యుక్రెయిన్ ప్రాంతం. ఇక్కడ పచ్చిక మైదానం వృక్ష జాతులు వృద్ధి చెందుతాయి. దేశంలోని అటవీప్రాంతంలో లింక్సులు, తోడేళ్ళు, అడవి పంది మరియు మార్టినులు ఉన్నాయి. అలాగే అనేక ఇతర జాతుకు ఇది అసాధారణం కాదు; ఇది పెద్ద సంఖ్యలో క్షీరదాలు తమ నివాసంగా మార్చుకున్న కార్పతియన్ పర్వతాలలో కనిపిస్తుంది. అలాగే గోధుమ ఎలుగుబంట్ల సంచారం కలిగి ఉంటాయి. యుక్రెయిన్ సరస్సులు మరియు నదులు బీవర్లు, ఒట్టర్లు మరియు మింక్లలకు నివాసంగా ఉన్నాయి. అయితే నీటిలో కార్ప్, బ్రీమ్ మరియు క్యాట్ఫిష్ చేప జాతులు సాధారణంగా కనిపిస్తుంటాయి. దేశంలోని మధ్య మరియు తూర్పు ప్రాంతాల్లో హామ్స్టర్స్ మరియు గోఫెర్స్ వంటి ఎలుకలు పెద్ద సంఖ్యలో కనిపిస్తాయి.

నాచు[మార్చు]

ఉక్రెయిన్‌లో 6,000 కంటే అధికమైన నాచు జాతులు (ఇచెన్- ఫార్మింగ్ జాతులు కూడా) నమోదు చేయబడ్డాయి.[191][192] కానీ ఈ సంఖ్య చాలా తక్కువగా ఉంది. యుక్రెయిన్లో సంభవించే శిలీంధ్ర జాతుల నిజమైన మొత్తం సంఖ్య ఇప్పటికీ నమోదు చేయబడని జాతులు చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి. ప్రపంచవ్యాప్తంగా సుమారు 7% శిలీంధ్రాలు మాత్రమే ఇక్కడ గుర్తించబడుతున్నాయి.[193] అందుబాటులో ఉన్న సమాచారం ఇప్పటికీ చాలా చిన్నది అయినప్పటికీ ఉక్రెయిన్‌కు చెందిన శిలీంధ్ర జాతుల సంఖ్యను అంచనా వేయడానికి మొదటి ప్రయత్నం చేయబడింది. 2217 ఇటువంటి జాతులు తాత్కాలికంగా గుర్తించబడ్డాయి. [194]

వాతావరణం[మార్చు]

Ukraine map of Köppen climate classification.

ఉక్రెయిన్ అత్యంత సమశీతోష్ణ వాతావరణాన్ని కలిగి ఉంది. క్రిమియా దక్షిణ తీరాన్ని మినహాయించి ఇది ఉపఉష్ణమండల వాతావరణం కలిగి ఉంది.[195]వాతావరణం అట్లాంటిక్ మహాసముద్రం ప్రభావంతో మధ్యస్తంగా వేడిగా తేమతో కూడిన గాలి ఉంటుంది. [196]సగటు వార్షిక ఉష్ణోగ్రతలు ఉత్తరాన 5.5-7 ° సె (41.9-44.6 ° ఫా) నుండి దక్షిణాన 11-13 ° సె (51.8-55.4 ° ఫా) వరకు ఉంటుంది.[196]వర్షపాతం వైవిధ్యంగా పంపిణీ చేయబడుతుంది; ఇది పశ్చిమం మరియు ఉత్తరం వైపు అత్యధిక వర్షపాతం ఉంటుంది. తూర్పు మరియు ఆగ్నేయ ప్రాంతాల్లో వర్షపాతం అత్యల్పంగా ఉంటుంది.[196] పాశ్చిమ ఉక్రెయిన్ ముఖ్యంగా కార్పాతియన్ పర్వతాలలో సంవత్సరానికి 1,200 మిల్లీమీటర్ల (47.2 అం) వర్షపాతం నమోదవుతుంది. అదే సమయంలో నల్ల సముద్రం క్రిమెయా మరియు తీర ప్రాంతాల్లో 400 మిల్లీమీటర్లు (15.7 అం)..[196]

ఆర్ధికరంగం[మార్చు]

GNI per capita in 2016

సోవియట్ కాలంలో ఉక్రెయిన్ ఆర్థిక వ్యవస్థ సోవియట్ యూనియన్లో పారిశ్రామికరంగం మరియు వ్యవసాయం ప్రాధాన అంశంగా చేసుకుని ప్రణాళికాబద్ధ ఆర్థిక వ్యవస్థగా ఉంటూ రెండవ అతిపెద్ద ఆర్థికవ్యవస్థగా ఉంది.[38] సోవియట్ వ్యవస్థ రద్దుతో దేశం ప్రణాళికాబద్ధ ఆర్థిక వ్యవస్థ నుండి మార్కెట్ ఆర్థిక వ్యవస్థకు తరలించింది. జనాభా అధిక సంఖ్యలో పేదరికంలో పడిపోవటం వలన పరివర్తన కష్టంగా మారింది.[197] సోవియట్ రద్దు అయిన సంవత్సరాల తర్వాత ఉక్రెయిన్ ఆర్థిక వ్యవస్థ తీవ్రంగా సంక్షోభానికి గురైంది. ఉక్రెయిన్లో నివసిస్తున్న సగటు వ్యక్తికి రోజువారీ జీవితం పోరాటంగా మారింది. గ్రామీణ ఉక్రెయిన్‌లో గణనీయమైన సంఖ్యలో పౌరులు తమ సొంత ఆహారాన్ని ఉత్పత్తి చేసుకున్నారి.కనీస అవసరాలను భర్తీ చేసుకోవడానికి తరచుగా రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఉద్యోగాల్లో పనిచేస్తున్నారు. పరివర్తక వస్తుమార్పిడి ఆర్థికవ్యవస్థ ద్వారా ప్రాథమిక అవసరాలు కొనుగోలు చేశారు.[198]


1991 లో ప్రభుత్వం అధికరించిన ఉత్పత్తి కొరతను ఎదుర్కొనేందుకు అత్యధిక ధరలను సరళీకృతం చేసి సమస్యను అధిగమించడంలో విజయవంతమైంది. అదే సమయంలో ప్రభుత్వ రంగ పరిశ్రమలు మరియు వ్యవసాయం ఉత్పత్తులను సబ్సిడీ చేయటం కొనసాగింది. 1990 ప్రారంభంలో బలహీనంగా ఉన్న ద్రవ్య విధానాలు అధిక ద్రవ్యోల్బణ అధికరించడానికి దారితీఇసాయి.1993 సంవత్సరానికి ఒక క్యాలెండర్ సంవత్సరంలో ఉక్రెయిన్ ద్రవ్యోల్బణం ప్రపంచ రికార్డు స్థాయికి చేరుకుంది.[199] స్థిర ఆదాయం ఉన్నవారు కనీస అవసరాలు భర్తీ చేసుకోలేక చాలామంది బాధపడ్డారు. [66] 1996 లో నూతన కరెన్సీ హ్రివ్నియా ప్రవేశపెట్టిన తర్వాత మాత్రమే ధ్యవ్యోల్భణం క్రమబద్ధీకరణ చేయబడింది. సంస్కరణల అమలు దేశంలో నెమ్మదిగా కొనసాగింది. స్వాతంత్ర్యం తరువాత ప్రభుత్వం ప్రైవేటీకరణ కోసం ఒక చట్టపరమైన ప్రణాళికను ఏర్పాటు చేసింది. అయితే ప్రభుత్వం లోపల అధికారులు గణనీయంగా సంస్కరణలకు వ్యతితేకంగా ఉన్నందున సంస్కరణ ప్రయత్నాలు నిలిచిపోయాయి. అధిక సంఖ్యలో ప్రభుత్వ-యాజమాన్య సంస్థలు ప్రైవేటీకరణ నుండి మినహాయించబడ్డాయి.

ఉక్రెయిన్ భవనం యొక్క నేషనల్ బ్యాంక్

మధ్యకాలంలో 1999 నాటికి జి.డి.పి. 1991 స్థాయిలో 40% కంటే తక్కువగా పడిపోయింది.[200] ఇది తరువాతి సంవత్సరాల్లో గణనీయంగా కోలుకుంది. కానీ 2014 నాటికి చారిత్రక గరిష్ఠ స్థాయికి చేరుకోలేదు.[201] 2000 ల ఆరంభంలో ఆర్థికవ్యవస్థ 5% నుండి 10% వరకు బలమైన ఎగుమతి ఆధారిత వృద్ధిని చూపించింది. పారిశ్రామిక ఉత్పత్తి సంవత్సరానికి 10% కంటే ఎక్కువ అధికరించింది.[202] 2008 ఆర్థిక సంక్షోభం 2008 నవంబరులో యుక్రెయిన్ మీద కూడా ప్రభావం చూపింది. ఐ.ఎం.ఎఫ్ దేశానికి $ 16.5 బిలియన్ల రుణం ఇచ్చింది.[203]

సి.ఐ.ఎ. చేత లెక్కించబడిన యుక్రెయిన్ 2010 జి.డి.పి. (పి.పి.పి) ప్రపంచంలో 38 వ స్థానంలో ఉంది. $ 305.2 బిలియన్ల ఉంటుందని అంచనా వేసింది. [38] 2010 లో తలసరి జి.డి.పి. ప్రకారం సి.ఐ.ఎ. ప్రకారం $ 6,700 (పి.పి.పి నిబంధనలలో) ప్రపంచంలోని 107 వ స్థానాన్ని పొందింది.[38]నామమాత్ర జి.డి.పి. ( డాలర్లలో, మార్కెట్ మార్పిడి రేటులో లెక్కించబడింది) $ 136 బిలియన్లు, ప్రపంచంలో 53 వ స్థానంలో ఉంది.[38] 2008 జూలై నాటికి ఉక్రెయిన్లో సగటు నామమాత్ర జీతం నెలకు 1,930 హ్రైవ్నియాకు చేరుకుంది.[204] పొరుగున ఉన్న కేంద్ర యూరోపియన్ దేశాల కంటే తక్కువగా ఉన్నప్పటికీ 2008 లో జీతం ఆదాయం 36.8% చేరుకుంది.[205]2016 వరకు ఉక్రెయిన్‌ మైనారిటీ తీరిన పౌరుల సగటు సంపద $ 1,254 ఉంది.[206]

యాంటొనోవ్ ఎ.ఎన్.-225 మరియా ఆపరేటింగ్ సేవలో ఏ విమానం అతిపెద్ద విన్‌స్పాన్ ఉంది

యుక్రెయిన్ దాదాపు అన్ని రకాల రవాణా వాహనాలు మరియు అంతరిక్ష వాహనాలను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. అంటోనోవ్ విమానాలు మరియు క్రిజ్ ట్రక్కులు అనేక దేశాలకు ఎగుమతి చేయబడ్డాయి. యుక్రేయిన్ ఎగుమతుల్లో ఎక్కువ భాగం యూరోపియన్ యూనియన్ మరియు సి.ఐ.ఎస్. లకు విక్రయించబడుతున్నాయి.[207] స్వాతంత్ర్యం వచ్చిన తరువాత యుక్రెయిన్ తన స్వంత అంతరిక్ష సంస్థ " ఉక్రెయిన్ నేషనల్ స్పేస్ ఏజెన్సీ (ఎన్.ఎస్.ఎ.ఎన్) "ను నిర్వహించింది. ఉక్రెయిన్ సైంటిఫిక్ స్పేస్ ఎక్స్‌ప్లోరేషన్ మరియు రిమోట్ సెన్సింగ్ మిషన్లలో చురుకుగా పాల్గొనేది. 1991 మరియు 2007 మధ్యకాలంలో యుక్రెయిన్ ఆరు స్వీయ నిర్మిత ఉపగ్రహాలు మరియు 101 ప్రయోగ వాహనాలను ప్రవేశపెట్టింది. వ్యోమనౌకను రూపొందించడం కొనసాగించింది.[208][209][210]

దేశం అధికంగా శక్తి సరఫరా ముఖ్యంగా చమురు మరియు సహజ వాయువును దిగుమతి చేస్తుంది.ఉక్రెయిన్‌కు శక్తి సరఫరాకు అధికంగా ఆధారపడి ఉంటుంది. యుక్రెయిన్‌ సహజ వాయువులో 25% అంతర్గత మూలాల నుండి వస్తుంది. 35% రష్యా నుండి మిగిలిన 40% మధ్య ఆసియా నుండి రష్యా నియంత్రిత మార్గాల ద్వారా వస్తుంది. అదే సమయంలో ఉక్రెయిన్ ద్వారా పశ్చిమ ఐరోపాకి 85% రష్యా వాయువు సరఫరా చేయబడుతుంది.[211]

Trends in the Human Development Index of Ukraine, 1970–2010
Ukrainian administrative divisions by monthly salary. All figures are in the Ukrainian hryvnia.

2007 లో ఉక్రైనియన్ ఆర్థిక వ్యవస్థలో ఇతర మధ్య మరియు తూర్పు ఐరోపా దేశాలలో అగ్రస్థానంలో ఉన్నట్లు ఇన్ఫర్మేషన్ టెక్నాలజీ (ఐటి) భాగస్వామ్యం మార్కెట్లో 40% అధికరించింది.[212] 2013 లో యునైటెడ్ స్టేట్స్, భారతదేశం మరియు రష్యా తరువాత ఉక్రెయిన్ సర్టిఫికేట్ ఐటి నిపుణుల సంఖ్య ప్రపంచంలో నాలుగో స్థానంలో ఉంది.[213]

ప్రపంచ బ్యాంక్ లెక్కించిన విధంగా యుక్రెయిన్ 2010 జి.డి.పి. సుమారు $ 136 బిలియన్లు, 2011 జి.డి.పి. - $ 163 బిలియన్లు, 2012 - $ 176.6 బిలియన్లు 2013 - $ 177.4 బిలియన్లు.[214] 2014 మరియు 2015 లో ఉక్రేనియన్ కరెన్సీ ప్రపంచ బలహీనమైన కరెన్సీగా ఉంది. 2014 డోనాబాస్‌లో యుద్ధం తరువాత రష్యా క్రిమియాను విలీనం చేసుకున్న తరువాత ఏప్రిల్ నుండి దాని విలువ 80% పతనం అయింది.[215][216]

ప్రపంచ బ్యాంకు ఉక్రెయిన్‌ను మధ్యస్థాయి ఆదాయం దేశంగా వర్గీకరించింది.[217]రవాణా, అవినీతి మరియు ఉద్యోగిస్వామ్యం ముఖ్యమైన సమస్యలు అభివృద్ధి చెందుతున్నాయి. 2013 నవంబరులో విక్టర్ యనుకోవిచ్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా బహిరంగ ప్రదర్శనలు ఆరంభం అయ్యాయి. అవినీతి అధికారులు మరియు వ్యాపార ఉన్నత వర్గానికి వ్యతిరేకంగా ప్రజలు పోరాటం సాగించారు.[218] అయితే 2014 తాజా సిపిఐ నివేదికలో నుండి " కరప్షన్ పర్సెప్షన్ ఇండెక్స్ " ప్రకారం ఉక్రెయిన్ ఇప్పటికీ ఐరోపాలో అత్యంత అవినీతిమయమైన దేశాలలో 175 దేశాలలో 142 వ స్థానంలో ఉంది.[219]2007 లో ఉక్రేనియన్ స్టాక్ మార్కెట్ 130% అభివృద్ధితో ప్రపంచంలోని రెండవ అత్యధిక వృద్ధిని నమోదు చేసింది.[220] సి.ఐ.ఎ. ప్రకారం 2006 లో యుక్రేయిన్ స్టాక్ మార్కెట్ మార్కెట్ క్యాపిటలైజేషన్ 111.8 బిలియన్ డాలర్లు.[38]

ఉక్రెయిన్ పేదరికాన్ని పూర్తిగా తగ్గించడంలో కొన్ని పురోగతులను సాధించింది. ప్రాథమిక మరియు ఉన్నత విద్య, తల్లి ఆరోగ్యాన్ని మెరుగుపర్చడం మరియు మరణాలను తగ్గించడం. 2000 నాటికి $ 5.05 అ.డా (పి.పి.పి) రోజువారీ వినియోగం కంటే తక్కువగ ఉన్న ప్రజల శాతం (2000 11.9%) 2012 నాటికి 2.3%నికి తగ్గించబడింది. సంబంధిత ప్రమాణాల ప్రకారం పేదరిక రేటు (జనాభా వాటా) జాతీయ దారిద్య్ర రేఖకు దిగువన ఉన్న జనాభా) 71.2% నుండి 24.0% తగ్గింది.[221]


ఉక్రెయిన్ ఆర్థిక వ్యవస్థ దేశం ఆగ్నేయ భాగంలో సాయుధ పోరాటం కారణంగా భారీ సంక్షోభాన్ని అధిగమించింది. అదే సమయంలో 200% 2014-2015 లో ఉక్రేనియన్ హ్రైవ్నియా (జాతీయ కరెన్సీ) డీవాల్యుయేషన్ తరువాత ఉక్రేనియన్ వస్తువులు మరియు సేవలు మరింత చౌకగా మారి పోటీతత్వం అధికరింప చేసింది.[222] 2010 నుండి 2016 నాటికి మొదటిసారిగా ఉక్రెయిన్ ఆర్థికరంగం 2% అధికరించింది.2017 నాటికి 2% మరియు 2018 నాటికి 3.5% అధికరించగలదని ప్రంపంచ బ్యాంకు అంచనా వేసింది.


ప్రస్తుత రోజుల్లో తలసరి కొనుగోలు శక్తి సమానత్వం లేదా మానవ అభివృద్ధి సూచిక జి.డి.పి ఆధారంగా దేశాల ప్రధాన ఆర్థిక వర్గీకరణల ప్రకారం ఉక్రెయిన్ మోల్డోవా తరువాత ఐరోపాలో రెండవ పేద దేశంగా ఉందిల్[223][224]

కార్పొరేషన్లు[మార్చు]

A launch of Zenit-3SL rocket from the Sea Launch platform Ocean Odyssey

యుక్రెయిన్ అనేక భారీ పరిశ్రమలకు స్థావరంగా ఉంది. తూర్పు ఐరోపాలో మెటలర్జికల్ ఉత్పత్తుల అతిపెద్ద రిఫైనర్లలో ఒకటిగా ఉంది. [225] ఆంటొనోవ్ విమానం మరియు పలు ప్రైవేట్ మరియు వాణిజ్య వాహనాలు వంటి అధిక-సాంకేతిక వస్తువుల మరియు రవాణా ఉత్పత్తుల తయారీకి కూడా దేశం బాగా పేరు పొందింది.[226] దేశంలో అతిపెద్ద మరియు విజయవంతంగా పనిచేస్తున్న పి.ఎఫ్.టి.ఎస్ ఇండెక్స్ స్టాక్ ఎక్చేంజ్ మార్కెటులో విక్రయించబడుతుంది.

ప్రసిద్ధి చెందిన ఉక్రేనియన్ బ్రాండ్లలో నఫ్తొగజ్ ఉక్రెయిన్, అట్టోజజ్, ప్రైట్ బ్యాంక్, రోషన్, యుజ్మష్ష్, నెమిరోఫ్, మోటార్ సిచ్, ఖోర్టిట్సా, కైవ్స్టార్ మరియు ఏరోస్విట్ ప్రాధాన్యత వహిస్తున్నాయి.[227]

ఉక్రెయిన్ అభివృద్ధి చెందుతున్న ఆర్థిక వ్యవస్థగా భవిష్యత్ విజయం సాధించడానికి అవసరమైన సామర్థ్యాన్ని కలిగివుంది. అయినప్పటికీ ఇటువంటి అభివృద్ధి నూతనంగా అన్ని ఆర్థిక మరియు చట్టపరమైన సంస్కరణలతో మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది.[228] 1990 ల ప్రారంభంలో మాంద్యం నుంచి ఉక్రెయిన్లో విదేశీ ప్రత్యక్ష పెట్టుబడులు బలంగా ఉన్నప్పటికీ దేశంలో స్థిరమైన ఆర్థిక వృద్ధి సాధించడానికి సమస్యలను ఎదుర్కొంటుంది. ఉక్రెయిన్లో ప్రస్తుత కార్పొరేట్ పాలనకు సంబంధించిన సమస్యలు ప్రధానంగా రినాట్ అఖెట్టోవ్ వంటి ధనిక వ్యక్తులు, సంప్రదాయ భారీ పరిశ్రమల గుత్తాధిపత్యంతో ముడిపడివున్నాయి. పెట్టుబడిదారులకు మరియు వారి ఉత్పత్తులకు సమర్థవంతమైన చట్టపరమైన రక్షణ లేకపోవడంతో దేశ ఆర్థిక పునాదిని విస్తరించడంలో వైఫల్యం ఎదురౌతుంది.[229] ఉక్రెయిన్ ఆర్థికవ్యవస్థ 2010 లో సుమారు 3.5% పెరుగుతుందని భావిస్తున్నారు.[230]

రవాణా[మార్చు]

ఖార్కివ్-ద్నిప్రో మోటార్వే (M18)

మొత్తంమీద, ఉక్రేనియన్ చదును చేయబడిన రోడ్లు 1,64,732 కిలోమీటర్ల (1,02,360 మైళ్ళు) కోసం విస్తరించాయి. .[38] 'అంతర్జాతీయ' (ఉక్రేనియన్: Міжнародний) అనే అక్షరాలతో ఉన్న ప్రధాన మార్గాలు దేశవ్యాప్త విస్తరణ మరియు ఉక్రెయిన్లోని అన్ని ప్రధాన నగరాలన్నింటినీ కలిపి పొరుగుదేశాల సరిహద్దు మార్గాలకు ప్రయాణ సౌకర్యాలను అందిస్తాయి. యుక్రెయిన్‌లో కేవలం రెండు నిజమైన మోటార్వే ప్రామాణిక రహదారులు ఉన్నాయి; ఖార్కివ్ నుండి డినిప్రో వరకు మోటార్వే 175 కిలోమీటర్ల (109 మైళ్ల) పొడవు మరియు ఎం.I3 ఒక విభాగం, ఇది కీవ్ నుండి 18 కిమీ (11 మైళ్ళు) పొడవున " బౌరిపిల్లో అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం " వరకు విస్తరించి ఉంది.[ఆధారం కోరబడింది]

ఉక్రెయిన్‌లో హెచ్.ఆర్.సి.ఎస్.2 బహుళ యూనిట్. రైల్ రవాణా భారీగా వినియోగించబడుతుంది

యుక్రెయిన్లోని రైల్ రవాణా పొరుగు దేశాలతో అన్ని ప్రధాన పట్టణ ప్రాంతాలలో నౌకాశ్రయాలను మరియు పారిశ్రామిక కేంద్రాలను కలుపుతుంది. ఉక్రెయిన్లోని డోన్బాస్ ప్రాంతం రైల్వే ట్రాక్ భారీ కేంద్రీకరణ ఉంది .1995 లో రైలు రవాణా 7.4% తగ్గినప్పటికీ ఉక్రెయిన్ ఇప్పటికీ ప్రపంచంలోని అత్యధిక రైలు వినియోగదారుల్లో ఒకటిగా ఉంది.[231] ఉక్రెయిన్లో రైలుమార్గాల మొత్తం మొత్తం 22,473 కిలోమీటర్లు (13,964 మైళ్ళు) పొడవున విస్తరించింది. వీటిలో 9,250 కిలోమీటర్లు (5,750 మైళ్ళు) విద్యుత్తుగా ఉంది. [38] ప్రస్తుతం ప్రభుత్వం ప్రయాణీకుల రైల్ రవాణా సదుపాయంపై ఒక గుత్తాధిపత్యాన్ని కలిగి ఉంది. అంతర్జాతీయ మార్గాలలో ఇతర విదేశీ కంపెనీల సహకారరహితంగా రైళ్ళు అన్ని ప్రభుత్వ సంస్థ 'ఉక్రెజిలిజనిసియా' చేత నిర్వహించబడుతున్నాయి.

వాయుమార్గ రవాణా త్వరగా అభివృద్ధి చెందుతుంది. యు.యూ పౌరులు మరియు అనేక ఇతర పాశ్చాత్య దేశాల పౌరుల కోసం వీసా-రహిత కార్యక్రమంతో [232] దేశం విమానయాన రంగం గణనీయంగా ప్రయాణీకులను ఆకర్షిస్తోంది. పోలాండ్ మరియు ఉక్రెయిన్‌లో జాయింట్ హోస్టుగా నిర్వహించిన యూరో 2012 ఫుట్బాల్ టోర్నమెంట్, రవాణా మౌలిక సదుపాయాలపై మరియు నిర్దిష్ట విమానాశ్రయాలలో భారీగా పెట్టుబడి పెట్టేందుకు ప్రభుత్వాన్ని ప్రోత్సహించింది. [233] ప్రభుత్వానికి మరియు వేర్పాటువాద ఉద్యమాలకు మధ్య కొనసాగుతున్న యుద్ధం కారణంగా 2014 చివరి నాటికి పూర్తి అయిన దొనేత్సక్ విమానాశ్రయం 2012 లో పూర్తయింది.[234]


కీవ్ బోరిపిల్ కౌంటీ అతిపెద్ద అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం ఉంది. ఇది మూడు ప్రధాన ప్రయాణీకుల టెర్మినల్స్‌ను కలిగి ఉంది. దేశం జెండా క్యారియర్, ఉక్రెయిన్ ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్లైన్స్కు స్థావరంగా ఉంది. దేశంలో ఇతర పెద్ద విమానాశ్రయాలు ఖార్కివ్, ల్వివ్ మరియు దొనేత్సక్ (ఇప్పుడు నాశనమయ్యాయి) లో ఉన్నాయి. అదే సమయంలో ద్రోపోట్రోట్రోవ్స్క్ మరియు ఒడెస్సాలో సమీప భవిష్యత్తులో టెర్మినల్ నవీకరణలు ఉన్నాయి. తన జెండా క్యారియర్తో పాటు, ఉక్రెయిన్లో వైన్డ్రోస్ ఎయిర్లైన్స్, డినిప్రోవియా, అజుర్ ఎయిర్ ఉక్రెయిన్ మరియు అట్లాస్ గ్లోబబల్ ఉక్రెయిన్ ఉన్నాయి. ఆంటోనోవ్ ఏరోస్పేస్ డిజైన్ బ్యూరో అనుబంధ సంస్థ " ఆంటొనోవ్ ఎయిర్లైన్స్ " ప్రపంచంలోని అతి పెద్ద స్థిర వింగ్ విమానాల ఎ.ఎన్.-225 ఏకైక ఆపరేటర్‌గా ఉంది.

ఇంటర్నేషనల్ సముద్ర ప్రయాణం ప్రధానంగా ఒడెస్సా నౌకాశ్రయం ద్వారా అందించబడుతుంది. ఇక్కడి నుండి ఫెర్రీలలో ఇస్తాంబుల్, వార్నా మరియు హైఫాలకు తరచూ ప్రయాణించేవారు. ప్రస్తుతం ఈ మార్గాలను అతి పెద్ద ఫెర్రీ సంస్థ ఉక్రెర్ఫ్రీ నడుపుతుంది.[235]

విద్యుత్తు[మార్చు]

థింక్ ట్యాంక్ బిసిగ్నిస్ ఇన్స్టిట్యూట్ ప్రచురించిన మార్కెట్ ఎనర్జీ సెక్యూరిటీ గ్రోత్ ప్రోస్పెరిటి ఇండెక్స్ ఆధారంగా మార్కెట్ అవినీతి, జిడిపి పెరుగుదల మరియు చమురు నిల్వ సమాచారం ఉపయోగించి అభివృద్ధి చెందుతున్న ఉక్రెయిన్ మార్కెట్ 2014 లో 19 వ స్థానంలో ఉందని భావిస్తున్నారు.[236]

చమురు వంరులు[మార్చు]

యుక్రెయిన్ దాని స్వంత సహజ వాయువు మరియు పెట్రోలియంను ఉత్పత్తి చేసి నిర్వహిస్తుంది. అయినప్పటికీ ఈ వస్తువులు అధికభాగం దిగుమతి చేయబడుతున్నాయి. ప్రధానంగా రష్యా నుండి ఉక్రేనియన్ సహజ వాయువు సరఫరాలో 8% దిగుమతి అయ్యాయి.[237]సహజ వాయువు శక్తి ఉత్పాదనలో కాకుండా దేశంలోని ఉక్కు మరియు రసాయన పరిశ్రమల ద్వారా అలాగే " డిస్ట్రిక్ హీటింగ్ సెక్టర్ " ద్వారా కూడా భారీగా వాడబడుతోంది. 2012 లో షెల్ యుక్రెయిన్‌లో షెల్ వాయువు కోసం అన్వేషణ డ్రిల్లింగ్ ప్రారంభించింది-దేశం మొత్తం వాయువు సరఫరా స్వాతంత్ర్యం లక్ష్యంగా ప్రాజెక్ట్ రూపుదిద్దబడింది.[ఆధారం కోరబడింది]

డొంబాస్‌లో సాయుధ పోరాటం తరువాత యుక్రెయిన్ బొగ్గు సగం మరియు అంత్రాసైట్ వెలికితీతలు అన్ని తొలగించబడ్డాయి.2014 లో ఉక్రెయిన్ బొగ్గు ఉత్పత్తిని 22% తగ్గిపోయింది. రష్యా ఉక్రెయిన్ అతిపెద్ద బొగ్గు సరఫరాదారుగా ఉంది. 2014 లో రష్యాలో తన బొగ్గు సరఫరాలు బలవంతంగా 22 ఉక్రైనియన్ పవర్ ప్లాంట్స్ తాత్కాలికంగా మూసివేసింది.


ఆ తరువాత ఉక్రెయిన్ రష్యా నుండి దిగుమతులను తక్కువ చేసుకుంది.

2017 లో రష్యా మొత్తం బొగ్గు సరఫరాలో 55.7% యునైటెడ్ స్టేట్స్ 25% రెండవ ప్రముఖ సరఫరాదారుగా ఉంది.

2014 లో ఉక్రెయిన్ సహజ వాయువు సరఫరా దాదాపు 100% రష్యా నుండి వచ్చింది. 2016 నుండి ఇది యు.యూ. నుండి వస్తుంది.

2014 లో యుక్రెయిన్ అణు ఇంధనం మొత్తం రష్యా నుంచి వచ్చింది. 2016 నాటికి రష్యా వాటా 55% పడిపోయింది. ఉక్రెయిన్ వేర్వేరు 1000 అణు రియాక్టర్ల కోసం వెస్టింగ్హౌస్ అణు ఇంధనాన్ని సరఫరా చేసింది.[238]

శక్తి ఉత్పత్తి[మార్చు]

Zaporizhia Nuclear Power Plant, the largest nuclear power plant in Europe

ఉక్రెయిన్ నికర శక్తి ఎగుమతి దేశంగా ఉంది, ఉదాహరణకు 2011 లో విద్యుత్ ఉత్పత్తిలో 3.3% ఎగుమతి చేయబడింది.

బొగ్గు మరియు గ్యాస్-ఆధారిత థర్మల్ విద్యుత్ కేంద్రాలు మరియు జలవిద్యుత్లు దేశంలో రెండవ మరియు మూడవ అతిపెద్ద విద్యుత్తు ఉత్పత్తిగా ఉన్నాయి.[239] అయితే ఐరోపా అతిపెద్ద శక్తి వినియోగదారుల్లో ఇది కూడా ఒకటిగా ఉంది.[240] 2011 నాటికి మొత్తం విద్యుత్ ఉత్పాదనలో 47.6% అణుశక్తికి నుండి లభించింది.[239] ఐరోపా‌లో అతిపెద్ద అణుశక్తి కర్మాగారం జపొరిఝియా న్యూక్లియర్ పవర్ ప్లాంట్, ఉక్రెయిన్లో ఉంది. 2008 నుండి ప్రారంభమైన మూడు ఉక్రేనియన్ రియాక్టర్లకు అణు ఇంధనాన్ని విక్రయించే ఐదు సంవత్సరాల ఒప్పందాన్ని వెస్టింగ్హౌస్ ఎలక్ట్రిక్ కంపెనీ గెలుచుకుంది.[241]అధ్యక్షుడు విక్టర్ యనుకోవిచ్ యురోమైదాన్ తరువాత ఐరోపా ద్వారా రష్యాకు చెందిన రోసాటమ్ అణు ఇంధన ఎగుమతులపై ప్రవేశపెట్టిన నిషేధం జనవరి 28 నుంచి మార్చి 6 వరకు అమలులోకి వచ్చింది.[242]2014 ఏప్రిల్‌లో క్రిమియా రష్యన్ విలీనం చేసుకున్న తరువాత యుక్రెయిన్ ఎనర్జీ ఉత్పత్తి కేంద్రం మరియు వెస్టింగ్హౌస్ ఇంధన సరఫరా కోసం 2020 వరకు ఒప్పందం కుదుర్చుకుంది.[243]కోయల్ మరియు సహజ వాయువు ధర్మల్ పవర్ స్టేషన్ మరియు హైడ్రో పవర్ దేశీయ ద్వీతీయ మరియు తృతీయ విద్యుత్తు ఉత్పత్తి కేంద్రాలుగా ఉన్నాయి.[ఆధారం కోరబడింది]

పునరుత్పాదక శక్తి[మార్చు]

మొత్తం పునరుత్పాతక శక్తి వాటా ఇప్పటికీ చాలా చిన్నదిగా ఉంది. కానీ వేగంగా ఇది అభివృద్ధి చెందుతోంది. పునరుత్పాదక ఇంధన వ్యవస్థ పూర్తి సామర్థ్యం 2011 లో రెట్టింపు అయింది. 2012 నాటికి 397 మెగావాట్ల వరకు ఉంది.[244]2011 లో ఉక్రెయిన్‌లో పలు పెద్ద సౌర విద్యుత్ కేంద్రాలు ప్రారంభించబడ్డాయి. వాటిలో పెరోవోలో (క్రిమియా) కేంద్రం యూరోప్‌లో అతిపెద్ద సౌర పార్క్ ఉంది.[245] ఉక్రెయిన్‌లో పౌర మరియు సౌర విద్యుత్ ప్లాంట్ల సామర్థ్యాన్ని కలిపి యురోపియన్ స్టేట్ ఏజన్సీ ఫర్ ఎనర్జీ ఎఫిషియెన్సీ అండ్ కన్జర్వేషన్ ఫొర్కాస్ట్స్ 2012 లో మరో 600 మెగావాట్లు పెంచవచ్చు.[246] మక్వారీ రీసెర్చ్ ప్రకారం 2016 నాటికి యుక్రెయిన్ మొత్తం సౌర విద్యుత్ స్టేషన్లను నిర్మించి 1.8 గిగావాట్లు మొత్తం సామర్థ్యంతో రెండు అణు రియాక్టర్ల సామర్థ్యానికి సమానంగా ఉంటుంది.[247]


యుక్రెయిన్ గొప్ప పునరుత్పాదక ఇంధన సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంది: పునర్నిర్మాణ మరియు అభివృద్ధి కోసం ఉన్న ఎకనామిక్ బ్యాంక్ పునరుత్పాదక శక్తి సామర్థ్యాన్ని అంచనా వేస్తుంది:వార్షికంగా గాలి శక్తి కోసం సాంకేతిక సామర్థ్యాన్ని 40 TWh / చిన్న జలశక్తి కేంద్రాలు 8.3 TWh / year, 120 TW / వార్షికంలో బయోమాస్ మరియు సౌరశక్తి 50 TWh / year.[248] 2011 లో ఉక్రెయిన్ ఎనర్జీ మంత్రిత్వశాఖ ప్రత్యామ్నాయ మరియు పునరుత్పాదక ఇంధన వనరుల నుంచి ఉత్పాదక సామర్థ్యాన్ని దేశంలో మొత్తం విద్యుత్ ఉత్పత్తిలో 9% (6 గిగావాట్లు) కి పెంచుతుందని అంచనా వేసింది.[249]

అంతర్జాలం[మార్చు]

ఉక్రెయిన్ 2007-08 ఆర్థిక సంక్షోభం కారణంగా ఇంటర్నెట్ రంగం క్రమంగా పెరుగుతూ ఉంది. జూన్ 2014 నాటికి 18.2 మిలియన్ల డెస్క్‌టాప్ ఇంటర్నెట్ వినియోగదారులు ఉన్నారు. ఇది వయోజన జనాభాలో 56%. ప్రేక్షకులలో ప్రధానమైనది 25 నుండి 34 సంవత్సరాల వయస్సుగల బ్రాకెట్ ఇది జనాభాలో 29% ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. [250] అత్యంత వేగవంతమైన ఇంటర్నెట్ యాక్సెస్ వేగాలతో ప్రపంచంలోనే మొదటి పది దేశాలలో ఉక్రెయిన్ ఉంది.[251]

ఐ.టి.[మార్చు]

ఐ.టి. ఆధారంగా కియర్నీ గ్లోబల్ సర్వీసెస్ స్థానం ఇండెక్స్ [252]ఉక్రెయిన్ అత్యుత్తమ అవుట్ సోర్సింగ్ స్థానాల్లో 24 వ స్థానంలో ఉంది.గార్నర్ ఇ.ఎం.ఇ.ఎ.లో టాప్ 20 ఆఫ్‌షోర్ సేవలు స్థానాల్లో ఒకటిగా ఉంది.[253] 2017 మొదటి ఆరు నెలల్లో కంప్యూటర్ మరియు సమాచార సేవల ఎగుమతి పరిమాణం $ 1.256 బిలియన్లకు చేరుకుంది. ఇది 2016 లో అదే కాలంలో పోలిస్తే 18.3% పెరుగుదల సాధ్యం అయింది.[254]వ్యవసాయ పరిశ్రమ మరియు మెటలర్జీ తర్వాత ఐటి పరిశ్రమ ఉక్రెయిన్ ఎగుమతులలో మూడవ స్థానంలో ఉంది.

యుక్రెయిన్ ఐ.టి. సెక్టార్ 50,000 మంది డెవలపర్లు సహా 1,00,000 మంది కార్మికులను నియమిస్తుంది. 2020 నాటికి ఈ సంఖ్య 2,00,000 మార్కును అధిగమించగలదని భావిస్తున్నారు.[255] యుక్రెయిన్లో 1,000 కంటే ఎక్కువ ఐ.టి కంపెనీలు ఉన్నాయి. [256] 2017 లో వాటిలో 13 కంపెనీలు ప్రపంచంలోని అత్యుత్తమ అవుట్ సోర్సింగ్ సర్వీస్ ప్రొవైడర్స్ జాబితాలో చేరాయి.[257] 100 కు పైగా బహుళజాతి సాంకేతిక సంస్థలకు యుక్రెయిన్లో ఆర్ & డి లాబ్స్ ఉన్నాయి.[258] C ++ మరియు యూనిటీ3డి డెవలపర్ల సంఖ్యలో యుక్రెయిన్ ప్రపంచవ్యాప్తంగా మొదటి స్థానంలో ఉంది. జావాస్క్రిప్ట్, స్కాలా మరియు మాగ్నెటో ఇంజనీర్ల సంఖ్యలో రెండవ స్థానంలో ఉంది.[259] 78% ఉక్రేనియన్ టెక్ కార్మికులు ఒక ఇంటర్మీడియట్ లేదా ఉన్నత స్థాయి ఇంగ్లీష్ నైపుణ్యం కలిగి ఉన్నారు.[260]

పర్యాటకం[మార్చు]

2007 లో ప్రపంచ పర్యాటక రంగ సంస్థ ర్యాంకింగ్స్ ప్రకారం ఐరోపా‌లో పర్యాటకులు సందర్శించే సంఖ్యలో ఐరోపా‌లో ఉక్రెయిన్ 8 వ స్థానంలో నిలిచింది. [261] ఉక్రెయిన్కు అనేక పర్యాటక ఆకర్షణలు ఉన్నాయి:పర్వత శ్రేణులలో స్కీయింగ్, హైకింగ్. ఫిషింగ్ : ఒక ప్రముఖ వేసవి గమ్యంగా నల్ల సముద్ర తీరం; వివిధ పర్యావరణ వ్యవస్థల సహజ వనరులు; చర్చిలు, కోట శిథిలాల మరియు ఇతర నిర్మాణ మరియు పార్క్ మైలురాళ్ళు; వివిధ బాహ్య విహారకేంద్రాలు ఉన్నాయి. కీవ్, ల్వివ్, ఒడెస్సా మరియు కమయనేట్స్-పోడిల్స్కిలు ఉక్రెయిన్ ప్రధాన పర్యాటక కేంద్రాలుగా ఉన్నాయి. వీటిలో అనేక చారిత్రక ప్రదేశాలు మరియు బలీయమైన ఆతిథ్య మౌలిక సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. క్రిమియా ఆర్థికవ్యవస్థలో పర్యాటక రంగం ముఖ్యమైనది. కానీ 2014 లో రష్యన్ విలీనం తరువాత సందర్శకుల సంఖ్య పతనం అయింది.[262]యుక్రెయిన్లోని ఏడు వింతలు మరియు యుక్రెయిన్లోని ఏడు ప్రకృతి అద్భుతాలు యుక్రెయిన్ అతి ముఖ్యమైన మైలురాయిల ఎంపిక ఇంటర్నెట్ ఆధారిత ఓటు ద్వారా సాధారణ ప్రజలచే ఎంపిక చేయబడ్డాయి.

వెలుపలి లింకులు[మార్చు]

  1. "Law of Ukraine "On Principles of State Language Policy" (Current version — Revision from 1 February 2014)". Document 5029-17, Article 7: Regional or minority languages Ukraine, Paragraph 2. Zakon2.rada.gov.ua. 1 February 2014. Archived from the original on 14 February 2014. Retrieved 30 April 2014. 
  2. "List of declarations made with respect to treaty No. 148 (Status as of: 21/9/2011)". Council of Europe. Retrieved 2017-10-28. 
  3. 3.0 3.1 ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; Ethnic composition of the population of Ukraine, 2001 Census అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  4. "Чисельність населення (за оцінкою) на 1 листопада 2017 року та середня чисельність у січні-жовтні 2017 року". www.ukrstat.gov.ua. Retrieved 2018-01-09. 
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 "Report for Selected Countries and Subjects". World Economic Outlook Database, October 2017. International Monetary Fund. October 2017. Retrieved 12 August 2016. 
  6. "GINI index (World Bank estimate) | Data". data.worldbank.org (in English). Retrieved 2018-01-08. 
  7. "Human Development Report 2016 – "Human Development for Everyone"" (PDF). HDRO (Human Development Report Office) United Nations Development Programme. pp. 198–201. Retrieved 8 January 2018. 
  8. Рішення Ради: Україна 30 жовтня перейде на зимовий час [Rada Decision: Ukraine will change to winter time on 30 October] (in ఉక్రేనియన్). korrespondent.net. 18 October 2011. Retrieved 31 October 2011. 
  9. Geoghegan, Tom (7 June 2012), "Ukraine or the Ukraine: Why do some country names have 'the'?", BBC News Magazine, BBC 
  10. "The World Factbook – Ukraine". Central Intelligence Agency. 7 January 2014. Retrieved 23 January 2014. 
  11. Simpson, John (19 March 2014). "Russia's Crimea plan detailed, secret and successful" – via www.bbc.com. 
  12. "Ukraine – United Nations Statistics Division". United Nations. 2016. Retrieved 6 September 2016. 
  13. 13.0 13.1 "Population (by estimate) as of 1 April, 2016.". State Statistics Service of Ukraine. Archived from the original on 8 August 2016. Retrieved 1 April 2016. 
  14. 14.0 14.1 "The "the" is gone". The Ukrainian Weekly. 8 December 1991. Retrieved 21 October 2015. 
  15. "Declaration of State Sovereignty of Ukraine". Verkhovna Rada of Ukraine. Archived from the original on 27 September 2007. Retrieved 24 December 2007. 
  16. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; wbook06 అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  17. "NATO confirms readiness for Ukraine's joining organization". Kyiv Post. 13 April 2010. Archived from the original on 16 April 2010. 
  18. Richard Balmforth (7 January 2010). "Yanukovich vows to keep Ukraine out of NATO". Reuters. Retrieved 20 October 2015. 
  19. 19.0 19.1 ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; European Commission Trade Ukraine అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  20. "Ukraine becomes world's third biggest grain exporter in 2011 – minister" (Press release). Black Sea Grain. 20 January 2012. Archived from the original on 31 December 2013. Retrieved 31 December 2013. 
  21. "World Trade Report 2013". World Trade Organisation. 2013. Retrieved 26 January 2014. 
  22. IISS 2010, pp. 195–197
  23. Stay informed today and every day (5 February 2014). "Linguistic divides: Johnson: Is there a single Ukraine?". The Economist. Retrieved 12 May 2014. (Subscription required (help)). 
  24. Hryhoriy Pivtorak. Походження українців, росіян, білорусів та їхніх мов [The origin of Ukrainians, Russians, Belarusians and their languages] (in ఉక్రేనియన్). Retrieved 21 October 2015. 
  25. "Ukraine – Definition". Merriam-Webster Online Dictionary. Retrieved 4 May 2012. 
  26. Adam Taylor (9 December 2013). "Why Ukraine Isn't 'The Ukraine,' And Why That Matters Now". Business Insider. Retrieved 21 October 2015. 
  27. "‘Ukraine’ or ‘the Ukraine’? It’s more controversial than you think.". Washington Post. 25 March 2014. Retrieved 11 August 2016. 
  28. Richard Gray (18 December 2011). "Neanderthals built homes with mammoth bones". London: Daily Telegraph. Retrieved 8 January 2014. 
  29. K. Kris Hirst. "Molodova I and V (Ukraine)". About. 
  30. "Mystery of the domestication of the horse solved: Competing theories reconciled". www.sciencedaily (sourced from the University of Cambridge). 7 May 2012. Retrieved 12 June 2014. 
  31. Matossian Shaping World History p. 43
  32. "What We Theorize – When and Where Did Domestication Occur". International Museum of the Horse. Archived from the original on 23 July 2013. Retrieved 12 December 2010. 
  33. "Horsey-aeology, Binary Black Holes, Tracking Red Tides, Fish Re-evolution, Walk Like a Man, Fact or Fiction". Quirks and Quarks Podcast with Bob Macdonald. CBC Radio. 7 March 2009. Archived from the original on 7 October 2014. Retrieved 18 September 2010. 
  34. Sandrine Prat; Stéphane C. Péan; Laurent Crépin; Dorothée G. Drucker; Simon J. Puaud; Hélène Valladas; Martina Lázničková-Galetová; Johannes van der Plicht; Alexander Yanevich (17 June 2011). "The Oldest Anatomically Modern Humans from Far Southeast Europe: Direct Dating, Culture and Behavior". plosone. Retrieved 21 June 2011. 
  35. Jennifer Carpenter (20 June 2011). "Early human fossils unearthed in Ukraine". BBC. Retrieved 21 June 2011. 
  36. "Scythian". Encyclopædia Britannica. Retrieved 21 October 2015. 
  37. "Scythian: Ancient People". Online Britannica. 20 July 1998. Retrieved 26 October 2017. 
  38. 38.0 38.1 38.2 38.3 38.4 38.5 38.6 38.7 38.8 "Ukraine". CIA World Factbook. 13 December 2007. Retrieved 24 December 2007. 
  39. 39.0 39.1 39.2 "Kievan Rus". The Columbia Encyclopedia (6 ed.). 2001–2007. Archived from the original on 19 August 2000. Retrieved 8 January 2014. 
  40. "The Destruction of Kiev". University of Toronto's Research Repository. Archived from the original on 27 April 2011. Retrieved 3 January 2008. 
  41. "Roman Mstyslavych". www.encyclopediaofukraine.com. 
  42. "Daniel Romanovich".Encyclopædia Britannica. 2007. Britannica Concise Encyclopedia. 23 August 2007
  43. Subtelny, pp. 92–93
  44. "Poland". Encyclopædia Britannica (fee required). Archived from the original on 11 October 2007. Retrieved 12 September 2007. 
  45. Brian Glyn Williams (2013). "The Sultan's Raiders: The Military Role of the Crimean Tatars in the Ottoman Empire" (PDF). The Jamestown Foundation. p. 16. Archived from the original (PDF) on 21 October 2013. 
  46. Halil Inalcik. "Servile Labour in the Ottoman Empire" in A. Ascher, B. K. Kiraly, and T. Halasi-Kun (eds), The Mutual Effects of the Islamic and Judeo-Christian Worlds: The East European Pattern, Brooklyn College, 1979, pp. 25–43.
  47. Darjusz Kołodziejczyk, as reported by Mikhail Kizilov (2007). "Slaves, Money Lenders, and Prisoner Guards: The Jews and the Trade in Slaves and Captives in the Crimean Khanate". The Journal of Jewish Studies. p. 2. 
  48. Subtelny, Orest (1988). "Ukraine: a history.". p 106
  49. Junius P. Rodriguez (1997). "The Historical encyclopedia of world slavery". ABC-CLIO. p. 659. ISBN 0-87436-885-5
  50. Mikhail Kizilov. "Slave Trade in the Early Modern Crimea From the Perspective of Christian, Muslim, and Jewish Sources". Oxford University. 
  51. Krupnytsky B. and Zhukovsky A. "Zaporizhia, The". Encyclopedia of Ukraine. Retrieved 16 December 2007. 
  52. 52.0 52.1 "Ukraine – The Cossacks". Encyclopædia Britannica. Retrieved 21 October 2015. 
  53. "The Crimean Tatars and their Russian-Captive Slaves Archived 5 June 2013 at the Wayback Machine." (PDF). Eizo Matsuki, Mediterranean Studies Group at Hitotsubashi University.
  54. "Poland – The Cossacks". Encyclopædia Britannica. 
  55. Subtelny, pp. 123–124
  56. Reid (2000) p 27–30
  57. Skinner, Barbara (2005). "Borderlands of Faith: Reconsidering the Origins of a Ukrainian Tragedy". Slavic Review. 64 (1): 88–116. doi:10.2307/3650068. 
  58. Ukraine under direct imperial Russian rule. Encyclopædia Britannica.
  59. Remy, Johannes (March–June 2007). "The Valuev Circular and Censorship of Ukrainian Publications in the Russian Empire (1863–1876): Intention and Practice". Canadian Slavonic Papers. Canadian Association of Slavists. 47: 87–110. JSTOR 40871165. 
  60. "Shevchenko, Taras". www.encyclopediaofukraine.com (in ఆంగ్లం). Retrieved 2017-11-01. 
  61. Rainer Münz, Rainer Ohliger (2003). "Diasporas and ethnic migrants: German, Israel, and post-Soviet successor". Routledge. p. 164. ISBN 0-7146-5232-6
  62. Subtelny, Orest (2000). "Ukraine: a history.". University of Toronto Press. p. 262. ISBN 0-8020-8390-0
  63. Jonathan D. Smele (2015). Historical Dictionary of the Russian Civil Wars, 1916–1926. Rowman & Littlefield. p.476. ISBN 1-4422-5281-2
  64. Horbal, Bogdan. "Talerhof". The world academy of Rusyn culture. Retrieved 20 January 2008. 
  65. Cipko, Serge. "Makhno, Nestor". Encyclopedia of Ukraine. Retrieved 17 January 2008. 
  66. 66.0 66.1 66.2 66.3 66.4 "Interwar Soviet Ukraine". Encyclopædia Britannica (fee required). Archived from the original on 2008-04-18. Retrieved 12 September 2007. 
  67. "The Famine of 1920–1924". The Norka – a German Colony in Russia. Retrieved 4 March 2015. [dead link]
  68. "Famine of 1921–3". Encyclopedia of Ukraine. Retrieved 3 March 2015. 
  69. Subtelny, p. 380
  70. "Communism". MSN Encarta. Archived from the original on 1 November 2009. Retrieved 5 July 2008. 
  71. Cliff, pp. 138–39
  72. "Ukraine remembers famine horror". BBC News. 24 November 2007.
  73. Michael Ellman, "The Role of Leadership Perceptions and of Intent in the Soviet Famine of 1931–1934." Europe-Asia Studies 2005 57(6): 823–841. మూస:ISSN Fulltext in Ebsco
  74. Stephen G. Wheatcroft, "Agency and Terror: Evdokimov and Mass Killing in Stalin's Great Terror." Australian Journal of Politics and History 2007 53(1): 20–43. మూస:ISSN Fulltext in Ebsco; Robert Conquest, The Harvest of Sorrow: Soviet collectivization and the terror-famine (1986). Mark B. Tauger, "The 1932 Harvest and the Famine of 1933" Slavic Review, Vol. 50, No. 1 (Spring, 1991), pp. 70–89, notes the harvest was unusually poor. online in JSTOR; R. W. Davies, Mark B. Tauger, S. G. Wheatcroft, "Stalin, Grain Stocks and the Famine of 1932–1933," Slavic Review, Vol. 54, No. 3 (Autumn, 1995), pp. 642–657 online in JSTOR; Michael Ellman. "Stalin and the Soviet famine of 1932–33 Revisited", Europe-Asia Studies, Volume 59, Issue 4 June 2007, pages 663–93.
  75. Yushchenko Praises Guilty Verdict Against Soviet Leaders For Famine, Radio Free Europe/Radio Liberty (14 January 2010)
  76. Wilson, p. 17
  77. Subtelny, p. 487
  78. Roberts, p. 102
  79. Boshyk, p. 89
  80. 80.0 80.1 "World wars". Encyclopedia of Ukraine. Retrieved 20 December 2007. 
  81. Subtelny, Orest (1988). "Ukraine: a history.". p 410
  82. Timothy Snyder. A fascist hero in democratic Kiev. NewYork Reviev of Books. 24 February 2010
  83. Grzegorz Motyka. Polska reakcja na działania UPA – skala i przebieg akcji odwetowych Archived 19 August 2014 at the Wayback Machine..
  84. Piotrowski pp. 352–54
  85. Weiner pp. 127–237
  86. "Losses of the Ukrainian Nation, p. 2". Peremoga.gov.ua (in Ukrainian). Archived from the original on 15 May 2005. Retrieved 16 December 2007. 
  87. Subtelny, p. 476
  88. Magocsi, p. 635
  89. "Ukrainian Insurgent Army". Encyclopedia of Ukraine. Retrieved 20 December 2007. 
  90. 90.0 90.1 "Ukraine – World War II and its aftermath". Encyclopædia Britannica. Archived from the original on 2010-02-27. Retrieved 28 December 2007. 
  91. Karel Cornelis Berkhoff. Harvest of despair: life and death in Ukraine under Nazi rule, Harvard University Press: April 2004. p. 164
  92. Weinberg, p. 264
  93. Rozhnov, Konstantin, "Who won World War II?", BBC. Citing Russian historian Valentin Falin. Retrieved 5 July 2008.
  94. "Losses of the Ukrainian Nation, p. 1". Peremoga.gov.ua (in Ukrainian). Archived from the original on 25 October 2007. Retrieved 16 December 2007. 
  95. Kulchytsky, Stalislav, "Demographic losses in Ukrainian in the twentieth century", Zerkalo Nedeli, 2–8 October 2004. Available online in Russian and in Ukrainian. Retrieved 27 January 2008.
  96. Smale, Alison (27 January 2014). "Shedding Light on a Vast Toll of Jews Killed Away From the Death Camps". The New York Times. 
  97. 97.0 97.1 "Losses of the Ukrainian Nation, p. 7". Peremoga.gov.ua (in Ukrainian). Archived from the original on 15 May 2005. Retrieved 16 December 2007. 
  98. Overy, p. 518
  99. 99.0 99.1 Кривошеев Г. Ф., Россия и СССР в войнах XX века: потери вооруженных сил. Статистическое исследование (Krivosheev G. F., Russia and the USSR in the wars of the 20th century: losses of the Armed Forces. A Statistical Study) (in Russian)
  100. "Holidays". Ministry of Foreign Affairs of Ukraine. Archived from the original on 20 April 2006. Retrieved 24 August 2008. 
  101. "Ukraine: World War II and its aftermath". Encyclopædia Britannica (fee required). Archived from the original on 29 September 2007. Retrieved 12 September 2007. 
  102. Кульчинский [Kulchytsky], Станислав [Stanislav] (2–8 October 2004), "Демографические потери Украины в XX веке" [Demographic losses in Ukraine in the twentieth century], Zerkalo Nedeli (in Russian), RU: [Demoscope], archived from the original on 14 September 2012 
  103. "Демографические потери Украины в XX веке" [Demographic losses of Ukraine in the XX century] (in Russian). Zerkalo Nedeli. Archived from the original on 21 July 2006. Retrieved 8 January 2014. 
  104. Демографічні втрати України в хх столітті [Demographic losses in Ukraine twentieth century] (in ఉక్రేనియన్). Zerkalo Nedeli. Archived from the original on 2007-03-13. Retrieved 8 January 2014. 
  105. "Activities of the Member States – Ukraine". United Nations. Retrieved 17 January 2011. 
  106. "United Nations". U.S. Department of State. Archived from the original on 3 March 2003. Retrieved 22 September 2014. Voting procedures and the veto power of permanent members of the Security Council were finalized at the Yalta Conference in 1945 when Roosevelt and Stalin agreed that the veto would not prevent discussions by the Security Council. Roosevelt agreed to General Assembly membership for Ukraine and Byelorussia while reserving the right, which was never exercised, to seek two more votes for the United States. 
  107. 107.0 107.1 Malynovska, Olena (14 June 2006). "Migration and migration policy in Ukraine". Archived from the original on 23 September 2013. 
  108. "The Transfer of Crimea to Ukraine". International Committee for Crimea. July 2005. Retrieved 25 March 2007. 
  109. "Ukraine – The last years of Stalin's rule". Encyclopædia Britannica (fee required). Archived from the original on 15 January 2008. Retrieved 28 December 2007. 
  110. Magocsi, p. 644
  111. Remy, Johannes (1996). "'Sombre anniversary' of worst nuclear disaster in history – Chernobyl: 10th anniversary". UN Chronicle. Find articles. Archived from the original on 28 June 2012. Retrieved 16 December 2007. 
  112. "'Fukushima, Chernobyl and the Nuclear Event Scale'". 
  113. "Geographical location and extent of radioactive contamination". Chernobyl.info. Swiss Agency for Development and Cooperation. Archived from the original on 30 June 2007. Retrieved 8 January 2014. 
  114. "IAEA Report". In Focus: Chernobyl. Retrieved 31 May 2008. 
  115. "Declaration of State Sovereignty of Ukraine". Verkhovna Rada of Ukraine. 16 July 1990. Archived from the original on 2007-09-27. Retrieved 12 September 2007. 
  116. "Verkhovna Rada of Ukraine Resolution On Declaration of Independence of Ukraine". Verkhovna Rada of Ukraine. 24 August 1991. Archived from the original on 2007-09-30. Retrieved 12 September 2007. 
  117. "Soviet Leaders Recall 'Inevitable' Breakup Of Soviet Union". RadioFreeEurope. 8 December 2006. Retrieved 12 September 2007. 
  118. Shen, p. 41
  119. "Ukrainian GDP (PPP)". World Economic Outlook Database, October 2007. International Monetary Fund (IMF). Retrieved 10 March 2008. 
  120. "Can Ukraine Avert a Financial Meltdown?". World Bank. June 1998. Archived from the original on 12 July 2000. Retrieved 16 December 2007. 
  121. Figliuoli, Lorenzo; Lissovolik, Bogdan (31 August 2002). "The IMF and Ukraine: What Really Happened". International Monetary Fund. Retrieved 16 December 2007. 
  122. Aslund, Anders; Aslund, Anders (Autumn 1995). "Eurasia Letter: Ukraine's Turnaround". Foreign Policy. 100 (100): 125–143. JSTOR 1149308. doi:10.2307/1149308. 
  123. "Macroeconomic Indicators". National Bank of Ukraine. Archived from the original on 21 October 2007. 
  124. "Ukraine. Country profile" (PDF). World Bank. Archived from the original (PDF) on 2007-06-07. Retrieved 16 December 2007. 
  125. Wines, Michael (1 April 2002). "Leader's Party Seems to Slip In Ukraine". The New York Times. Retrieved 24 December 2007. 
  126. "Ukraine – Country Profiles – NTI". Retrieved 2 August 2014. 
  127. "The Supreme Court findings" (in Ukrainian). Supreme Court of Ukraine. 3 December 2004. Retrieved 7 July 2008. 
  128. "Yushchenko: 'Live And Carry On'". CBS News. 2005-01-30. 
  129. Associated Press: Study: Dioxin that poisoned Yushchenko made in lab[dead link]
  130. "Yushchenko to Russia: Hand over witnesses". Kyiv Post. 2009-10-28. Retrieved 2010-02-11. 
  131. "Ukraine-Independent Ukraine". Encyclopædia Britannica (fee required). Archived from the original on 15 January 2008. Retrieved 14 January 2008. 
  132. 132.0 132.1 132.2 The Colour Revolutions in the Former Soviet Republics: Ukraine by Nathaniel Copsey, Routledge Contemporary Russia and Eastern Europe Series (page 30-44)
  133. US campaign behind the turmoil in Kiev, The Guardian (26 November 2004)
  134. Diuk, Nadia. "In Ukraine, Homegrown Freedom." Washington Post, 4 December 2004. URL Retrieved 12 September 2006
  135. Russia, the US, "the Others" and the "101 Things to Do to Win a (Colour)Revolution": Reflections on Georgia and Ukraine by Abel Polese, Routledge (26 October 2011)
  136. Ukraine comeback kid in new deal, BBC News (4 August 2006)
  137. Tymoshenko picked for Ukraine PM, BBC News (18 December 2007)
  138. Roman Olearchyk (31 July 2013). "Lacklustre GDP data push Ukraine towards fresh IMF bailout". Financial Times. Kiev. Retrieved 3 March 2014. 
  139. Russia shuts off gas to Ukraine, BBC News (1 January 2009)
  140. Q&A: Russia-Ukraine gas row, BBC News (20 January 2009)
  141. Ukraine election: Yanukovych urges Tymoshenko to quit, BBC News (10 February 2010)In its final report on the election, the Organisation for Security and Cooperation in Europe said that the election "met most requirements" for fairness and that the election process was "transparent.""Ukraine: Presidential Election 17 January and 7 February 2010: OSCE/ODIHR Election Observation Mission Final Report" (PDF). OSCE. Warsaw. 28 April 2010. Retrieved 20 October 2015. 
  142. Stand-off in Ukraine over EU agreement, BBC News (17 December 2013)
  143. Kiev protesters gather, EU dangles aid promise, Reuters (12 December 2013)
  144. Johnson, Juliet; Köstem, Seçkin (May 2016). "Frustrated Leadership: Russia's Economic Alternative to the West". Global Policy. Wiley Online Library. 7 (2): 212. doi:10.1111/1758-5899.12301. In fact, the Ukrainian crisis broke out in November 2013 when former President Viktor Yanukovych announced under Russian pressure that he would no longer pursue an EU Association Agreement. 
  145. "Ukraine Radicals Steer Violence as Nationalist Zeal Grows". Bloomberg News. 11 February 2014. 
  146. Lina Kushch (3 December 2013). "Donetsk view: Ukraine 'other half' resents Kiev protests". BBC News. 
  147. "A Ukraine City Spins Beyond the Government's Reach". The New York Times. 15 February 2014. 
  148. Richard Balmforth (12 December 2013). "Kiev protesters gather, EU dangles aid promise". Reuters. Retrieved 20 October 2015. 
  149. Независимое бюро новостей. "За добу в зіткненнях у Києві поранено 1,5 тисяч осіб, 100 зникли безвісти". nbnews.com.ua. 
  150. Інформація про постраждалих у сутичках: Прес-служба МОЗ України [Information about the victims of clashes: Press Service of the Ministry of Health of Ukraine] (in ఉక్రేనియన్). moz.gov.ua. 22 February 2014. Archived from the original on 24 July 2014. Retrieved 25 September 2014. 
  151. "МВС УКРАЇНИ". Міністерство внутрішніх справ України. Archived from the original on 24 September 2014. Retrieved 25 September 2014. 
  152. ""список загиблих під час кривавих подій в Києві" — tsn.ua". ТСН.ua. 
  153. Shaun Walker (27 January 2014). "Ukraine threatens state of emergency after protesters occupy justice ministry". The Guardian. Retrieved 12 May 2014. 
  154. Krasnolutska, Daryna. "Ukraine clashes resume in Kiev as foreign mediation urged". Businessweek.com. Archived from the original on 2014-07-06. Retrieved 12 May 2014. 
  155. "Opposition leaders sign deal with president to end crisis in Ukraine". Fox News Channel. 21 February 2014. Retrieved 19 November 2017. 
  156. Keating, Dave (25 February 2014). "Ukraine sets date for presidential election". Europeanvoice.com. Retrieved 12 May 2014. 
  157. 157.0 157.1 The New York Times, "Dozens of Separatists Killed in Ukraine Army Attack", By SABRINA TAVERNISE and ANDREW ROTHMAY 27, 2014
  158. 158.0 158.1 David M. Herszenhorn (24 May 2014). "Election of President Seen as a Beginning to Repairing Ukraine". NYT. Retrieved 12 January 2015. 
  159. 159.0 159.1 RTVi, News-script for Broadcast of 25 May 2014, Ekaterina Andreeff.
  160. Adam Taylor (28 January 2014). "Why Ukraine Is So Important". Business Insider. Archived from the original on 14 February 2014. Retrieved 29 May 2014. 
  161. Lukas Alpert (29 May 2014). "Petro Poroshenko to Be Inaugurated as Ukraine President June 7". The Wall Street Journal. Archived from the original on 29 May 2014. Retrieved 29 May 2014. 
  162. "Rada decides to hold inauguration of Poroshenko on June 7 at 1000". Interfax-Ukraine. 3 June 2014. Archived from the original on 3 June 2014. Retrieved 20 October 2015. 
  163. David M. Herszenhorn (27 October 2014). "Ukrainian Voters Affirm Embrace of Europe and Reject Far Right; Arseniy Yatsenyuk and Petro Poroshenko Solidify Stances". The New York Times. Retrieved 16 April 2015. 
  164. Ukrainian MPs vote to oust President Yanukovych bbc.co.uk, 22 February 2014, accessed 1 January 2016
  165. "Vladimir Putin describes secret meeting when Russia decided to seize Crimea". The Guardian. Agence France-Presse. 9 March 2015. Retrieved 20 October 2015. 
  166. "Putin reveals the moment he gave the secret order for Russia's annexation of Crimea". telegraph.co.uk. 9 March 2015. Retrieved 20 October 2015. 
  167. "Putin: Russia Prepared Raising Nuclear Readiness Over Crimea". New York Times. Associated Press. 15 March 2015. Archived from the original on 20 June 2015. 
  168. Neil MacFarquhar (16 March 2015). "Putin Says He Weighed Nuclear Alert Over Crimea". nytimes.com. Retrieved 20 October 2015. 
  169. Shaun Walker (9 March 2015). "Russians pressure Ukrainian forces in Crimea to disarm". The Guardian. Retrieved 20 October 2015. 
  170. Olena Goncharova; Kyiv Post staff (16 March 2015). "A year after referendum, Putin talks about Yanukovych rescue, nuclear readiness over Crimea". kyivpost.com. Retrieved 20 October 2015. 
  171. "Russian Roulette: The Invasion of Ukraine (Dispatch One)". vicenews.com. 5 March 2014. Retrieved 20 October 2015. 
  172. "Official results: 97 percent of Crimea voters back joining Russia". cbsnews.com. 17 March 2014. Retrieved 20 October 2015. 
  173. Alex Felton; Marie-Louise Gumuchian (27 March 2014). "U.N. General Assembly resolution calls Crimean referendum invalid". cnn.com. Retrieved 20 October 2015. 
  174. "Донецькі сепаратисти готуються сформувати "народну облраду" та приєднатися до РФ". Українська правда. Retrieved 2017-12-15. 
  175. "Russia Keeps Its Distance After Ukraine Secession Referendums". The New York Times. 12 May 2014. 
  176. Anna Dolgov (21 November 2014). "Russia's Igor Strelkov: I Am Responsible for War in Eastern Ukraine". The Moscow Times. Retrieved 21 October 2015. 
  177. Roman Olearchyk (7 August 2014). "Rebel leader quits Donetsk amid infighting". Financial Times. Retrieved 21 October 2015. (Subscription required (help)). 
  178. Sabrian Tavernise; Noah Sneider (13 July 2014). "For a Weekend, Ukraine Rebels Make Love, Not War". New York Times. Retrieved 21 October 2015. 
  179. Text of Joint Diplomatic Statement on Ukraine, 17 April 2014, The New York Times, retrieved 30 April 2014
  180. "Poroshenko promises calm 'in hours' amid battle to control Donetsk airport". The Guardian. 26 May 2014. Archived from the original on 26 May 2014. Retrieved 29 May 2014. 
  181. "UN: 9,449 dead, 21,843 wounded in Donbas conflict". 112.international. Retrieved 2016-06-29. 
  182. 182.0 182.1 Uri Friedman (26 August 2014). "A 24-Step Plan". The Atlantic. Retrieved 21 October 2015. 
  183. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; DW 16.09.2014 అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  184. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; Reuters Sep 25, 2014 అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  185. Ian Traynor (13 February 2015). "Ukraine ceasefire: European leaders sceptical peace plan will work". The Guardian. Retrieved 18 June 2015. 
  186. < EU-Ukraine Deep and Comprehensive Free Trade Area[dead link]. trade.ec.europa.eu.
  187. "Ukraine – Relief". Encyclopædia Britannica (fee required). Archived from the original on 15 January 2008. Retrieved 27 December 2007. 
  188. Oksana Grytsenko (9 December 2011). "Environment suffers from lack of recycling". Kyiv Post. Archived from the original on 5 January 2012. 
  189. 189.0 189.1 "Ukraine". Encyclopædia Britannica. 
  190. Magocsi, Paul R. A history of Ukraine: The land and its peoples. University of Toronto Press, 2010.
  191. D.W. Minter and Dudka, I.O. "Fungi of Ukraine – a preliminary checklist". CAB International, 1996
  192. "Cybertruffle's Robigalia – Observations of fungi and their associated organisms". cybertruffle.org.uk. Retrieved 13 July 2011. 
  193. Kirk, P.M., Cannon, P.F., Minter, D.W. and Stalpers, J. "Dictionary of the Fungi". Edn 10. CABI, 2008
  194. "Fungi of Ukraine – potential endemics". cybertruffle.org.uk. Retrieved 13 July 2011. 
  195. "Ukraine". Country Pasture/Forage Resource Profiles. Food and Agriculture Organization. Retrieved 8 August 2016. 
  196. 196.0 196.1 196.2 196.3 "Ukraine – Climate". Encyclopædia Britannica. Retrieved 20 October 2015. 
  197. "Child poverty soars in eastern Europe". BBC News. 11 October 2000. Retrieved 26 January 2014. 
  198. "Independent Ukraine". Encyclopædia Britannica. Archived from the original on 18 April 2008. Retrieved 12 September 2007. 
  199. Skolotiany, Yuriy (8 September 2006). "The past and the future of Ukrainian national currency". Zerkalo nedeli. Archived from the original on 25 June 2008. Retrieved 8 January 2014. 
  200. "Ukraine". The World Factbook (2002 ed.). CIA. Retrieved 5 July 2008. 
  201. "Ukraine – gdp". Index Mundi. Retrieved 15 July 2012. 
  202. "CIA World Factbook – Ukraine. 2004 edition". CIA. Retrieved 5 July 2008. 
  203. "Head of IMF's Resident Representative Office in Ukraine to change his job". Interfax-Ukraine. Retrieved 17 December 2008.
  204. "Average Wage Income in 2008 by Region". State Statistics Committee of Ukraine. Archived from the original on 29 May 2012. Retrieved 5 July 2008. 
  205. ఉదహరింపు పొరపాటు: సరైన <ref> కాదు; BohdanD అనే పేరుగల ref లకు పాఠ్యమేమీ ఇవ్వలేదు
  206. Global Wealth Report 2016. Credit Suisse. 2016. 
  207. "Structure export and import, 2006". State Statistics Committee of Ukraine. Archived from the original on 28 June 2012. Retrieved 5 July 2008. 
  208. "Statistics of Launches of Ukrainian LV". National Space Agency of Ukraine. Retrieved 24 December 2007. 
  209. "Missile defence, NATO: Ukraine's tough call". Business Ukraine. Archived from the original on 2008-11-21. Retrieved 5 July 2008. 
  210. "Ukraine Special Weapons". The Nuclear Information Project. Retrieved 5 July 2008. 
  211. Pirani, Simon (June 2007). "Ukraine's Gas Sector" (PDF). Oxford Institute for Energy Studies. p. 36. Retrieved 8 January 2014. 
  212. Ballmer, Steve (20 May 2008). "Microsoft CEO Steve Ballmer Visits Ukraine". Microsoft. Archived from the original on 2009-01-04. Retrieved 28 July 2008. [ఆధారం యివ్వలేదు]
  213. (in Ukrainian) Україна – четверта в світі за кількістю ІТ-фахівців Ukraine in fourth place in the world in the number of IT professionals, UNIAN (27 March 2013)
  214. "GDP (current US$)". 
  215. Olearchyk, Roman (4 March 2015). "Ukraine sharply raises interest rates to 30 per cent". Financial Times. Retrieved 4 March 2015. 
  216. "Ukraine raises interest rates to 30%". BBC News. 3 March 2015. Retrieved 9 March 2015. 
  217. "What are Middle-Income Countries?". The World Bank Group. Retrieved 8 January 2014. 
  218. "Business Corruption in Ukraine". Business Anti-Corruption Portal. Archived from the original on 2014-03-25. Retrieved 25 March 2014. 
  219. "Corruption Perceptions Index 2014: Full table and rankings". Transparency International. Retrieved 3 December 2014. 
  220. Pogarska, Olga. "Ukraine macroeconomic situation – February 2008". UNIAN news agency. Retrieved 29 February 2008. 
  221. "About Ukraine". 
  222. Thor, Anatoliy. "The economy of Ukraine". 
  223. "Human Development Report 2016" (PDF). United Nations Development Programme. Retrieved 8 March 2018. 
  224. "IMF WEO April 2017 Edition GDP (PPP) per capita – international dollars". 
  225. "Industry of Ukraine". Usndt.com.ua. Archived from the original on 2010-12-31. Retrieved 30 December 2010. 
  226. "Ilyushin Finance to buy 10 An-158 planes from Ukraine's Antonov". RIA Novosti. 20 July 2010. Retrieved 30 December 2010. 
  227. "Brand "Ukraine" will be reloaded in 2012". Ukraineanalysis.wordpress.com. 1 May 2008. Retrieved 26 January 2014. 
  228. Michael Derrer (2004). "Growth Potential of the Ukrainian Economy: Is the "Miracle" Meant to Last?" (PDF). Retrieved 18 October 2014. 
  229. "U.S. embassy: Ukraine could again be put on list of copyright violators". Kyiv Post. Interfax-Ukraine. 10 November 2010. Archived from the original on 2010-11-14. Retrieved 30 December 2010. 
  230. "Ukraine's economic growth to resume in 2010, unemployment to be high". Kyiv Post. 17 December 2009. Archived from the original on 2011-02-08. Retrieved 30 December 2010. 
  231. "Transportation in Ukraine". U.S. Government Printing Office. Retrieved 22 December 2007. 
  232. "Consulate General of Ukraine". Ukrconsul.org. Retrieved 30 December 2010. 
  233. "Kharkiv airport gets new terminal on". UEFA. 28 August 2010. Retrieved 30 December 2010. 
  234. Alan Taylor (26 February 2015). "A Year of War Completely Destroyed the Donetsk Airport". The Atlantic. Retrieved 18 June 2015. 
  235. "Судоходная компания Укрферри. Морские паромные перевозки на Черном Море между Украиной, Грузией, Турцией и Болгарией". Ukrferry.com. Retrieved 30 December 2010. 
  236. "Bisignis Institute releases new country profiles for Azerbaijan and Ukraine" (Press release). Bisignis Institute. 6 January 2014. Archived from the original on 9 January 2014. Retrieved 8 January 2014. 
  237. Axel Siedenberg; Lutz Hoffmann (1999). Ukraine at the Crossroads: Economic Reforms in International Perspective. Springer Science & Business Media. p. 393. ISBN 978-3-7908-1189-6. 
  238. Peterson, Nolan (10 November 2017). "American coal miners undermine Putin’s energy weapon against Ukraine". www.newsweek.com. Newsweek Media Group. Archived from the original on 10 November 2017. Retrieved 11 November 2017. 
  239. 239.0 239.1 Інформаційна довідка про основні показники розвитку галузей паливно-енергетичного комплексу України за грудень та 2011 рік(in Ukrainian)
  240. "Ukraine". Energy Information Administration (EIA). US government. Archived from the original on 2014-03-19. Retrieved 22 December 2007. 
  241. "Westinghouse Wins Contract to Provide Fuel Supplies to Ukraine" (press release). 30 March 2008. Westinghouse Electric. Retrieved 15 April 2014. 
  242. "Russia says restarts nuclear fuel transit to Europe via Ukraine". Reuters. 8 March 2014. Retrieved 15 April 2014. 
  243. "Westinghouse and Ukraine's Energoatom Extend Long-term Nuclear Fuel Contract". 11 April 2014. Westinghouse. Archived from the original on 2014-04-11. Retrieved 15 April 2014. 
  244. "Відновлювана енергетика України стрімко зростає, але досі має мізерну частку | Зелена Хвиля". Ecoclubua.com. 29 July 2012. Retrieved 25 August 2012. 
  245. Roca, Marc (29 December 2011). "Europe's Biggest Solar Park Completed With Russian Bank Debt". Bloomberg. 
  246. "Ukraine could boost alternative energy capacity by 600 MW in 2012". SteelGuru. 1 February 2012. Archived from the original on 2014-01-08. Retrieved 8 January 2014. 
  247. Katya Gorchinskaya (12 June 1997). "Small business bearing the brunt of corruption". Kyiv Post. Retrieved 25 August 2012. 
  248. Rachkevych, Mark (2 February 2012). "Ukraine only starting to harness potential of renewable energy". Kyiv Post. Archived from the original on 9 May 2012. Retrieved 8 January 2014. 
  249. "9% of electricity will be received from renewable sources in 2030". Ukrinform.ua. 27 March 2012. Archived from the original on 2012-11-14. Retrieved 25 August 2012. 
  250. "Главные факты и цифры о digital-рынке Украины". Retrieved 2015-08-20. 
  251. "Pando Networks Releases Global Internet Speed Study". Pandonetworks.com. 22 September 2011. Archived from the original on 3 December 2012. Retrieved 26 January 2014. 
  252. "A.T. Kearney 2017 Global Services Location Index Spotlights Automation as Massive Job Displacer, Markets Insider". markets.businessinsider.com. Retrieved 7 October 2017. 
  253. Marriott, Ian; Tramacere, Gianluca; Matson, Susanne. "Leading Offshore Services Locations in EMEA, 2015: Nearshore Increases Despite Geopolitical Concerns". gartner.com. Retrieved 8 October 2017. 
  254. "IT industry ranked third in the export structure of Ukraine". eba.com.ua (in Ukrainian). Archived from the original on 11 October 2017. Retrieved 7 October 2017. 
  255. Maznyuk, Victor; Sergiychuk, Inna. "Exploring Ukraine, IT Outsourcing Industry" (PDF). hi-tech.org.ua. Ukrainian Hi-Tech Initiative. Retrieved 9 October 2017. 
  256. "Ukraine, ITOnews.eu". itonews.eu. Retrieved 9 October 2017. 
  257. "IAOP : The 2017 Global Outsourcing 100". iaop.org. Retrieved 9 October 2017. 
  258. Maznyuk, Victor; Sergiychuk, Inna. "Exploring Ukraine, IT Outsourcing Industry" (PDF). hi-tech.org.ua. Ukrainian Hi-Tech Initiative. Retrieved 9 October 2017. 
  259. "Ukrainian Developers: The Number of C++, Java, PHP, .NET Developers". daxx.com. Retrieved 10 October 2017. 
  260. "Портрет ИТ-специалиста — 2017. Инфографика DOU". dou.ua (in Russian). Retrieved 10 October 2017. 
  261. UNWTO World Tourism Barometer, volume 6, UNWTO (June 2008)
  262. Tourism takes a nosedive in Crimea bbc.co.uk, accessed 29 December 2015


ఉదహరింపు పొరపాటు: <ref> tags exist for a group named "nb", but no corresponding <references group="nb"/> tag was found, or a closing </ref> is missing

"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=ఉక్రెయిన్&oldid=2369902" నుండి వెలికితీశారు