అమృతబిందు ఉపనిషత్తు

వికీపీడియా నుండి
Jump to navigation Jump to search
ఈ వ్యాసానికి సంబంధించిన రచనలు
హిందూధర్మశాస్త్రాలు
aum symbol
వేదములు (శ్రుతులు)
ఋగ్వేదం · యజుర్వేదం
సామవేదము · అధర్వణవేదము
వేదభాగాలు
సంహిత · బ్రాహ్మణము
అరణ్యకము  · ఉపనిషత్తులు
ఉపనిషత్తులు
ఐతరేయ  · బృహదారణ్యక
ఈశ  · తైత్తిరీయ · ఛాందోగ్య
కఠ  · కేన  · ముండక
మాండూక్య  ·ప్రశ్న
శ్వేతాశ్వర
వేదాంగములు (సూత్రములు)
శిక్ష · ఛందస్సు
వ్యాకరణము · నిరుక్తము
జ్యోతిషము · కల్పము
స్మృతులు
ఇతిహాసములు
మహాభారతము · రామాయణము
పురాణములు
ధర్మశాస్త్రములు
ఆగమములు
శైవ · వైఖానసము ·పాంచరాత్రము
దర్శనములు
సాంఖ్య · యోగ
వైశేషిక · న్యాయ
పూర్వమీమాంస · ఉత్తరమీమాంస
ఇతర గ్రంథాలు
భగవద్గీత · భాగవతం
విష్ణు సహస్రనామ స్తోత్రము · త్రిమతాలు
లలితా సహస్రనామ స్తోత్రము · శక్తిపీఠాలు
శివ సహస్రనామ స్తోత్రము
త్రిమూర్తులు · తిరుమల తిరుపతి
పండుగలు · పుణ్యక్షేత్రాలు
... · ...
ఇంకా చూడండి
మూస:హిందూ మతము § వర్గం:హిందూ మతము

అమృతబిందు ఉపనిషత్తు (సంస్కృతం: अमृतबिन्दु उपनिषद), ఐదు బిందు ఉపనిషత్తుల యొక్క అతి ముఖ్యమైనది, అథర్వణవేదము చెందినది. పదం అమృతబిందు అంటే, 'ఒక చుక్క తేనె'. అని అర్థం. స్వామి మాధవానంద పలుకులలో - అమృతబిందు ఉపనిషత్తు, మొదటిగా, వస్తువులు కోసం కోరిక ఆకారంలో ఉన్న వాటిమీద తక్కువ భావాన్ని మనస్సును నియంత్రణ చేయడం ద్వారా, విముక్తి ప్రాప్తి అత్యంత ప్రభావవంతమైన మార్గంగా మరియు జ్ఞానం మరియు పరమానందం సంపూర్ణ వ్యక్తి యొక్క పరిపూర్ణత లభిస్తుందని బోధించింది. అప్పుడు, ఇది ఒక సులభమైన పద్ధతిలో ముందుకు అమర్చుతుంది మరియు ఆమోదయోగ్యమైన విధంగా ఆత్మ యొక్క నిజ స్వభావాన్ని మరియు అత్యధిక నిజం యొక్క పరిపూర్ణత ఐక్యతకు దారితీస్తుంది. అందువలన, అన్ని ఉపనిషత్తుల కేంద్ర నేపథ్యం -. ఉన్నాడు., జీవుడు మరియు బ్రాహ్మణ ఒక నిత్యం అని మరియు అన్ని ద్వంద్వ (దైవత) వైఖరి వలన, అజ్ఞానం (అవిద్య) గల కారణంగా, కేవలం ఆధ్యారోహణ (అధ్యాసము) అని - ఈ సంక్షిప్తమైన, సంక్షిప్తరచనలు శ్లోకాలు మరియు శక్తివంతంగా తన దృష్టితో స్పష్టమైన పరిపూర్ణతతో వ్యక్తి తెలుసుకుంటాడు.."[1]

అమృతబిందు ఉపనిషత్తు మనస్సు బానిసత్వం మరియు విముక్తికి కారణం అని వివరిస్తుంది. వస్తువులు (అర్ధంలో-భౌతిక పదార్థ వస్తువులు) జత కూడిన మనస్సు, బానిసత్వం నకు దారితీస్తుంది. అయితే అది (మనస్సు) పదార్థం వస్తువులు (అర్ధంలో-వస్తువులు) నకు దూరమైంది అయి ఉంటే అది విముక్తి దారితీస్తుంది.[2] అన్ని ఆధ్యాత్మిక కార్యక్రమాలలోనూ మరియు ఆధ్యాత్మిక విభాగాలు, అనేవి మనిషి లోపలి స్వచ్ఛత పొందటానికి సారించబడి ఉంటాయి. మనస్సు యొక్క ప్రశాంతతలో, చివరకు, విముక్తి. మనస్సు దైవత్వం స్థితిలో మునిగి పోయేటట్లు చేసినప్పుడు, అది ధర్మం మరియు చెడ్డతనమునకు మించింది. విముక్తి స్థితిలో ధర్మం మరియు మంచితనము వంటి మానసిక భాగాలు అసంబద్ధంగా మారింది. .[3]

అభ్యాసం ద్వారా ఆలోచనను తరంగాలు క్రియ యోగ వంటి వాటి ద్వారా మరియు మనస్సు ఆలోచనలు జ్ఞానంలోకి, వారి స్పృహ జ్ఞానంలోకి మరియు స్పృహ ఉత్తమమైన చైతన్యానికి వెనక్కి తీసుకోవచ్చు. అంతేకాక మనోమాయ కోశము నుండి వెనక్కి తీసుకోవడం మరియు సూపర్ చైతన్యాన్ని, శాంతి, ఓదార్పు పొందండం, మరియు జీవితంలో ఆనందం అనేవి పదబంధం రెండవ శ్లోకంలో సూచించిన - కరణం మోక్షం ద్వారా పొంద వచ్చును.[4]

मन एव मनुष्याणां कारणं बन्धमोक्षयोः |
बन्धाय विषयासक्तं मुक्तं निर्विषयं स्मृतम् |२|

మనస్సు పట్టు జ్ఞానం వైపుకు దారితీస్తుంది..[5]

అమృతబిందు ఉపనిషత్తు మరియు మిగిలిన నాలుగు బిందు ఉపనిషత్తులు యోగ ఉపనిషత్తులుగా వర్గీకరిస్తారు.[6]

మూలాలు[మార్చు]

  1. Swami Madhavananda. Minor Upanishads. Advaita Ashrama. p. 17.
  2. Swami Muktibodhananda. Energy: The Spark of Life and Universal Goddess. Trafford Publishing. p. 91.
  3. Paramhamsa Prajnananada. Jnana Sankalini Tantra. Motilal Banarsidass. p. 141.
  4. Paramhamsa Hariharananda. Kriya Yoga. Motilal Banarsidass. p. 87.
  5. Irv Jacob. Buddhist Sutras. Authorhouse. p. 364.
  6. Subodh Kapoor. Encyclopaedia of Upanishads and Its Philosophy. Genesis Publishing. p. 423.