శరణాథపెరుమాళ్ దేవాలయం, తిరుచ్చేరై

శరణాథ పెరుమాళ్ దేవాలయం
சரநாத பெருமாள் திருக்கோவில்
శర పుష్కరిణి (ఆలయ తీర్థం)
తమిళనాడులో స్థానం
భౌగోళికం
భౌగోళికాంశాలు	10°52′43″N 79°27′15″E
దేశం	భారతదేశం
రాష్ట్రం	తమిళనాడు
జిల్లా	తిరువారూర్ జిల్లా
స్థలం	తిరుచ్చెరై
సంస్కృతి
దైవం	శరణాథ పెరుమాళ్ (విష్ణువు) శరణాయకి తాయార్ (లక్ష్మి)
వాస్తుశైలి
నిర్మాణ శైలులు	ద్రావిడ వాస్తుశిల్పం
చరిత్ర, నిర్వహణ
సృష్టికర్త	చోళులు

శరణాథన్ దేవాలయం తమిళనాడులోని తిరుచ్చేరై, కుంభకోణం పట్టణానికి సమీపంలో ఉన్న గ్రామంలో స్థితిచేసిన ఒక ప్రాచీన హిందూ దేవాలయం. ఇది విష్ణువుకు అంకితమైన ఆలయం. ఈ దేవాలయం 6వ–9వ శతాబ్దాల మధ్యకాలంలో జీవించిన ఆళ్వార్ సంతుల తమిళ భక్తి సాహిత్య గ్రంథమైన నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో మహిమాన్వితంగా ప్రస్తావించబడింది. ఇది విష్ణువుకు అంకితమైన 108 దివ్య దేశాలులో ఒకటి. ఇక్కడ విష్ణువు “శారణాథన్”గా, ఆయన దేవి లక్ష్మీ “శారణాయకి”గా ఆరాధించబడుతున్నారు. ఈ స్థలంలో తపస్సు చేసిన నదీదేవత కావేరికి శారణాథన్ ప్రత్యక్షమయ్యాడని విశ్వాసం.

ఈ దేవాలయం అత్యంత ప్రాచీనమైందిగా భావించబడుతోంది. వివిధ కాలాల్లో మధ్యయుగ చోళులు, విజయనగర సామ్రాజ్యం, మదురై నాయకులు పాలనలో ఇది అభివృద్ధి చెందింది. ఆలయాన్ని చుట్టుముట్టిన గ్రానైట్ గోడలో అన్ని సన్నిధులు, నాలుగు తీర్థాలలో మూడింటిని ఆవరించింది. ఆలయ ప్రధాన గోపురం అయిన రాజగోపురం ఐదు అంతస్తులతో, సుమారు 120 అడుగుల (37 మీటర్లు) ఎత్తు ఉంటుంది. ప్రధాన దేవుడైన విష్ణువు ఐదు దేవీ సహితంగా దర్శనమివ్వడం ఈ దేవాలయానికి ప్రత్యేకత. అదేవిధంగా, కావేరి దేవికి అంకితమైన ప్రత్యేక సన్నిధి ఉండటం విష్ణు ఆలయాలలో అరుదైన లక్షణం.

పురాణ ప్రకారం, శారణాథన్ కావేరి దేవికి, ముని మార్కండేయుడుకు, దేవేంద్రుడు ఇంద్రుడుకు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆలయంలో ప్రతిరోజూ ఆరు కాలపూజలు నిర్వహించబడతాయి. సంవత్సరానికి మూడు ప్రధాన ఉత్సవాలు జరుగుతాయి. వాటిలో ముఖ్యమైనది తమిళ నెల చైత్రై (మార్చి–ఏప్రిల్)లో జరిగే రథోత్సవం. ఈ దేవాలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వం ఆధ్వర్యంలోని హిందూ ధర్మార్థ శాఖ నిర్వహిస్తుంది.

పురాణ కథనం

శారణాథన్ మరియు శారణాయకి సన్నిధులు

హిందూ పురాణం ప్రకారం, ఒక యుగాంతం సమీపించి ప్రపంచం వినాశనానికి (ప్రళయం) లోనవుతున్న సమయంలో, సృష్టికర్త దేవుడు బ్రహ్మ ఆందోళనకు గురయ్యాడు. సృష్టి (సృష్టి) కార్యక్రమానికి అవసరమైన సాధనాలు, సమస్త వేదాలు రక్షితంగా ఉండే మార్గం ఏమిటో చెప్పమని ఆయన విష్ణువును ప్రార్థించాడు. విష్ణువు, ఆ వస్తువులన్నింటిని ఒక బలమైన మట్టి కుండలో ఉంచమని ఆజ్ఞాపించాడు.

బ్రహ్మ వివిధ ప్రదేశాల మట్టితో కుండ తయారు చేయడానికి ప్రయత్నించినా, అవి బలంగా లేకపోయాయి. చివరికి ఆయన తిరుచ్చేరై ప్రాంతంలోని ఇసుకతో ఒక బలమైన కుండను తయారు చేసి, అందులో వేదాలు, సృష్టికి అవసరమైన సాధనాలను భద్రపరిచాడు. మహాప్రళయం (మహాప్రళయం) అనంతరం సమస్త జీవజాతిని రక్షించిన ఈ స్థలాన్ని అందువల్లే “శార క్షేత్రం” (సార క్షేత్రం) అని పిలుస్తారు.

ఇంకో పురాణ కథనం ప్రకారం, అన్ని నదులు బ్రహ్మను సంప్రదించి తమలో ఎవరు శ్రేష్ఠురాలని అడిగాయి. బ్రహ్మ, విష్ణువు వామన అవతారంలో బలిచక్రవర్తి మహాబలిని జయించిన ఘటనను ఉదాహరించాడు. వామనుడు త్రివిక్రమ రూపంలో విశ్వాన్ని మూడు అడుగులతో కొలిచినప్పుడు, ఆయన పాదం గంగా నదిను పవిత్రం చేసిందని చెప్పాడు. అందువల్ల గంగానే శ్రేష్ఠ నదిగా భావించబడిందని బ్రహ్మ వెల్లడించాడు.

దీంతో కావేరి దేవి గంగకు సమాన స్థానం పొందాలని సంకల్పించి ఘోర తపస్సు చేసింది. ఆమె భక్తిని పరీక్షించేందుకు విష్ణువు ఒక శిశువు రూపంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. కావేరి ఆ శిశువును మాతృభావంతో సేవించింది. ఆమె భక్తి చూసి సంతోషించిన విష్ణువు తన పది అవతారాలును ఆమెకు దర్శనమిచ్చి, “శార క్షేత్రం”లోని శార పుష్కరిణిలో స్నానం చేయమని ఉపదేశించాడు. అలాగే తులా మాసం (అక్టోబర్–నవంబర్)లో కావేరి గంగ కంటే శ్రేష్ఠురాలిగా పూజించబడుతుందని వరమిచ్చాడు.

చరిత్ర

ఆలయ గోపురాల దృశ్యం

ఈ దేవాలయంలో క్రీ.శ. 906–946 మధ్య పాలించిన చోళ రాజు పరాకేసరి వర్మన్ కాలానికి చెందిన రెండు శాసనాలు, మాదవిపల్లం బాబాసాహెబ్ (1728–1738) కాలానికి చెందిన శాసనాలు లభించాయి. ఈ శాసనాలు దేవాలయానికి చేసిన వివిధ దానాలు, అనుగ్రహాలను సూచిస్తున్నాయి. ఈ ఆలయం అత్యంత ప్రాచీనమైనదిగా భావించబడుతోంది. వివిధ కాలాల్లో మధ్యయుగ చోళులు, విజయనగర సామ్రాజ్యం, మదురై నాయకులు వారి పాలనలో ఆలయం అభివృద్ధి చెందింది.

చోళకాలానికి చెందిన కొన్ని విగ్రహాల కిరీటాల్లో ప్రాంతీయ బౌద్ధ సంప్రదాయం ప్రభావం కనిపిస్తుంది. అలాగే సీతాదేవి యొక్క లోహ విగ్రహం 9వ–10వ శతాబ్దాల చోళ కళకు ఒక శ్రేష్ఠమైన ఉదాహరణగా భావించబడుతుంది.

విజయనగర సామ్రాజ్యం తంజావూరులో పతనమైన తరువాత, తంజావూరును పాలించిన అలగియ మనవాళ నాయకర్ మన్నార్గుడిలో రాజగోపాల స్వామి దేవాలయాన్ని నిర్మించాలని సంకల్పించాడు. ఈ పనికి తన మంత్రి నరస బూపాలన్‌ను నియమించాడు. ఆలయ నిర్మాణానికి అవసరమైన నల్లరాళ్లను అన్ని ప్రాంతాల నుండి తెప్పించాలని ఆదేశించాడు.

నరస బూపాలన్ తిరుచ్చేరైలోని శారణాథ పెరుమాళ్‌కు గొప్ప భక్తుడు. కాబట్టి తిరుచ్చేరై గుండా వెళ్లే ప్రతి బండిపై నుండి ఒక రాయి దింపించి, ఆ రాళ్లతో శారణాథ ఆలయాన్ని నిర్మించాలని యోచించాడు. రాజు గూఢచారి ఈ విషయాన్ని తెలుసుకుని రాజుకు తెలియజేశాడు. కోపగించిన రాజు తనిఖీ కోసం వచ్చాడు. అయితే రాజు వచ్చేలోపే నరస బూపాలన్ ఒక్క రాత్రిలోనే ఈ దేవాలయాన్ని నిర్మించి, రాజును ప్రసన్నం చేసేందుకు రాజగోపాల స్వామికి ప్రత్యేక సన్నిధిని కూడా జోడించాడు. అతని యుక్తి ఫలించి, రాజు కోపం నుండి తప్పించుకున్నాడు. తరువాత రాజు తన సొంత నిధులతో ఆలయ నిర్మాణాన్ని పూర్తి చేయమని ఆదేశించాడు.

నిర్మాణ శైలి

ఆలయ గోపురాల దృశ్యం

ఆలయం పొడవు సుమారు 380 ft (120 m), వెడల్పు కూడా 380 ft (120 m). ఆలయం ముందుభాగంలో ఇదే పరిమాణంలో ఒక పెద్ద తీర్థం (ఆలయ కుంట) ఉంది. ఐదు అంతస్తుల గోపురం సుమారు 120 ft (37 m) ఎత్తుతో నిర్మించబడి, ఆలయాన్ని చుట్టుముట్టిన ప్రాకార గోడను అధిరోహిస్తూ కనిపిస్తుంది. ప్రధాన గర్భగృహాన్ని చుట్టుముట్టిన మొదటి ప్రాకారంలో మూడు అంతస్తుల రెండవ గోపురం ఉంది.

ప్రధాన దేవుడైన శారణాథుని విగ్రహం నిలువుగా సుమారు 12 ft (3.7 m) ఎత్తులో ఉంటుంది. గర్భగృహంలో కావేరి దేవి, ముని మార్కండేయుడు రాతి విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ఉత్సవమూర్తి విగ్రహం భూదేవి, శ్రీదేవి, నిలాదేవితో కలిసి దర్శనమిస్తుంది. గర్భగృహంలో చిన్న సంతానకృష్ణ, సెల్వర్ విగ్రహాలు కూడా ఉన్నాయి.

శారణాథుని సహచరిణి శారణాయకి తాయార్ సన్నిధి గర్భగృహానికి సమీపంలో ఉంది. ప్రధాన విగ్రహం, ఉత్సవ విగ్రహం రెండూ తాయార్ సన్నిధిలో కూర్చున్న భంగిమలో దర్శనమిస్తాయి. రెండవ ప్రాకారంలో కళ్యాణ మండపం ఉంది. అక్కడ రాజగోపాలస్వామి సన్నిధి ఉంది. అదే సన్నిధిలో రుక్మిణి, సత్యభామ విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ఆ సన్నిధి ముందు తిరువెంకటముదయాన్ సన్నిధి ఉంది. ఆలయంలో శ్రీరాముడు, నరసింహుడు, కాళియమర్ధన, బాల శారణాథ, సేనై ముదలియార్, రామానుజుడు, పిళ్లై లోకాచార్యుడు, ఆళ్వార్లు, మనవాళ మామునిగల్లకు ప్రత్యేక సన్నిధులు ఉన్నాయి. ఆలయానికి పశ్చిమ దిశగా ముడికొండన్ నది ప్రవహిస్తుంది, దక్షిణ దిశగా కుడమురుట్టి నది ప్రవహిస్తుంది. ఆలయ కుంట పశ్చిమ చివరలో హనుమంతుడు సన్నిధి, ఈశాన్య మూలలో వినాయకుడు సన్నిధి ఉన్నాయి. కావేరి దేవి మాతృభావంతో మడిలో శిశువుతో కూడిన భంగిమలో దర్శనమిస్తుంది. విష్ణు ఆలయాలలో కావేరి దేవికి ప్రత్యేక సన్నిధి ఉండటం అరుదైన విశిష్టతగా భావించబడుతుంది.

ఉత్సవాలు, ఆచారాలు

స్థలవృక్షం

ఆలయ అర్చకులు పూజలను పాంచరాత్ర ఆగమ విధానానికి అనుగుణంగా ప్రతిరోజూ, ఉత్సవాల సమయంలో నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర విష్ణు ఆలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి అర్చకులు వైష్ణవ సంప్రదాయానికి చెందిన బ్రాహ్మణులు.

ఆలయంలో రోజుకు ఆరు కాలపూజలు నిర్వహించబడతాయి:

• ఉషత్కాలం – ఉదయం 7 గంటలకు
• కాలసంతి – ఉదయం 8 గంటలకు
• ఉచికాలం – మధ్యాహ్నం 12 గంటలకు
• సాయరక్షై – సాయంత్రం 6 గంటలకు
• ఇరండాంకాలం – సాయంత్రం 7 గంటలకు
• అర్ధజామం – రాత్రి 10 గంటలకు

ప్రతి పూజలో మూడు దశలు ఉంటాయి: అలంకారం (అలంకరణ), నైవేద్యం (భోగం సమర్పణ), దీపారాధన (దీపాలు ఊపడం). ఈ పూజలు శారణాథ పెరుమాళ్, శారణాయకి తాయార్ ఇద్దరికీ నిర్వహించబడతాయి. పూజల చివరి దశలో నాదస్వరము, తవిల్ వాయిద్యాలు వాయించబడతాయి. అర్చకులు వేదాలు నుంచి మంత్రోచ్ఛారణ చేస్తారు. భక్తులు ఆలయ ద్వజస్తంభం ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు. వారానికొకసారి, పక్షంలో ఒకసారి, నెలనెలా ప్రత్యేక పూజలు కూడా నిర్వహించబడతాయి.

ప్రధాన ఉత్సవం పన్నెండు రోజుల పాటు జరిగే బ్రహ్మోత్సవం. ఇది తమిళ నెల తై (జనవరి–ఫిబ్రవరి)లో జరుగుతుంది. తై నెలలో పుష్య నక్షత్ర దినాన విష్ణువు వైకుంఠం నుండి భూమికి అవతరించి కావేరి దేవికి అనుగ్రహం చేసినట్లు విశ్వసిస్తారు. ఉత్సవం తొమ్మిదవ రోజు జరిగే రథోత్సవంలో ఆలయ రథం వీధులలో తీసుకువెళ్తారు. ఇతర వైష్ణవ ఉత్సవాలు కూడా ఇక్కడ ఘనంగా జరుపబడతాయి, ఉదాహరణకు కృష్ణ జన్మాష్టమి, కార్తిగై దీపం, తమిళ నూతన సంవత్సరం, మార్గళి పది రోజుల ఉత్సవం, సంక్రాంతి, పంగుని ఉత్తిరం, రోహిణి ఉత్సవం.

సాహిత్యం

శ్లో. శ్రీ సారాఖ్య సరోజనీ కృతరుచౌ సారాభిధానే పురే
   సారాఖ్యాయుత నాయకీ ప్రియ వపు స్సారాఖ్య వైమానగ:|
   ప్రాగ్వక్త్రాంబుజ సంస్థితి ర్విజయతే శ్రీ సారనాథో విభు:
   కావేరి నయనా తిథి: కలిరిపు స్తుత్య శ్శ్రితాభీష్టద||

పాశురం

   కణ్‌శోర వెజ్గురుది వన్దిழிయ వెన్దழల్‌పోల్ క్కున్దలాళై
   మణ్‌శేర ములై యుణ్డ మామదలాయ్ వానవర్ తజ్కోవే యెన్ఱు
   విణ్ శేరు మిళన్దిజ్గళగడురిఇజ మణిమాడమల్‌గు; శెల్వ
   త్తణ్ శేఱైయెమ్బెరుమాన్ తాళ్ తొழுవార్ కాణ్మినెన్ఱలై మేలారే !
           తిరుమంగై ఆళ్వార్ పెరియ తిరుమొழி 7-4-1

వివరాలు

ప్రధాన దైవం పేరు	ప్రధాన దేవి పేరు	తీర్థం	ముఖద్వార దిశ	భంగిమ	కీర్తించిన వారు	విమానం	ప్రత్యక్షం
సారనాథ పెరుమాళ్	సారనాయకి	సార పుష్కరణి	తూర్పు ముఖము	నిలచున్న భంగిమ	తిరుమంగై ఆళ్వార్	సార విమానము	కావేరికి ప్రత్యక్షము

చేరే మార్గం

కుంభఘోణము నుండి కూడవాశల్ పోవు టౌన్‌బస్‌లో 12 కి.మీ. దూరమున గలదు. సత్రములు హోటళ్లు గలవు. ఉప్పిలియప్పన్(తిరువిణ్ణగర్) సన్నిధి నుండి ,నాచ్చియార్ కోయిల్ నుండియు కూడ పోవచ్చును. ఈ క్షేత్రమునకు 5 కి.మీ నాచ్చియార్ కోయిల్.

ఇవికూడా చూడండి

• వైష్ణవ దివ్యదేశాలు

ఆధ్యాత్మిక ప్రాముఖ్యత

రాముని పాదచిహ్నాలు

ఈ దేవాలయం 7వ–9వ శతాబ్దాల శ్రీ వైష్ణవ భక్తి సంప్రదాయ గ్రంథమైన నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో ప్రస్తావించబడింది. తిరుమంగై ఆళ్వార్ ఈ క్షేత్రాన్ని పదకొండు పాసురాలలో కీర్తించారు. ఈ ఆలయం 108 దివ్య దేశాలులో ఒకటిగా గుర్తించబడింది. శారణాథుని భక్తులు నారాయణునిలో పూర్తిగా లీనమై ఉన్నారని ఆళ్వార్ పేర్కొన్నారు. దివ్యకవి పిళ్ళై పెరుమాళ్ అయ్యంగార్ తన అష్ట ప్రబంధంలో సంపన్నులను స్తుతించడంలో కాలక్షేపం చేయకుండా, పరమాత్మ మహిమను గానించాలనే సందేశాన్ని ఇస్తాడు.

ఈ దివ్యదేశం విశేషత ఏమిటంటే — ఇక్కడ విష్ణువు ఐదు దేవీ సహితంగా దర్శనమిస్తాడు. ఈ క్షేత్రం పెరుమాళ్, నాచ్చియార్, విమానము, తీర్థం మరియు భూమి అనే ఐదు దివ్య తత్త్వాలతో ప్రతినిధ్యం పొందినందున “తిరుచ్చేరై” అనే పేరును పొందినట్లు భావించబడుతుంది.

చోళ రాజు సత్యకీర్తి సంతానప్రాప్తి కోసం ఈ దేవాలయ ప్రధాన దేవుడిని ఆరాధించగా, అతనికి కుమారుడు కలిగినట్లు పురాణం చెబుతుంది.

పురాణ కథనం ప్రకారం, విష్ణువు అవతారమైన రాముడు పట్టాభిషేక సమయంలో విభీషణుడుకు పవిత్రమైన శ్రీరంగ విమానాన్ని బహూకరించాడు. విభీషణుడు దానిని తన రాజ్యం లంకాకు తీసుకెళ్తుండగా, మధ్యలో విశ్రాంతి కోసం కావేరి తీరంలో ఉంచాడు. తన నిత్య పూజ అనంతరం విమానాన్ని ఎత్తడానికి ప్రయత్నించగా అది కదలలేదు. అప్పుడు మహావిష్ణువు ప్రత్యక్షమై, ఆ స్థలంలోనే రంగనాథుడుగా ఉండాలనుకుంటున్నానని చెప్పాడు. ఆ స్థలం తరువాత శ్రీరంగంగా ప్రసిద్ధి పొందింది. విష్ణువు తిరుచ్చేరై బ్రహ్మోత్సవాన్ని కూడా వీక్షించాలని ఆకాంక్షించాడని, అందువల్ల ఈ క్షేత్ర ఉత్సవాలు అత్యంత పవిత్రమైనవిగా భావించబడతాయని విశ్వసిస్తారు.

ఈ దేవాలయం కావేరి నది తీరంలో నిర్మించబడిన ఆలయాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది.

స్థానిక కథనం ప్రకారం, తంజావూరు రాజు మన్నార్గుడి రాజగోపాలస్వామి దేవాలయం నిర్మాణానికి సామగ్రిని తన మంత్రి నరసపాపులర్ ద్వారా పంపించాడు. అయితే ఆ మంత్రి ఆ సామగ్రిని తిరుచ్చేరై ఆలయ నిర్మాణానికి వినియోగించాడు. ఈ విషయం రాజుకు తెలిసి అతనిని శిక్షించాలని యోచించాడు. మంత్రి తిరుచ్చేరై దేవుడిని ప్రార్థించగా, మన్నార్గుడి ఆలయ రూపం ఈ ఆలయంలో దర్శనమిచ్చినట్లు చెబుతారు. అది చూసి రాజు తన కోపాన్ని విడిచిపెట్టినట్లు కథనం చెబుతుంది.