బ్రాహ్మణుల చరిత్ర
ఈ వ్యాసంలో మూలాలను ఇవ్వలేదు. |
| ధారావాహిక లోని భాగం |
| హిందూమత పదకోశం |
'బ్రహ్మజ్ఞానవాంస్తు బ్రాహ్మణః' అని మన సనాతన పూర్వీకులు బ్రాహ్మణునికి నిర్వచనం చెప్పారు.
- వేదాలను "శ్రుతులు" (వినబడినవి) అని భావిస్తారు. ఆధునిక బ్రాహ్మణ సంప్రదాయం వీటినే ప్రధాన ఆధారాలుగా పరిగణిస్తుంది. ఈ శ్రుతులలో నాలుగు వేదాలు (ఋగ్వేదము, యజుర్వేదము, సామవేదము, అథర్వణవేదము) మాత్రమే కాకుండా వాటికి సంబంధించిన బ్రాహ్మణాలు, ఆరణ్యకాలు, ఉపనిషత్తులు కూడా ఇమిడి ఉన్నాయి.
- 19వ శతాబ్దపు యూరోపియన్ పండితుల సిద్ధాంతాల ప్రకారం, బ్రాహ్మణులు ఇరాన్, తూర్పు యురేషియా లేదా మధ్య ఆసియా నుంచి వలస వచ్చిన ఆర్యన్ సమూహాలలో భాగమని భావిస్తారు. సుమారు క్రీ.పూ. 2600 సంవత్సరాల కాలంలో, పశుపతిని (తరువాతి కాలంలో శివునిగా పిలువబడే దేవుడు) ఆరాధించే స్థానిక జనాభాను వీరు దక్షిణ దిశగా పంపివేశారని చెబుతారు. ఈ ఆర్యన్ బ్రాహ్మణులు వివిధ సమూహాల మధ్య శ్రమ విభజనను బట్టి, వారి ప్రత్యేకతలను అనుసరించి "కులాలు" అనే వ్యవస్థను ఏర్పరిచారని, అందులో తమకు తాము అత్యున్నత స్థానాన్ని, గౌరవాన్ని ఆపాదించుకున్నారని అంటారు. ఈ యూరోపియన్ పండితుల ప్రకారం, హిందూమతంలో నాటి నుంచి నేటి వరకూ కొనసాగుతున్న కుల వ్యవస్థకు వీరే మూలకారణమని వర్ణించబడింది.
- 1931 జనాభా లెక్కల (కులాల ఆధారంగా జరిగిన గత భారత జనాభా లెక్కల రికార్డు) ప్రకారం, భారతదేశంలో బ్రాహ్మణుల సంఖ్య మొత్తం జనాభాలో 9% ఉన్నట్లు లెక్కించారు. వీరి సంఖ్య ఉత్తరప్రదేశ్లో అధికంగా ఉంది; అక్కడ వారి జనాభా 15% గా నమోదైంది. ఆంధ్రప్రదేశ్లో వీరు జనాభాలో 2% కంటే తక్కువగా, తమిళనాడులో 3% కన్నా తక్కువగా ఉన్నారు. కేరళలో నంబూద్రి బ్రాహ్మణులు జనాభాలో 0.7% ఉన్నారు. పశ్చిమ బెంగాల్లో కూడా దాదాపుగా ఇదే శాతం ఉన్నారు. 2001 జనాభా లెక్కల ప్రకారం చూస్తే, బ్రాహ్మణులు భారత జనాభాలో 9% కంటే తక్కువగానే ఉన్నారు.
పూజారులుగా, ఉపాధ్యాయులుగా (ఆచార్యులుగా) ఉన్న బ్రాహ్మణులు అత్యున్నత ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని (బ్రహ్మవిద్యను) సాధించాలనే ఉద్దేశంతో వేదాలలోని వివిధ శాఖలను అధ్యయనం చేస్తారు. హిందూ దేవాలయాలు, గృహాలలో మతపరమైన ఆచారాలు నిర్వహించడం బ్రాహ్మణ పూజారుల బాధ్యత. వేదాలు, పవిత్రమైన క్రతువులపై కఠినమైన శిక్షణ పొందిన తర్వాతే వారికి ఈ అర్హత లభిస్తుంది. భగవంతునికి, మానవునికి మధ్య అనుసంధానకర్తలుగా వ్యవహరించే బాధ్యత వీరిపై ఉంటుంది. సాధారణంగా, ఈ అర్చక వృత్తి అనేది కుటుంబ పరంగా వారసత్వంగా సంక్రమిస్తుంది. అర్చకత్వం స్వీకరించడానికి ఐదేళ్ల వయసులో 'ఉపనయనం' అనే మతపరమైన దీక్ష ద్వారా విద్యార్థి జీవితాన్ని ప్రారంభించి, చిన్ననాటి నుంచే అనేక సంవత్సరాల పాటు వేదాలను కఠినంగా అధ్యయనం చేయాల్సి ఉంటుంది. బ్రాహ్మణ కుటుంబాలలో ఈ సంప్రదాయం తరతరాలుగా వస్తోంది.
ధార్మిక విధులు మరియు హోదాలు
[మార్చు]- స్వామి (పూజారి) - పురోహితుడు (గృహ సంబంధిత శుభకార్యాలకు), ఋత్విజుడు (కాలానుగుణంగా లేదా యజ్ఞయాగాదులలో చేసే వేడుకలకు)
- ఆచార్యుడు లేదా ఉపాధ్యాయుడు (ఆధ్యాత్మిక గురువు)
- యోగి
- తపస్వి
బ్రాహ్మణుడిగా గుర్తింపు పొందడానికి కావలసినవి
[మార్చు]ఒక బౌద్ధ గ్రంథం ప్రకారం, బుద్ధుని కాలంలో తూర్పు భారతదేశంలో ఒక వ్యక్తి బ్రాహ్మణుడిగా పరిగణించబడాలంటే ఐదు లక్షణాలు అవసరమని పేర్కొన్నారు:[1]
- రెండు వైపులా (తల్లిదండ్రుల) బ్రాహ్మణ వర్ణం లేదా వంశం కలిగి ఉండటం
- జాతి
- మంత్ర పఠనా సామర్థ్యం (మంత్రం)
- శీలము (సత్ప్రవర్తన) లేదా ధర్మం
- పాండిత్యం (జ్ఞానం లేదా విద్యాభ్యాసం)
ఇవి కూడా చూడండి
[మార్చు]మూలాలు
[మార్చు]- ↑ Govind Chandra Pande (1991-02-28). Foundations of Indian Culture. ISBN 9788120807129. Retrieved 2013-08-15.