గ్రీస్

వికీపీడియా నుండి
(గ్రీసు నుండి దారిమార్పు చెందింది)
ఇక్కడికి గెంతు: మార్గసూచీ, వెతుకు
Ελληνική Δημοκρατία
ఎల్లీనికీ డీమోక్రాటియా
హెల్లెనిక్ రిపబ్లిక్
Flag of Greece Greece యొక్క Coat of arms
నినాదం
Ελευθερία ή θάνατος
Eleftheria i thanatos  (transliteration)
"Freedom or Death"
జాతీయగీతం
Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν
Ýmnos eis tīn Eleutherían
Hymn to Liberty1
Greece యొక్క స్థానం
Location of  గ్రీస్  (dark green)

– on the European continent  (light green & dark grey)
– in the European Union  (light green)  —  [Legend]

రాజధాని
(మరియు అతిపెద్ద నగరం)
ఏథెన్స్
38°00′N, 23°43′E
అధికార భాషలు గ్రీకు
ప్రజానామము గ్రీకులు
ప్రభుత్వం పార్లమెంటరీ రిపబ్లిక్
 -  అధ్యక్షుడు కరోలోస్ పాపులియాస్
 -  ప్రధాన మంత్రి కోస్టాస్ కరమన్లిస్
నవీన రాజ్య హోదా
 - 
ఉస్మానియా సామ్రాజ్యం నుండి స్వాతంత్రం

25 March 1821 
 -  గుర్తింపబడినది 3 ఫిబ్రవరి 1830, లండన్ ప్రోటోకాల్ 
 -  కింగ్డం ఆఫ్ గ్రీస్ మే 1832, in the లండన్ కన్వెన్షన్ 
 -  ప్రస్తుత రాజ్యాంగం 1975, "మూడవ రిపబ్లిక్" 
Accession to
the
 European Union
1 జనవరి 1981
 -  జలాలు (%) 0.8669
జనాభా
 -  2008 అంచనా 11,216,708[1] (74th)
 -  2001 జన గణన 10,964,020[2] 
జీడీపీ (PPP) 2007 IMF అంచనా
 -  మొత్తం $324.891 బిలియన్లు[3] (33వది)
 -  తలసరి $29,146[3] (28th)
జీడీపీ (nominal) 2007 IMF అంచనా
 -  మొత్తం $313.806 బిలియన్లు[3] (27వది)
 -  తలసరి $28,152[3] (27వది)
Gini? (2000) 34.32 (low) (35th)
మా.సూ (హెచ్.డి.ఐ) (2006) Increase 0.947 (high) (18th)
కరెన్సీ Euro ()3 (EUR)
కాలాంశం EET (UTC+2)
 -  వేసవి (DST) EEST (UTC+3)
ఇంటర్నెట్ డొమైన్ కోడ్ .gr4
కాలింగ్ కోడ్ +30
1 సైప్రస్ జాతీయగీతం కూడా.
2 UNDP en:Human Development Report 2007/08.
3 Before 2001, the గ్రీక్ డాచ్‌మా.
4 .eu కూడా ఉపయోగిస్తారు, యూరోపియన్ యూనియన్ సభ్యదేశాల తో సహకారమున్నందున.

గ్రీస్ (అధికార నామము హెల్లెనిక్ రిపబ్లిక్) హెలెస్ అనికూడా అంటారు.ఆగ్నేయ ఐరోపాలోని ఒక దేశం. [4] గ్రీస్ ఐరోపా, ఆసియా, మరియు ఆఫ్రికా కూడలి వద్ద ఉంది. బాల్కన్ ద్వీపకల్పం దక్షిణ కొనలో ఉంది. వాయవ్య సరిహద్దులో అల్బేనియా భూభాగ సరిహద్దులను, ఉత్తర సరిహద్దులో " రిపబ్లిక్ ఆఫ్ మాసిడోనియా " మరియు బల్గేరియా మరియు ఈశాన్య సరిహద్దులో టర్కీ ఉన్నాయి. ప్రధాన భూభాగానికి తూర్పు సరిహద్దులో ఎజియన్ సముద్రం, పశ్చిమ సరిహద్దులో అయోనియన్ సముద్రం పశ్చిమాన ఉంది, దక్షిణసరిహద్దులో క్రెటెన్ సముద్రం మరియు మధ్యధరా సముద్రం. 13,676 km (8,498 మైళ్ళు) పొడవుతో, మధ్యధరా సముద్ర తీరం మరియు గ్రీసు సముద్ర తీరప్రాంతం ప్రపంచంలోని పొడవైన సముద్ర తీరప్రాంతాలలో 11వ స్థానంలో ఉంది. ఇందులో పెద్ద సంఖ్యలో ద్వీపాలు ఉన్నాయి. వాటిలో 227 మానవ నివాసిత ప్రాంతాలుగా ఉన్నాయి. గ్రీస్‌లో 80% శాతం గ్రీస్ పర్వతము, మౌంట్ ఒలింపస్ 2,918 మీటర్లు (9,573 అడుగులు) ఎత్తైన శిఖరం ఉన్నాయి. దేశంలో తొమ్మిది భౌగోళిక ప్రాంతాలు ఉన్నాయి: మేసిడోనియా, సెంట్రల్ గ్రీస్, పెలోపొన్నీస్, తెస్సాలి, ఎపిరస్, ది ఏజియన్ దీవులు (డయోడన్కేస్ మరియు సైక్లడెస్తో సహా), థ్రేస్, క్రీట్, మరియు ఐయోనియన్ ద్వీపాలు.

గ్రీస్ పాశ్చాత్యనాగరికత విలసిల్లిన ప్రాంతంగా భావించబడుతుంది.[lower-alpha 1]

పాశ్చాత్య తత్వశాస్త్రం, పాశ్చాత్య తత్వశాస్త్రం, ఒలింపిక్ గేమ్స్, వెస్ట్రన్ లిటరేచర్, హిస్టరీగ్రఫీ, పొలిటికల్ సైన్స్, మేజర్ సైంటిఫిక్ అండ్ మ్యాథమెటికల్ సూత్రాలు, మరియు పాశ్చాత్య నాటకం వంటివి జన్మస్థలం అయిన పాశ్చాత్య నాగరికత, గ్రంథంగా గ్రీస్ పరిగణించబడుతుంది. [8]క్రీ.పూ. ఎనిమిదవ శతాబ్దం నుండి గ్రీకులోని వివిధ స్వతంత్ర నగర-రాష్ట్రాలు పోలీస్ అని పిలవబడ్డాయి. ఇవి మొత్తం మధ్యధరా ప్రాంతం మరియు నల్ల సముద్రం విస్తరించింది. క్రీ.పూ. నాల్గవ శతాబ్దం లో గ్రీకు ప్రధాన భూభాగానికి చెందిన ఫిలిప్ ఆఫ్ మాసిడోన్, తన కొడుకు అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్‌తో కలిసి వేగంగా పురాతన ప్రపంచం అంతటా జయించి, తూర్పు మధ్యధరా నుండి సింధూ నది వరకు గ్రీకు సంస్కృతి మరియు విజ్ఞాన శాస్త్రాన్ని విస్తరించాడు. గ్రీస్ క్రీ.పూ. రెండవ శతాబ్దంలో రోమ్‌ గ్రీస్‌ను కలుపుకొన్న తరువాత గ్రీస్ రోమన్ సామ్రాజ్యం మరియు దాని వారసుడైన బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం అంతర్భాగంగా మారింది. ఫీసమయంలో గ్రీకు భాష మరియు సంస్కృతి ఆధిపత్యం చేసింది. గ్రీక్ ఆర్థోడాక్స్ చర్చి కూడా ఆధునిక గ్రీకు గుర్తింపును ఆకృతి చేసింది మరియు గ్రీక్ సాంప్రదాయాలను విస్తృత సంప్రదాయ ప్రపంచానికి ప్రసారం చేసింది. [9]క్రీ.శ 15 వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో ఒట్టోమన్ రాజ్యపాలన కింద పడిపోయిన ఆధునిక దేశం గ్రీస్ స్వాతంత్ర పోరాటంలో 1830 లో ఉద్భవించింది. గ్రీస్ చారిత్రిక వారసత్వం దాని యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ ప్రదేశాలలో 18వ స్థానంలో ఉంది.ఇవి ఐరోపా మరియు ప్రపంచంలోని చాలా ప్రాంతాలలో ఇది ఉంది. [10]

గ్రీస్ ఆధునిక ప్రజా ఆదాయం కలిగిన ఆర్థిక వ్యవస్థతో ప్రజాస్వామ్య, అత్యధిక జీవన ప్రమాణాలు మరియు అభివృద్ధి చెందిన దేశంగా ఉంది. ఐరోపా సమాజాల వ్యవస్థాపక సభ్యదేశంగా ఐరోపా సమాజాల్లో (యూరోపియన్ సమాఖ్యకు పూర్వం) చేరిన పదో సభ్యదేశం మరియు 2001 నుండి యూరోజోన్లో భాగంగా ఉంది. ఇది అనేక ఇతర అంతర్జాతీయ సంస్థల సభ్యదేశంగా ఉంది.ఐఖ్యరాజ్యసమితి ఫండిగ్ సభ్యదేశంగా ఉంది. గ్రీక్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ కౌన్సిల్ యూరోప్, నార్త్ అట్లాంటిక్ ట్రీటీ ఆర్గనైజేషన్ (నాటో), ఆర్గనైజేషన్ ఫర్ ఎకనామిక్ కో-ఆపరేషన్ అండ్ డెవలప్మెంట్ (ఒ.ఇ.సి.డి), వరల్డ్ ట్రేడ్ ఆర్గనైజేషన్, సెక్యూరిటీ అండ్ యూరోప్లో సహకారం (ఒ.ఎస్.సి.ఇ.) మరియు ఆర్గనైజేషన్ ఇంటర్నేషనల్ డి లా ఫ్రాంకోఫొనీ (ఒ.ఐ.ఎఫ్)లలో సభ్యత్వం కలిగి ఉంది.గ్రీస్ ప్రత్యేకమైన సాంస్కృతిక వారసత్వం, పెద్ద పర్యాటక పరిశ్రమ, ముఖ్యమైన షిప్పింగ్ రంగం మరియు భూగోళ శాస్త్ర ప్రాముఖ్యత.[lower-alpha 2]గ్రీస్ మధ్య శక్తిగా వర్గీకరించబడింది. ఇది బాల్కన్లో అతిపెద్ద ఆర్థిక వ్యవస్థ, ఇది ఒక ముఖ్యమైన ప్రాంతీయ పెట్టుబడిదారు

పేరు వెనుక చరిత్ర[మార్చు]

ఇతర భాషలలో స్థానాలలో మరియు సంస్కృతులలో ఉపయోగించే పేర్ల నుండి గ్రీకు దేశము మరియు గ్రీకు ప్రజలకు పేర్లు భిన్నమంగా ఉంటాయి. దేశం గ్రీకు పేరు హేల్లాస్ [20][21][22][23] (/ˈhɛləs/) లేదా ఎల్లాడా (గ్రీకు: Ελλάς లేదా Ελλάδα; పాలీటోనిక్: Ἑλλάς (మూస: IPA-el, మూస: IPA-grc) ) లేదా Ἑλλάδα ఈ ధ్వని గురించి Elláda మూస: IPA-el) మరియు దాని అధికారిక పేరు హెలెనిక్ రిపబ్లిక్ (గ్రీకు: Ελληνική Δημοκρατία ఎల్లినికి డిమోక్రాటియ మూస: IPA-el). అయితే ఇంగ్లీష్‌లో ఈ దేశం సాధారణంగా గ్రీస్ అని పిలుస్తారు. ఇది లాటిన్ గ్రీకియా నుండి వచ్చింది (రోమన్లచే ఉపయోగించబడింది) మరియు సాహిత్యపరంగా 'గ్రీకుల భూమి' అని అర్థం.

చరిత్ర[మార్చు]

పురాతన చరిత్ర[మార్చు]

The entrance of the Treasury of Atreus (13th BC) in Mycenae

క్రీ.పూ. 270,000 నాటికి ఈ ప్రాంతంలో మానవులు నివసించారని ఈప్రాంతంలోని దక్షిణ బాల్కన్లలోని గ్రీకు ప్రావిన్స్ మేసిడోనియాలో పెట్రొలానా గుహలో మానవ పూర్వీకుల ఉనికి సంబంధిత సాక్ష్యాధారాలు కనుగొనబడ్డాయి.[24]ఉదాహరణగా ఫ్రాంచీ కేవ్‌లో రాతియుగం మూడు దశలు (పాలియోలితిక్, మెసోలిథిక్, మరియు నియోలిథిక్) గ్రీస్లో ప్రాతినిధ్యం వహించాయి. [25] గ్రీకులో నియోలిథిక్ స్థావరాలు క్రీ.పూ. 7 వ సహస్రాబ్ది నుండి మనవులు స్థావరాలు ఏర్పరచుకుని జీవించిన సాక్ష్యాధారాలు లభించాయి. [24] సమీపంలో తూర్పు నుండి యూరప్ వరకు వ్యాపించి ఉన్న మార్గంలో అనేక శతాబ్దాలుగా పురాతనమైన గ్రీకు మార్గం ఉపస్థితమై ఉంది. [26]

"బుల్ లీపింగ్" మినోవాన్ కర్మను ప్రదర్శించే ఫ్రెస్కో, క్సోసోస్లో కనుగొనబడింది

ఐరోపాలో మొట్టమొదటి ఆధునిక నాగరికతలకు చెందిన దేశాలలో గ్రీస్ ఉంది మరియు ఇది పాశ్చాత్య నాగరికత జన్మస్థలంగా పరిగణించబడుతుంది. [27][28][29][30] ఇది క్రీస్తు పూర్వం 3200 లో ఏజియన్ సముద్ర ద్వీపాలలో సైక్లాడిక్ నాగరికతతో మొదలైంది. [31] క్రీట్ (క్రీ.పూ 2700-1500) లో మినోవాన్ నాగరికత [30][32] తరువాత ప్రధాన భూభాగంలో మైసెనీయన్ నాగరికత (క్రీ.పూ 1900-1100). [32] ఈ నాగరికతలు లిపిని కలిగి ఉన్నాయి.ఎ లియోనార్ అని పిలువబడే ఒక క్రమశిక్షణా లిపిలో మినియోంస్ లిపి మరియు లీనియర్ బి లో మైకేనియన్స్ లిపి గ్రీకు ప్రారంభ రూపంగా భావించబడుతుంది. మైసినీయులు క్రమంగా మైయోవాలను విలీనం అయ్యారు. అయితే బి.సి. 1200 కాలంలో కాంస్య యుగం పతనం. సమయంలో ప్రాంతీయ తిరుగుబాటు సమయంలో ఇది విఫలమైంది.[33] ఇది గ్రీకు చీకటి యుగాల కాలం అని పిలువబడే కాలం లో ప్రవేశపెట్టబడింది. వీటిలో వ్రాయబడిన రికార్డులు లేవు.

ప్రాచీన భూభాగాలలో గ్రీక్ భూభాగాలు మరియు కాలనీలు (750-550 BC)

క్రీ.పూ. 776 నాటికి చీకటి యుగాల ముగింపు సాంప్రదాయకంగా మొదటి ఒలింపిక్ క్రీడల సంవత్సరం నాటికి సంభవించింది.[34]ఇలియడ్ మరియు ఒడిస్సీ, పాశ్చాత్య సాహిత్యానికి సంబంధించిన ఫౌండేషన్ గ్రంథాలు హోమర్ క్రీ.పూ 8 వ లేదా 7 వ శతాబ్దంలో రచించినట్లు భావిస్తున్నారు.[35][36] చీకటి యుగాల చివరినాటికి గ్రీకు ద్వీపకల్పంలో పలు రాజ్యాలు మరియు నగర-రాజ్యాలు ఉద్భవించాయి. ఇవి నల్ల సముద్రం, దక్షిణ ఇటలీ ("మాగ్నా గ్రేసియా") మరియు ఆసియా మైనర్ తీరాలకు వ్యాపించాయి. ఈ రాజ్యాలు మరియు వారి కాలనీలు సంపన్నత స్థాయికి చేరుకున్నాయి. దీని ఫలితంగా గ్రీస్ సంస్కృతి, డ్రామా, సైన్స్, మ్యాథమెటిక్స్ మరియు తత్వశాస్త్రంలో అసాధారణ సాంస్కృతిక విజృంభణ ఏర్పడింది. క్రీ.పూ 508 లో క్లిస్టెనెస్ ఏథెన్సులో ప్రపంచంలోని మొట్టమొదటి ప్రజాస్వామ్య వ్యవస్థను స్థాపించింది.[37][38]

క్రీ.పూ 500 నాటికి పర్షియన్ సామ్రాజ్యం ఆసియా మైనర్ మరియు మాసిడోనియాలో గ్రీకు పట్టణ రాజ్యాలను నియంత్రించింది. [39]

పెర్షియన్ పాలనను పడగొట్టడానికి కొన్ని ఆసియా మైనర్ లోని గ్రీకు నగర-రాజ్యాలు చేసిన ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి. పర్సియా క్రీ.పూ. 492 లో గ్రీస్ ప్రధాన భూభాగాలను ఆక్రమించుకని అయితే క్రీ.పూ. 490 లో మారథాన్ యుద్ధంలో ఓటమి తరువాత ఉపసంహరించుకోవలసి వచ్చింది. క్రీ.పూ.480 లో పర్షియన్లచే రెండవ దండయాత్ర జరిగింది. క్రీ.పూ.480 మరియు 479 లలో సలామీస్, ప్లాటియా, మైకేల్ నిర్ణయాత్మక గ్రీకు విజయాలు సాధించిన తరువాత పర్షియన్లు రెండో సారి ఉపసంహరించుకోవలసి వచ్చింది. ఎథెన్స్ మరియు స్పార్టా లచే నాయకత్వం వహించిన గ్రీకో-పెర్షియన్ యుద్ధాల్లో గ్రీకు విజయాలు ప్రపంచ చరిత్రలో కీలకమైన క్షణంగా పరిగణించబడుతున్నాయి.[40]తరువాత అనుసరించిన 50 సంవత్సరాల శాంతిని ఏథెన్స్ సువర్ణ యుగం అని పిలువబడింది. పురాతన గ్రీక్ పాశ్చాత్య నాగరికత అనేక పునాదులు వేసిన అభివృద్ధి.

హెలెనిస్టిక్ యుగానికి దారితీసిన విజయాలు సాధించిన అలెగ్జాండర్ ది గ్రేట్, అతని గుర్రం బుసెఫాలస్ మీద స్వారీచేస్తూ

గ్రీసులో రాజకీయ ఐక్యత లేకపోవడం వలన గ్రీక్ రాజ్యాల మధ్య తరచూ వివాదం ఏర్పడింది. అత్యంత వినాశకరమైన అంతర్-గ్రీక్ యుద్ధం పెలోపొంనేసియన్ యుద్ధం (క్రీ.పూ.431-404)లో స్పార్టా విజయం సాధించడం ప్రాచీన గ్రీస్లో ఎథీనియన్ సామ్రాజ్యం పతనమై పురాతన గ్రీక్ రాజ్యం శక్తి స్థాపించబడింది.ఏథెన్స్ మరియు స్పార్టా రెండూ థెబ్స్ నీడలోకి చేరి చివరికి మాసిడోన్ నీడకు చేరాయి. రెండవ ఫారిప్ నాయకత్వంలో కొరియం లీగ్‌లో గ్రీకు ప్రపంచాన్ని (హెలెనిక్ లీగ్ లేదా గ్రీకు లీగ్గా కూడా పిలుస్తారు) రెండింటినీ కలపడంతో చరిత్రలో సమైఖ్యత సాధించిన మొట్టమొదటి నాయకుడిగా ఎన్నికయ్యాడు.

అలెగ్జాండర్ స్వల్పకాల సామ్రాజ్య పటం (క్రీ.పూ.334-323). అతని మరణం తరువాత భూములు డియాడోచీకి మధ్య విభజించబడ్డాయి

రెండవ ఫిలిప్ హత్య తరువాత అతని కొడుకు మూడవ అలెగ్జాండర్ ("ది గ్రేట్") కొరిన్ లీగ్ నాయకత్వాన్ని వహించి క్రీ.పూ. 334 లో అన్ని గ్రీక్ రాష్ట్రాల మిశ్రమ దళాలతో పెర్షియన్ సామ్రాజ్యంపై దాడిని ప్రారంభించాడు. క్రీ.పూ. 330 నాటికి యుద్ధంలో అలెగ్జాండర్ పర్షియా సామ్రాజ్యాన్ని పూర్తిగా జయించారు. క్రీ.పూ 323 లో మరణించిన సమయములో అతను చరిత్రలో అతిపెద్ద సామ్రాజ్యములలో ఒకటైన గ్రేస్ సామ్రాజ్యాన్ని గ్రీస్ నుండి భారతదేశము వరకు విస్తరించాడు. తరువాత అతని సామ్రాజ్యం అతని మరణం మీద అనేక రాజ్యాలుగా విడిపోయింది. వీటిలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందినవి సెల్యూసిడ్ సామ్రాజ్యం, టోలెమిక్ ఈజిప్ట్, గ్రెకో-బాక్ట్రియన్ రాజ్యం మరియు ఇండో-గ్రీక్ సామ్రాజ్యం. అనేకమంది గ్రీకులు అలెగ్జాండ్రియా, ఆంటియోచ్, సెలూసియా మరియు ఆసియా మరియు ఆఫ్రికాలో అనేక ఇతర హెలెనిస్టిక్ నగరాలకు వలస వచ్చారు.[41] అలెగ్జాండర్ సామ్రాజ్యం రాజకీయ ఐక్యత కొనసాగించబడకపోయినా హెలెనిస్టిక్ నాగరికత ఫలితంగా అలెగ్జాండర్ స్వాధీనం చేసుకున్న భూభాగాలలో గ్రీక్ భాష మరియు గ్రీక్ సంస్కృతిని వ్యాపించింది.[42] గ్రీకు సైంస్, సాంకేతికత మరియు గణిత శాస్త్రం సాధారణంగా హెలెనిస్టిక్ కాలంలో తమ శిఖరాగ్రతకు చేరుకున్నాయి.[43]

హెలెనిస్టిక్ మరియు రోమన్ సమయం (క్రీ.పూ. 323-క్రీ.శ. 4 వ శతాబ్ధం)[మార్చు]

అలెగ్జాండర్ మరణం తరువాత గందరగోళ కాలం తరువాత క్రీ.పూ. 276 నాటికి ఆంటిగోనిడ్ సామ్రాజ్యాన్ని అలెగ్జాండర్ జనరల్స్‌లో ఒకరి ఆధీనంలోకి వచ్చినది. మాసిడోన్ మరియు గ్రీకు పట్టణాల అధికభాగం సాంరాజ్యం నియంత్రణను స్థాపించింది.[44] సుమారు క్రీ.పూ. 200 వరకు రోమన్ రిపబ్లిక్ గ్రీక్ వ్యవహారాల్లో ఎక్కువగా పాల్గొంది మరియు మాసిడోన్‌తో వరుస యుద్ధాల్లో నిమగ్నమైంది. [45]క్రీ.పూ. 168 లో పిడినా యుద్ధంలో మాసిడోన్ ఓటమి గ్రీస్‌లో ఆంటిగోనిడ్ శక్తి ముగింపుకు సంకేతమైంది.[46] క్రీ.పూ. 146 లో మాసిడోనియా రోమ్‌లోని ఒక ప్రావిన్సుగా విలీనమైంది మిగిలిన గ్రీస్ రోమన్ ప్రొటెక్టరేట్ అయింది.[45][47]

ఆంటికితెరా విధానం (క్రీస్తు పూర్వం 100) మొట్టమొదటిగా తెలిసిన యాంత్రిక అనలాగ్ కంప్యూటర్ (నేషనల్ ఆర్కియాలజికల్ మ్యూజియం, ఏథెన్స్) గా పరిగణించబడుతుంది.

ఈ ప్రక్రియ క్రీ.పూ. 27 లో రోమన్ చక్రవర్తి అగస్టస్ మిగిలిన గ్రీస్‌ను కలుపుకొని ఆచెయ సెనెటోరియల్ ప్రావింస్‌గా ఏర్పడింది. [47] వారి సైనిక ఆధిపత్యం ఉన్నప్పటికీ రోమన్లు ​​గ్రీకు సంస్కృతి సాధించిన విజయాలచే ప్రభావితం అయ్యారు. అందుకే హోరేస్ ప్రసిద్ధ ప్రకటన: గ్రేసియా కాప్టే ఫెరోం విజయోరోమ్ సిపిట్ ("గ్రీస్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్నప్పటికీ గ్రీస్ సంస్కృతి విజేతను ఖైదీగా తీసుకుంది").[48] హోమర్ పురాణాలు విర్గిల్ ఏనేడ్‌కు స్ఫూర్తినిచ్చాయి మరియు సెనెకా వంటి రచయితలు గ్రీకు శైలులను ఉపయోగించి వ్రాశారు. సిపిప్యో ఆఫ్రికినస్ వంటి రోమన్ నాయకులు, తత్వశాస్త్రాన్ని అధ్యయనం చేయడానికి మరియు గ్రీకు సంస్కృతి మరియు విజ్ఞాన శాస్త్రాన్ని అనుసరించడానికి ఒక ఉదాహరణగా భావిస్తారు. అదేవిధంగా చాలామంది రోమన్ చక్రవర్తులు గ్రీకు విషయాలకు ప్రశంసలు కొనసాగించారు. రోమన్ చక్రవర్తి నీరో క్రీ.పూ. 66 లో గ్రీసును సందర్శించి గ్రీకు కాని భాగస్వామ్యంకు వ్యతిరేకంగా నియమాలు ఉన్నప్పటికీ పురాతన ఒలింపిక్ క్రీడలలో పాల్గొన్నాడు. హాడ్రియన్ కూడా గ్రీకులకి బాగా ఇష్టం. చక్రవర్తి సింహాసనం అధిష్టించడానికి ముందు అతను ఏథెన్స్ తరఫున ఆర్కాన్‌గా పనిచేశాడు.

క్రీ.పూ. 161 లో నిర్మించిన ఏథెన్సులోని హేరోడ్స్ అట్టికస్ ఓడేన్

2 వ మరియు 3 వ శతాబ్దాలలో హెలెనైజ్డ్ ఈస్ట్ ప్రాంతాలలో ఉన్న గ్రీకు మాట్లాడే సమూహాల తొలి క్రైస్తవ మతం వ్యాప్తిలో ముఖ్యపాత్ర పోషించాయి [49] గ్రీకు భాషను మాట్లాడే క్రైస్తవ మతం ప్రారంభ నాయకులు మరియు రచయితలు (ముఖ్యంగా సెయింట్ పాల్) ఎక్కువగా గ్రీకు భాషను మాట్లాడేవారు కాదు. [50] కొత్త నిబంధన గ్రీకులో వ్రాయబడింది. కొన్ని విభాగాలు (కోరింతియన్స్, థెస్సలొనీకన్లు, ఫిలిప్పీయులు, పట్మాస్ సెయింట్ జాన్ ప్రకటన) ప్రారంభ క్రైస్తవత్వంలో గ్రీస్‌లో చర్చిల ప్రాముఖ్యతకు ధృవీకరించబడింది. ఏదేమైనా గ్రీసులో అధికభాగం అన్యమతస్థాయికి కట్టుబడి పురాతన గ్రీకు మతపరమైన పద్ధతులు 391-392 లో రోమన్ చక్రవర్తి మొదటి థియోడోసియస్ చేత బహిష్కరించబడినపుడు క్రీ.పూ .4 వ శతాబ్దం చివరిలో [51] వాడుకలో ఉన్నాయి.[52]393 లో చివరి రికార్డు ఒలింపిక్ గేమ్స్ జరిగాయి. [53] మరియు అనేక దేవాలయాలు శతాబ్దంలో నాశనమయ్యాయి లేదా దెబ్బతిన్నాయి. [54] ఏథెన్స్ మరియు గ్రామీణ ప్రాంతాలలో పాగనిజం క్రీ.పూ. ఆరవ శతాబ్దంలో [54] మరియు తరువాత కూడా గుర్తించబడింది. [55] 529 లో చక్రవర్తి జస్టీనియన్ ఏథెన్సు నియోప్లాటోనిక్ అకాడమీ మూసివేయడం అనేక మంది పురాతన కాలం ముగింపుకు గుర్తుగా భావించారు. అయినప్పటికీ కొంతకాలం అకాడమీ తన కార్యకలాపాలను కొనసాగిస్తూనే ఉంది.[54] ఆగ్నేయ పెలోపొన్నీస్ వంటి కొన్ని మారుమూల ప్రాంతాలు క్రీ.శ. 10 వ శతాబ్దం వరకు అన్యమతంగా ఉన్నాయి.[56]

మద్య యుగం (4 వ శతాబ్ధం – 1453)[మార్చు]

The Byzantine church of Hagia Sophia, Thessaloniki (8th century), an UNESCO's World Heritage Site.

5 వ శతాబ్దంలో పశ్చిమ రోమన్ సామ్రాజ్యం పతనం తరువాత తూర్పున ఉన్న రోమన్ సామ్రాజ్యం సంప్రదాయబద్ధంగా బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం అని పిలువబడి (కానీ దీనిని కేవలం "రోమన్ సామ్రాజ్యం" అని పిలుస్తారు) ఇది 1453 వరకు కొనసాగింది. కాన్స్టాంటినోపుల్ భాష మరియు సాహిత్య సంస్కృతి గ్రీకు అభివృద్ధి చెందింది. ఇక్కడి ప్రజలు అధికంగా " ఈస్ట్ ఆర్థడాక్స్ " మతాన్ని ఆచరించారు.[57]

1025 లో రెండవ బాసిల్ II మరణం తరువాత బైజాంటైన్ (తూర్పు రోమన్) సామ్రాజ్యం

4 వ శతాబ్దం నుండి గ్రీస్‌తో సహా సామ్రాజ్యం లోని బాల్కన్ భూభాగాలు బార్బేరియన్ దండయాత్రల స్థానభ్రంశం వలన బాధపడ్డాయి. 4 వ మరియు 5 వ శతాబ్దాలలో గోథ్స్ మరియు హన్స్ దాడులు మరియు వినాశనం మరియు 7 వ శతాబ్దంలో గ్రీస్ స్లావిక్ దండయాత్ర ఫలితంగా గ్రీక్ ద్వీపకల్పంలో సామ్రాజ్యవాద అధికారంలో నాటకీయ పతనం ఏర్పడింది. [58] స్లావిక్ దండయాత్ర తరువాత సామ్రాజ్యవాద ప్రభుత్వం ఏథెన్స్, కొరిన్ మరియు తెస్సలోనికా వంటి ద్వీపాలను మరియు తీర ప్రాంతాలు ముఖ్యంగా జనసాంద్రత గల ప్రాదేశిక ప్రాంతాల అధికారిక నియంత్రణను కొనసాగించింది. అంతేకాక లోపలి భాగంలో ఉన్న కొన్ని పర్వత ప్రాంతాలు తమ సొంత సాంరాజ్యాధికారం కొనసాగించాయి.[58] ఈ ప్రాంతాల వెలుపల స్లావిక్ పరిమితమైన స్థావరాలు సాధారణంగా సంభవించినట్లు భావిస్తున్నారు. అయితే ఇంతకు ముందు అనుకున్నదానికన్నా చాలా చిన్న స్థాయిలో. [59][60]

8 వ శతాబ్దం చివరలో బైజాంటైన్ చివరి ప్రొవింస్‌ల రికవరీ ప్రారంభమైంది మరియు 9 వ శతాబ్దంలో గ్రీకు ద్వీపకల్పంలో అధికభాగం తిరిగి దశలవారీగా సామ్రాజ్యవాద నియంత్రణలో ఉంది. [61][62] ఈ ప్రక్రియలో సిసిలీ మరియు ఆసియా మైనర్ నుండి గ్రీకు ద్వీపకల్పానికి పెద్ద సంఖ్యలో గ్రీకులు వచ్చి అదే సమయంలో అనేక స్లావ్లను ఆసియా మైనర్‌లో స్వాధీనం చేసుకున్నారు మరియు మిగిలిపోయిన కొద్దిమందిని విడిచిపెట్టారు.[59] 11 వ - 12 వ శతాబ్దాలలో స్థిరత్వం తిరిగి రావడం వలన గ్రీకు ద్వీపకల్పం బలమైన ఆర్ధిక వృద్ధి నుండి ప్రయోజనం పొందింది - సామ్రాజ్యం అనటోలియన్ భూభాగాల కన్నా బలంగా ఉంది.[61]

గ్రాండ్ మాస్టర్ నైట్స్ ఆఫ్ రోడ్స్ పాలెస్ నైట్స్ హాస్పిటలర్ పరిపాలక కేంద్రం

1204 ప్రధాన భూభాగంలోని "లాటిన్స్" కు కాన్స్టాంటినోపుల్ పతనం తరువాత ఎపిరస్ (ఒక బైజంటైన్ రాజ్యవారసుడు) మరియు ఫ్రెంచ్ పాలన [63] (ఫ్రెంచ్ ఫ్రాంకోరియాగా పిలవబడేది) మధ్య విభజించబడింది. కొన్ని దీవుల్లో వెనిస్ పాలన కొనసాగింది. [64] 1261 లో కాన్స్టాంటినోపుల్‌లో బైజాంటైన్ సామ్రాజ్య రాజధాని పునఃస్థాపనతో 14 వ శతాబ్దంలో గ్రీకు ద్వీపకల్పంలో చాలా వరకు సామ్రాజ్యం పునరుద్ధరణతో పెలోపొన్నీస్ లోని అఖియా ఫ్రాంకిష్ ప్రిన్సిపాలిటీ మరియు ఉత్తరాన గ్రీక్ గ్రీక్ డెస్పోటాటేట్ (ఎపిరస్) ప్రధాన ప్రాంతీయ అధికారాలుగా కొనసాగాయి. ద్వీపాలు ఎక్కువగా జెనోయిస్ మరియు వెనీషియన్ నియంత్రణలో ఉన్నాయి. [63]14 వ శతాబ్దంలో గ్రీకు ద్వీపకల్పాన్ని మొదట బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం సెర్బ్స్కు మరియు తరువాత ఒట్టోమన్లు స్వాధీనం చేసుకున్నాయి.[65] 15 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో ఒట్టోమన్ ముందడుగు బైజాంటైన్ భూభాగాన్ని ప్రధానంగా దాని అతిపెద్ద నగరమైన తేస్సలోనిక్ మరియు పెలోపొన్నీస్ (మొరెలా డెస్పోటేట్) కు పరిమితం చేయబడింది.[65] 1453 లో కాన్స్టాంటినోపుల్‌ను ఒట్టోమ్యాన్‌లు స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత ఒట్టోమన్‌కు వ్యతిరేకంగా పోరాడటానికి చివరిగా బైజాంటైన్ సామ్రాజ్యం ఆధీనంలో మొరే మాత్రం మిగిలింది. 1460 లో ఒట్టోమ్యాన్లు పూర్తిగా బైజాంటిన్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్నది. ఒట్టోమన్‌లు గ్రీస్ ప్రధాన భూభాగం మీద విజయం పూర్తి చేసింది. [66] టర్కిష్ గెలుపుతో అనేకమంది బైజాంటైన్ గ్రీకు పండితులు సాంప్రదాయిక గ్రీకు పరిజ్ఞానాన్ని కాపాడటానికి ఎక్కువగా బాధ్యత వహించే వారు పశ్చిమానికి పారిపోయారు. వారు పెద్ద సాహిత్యం మరియు గణనీయంగా పునరుజ్జీవనోద్యం సాగించారు.[67]

ఆరంభకాల ఆధునిక కాలం (15 వ శతాబ్ధం – 1821)[మార్చు]

The Byzantine castle of Angelokastro successfully repulsed the Ottomans during the First Great Siege of Corfu in 1537, the siege of 1571, and the Second Great Siege of Corfu in 1716, causing them to abandon their plans to conquer Corfu.[68]

15 వ శతాబ్దం చివరినాటికి గ్రీస్ మరియు ఏజియన్ దీవుల ప్రధాన భూభాగం ఒట్టోమన్ నియంత్రణలో ఉండగా సైప్రస్ మరియు క్రీట్ వెనిస్ భూభాగం మరియు వరుసగా 1571 మరియు 1670 వరకు ఒట్టోమ్యాన్లకు రాలేదు. దీర్ఘకాల ఒట్టోమన్ పరిపాలన నుండి తప్పించుకునే గ్రీకు-మాట్లాడే ప్రపంచం ఏకైక భాగం అయోనియన్ దీవులు ప్రశ్చిమప్రాంతంగా మిగిలిపోయింది. ఇది 1797 లో మొదటి ఫ్రెంచ్ గణతంత్రం ఉండి తర్వాత 1809 లో యునైటెడ్ కింగ్డమ్‌కు చేరుకుంది. 1864 లో గ్రీస్‌తో వారి ఏకీకరణ. [69]ఐయోనియన్ ద్వీపాలలో మరియు కాన్స్టాంటినోపుల్‌లో కొందరు గ్రీకులు సంపదలో నివసించారు. కాన్స్టాంటినోపుల్ గ్రీకులు ఒట్టోమన్ పరిపాలనలో అధికార స్థానాలను సాధించారు [70] గ్రీస్ ప్రధాన భూభాగంలో చాలా మంది ఒట్టోమన్ విజయం ఆర్థిక పరిణామాలకు గురయ్యారు. భారీ పన్నులు అమలు చేయబడ్డాయి. తరువాతి సంవత్సరాలలో ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం వంశానుగత రాజ్యాలు రూపొందించబడ్డాయి. ఇది గ్రామీణ గ్రీక్ జనాభాను సర్ఫ్లుగా మార్చింది.[71]


గ్రీక్ ఆర్థోడాక్స్ చర్చి మరియు కాన్స్టాంటినోపుల్ ఎక్యుమెనికల్ పాట్రియార్క్ ఆఫ్ ఒట్టోమన్ ప్రభుత్వాలు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం మొత్తం ఆర్థోడాక్స్ క్రిస్టియన్ జనాభా అధికార ప్రాంతాలుగా పరిగణించబడ్డాయి. ఇది జాతిపరంగా గ్రీక్‌గా పరిగణించబడలేదు. ఒట్టోమన్ రాజ్యం ముస్లిమేతరులను ఇస్లాం మతంలోకి మార్చేందుకు బలవంతం చేయకపోయినప్పటికీ క్రైస్తవులు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంలోని తక్కువస్థాయి హోదాను ఎత్తి చూపడానికి ఉద్దేశించిన పలు రకాల వివక్షను ఎదుర్కొన్నారు. ప్రత్యేకించి స్థానిక ఒట్టోమన్ అధికారులతో కఠినంగా వ్యవహరించినప్పుడు క్రైస్తవులపై వివక్షత, ప్రత్యేకించి ఇస్లాం మతానికి సంబంధించి దారితీసింది. 19 వ శతాబ్దంలో చాలామంది "క్రిప్టో-క్రైస్తవులు" తమ పాత మత విశ్వాసానికి తిరిగి వచ్చారు. [69]

థెస్సలొనీకి వైట్ టవర్, గ్రీస్‌లో మిగిలిపోయిన అత్యుత్తమ ఒట్టోమన్ నిర్మాణాలలో ఒకటి.

గ్రీస్‌లో ఒట్టోమన్ పరిపాలన స్వభావం మారుతూ ఉన్నప్పటికీ ఇది నిరంతరం ఏకపక్షంగా మరియు తరచుగా కఠినమైనది. [69] కొన్ని నగరాల్లో సుల్తాన్ నియమించిన గవర్నర్లు, ఇతరులు (ఎథెన్స్ వంటివి) స్వీయ పాలిత మునిసిపాలిటీలు ఉన్నాయి. అనేక శతాబ్దాలుగా అంతర్గత ఉన్న పర్వత ప్రాంతాలు కేంద్ర ఒట్టోమన్ రాష్ట్రంలో నుండి స్వతంత్రంగా ఉన్నాయి. [69][page needed]

1571 లో లెపాంటో యుద్ధం మరింత అభివృద్ధి చెందకుండా ఒట్టోమన్లను అడ్డుకుంది (తెలియని కళాకారునిచే సమకాలీన చిత్రలేఖనం)

ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం మరియు శత్రువుల మధ్య సైనిక విభేదాలు తలెత్తినప్పుడు కొన్ని మినహాయింపులతో గ్రీకులు సాధారణంగా సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా ఆయుధాలను తీసుకున్నారు. 1821 నాటి గ్రీకు విప్లవానికి ముందు గ్రీకులు ఒట్టోమన్లపై పోరాడారు. లాపంటో యుద్ధం 1571 లో గ్రీకు పాల్గొనడం, 1600-1601 ఎపిరస్ రైతుల తిరుగుబాటులు (ఆర్థడాక్స్ నేతృత్వంలో) బిషప్ డియోనియోయోస్ స్కైలోసోఫాస్), 1684-1699 మోరన్ యుద్ధం మరియు 1770 లో రష్యన్-ప్రేరేపిత ఓర్లోవ్ తిరుగుబాటు (ఇది రష్యన్ ప్రయోజనాలకు అనుకూలంగా ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది)సంభవించాయి. [69][page needed] ఈ తిరుగుబాట్లను ఒట్టోమన్లు ​​గొప్ప రక్తపాతంతో ఎదుర్కొన్నారు.[72][73] మరొక వైపు చాలామంది గ్రీకులు ఓట్టోమన్ సైన్యం సేవలను ఒట్టోమన్ పౌరులుగా (ముఖ్యంగా ఒట్టోమన్ నావికాదళంలో) సేవలందించేవారు. అదే సమయంలో ఆర్థడాక్స్కు బాధ్యత వహించిన కాన్స్టాంటినోపుల్ సామ్రాజ్యానికి సాధారణ విశ్వసనీయతను కలిగి ఉంది.


16 వ మరియు 17 వ శతాబ్దాలు గ్రీక్ చరిత్రలో ఒక "చీకటి యుగం" గా భావించబడుతున్నాయి. ఒట్టోమన్ పాలనను అలమోన్ పాలనను తొలగించి అయోనియన్ దీవులకు మాత్రమే టర్కిష్ ఆధిపత్యానికి దూరంగా మిగిలిపోయింది. కార్ఫూ 1537, 1571 మరియు 1716 లలో మూడు ప్రధాన ముట్టడిలను ఎదుర్కుంది. ఇది ఒట్టోమన్ల వికర్షణ ఫలితంగా జరిగింది. అయితే, 18 వ శతాబ్దంలో షిప్పింగ్ మరియు వాణిజ్యంలో వారి నైపుణ్యం కారణంగా సంపన్న మరియు చెదరగొట్టబడిన గ్రీక్ వర్తక తరగతి ఉద్భవించింది. ఈ వ్యాపారులు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంలో వాణిజ్యాన్ని ఆక్రమించాయి. మధ్యధరా, బాల్కన్ మరియు పశ్చిమ ఐరోపా అంతటా ఉన్న కమ్యూనిటీలను నెలకొల్పింది. పునరుజ్జీవనం మరియు జ్ఞానోదయం వంటి ముఖ్యమైన యూరోపియన్ మేధో ఉద్యమాల నుండి ఒట్టోమన్ గెలుపు కత్తిరించినప్పటికీ ఈ ఆలోచనలు కలిసి ఫ్రెంచ్ విప్లవం ఆదర్శాలతో మరియు శృంగార జాతీయవాదవాదంతో వర్తక వ్యాపారుల ద్వారా గ్రీక్ ప్రపంచం వ్యాప్తి చెందడం మొదలైంది. [69] 18 వ శతాబ్దం చివరిలో రిగాస్ ఫెరాయిస్, ఒక స్వతంత్ర గ్రీకు రాజ్యాన్ని ఊహించిన మొట్టమొదటి విప్లవకారుడుగా గ్రీక్ స్వాతంత్రానికి సంబంధించిన వరుస పత్రాలను ప్రచురించాడు. వీటితో సహా జాతీయ గీతం మరియు గ్రీస్ మొదటి వివరణాత్మక పటం వియన్నాలో 1798 లో ఒట్టోమన్ ఏజెంట్లచే రిగాస్ ఫెరాయిస్ చేయబడ్డాడు.[69][74]

ఆధునిక కాలం[మార్చు]

గ్రీకు స్వాతంత్ర యుద్ధం (1821–1832)[మార్చు]

The sortie (exodus) of Messolonghi, during the Greek War of Independence, painting by Theodoros Vryzakis.

పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం చివరిలో ఆధునిక గ్రీకు జ్ఞానోదయం సమయంలో లౌకిక జ్ఞానాల్లో పెరుగుదల గ్రీకు దేశం భావన ప్రవాస గ్రీకులు పురాతన గ్రీస్‌కు ఉనికిని కనుగొన్నారు.అది ఇతర ఆర్థోడాక్స్ ప్రజల నుండి విభిన్నమైనది, రాజకీయ స్వయంప్రతిపత్తి కలిగి ఉన్నదని గ్రహించారు.ఈ మేధో పరిసరాల్లో ఏర్పడిన సంస్థలలో 1814 లో ఒడెస్సాలోని వ్యాపారులచే ఏర్పడిన రహస్య సంస్థ ఫిలీకీ ఎతేరియా ఒకటి. [75] తూర్పు రోమన్ సామ్రాజ్యం పునరుజ్జీవంకి ఉత్తేజపరిచే మరియు సంప్రదాయేతర మెస్సియానిక్ సుదీర్ఘ సంప్రదాయాన్ని స్వాధీనం చేసుకుని, వారు జార్జి మద్దతును కలిగి ఉన్న అభిప్రాయాన్ని సృష్టించారు. 1815 నుండి ఒట్టోమన్ వాణిజ్యం సంక్షోభం నిర్వహించారు. గ్రీక్ ఆర్థోడాక్స్ ప్రపంచం వారి ఉదారవాద జాతీయవాద కారణంగా ఉంది. [76] ఫెలికి ఎతేరియా పెలోపొన్నీస్, డాన్యుబియా ప్రిన్సిపాలిటీలు మరియు కాన్స్టాంటినోపుల్‌లలో విప్లవం ప్రారంభించాలని ప్రణాళిక వేసాయి.1821 మార్చి 6 న ఈ తిరుగుబాటులలో మొదటిది అలెగ్జాండ్రోస్ వైప్సిలంటిస్ నాయకత్వంలో డానుబియన్ ప్రిన్సిపాలిటీలలో ప్రారంభమైంది. కానీ వెంటనే ఒట్టోమన్లచే అణచివేయబడింది. ఉత్తరప్రాంతంలో జరిగిన సంఘటనలు పెలోపోనీస్ గ్రీకులను ప్రతిచర్యకు పురికొల్పేలా మార్చాయి.1821 మార్చి 17 న మటోట్స్ ఓట్టోమన్‌ మీద యుద్ధం ప్రకటించాయి. [77]

ఈ నెలాఖరు నాటికి పెలోపొన్నీస్ ఒట్టోమన్ల పట్ల బహిరంగ తిరుగుబాటు సాగించాయి. మరియు అక్టోబర్ 1821 నాటికి థియోడొరోస్ కొలోకోట్రోనిస్‌కు చెందిన గ్రీకులు తిప్పిలిట్సాను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. పెలోపొంనేసియన్ తిరుగుబాటు త్వరగా క్రీట్, మాసిడోనియా మరియు సెంట్రల్ గ్రీస్లలో తిరుగుబాటుకు దారితీసింది. ఇది వెంటనే అణగదొక్కబడుతుంది. ఇంతలో తాత్కాలిక గ్రీకు నావికాదళం ఏజియన్ సముద్రంలో ఒట్టోమన్ నావికాదానికి వ్యతిరేకంగా విజయాన్ని సాధించింది.సముద్రం నుండి వస్తున్నట్ ఓట్టోమన్ ఉపబలాలను నిరోధించింది. 1822 మరియు 1824 లో టర్కులు మరియు ఈజిప్షియన్లు చియోస్ మరియు సైరాలు ద్వీపాలను ధ్వంసం చేసారు. జనాభాలో టోకు మారణకాండలు జరిగాయి.[77] ఇది గ్రీకు తిరుగుబాటుదారులకు అనుకూలంగా పశ్చిమ ఐరోపాలో ప్రజాభిప్రాయాన్ని ప్రభావితం చేసింది. [69][page needed]

విభిన్న గ్రీకు వర్గాల మధ్య ఉద్రిక్తతలు త్వరలోనే అభివృద్ధి చెందాయి. ఇవి వరుసగా రెండు వరుస పౌర యుద్ధాలకు దారితీసాయి. ఇంతలో ఒట్టోమన్ సుల్తాన్ ఈజిప్టుకు చెందిన మెహ్మెమ్ అలీతో సంప్రదింపులు జరుపుకున్నాడు.అయన గ్రీకు భూభాగ లాభం కోసం తిరుగుబాటును అణిచివేసేందుకు ఒక సైన్యంతో తన కొడుకు ఇబ్రహీం పాషాను గ్రీస్కుపంపడానికి అంగీకరించాడు. ఇబ్రహీం ఫిబ్రవరి 1825 లో పెలోపొన్నీస్‌లో అడుగుపెట్టారు మరియు తక్షణమే విజయం సాధించారు: 1824 చివరినాటికి పెలోపొన్నీస్ చాలా భాదం ఈజిప్టు నియంత్రణలో ఉంది. మిస్సోలొంగి నగరం 1825 ఏప్రెల్ నుండి 1826 ఏప్రెల్‌ వరకు తుర్కులచే ముట్టడిలో పడింది. ఇబ్రహీం మణిలో ఓడిపోయాడు. పెలోపొన్నీస్లో జరిగిన అనేక తిరుగుబాటును అణిచివేసేందుకు అతను విజయం సాధించాడు. ఏథెన్స్ తిరిగి పొందబడింది.

సంవత్సరాల తరబడి సాగిన చర్చల తరువాత మూడు గ్రేట్ పవర్స్, రష్యా, యునైటెడ్ కింగ్డం, మరియు ఫ్రాన్స్, ఈ వివాదంలో జోక్యం చేసుకోవాలని నిర్ణయించాయి. ప్రతి దేశం గ్రీస్‌కు నావికాదళాన్ని పంపింది. ఒట్టోమన్-ఈజిప్షియన్ల సముదాయాలు కలపబడినట్లు జపాన్లోని గ్రీకు ద్వీపంపై దాడి చేయబోతున్నట్లు వార్తలు వచ్చిన తరువాత నౌటినోలో ఒట్టోమన్-ఈజిప్టియన్ విమానాల సంధిని దాటి పోయింది. ఒక వారం నిరంతర పోరాటం తరువాత ఒట్టోమన్-ఈజిప్టు విమానాల నాశన ఫలితంగా యుద్ధం ప్రారంభమైంది. 1828 నాటికి గ్రీకులు సెంట్రల్ గ్రీస్ స్వాధీనం చేసుకున్న భాగానికి వెళ్లారు. ఈజిప్షియన్ సైన్యాన్ని పెలోపొన్నీస్ నుండి తరలించడం ద్వారా ఫ్రెంచ్ యాత్రా బలగాలను పంపించారు. 1830 లో సంవత్సరాలుగా సాగిన సంధి ప్రయత్నాల కారణంగా ఆరంభ గ్రీకు రాజ్యం చివరకు లండన్ ప్రొటోకల్‌లో గుర్తించబడింది .

గ్రీక్ రాజ్యం[మార్చు]

The Entry of King Otto in Athens, painted by Peter von Hess in 1839.

1827 లో కార్ఫు నుండి " ఇయోన్నీస్ కపోడిస్ట్రియస్ " మొదటి హెలెనిక్ రిపబ్లిక్ మొట్టమొదటి గవర్నర్‌గా ట్రోయెజెన్లోని మూడవ జాతీయ అసెంబ్లీచే ఎంపిక చేయబడు. కపోడిస్ట్రియాస్ రాజ్య ఆర్థిక మరియు సైనిక వరుస సంస్థలు స్థాపించాడు. త్వరలోనే అతని మరియు స్థానిక ఆసక్తుల మధ్య ఉద్రిక్తతలు కనిపించాయి. 1831 లో అతని హత్య తరువాత మరియు ఒక సంవత్సరం తర్వాత జరిగిన సమావేశంలో బ్రిటన్, ఫ్రాన్స్ మరియు రష్యా అధికారాలు బవేరియన్ ప్రిన్స్ ఒట్టో వాన్ విట్టెల్స్బాచ్‌ను గ్రీకు రాజ్యానికి రాజుగా నియమించాయి.[78] నఫ్ఫిప్‌యో నుండి ఏథెన్సుకు రాజధానిని బదిలీ చేయడమే అతని మొదటి చర్యలలో ఒకటి. 1843 లో ఒక తిరుగుబాటు రాజ్యాంగం ప్రతినిధి సమావేశాన్ని మంజూరు చేయాలని రాజును బలవంతం చేసింది.

అతని అధికార నియమం వలన అతను చివరికి 1862 లో తొలగించబడ్డాడు. ఒక సంవత్సరం తరువాత ఆస్థానానికి ఎంపిక చేయబడిన డెన్మార్క్ ప్రిన్స్ విల్హెల్మ్ (విల్లియం) మొదటి జార్జ్ పేరును స్వీకరించాడు. అతనితో పట్టాభిషేకం బహుమతిగా బ్రిటన్ నుండి అందుకున్న ఐయోనియన్ దీవులను తనతో తీసుకువచ్చాడు. 1877 లో దేశం మౌలికవసతులలో గణనీయమైన మెరుగుదల సాధించిన ప్రధాన మంత్రి చరిలాస్ ట్రికూపిసిస్ అవిశ్వాసం ఓటు ద్వారా అసెంబ్లీలో జోక్యం చేసుకుని రాచరికం శక్తిని అడ్డుకున్నాడు.

మొదటి జార్జ్ 1863 నుండి 1913 వరకు రాజుగా ఉన్నాను

ట్రిక్కూపిస్‌ కోరినాల్ కాలువ లాంటి అవసరమైన మౌలిక సదుపాయాలను సృష్టించడం కొరకు మితిమీరిన వ్యయం చేయడం మరియు అవినీతి అధికం అయిన పన్నులు బలహీన గ్రీకు ఆర్థికవ్యవస్థను మరింత బలహీనం చేస్తూ 1893 లో ప్రజల దివాలా ప్రకటనను చేసి దేశం ఋణాలను చెల్లించటానికి అంతర్జాతీయ ఆర్థిక నియంత్రణ అధికారం విధించాలని అంగీకరించింది. 19 వ శతాబ్దపు గ్రీసులో మరో రాజకీయ సమస్య ప్రత్యేకంగా గ్రీక్ భాష: భాష ప్రశ్నార్ధకంగా మారింది. గ్రీకు ప్రజలు గ్రీకు అని పిలిచే ఒక రూపాన్ని విద్యావంతులు చాలామంది ఒక రైతు మాండలికంగా చూసారు మరియు ప్రాచీన గ్రీకు మహిమలను పునరుద్ధరించాలని నిర్ణయించారు.

పర్యవసానంగా ప్రభుత్వ పత్రాలు మరియు వార్తాపత్రికలు కతరేవుసా (శుద్ధి చేయబడిన) గ్రీకులో ప్రచురించబడ్డాయి. గ్రీకులు చదవగలిగే సాధారణ ఒక రూపం.డెమోక్రాటిక్‌ను జాతీయ భాషగా గుర్తించేవారు. కానీ సంప్రదాయవాదులు మరియు సాంప్రదాయిక చర్చి 1901 లో కొత్త నిబంధన డెమోటిక్‌లోకి అనువదించబడినప్పుడు ఏథెంస్‌నూ అల్లర్లు చెలరేగి ప్రభుత్వం (ఎవెంజేలికా) పడిపోయింది. ఈ సమస్య 1970 ల వరకు గ్రీకు రాజకీయాలను దెబ్బతీసింది.

1832 నుండి 1947 వరకు గ్రీస్ రాజ్యం ప్రాదేశిక పరిణామం

అయితే ఒంటెమాన్ సామ్రాజ్యం గ్రీకు-మాట్లాడే ప్రాంతాలను విముక్తి చేయాలనే వారి నిర్ణయంలో వారు మాట్లాడే మాండలికంతో సంబంధం లేకుండా గ్రీకులందరూ సమైఖ్యం అయ్యారు ముఖ్యంగా క్రీట్ లో 1866-1869లో సుదీర్ఘ తిరుగుబాటు జాతీయవాద ఔత్సాహాన్ని పెంచింది. 1877 లో రష్యా మరియు ఒట్టొమన్ల మధ్య యుద్ధం ప్రారంభమైనప్పుడు గ్రీకు ప్రజల భావన రష్యా వైపు పయనించింది. అయితే గ్రీస్ చాలా పేలవంగా ఉంది మరియు అధికారికంగా యుద్ధంలో ప్రవేశించడానికి బ్రిటీష్ జోక్యం గురించి కూడా ఆందోళన చెందుతుంది. ఏది ఏమయినప్పటికీ 1881 లో థెరిసాలి మరియు ఎపిరస్ చిన్న భాగాన్ని బెర్లిన్ ఒడంబడికలో భాగంగా గ్రీస్‌కు అప్పజెప్పడంతో క్రీట్‌ను స్వీకరించాలన్న గ్రీకు ఆశలను నిరాశపరిచింది.

క్రెటేలోని గ్రీకులు సాధారణ తిరుగుబాటులను కొనసాగించడం 1897 లో థియోడొరోస్ డెలిజియనిస్‌లో ఉన్న గ్రీకు ప్రభుత్వం ఒత్తిడికి దారితీసి ఒట్టోమన్లపై యుద్ధాన్ని ప్రకటించింది. 1897 నాటి గ్రీకో-టర్కిష్ యుద్ధంలో తీవ్రంగా శిక్షణ పొందిన మరియు సమర్థవంతమైన గ్రీక్ సైన్యం ఒట్టోమన్ల చేతిలో ఓడిపోయింది. గ్రేట్ పవర్స్ జోక్యం ద్వారా గ్రీస్ టర్కీ సరిహద్దులో కొద్దిపాటి భూభాగం మాత్రమే కోల్పోయింది. గ్రీస్ ప్రిన్స్ జార్జి ఆధ్వర్యంలో క్రీట్ స్వతంత్ర రాజ్యంగా స్థాపించబడింది. రాష్ట్ర ఖజానా ఖాళీ కాకుండా ఆర్థిక విధానం అంతర్జాతీయ ఆర్థిక నియంత్రణలోకి వచ్చింది. తరువాతి దశాబ్దంలో ఒట్టోమన్ పాలిత మేసిడోనియాలో బల్గేరియా-తిరుగుబాటు మూకలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడుతున్న 1908 లో యంగ్ తుర్క్ రివల్యూషన్‌ అసంపూర్తిగా ముగియడం మీద గ్రీకు దృష్టి సారించాయి.

విస్తరణ, విధ్వంశం మరియు పునర్నిర్మాణం[మార్చు]

Greek military formation in the World War I Victory Parade in Arc de Triomphe, Paris, July 1919.
Map of Greater Greece after the Treaty of Sèvres, when the Megali Idea seemed close to fulfillment, featuring Eleftherios Venizelos as its supervising genius.

దేశంలో సాధారణ అసంతృప్తి నెలకొన్న సమయంలో 1909 ఆగస్టులో సైనిక అధికారుల బృందం ఒక తిరుగుబాటును నిర్వహించి కొద్దికాలానికే పవర్ క్రేటన్ రాజకీయవేత్త ఎల్ఫ్తేరియోస్ వెనిజెలోస్‌కు అధికారం స్వీకరించమని పిలుపునిచ్చారు. రెండు ఎన్నికల్లో విజయం సాధించి ప్రధానమంత్రి అయ్యాక వెనిజెలోస్ విస్తృత ఆర్థిక, సాంఘిక, రాజ్యాంగ సంస్కరణలను ప్రారంభించి సైనిక పునర్వ్యవస్థీకరించాడు. గ్రీసు బాల్కన్ లీగ్‌లో సభ్యదేశం కావడం దేశం బాల్కన్ యుద్ధాలలో పాల్గొనడానికి దారితీసింది. 1913 నాటికి గ్రీస్ భూభాగం మరియు జనాభా దాదాపుగా రెట్టింపు అయ్యింది.గ్రీసు క్రీట్, ఎపిరస్ మరియు మాసిడోనియాలను విలీనం. తరువాతి సంవత్సరాల్లో మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సందర్భంగా దేశం విదేశాంగ విధానంలో కింగ్ మొదటి కాంస్‌టాంటైన్ మరియు వెనిజెలోస్‌ల మధ్య పోరాటం దేశం రాజకీయ దృక్పధం మీద ఆధిపత్యం చేసి దేశాన్ని రెండు ప్రత్యర్థి సమూహాలుగా విభజించింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో గ్రీస్ రెండు ప్రభుత్వాలను కలిగి ఉంది: ఏథెన్సులో ఒక జర్మన్ అనుకూల రాజ్యవాదుల మరియు తేజోలాకి చెందిన వెనిజలిస్ట్ ప్రో-ఎంటెంట్ ఒకటి. 1917 లో ఎంటెంటే వైపుగా గ్రీస్ అధికారికంగా యుద్ధంలో ప్రవేశించినప్పుడు రెండు ప్రభుత్వాలు ఐక్యమయ్యాయి.

ఆ సమయంలో ఒక పెద్ద స్థానిక గ్రీకు జనాభా కలిగిన ఒక ప్రాంతం కలిగిన గ్రీస్ మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత గ్రీసు ఆసియా మైనార్లో మరింత విస్తరణకు ప్రయత్నించింది. ఆసియా మైనర్ గ్రీకుల వ్యూహం కారణంగా 1919-1922 నాటి గ్రీకో-టర్కిష్ యుద్ధంలో ఓడిపోయింది.[79][80] ఈ సంఘటనలు గ్రీక్ సామూహిక హత్యాకాండ (1914-1922) [81][82][83][84] వంటి సంఘటనలు జరుగాయి. ఈ సమయంలో వివిధ వనరుల ఆధారంగా [85] ఒట్టోమన్ మరియు టర్కిష్ అధికారులు అనేక వందల వేల ఆసియా మైనర్ గ్రీకుల మరణానికి కారణమయ్యారు. ఆసియా మైనర్ నుండి వచ్చిన గ్రీక్ ఎక్సోడస్ గ్రీస్ మరియు టర్కీల మధ్య అధికారిక జనాభా మార్పిడిలో మరింత విస్తరించింది. ఈ మార్పిడి యుద్ధం ముగింపుగా జరిగిన లాసాన్నే ఒప్పందం నిబంధనలలో భాగంగా ఉంది.[86]

తర్వాతి యుగం అస్థిరత్వ కాలంగా గుర్తించబడింది. ఎందుకంటే టర్కీ నుండి 1.5 మిలియన్లకు పైగా గ్రీకు శరణార్థులు నిస్సహాయంగా గ్రీకు సమాజంలో కలిసిపోయారు. కప్పడోకియన్ గ్రీకులు, పోంటియన్ గ్రీకులు మరియు గ్రీకు ఆర్థోడాక్సీ గ్రీక్-కాని అనుచరులు కూడా మార్పిడిలో భాగం అయ్యారు. కొందరు శరణార్థులు ఈ భాషను మాట్లాడలేకపోయారు. కపడోకియన్స్ మరియు గ్రీకుయేతర వర్గాల విషయంలో ప్రధాన భూభాగాలైన గ్రీకులకు తెలియని పరిసరాల నుండి వచ్చినవారున్నారు. శరణార్థులు యుద్ధానంతర జనాభా పెరుగుదలను కూడా సృష్టించారు. ఎందుకంటే శరణార్థుల సంఖ్య గ్రీస్ ముందరి జనాభాలో నాలుగింటకంటే అధికంగా ఉన్నారు.[87]

రాజ్యం ఆసియా మైనర్లో జరిగిన విపత్కర సంఘటనల తరువాత 1924 లో ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ ద్వారా రద్దు చేయబడి రెండవ హెల్లెనిక్ రిపబ్లిక్ ప్రకటించబడింది. 1935 లో రాచరికపు రాజకీయవేత్తగా మారిన రాజకీయ నాయకుడు " జార్జియోస్ కొండిలిస్ " అధికారాన్ని చేపట్టి రిపబ్లిక్‌ను రద్దు చేసాడు. అటుతర్వాత కింగ్ రెండవ జార్జ్ గ్రీస్‌కు తిరిగి వచ్చి సింహాసనాన్ని పునరుద్ధరించాడు.

నియంతృత్వం, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం మరియు పునర్నిర్మాణం[మార్చు]

ప్రధాన మంత్రి ఇయోన్నీస్ మెటాక్సాస్ మరియు అధిపతి రెండవ జార్జ్ మధ్య ఒక ఒప్పందం 1936 లో జరిగింది ఇది " ఆగస్టు 4 పాలన " పేరుతో నియంత పాలనకు అధిపతిగా మెటాక్సాస్‌ను నియమించింది. ఇది ఆతరువాత విరామాలతో 1974 వరకు కొనసాగింది.[88] నియంతృత్వము ఉన్నప్పటికీ గ్రీస్ బ్రిటన్‌తో సత్సబంధాలు కలిగి ఉంది. యాక్సిస్‌తో సంబంధాలు లేవు.

ఇటాలియన్ స్ప్రింగ్ అఫెంసివ్‌కు వ్యతిరేకంగా గ్రీకు యుద్ధంలో యుద్ధం (1941) సమయంలో గ్రీకు దళాలు. ఫాసిస్ట్ ఇటలీపై గ్రీస్ విజయం, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో భూమిపై యాక్సిస్ దళాలపై మిత్రరాజ్యాలు తమ మొదటి విజయం సాధించాయి.


1940 అక్టోబర్ 28 న ఫాసిస్ట్ ఇటలీ గ్రీస్ లొంగిపోవాలని డిమాండ్ చేసింది. కాని గ్రీకు పాలనా యంత్రాంగం తిరస్కరించింది. తరువాత గ్రీకో-ఇటాలియన్ యుద్ధంలో గ్రీస్ అల్బేనియాకు ఇటలీ దళాలను తరిమివేసింది. ఇటాలియన్లపైన గ్రీకు పోరాటాలు మరియు విజయం సమయంలో గ్రీకు దళాలు ప్రబలమైన ప్రశంసలు పొందాయి. [89][90]

చాలా ముఖ్యమైనది విన్స్టన్ చర్చిల్‌కి ఆపాదించబడినది: "అందువల్ల గ్రీకులు హీరోస్ లాగా పోరాడుతారని మేము చెప్పలేము, కాని గ్రీకులు గ్రీకులుగా పోరాడుతున్నారని చెప్తారు." [89] ఫ్రెంచ్ జనరల్ చార్లెస్ డి గల్లె గ్రీకు ప్రతిఘటన. స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం గ్రీకు జాతీయ వేడుకల సందర్భంగా విడుదలైన ఒక అధికారిక ప్రకటనలో డి గల్లె గ్రీక్ వ్యతిరేకతకు తన ప్రశంసలను వ్యక్తపరిచాడు:

స్వాధీనం చేసుకున్న ఇంకా సజీవంగా ఉన్న ఫ్రెంచ్ ప్రజల పేరిట ఫ్రాన్స్ స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాడుతున్న గ్రీకు ప్రజలకు తన శుభాకాంక్షలను పంపించాలని కోరుకుంటోంది. 1941 మార్చి 25 న గ్రీస్ వారి వీరోచిత పోరాటంలో మరియు వారి కీర్తి పైన శిఖరం తెలుసుకుంటాడు. సలామీల యుద్ధం నుండి గ్రీస్ ఈనాడు ఉన్న గొప్పతనం మరియు కీర్తి సాధించలేదు.[90]

గ్రీకు యుద్ధంలో తీవ్రంగా గ్రీకు ప్రతిఘటన ముఖ్యంగా మెటాక్సాస్ లైన్ యుద్ధంలో ఉన్నప్పటికీ ఈ దేశం చివరకు గ్రీస్ యుద్ధంలో జర్మనీ దళాలతో చేరింది. అడాల్ఫ్ హిట్లర్ స్వయంగా గ్రీకు సైన్యం ధైర్యంను గుర్తించాడు. 1941 డిసెంబర్ 11 న రెఇచ్స్తాగ్ తన చిరునామాలో పేర్కొంటూ ఇలా చెప్పాడు: "మాకు వ్యతిరేకంగా స్థానాలు తీసుకున్న శత్రువులను గ్రీకు సైనికుడు ముఖ్యంగా అత్యున్నత ధైర్యంతో గట్టిగా ఎదుర్కొన్నాడు.అతను మరింత ప్రతిఘటన చేసినప్పటికీ ప్రతిఘటన నిష్ఫలంగా మారినప్పుడు మాత్రమే అతను తనకు అప్పగించబడ్డాడు. " [91]

ఈం- ఎలాస్ నిరోధక సంస్థ గొరిల్లాలు

నాజీలు ఎథెన్స్ మరియు థెస్సలోనికిలను నిర్వహించడానికి ముందుకు వచ్చారు. నాజీ జర్మనీ భాగస్వాములైన ఫాసిస్ట్ ఇటలీ మరియు బల్గేరియాలకు దేశం ఇతర ప్రాంతాలు ఇవ్వబడ్డాయి. ఆక్రమణ గ్రీకు పౌరులకు భయంకరమైన కష్టాలను తెచ్చిపెట్టింది. 1941-1942 శీతాకాలంలో 1,00,000 మందికి పైగా పౌరులు మరణించారు.ప్రతీకారం కారణంగా నాజీలు మరియు సహచరులు వేలాదిమంది చనిపోయారు. దేశం ఆర్ధిక వ్యవస్థ భగ్నం చేయబడింది. అత్యధిక మంది గ్రీక్ యూదులను నాజీ నిర్బంధ శిబిరాలకు తరలించారు మరియు హత్య చేశారు.[92][93] ఐరోపాలో అత్యంత ప్రభావవంతమైన ప్రతిఘటన ఉద్యమాలలో గ్రీక్ రెసిస్టెన్స్ నాజీలు మరియు వారి సహకారులు వ్యతిరేకంగా తీవ్రంగా పోరాడారు. ప్రతీకారంగా జర్మనీ ఆక్రమణదారులు అనేక అమానుషులు, సామూహిక మరణశిక్షలు మరియు సాధారణ పౌరులను చంపడం మరియు పట్టణాల మరియు గ్రామాల ప్రతీకారాన్ని చేశారు. సమీకృత గెరిల్లా పోరాటంలో వందలాది గ్రామాలు క్రమపద్ధతిలో కాల్చబడ్డాయి మరియు దాదాపు 10,00,000 మంది గ్రీకులు నిరాశ్రయులయ్యారు.[93] మొత్తంమీద జర్మన్లు ​​సుమారు 21,000 గ్రీకులు, బల్గేరియన్లు 40,000 మరియు ఇటాలియన్లు 9,000 మంది ఉరితీయబడ్డారు.[94]

ఏథెన్స్లో ఉన్న ప్రజలు ఆక్సిస్ శక్తుల నుండి విముక్తి జరుపుకుంటారు, అక్టోబరు 1944. యుద్ధానంతర గ్రీసు వెంటనే పౌర యుద్ధం మరియు రాజకీయ ధ్రువణాన్ని అనుభవిస్తుంది.

విముక్తి తరువాత మరియు యాక్సిస్పై మిత్రరాజ్యాల గెలుపు తరువాత గ్రీస్ ఇటలీకి చెందిన డొడెకానీ ద్వీపాలను విలీనం చేసుకుని బల్గేరియా నుండి వెస్ట్రన్ థ్రేస్‌ను తిరిగి పొందింది. దేశంలో తక్షణమే కమ్యూనిస్ట్ శక్తుల మరియు కమ్యూనిస్ట్ వ్యతిరేక గ్రీకు ప్రభుత్వానికి మధ్య రక్తపాతంతో కూడిన పౌర యుద్ధం జరగడానికి దారితీసింది. ఇది 1949 వరకు చివరి విజయం వరకు కొనసాగిన ఈ ఘర్షణ ప్రచ్ఛన్న యుద్ధంలో జరిగిన తొలి పోరాటాలలో ఒకటైన ఈ ఘర్షణగా భావించబడింది. [95] తదనంతర ముప్పై సంవత్సరాలుగా మరింత ఆర్ధిక వినాశనం, సామూహిక జనాభా స్థానభ్రంశం మరియు తీవ్రమైన రాజకీయ ధ్రువీకరణ సంభవించాయి. [96] రాజకీయ మరియు సాంఘిక రంగాలలో సామాజిక కలహము మరియు ఎడమవైపుకు విస్తారంగా పరిమితమవడం యుద్ధానంతర దశాబ్దములు వర్గీకరించబడినప్పటికీ గ్రీస్ వేగవంతమైన ఆర్ధిక వృద్ధి మరియు రికవరీ అనుభవించింది. ఇది యు.ఎస్. మార్షల్ ప్రణాళికలో భాగంగా ముందుకు వచ్చింది. [97] 1952 లో గ్రీస్ నాటోలో చేరింది. కోల్డ్ వార్ పాశ్చాత్య బ్లాక్‌లో సభ్యత్వాన్ని బలపరిచింది.

1965 జూలైలో కింగ్ రెండు కాన్స్టాంటిన్ జార్జి పాపాండ్రౌ కేంద్రీయ ప్రభుత్వం తొలగింపు రాజకీయ గందరగోళాన్ని దీర్ఘకాలం ప్రేరేపించింది. 1967 ఏప్రిల్ 21 న పాలన ఒక తిరుగుబాటు దశలో ముగిసింది. సైనికపాలనలో పౌర హక్కులు తాత్కాలికంగా నిలిపివేయబడ్డాయి. రాజకీయ అణచివేత తీవ్రమైంది. రాజ్యం-మంజూరు చేసిన హింసతో సహా మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన ప్రబలంగా ఉండేది. 1972 నవంబర్ 17 న ఏథెన్స్ తిరుగుబాటు క్రూరమైన అణచివేత పాలనలో షాక్వావ్స్‌ను పంపించిందని మరియు బ్రిగేడియర్ డిమిట్రియోస్ ఇయోనిడిస్ను నాయకుడిగా ఏర్పాటు చేయటానికి జర్జియస్ పాపడోపౌలస్‌ను పడగొట్టాడు. 1974 జూలై 20 న టర్కీ సైప్రస్ ద్వీపాన్ని ఆక్రమించుకుంది. గ్రీక్ సైప్రియట్ తిరుగుబాటుకు ప్రతిస్పందనగా సైప్రస్ ద్వీపం కూల్చివేత రాజకీయ సంక్షోభానికి కారణమైంది.

మూడవ హెలెనిక్ రిపబ్లిక్[మార్చు]

మాజీ ప్రధానమంత్రి " కాంస్టాంటినోస్ కర్మన్మన్ " పారిస్ నుంచి తిరిగి ఆహ్వానించబడ్డాడు. అక్కడ అతను 1963 నుండి స్వీయ బహిష్కరణలో నివసించాడు. ఇది మెపోపోలైట్ఫేస్ ప్రారంభంలో ప్రారంభమైంది. పాలిటెక్నిక్ తిరుగుబాటు మొదటి వార్షికోత్సవంలో 1964 నుండి మొదటిసారి బహుళ ఎన్నికలు జరిగాయి. ప్రజాస్వామ్య మరియు గణతంత్ర రాజ్యాంగం 1975 జూన్ 11 న ప్రజాస్వామ్య పునరుద్ధరణను ఎన్నుకోబడిన ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ తరువాత ప్రకటించబడింది.

దస్త్రం:Accession of Greece to the European Union.png
గ్రీస్ ప్రవేశము యూరోపియన్ యూనియన్

1979 లో గ్రీస్ ను ఐరోపా సమాజానికి ప్రవేశపెట్టినందుకు పత్రాల సాప్పెయాన్ వద్ద సంతకం చేయడం.

ఇంతలో కరామన్లిస్ సంప్రదాయవాద న్యూ డెమోక్రసీ పార్టీకి ప్రతిస్పందనగా జార్జ్ పాపాండ్రౌ కుమారుడు పన్హేలెనిక్ సోషలిస్ట్ మూవ్మెంట్ (పి.ఎ.ఎస్.ఒ.కె.) ను స్థాపించాడు. తరువాతి నాలుగు దశాబ్దాల్లో ప్రభుత్వంలో రెండు రాజకీయ నిర్మాణాలు ఆధిపత్యంలో ఉన్నాయి. గ్రీస్ 1980 లో నాటోలో చేరింది.[lower-alpha 3][98]

1981 జనవరి 1 న గ్రీస్ యురోపియన్ సమాజాల (తరువాత యూరోపియన్ యూనియన్ చేత ఉపసంహరించుకుంది) పదవ సభ్యదేశంగా మారడం ద్వారా నిరంతర వృద్ధిని సాధించింది. పారిశ్రామిక సంస్థలు మరియు భారీ మౌలికనిర్మాణాలు అలాగే యూరోపియన్ యూనియన్ నుండి నిధులు మరియు పర్యాటక, షిప్పింగ్ మరియు వేగంగా పెరుగుతున్న సేవా రంగం నుండి పెరుగుతున్న ఆదాయాలు దేశం జీవన ప్రమాణం అపూర్వమైన స్థాయిలకు పెంచింది. 1999 లో భూకంపాలు రెండింటిని తాకినప్పుడు పొరుగున ఉన్న టర్కీతో సాంప్రదాయకంగా దెబ్బతిన్న సంబంధాలు మెరుగయ్యాయి. దీంతో ఇ.యు.సభ్యత్వం కోసం టర్కీ అభ్యంతరానికి ప్రతిస్పందనగా గ్రీక్ వీటోను తొలగించడం జరిగింది.

2001 లో దేశం యూరోను స్వీకరించింది మరియు ఏథెన్స్‌లో 2004 వేసవి ఒలంపిక్ గేమ్స్ విజయవంతంగా నిర్వహించింది.[99] గ్రీకు ప్రభుత్వ రుణ సంక్షోభం మరియు తదనంతర కాఠిన్యం విధానాలు నిరసనలు చేశాయి. ఇటీవల 2000 ల చివరలో ఆర్ధిక మాంద్యం నుండి గ్రీస్ చాలా బాధపడి సంబంధిత ఐరోపా సార్వభౌమ రుణ సంక్షోభానికి కేంద్రంగా ఉంది. యూరో స్వీకరించడం వలన గ్రీస్ ఆర్థిక సంక్షోభం అనుభవించినప్పుడు అది పోటీతత్వాన్ని తిరిగి పొందటానికి దాని కరెన్సీని తగ్గించలేదు. 2000 లలో యూత్ నిరుద్యోగం ముఖ్యంగా అధికం అయింది.[100] ప్రభుత్వ ఋణసంక్షోభం మరియు గణనీయమైన ఆధిఖ్యతా విధానాలు దేశంలో నిరసనలను అధికం చేసాయి.

భౌగోళికం మరియు వాతావరణం[మార్చు]

Navagio (shipwreck) bay, Zakynthos island
Volcanic tephra at Sarakiniko Beach, Milos island

దక్షిణ ఐరోపాలో ఉన్న [101] గ్రీస్ ఒక పర్వతమయ ప్రాంతం. పర్వతమయమైన ప్రధాన భూభాగం బాల్కన్ ద్వీపకల్ప దక్షిణ చివరిలో ఉంది. పెలోపొన్నేసే ద్వీపకల్పం (ఇస్త్ముస్ కాలువ ద్వారా ప్రధాన భూభాగం వేరు చేయబడింది) ఐరోపా, ఆసియా మరియు ఆఫ్రికా కూడలి వద్ద వ్యూహాత్మకంగా ఉంది.


[lower-alpha 4] అత్యధిక తీరప్రాంత ప్రాంతం మరియు అనేక దీవులతో గ్రీస్ మొత్తం సముద్రతీరం పొడవు 13,676 కిమీ (8,498 మైళ్ళు) ఉంది. గ్రీస్ ప్రపంచంలో 11 వ పొడవైన సముద్రతీరాన్ని కలిగి ఉంది;[107] దాని సరిహద్దు 1,160 కిలోమీటర్లు (721 మైళ్ళు). దేశం 34 ° నుండి 42 ° ఉత్తర అక్షాంశం అక్షాంశాల నుండి 19 ° నుండి 30 ° తూర్పు రేఖాంశం మధ్య ఉపస్థితమై ఉంటుంది.[108]

  • ఉత్తరం : ఆర్మెనియో గ్రామం.
  • దక్షిణం : గవ్డోస్ ద్వీపం.
  • తూర్పు : స్ట్రాంగ్లీ ద్వీపం (కెస్టిలోరిజో; మెగిస్ట్) ద్వీపం.
  • పశ్చిమం : ఒథ్నోయి ద్వీపం.

గ్రీస్ 8% పర్వతప్రాంతాలు మరియు కొండప్రాంతాలు కలిగివుంది. గ్రీస్ ఐరోపాలో అత్యంత పర్వతమయ ప్రాంతాలలో ఒకటిగా ఉంది.దేశంలో అత్యధిక ఎత్తులో ఉన్న 2,918 మీటర్లు (9,573 అడుగులు) ఒలంపస్ మౌంట్ గ్రీక్ పౌరాణిక దేవాలయాల నివాసంగా గుర్తించబడుతుంది. [109]పశ్చిమ గ్రీసులో అనేక సరస్సులు మరియు చిత్తడి నేలలతో పిండస్ పర్వత శ్రేణి ఆధిపత్యం కలిగి ఉంది. దినారిక్ ఆల్ప్స్ కొనసాగింపు అయిన పిన్డుస్ ఎం.టి. స్మోలికాస్ వద్ద గరిష్ట ఎత్తు 2,637 మీ (8,652 అడుగులు) చేరుకుంటుంది. స్మోలికాస్ (గ్రీస్లో రెండవ అతి పెద్దది) మరియు చారిత్రకపరంగా తూర్పు పడమటి ప్రయాణాలకు ముఖ్యమైన అవరోధంగా ఉంది.

పిండస్ పరిధి సెంట్రల్ పెలోపొన్నీస్ వరకు కొనసాగుతూ క్యేతారా మరియు అంటికిథేరా ద్వీపాలు దాటి చివరికి క్రీట్ ద్వీపంలో నైరుతి ఏజియన్ పర్వతశ్రేణి చేరుకుంటాయి. సముద్రపు అంతర్భాగంలో ఉన్న పర్వతాలకు శిఖరాలు ఏజియన్కు చెందిన ద్వీపాలుగా ఉన్నాయి. ఒకప్పుడు ఇవి ప్రధానద్వీపానికి కొనసాగింపుగా ఉంటాయి. పిండస్ అధిక నిటారైన శిఖరాలు కలిగి ఉంటుంది. తరచుగా అనేక కాన్యోన్స్ మరియు ఇతర కార్స్టిక్ ప్రకృతి దృశ్యాలు ద్వారా ఖండించబడుతూ ఉంటుంది. పిన్డియస్ శ్రేణిలోని వికోస్-అయోస్ నేషనల్ పార్కులో భాగంగా ఉంటుంది. అద్భుతమైన వికోస్ జార్జ్ ప్రపంచంలోని గిన్నీస్ బుక్ ఆఫ్ వరల్డ్ రికార్డ్స్ జాబితాలో ప్రపంచంలో అత్యంత లోతుగా ఉన్న జార్జ్గా ఉంది. [110] మరో ముఖ్యమైన నిర్మాణం మెటియోరా రాతి స్తంభాలు, వాటిలో మధ్యయుగ గ్రీక్ సంప్రదాయ ఆరామాలు నిర్మించబడ్డాయి.

ఈశాన్య గ్రీస్ మరొక ఉన్నత ఎత్తులో ఉన్న పర్వత శ్రేణి, రోడోప్ శ్రేణి, తూర్పు మేసిడోనియా మరియు థ్రేసే ప్రాంతాల వరకు వ్యాప్తి చెందుతుంది; ఈ ప్రాంతం విస్తారమైన మందపాటి పురాతన అడవులతో నిండి ఉంది. దేశంలోని ఈశాన్య ప్రాంతంలో ఎవోరోస్ ప్రాంతీయ విభాగంలో ప్రసిద్ధ డాడియా అడవులు ఉన్నాయి.విస్తృతమైన మైదానాలు ప్రాధమికంగా థెస్సలీ, సెంట్రల్ మేసిడోనియా మరియు థ్రేసే ప్రాంతాలలో ఉన్నాయి. దేశంలోని కొన్ని సాగు ప్రాంతాలతో ఇవి ప్రధాన ఆర్థిక ప్రాంతాలుగా ఉన్నాయి. అరుదైన సముద్ర జాతులు పినిపెడ్ సీల్స్ మరియు లాగర్ హెడ్ సముద్ర తాబేలు ప్రధాన భూభాగం గ్రీస్ చుట్టుప్రక్కల ఉన్న సముద్రాలలో నివసిస్తాయి. అయితే దాని దట్టమైన అడవులు అంతరించిపోతున్న గోధుమ ఎలుగుబంటి, యూరేసియన్ లింక్స్, రో డీర్ మరియు అడవి మేకలకు నిలయంగా ఉన్నాయి.

ద్వీపాలు[మార్చు]

గ్రీస్ 1,200 - 6,000 విస్తృతమైన సంఖ్యలో ద్వీపాలను కలిగి ఉంది. [111] వీటిలో 227 నివాసిత ద్వీపాలు ఉన్నాయి. క్రీట్ అతిపెద్ద మరియు అత్యధిక జనాభాగల ద్వీపం; యుబియా 60 మీటర్ల వెడల్పు ఎరిపస్ ప్రధాన భూభాగాన్ని జలసంధి వేరు చేస్తూ ఉంది. ఇది వైశాల్యపరంగా ద్వీతీయ స్థానంలో ఉంటుంది. దీని తరువాత లెస్బోస్ మరియు రోడెస్ ఉన్నాయి.


గ్రీకు ద్వీపాలు సాంప్రదాయకంగా క్రింది సమూహాలుగా విభజించబడ్డాయి: ఏథెన్స్ సమీపంలోని సరొనిక్ గల్ఫ్లోని అర్గో-సారోనిక్ దీవులు, సైక్లాడెస్, ఏజియన్ సముద్రం, ఉత్తర ఏజియన్ ద్వీపాల ప్రధాన భాగంలో ఆక్రమించిన భారీ కానీ దట్టమైన సేకరణ జనసాధ్రత ఉన్న టర్కీ ప్రజలు నివసిస్తున్నారు. డోడికానేస్ క్రీట్ మరియు టర్కీల మధ్య ఆగ్నేయంలో ఈశాన్య యుబుయో తీరంలో చిన్న గట్టి సమూహం మరియు ఐయోనియన్ సముద్రంలోని ప్రధాన భూభాగానికి పశ్చిమాన ఉన్న ఐయోనియన్ ద్వీపాలు ఉన్నాయి.

వాతావరణం[మార్చు]

A view of Mount Olympus, the highest mountain in Greece and mythical abode of the Gods of Olympus

గ్రీస్ వాతావరణం ప్రధానంగా మధ్యధరా తేలికపాటి తడి శీతాకాలాలు మరియు వేడి పొడి వేసవి కలిగి ఉంటుంది. ఈ వాతావరణం ఏథెన్స్, సైక్లాడ్స్, ది డోడోకీస్, క్రీట్, ది పెలోపొన్నీస్, అయోనియన్ దీవులు మరియు సెంట్రల్ కాంటినెంటల్ గ్రీస్ ప్రాంతం భాగాలతో సహా అన్ని తీర ప్రాంతాల్లోనూ సంభవిస్తుంది. పండిస్ పర్వత శ్రేణులు దేశంలోని వాతావరణాన్ని తీవ్రంగా ప్రభావితం చేస్తాయి. ఎందుకంటే పర్వత శ్రేణి తూర్పున ఉన్న ప్రాంతాల కంటే ఈ పర్వత శ్రేణి పశ్చిమ ప్రాంతాల్లో సగటున తేమ అధికంగా ఉంటుంది (తేమతో తెచ్చిన దక్షిణ-పశ్చిమ వ్యవస్థలకు ఎక్కువ ప్రభావం ఉండటం వలన) వర్షం నీడ ప్రభావం కారణంగా).

ఆచెయ ఆర్కాడియా మరియు లాకానియా ప్రాంతీయ విభాగాలతో సహా - నార్త్ వెస్ట్రన్ గ్రీస్ (ఎపిరస్, సెంట్రల్ గ్రీస్, థెస్సలీ, వెస్ట్రన్ మేసిడోనియా యొక్క భాగాలు) మరియు పర్వత ప్రాంతాలలోని పెలోపొన్నీస్ పర్వత ప్రాంతాలలో - భారీ మంచుతో కూడిన ఆల్పైన్ వాతావరణం ఉంది. సెంట్రల్ మేసిడోనియా మరియు తూర్పు మాసిడోనియా మరియు థ్రేస్ లలో ఉత్తర గ్రీస్ భూభాగాలు చల్లగా, తేమగా ఉండే శీతాకాలాలు మరియు వేడి, పొడి వేసవికాలంతో తరచుగా తుఫానులతో ఒక సమశీతోష్ణ వాతావరణాన్ని కలిగి ఉంటాయి. పర్వతాల మరియు ఉత్తర ప్రాంతాలలో ప్రతి సంవత్సరం మంచుగడ్డలు సంభవిస్తాయి. ఎథెన్స్ వంటి దిగువన ఉన్న దక్షిణ ప్రాంతాలలో కొద్దిపాటి హిమప్రవాహాలు సంభవించవు.

పర్యావరణం[మార్చు]

ఫైటోగ్యోగ్రాఫికల్ ప్రకారం గ్రీస్ బోరేల్ కింగ్డంకు చెందినది. మధ్యధరా ప్రాంతం తూర్పు మధ్యధరా ప్రాంతం మరియు చుట్టుపొందల్ ప్రాంతంలోని ఇల్లేరియన్ ప్రావిన్స్ మధ్య విస్తరించి ఉంటుంది. వరల్డ్ వైడ్ ఫండ్ ఫర్ నేచర్ అండ్ ది యూరోపియన్ ఎన్విరాన్మెంట్ ఏజెన్సీ ప్రకారం గ్రీస్ భూభాగం ఆరు పర్యావరణ ప్రాంతాలుగా విభజించబడింది: ఇల్ల్రియన్ ఆకురాల్చే అడవులు, పిన్డుస్ పర్వతాలు మిశ్రమ అడవులు, బాల్కన్ మిశ్రమ అడవులు, రోడోప్ మోట్టేన్ మిశ్రమ అడవులు, ఏజియన్ మరియు పశ్చిమ టర్కీ స్క్లెరోఫిలస్ మరియు మిశ్రమ అడవులు మరియు క్రీట్ మధ్యధరా అడవులు.

మూలాలు[మార్చు]


  1. Eurostat
  2. National Statistical Service of Greece: Population census of 18 March 2001: Πίνακας 1. Πληθυσμός κατά φύλο και ηλικία
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 "Report for Selected Countries and Subjects". 
  4. "The World Factbook — Central Intelligence Agency". www.cia.gov (in ఆంగ్లం). Retrieved 2017-11-10. 
  5. Ricardo Duchesne (7 February 2011). The Uniqueness of Western Civilization. BRILL. p. 297. ISBN 90-04-19248-4. The list of books which have celebrated Greece as the “cradle” of the West is endless; two more examples are Charles Freeman's The Greek Achievement: The Foundation of the Western World (1999) and Bruce Thornton's Greek Ways: How the Greeks Created Western Civilization (2000) 
  6. Chiara Bottici; Benoît Challand (11 January 2013). The Myth of the Clash of Civilizations. Routledge. p. 88. ISBN 978-1-136-95119-0. The reason why even such a sophisticated historian as Pagden can do it is that the idea that Greece is the cradle of civilisation is so much rooted in western minds and school curicula as to be taken for granted. 
  7. William J. Broad (2007). The Oracle: Ancient Delphi and the Science Behind Its Lost Secrets. Penguin Publishing Group. p. 120. ISBN 978-0-14-303859-7. In 1979, a friend of de Boer's invited him to join a team of scientists that was going to Greece to assess the suitability of the ... But the idea of learning more about Greece — the cradle of Western civilization, a fresh example of tectonic forces at ... 
  8. Carol Strickland (2007). The Illustrated Timeline of Western Literature: A Crash Course in Words & Pictures. Sterling Publishing Company, Inc. p. 2. ISBN 978-1-4027-4860-8. Although the first writing originates in the cradle of civilization along Middle Eastern rivers — the Tigris, Euphrates, and Nile — the true cradle of Western literature is Athens. As the poet Percy Bysshe Shelley says, "We are all Greeks." 
  9. "Greece during the Byzantine period (c. AD 300 – c. 1453), Population and languages, Emerging Greek identity". Encyclopædia Britannica. 2008. Online Edition. 
  10. "Greece Properties inscribed on the World Heritage List (17)". Unesco. 
  11. "The Strategic Importance of Greece". geopoliticalfutures.com. Retrieved 6 March 2017. 
  12. "The Geopolitics of Greece: "One cannot afford anymore to manage the Greek crisis without due consideration of its geopolitical consequences"". janelanaweb.com. Retrieved 6 March 2017. 
  13. "The Geostrategic Value of Greece and Sweden in the Current Struggle between Russia and NATO". atlanticcouncil.org. Retrieved 6 March 2017. 
  14. "The Geopolitical Importance of Greece through the Ages". academia.edu. Retrieved 6 March 2017. 
  15. "The Role of Greece in the Geostrategic Chessboard of Natural Gas". naturalgasworld.com. Retrieved 6 March 2017. 
  16. "Geopolitical Consequences Of 'Grexit' Would Be Huge". bmiresearch.com. Retrieved 6 March 2017. 
  17. "Greece can still be a geopolitical asset for the EU". europesworld.org. Archived from the original on 11 January 2017. Retrieved 6 March 2017. 
  18. "Greece and NATO: a long lasting relationship". nato.int. Retrieved 6 March 2017. 
  19. "Ambassador Pyatt's Remarks at the "Foreign Policy under Austerity" Book Panel". athens.usembassy.gov. Retrieved 29 May 2017. [dead link]
  20. Giannēs Koliopoulos; Thanos M. Veremis (30 October 2002). Greece: The Modern Sequel, from 1831 to the Present. NYU Press. p. 242. ISBN 978-0-8147-4767-4. 
  21. Katalin Miklóssy; Pekka Korhonen (13 September 2010). The East and the Idea of Europe. Cambridge Scholars Publishing. p. 94. ISBN 978-1-4438-2531-3. 
  22. Hermann Bengtson (1975). Introduction to Ancient History. University of California Press. p. 39. ISBN 978-0-520-03150-0. Thus a land like ancient Hellas, by its division into many geographic units, separated from one another mostly by mountains, seems almost predestined for political fragmentation. Historically the extensive division of Greece was a blessing ... 
  23. Charles Antaki; Susan Condor (5 March 2014). Rhetoric, Ideology and Social Psychology: Essays in Honour of Michael Billig. Routledge. p. 131. ISBN 978-1-136-73350-5. In late eighteenth century, European thought “discovered” that ancient Hellas was ridden by a fundamental duality: the Hellas of Apollo, of “light”, “beauty”, “reason”, “democracy” and “law” stood against the Hellas of Dionysus, of “darkness”, ... 
  24. 24.0 24.1 Eugene N. Borza (1992). In the Shadow of Olympus: The Emergence of Macedon. Princeton University Press. p. 58. ISBN 0-691-00880-9. 
  25. Douka, K.; Perles, C.; Valladas, H.; Vanhaeren, M.; Hedges, R.E.M. (2011). "Franchthi Cave revisited: the age of the Aurignacian in south-eastern Europe". Antiquity Magazine: 1133. 
  26. Perlès, Catherine (2001). The Early Neolithic in Greece: The First Farming Communities in Europe. Cambridge University Press. p. 1. 
  27. Slomp, Hans (30 September 2011). Europe, A Political Profile: An American Companion to European Politics: An American Companion to European Politics. ABC-CLIO. p. 50. ISBN 978-0-313-39182-8. Retrieved 5 December 2012. Greek Culture and Democracy. As the cradle of European civilization, Greece long ago discovered the value and beauty of the individual human being. Around 500 BC, Greece 
  28. Bulliet, Richard W; Kyle Crossley, Pamela; Headrick, Daniel R; Johnson, Lyman L; Hirsch, Steven W (21 February 2007). The Earth and Its Peoples: A Global History to 1550. Cengage. p. 95. ISBN 978-0-618-77150-9. Retrieved 5 December 2012. The emergence of the Minoan civilization on the island of Crete and the Mycenaean civilization of Greece is another... was home to the first European civilization to have complex political and social structures and advanced technologies 
  29. Pomeroy, Sarah B (1999). Ancient Greece: A Political, Social, and Cultural History. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-509742-9. Retrieved 5 December 2012. Written by four leading authorities on the classical world, here is a new history of ancient Greece that dynamically presents a generation of new scholarship on the birthplace of Western civilization. 
  30. 30.0 30.1 Frucht, Richard C (31 December 2004). Eastern Europe: An Introduction to the People, Lands, and Culture. ABC-CLIO. p. 847. ISBN 978-1-57607-800-6. Retrieved 5 December 2012. People appear to have first entered Greece as hunter-gatherers from southwest Asia about 50,000 years... of Bronze Age culture and technology laid the foundations for the rise of Europe's first civilization, Minoan Crete 
  31. Sansone, David (2011). Ancient Greek civilization. Wiley. p. 5. 
  32. 32.0 32.1 World and Its Peoples. Marshall Cavendish. September 2009. p. 1458. ISBN 978-0-7614-7902-4. Retrieved 5 December 2012. Greece was home to the earliest European civilizations, the Minoan civilization of Crete, which developed around 2000 BC, and the Mycenaean civilization on the Greek mainland, which emerged about 400 years later. The ancient Minoan 
  33. Drews, Robert (1995). The End of the Bronze Age: Changes in Warfare and the Catastrophe Ca. 1200 BC. Princeton University Press. p. 3. 
  34. Short, John R (1987). An Introduction to Urban Geography. Routledge. p. 10. 
  35. Vidal-Naquet, Pierre. Le monde d'Homère (The World of Homer), Perrin (2000), p. 19.
  36. D.C.H. Rieu's introduction to The Odyssey (Penguin, 2003), p. xi.
  37. Dunn, John (1994). Democracy: the unfinished journey 508 BC – 1993 AD. Oxford University Press. ISBN 0-19-827934-5. 
  38. Raaflaub, Kurt A; Ober, Josiah; Wallace, Robert W (2007). Origin of Democracy in Ancient Greece. University of California Press. ISBN 0-520-24562-8. 
  39. Joseph Roisman, Ian Worthington. "A companion to Ancient Macedonia" John Wiley & Sons, 2011. ISBN 144435163X pp 135–138, p 343
  40. Barry Strauss (16 August 2005). The Battle of Salamis: The Naval Encounter That Saved Greece – and Western Civilization. Simon and Schuster. pp. 1–11. ISBN 978-0-7432-7453-1. 
  41. Ian Morris (December 2005). "The growth of Greek cities in the first millennium BC" (PDF). Princeton University. 
  42. John Ferguson. "Hellenistic Age: Ancient Greek history". Online Encyclopædia Britannica. Retrieved 29 April 2012. 
  43. Kosso, Cynthia; Scott, Anne (2009). The Nature and Function of Water, Baths, Bathing, and Hygiene from Antiquity Through the Renaissance. Brill. p. 51. 
  44. Spielvogel, Jackson (2005). Western Civilization. I: To 1715. Thomson Wadsworth. pp. 89–90. ISBN 0-534-64603-4. 
  45. 45.0 45.1 Flower, Harriet, ed. (2004). The Roman Republic. pp. 248, 258. ISBN 0-521-00390-3. 
  46. "Antigonid dynasty". Britannica (online ed.). 2008. 
  47. 47.0 47.1 Ward, Allen Mason; et al. (2003). A history of the Roman people. p. 276. ISBN 978-0-13-038480-5. 
  48. Zoch, Paul (2000). Ancient Rome: An Introductory History. p. 136. ISBN 978-0-8061-3287-7. Retrieved 29 April 2012. 
  49. Ferguson, Everett (2003). Backgrounds of Early Christianity. pp. 617–18. ISBN 978-0-8028-2221-5. 
  50. Dunstan, William (2011). Ancient Rome. p. 500. ISBN 978-0-7425-6834-1. Retrieved 29 April 2012. 
  51. Milburn, Robert (1992). Early Christian Art and Architecture. p. 158. Retrieved 29 April 2012. 
  52. Gerard Friell; Peabody Professor of North American Archaeology and Ethnography Emeritus Stephen Williams; Stephen Williams (8 August 2005). Theodosius: The Empire at Bay. Routledge. p. 105. ISBN 978-1-135-78262-7. 
  53. Tony Perrottet (8 June 2004). The Naked Olympics: The True Story of the Ancient Games. Random House Digital, Inc. pp. 190–. ISBN 978-1-58836-382-4. Retrieved 1 April 2013. 
  54. 54.0 54.1 54.2 James Allan Stewart Evans (January 2005). The Emperor Justinian and the Byzantine Empire. Greenwood Publishing Group. pp. 65–70. ISBN 978-0-313-32582-3. 
  55. J. F. Haldon (1990). Byzantium in the Seventh Century: The Transformation of a Culture. Cambridge University Press. p. 329. ISBN 978-0-521-31917-1. 
  56. Makrides, Nikolaos (2009). Hellenic Temples and Christian Churches: A Concise History of the Religious Cultures of Greece from Antiquity to the Present. NYU Press. p. 206. ISBN 978-0-8147-9568-2. Retrieved 29 April 2012. 
  57. Jeffreys, Elizabeth, ed. (2008). The Oxford Handbook of Byzantine Studies. p. 4. ISBN 978-0-19-925246-6. Archived from the original on 20 April 2016. Retrieved 29 April 2012. 
  58. 58.0 58.1 Fine 1991, pp. 35–6.
  59. 59.0 59.1 Fine 1991, pp. 63–6.
  60. Gregory, TE (2010). A History of Byzantium. Wiley-Blackwell. p. 169. It is now generally agreed that the people who lived in the Balkans after the Slavic "invasions" were probably for the most part the same as those who had lived there earlier, although the creation of new political groups and arrival of small immigrants caused people to look at themselves as distinct from their neighbors, including the Byzantines. 
  61. 61.0 61.1 "Greece During the Byzantine Period: Byzantine recovery". Online. Encyclopædia Britannica. Retrieved 28 April 2012. 
  62. Fine 1991, pp. 79–83.
  63. 63.0 63.1 "Greece During the Byzantine Period: Results of the Fourth Crusade". Online Encyclopædia Britannica. Retrieved 28 April 2012. 
  64. "Greece During the Byzantine Period: The islands". Online Encyclopædia Britannica. Retrieved 14 May 2012. 
  65. 65.0 65.1 "Greece During the Byzantine Period: Serbian and Ottoman advances". Online Encyclopædia Britannica. Retrieved 28 April 2012. 
  66. "Greece During the Byzantine Period: The Peloponnese advances". Online Encyclopædia Britannica. Retrieved 28 April 2012. 
  67. Norwich, John Julius (1997). A Short History of Byzantium. Vintage Books. p. xxi. ISBN 0-679-77269-3. 
  68. Nondas Stamatopoulos (1993). Old Corfu: history and culture. N. Stamatopoulos. pp. 164–165. Retrieved 6 April 2013. Again, during the first great siege of Corfu by the Turks in 1537, Angelocastro ... and After a siege lasting a year the invaders were finally driven away by the defenders of the fortress who were helped by the inhabitants of the neighbouring villages. In 1571, when they once more invaded Corfu, the Turks again unsuccessfully attacked, Angelocastro, where 4,000 people had taken refuge. During the second great siege of the city by the Turks in 1716, Angelokastro once again served 
  69. 69.0 69.1 69.2 69.3 69.4 69.5 69.6 69.7 Clogg 1992.
  70. Clogg & 1992 page 23.
  71. Kourvetaris, George; Dobratz, Betty (1987). A profile of modern Greece: in search of identity. Clarendon Press. p. 33. 
  72. Harrington, Lyn (1968). Greece and the Greeks. T Nelson. p. 124. , 221 pp.
  73. Stokes, Jamie; Gorman, Anthony (2010). Encyclopedia of the Peoples of Africa and the Middle East. Infobase. p. 256. ISBN 978-1-4381-2676-0. 
  74. Katsiaridi-Hering, Olga (2009). "La famiglia nell'economia europea, secc. XIII-XVIII". Atti della "quarantesima Settimana di studi," 6–10 Aprile 2008. Istituto internazionale di storia economica F. Datini. Simonetta Cavaciocchi. Firenze University Press. p. 410. ISBN 978-88-8453-910-6. 
  75. Hatzopoulos 2009, pp. 81–3.
  76. Hatzopoulos 2009. For the crisis of maritime trade from 1815 onwards, see Kremmydas 1977 and Kremmydas 2002.
  77. 77.0 77.1 Brewer, D. The Greek War of Independence: The Struggle for Freedom from Ottoman Oppression and the Birth of the Modern Greek Nation. Overlook Press, 2001, ISBN 1-58567-172-X, pp. 235–36.
  78. "Otto: King of Greece". Online Encyclopædia Britannica. Retrieved 2 September 2015. 
  79. Matthew J. Gibney, Randall Hansen. (2005). Immigration and Asylum: from 1900 to the Present, Volume 3. ABC-CLIO. p. 377. ISBN 1-57607-796-9. The total number of Christians who fled to Greece was probably in the region of I.2 million with the main wave occurring in 1922 before the signing of the convention. According to the official records of the Mixed Commission set up to monitor the movements, the Greeks who were transferred after 1923 numbered 189,916 and the number of Muslims expelled to Turkey was 355,635 (Ladas I932, 438–439), but using the same source Eddy 1931, 201 states that the post-1923 exchange involved 192,356 Greeks from Turkey and 354,647 Muslims from Greece. 
  80. Sofos, Spyros A.; Özkirimli, Umut (2008). Tormented by History: Nationalism in Greece and Turkey. C Hurst & Co Publishers Ltd. pp. 116–117. ISBN 1-85065-899-4. 
  81. Schaller, Dominik J; Zimmerer, Jürgen (2008). "Late Ottoman genocides: the dissolution of the Ottoman Empire and Young Turkish population and extermination policies – introduction". Journal of Genocide Research. 10 (1): 7–14. doi:10.1080/14623520801950820. 
  82. "Genocide Resolution approved by Swedish Parliament". News.AM. , containing both the IAGS and the Swedish resolutions.
  83. Gaunt, David. Massacres, Resistance, Protectors: Muslim-Christian Relations in Eastern Anatolia during World War I. Piscataway, NJ: Gorgias Press, 2006.
  84. Hedges, Chris (17 September 2000). "A Few Words in Greek Tell of a Homeland Lost". The New York Times. 
  85. Rummel, RJ (1998). "The Holocaust in Comparative and Historical Perspective". Idea Journal of Social Issues. 3 (2). 
  86. Annette Grossbongardt (28 November 2006). "Christians in Turkey: The Diaspora Welcomes the Pope". Der Spiegel. 
  87. Howland, Charles P. "Greece and Her Refugees", Foreign Affairs, The Council on Foreign Relations. July 1926.
  88. Hagen, Fleischer (2006). "Authoritarian Rule in Greece (1936–1974) and Its Heritage". Totalitarian and Authoritarian Regimes in Europe: Legacies and Lessons from the Twentieth Century. New York/Oxford: Berghahn. p. 237. 
  89. 89.0 89.1 Pilavios, Konstantinos (Director); Tomai, Fotini (Texts & Presentation) (25 October 2010). The Heroes Fight like Greeks – Greece during the Second World War (in Greek). Athens: Service of Diplomatic and Historical Archives of the Greek Ministry of Foreign Affairs. Event occurs at 51 sec. Retrieved 28 October 2010. 
  90. 90.0 90.1 Fafalios and Hadjipateras, p. 157
  91. Hitler, Adolf (11 December 1941). Wikisource link to Address to the Reichstag. Wikisource. 
  92. "Greek history since World War I". Encyclopædia Britannica. 
  93. 93.0 93.1 Mazower (2001), p. 155
  94. Knopp (2009), p. 193
  95. Chomsky, Noam (1994). World Orders, Old And New. Pluto Press London. 
  96. Mazower, Mark. After the War was Over.
  97. Baten, Jörg (2016). A History of the Global Economy. From 1500 to the Present. Cambridge University Press. p. 51, Figure 2.3 “Numeracy in selected Balkan and Caucasus countries”, based on data from Crayen and Baten (2010). ISBN 978-1-107-50718-0. 
  98. History, Editorial Consultant: Adam Hart-Davis. Dorling Kindersley. ISBN 978-1-85613-062-2.
  99. "Greece". European Union. Retrieved 7 April 2007. 
  100. Baten, Jörg (2016). A History of the Global Economy. From 1500 to the Present. Cambridge University Press. p. 66. ISBN 978-1-107-50718-0. 
  101. "UNITED NATIONS GROUP OF EXPERTS ON GEOGRAPHICAL NAMES: Working Paper No. 48" (PDF). UN. 2006. Retrieved 2 September 2015. 
  102. Chrēstos G. Kollias; Gülay Günlük-Şenesen; Gülden Ayman (2003). Greece and Turkey in the 21st Century: Conflict Or Cooperation: a Political Economy Perspective. Nova Publishers. p. 10. ISBN 978-1-59033-753-0. Retrieved 12 April 2013. Greece's Strategic Position In The Balkans And Eastern Mediterranean Greece is located at the crossroads of three continents (Europe, Asia and Africa). It is an integral part of the Balkans (where it is the only country that is a member of the ...) 
  103. Christina Bratt Paulston; Scott F. Kiesling; Elizabeth S. Rangel (13 February 2012). The Handbook of Intercultural Discourse and Communication. John Wiley & Sons. p. 292. ISBN 978-1-4051-6272-2. Retrieved 12 April 2013. Introduction Greece and Turkey are situated at the crossroads of Europe, Asia, the Middle East and Africa, and their inhabitants have had a long history of cultural interaction even though their languages are neither genetically nor typologically ... 
  104. Caralampo Focas (2004). Transport Issues And Problems In Southeastern Europe. Ashgate Publishing, Ltd. p. 114. ISBN 978-0-7546-1970-3. Retrieved 12 April 2013. Greece itself shows a special geopolitical importance as it is situated at the crossroads of three continents – Europe, Asia and Africa – and can be therefore considered as a natural bridge between Europe and the Middle East 
  105. Centre for Economic Policy Research (Great Britain) (2005). European Migration: What Do We Know?. Oxford University Press. p. 337. ISBN 978-0-19-925735-5. Introduction Migration movements from and to, or via Greece, are an age-old phenomenon. Situated at the crossroads of three continents (Europe, Asia, and Africa), Greece has been, at different historical times, both a labour... 
  106. Sladjana Petkovic; Howard Williamson (21 July 2015). Youth policy in Greece: Council of Europe international review. Council of Europe. p. 48. ISBN 978-92-871-8181-7. As reports from the GSY (2007) show, young people have the opportunity to become acquainted with many diverse civilisations and cultures, through Greece's strategic location at the crossroads of Europe, Asia, and Africa. Accordingly, many ... 
  107. "The World Fact Book – Field Listing :: Coastline". Central Intelligence Agency. Retrieved 17 March 2011. 
  108. "Statistical Yearbook of Greece 2009 & 2010" (PDF). Hellenic Statistical Authority. p. 27. Archived from the original (PDF) on 13 December 2013. 
  109. "Olympus the First National Park". Management Agency of Olympus National Park. 2008. Retrieved 5 December 2015. 
  110. Guinness World Records 2005: Special 50th Anniversary Edition. Guinness World Records. 2004. p. 52. ISBN 978-1-892051-22-6. 
  111. Marker, Sherry; Bowman, John; Kerasiotis, Peter; Sarna, Heidi (2010). Frommer's Greek Islands. John Wiley & Sons. p. 12. ISBN 978-0-470-52664-4. 



ఉదహరింపు పొరపాటు: <ref> tags exist for a group named "lower-alpha", but no corresponding <references group="lower-alpha"/> tag was found, or a closing </ref> is missing

"https://te.wikipedia.org/w/index.php?title=గ్రీస్&oldid=2300933" నుండి వెలికితీశారు